Аль-Бакара 2:258–286

Nakaalam ka ba, O Propeta, ng higit na kataka-taka kaysa sa kapangahasan ng maniniil na nakipagtalo kay Abraham – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – hinggil sa pagkapanginoon ni Allāh at paniniwala sa kaisahan Niya? Naganap nga sa kanya iyon dahil si Allāh ay nagbigay sa kanya ng paghahari kaya nagmalabis siya. Nilinaw sa kanya ni Abraham ang mga katangian ng Panginoon nito, na nagsasabi: "Ang Panginoon ko ay ang nagbibigay-buhay sa mga nilikha at nagbibigay-kamatayan sa mga ito." Nagsabi ang maniniil bilang pagmamatigas: "Ako ay nagbibigay-buhay at nagbibigay-kamatayan sa pamamagitan ng pagpatay ko sa sinumang niloloob ko at pagpapaumanhin ko sa sinumang niloloob ko." Kaya nagdala sa kanya si Abraham – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – ng isa pang katwirang higit na mabigat. Nagsabi ito sa kanya: "Tunay na ang Panginoon kong sinasamba ko ay nagpaparating sa araw mula sa dakong silangan kaya magparating ka nito mula sa dakong kanluran." Kaya walang nangyari sa maniniil kundi nalito siya, kinapos siya ng katwiran, at nadaig siya dahil sa lakas ng katwiran. Si Allāh ay hindi nagtutuon sa mga tagalabag sa katarungan para sa pagtahak sa landas Niya dahil sa kawalang-katarungan nila at pagmamalabis nila.

O nakakita ka ba ng tulad sa naparaan sa isang pamayanang bumagsak ang mga bubong niyon, gumuho ang mga dingding niyon, at nalipol ang mga naninirahan doon kaya naging mapanglaw at walang tao? Nagsabi ang lalaking ito habang nagtataka: "Papaanong magbibigay-buhay si Allāh sa mga nanirahan sa pamayanang ito mula ng matapos ng kamatayan nito?" Kaya nagbigay-kamatayan dito si Allāh sa yugtong isandaang taon. Pagkatapos nagbigay-buhay Siya rito at nagtanong rito. Nagsabi naman Siya rito: "Gaano katagal ka namalaging patay?" Nagsabi ito habang sumasagot: "Namalagi ako sa yugtong isang araw o isang bahagi ng isang araw." Nagsabi Siya rito: "Bagkus namalagi ka ng isandaang taon. Tumingin ka sa dating dala mong pagkain at inumin sapagkat hayan: nananatili sa kalagayan niyan na hindi nagbago gayong kay bilis na dumadapo ang pagbabago sa pagkain at inumin. Tumingin ka sa asno mong patay, at upang gawin ka Naming isang palatandaang malinaw para sa mga tao, na nagpapatunay sa kapangyarihan Namin sa pagbuhay sa kanila.Tumingin ka sa mga buto ng asno mong nagkahiwa-hiwalay at nagkalayu-layo kung papaanong mag-aangat Kami sa mga ito at magsasama Kami sa bahagi ng mga ito sa ibang bahagi, pagkatapos magbabalot Kami sa mga ito matapos niyon ng laman at magpapanumbalik Kami rito ng buhay." Kaya noong nakita nito iyon ay luminaw rito ang reyalidad ng usapin at nalaman nito ang kapangyarihan ni Allāh kaya nagsabi ito habang umaamin niyon: "Nalalaman ko na si Allāh sa bawat bagay ay May-kakayahan."

Banggitin mo, O Propeta, nang nagsabi si Abraham – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan: "O Panginoon ko ipakita Mo sa akin sa paningin ko kung papaano nangyayari ang pagbibigay-buhay sa mga patay?" Nagsabi rito si Allāh: "At hindi ka ba sumasampalataya sa bagay na ito?" Nagsabi si Abraham: "Opo, sumampalataya nga ako; subalit bilang karagdagan sa kapanatagan ng puso ko." Kaya nag-utos dito si Allāh at nagsabi rito: "Kumuha ka ng apat na ibon; kumalap ka sa mga ito sa iyo at pagputul-putulin mo. Pagkatapos maglagay ka sa bawat isa sa mga burol na nasa paligid mo ng isang bahagi mula sa mga ito. Pagkatapos tumawag ka sa mga ito, pupunta sa iyo ang mga ito nang agaran habang mga nagmamadali; nanumbalik nga sa mga ito ang buhay. Alamin mo, O Abraham, na si Allāh ay Makapangyarihan sa paghahari Niya, Marunong sa utos Niya, batas Niya, at paglikha Niya.

