Гафир

Ha. Mīm. Nauna na ang pagtatalakay sa mga kapareho ng mga ito sa simula ng Kabanata Al-Baqarah.

Ang pagbababa ng Qur'ān sa Sugo – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – mula kay Allāh, ang Makapangyarihan na walang nakadadaig sa Kanya na isa man, ang Maalam sa mga kapakanan ng mga lingkod Niya.

ang Tagapagpatawad ng pagkakasala ng mga nagkakasala, ang Tagatanggap ng pagbabalik-loob ng sinumang nagbalik-loob sa Kanya kabilang sa mga lingkod Niya, ang Matindi ang paparusa sa sinumang hindi nagbalik-loob mula sa mga pagkakasala niya, ang May pagmamagandang-loob at pagmamabuting-loob. Walang sinasamba ayon sa karapatan na iba pa sa Kanya; tungo sa Kanya lamang ang babalikan sa Araw ng Pagbangon para gumanti Siya sa kanila ayon sa nagiging karapat-dapat sa kanila.

Walang nakikipag-alitan hinggil sa mga talata ni Allāh na nagpapatunay sa paniniwala sa kaisahan Niya at katapatan ng mga sugo Niya kundi ang mga tumangging sumampalataya kay Allāh dahil sa katiwalian ng mga pag-iisip nila. Kaya huwag kang malungkot para sa kanila at huwag manlinlang sa iyo ang taglay nila na kaluwagan sa panustos at mga biyaya sapagkat ang pagpapalugit sa kanila ay isang pagpapain para sa kanila at isang pagpapakana sa kanila.

Nagpasinungaling bago ng mga ito ang mga kababayan ni Noe at nagpasinungaling bago nila ang mga lapian matapos ng mga tao ni Noe sapagkat nagpasinungaling ang [liping] `Ād, ang [liping] Thamūd, ang mga kababayan ni Lot, at ang mga naninirahan sa Madyan. Nagpasinungaling si Paraon. Nagtangka ang bawat kalipunan kabilang sa mga kalipunan sa sugo nito upang dumaklot doon para patayin iyon. Nakipagtalo sila sa pamamagitan ng taglay nila na kabulaanan upang mag-alis sa pamamagitan nito sa katotohanan. Kaya dumaklot Ako sa mga kalipunang iyon sa kabuuan ng mga iyon. Kaya magnilay-nilay ka kung papaano naging ang parusa Ko sa kanila sapagkat ito nga ay naging isang parusang matindi!

Gaya ng paghatol ni Allāh ng pagpapahamak sa mga kalipunang nagpapasinungaling na iyon, kinailangan ang salita ng Panginoon mo, O Sugo, sa mga tumangging sumampalataya, na sila ay mga maninirahan sa Apoy.

Ang mga anghel na nagpapasan ng Trono ng Panginoon mo, O Sugo, at ang mga nasa paligid nito ay nagpapawalang-kapintasan sa Panginoon nila sa anumang hindi nababagay sa Kanya, sumasampalataya sa Kanya, at humihiling ng kapatawaran para sa mga sumampalataya sa Kanya, na mga nagsasabi sa panalangin nila: "Panginoon namin, sumaklaw ang kaalaman Mo at ang awa Mo sa bawat bagay kaya magpatawad Ka sa mga nagbalik-loob mula sa mga pagkakasala nila at sumunod sa relihiyon Mo, at mangalaga Ka sa kanila laban sa Apoy na makasaling sa kanila.

Magsasabi ang mga anghel: "Panginoon namin, at magpapasok Ka sa mga mananampalataya sa mga Hardin ng Kawalang-hanggan na ipinangako Mo sa kanila na magpasok Ka sa kanila sa mga iyon, at magpapasok Ka kasama sa kanila sa sinumang umayos ang gawa kabilang sa mga magulang nila, mga asawa nila, at mga anak nila. Tunay na Ikaw ay ang Makapangyarihan na walang nakadadaig sa Iyo na isa man, ang Marunong sa pagtatakda Mo at pangangasiwa Mo.

Mangalaga Ka sa kanila laban sa mga masagwa sa mga gawa nila, kaya huwag Mo silang pagdusahin dahil sa mga ito. Ang sinumang pangangalagaan Mo sa Araw ng Pagbangon laban sa parusa sa mga masagwa sa mga gawa niya ay kinaawaan Mo nga. Ang pagsasanggalang na iyon laban sa pagdurusa at ang awa sa pamamagitan ng pagpasok sa Paraiso ay ang pagkatamong sukdulan na hindi napapantayan ng [ibang] pagkatamo."

