Худ 11:68–106

ราวกับว่าพวกเขาไม่เคยอยู่ในแผ่นดินของพวกเขาด้วยความโปรดปรานและความสำราญในชีวิตเลย พึงทราบเถิดว่า แท้จริงพวกษะมูดนั้นได้ปฏิเสธศรัทธาต่ออัลลอฮ์ซึ่งเป็นพระเจ้าของพวกเขา และพวกเขาก็จะยังคงเป็นผู้ที่ห่างไกลจากความเมตตาของอัลลอฮ์

และแน่นอนบรรดามลาอิกะฮ์ได้มายังอิบรอฮีม อลัยฮิสสลาม ในรูปของมนุษย์เพื่อแจ้งข่าวดีแก่เขาและภรรยาของเขาด้วยการได้บุตรชื่ออิสฮาก หลังจากอิสฮากคือยะอ์กูบ ดังนั้นบรรดามลาอิกะฮ์กล่าวว่า "ขอความศานติจงมีแด่ท่าน" อิบรอฮีมจึงตอบพวกเขาว่า "ขอความศานติจงมีแด่พวกท่านเช่นกัน" และเขาก็รีบนำลูกวัวย่างมาให้พวกเขารับประทาน เพราะคิดว่าพวกเขาคือมนุษย์

จากนั้นเมื่ออิบราฮิมเห็นว่ามือของพวกเขาไม่ได้แตะต้องลูกวัวย่างเลยและพวกเขาก็ไม่กินเลย เขาก็รู้สึกแปลกๆ ในตัวพวกเขา และเก็บความกลัวต่อพวกเขาไว้ในใจ และเมื่อมลาอิกะฮ์เห็นความกลัวของอิบราฮิมต่อพวกเขา พวกเขากล่าวว่า "อย่ากลัวเราเลย พวกเราถูกอัลลอฮ์ส่งมายังกลุ่มชนของลูฏ เพื่อลงโทษพวกเขา"

และภรรยาของอิบรอฮีม (ซาเราะฮ์) ที่กำลังยืนอยู่ เราจึงบอกกับนางถึงสิ่งที่ทำให้นางมีความสุข นั่นก็คือ นางจะคลอดบุตร ชื่ออิสฮาก และสำหรับอิสฮากก็จะมีบุตรอีกหนึ่งคน คือยะอ์กูบ นางจึงหัวเราะและมีความสุขกับสิ่งที่นางได้ฟัง

เมื่อซาเราะฮ์ได้ยินข่าวดีจากมลาอิกะฮ์ นางก็รู้สึกประหลาดใจและพูดว่า “ฉันจะให้กำเนิดลูกได้อย่างไรในขณะที่ฉันอายุมากแล้วหมดเวลาที่จะมีลูกแล้ว และอีกอย่างสามีก็แก่ชราอีก?!” แท้จริงการจะคลอดบุตรในกรณีเช่นนี้มันเป็นเรื่องแปลกมากและไม่เคยเกิดขึ้น

บรรดามลาอิกะฮ์ได้กล่าวแก่ซาเราะฮ์ หลังจากที่นางรู้สึกแปลกใจจากข่าวดีนั้นว่า “เธอแปลกใจต่อการตัดสินและการกำหนดของอัลลอฮ์หรือ? ดังนั้นกรณีเช่นเธอนี้ไม่ใช่เรื่องแปลกเลย เพราะแท้จริงอัลลอฮ์ทรงสามารถทำเช่นนี้ได้ ความเมตตาของอัลลอฮ์และความจำเริญของพระองค์จงประสบแด่พวกท่าน -โอ้ครอบครัวของอิบรอฮีมเอ๋ย- แท้จริงอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงได้รับการสรรเสริญทั้งในคุณลักษณะและการกระทำของพระองค์ และเป็นผู้ทรงประเสริฐและสูงส่งยิ่ง"

