Аль-Араф 7:127–175

Nagsabi kay Paraon ang mga pinapanginoon at ang mga malaking tao kabilang sa mga tao ni Paraon habang mga nag-uudyok dito laban kay Moises at sa sinumang kasama sa kanya kabilang sa mga mananampalataya: "Mag-iiwan ka ba, O Paraon, kay Moises at sa mga tao niya upang magpalaganap sila ng katiwalian sa lupain at upang mag-iwan siya sa iyo mismo at sa mga diyos mo at mag-anyaya siya sa pagsamba kay Allāh lamang?" Nagsabi si Paraon: "Pagpapatayin natin ang mga lalaking anak ng mga anak ni Israel at pananatilihin natin ang mga babae nila para magsilbi. Tunay na tayo ay mga mangingibabaw laban sa kanila sa pamamagitan ng panlulupig, pananaig, at kapamahalaan."

Nagsabi si Moises habang nagtatagubilin sa mga tao niya: "O mga kalipi, humingi kayo ng tulong mula kay Allāh lamang sa pagtaboy ng kapinsalaan palayo sa inyo at pagtamo ng pakinabang patungo sa inyo. Magtitiis kayo sa dinaranas ninyo na pagsusulit sapagkat tunay na ang lupa ay sa kay Allāh lamang at hindi sa kay Paraon ni sa iba pa sa kanya para magdomina rito. Si Allāh ay nagpapalipat-lipat nito sa pagitan ng mga tao alinsunod sa kalooban niya, ngunit ang magandang kinahihinatnan sa lupa ay ukol sa mga mananampalatayang sumusunod sa mga ipinag-uutos ng Panginoon nila at umiiwas sa mga sinasaway Niya. Ito ay ukol sa kanila kahit pa tumama sa kanila ang anumang tumama sa kanila na mga pagsubok at mga pagsusulit."

Nagsabi kay Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – ang mga kalipi ni Moises kabilang sa mga anak ni Israel: "O Moises, sinulit kami sa kamay ni Paraon sa pamamagitan ng pagpatay sa mga lalaking anak namin at pagpapanatiling-buhay sa mga kababaihan namin bago pa ng pagdating mo sa amin at nang matapos niyon." Nagsabi sa kanila si Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – habang nagpapayo sa kanila at nagbabalita ng nakalulugod hinggil sa pagpapaginhawa: "Marahil ang Panginoon ninyo ay magpapahamak sa kaaway ninyong si Paraon at mga tao niya, at magpapatatag sa inyo sa lupain matapos nila para tumingin Siya sa gagawin ninyo, matapos niyon, na pagkilala o pagtanggi sa utang na loob."

Talaga ngang nagparusa si Allāh sa angkan ni Paraon sa pamamagitan ng tagtuyot at kawalang-ulan at sumubok Siya sa kanila sa pamamagitan ng kabawasan sa mga bunga ng lupa at mga ani nito, sa pag-asang magsaalaala sila at mapangangaralan sila na ang anumang dumating sa kanila mula roon ay parusa lamang sa kanila dahil sa kawalang-pananampalataya nila para magbalik-loob sila sa Kanya.

Ngunit kapag dumating sa angkan ni Paraon ang kasaganahan, ang kaayusan ng mga bunga, at ang kamurahan ng mga halaga ay nagsasabi sila: "Ibinigay sa amin ito dahil sa pagiging karapat-dapat namin para rito at sa pagkanauukol sa amin nito." Kung may umabot sa kanila o tumama sa kanila na isang kapahamakan gaya ng tagtuyot, kawalang-ulan, dami ng mga sakit, at iba pa rito na mga kalamidad, nag-uugnay sila ng kamalasan kay Moises at sa sinumang kasama niya kabilang sa mga anak ni Israel. Ang totoo ay na ang anumang tumatama sa kanila mula roon sa kalahatan niyon ay dahil sa isang pagtatakda lamang mula kay Allāh – kaluwalhatian sa Kanya. Sila at si Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – ay walang kinalaman doon maliban sa bahagi ng panalangin ni Moises laban sa kanila, subalit ang higit na marami sa kanila ay hindi nakaaalam kaya nag-uugnay sila niyon sa iba pa kay Allāh.