Ang paghahalintulad sa gantimpala sa mga mananampalataya na mga gumugugol ng mga salapi nila sa landas ni Allāh ay katulad ng isang butil na inilalagay ng magsasaka sa lupang kaaya-aya at nagpatubo ng pitong puso, na sa bawat puso mula rito ay may isandaang butil. Si Allāh ay nagpapaibayo ng gantimpala para sa sinumang niloloob Niya kabilang sa mga lingkod Niya sapagkat nagbibigay Siya sa kanila ng pabuya nila nang walang pagtutuos. Si Allāh ay Malawak ang kabutihang-loob at ang pagbibigay, Maalam sa sinumang nagiging karapat-dapat sa pagpapaibayo.

Ang mga nagkakaloob ng mga salapi nila sa pagtalima kay Allāh at kaluguran Niya, pagkatapos hindi nila pinasusundan ang pagkakaloob nila ng anumang nakapagpapawalang-saysay sa gantimpala nito na panunumbat sa mga tao sa sinasabi o ginagawa, ukol sa kanila ang gantimpala nila sa ganang Panginoon nila. Walang pangamba sa kanila sa anumang kahaharapin nila ni sila ay malulungkot sa anumang nakalipas dahil sa laki ng kaginhawahan nila.

Anumang sinasabing marangal na nagpapapasok sa pamamagitan nito ng galak sa puso ng isang mananampalataya, at pagpapaumanhin sa sinumang gumawa ng masagwa sa iyo ay higit na mainam kaysa sa isang kawanggawang sinusundan ng isang pananakit sa pamamagitan ng panunumbat sa pinagkawanggawaan. Si Allāh ay Walang-pangangailangan sa mga lingkod Niya, Matimpiin: hindi Siya nagmamadali sa kanila ng kaparusahan.

O mga sumampalataya kay Allāh at sumunod sa Sugo Niya, huwag kayong sumira sa gantimpala sa mga kawanggawa ninyo sa pamamagitan ng panunumbat sa pinagkakawanggawaan at pananakit dito. Tunay na ang paghahalintulad sa sinumang gumagawa niyon ay tulad ng nagkakaloob ng mga salapi niya sa layunin na makita siya ng mga tao at ipagkapuri nila siya gayong siya ay isang tagatangging sumampalataya,na hindi sumasampalataya kay Allāh ni sa Huling Araw at anumang naroon na gantimpala at parusa. Ang paghahalintulad dito ay tulad ng isang batong makinis, na sa ibabaw nito ay may alabok, saka may tumama sa batong iyon na isang ulan na masagana kaya nag-alis ito ng alabok sa bato at nag-iwan doon na makinis na walang anuman sa ibabaw nito. Gayon ang mga nagpapakitang-tao: naaalis ang gantimpala ng mga paggawa nila at mga paggugol nila at walang natitira mula roon sa ganang kay Allāh na anuman. Si Allāh ay hindi nagpapatnubay sa mga taong tagatangging sumampalataya tungo sa nagpapalugod sa Kanya – pagkataas-taas Siya – at nagpapakinabang sa kanila sa mga paggawa nila at mga paggugol nila.

Ang paghahalintulad sa mga mananampalataya na mga nagkakaloob ng mga salapi nila sa paghahanap ng pagkalugod ni Allāh habang natitiwasay ang mga sarili nila sa katapatan ng pangako ni Allāh, nang hindi napipilitan, ay kahalintulad ng isang pataniman sa isang lugar na nakaangat na kaaya-aya na may tumama rito na isang ulan na masagana kaya nagpaluwal ito ng mga bungang pinag-ibayo. Kung walang tumama rito na isang ulan na masagana ay may tumama naman rito na isang ulan na mahina at nagkasya ito roon dito dahil sa pagkakaaya-aya ng lupa nito. Gayundin ang mga paggugol ng mga nagpapakawagas: tumatanggap nito si Allāh at nagpapaiibayo Siya sa pabuya nito kahit na ito ay kaunti. Si Allāh, sa anumang ginagawa ninyo, ay Nakakikita kaya hindi nakakukubli sa Kanya ang kalagayan ng mga nagpapakawagas at mga nagpapakitang-tao. Gaganti Siya sa bawat isa ayon sa nagiging karapat-dapat dito.

