Аль-Фуркан

ความยิ่งใหญ่และความดีมากมายของอัลลอฮฺที่ทรงประทานอัลกุรอ่านเพื่อเป็นการแยกแยะระหว่างสัจธรรมและความเท็จแก่บ่าวของพระองค์และรอสูลของพระองค์ (มุหัมมัด ศ็อลลัลลอฮฺอะลัยฮิวะสัลลัม) เพื่อเขาจะได้เป็นผู้สงสาสน์แก่มนุษย์และญินให้เกรงกลัวบทลงโทษของอัลลอฮฺ

อำนาจแห่งบรรดาชั้นฟ้าและแผ่นดินเป็นของพระองค์เพียงผู้เดียว และพระองค์ไม่มีใครเป็นบุตร และไม่มีผู้ใดเป็นหุ้นส่วนร่วมกับพระองค์ในการครองอำนาจของพระองค์ และพระองค์ทรงให้บังเกิดทุกสิ่งทุกอย่าง แล้วทรงกำหนดมันให้เป็นไปตามความรู้และความปรีชาของพระองค์ ซึ่งทุกอย่างนั้นถูกกำหนดอย่างเหมาะสม

บรรดาผู้ตั้งภาคีต่ออัลลอฮฺได้ยึดเอาสิ่งเคารพบูชาอื่นนอกจากพระองค์ โดยที่สิ่งเหล่านั้นมิได้สร้างสิ่งใดทั้งสิ่งที่เล็กและสิ่งที่ใหญ่ และพวกมันเหล่านั้นเป็นสิ่งถูกสร้างขึ้นมา โดยที่อัลลอฮฺได้ทรงสร้างพวกมันจากที่ไม่มี และพวกมันไม่มีอำนาจที่จะให้โทษและช่วยเหลือตัวของมันเองได้ และพวกมันไม่มีอำนาจที่จะทำให้สิ่งมีชีวิตได้ตาย และให้คนตายได้กลับมีชีวิต และพวกมันไม่มีอำนาจที่จะทำให้มีการฟื้นคืนชีพสำหรับคนที่ตายจากหลุมฝังศพของพวกเขาได้

และบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาต่ออัลลอฮฺและต่อรอสูลของพระองค์ได้กล่าวว่า "แท้จริงอัลกุรอานนี้มิใช่อื่นใด นอกจากการโกหกที่มุหัมมัดได้แต่งขึ้นเอง แล้วได้อ้างว่ามันมาจากอัลลอฮฺ และมีหมู่ชนอื่นๆ ได้ช่วยเขาในเรื่องนี้" แน่นอนบรรดาผู้ปฏิเสธ พวกเขานั้นได้โกหกด้วยคำพูดที่เป็นเท็จ แท้จริงแล้วอัลกรุอานนั้นคือคำพูดของอัลลอฮฺซึ่งมนุษย์และญินไม่สามารถที่นำมาให้เหมือนคำพูดของพระองค์

และบรรดาผู้ที่ปฎิเสธอัลกุรอ่านเหล่านั้นพวกเขากล่าวว่า "อัลกุรอานเป็นนิยายของประชาชาติสมัยก่อนๆ ที่เขียนกันขึ้นจากเรื่องโกหกที่มุหัมมัดได้คัดลอกไว้ แล้วถูกนำมาอ่านให้ขึ้นใจทั้งเวลาเช้าและเวลาเย็น"

โอ้ รอสูลเอ๋ย จงกล่าวแก่ผู้โกหกเหล่านั้นเถิดว่า "อัลลอฮฺผู้ทรงรอบรู้ความลับในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินเป็นผู้ประทานอัลกรุอ่านลงมา มันไม่ได้เป็นคำภีร์ที่(มุหัมมัดแต่งขึ้น)อย่างที่พวกเจ้าได้อ้างไว้" แล้วพระองค์ได้ตรัสเพื่อต้องการให้พวกเขาสำนึกผิดกลับเนื้อกลับตัวว่า "แท้จริงแล้วพระองค์เป็นผู้ทรงอภัย สำหรับบ่าวของพระองค์ที่ขออภัยโทษ ผู้ทรงเมตตาต่อพวกเขาเสมอ"

