Аль-Хаджж 22:76

اللَّهُ يَصْطَفِي مِنَ الْمَلَائِكَةِ رُسُلًا وَمِنَ النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ بَصِيرٌخداوند از ميان فرشتگان رسولاني را انتخاب مي‌كند، و از ميان مردم نيز، بي‌گمان خداوند شنواي بيناست. يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَإِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ آينده و گذشته آنان را مي‌داند، و همة كارها به سوي خدا بازگردانده مي‌شود.

(75 - 76) وقتی خداوند کمال و قدرت خویش، و ضعف و ناتوانی بت‌ها را بیان نمود؛ و فرمود او معبود راستین است، فضل و امتیازِ پیامبران را نیز بیان نمود و فرمود: (﴿ٱللَّهُ يَصۡطَفِي مِنَ ٱلۡمَلَٰٓئِكَةِ رُسُلٗا وَمِنَ ٱلنَّاسِ﴾) خداوند از میان فرشتگان و از میان مردم، رسولانی را بر‌می‌گزیند؛ یعنی ازمیان فرشتگان، پیام آوران و رسولانی را بر می‌گزیند؛ نیز از میان مردم، رسولانی را انتخاب می‌کند که بهترینِ آن نوع هستند؛ و بیش از همه، دارای صفات والا؛ و بیش از دیگران، سزاوار گزینش و انتخاب می‌باشند. پس پیامبران، به طور مطلق برگزیده ترین بندگان‌اند؛ و خداوند -که آنها را برگزیده و انتخاب کرده است- از حقیقت اشیا آگاه است، و این‌طور نیست که چیزی را بداند و چیزی را نداند. و کسی که آنها را برگزیده است، شنوای بینا است، و او ذاتی است که علم و شنوایی و بینایی‌اش همه چیز را احاطه کرده است؛ پس انتخاب او، از روی علم و آگاهی صورت گرفته است؛ و آنها شایستگیِ رسیدن به این مقام را دارند، و صلاحیت آن را دارند که به آنان وحی شود. چنانکه خداوند متعال فرموده است:﴿ٱللَّهُ أَعۡلَمُ حَيۡثُ يَجۡعَلُ رِسَالَتَهُۥ﴾ خداوند بهتر می‌داند که رسالت خویش را کجا قرار دهد. (﴿وَإِلَى ٱللَّهِ تُرۡجَعُ ٱلۡأُمُورُ﴾) و کارها به سوی خدا بازگردانده می‌شود؛ یعنی او پیامبران را می‌فرستد تا مردم را به سوی خدا دعوت کنند؛ پس برخی از مردم اجابت می‌نمایند، و برخی دعوت پیامبران را نمی‌پذیرند؛ برخی عمل می‌نمایند، و برخی سر باز می‌زنند. پس وظیفۀ پیامبران همین است، اما سزا و جزا دادن بر این عمل‌ها، در دست خداست، و هیچ فضل و عدلی از جانب او از بین نمی‌رود.