Tunay na ang mga tumangging sumampalataya kay Allāh at sa mga sugo Niya ay tatawagin sa Araw ng Pagbangon kapag papasok sila sa Apoy. Kamumuhian nila ang mga sarili nila at susumpain nila ang mga ito: "Talagang ang tindi ng pagkasuklam ni Allāh para sa inyo ay higit na mabigat kaysa sa tindi ng pagkasuklam ninyo para sa mga sarili ninyo nang kayo dati ay inaanyayahan sa Mundo sa pananampalataya kay Allāh ngunit tumatanggi kayong sumampalataya sa Kanya at gumagawa kayo kasama sa Kanya ng mga diyos."

Magsasabi ang mga tagatangging sumampalataya habang mga umaamin sa mga pagkakasala nila kapag hindi nagpapakinabang ang pag-amin nila ni ang pagbabalik-loob nila: "Panginoon namin, nagbigay-kamatayan Ka sa amin nang dalawang ulit yayamang kami dati ay wala, saka nagpairal Ka sa amin, Pagkatapos nagbigay-kamatayan Ka sa amin matapos ng pagpapairal na iyon. Nagbigay-buhay Ka sa amin nang dalawang ulit sa pamamagitan ng pagpapairal sa amin mula sa kawalan at sa pamamagitan ng pagbibigay-buhay sa amin para sa pagkabuhay na muli. Kaya umamin kami sa mga pagkakasala naming nakamit namin. Kaya mayroon kayang isang daang tatahakin namin tungo sa paglabas mula sa Apoy para bumalik kami sa buhay [sa Mundo] upang magsaayos sa mga gawa namin para malugod Ka sa amin?"

Ang pagdurusang iyon na pagdurusahan ninyo ay dahilan sa kayo dati, kapag dinalanginan si Allāh nang mag-isa at hindi Siya tinambalan ng isa, ay tumatanggi kayong sumampalataya sa Kanya at gumagawa kayo para sa Kanya ng mga katambal. Kapag sinamba kasama kay Allāh ang isang katambal, sumasampalataya kayo. Kaya ang paghahatol ay ukol kay Allāh lamang, ang Mataas sa sarili Niya, pagtatakda Niya, at paglupig Niya; ang Malaki na ang bawat bagay ay maliit sa Kanya."

Si Allāh ay ang nagpapakita sa inyo ng mga tanda Niya sa mga abot-tanaw at mga sarili upang magpatunay ang mga ito sa inyo sa kakayahan Niya at kaisahan Niya, at nagbababa para sa inyo mula sa langit ng tubig ng ulan upang ito ay maging isang kadahilanan para matustusan kayo mula sa halaman, mga pananim, at iba pa sa mga ito. Walang napangangaralan sa pamamagitan ng mga tanda ni Allāh kundi ang sinumang bumabalik sa Kanya habang nagbabalik-loob na nagpapakadalisay.

Kaya dumalangin kayo kay Allāh, O mga mananampalataya, habang mga nagpapakawagas sa Kanya sa pagtalima at panalangin habang hindi mga tagapagtambal sa Kanya, kahit pa man nasuklam ang mga tagatangging sumampalataya roon at nagpagalit ito sa kanila.

Siya ay karapat-dapat upang pag-ukulan ng kawagasan sa panalangin at pagtalima sapagkat Siya ay ang Angat sa mga antas, na nakahiwalay sa lahat ng nilikha Niya, habang Siya ay ang Panginoon ng Trono. Nagpapababa Siya ng kasi sa sinumang niloloob Niya kabilang sa mga lingkod Niya upang mabuhay sila mismo at magpabuhay sila sa iba sa kanila, at upang magpangamba sila sa mga tao hinggil sa Araw ng Pagbangon, na magkikita roon ang mga kauna-unahan at ang mga kahuli-hulihan.

Sa Araw na sila ay mga nakalantad na nakapagtipon na sa nag-iisang larangan, walang makakukubli kay Allāh mula sa kanila na anuman: wala mula sa mga sarili nila ni mga gawa nila ni mga ganti sa kanila. Itatanong: "Sa kanino ang paghahari sa Araw na ito?" Wala ngayon kundi nag-iisang sagot: "Ang paghahari ay sa kay Allāh, ang Nag-iisa sa sarili Niya, mga katangian Niya, at mga gawain Niya; ang Palagapi na gumapi sa bawat bagay at sumailalim sa Kanya ang bawat bagay."