Nagsabi ang mga tao ni Paraon kay Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – bilang pagmamatigas sa katotohanan: "Alinmang himala at katunayan ang ihatid mo sa amin, alinmang katwiran ang ilahad mo sa kabulaanan ng anumang nasa ganang amin upang magbaling ka sa amin palayo roon, at [alinmang katwiran ang ilahad mo] sa katapatan ng inihatid mo ay hindi kami maniniwala sa iyo."

Kaya nagpadala Kami sa kanila ng maraming tubig bilang parusa para sa kanila sa pagpapasinungaling nila at pagmamatigas nila, kaya nilunod ang mga pananim nila at ang mga bunga nila. Nagpadala Kami sa kanila ng mga balang, kaya kinain ng mga ito ang mga aanihin nila. Nagpadala Kami sa kanila ng mga kulisap na tinatawag na mga kuto, na namiminsala ng pananim o nakasasakit sa tao sa buhok nito. Nagpadala Kami sa kanila ng mga palaka, kaya pinuno ng mga ito ang mga lalagyan nila, sinira ng mga ito ang mga pagkain nila, at pinuyat ng mga ito sa mga higaan nila. Nagpadala Kami sa kanila ng dugo, kaya ang mga tubig ng mga balon nila at mga ilog nila ay naging dugo. Nagpadala Kami ng lahat ng iyon bilang mga tanda na naglilinaw at nagtatangi, na sumusunod ang ilan sa mga ito sa iba. Sa kabila ng lahat ng tumama sa kanila na mga kaparusahan ay nagmataas sila laban sa pagsampalataya kay Allāh at sa paniniwala sa inihatid ni Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan. Sila noon ay mga taong gumagawa ng mga pagsuway. Hindi sila kumakalas sa kabulaanan at hindi sila napapatnubayan tungo sa katotohanan.

Noong tumama sa kanila ang pagdurusa dahil sa mga bagay na ito ay bumaling sila kay Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – at nagsabi sa kanya: "O Moises, manalangin ka para sa amin sa Panginoon mo sa pamamagitan ng ipinantangi Niya sa iyo na pagkapropeta at sa pamamagitan ng ihinabilin Niya sa iyo na pag-aalis ng parusa sa pamamagitan ng pagbabalik-loob, na alisin Niya sa amin ang tumama sa amin na parusa. Kaya kung aalisin Niya sa amin iyon ay talagang sasampalataya nga kami sa iyo, talagang magpapadala nga Kami kasama sa iyo ng mga anak ni Israel, at magpapalaya kami sa kanila."

Ngunit noong nag-alis Kami sa kanila ng pagdurusa hanggang sa isang yugtong nalalaman bago ng pagpapahamak sa kanila sa pamamagitan ng pagkalunod, biglang sila ay sumisira sa inobliga nila sa mga sarili nila na paniniwala at pagpapalaya sa mga anak ni Israel saka nagpatuloy sila sa kawalang-pananampalataya nila at tumanggi sila na magpalaya sa mga anak ni Israel kasama kay Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan.

Kaya noong sumapit ang taning na itinakda para sa pagpapahamak sa kanila ay nagpababa Kami sa kanila ng paghihiganti Namin sa pamamagitan ng paglunod sa kanila sa dagat dahilan sa pagpapasinungaling nila sa mga tanda Namin at pag-ayaw nila sa ipinahiwatig ng mga ito na katotohanang walang pag-aalangan hinggil doon.