ครั้นเมื่อความกลัวที่เกิดจากบรรดาแขกที่ไม่รับประทานอาหารของเขาได้คลี่คลายไป หลังจากที่เขารู้ว่าแขกเหล่านั้นคือบรรดามลาอิกะฮ์ และข่าวดีได้มายังเขาด้วยการได้บุตรชื่ออิสฮาก หลังจากอิสฮากคือยะอ์กูบ และเขาก็เริ่มโต้เถียงบรรดามลาอิกะฮ์ของเราเกี่ยวกับกลุ่มชนของลูฏ โดยหวังว่าพวกเขานั้นจะประวิงเวลาการลงโทษกลุ่มชนลูฏออกไปอีกสักระยะหนึ่ง และหวังว่าพวกเขาจะช่วยให้ลูฏและครอบครัวของเขาปลอดภัย

แท้จริงอิบรอฮีมเป็นผู้มีจิตใจอ่อนโยน ชอบที่จะให้การลงโทษได้ชะลอไว้ จะน้อบน้อมต่อพระผู้อภิบาลของเขาเสมอ มักจะขอดุอาอ์และกลับเนื้อกลับตัวสู่พระองค์

บรรดามลาอิกะฮ์กล่าวว่า “โอ้อิบรอฮีมเอ๋ย จงผินหลังจากการสนทนาในเรื่องกลุ่มชนของลูฏเถิด แท้จริงพระบัญชาของพระผู้อภิบาลของเจ้าว่าด้วยการลงโทษที่พระองค์ทรงกำหนดไว้เหนือพวกเขาได้มาถึงแล้ว และแท้จริงการลงโทษอันยิ่งใหญ่ได้มายังกลุ่มชนของลูฏ การโต้เถียงและการวิงวอนก็ไม่สามารถที่จะเปลี่ยนแปลงมันได้

ครั้นเมื่อบรรดามลาอิกะฮ์มายังลูฏในรูปของผู้ชาย เขาเป็นทุกข์ต่อการมาของพวกเขา และหนักอกหนักใจเพราะกลัวว่าพวกเขาจะได้รับอันตรายจากกลุ่มชนของเขา ผู้ซึ่งมีตัณหากับเพศชาย ไม่ใช่กับเพศหญิง ลูฏจึงกล่าวว่า นี่เป็นวันที่รุนแรงที่สุด เพราะเขาคิดว่ากลุ่มชนของเขาจะมีชัยเหนือเขาต่อหน้าบรรดาแขกของเขา

ทันใดนั้น หมู่ชนของลูฎก็รีบมาที่บ้านของลูฎ พวกเขาต้องการปรนเปรอการสำเร็จความใคร่กับแขกของเขา และก่อนหน้านั้นพวกเขาเคยชินกับความต้องการทางเพศกับผู้ชายแทนที่จะเป็นผู้หญิง ลูฎปฏิเสธความปรารถนาของหมู่ชนของเขาและปกป้องตนเองต่อหน้าแขกของเขา โดยกล่าวว่า "โอ้ หมู่ชนของฉัน! พวกเขาเหล่านี้เป็นลูกสาวของฉันซึ่งเป็นส่วนหนึ่งจากบรรดาผู้หญิงของท่าน ดังนั้นจงแต่งงานกับพวกนางเถิด เพราะพวกนางบริสุทธิ์สำหรับพวกท่านมากกว่าการกระทำที่น่ารังเกียจ ดังนั้นจงเกรงกลัวต่ออัลลอฮ์เถิด! และอย่าทำให้ฉันขายหน้าต่อแขกของฉันเลย โอ้กลุ่มชนของฉันเอ๋ย ไม่มีคนที่มีสติสัมปชัญญะในหมู่พวกท่านห้ามพวกท่านจากการกระทำอันน่ารังเกียจนี้เลยหรือ?"