Sa Araw na ito, gagantihan ang bawat kaluluwa ayon sa nakamit nito na gawa. Kung kabutihan ay kabutihan [ang ganti] at kung kasamaan ay kasamaan [ang ganti]. Walang kawalang-katarungan sa Araw na ito dahil ang Tagahatol ay si Allāh, ang Makatarungan. Tunay na si Allāh ay Mabilis ang pagtutuos sa mga lingkod Niya dahil sa pagkakasaklaw ng kaalaman Niya sa kanila.

Pangambahin mo sila, O Sugo, ng Araw ng Pagbangon, ang Pagbangong ito [ng mga patay] na nalalapit sapagkat ito ay darating at ang bawat darating ay malapit na. Sa Araw na iyon, ang mga puso dala ng tindi ng hilakbot ng mga ito ay magiging nakaangat hanggang sa umabot sa mga lalamunan ng mga may-ari ng mga ito, na magiging mga tahimik: hindi magsasalita ang isa kabilang sa kanila maliban sa sinumang nagpahintulot sa kanya ang Napakamaawain. Walang ukol sa mga tagalabag sa katarungan sa mga sarili nila dahil sa shirk at mga pagsuway na anumang kaibigan ni kamag-anak ni tagapagpamagitang tatalimain kapag itinakda para sa kanya na mamagitan.

Si Allāh ay nakaaalam sa anumang sinusulyapan ng mga mata ng mga tumitingin nang pakubli at nakaaalam sa anumang itinatago ng mga dibdib: walang nakakukubli sa Kanya na anuman mula roon.

Si Allāh ay humahatol ayon sa katarungan sapagkat hindi Siya lumalabag sa katarungan sa isa man sa pamamagitan ng pagbawas sa mga magandang gawa nito ni sa pagdaragdag sa mga masagwang gawa nito, samantalang ang mga sinasamba ng mga tagapagtambal bukod pa kay Allāh ay hindi humahatol ayon sa anuman dahil ang mga ito ay hindi nagmamay-ari ng anuman. Tunay na si Allāh ay ang Madinigin sa mga sinasabi ng mga lingkod Niya, ang Nakakikita sa mga layunin nila at mga gawain nila. Gaganti Siya sa kanila sa mga ito.

Hindi ba humayo ang mga tagapagtambal na ito sa lupain para magnilay-nilay sila kung naging papaano ang wakas ng mga kalipunang nagpasinungaling noong bago pa nila? Iyon nga ay naging isang wakas na masagwa. Dati ang mga kalipunang iyon ay higit na matindi kaysa sa mga ito sa lakas. Nag-iwan ang mga iyon sa lupa ng mga gusali samantalang hindi nag-iwan dito ang mga ito. Ngunit ipinahamak sila ni Allāh dahilan sa mga pagkakasala nila. Hindi nagkaroon sa kanila ng tagasanggalang na magsasanggalang sa kanila laban sa parusa ni Allāh.

Ang pagdurusang iyon na tumama sa kanila ay tumama lamang sa kanila dahil sila dati ay dinadalhan ng mga sugo nila mula kay Allāh ng mga patunay na maliwanag at mga katwirang maningning ngunit tumanggi silang sumampalataya kay Allāh at nagpasinungaling sila sa mga sugo Niya. Sa kabila ng taglay nila na lakas, dinaklot sila ni Allāh at ipinahamak Niya sila. Tunay na Siya – kaluwalhatian sa Kanya – ay Malakas, Matindi ang pagpaparusa sa sinumang tumangging sumampalataya sa Kanya at nagpasinungaling sa mga sugo Niya.

Talaga ngang nagpadala Kami kay Moises kalakip ng mga tanda Naming maliliwanag at isang patotoong tiyak

kay Paraon at sa katuwang nitong si Hāmān at kay Qārūn, ngunit nagsabi sila: "Si Moises ay isang manggagaway na palasinungaling sa inaangkin niya na siya raw ay isang sugo!"

Kaya noong naghatid siya sa kanila ng patotoong nagpapatunay sa katapatan niya ay nagsabi sina Paraon: "Patayin ninyo ang mga lalaking anak ng mga sumampalataya kasama sa kanya at panatilihin ninyo ang mga kababaihan nila bilang paghamak sa kanila." Walang iba ang pakana ng mga tagatangging sumampalataya sa pamamagitan ng pag-uutos ng pagpapakaunti sa bilang ng mga mananampalataya kundi isang napapahamak na nawawala, na walang bakas para roon.