Pakaiibigin ba ng isa sa inyo na magkaroon siya ng isang pataniman na sa loob nito ay may datiles at ubas, na dumadaloy sa gitna nito ang mga tubig tabang, na nagkaroon siya sa loob nito ng lahat ng mga uri ng mga bungang kaaya-aya? Tumama sa may-ari nito ang katandaan kaya siya ay naging isang matandang hindi nakakakayang magtrabaho at kumita habang mayroon siyang mga anak na mahihina na hindi nakakakayang magtrabaho, at saka naman may tumama sa hardin na isang hanging matindi na sa loob nito ay may apoy na matindi kaya nasunog ang hardin sa kabuuan nito samantalang siya ay higit na nangangailangan doon dahil sa katandaan niya at kahinaan ng mga supling niya! Ang kalagayan ng gumugugol ng yaman niya bilang pakitang-tao ay tulad ng lalaking ito: dudulog ito kay Allāh sa Araw ng Pagkabuhay nang walang mga magandang gawa, sa sandaling siya ay higit na matindi sa pangangailangan sa mga ito. Tulad ng paglilinaw na ito naglilinaw si Allāh para sa inyo ng magpapakinabang sa inyo sa Mundo at Kabilang-buhay, nang sa gayon kayo ay mag-iisip-isip hinggil dito.

O mga sumampalataya kay Allāh at sumunod sa Sugo Niya, gumugol kayo mula sa yamang ipinahihintulot na kaaya-aya na kinamit ninyo at gumugol kayo mula sa mga pinalabas Namin para sa inyo mula sa halaman ng lupa. Huwag kayong maglayon ng masamang uri mula roon para gugulin ninyo, na samantalang kung sakaling ibinigay sa inyo ay hindi kayo tatanggap nito malibang kapag nagpikit-mata kayo rito, na mga napipilitan sa kasamaang-uri nito kaya papaanong malulugod kayo para kay Allāh sa hindi kayo malulugod para sa mga sarili ninyo? Alamin ninyo na si Allāh ay Walang-pangangailangan sa mga paggugol ninyo, pinupuri sa sarili Niya at mga gawa Niya.

Ang demonyo ay nagpapangamba sa inyo ng karalitaan, nag-uudyok sa inyo ng karamutan, at nag-aanyaya sa inyo ng paggawa ng mga kasalanan at mga pagsuway samantalang si Allāh ay nangangako sa inyo ng isang malaking kapatawaran sa mga pagkakasala ninyo at isang malawak na panustos. Si Allāh ay Malawak ang kabutihang-loob, Maalam sa mga kalagayan ng mga lingkod Niya.

Nagbibigay Siya ng katamaan sa sinasabi at katumpakan sa ginagawa sa sinumang niloloob Niya kabilang sa mga lingkod Niya. Ang sinumang nabibigyan niyon ay nabigyan nga ng maraming kabutihan. Walang nagsasaalaala at napangangaralan ng mga tanda ni Allāh kundi ang mga may isip na lubos na nagpapatanglaw sa liwanag Niya at napapatnubayan ng patnubay Niya.

Ang anumang ginugol ninyo na guguling kaunti man o marami sa paghahangad ng kaluguran ni Allāh o pinanindigan ninyo na paggawa ng pagtalima para kay Allāh mula sa ganang sarili ninyo na hindi naman inaatang sa inyo, tunay na si Allāh ay nakaaalam niyon sa kabuuan niyon, kaya walang nawawala sa ganang Kanya na anuman doon. Gaganti Siya sa inyo dahil doon ng pinakamabigat na ganti. Walang ukol sa mga tagalabag sa katarungan, na mga pumipigil sa isinasatungkulin sa kanila, na mga lumalabag sa mga hangganan ni Allāh, na mga tagaadya na magtatanggol sa kanila sa pagdurusa sa Araw ng Pagbangon.