และบรรดาผู้ตั้งภาคีต่ออัลลอฮฺ ผู้ที่ปฏิเสธต่อนบี ศ็อลลัลลอฮฺอะลัยฮิวะสัลลัม พวกเขากล่าวว่า "อะไรกันกับคนที่เขาอ้างตนว่าเป็นรอสูลมาจากอัลลอฮฺ เขากินอาหารเหมือนคนอื่นๆ และเดินในท้องตลาดหาของกิน ทำไมอัลลอฮฺจึงไม่ส่งมะลาอิกะฮฺสักท่านหนึ่งมากับเขา เพื่อเป็นสหายของเขา ยอมรับในตัวเขาและช่วยเหลือเขา"

หรือประทานลงมาให้แก่เขาซึ่งคลังสมบัติจากชั้นฟ้า หรือให้เขามีสวนแห่งหนึ่ง เพื่อเขาจะได้กินจากผลของมัน แล้วไม่ต้องเดินในตลาดและหาสิ่งเลี้ยงชีพอีก และบรรดาผู้อธรรมกล่าวขึ้นว่า "โอ้ ผู้ศรัทธาทั้งหลายเอ๋ย พวกเจ้ามิได้ปฏิบัติตามรอสูล แต่พวกเจ้ากำลังปฏิบัติตามชายสติไม่ดีเพราะถูกอาคมเท่านั้น"

โอ้ รอสูลเอ๋ย จงดูเถิด เจ้าต้องประหลาดใจกับพวกเขา ที่พวกเขาได้กล่าวถึงตัวเจ้าในสิ่งที่ผิดๆ ว่าอย่างไรบ้าง พวกเขากล่าวว่า เจ้าเป็นนักไสยศาสตร์ เป็นคนผู้ถูกคาถาอาคม เป็นคนไร้สติ (คนบ้า) เพราะเหตุนี้พวกเขาจึงหลงผิดจากความจริง แล้วพวกเขาก็ไม่สามารถเดินไปตามทางที่ถูกต้อง และพวกเขาก็ไม่สามารถพบทางที่สุจริตและซื่อสัตย์ของเจ้า

ความจำเริญยิ่งแด่พระองค์ ผู้ซึ่งหากพระองค์ทรงประสงค์พระองค์ก็จะให้เจ้ามีดียิ่งกว่าสิ่งที่พวกเขาแนะนำให้เจ้าเสียอีก คือจะทรงให้เจ้ามีสวนหลากหลายบนโลกนี้ มีลำน้ำหลายสายไหลผ่านใต้ปราสาทและมีต้นไม้ไว้ให้เจ้ารับประทานจากผลของมัน และทรงให้เจ้ามีประสาทหลายแห่งเพื่อเป็นที่พักอาศัยอย่างสุขสบาย

และคำพูดที่ออกมาจากพวกเขามันไม่ได้เป็นคำพูดที่แสดงถึงการแสวงหาสัจธรรม และค้นหาหลักฐาน แต่สรุปแล้วคือ พวกเขาปฏิเสธวันกิยามะฮฺ (วันปรโลก) และเราได้เตรียมเปลวไฟอันร้อนแรงไว้สำหรับผู้ปฏิเสธวันกิยามะฮฺ

เมื่อนรกญะฮันนัมได้เห็นบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาขณะที่พวกเขากำลังถูกต้อนเข้ามาหามันจากที่ไกลๆ พวกเขาจะได้ยินเสียงเดือดพล่านของมันและเสียงที่รบกวนจากการกริ้วโกรธของมันต่อบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา

และเมื่อบรรดาผู้ปฏิเสธเหล่านั้นถูกโยนลงไปในนรกญะฮันนัมในสถานที่แคบ ในสภาพที่ถูกมัดมือติดกับลำคอของพวกเขาด้วยโซ่ ณ ที่นั้นพวกเขาจะวิงวอนขอความพินาศให้แก่ตัวของพวกเขาเอง เพื่อหวังให้รอดพ้นจากไฟนรกนั้น

โอ้ บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาเอ๋ย พวกเจ้าอย่าร้องหาความตายเพียงแค่ครั้งเดียวในวันนี้เลย จงร้องหาความตายหลายๆ ครั้ง แต่ไม่มีการตอบรับในสิ่งที่พวกเขาได้ร้องขอเลย ยิ่งไปกว่านั้นพวกเขาจะถูกลงโทษอยู่ในนรกอันเจ็บปวดนั้นตลอดกาล