Nagsabi si Paraon: "Pabayaan ninyo ako, papatayin ko si Moises bilang parusa sa kanya at dumalangin siya sa Panginoon niya na ipagsanggalang siya laban sa akin sapagkat ako ay hindi nag-aalintana na dumalangin siya sa Panginoon niya. Tunay na ako ay nangangamba na magpaiba siya sa relihiyon ninyo na kayo ay naroon o na magpangibabaw siya sa lupain ng kaguluhan sa pamamagitan ng pagpatay at paninira."

Nagsabi si Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – noong nakaalam siya sa pagbabanta ni Paraon sa kanya: "Tunay na ako ay dumulog at nagpasanggalang sa Panginoon ko at Panginoon ninyo laban sa bawat nagpapakamalaki laban sa katotohanan at pananampalataya rito, na hindi sumasampalataya sa Araw ng Pagbangon at anumang naroon na pagtutuos at parusa."

May nagsabing isang lalaking mananampalataya kay Allāh kabilang sa mag-anak ni Paraon, na nagtatago ng pananampalataya niya sa mga kababayan niya habang nagmamasama sa kanila ng pagtitika nila sa pagpatay kay Moises: "Papatay ba kayo ng isang lalaki na walang sala bagamat siya ay nagsabi: 'Ang Panginoon ko ay si Allāh,' samantalang naghatid nga siya sa inyo ng mga katwiran at mga patotoong nagpapatunay sa katapatan niya sa pag-aangkin niyang siya ay isinugo mula sa Panginoon niya? Kung itinakdang siya ay isang sinungaling, ang kapinsalaan ng kasinungalingan niya ay manunumbalik sa kanya. Kung siya ay naging isang tapat, tatama sa inyo ang ilan sa ipinangangako niya sa inyo na pagdurusa nang maaga. Tunay na si Allāh ay hindi nagtutuon sa katotohanan ng sinumang lumalampas sa mga hangganan Niya, na gumagawa-gawa [ng kasinungalingan] laban sa Kanya at laban sa mga sugo Niya.

O mga kalipi ko, sa inyo ang paghahari ngayong araw habang mga nananaig sa lupain ng Ehipto, ngunit sino ang mag-aadya sa atin laban sa pagdurusang dulot ni Allāh kung dumating ito sa atin dahilan sa pagpatay kay Moises?" Nagsabi si Paraon: "Ang pananaw ay ang pananaw ko at ang kahatulan ay kahatulan ko. Nagpasya na ako na patayin si Moises bilang pagtutulak sa kasamaan at kaguluhan. Hindi ako gumagabay sa inyo malibang tungo sa tumpak at tama."

Nagsabi ang sumampalataya, habang nagpapayo sa mga kababayan niya: "Tunay na ako ay nangangamba para sa inyo – kung pinatay ninyo si Moises dala ng kawalang-katarungan at dala ng pangangaway – ng isang pagdurusang tulad ng pagdurusa ng mga lapian na mga nagbuklod laban sa mga sugo nila kabilang sa mga nauna kaya naman ipinahamak sila ni Allāh,

gaya ng kaugalian ng sinumang tumangging sumampalataya at nagpasinungaling sa mga sugo, tulad ng mga kababayan nina Noe, `Ād, Thamūd, at ng mga dumating noong matapos nila sapagkat nagpahamak sa kanila si Allāh dahil sa kawalang-pananampalataya nila at pagpapasinungaling nila sa mga sugo Niya. Hindi si Allāh nagnanais ng kawalang-katarungan para sa mga lingkod [Niya]. Pagdurusahin Niya lamang sila dahil sa mga pagkakasala nila bilang ganting karampatan.

O mga kababayan ko, tunay na ako ay nangangamba para sa inyo sa Araw ng Pagbangon, sa Araw na iyon na mananawagan ang mga tao sa isa't isa sa kanila dahilan sa pagkakamag-anak o impluwensiya dala ng isang pagpapalagay mula sa kanila na ang gawaing ito ay magpapakinabang sa kanila sa katayuang kakila-kilabot na ito.

[Iyon ay] sa Araw na tatalikod kayo habang mga tumatakas dala ng pangamba sa Apoy. Walang ukol sa inyo na isang tagapagtanggol na magtatanggol sa inyo laban sa pagdurusang dulot ni Allāh. Ang sinumang itinatwa ni Allāh at hindi Niya itinuon sa pananampalataya ay walang ukol sa kanya na anumang tagapagpatnubay na magpapatnubay sa kanya dahil ang kapatnubayan sa pagkakatuon ay nasa kamay ni Allāh lamang.