Kung maghahayag kayo ng ipinagkakaloob ninyo na kawanggawa sa pamamagitan ng salapi ay kay inam na kawanggawa ang kawanggawa ninyo! Kung magkukubli kayo nito at magbibigay kayo nito sa mga maralita, iyon ay higit na mabuti para sa inyo kaysa sa paghahayag nito dahil iyon ay higit na malapit sa pagpapakawagas. Sa mga kawanggawa ng mga nagpapakawagas ay may panakip sa mga pagkakasala nila at kapatawaran para sa mga ito. Si Allāh sa anumang ginagawa ninyo ay Mapagbatid kaya walang nakakukubli sa Kanya na anuman mula sa mga kalagayan ninyo.

Hindi nasa iyo, O Propeta, ang kapatnubayan nila para sa pagtanggap sa katotohanan at pagpapaakay rito, at pagdala sa kanila rito. Ang isinasatungkulin lamang sa iyo ay ang paggabay sa kanila sa katotohanan at ang pagpapakilala sa kanila rito. Tunay na ang pagtutuon sa katotohanan at ang kapatnubayan tungo rito ay nasa kamay ni Allāh. Siya ay nagpapatnubay sa sinumang niloloob Niya. Ang anumang ginugugol ninyo na kabutihan, ang pakinabang nito ay manunumbalik sa inyo dahil si Allāh ay Walang-pangangailangan dito. Ang paggugol ninyo ay maging wagas na inuukol kay Allāh sapagkat ang mananampalataya, sa totoo, ay hindi gumugugol malibang dala ng paghahanap ng kaluguran ni Allāh. Ang anumang ginugugol ninyo na kabutihan, kaunti man o marami, tunay na kayo ay bibigyan ng gantimpala rito nang lubos na hindi kinukulangan sapagkat tunay na si Allāh ay hindi lumalabag sa katarungan sa isa man.

Magtalaga kayo para sa mga maralitang nahadlangan ng pakikibaka sa landas ni Allāh sa paglalakbay upang maghanap ng ikabubuhay. Nagpapalagay sa kanila ang mangmang sa kalagayan nila na mga mayaman [sila] dahil sa pagpipigil nila sa panghihingi. Nakakikilala sa kanila ang nakababatid sa kanila sa pamamagitan ng mga palatandaan nila gaya ng pangangailangang nakalitaw sa mga katawan nila at mga kasuutan nila at gaya ng katangian nilang hindi gaya ng sa nalalabi sa mga maralita na nanghihingi sa mga tao habang mga nangungulit sa panghihingi nila. Ang anumang ginugugol ninyong salapi at iba pa rito, tunay na si Allāh dito ay Maalam. Gaganti Siya sa inyo rito ng pinakadakilang ganti.

Ang mga gumugugol ng mga yaman nila dala ng paghahangad sa kaluguran ni Allāh sa gabi at maghapon nang palihim at hayagan nang walang pagpapakita at pagpaparinig ay ukol sa kanila ang gantimpala sa kanila sa ganang Panginoon nila sa Araw ng Pagbangon. Walang pangamba sa kanila sa kahaharapin nila mula sa nauukol sa kanila ni sila ay malulungkot sa nakaalpas sa kanila mula sa Mundo, bilang kabutihang-loob mula kay Allāh at bilang biyaya.

Ang mga nakikitungo sa patubo at kumukuha nito ay hindi babangon sa Araw ng Pagbangon mula sa mga libingan nila malibang tulad ng pagbangon ng may kabaliwan mula sa demonyo sapagkat babangon siya mula sa libingan niya nang nabubuwal kung paanong nabubuwal ang may epilepsya sa pagbangon nito at pagbagsak nito. Iyon ay dahilan sa sila ay nagturing ng pagpapahintulot ng pakikinabang sa patubo. Hindi sila nakatalos sa pagkakaiba sa pagitan ng patubo at anumang ipinahintulot ni Allāh na mga kinikita sa pagtitinda sapagkat nagsabi sila: "Ang pagtitinda ay tulad ng patubo lamang sa pagiging ipinahihintulot sapagkat ang bawat isa sa dalawa ay humahantong sa pagkadagdag ng salapi at paglago nito." Ngunit tumugon si Allāh sa kanila, nagpawalang-saysay Siya sa paghahambing nila, at nagpasinungaling Siya sa kanila. Nilinaw Niya na Siya – pagkataas-taas Siya – ay nagpahintulot sa pagtitinda dahil sa dulot nito na pakinabangang pampubliko at pampribado at nagbawal naman sa patubo dahil sa dulot nito na kawalang-katarungan at paglamon sa mga salapi ng mga tao nang walang-kabuluhan na walang kapalit. Kaya ang sinumang dinatnan ng isang pangaral mula sa Panginoon niya na may pagbabawal at pagbibigay-babala laban sa patubo saka tumigil dito at nagbalik-loob, para sa kanya ang nakalipas na pagkuha niya ng patubo habang walang kasalanan sa kanya roon. Ang nauukol sa kanya ay nasa kay Allāh sa kahaharapin niya matapos niyon. Ang sinumang nanumbalik sa pagkuha ng patubo matapos na umabot sa kanya ang pagsaway mula kay Allāh at nalahad sa kanya ang katwiran, naging karapat-dapat nga siya sa pagpasok sa Impiyerno at pananatili roon. Ang pananatiling ito sa Apoy ay ang pumapatungkol sa paglamon ng patubo habang nagtuturing ng pagpapahintulot nito o ang pumapatungkol sa matagal na pamamalagi roon sapagkat tunay na ang pananatiling palagian doon ay hindi mangyayari maliban sa mga tagatangging sumampalataya samantalang ang mga alagad naman ng Tawḥīd ay hindi mamalagi roon.