กลุ่มชนของเขาได้กล่าวแก่เขาว่า “โดยแน่นอนท่านรู้ดี โอ้ลูฏเอ๋ย ว่าพวกเราไม่สนใจและไม่ปรารถนาต่อลูกสาวของท่านและบรรดาสตรีในกลุ่มชนของท่าน และแท้จริงท่านรู้ดีถึงสิ่งที่พวกเราต้องการ พวกเราไม่ได้ต้องการสิ่งใดนอกจากผู้ชายเท่านั้น"

ลูฏกล่าวว่า “หากว่าฉันมีกำลัง ฉันจะใช้มันในการปรามพวกท่าน หรือมีวงศาคณาญาติคอยปกป้องฉัน ฉันก็จะกั้นระหว่างพวกท่านกับบรรดาแขกของฉัน"

บรรดามลาอิกะฮ์จึงกล่าวแก่ลูฏว่า “โอ้ลูฏเอ๋ย แท้จริงพวกเราคือทูตที่อัลลอฮฺมา กลุ่นชนของท่านไม่สามารถนำความชั่วร้ายมาสู่ท่านได้ ดังนั้นท่านจงออกไปพร้อมกับครอบครัวของท่านจากหมู่บ้านแห่งนี้ในเวลากลางคืนที่มืดสนิท แล้วคนใดในหมู่พวกท่านอย่าได้เหลียวหลังมองกลับมา เว้นแต่ภริยาของท่าน ซึ่งนางจะหันมองกลับมาซึ่งเป็นการละเมิด เพราะเนื่องจากว่านางจะได้รับในสิ่งที่กลุ่มชนของท่านได้รับจากการลงโทษ แท้จริงกำหนดการทำลายล้างพวกเขาคือตอนเช้าตรู่ และมันคือกำหนดการที่ใกล้เข้ามาแล้ว"

ครั้นเมื่อคำบัญชาของเราว่าด้วยการทำลายกลุ่มชนของลูฏได้มาถึง เราได้ทำให้ส่วนที่อยู่ด้านบนของหมู่บ้านกลายเป็นด้านล่างของมัน ด้วยการยกมันขึ้นแล้วพลิกมันลงมาพร้อมกับพวกเขา และเราได้ให้ก้อนหินจากดินเหนียวที่แข็งทยอยตกลงมาบนพวกเขาเป็นชั้นๆ

หินก้อนเหล่านี้ ถูกทำสัญลักษณ์เฉพาะไว้ ณ ที่อัลลอฮ์,และหินเหล่านี้ก็มิได้ไกลไปจากบรรดาผู้อธรรมจากเผ่ากุรอยช์และกลุ่มชนอื่นๆเลย แต่มันกลับอยู่ใกล้ เมื่อไหร่ที่อัลลอฮ์ทรงกำหนดให้มันตกลงมาเหนือพวกเขา มันก็จะตกลงมา

และเราได้ส่งมายังกลุ่มชนของมัดยันซึ่งพี่น้องคนหนึ่งของพวกเขาคือชุอัยบ์ เขากล่าวว่า โอ้กลุ่มชนของฉันเอ๋ย พวกท่านทั้งหลายจงเคารพอิบาดะฮ์ต่ออัลลอฮ์เพียงผู้เดียวเถิด ไม่มีพระเจ้าอื่นใดที่คู่ควรแก่การเคารพอิบาดะฮ์สำหรับพวกท่านนอกจากพระองค์เท่านั้น และพวกท่านอย่าให้การตวงและการชั่งบกพร่อง เมื่อพวกท่านได้ตวงให้กับผู้คนและได้ชั่งให้กับพวกเขา แท้จริงฉันเห็นว่าพวกท่านอยู่ในความหรูหราและความสุขสำราญที่กว้างขวาง ดังนั้นพวกท่านจงอย่าได้เปลี่ยนความสุขสำราญที่มาจากอัลลอฮ์ด้วยการฝ่าฝืนต่อพระองค์ และแท้จริงฉันกลัวแทนพวกท่านต่อการลงโทษในวันที่ถูกห้อมล้อมไว้จะประสบกับทุก ๆ คนในหมู่พวกท่าน พวกท่านจะไม่พบทางหนีและที่พึ่งใด ๆ ในวันนั้น