Talaga ngang naghatid sa inyo si Jose noong bago pa ni Moises ng mga patotoong maliwanag sa paniniwala sa kaisahan ni Allāh, ngunit hindi kayo huminto sa isang pagdududa at isang pagpapasinungaling sa inihatid niya sa inyo hanggang sa, nang pinapanaw siya, nadagdagan kayo ng isang pagdududa at isang pag-aalinlangan at nagsabi kayo: "Hindi magpapadala si Allāh noong matapos niya ng isang sugo." Tulad ng pagkaligaw ninyong ito palayo sa katotohanan, magliligaw si Allāh sa bawat sinumang lumalampas sa mga hangganan Niya, na nagdududa sa kaisahan Niya.

Ang mga nakikipag-alitan hinggil sa mga tanda ni Allāh upang magpabula sila sa mga ito nang walang katwiran ni patotoong pumunta sa kanila ay lumaki ang pakikipagtalo nila sa pagkamuhi sa ganang kay Allāh at sa ganang mga sumampalataya sa Kanya at sa mga sugo Niya. Kung paanong nagpasak si Allāh sa mga puso ng mga nakikipag-alitang ito hinggil sa mga tanda Niya para sa pagpapabula sa mga ito, magpapasak si Allāh sa bawat pusong nagmamalaki sa paglayo sa katotohanan, na nagpapakamapaniil, kaya hindi ito napapatnubayan tungo sa katumpakan at hindi nagagabayan tungo sa kabutihan.

Nagsabi si Paraon sa katuwang niyang si Hāmān: "O Hāmān, magpatayo ka para sa akin ng isang mataas na gusali, sa pag-asang aabot ako sa mga daan:

Sa pag-asang umabot ako sa mga daan ng mga langit, na nagpaparating sa mga iyon para makatingin ako sa sinasamba ni Moises, na naghahaka-haka na si Allāh ay ang sinasamba ayon sa karapatan. Tunay na ako ay talagang nagpapalagay na si Moises ay isang sinungaling sa anumang inaangkin niya." Gayon pinaganda para kay Paraon ang kapangitan ng gawain niya nang humiling siya ng hiniling niya kay Hāmān. Inilihis siya palayo sa daan ng katotohanan patungo sa mga daan ng pagkaligaw. Walang [kahahantungan] ang pakana ni Paraon – para pangibabawin ang kabulaanan niyang siya ay nakabatay roon at pabulaanan ang katotohanang inihatid ni Moises – kundi nasa isang pagkalugi dahil ang kauuwian nito ay ang kabiguan, ang pagpapabigo sa pagpupunyagi niya, at ang kalumbayang hindi mapuputol magpakailanman.

Nagsabi ang lalaking sumampalataya kabilang sa mag-anak ni Paraon, habang nagpapayo sa mga kababayan niya at gumagabay sa kanila tungo sa daan ng katotohanan: "O mga kababayan ko, sumunod kayo sa akin, magpapatnubay ako sa inyo at gagabay ako sa inyo tungo sa daan ng pagkatama at kapatnubayan tungo sa katotohanan."

O mga kalipi ko, ang buhay na ito sa Mundo ay isang pagtatamasa lamang ng mga sarap na mapuputol kaya huwag luminlang ito sa inyo sa pamamagitan ng anumang narito na tinatamasang nahihinto. Tunay na ang tahanan sa Kabilang-buhay kalakip ng naroon na kaginhawahang mamamalaging hindi napuputol ay ang tahanan ng pamamalagi at pananatili. Kaya gumawa kayo para roon sa pamamagitan ng pagtalima kay Allāh at mangilag kayo sa pagpapakaabala sa buhay ninyong pangmundo sa halip ng paggawa para sa Kabilang-buhay.

Ang sinumang gumawa ng isang masagwang gawain ay hindi parurusahan malibang ayon sa tulad sa ginawa niya at hindi magdaragdag sa kanya ng parusa. Ang sinumang gumawa ng maayos na gawain, na naghahangad sa pamamagitan nito ng [kasiyahan ng] mukha ni Allāh, lalaki man ang gumagawa o babae, habang siya ay isang mananampalataya kay Allāh at sa mga sugo Niya, ang mga nailarawang iyon sa mga katangiang kapuri-puring iyon ay papasok sa Paraiso sa Araw ng Pagbangon. Magtutustos sa kanila si Allāh mula sa inilagak Niya roon na mga bunga at kaginhawahang mananatiling hindi mapuputol magpakailanman nang walang pagtutuos.