Pumupuksa si Allāh ng salaping galing sa patubo at nag-aalis Siya nito, sa pisikal na kahulugan sa pamamagitan ng pagsira rito at tulad niyon, o sa espirituwal na kahulugan sa pamamagitan ng pag-aalis ng biyaya mula rito. Nagdaragdag Siya sa mga kawanggawa at nagpapalago Siya sa mga ito sa pamamagitan ng pag-iibayo sa gantimpala sa mga ito sapagkat ang magandang gawa ay may ganting sampung tulad nito hanggang sa pitong daang ulit hanggang sa maraming ulit. Nagpapala Siya sa mga yaman ng mga nagkakawanggawa. Si Allāh ay hindi umiibig sa bawat mapagmatigas na tagatangging sumampalataya, na nagtuturing ng pagpapahintulot sa ipinagbabawal, na nagpupumilit sa mga pagsuway at mga kasalanan.

Tunay na ang mga sumampalataya kay Allāh at sumunod sa Sugo Niya, gumawa ng mga gawang maayos, nagsagawa ng pagdarasal nang lubusan ayon sa isinabatas ni Allāh, at nagbigay ng zakāh ng mga yaman nila sa sinumang nagiging karapat-dapat dito ay ukol sa kanila ang gantimpala sa kanila sa ganang Panginoon nila. Walang pangamba sa kanila sa kahaharapin nila kabilang sa mga nauukol sa kanila ni sila ay malulungkot sa nakaalpas sa kanila mula sa Mundo at kaginhawahan nito.

O mga sumampalataya kay Allāh at sumunod sa Sugo Niya, mangamba kayo kay Allāh sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya at tumigil kayo sa paghiling sa anumang natira mula sa mga yamang galing sa patubo sa nasa mga tao kung kayo ay totoong mga mananampalataya kay Allāh at sa isinaway Niya sa inyo na patubo.

Ngunit kung hindi kayo gumawa sa ipinag-utos sa inyo, alamin ninyo at tumiyak kayo ng isang digmaan mula kay Allāh at sa Sugo Niya. Kung nagbalik-loob kayo kay Allāh at umiiwan kayo sa patubo ay ukol sa inyo ang halaga ng ipinautang ninyo mula sa puhunan ng mga salapi ninyo. Hindi kayo lalabag sa katarungan sa isa man sa pamamagitan ng pagkuha ng labis sa puhunan ng salapi inyo at hindi kayo lalabagin sa katarungan sa pamamagitan ng pagbawas mula sa puhunan.

Kung ang sinumang sinisingil ninyo sa utang ay nagigipit na hindi nakatatagpo ng pambayad sa utang niya, magpaliban kayo ng paniningil sa kanya hanggang sa maging maluwag sa kanya ang salapi at makatagpo ng ipambabayad sa utang. Ang magkawanggawa kayo sa kanya sa pamamagitan ng pagtigil sa pagsingil ng utang o pagbabale-wala sa isang bahagi nito sa kanya ay higit na mabuti para sa inyo kung kayo ay nakaaalam sa kainaman niyon sa ganang kay Allāh – pagkataas-taas Siya.