และโอ้กลุ่มชนของฉัน พวกท่านจงตวงและจงชั่งให้ครบสมบูรณ์อย่างเที่ยงธรรมหากพวกท่านได้ตวงหรือชั่งให้แก่ผู้อื่น และพวกท่านจงอย่าลิดรอนสิทธิของผู้อื่นโดยการตัดลดให้น้อยลง การโกงหรือหลอกลวง และพวกท่านจงอย่าบ่อนทำลายบนหน้าแผ่นดินด้วยการเข่นฆ่าและความชั่วอื่นๆ

สิ่งที่เหลืออยู่(กำไร)จากอัลลอฮ์ที่พระองค์ทรงให้เหลือไว้สำหรับพวกท่านจากสิ่งที่อนุมัติ หลังจากที่พวกท่านได้ให้สิทธิ์แก่ผู้อื่นด้วยความเที่ยงธรรม มีประโยชน์และมีความเป็นสิริมงคลมากกว่าการได้กำไรที่ได้จากการโกงและการบ่อนทำลายบนหน้าแผ่นดิน หากว่าพวกท่านเป็นผู้ศรัทธาที่แท้จริง พวกท่านก็จงพอใจกับสิ่งที่เหลืออยู่นี้(กำไรที่ได้มา) และฉันมิใช่ผู้ที่คอยติดตามสอดส่องดูพวกท่าน คอยจดบันทึกกิจการต่างๆของพวกท่าน และคิดบัญชีกับพวกท่านต่อกิจการนั้นๆ แต่ผู้สอดส่องที่แท้จริงต่อเรื่องดังกล่าว คือผู้ทรงรู้ความลับและการกระซิบกระซาบ

กลุ่มชนของชุอัยบฺกล่าวกับชุอัยบฺว่า "โอ้ชุอัยบฺเอ๋ย การละหมาดของท่านที่ท่านละหมาดเพื่ออัลลอฮ์นั้น มันสั่งสอนให้ท่านใช้ให้เราละทิ้งการเคารพบูชาเจว็ดที่บรรพบุรุษของเราเคารพบูชากระนั้นหรือ และมันสั่งสอนให้ท่านสั่งให้พวกเราละทิ้งการใช้จ่ายในทรัพย์สินของเราตามความต้องการของเราและทำให้งอกเงยด้วยวิธีที่เราต้องการกระนั้นหรือ?! แท้จริงท่านเป็นผู้อดทนขันติ เป็นผู้มีสติปัญญา ดังนั้นท่านเป็นผู้เฉลียวฉลาดมีสติปัญญา ดั่งที่พวกเราเคยรู้จักท่านก่อนการเรียกร้องเชิญชวนนี้ ดังนั้นมันเกิดอะไรขึ้นกับท่าน?!

ชุอัยบ์ได้กล่าวกับกลุ่มชนของเขาว่า "โอ้กลุ่มชนของฉันเอ๋ย พวกท่านจงบอกฉันถึงสภาพของพวกท่าน หากฉันอยู่บนหลักฐานอันชัดแจ้งและประจักษ์แจ้งจากพระผู้อภิบาลของฉัน และพระองค์ได้ประทานริซกีแก่ฉัน ซึ่งเป็นริซกีที่ดีและฮะลาล และประทานการเป็นนบีใให้แก่ฉัน และฉันไม่ได้ต้องการที่จะห้ามปรามพวกท่านจากสิ่งหนึ่งสิ่งใด แล้วขัดแย้งกับพวกท่านในการที่จะปฏิบัติสิ่งนั้น ฉันมิได้ปรารถนาต่อสิ่งใดเลย นอกจากการปรับปรุงแก้ไขพวกท่านโดยการเชิญชวญพวกท่านไปสู่การศรัทธาในความเป็นเอกะของพระผู้อภิบาลของพวกท่านและการภักดีต่อพระองค์ตามความสามารถของฉัน และความสำเร็จของฉันจะไม่บรรลุเป้าหมาย เว้นแต่ด้วยการช่วยเหลือจากอัลลอฮ์ ซุบฮานะฮูวะตะอาลา แด่พระองค์เท่านั้นที่ฉันมอบหมายกิจการต่างๆทั้งหมดของฉัน และยังพระองค์เท่านั้นที่ฉันกลับไปหา