โอ้ รอสูลเอ๋ย จงกล่าวแก่พวกเขาเถิดว่า สิ่งที่ได้กล่าวมาที่เป็นบทลงโทษดังที่ได้บอกแก่พวกเจ้านั้นดีกว่าหรือว่าสรวงสวรรค์อันนิรันดร์ที่ความสุขสบายนั้นไม่มีวันขาดหายไปตลอกกาล และมันคือสถานที่ที่อัลลอฮฺทรงสัญญาไว้สำหรับบรรดาผู้ยำเกรงในหมู่บ่าวผู้ศรัทธาเพื่อเป็นสิ่งตอบแทนสำหรับพวกเขา และเป็นที่พำนักสำหรับพวกเขาที่พวกเขาจะกลับไปหามันในวันกิยามะฮฺ

สำหรับพวกเขาในสรวงสวรรค์นั้น จะได้รับทุกสิ่งที่พวกเขาพึงประสงค์ มันคือสัญญาที่อัลลอฮฺได้สัญญาไว้ มันเป็นสิ่งที่บรรดาบ่าวที่ยำเกรงของพระองค์ได้ร้องขอ และสัญญาของอัลลอฮฺเป็นความจริงแน่นอน เพราะพระองค์นั้นจะไม่ผิดสัญญา

และวันที่อัลลอฮฺทรงรวบรวมบรรดาผู้ตั้งภาคีที่ปฏิเสธ และรวบรวมสิ่งที่พวกเขาเคารพสักการะอื่นไปจากอัลลอฮฺ แล้วพระองค์จะทรงถามสิ่งที่ถูกเคารพสักการะเพื่อตำหนิผู้ที่เคารพสักการะมันว่า พวกเจ้าทำให้บรรดาบ่าวของข้าเหล่านั้นหลงทางด้วยการสั่งให้พวกเขาเคารพสักการะพวกเจ้ากระนั้นหรือ หรือว่าพวกเขาหลงทางด้วยตัวของพวกเขากันเอง

บรรดาสิ่งที่ถูกเคารพบูชากล่าวว่า "มหาบริสุทธิ์พระองค์ผู้ทรงเป็นพระผู้อภิบาลของเรา ไม่บังควรอย่างยิ่งที่พระองค์จะมีสิ่งที่เป็นภาคี และไม่บังควรสำหรับพวกเราที่จะยึดเอาสิ่งอื่นเป็นที่พึ่งอื่นจากพระองค์ ดังนั้นจะเป็นไปได้อย่างไรเล่า ที่เราจะเชิญชวนบรรดาบ่าวของพระองค์หันมาบูชาเราหรือบูชาสิ่งอื่นจากพระองค์?! แต่พระองค์ได้ทรงประทานปัจจัยความสุขแห่งโลกดุนยาให้แก่บรรดาผู้ตั้งภาคีเหล่านั้น และแก่บรรดาบรรพบุรุษของพวกเขาก่อนหน้าพวกเขาเพื่อเป็นการล่อพวกเขา จนกระทั่งพวกเขาได้ลืมต่อการรำลึกต่อพระองค์ พวกเขาจึงเคารพบูชาสิ่งอื่นพร้อมกับพระองค์ และพวกเขานั้นได้เป็นหมู่ชนที่วิบัติเพราะความความชั่วของพวกเขา"

โอ้ บรรดาผู้ตั้งภาคีเอ๋ย แน่นอน พวกเขา (สิ่งที่ถูกเคารพบูชา) ได้ปฏิเสธพวกเจ้าในสิ่งที่พวกเจ้าได้เคารพบูชาพวกเขาอื่นจากอัลลอฮตามที่พวกเจ้ากล่าวอ้าง พวกเจ้าจึงไม่สามารถป้องกันตัวของพวกเจ้ามิให้ถูกลงโทษและพวกเจ้าไม่สามารถช่วยเหลือตัวของพวกเจ้าเอง เพราะความอ่อนแอของพวกเจ้า และผู้ใดในหมู่พวกเจ้า(โอ้บรรดาผู้ศรัทธาเอ๋ย) ได้อธรรมด้วยการตั้งภาคีต่ออัลลอฮฺ เราจะให้เขาลิ้มรสแห่งการลงโทษอันอันมหันต์ ดังที่เราได้ทำกับกลุ่มดังกล่าวนั้นได้ลิ้มลอง