O mga kababayan ko, ano ang mayroon ako na nag-aanyaya ako sa inyo tungo sa kaligtasan mula sa pagkalugi sa buhay na pangmundo at Kabilang-buhay sa pamamagitan ng pananampalataya kay Allāh at gawang maayos samantalang nag-aanyaya kayo sa akin tungo sa pagpasok sa Apoy dahil inaanyaya ninyo sa akin na kawalang-pananampalataya kay Allāh at pagsuway sa Kanya?

Nag-aanyaya kayo sa akin sa kabulaanan ninyo sa pag-asang tumanggi akong sumampalataya kay Allāh at sumamba ako kasama sa Kanya sa iba pa sa Kanya na anumang walang kaalaman para sa akin hinggil sa katumpakan ng pagsamba roon kasama kay Allāh, samantalang ako ay nag-aanyaya sa inyo tungo sa pananampalataya kay Allāh, ang Makapangyarihan na walang nakadadaig sa Kanya na isa man, ang Mapagpatawad na sukdulan ang kapatawaran para sa mga lingkod Niya.

Katotohanang tunay na ang ipinaaanyaya ninyo sa akin sa pananampalataya rito at pagtalima rito ay walang ukol ditong isang pag-aanyaya ipaaanyaya ayon sa karapatan sa Mundo ni sa Kabilang-buhay. Hindi ito tumutugon sa sinumang dumalangin dito, na ang babalikan namin sa kalahatan ay tungo kay Allāh lamang, at na ang mga nagpapakalabis sa kawalang-pananampalataya at mga pagsuway ay ang mga maninirahan sa Apoy, na mananatili sa pagpasok doon sa Araw ng Pagbangon.

Ngunit tumanggi sila sa payo niya kaya nagsabi siya: "Makaaalaala kayo sa inihain ko sa inyo na isang payo. Manghihinayang kayo sa hindi pagtanggap nito. Ipinagkakatiwala ko ang mga nauukol sa akin sa kabuuan nito kay Allāh lamang. Tunay na si Allāh ay walang nakakukubli sa Kanya na anuman mula sa mga gawain ng mga lingkod [Niya]."

Kaya iningatan siya ni Allāh sa kasagwaan ng pakana nila nang nagnais sila ng pagpatay sa kanya. Pumalibot sa mga kampon ni Paraon ang pagdurusa ng pagkalunod sapagkat nilunod siya ni Allāh sampu ng mga kawal niya sa kabuuan nila sa Mundo.

Matapos ng kamatayan nila, isasalang sila sa apoy sa mga libingan nila sa simula ng maghapon at wakas nito. Sa Araw ng Pagbangon ay sasabihin: "Magpapasok kayo sa mga tagasunod ni Paraon sa pinakamatindi sa pagdurusa at pinakamabigat dito dahil sa taglay nila noon na kawalang-pananampalataya, pagpapasinungaling, at pagbalakid sa landas ni Allāh."

Banggitin mo, O Sugo, kapag mag-aalitan ang mga tagasunod at ang mga sinusunod kabilang sa mga maninirahan sa Apoy saka magsasabi ang mga tagasunod na siniil sa mga sinunod na nagpapakamalaki: "Tunay na kami para sa inyo ay naging mga tagasunod sa pagkaligaw sa Mundo. Kaya kayo kaya ay mga magtutulak para sa amin sa isang bahagi mula sa pagdurusang dulot ni Allāh sa pamamagitan ng pagbabata nito para sa amin?"

Magsasabi ang mga sinunod na nagmalaki: "Tunay na tayo – maging tayo man dati ay mga tagasunod o mga sinusunod – ay nasa apoy. Hindi magbabata ang isa sa atin ng isang bahagi ng pagdurusa ng iba. Tunay na si Allāh ay humatol na sa pagitan ng mga lingkod [Niya] kaya nagbigay Siya sa bawat isa ng naging karapat-dapat dito na pagdurusa."

Magsasabi pa ang mga pinagdurusa sa Apoy, kabilang sa mga tagsunod at mga sinunod, sa mga anghel na itinalaga sa apoy noong nalagutan na sila ng pag-asa sa paglabas mula sa Apoy at panunumbalik sa buhay na pangmundo upang magbalik-loob sila: "Dumalangin kayo sa Panginoon ninyo na magpagaan Siya para sa amin ng iisang araw mula sa namamalaging pagdurusang ito."