โอ้กลุ่มชนของฉันเอ๋ย อย่าให้ความเป็นศัตรูของฉันนำพาพวกท่านไปสู่การปฏิเสธต่อสิ่งที่ฉันนำมา กลัวว่าการลงโทษจะประสบแก่พวกท่าน เช่นที่ได้ประสบแก่กลุ่มชนของนูห์หรือกลุ่มชนของฮูดหรือกลุ่มชนของศอลิฮ และกลุ่มชนของลูฏมิได้อยู่ห่างไกลจากพวกท่าน ไม่ว่าจะเป็นช่วงเวลาและสถานที่ และแน่นอนพวกท่านได้รู้ถึงสิ่งที่ประสบกับพวกเขา ดังนั้นพวกท่านจงพิจารณาเถิด

และพวกท่านทั้งหลายจงขออภัยโทษต่อพระผู้อภิบาลของพวกท่าน แล้วจงกลับเนื้อกลับตัวต่อพระองค์จากความผิดต่างๆของพวกท่าน แท้จริงพระเจ้าของฉันนั้นเป็นผู้ทรงเมตตาต่อบรรดาผู้กลับเนื้อกลับตัว และทรงรักยิ่งต่อผู้ที่กลับเนื้อกลับตัวจากหมู่พวกเขา

กลุ่มชนของชุอัยบ์กล่าวแก่ชุอัยบ์ว่า โอ้ชุอัยบ์เอ๋ย พวกเราไม่เข้าใจส่วนมากที่ท่านนำมา และแท้จริงเราเห็นว่าท่านเป็นผู้อ่อนแอเนื่องจากสิ่งที่ประสบกับดวงตาของท่านทั้งสองข้างจากความอ่อนแอและมืดบอด ถ้ามิใช่เพราะครอบครัวของท่านอยู่บนศาสนาของพวกเรา แน่นอนพวกเราจะฆ่าท่านโดยการขว้างด้วยก้อนหิน และท่านก็มิได้เป็นผู้ที่มีเกียรติเหนือพวกเราจนทำให้พวกเราไว้ชีวิตท่าน แต่ที่พวกเราไม่ฆ่าท่าน ก็เพราะว่าพวกเราเคารพครอบครัวของท่านต่างหาก

ชุอัยบ์ได้กล่าวแก่กลุ่มชนของเขาว่า โอ้กลุ่มชนของฉันเอ๋ย ครอบครัวของฉันมีเกียรติ ณ พวกท่านมากกว่าอัลลอฮ์ซึ่งเป็นพระผู้อภิบาลของพวกท่านกระนั้นหรือ? และพวกท่านก็ได้ทิ้งอัลลอฮ์ไว้ด้านหลังของพวกท่าน ขณะที่พวกท่านนั้นไม่ศรัทธาต่อศาสนทูตของพระองค์ ที่พระองค์ทรงส่งเขามายังพวกท่าน แท้จริงพระเจ้าของฉันทรงรอบรู้สิ่งที่พวกท่านกระทำ ไม่มีสิ่งใดซ่อนเร้นเหนือพระองค์จากการงานต่างๆของพวกท่านได้ และพระองค์จะทรงตอบแทนพวกท่านต่อการกระทำนั้นโดยการทำลายในโลกดุนยานี้และโดยการลงโทษในโลกอาคีเราะฮ์