โอ้ รอสูลเอ๋ย เรามิได้ส่งคนใดจากบรรดารอสูลก่อนหน้าเจ้า นอกจากเป็นสามัญชนธรรมดา พวกเขารับประทานอาหารและเดินในท้องตลาด และเจ้าก็ไม่ได้เป็นรอสูลที่ต่างไปจากรอสูลอื่นๆในเรื่องนั้น เราได้ทำให้บางคนในหมู่พวกเจ้า (โอ้มนุษย์ทั้งหลาย) เป็นการทดสอบแก่อีกบางคนในเรื่องของความร่ำรวย ความยากจน การมีสุขภาพที่ดี และการเจ็บป่วย ด้วยสาเหตุของความแตกต่างนี้ พวกเจ้าจะอดทนในสิ่งที่พวกเจ้าได้รับไหม?! แล้วอัลลอฮฺจะทรงตอบแทนความดีในความอดทนของพวกเจ้า และพระผู้อภิบาลของเจ้านั้นเป็นผู้ทรงเห็นผู้ที่อดทนและผู้ที่ไม่อดทน และ(ทรงเห็น)ผู้ที่เชื่อฟังพระองค์และไม่เชื่อฟังพระองค์

บรรดาผู้ปฎิเสธที่ไม่หวังถึงการพบกับเราและไม่กลัวต่อบทลงโทษของเราได้กล่าวว่า "ทำไมไม่ส่งบรรดามะลาอิกะฮฺลงมายังพวกเราเพื่อบอกให้พวกเราได้รู้ถึงความจริงของมุหัมมัด หรือให้พวกเราได้เห็นพระผู้อภิบาลของเราด้วยตาของเรา?" แน่นอน พวกเขาได้มีการลำพองตนในตัวของพวกเขาเอง จนการลำพองตนนั้นได้สะกัดกั้นพวกเขาไม่ให้ศรัทธา และด้วยคำพูดของพวกเขานั้น พวกเขาได้ละเมิดขอบเขตในการปฎิเสธการศรัทธาและการเนรคุณ

วันที่บรรดาผู้ปฎิเสธศรัทธาได้เห็นมะลาอิกะฮฺในขณะที่พวกเขากำลังจะตาย ในหลุ่มฝังศพ ในวันแห่งการฟื้นคืนชีพ ในขณะที่พวกเขาถูกต้อนเพื่อการคิดบัญชี และขณะที่พวกเขาเข้านรก ในวันนั้นจะไม่มีข่าวดีสำหรับพวกเขาเลยซึ่งต่างจากบรรดาผู้ศรัทธา จากนั้นบรรดามะลาอิกะฮฺจะกล่าวแก่พวกเขาว่า "ข่าวดี (สวรรค์) จากอัลลอฮฺจะถูกห้ามอย่างเด็ดขาดสำหรับพวกเจ้า"

และเราได้มุ่งสู่การงานที่ดีต่างๆ ที่บรรดาผู้ปฎิเสธศรัทธาได้ปฎิบัติตอนที่อยู่บนโลกดุนยา แต่เพราะการปฎิเสธของพวกเขาเราจึงได้เปลี่ยนสภาพให้มันกลายเป็นโมฆะ ไม่มีประโยชน์ใดๆ เลยสำหรับพวกเขา เฉกเช่นฝุ่นละอองที่ปลิวว่อนอยู่บนอากาศที่สามารถมองเห็นได้ในแสงดวงอาทิตย์ที่เข้ามาทางหน้าต่าง

บรรดาผู้ศรัทธาที่เป็นชาวสวรรค์ ในวันนั้นพวกเขาจะอยู่ในที่พำนักที่ดีที่สุด และที่พักผ่อนอันสบายยิ่ง ในโลกดุนยาพวกเขาถูกบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาดูถูก เพราะการศรัทธาของพวกเขาที่มีต่ออัลลอฮฺและการประกอบคุณงามความดี

จงรำลึกเถิดโอ้รอสูลเอ่ย ในวันที่ท้องฟ้าได้แตกมีเมฆสีขาวบางๆออกมา และบรรดามะลาอิกะฮฺจะถูกส่งทยอยลงมา ณ ทุ่งมะฮฺชัรจำนวนมาก

อำนาจที่แท้จริงที่ยั่งยืนในวันกิยามะฮฺนั้นเป็นสิทธิ์ของพระผู้ทรงกรุณาปราณีเท่านั้น และในวันนั้นเป็นวันที่ลำบากยิ่งแก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาต่างกับบรรดาผู้ศรัทธาซึ่งมันง่ายยิ่งสำหรับพวกเขา