Mangamba kayo sa pagdurusa sa Araw na pababalikin kayo roon sa kalahatan tungo kay Allāh at haharap kayo sa harapan Niya. Pagkatapos bibigyan ang bawat kaluluwa ng ganti sa anumang kinamit nito na kabutihan o kasamaan. Hindi sila lalabagin sa katarungan sa pamamagitan ng pagbawas sa gantimpala sa mga magandang gawa nila ni sa pamamagitan ng pagdaragdag sa kaparusahan sa mga masagwang gawa nila.

O mga sumampalataya kay Allāh at sumunod sa Sugo Niya, kapag nakipagtransaksiyon kayo ng pautang sa pamamagitan ng pagpapautang ng iba sa inyo sa iba pa sa isang yugtong tinakdaan ay isulat ninyo ang pautang na iyon at isulat sa pagitan ninyo ng isang tagasulat ayon sa katotohanan at pagpapakamakatarungang sumasang-ayon sa Batas ng Islām. Hindi tatanggi ang tagasulat na isulat ang pautang ayon sa sumasang-ayon sa itinuro sa kanya ni Allāh na pagsusulat ayon sa katarungan. Kaya isulat niya ang idinidikta sa kanya ng [taong] nasa kanya ang tungkulin upang iyon ay maging isang pag-amin mula rito, mangilag siyang magkasala kay Allāh na Panginoon niya, at huwag siyang bumawas mula sa pautang ng anuman sa halaga nito o uri nito o kalidad nito. Ngunit kung ang [taong] nasa kanya ang tungkulin ay hindi mahusay sa pag-aasal o siya ay isang mahina dahil sa kabataan niya o kabaliwan niya o siya ay hindi nakakakaya sa pagdidikta dahil sa pagkapipi niya, at tulad niyon, magsagawa ng pagdidikta para sa kanya ang katangkilik niyang nananagot para sa kanya ayon sa katotohanan at pagkamakatarungan. Humiling kayo ng pagsasaksi ng dalawang lalaking nakapag-iisip, na makatarungan. Kung walang natagpuang dalawang lalaki ay magpasaksi kayo sa isang lalaki at dalawang babae, na nalulugod kayo sa pagrerelihiyon nila at pagkamapagkakatiwalaan nila, upang kapag nakalimot ang isa sa dalawang babae ay magpapaalaala rito ang babaing kasama nito. Hindi tatanggi ang mga saksi kapag humiling mula sa kanila ng pagsasaksi sa utang at kailangan sa kanila ang pagsasagawa nito kapag tinawag sila para roon. Huwag dumapo sa inyo ang pagsasawa sa pagsulat ng pautang, kaunti man o marami, hanggang sa taning nitong itinakda. Ang pagsulat ng pautang ay higit na makatarungan sa Batas ni Allāh, higit na mariin para sa pagpapatibay sa pagsasaksi at pagsasagawa nito, at higit na malapit sa pagkakaila sa pagdududa sa uri ng pautang, halaga nito, at yugto nito, malibang kapag ang pakikipagkasunduan sa pagitan ninyo ay isang kalakalan sa isang panindang nakahanda at halagang nakahanda sapagkat walang pagkaasiwa sa inyo sa pag-iwan sa pagsusulat sa sandaling ito dahil sa kawalan ng pangangailangan dito. Isinasabatas sa inyo ang pagpapasaksi bilang pagpigil sa mga dahilan ng alitan. Hindi ipinahihintulot ang pamiminsala sa mga tagasulat at mga saksi at hindi ipinahihintulot para sa kanila ang pamiminsala sa sinumang humiling ng pagsulat nila at pagsaksi nila. Kung magaganap mula sa inyo ang pamiminsala, tunay na ito ay paglabas sa pagtalima kay Allāh patungo sa pagsuway sa Kanya. Mangamba kayo kay Allāh, O mga mananampalataya, sa pamamagitan ng pagsunod sa ipinag-utos Niya sa inyo at pag-iwas sa sinaway Niya sa inyo. Nagtuturo sa inyo si Allāh ng may dulot na kaayusan sa Mundo ninyo at Kabilang-buhay ninyo. Si Allāh sa bawat bagay ay Maalam kaya walang nakakukubli sa Kanya na anuman.