โอ้กลุ่มชนของฉันเอ๋ย พวกท่านจงกระทำในสิ่งที่พวกท่านสามารถที่จะทำตามแนวทางของพวกท่านที่พวกท่านพึงพอใจ ฉันก็จะกระทำตามแนวทางของฉันที่ฉันพึงพอใจเท่าที่ฉันจะทำได้ แล้วพวกท่านก็จะได้รู้ว่าผู้ใดในหมู่พวกเราที่การลงโทษจะประสบแก่เขา ซึ่งมันจะทำให้เขาอัปยศอดสู จึงเป็นการลงโทษสำหรับเขา และผู้ใดในหมู่พวกเราที่เขาโกหกในสิ่งที่เขาแอบอ้าง ดังนั้นพวกท่านทั้งหลายจงเฝ้าดูเถิดถึงสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงกำหนดไว้ แท้จริงฉันก็ร่วมกับพวกท่านคอยเฝ้าดูอยู่ด้วย

ครั้นเมื่อคำบัญชาของเราว่าด้วยการทำลายกลุ่มชนของชุอัยบ์ได้มาถึง เราได้ช่วยชุอัยบ์และบรรดาผู้ที่ศรัทธาร่วมกับเขาให้รอดพ้น ด้วยความเมตตาจากเรา และบรรดาผู้อธรรมทั้งหลายจากกลุ่มชนของเขาก็ประสบกับเสียงกัมปนาทอันรุนแรงที่คร่าชีวิตพวกเขาได้ แล้วพวกเขาก็ตายและกลายเป็นผู้ที่ล้มตายในสภาพที่ใบหน้าของพวกเขาคว่ำลงกับพื้น และใบหน้าของพวกเขาจมปลักกับพื้นดิน

ประหนึ่งว่าพวกเขาไม่เคยอยู่ในนั้นมาก่อน พึงทราบเถิดว่า พวกมัดยันถูกขับให้ห่างไกลจากความเมตตาของอัลลอฮ์ โดยการสาปแช่งของพระองค์เหนือพวกเขา เช่นเดียวกับที่พวกษะมูดถูกทำให้ห่างไกลจากมันมาแล้วโดยการได้รับความโกรธกริ้วเหนือพวกเขา

และโดยแน่นอนเราได้ส่งมูซามา พร้อมกับสัญญาณต่างๆของเราที่แสดงให้เห็นถึงความเป็นเอกะอัลลอฮ์และข้อยืนยันต่างๆ อันชัดแจ้งของเรา ที่แสดงให้เห็นถึงความสัจจริงของสิ่งที่เขานำมา

เราได้ส่งเขามายังฟิรเอาน์และบุคคลชั้นนำจากกลุ่มชนของเขา ดังนั้นบุคคลชั้นนำเหล่านี้ได้ปฏิบัติตามคำสั่งของฟิรเอาน์ ด้วยการปฏิเสธศรัทธาต่ออัลลอฮ์ และคำสั่งของฟิรเอาน์ก็มิใช่คำสั่งที่ถูกต้องตรงตามสัจธรรม จนต้องปฏิบัติตาม

ในวันกิยามะฮ์ ฟิรเอาน์จะนำหน้ากลุ่มชนของเขาไปในนรกพร้อมกับเขา และที่ที่น่าสมเพชที่สุดคือที่ที่พวกเขาถูกนำเข้าไป

ในโลกนี้อัลลอฮ์ลงโทษพวกเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่าด้วยการสาปแช่ง ขับไล่ และทำให้พวกเขาห่างจากความเมตตาของพระองค์ เช่นเดียวกับการทำลายล้างพวกเขาด้วยการจมลงในน้ำทะเล และอัลลอฮ์ทรงเพิ่มการลงโทษของพวกเขาด้วยการสาปแช่ง ขับไล่ และทำให้พวกเขาห่างไกลจากความเมตตาของพระองค์ในวันกิยามะฮ์ ผลลัพธ์ที่แย่ที่สุดที่พวกเขาต้องประสบคือการสาปแช่งและการลงโทษถึงสองครั้งทั้งในโลกนี้และในวันอาคิเราะฮ์