จงรำลึกเถิดโอ้รอสูลเอ่ย ในวันที่ผู้อธรรมได้เสียใจและกัดมือของตัวเองสาเหตุเพราะละทิ้งแนวทางของท่านรอสูล ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม พลางกล่าวว่า ถ้าฉันได้ปฎิบัติตามรอสูลในสิ่งที่ท่านได้นำมาจากพระผู้อภิบาลของท่านและยึดแนวทางแห่งความปลอดภัยร่วมกับท่านก็คงจะดี

และเขาได้กล่าวอุทธรณ์ด้วยการวิบัติตัวเองอย่างหน้าเศร้ายิ่ง ว่า: "โอ้ ความวิบัติแก่ฉัน หากฉันไม่คบผู้ปฏิเสธศรัทธาคนนั้นเป็นเพื่อนก็คงจะดี"

แน่นอนเพื่อนผู้ปฏิเสธคนนั้น เขาได้ทำให้ฉันหลงออกจากอัลกุรอาน หลังจากที่มันได้เผยแพร่มายังฉันโดยผ่านท่านรอสูล และชัยฏอนมารร้ายนั้น มันเป็นผู้เหยียดหยามมนุษย์เสมอ เมื่อความเศร้าโศกได้ประสบกับมนุษย์มันก็จะปลีกตัวออกห่างทันที

และในวันนั้นท่านรอสูลได้กล่าวเป็นการร้องเรียนถึงสภาพของประชาชาติของท่านต่ออัลลอฮฺ ว่า "ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า แท้จริงชนชาติของข้า ที่พระองค์ได้ส่งฉัน มายังพวกเขานั้น พวกเขาได้ทอดทิ้งอัลกุรอานและหันหลังไว้กับมันเสียแล้ว"

และเหมือนยังที่เจ้าได้เผชิญมา (โอ้รอสูลเอ่ย) จากการถูกทำร้ายถูกต่อต้านจากกลุ่มชนของเจ้า แน่แท้ เราได้ทำให้บรรดานบีก่อนหน้าเจ้ามีศัตรูจากกลุ่มชนของเขาผู้ที่กระทำผิด และเป็นที่เพียงพอแล้วที่พระผู้อภิบาลของเจ้าเป็นผู้แนะทางฮิดายะฮฺสู่สัจธรรม และเพียงพอกับพระองค์ที่ทรงเป็นผู้ช่วยเหลือเจ้าให้มีชัยเหนือศัตรูของเจ้า

และบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาต่ออัลลอฮฺ ได้กล่าวว่า "ทำไมอัลกุรอานจึงไม่ถูกประทานลงมาแก่รอสูลครั้งเดียวจบ และทำไมต้องถูกประทานลงมาแบบปลีกย่อย?"การที่เราได้ประทานลงมาแบบปลีกย่อยนั้น (โอ้รอสูลเอ่ย) เพื่อให้หัวใจของเจ้ามั่นคงหนักแน่น คือด้วยการประทานลงมาที่ละครั้งๆ และเช่นกันที่เราได้ประทานโองการหนึ่งลงมาหลังจากโองการหนึ่งนั้น เพื่อความง่ายดายในการทำความเข้าใจและจำมัน

และบรรดาผู้ตั้งภาคีต่ออัลลอฮฺพวกเขาจะไม่นำข้อเปรียบเทียบ (ข้อสงสัย) ใดๆ มายังเจ้า จากสิ่งที่พวกเขาเสนอมา เว้นแต่เราได้นำคำตอบที่เป็นจริงมั่นคงให้เจ้าต่อข้อเปรียบเทียบนั้น ซึ่งมันเป็นการอธิบายที่ดียิ่ง

ในวันกิยามะฮฺบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาจะถูกต้อนให้เข้านรกญะฮันนัมในสภาพที่ใบหน้าของพวกเขาจะถูกลาก พวกเขาจะพำนักอยู่ในสถานที่ที่เลวร้ายที่สุดนั้นก็คือนรกญะฮันนัม และแนวทางที่ห่างไกลยิ่งจากสัจธรรมเพราะแนวทางของพวกเขาคือแนวทางแห่งการปฏิเสธศรัทธาและการหลงทาง

และแท้จริงเราได้ประทานคัมภีร์เตารอตแก่มูซา และเราได้ทำให้ฮารูนพี่ชายของเขาเป็นรอสูลเพื่อเป็นผู้ให้การสนับสนุนช่วยเหลือเขา