Ipinamana Namin sa mga anak ni Israel, na mga dating hinahamak-hamak ni Paraon at ng mga tao nito, ang mga silangan ng lupain at ang mga kanluran nito. Ang tinutukoy niyon ay ang bayan ng Malaking Sirya, na nagbiyaya si Allāh sa pamamagitan ng pagpapatubo ng mga pananim nito at mga bunga nito sa paraang pinakaganap. Nalubos ang napakagandang salita ng Panginoon mo, O Sugo. Ito ay ang nabanggit sa sabi ni Allāh – pagkataas-taas Siya – (Qur'ān 28:5): "Nagnanais Kami na magmagandang-loob Kami sa mga siniil sa lupain, gumawa Kami sa kanila na mga pasimuno, gumawa Kami sa kanila na mga tagapagmana," Nagpatatag si Allāh sa kanila sa lupa dahilan sa pagtitiis nila sa tumama sa kanila na pananakit ni Paraon at ng mga tao nito. Winasak ni Allāh ang dating niyayari ni Paraon na mga taniman at mga tahanan at ang dati nilang ipinatatayo na mga palasyo.

Nagpatawid Kami sa mga anak ni Israel sa dagat noong hinampas ito ni Moises ng tungkod niya saka nabiyak, saka napadaan sila sa mga taong nananatili sa pagsamba sa mga anito para sa mga ito, na sinasamba ng mga ito bukod pa kay Allāh. Kaya nagsabi ang mga anak ni Israel kay Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan: "O Moises, gumawa ka para sa amin ng isang anitong sasambahin namin kung paanong ang mga ito ay mayroong mga anitong sinasamba bukod pa kay Allāh." Nagsabi si Moises sa kanila: "O mga tao ko, tunay na kayo ay mga taong nagpapakamangmang sa anumang kinakailangan kay Allāh na pagdakila at paniniwala sa kaisahan Niya at anumang hindi naaangkop sa Kanya na pagtatambal [sa Kanya] at pagsamba sa iba pa sa Kanya."

Tunay na ang mga nananatiling ito sa pagsamba ng mga anito nila ay ipapahamak ang anumang ginagawa nilang pagsamba sa iba pa kay Allāh at walang-kabuluhan ang lahat ng dati nilang ginagawa na pagtalima dahil sa pagtatambal nila sa pagsamba kasama kay Allāh ng iba pa sa Kanya.

Nagsabi si Moises sa mga kalipi Niya: "O mga kalipi ko, papaano akong hihiling para sa inyo ng isang diyos na iba pa kay Allāh na sasambahin ninyo samantalang nakasaksi na kayo mula sa mga dakilang tanda Niya na nasaksihan ninyo. Siya – kaluwalhatian sa Kanya at pagkataas-taas Siya – ay nagtangi sa inyo higit sa mga nilalang sa panahon ninyo sa pamamagitan ng ibiniyaya Niya sa inyo gaya ng pagpapahamak sa kaaway ninyo, pagpapahalili sa inyo sa lupain, at pagpapatatag para sa inyo roon?"

Banggitin, O mga anak ni Israel, nang pinaligtas Namin kayo sa pamamagitan ng pagsagip sa inyo mula sa pang-aaba ni Paraon at ng mga tao niya sa inyo yayamang sila noon ay nagpapalasap sa inyo ng mga uri ng kahamakan gaya ng pagpapatay sa mga lalaking anak ninyo at pagpapamuhay sa mga babae ninyo para maglingkod. Sa pagsagip sa inyo mula kay Paraon at sa mga tao niya ay may isang pagsusulit na sukdulan mula sa Panginoon ninyo, na humihiling mula sa inyo ng pagpapasalamat.

Nakipagtipan si Allāh sa sugo Niyang si Moises para sa pakikipagniigan sa Kanya nang tatlumpong gabi. Pagkatapos binuo ito ni Allāh sa pamamagitan ng pagdaragdag ng sampu kaya ito ay naging apatnapung gabi. Nagsabi si Moises sa kapatid niyang si Aaron noong nagnais siyang umalis para sa pakikipagniigan sa Panginoon niya: "O Aaron, maging kahalili ka sa akin sa mga tao at magsaayos ka sa nauukol sa kanila sa pamamagitan ng kagandahan ng pamamahala at kalumayan sa kanila. Huwag kang tumahak sa daan ng mga tagatiwali sa pamamagitan ng paggawa ng mga pagsuway at huwag kang maging tagatulong para sa mga tagasuway."