Kung kayo ay mga naglalakbay at hindi kayo nakatagpo ng isang tagasulat na magsusulat para sa inyo ng isang dokumento ng pautang, makasasapat na magbigay ang [taong] may tungkulin ng sanglang panghahawakan ng [taong] may karapatan. Ito ay magiging isang garantiya sa karapatan nito hanggang sa magbayad ang nangutang ng taglay niyang utang. Kung nagtiwala ang iba sa inyo sa iba, hindi nag-oobliga ng pagsusulat ni pagsasaksi ni sangla. Ang utang sa sandaling iyon ay magiging isang ipinagkakatiwala sa pag-iingat ng nangutang na kinakailangan sa kanya na isagawa sa nagpautang sa kanya. Kailangan sa kanya na mangilag magkasala kay Allāh sa ipinagkatiwalang ito kaya hindi siya magkakaila ng anuman mula roon. Kung nagkaila siya, kailangan sa sinumang sumaksi sa transaksiyon na magsagawa ng pagsaksi at hindi ipinahihintulot dito na maglingid niyon. Ang sinumang maglingid niyon, tunay na ang puso niya ay isang pusong masamang-loob. Si Allāh sa anumang ginagawa ninyo ay Maalam: walang nakakukubli sa Kanya na anuman. Gaganti Siya sa inyo sa mga gawa ninyo.

Sa kay Allāh lamang ang anumang nasa mga langit at ang anumang nasa lupa sa paglikha, sa pagmamay-ari, at sa pangangasiwa. Kung magpapalitaw kayo ng anumang nasa mga puso ninyo o magkukubli kayo nito ay makaaalam nito si Allāh at magtutuos Siya sa inyo nito, saka magpapatawad Siya matapos niyon sa sinumang niloloob Niya bilang kagandahang-loob at awa, at magpaparusa Siya sa sinumang niloloob Niya bilang katarungan at karunungan. Si Allāh sa bawat bagay ay May-kakayahan.

Sumampalataya ang Sugong si Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – sa lahat ng pinababa sa kanya mula sa Panginoon niya, at ang mga mananampalataya ay sumampalataya sa gayon. Lahat sila ay sama-samang sumampalataya kay Allāh, sumampalataya sa lahat ng mga anghel, sa lahat ng mga kasulatan Niyang pinababa Niya sa mga propeta, at sa lahat ng mga sugong isinugo Niya. Sumampalataya sila sa mga ito, na mga nagsasabi: "Hindi kami nagtatangi-tangi sa isa man sa mga sugo ni Allāh." Nagsabi pa sila: "Nakarinig kami ng ipinag-utos Mo sa amin at sinaway Mo sa amin. Tumalima kami sa Iyo sa pamamagitan ng paggawa sa ipinag-utos Mo at pag-iwan sa sinaway Mo. Humihiling kami sa Iyo na magpatawad Ka sa amin, O Panginoon namin, sapagkat tunay na ang babalikan namin ay tungo sa Iyo lamang sa lahat ng pumapatungkol sa amin."

Hindi nag-aatang si Allāh sa isang kaluluwa maliban sa anumang makakaya nito na mga gawain dahil ang Relihiyon ni Allāh ay nakabatay sa ginhawa kaya walang pabigat dito. Ang sinumang nagkamit ng kabutihan ay ukol sa kanya ang gantimpala sa anumang ginawa niya nang hindi nagbabawas mula rito ng anuman. Ang sinumang nagkamit ng kasamaan ay para sa kanya ang ganti ng nakamit niyang pagkakasala; hindi magbubuhat nito para sa kanya ang iba pa sa kanya. Nagsabi ang Sugo at ang mga mananampalataya: "Panginoon namin, huwag Kang magparusa sa amin kung nakalimot kami o nagkamali kami sa ginawa o sinabi nang walang paglalayon mula sa amin. Panginoon namin, huwag Kang mag-atang sa amin ng magpapabigat sa amin at hindi namin makakaya gaya ng pag-atang Mo sa mga nauna pa sa amin kabilang sa mga pinarusahan Mo dahil sa kawalang-katarungan nila, gaya ng mga Hudyo. Huwag Kang magpapasan sa amin ng magpapabigat sa amin at hindi namin makakaya na mga ipinag-uutos at mga sinasaway. Magpalampas Ka sa mga pagkakasala namin, magpatawad Ka sa amin, at maawa Ka sa amin sa pamamagitan ng kabutihang-loob Mo. Ikaw ay Katangkilik namin at Tagaadya namin, kaya mag-adya Ka sa amin laban sa mga taong tagatangging sumampalataya.