เรื่องราวดังกล่าวที่ถูกกล่าวถึงในซูเราะฮ์นี้ที่เกี่ยวกับเมืองต่างๆ ที่เราได้บอกเล่าให้แก่เจ้านั้น โอ้ท่านเราะสูลเอ๋ย บางส่วนจากเมืองต่าง ๆ เหล่านี้ยังคงมีสภาพร่องรอยเหลืออยู่และบางส่วนนั้นถูกลบเลือนไปแล้วจนไม่เหลือร่องรอย

และเราไม่ได้อธรรมต่อพวกเขาด้วยกับสิ่งที่เราได้ให้ประสบกับพวกเขาจากความหายนะ แต่ว่าพวกเขาได้อธรรมต่อตัวของพวกเขาเอง ด้วยการนำพามันไปสู่เส้นทางแห่งความหายนะ โดยการปฏิเสธศรัทธาของพวกเขาต่ออัลลอฮ์ และบรรดาพระเจ้าทั้งหลายของพวกเขาที่พวกเขาเคารพบูชา ก็ไม่สามารถปกป้องคุ้มครองพวกเขาจากการลงโทษที่ลงมายังพวกเขาได้ เมื่อคำบัญชาของพระเจ้าของเจ้าว่าด้วยเรื่องการทำลายล้างพวกเขามาถึง โอ้ เราะสูลเอ๋ย และพระเจ้าต่างๆเหล่านี้ของพวกเขาก็ไม่ได้เพิ่มอันใดให้แก่พวกเขาเลย นอกจากการขาดทุนและความหายนะเท่านั้น

และเช่นนี้แหละคือการลงโทษและการกำจัดแบบถอนรากถอนโคนที่อัลลอฮ์ ซุบฮานะฮูวะตะอาลา ทรงใช้มันลงโทษหมู่บ้านต่าง ๆ ที่ปฏิเสธศรัทธาในทุก ๆ เวลาและทุก ๆ สถานที่ และแท้จริงการลงโทษของพระองค์ต่อบรรดาหมู่บ้านที่อธรรมนั้น เป็นการลงโทษที่เจ็บแสบและรุนแรง

แท้จริงในการลงโทษอันรุนแรงของอัลลอฮ์ ซุบฮานะฮูวะตะอาลา ต่อบรรดาหมู่ชนที่อธรรมนั้น เป็นข้อเตือนสติสำหรับผู้ที่กลัวการลงโทษในวันกิยามะฮ์ นั่นคือวันที่อัลลอฮ์รวบรวมมวลมนุษย์เพื่อพิจารณาการกระทำของพวกเขา และนั่นคือวันที่ทุกคนที่อยู่ ณ ทุ่งมะห์ชัร เห็นเป็นพยาน

และเราจะไม่หน่วงวันแห่งการเป็นพยานนั้น เว้นแต่เมื่อถึงกำหนดเท่านั้น

เมื่อวันนั้นมาถึง จะไม่มีผู้ใดที่สามารถพูดได้ จะด้วยเหตุผลใดหรือจะขอความช่วยเหลือใดๆ เว้นแต่หลังจากที่ได้รับอนุญาตจากพระองค์เท่านั้น และในวันนั้น มนุษย์จะมีสองประเภทคือ ผู้ที่มีความทุกข์ต้องเข้านรก และผู้ที่มีความสุขจะได้เข้าสวรรค์

ส่วนบรรดาผู้ที่เป็นทุกข์เนื่องจากการปฏิเสธศรัทธาของพวกเขาและการปฏิบัติการงานที่ชั่วช้าต่าง ๆ ของพวกเขา จึงทำให้พวกเขาต้องเข้าไปในไฟนรก เสียงของพวกเขาและลมหายใจของพวกเขาดังขึ้นเนื่องจากความเจ็บปวดที่พวกเขากำลังประสบจากเปลวไฟอันร้อนแรง