Magsasabi ang mga tanod ng Impiyerno bilang tugon sa mga tagatangging sumampalataya: "Hindi ba dati nagdadala sa inyo ang mga sugo ninyo ng mga patotoo at mga patunay na maliwanag?" Magsasabi ang mga tagatangging sumampalataya: "Oo; sila dati ay nagdadala sa amin ng mga patotoo at mga patunay na maliwanag." Magsasabi ang mga tanod bilang pang-uuyam sa kanila: "Kaya dumalangin kayo mismo, ngunit kami ay hindi namamagitan para sa mga tagatangging sumampalataya." Walang [kahahantungan] ang panalangin ng mga tagatangging sumampalataya kundi sa isang kawalang-saysay at isang pagkasayang dahil sa hindi pagtanggap nito mula sa kanila dahilan sa kawalang-pananampalataya nila.

Tunay na Kami ay talagang nag-aadya sa mga sugo Namin at mga sumampalataya sa Amin at sa mga sugo sa Mundo sa pamamagitan ng pagpapangibabaw sa katwiran nila at ng pag-alalay sa kanila laban sa mga kaaway nila, at mag-aadya sa kanila sa Araw ng Pagbangon sa pamamagitan ng pagpapasok sa kanila sa Paraiso at sa pamamagitan ng pagpaparusa sa mga kaalitan nila sa Mundo sa pamamagitan ng pagpapasok sa mga iyon sa Apoy matapos na sumaksi ang mga propeta, ang mga anghel, at ang mga mananampalataya sa pagkaganap ng pagpapaabot [ng mensahe] at pagpapasinungaling ng mga kalipunan [sa mensahe].

[Iyon ay] sa Araw na hindi magpapakinabang sa mga tagalabag sa katarungan sa mga sarili nila dahil sa kawalang-pananampalataya at mga pagsuway ang pagdadahi-dahilan nila sa kawalang-katarungan nila. Ukol sa kanila sa Araw na iyon ang pagtataboy mula sa awa ni Allāh at ukol sa kanila ang kasagwaan ng tahanan sa Kabilang-buhay dahil sa daranasin nila na pagdurusang masakit.

Talaga ngang nagbigay Kami kay Moises ng kaalamang napapatnubayan sa pamamagitan nito ang mga anak ni Israel tungo sa katotohanan. Ginawa Namin ang Torah bilang kasulatang minamana-mana sa mga anak ni Israel, na minamana ng isang salinlahi matapos ng isang salinlahi

bilang kapatnubayan tungo sa daan ng katotohanan at bilang pagpapaalaala para sa mga may matinong pag-iisip.

Kaya magtiis ka, O Sugo, sa dinaranas mo na pagpapasinungaling ng mga kalipi mo at pananakit nila; tunay na ang pangako ni Allāh sa iyo ng pag-aadya at pag-alalay ay totoong walang mapag-aalinlanganan dito. Humiling ka ng kapatawaran sa pagkakasala mo at magluwalhati ka kalakip ng pagpupuri sa Panginoon mo sa simula ng maghapon at wakas nito.

Tunay na ang mga nakikipag-alitan hinggil sa mga tanda ni Allāh dala ng pagsisikap para sa pagpapabula sa mga ito nang walang isang katwiran ni isang patotoo na dumating sa kanila mula sa ganang kay Allāh ay walang nag-uudyok sa kanila roon kundi ang pagnanais ng pagmamataas at pagpapakamalaki laban sa katotohanan. Hindi sila aabot sa ninanais nila na pagmamataas laban doon. Kaya magpasanggalang ka, O Sugo, kay Allāh; tunay na Siya ay ang Madinigin sa mga sinasabi ng mga lingkod Niya, ang Nakakikita sa mga ginagawa nila: walang nakalulusot sa Kanya mula sa mga ito na anuman at gaganti Siya sa kanila sa mga ito.

Talagang ang pagkakalikha sa mga langit at lupa, dahil sa kalakihan ng mga ito at pagkalawak ng mga ito, ay higit na mabigat kaysa sa pagkalikha sa mga tao. Kaya ang lumikha sa mga ito sa kabila ng laki ng mga ito ay nakakakaya sa pagpapabangon sa mga patay mula sa mga libingan nila bilang mga buhay upang tumuos sa kanila at gumanti sa kanila, subalit ang karamihan sa mga tao ay hindi nakaaalam kaya hindi sila nagsasaalang-alang dito at hindi gumagawa rito bilang patunay sa pagkabuhay na muli sa kabila ng kaliwanagan nito.