และเราได้กล่าวแก่ทั้งสองว่า"เจ้าทั้งสองจงออกไปยังฟิรเอาวน์และพรรคพวกของมันที่ปฏิเสธโองการของเรา" จากนั้นทั้งสองก็ได้ปฏิบัติตามคำสั่งของเรา และทั้งสองก็ได้ออกไปเชิญชวนพวกเขาสู่การให้เอกภาพต่ออัลลอฮฺ ปรากฏว่าพวกเขาได้ปฏิเสธเขาทั้งสอง ทันใดนั้นเราก็ได้ทำลายพวกเขาอย่างรุนแรง

และหมู่ชนของนูหฺ เมื่อพวกเขาได้ปฏิเสธบรรดารอสูล ด้วยการปฏิเสธของพวกเขาที่มีต่อนูหฺ เราก็ได้ลงโทษพวกเขาด้วยการให้จมน้ำตาย และเราได้ทำให้ความพินาศของพวกเขาเป็นสัญญาณหนึ่งถึงความเกรียงไกรของเราในการที่จะถอนอำนาจของบรรดาผู้อธรรม และในวันกิยามะฮฺเราได้เตรียมแก่บรรดาผู้อธรรมซึ่งการลงโทษที่เจ็บปวด

และเราได้ทำลายพวกอ๊าดซึ่งเป็นหมู่ชนของฮูดฺและพวกษะมูดซึ่งเป็นหมู่ชนของซอและห์ และชาวบ่อน้ำ และชนชาติอื่นๆ อีกมากมายในระหว่างสามหมู่ชนนี้

และทุกๆ ชนชาติแต่ละยุคสมัยก่อนที่จะถูกทำลายนั้น เราได้บอกกล่าวถึงสาเหตุของความพินาศที่เกิดกับชนชาติก่อนหน้าพวกเขาเพื่อเป็นบทเรียนแก่พวกเขา และทั้งหมดนั้นเราได้ทำลายพวกเขาอย่างสิ้นซากเนื่องด้วยการปฏิเสธศรัทธาไม่เชื่อฟังและความดื้อรั้นของพวกเขา

และแท้จริง ผู้ปฏิเสธศรัทธาจากหมู่ชนของเจ้า ในการเดินทางของพวกเขาไปยังเมืองชาม พวกเขาได้เดินผ่านหมู่บ้านของชนชาติลูฏที่ถูกทำลายด้วยก้อนหินจากฟากฟ้าซึ่งเป็นการลงโทษต่อการกระทำที่ชั่วช้าเพื่อพวกเขาจะได้ใคร่ครวญ พวกเขาไม่เห็นมันหรอกหรือจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับหมู่บ้านนั้น? ไม่เลย พวกเขาไม่คาดหวังที่จะกลับคืนชีพเพื่อคิดบัญชีหลังจากนั้นต่างหาก

เมื่อบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาได้เผชิญหน้ากับเจ้า (โอ้รอสูลเอ่ย) พวกเขาจะหัวเราะเยาะแก่เจ้าและจะล้อเลียนเจ้าต่างๆ นานา โดยที่พวกเขาจะกล่าวว่า: นี่หรือรอสูลที่อัลลอฮฺทรงส่งมาให้พวกเรา?!

แท้จริงเขาเกือบจะทำให้พวกเราผินห่างออกจากการเคารพบูชาบรรดาพระเจ้าของเรา หากพวกเราไม่มีความอดทนในการเคารพบูชามัน แน่แท้พวกเราผินห่างออกจากมันแน่นอนด้วยเหตุผลและหลักฐานต่างๆ นานาของเขา และสักวันหนึ่งพวกเขาก็จะได้รู้เมื่อพวกเขาเห็นการลงโทษด้วยตาของพวกเขาเองในหลุมฝังศพ และในวันกิยามะฮฺ ว่าใครคือผู้หลงทางกันแน่ พวกเขาเองหรือเขา? และแน่นอนพวกเขาจะได้รู้ว่า ใครคือผู้หลงทางอย่างแท้จริง

เจ้าไม่เห็นหรอกหรือ (โอ้รอสูลเอ่ย) ว่าผู้ที่ยึดเอาอารมณ์ใฝ่ต่ำของเขานับถือเป็นพระเจ้า แล้วเจ้ายังจะคุ้มครองปกป้องเขาให้เขากลับมาสู่การศรัทธาและห้ามมิให้เขาปฏิเสธต่อศรัทธากระนั้นหรือ?!