Hindi nagkakapantay ang hindi nakakikita at ang nakakikita. Hindi nagkakapantay ang mga sumampalataya kay Allāh, nagpatotoo sa mga sugo Niya, at nagpaganda ng mga gawa nila at ang nagpapasagwa ng gawa nila dahil sa paniniwalang tiwali at mga pagsuway. Hindi kayo nagsasaalaala kundi nang kaunti yayamang kung sakaling nagsaalaala kayo ay talaga sanang nalaman ninyo ang pagkakaiba sa pagitan ng dalawang pangkat upang magsikap kayo na kayo ay maging kabilang sa mga sumampalataya at gumawa ng mga gawang maayos dala ng pagkaibig sa kaluguran ni Allāh.

Tunay na ang Huling Sandali na bubuhay na muli si Allāh sa mga patay para sa pagtutuos at pagganti ay talagang darating nang walang pasubali, na walang pagdududa hinggil dito, subalit ang karamihan sa mga tao ay hindi sumasampalataya sa pagdating nito, at dahil doon ay hindi sila naghahanda para rito.

Nagsabi ang Panginoon ninyo, O mga tao: "Pakaisahin ninyo Ako sa pagsamba at paghiling, sasagot Ako sa inyo sa panalangin ninyo, magpapaumanhin Ako sa inyo, at maaawa Ako sa inyo." Tunay na ang mga nagpapakadakila sa [pag-ayaw sa] pagbubukod-tangi sa Akin sa pagsamba ay papasok sa Araw ng Pagbangon sa Impiyerno na mga nanliliit na mga hamak.

Si Allāh ay ang gumawa para sa inyo ng gabi bilang tagapagpadilim upang tumahan kayo roon at makapagpahinga kayo, at gumawa ng maghapon bilang tagapagtanglaw na tagapagbigay-liwanag upang magtrabaho kayo roon. Tunay na si Allāh ay talagang may dakilang kabutihang-loob sa mga tao nang nagpanagana Siya sa kanila mula nakahayag sa mga biyaya Niya at nakakubli sa mga ito, subalit ang karamihan sa mga tao ay hindi nagpapasalamat sa Kanya – kaluwalhatian sa Kanya – sa ibiniyaya Niya sa kanila mula sa mga ito.

Gayon si Allāh na nagmabuting-loob sa inyo sa pamamagitan ng mga biyaya Niya. Siya ay ang Tagalikha ng bawat bagay sapagkat walang tagalikha na iba pa sa Kanya at walang sinasamba ayon sa karapatan kundi Siya. Kaya papaanong nababaling kayo palayo sa pagsamba sa Kanya patungo sa pagsamba sa iba pa sa Kanya kabilang sa hindi nakapagdudulot ng pakinabang ni pinsala?

Kung paanong bumaling ang mga ito palayo sa pananampalataya kay Allāh at pagsamba sa Kanya lamang, bumabaling naman palayo ang sinumang nagkakaila sa mga tanda ni Allāh, na nagpapatunay sa paniniwala sa kaisahan Niya sa bawat panahon at pook, kaya hindi ito napapatnubayan sa katotohanan ni naitutuon sa pagkagabay.

Si Allāh ay ang gumawa para sa inyo, O mga tao, ng lupa bilang kontinenteng inilaan para sa pamamalagi ninyo rito, gumawa ng langit na matibay ang pagkakagawa sa ibabaw ninyo na pinipigilan sa pagbagsak, nagbigay-anyo sa inyo sa mga sinapupunan ng mga ina ninyo saka nagpaganda sa mga anyo ninyo, at nagtustos sa inyo mula sa ipinahihintulot sa mga pagkain at mga itinuturing na kaaya-aya sa mga ito. Gayon ang nagbiyaya sa inyo ng mga biyayang ito, si Allāh, ang Panginoon ninyo. Kaya mapagpala si Allāh, ang Panginoon ng mga nilikha sa kabuuan ng mga ito sapagkat walang panginoon para sa mga ito na iba pa sa Kanya – kaluwalhatian sa Kanya.

Siya ay ang Buhay na hindi namamatay; walang sinasamba ayon sa karapatan na iba pa sa Kanya. Kaya dumalangin kayo sa Kanya ng panalangin ng pagsamba at paghiling habang mga naglalayon [ng kaluguran] ng mukha Niya lamang, at huwag kayong magtambal kasama sa Kanya ng iba pa sa Kanya kabilang sa mga nilikha Niya. Ang papuri ay ukol kay Allāh, ang Panginoon ng mga nilikha.