Noong dumating si Moises para sa pakikipagniigan sa Panginoon nito sa tipanang pinagpasyahan, na ganap na apatnapung gabi, kinausap ito ng Panginoon nito hinggil sa mga pag-uutos, mga pagsaway, at iba pa. Nanabik ang sarili nito na makakita sa Panginoon nito kaya humiling ito sa Kanya na tumingin sa mukha Niya. Sumagot dito si Allāh – kaluwalhatian sa Kanya at kapita-pitagan Siya: "Hindi ka makakikita sa Akin sa buhay na pangmundo dahil sa kawalan ng kakayahan mo roon, subalit tumingin ka sa bundok kapag lumantad Ako roon. Kung namalagi iyon sa lugar niyon nang hindi naaapektuhan, makakikita ka sa Akin. Kung iyon ay naging kapantay ng lupa, hindi ka makakikita sa Akin sa Mundo." Kaya noong lumantad si Allāh sa bundok, ginawa Niya iyon na kapantay ng lupa at bumagsak si Moises nang walang-malay. Noong nagkamalay ito mula sa kawalang-malay na tumama rito ay nagsabi ito: "Nagpapawalang-kapintasan ako sa Iyo, O Panginoon ko, sa isang pagpapawalang-kapintasan sa bawat anumang hindi naaangkop sa Iyo. Heto ako, nagbabalik-loob sa Iyo dahil sa paghiling ko sa Iyo na makita Ka sa Mundo. Ako ay una sa mga mananampalataya mula sa mga kalipi ko."

Nagsabi si Allāh kay Moises: "O Moises, tunay na Ako ay pumili sa iyo at nagtangi sa iyo sa mga tao sa pamamagitan ng mga pasugo Ko nang nagsugo Ako sa iyo sa kanila. Nagtangi Ako sa iyo sa pamamagitan ng pananalita Ko sa iyo nang walang isang tagapagitna. Kaya kunin mo ang ibinigay Ko sa iyo mula sa marangal na karangalang ito at maging kabilang ka sa mga tagapagpasalamat sa Akin dahil sa dakilang bigay na ito."

Nagsulat Kami para kay Moises sa mga tablerong yari sa kahoy o iba pa rito ng bawat kakailanganin ng mga anak ni Israel mula sa mga nauukol sa panrelihiyong buhay nila at pangmundong buhay nila bilang pangaral para sa sinumang napangangaralan kabilang sa kanila at bilang pagdedetalye sa mga patakarang nangangailangan ng pagdedetalye. Kaya kunin mo ang Torah na ito, O Moises, nang may pagkaseryoso at pagsisikhay. Ipag-utos mo sa mga kalipi mo, ang mga anak ni Israel, na kumuha sila ng pinakamaganda sa nasaad dito, na ang pabuya ay pinakadakila gaya ng paggawa sa ipinag-uutos sa pinakalubos na paraan gaya ng pagtitiis at pagpapaumanhin. Ipakikita Ko sa inyo ang kahihinatnan ng sinumang sumalungat sa utos Ko at lumabas sa pagtalima sa Akin, at ang hahantungan sa kanya na kapahamakan at pagkawasak.

Ililihis Ko palayo sa pagsasaalang-alang sa mga tanda Ko sa mga abot-tanaw at mga sarili at palayo sa pagkaintindi sa mga talata ng Aklat Ko ang mga nagmamataas sa mga lingkod Ko at sa katotohanan nang walang karapatan. Kung makakikita sila ng bawat tanda ay hindi sila maniniwala rito dahil sa pagtutol nila rito at pag-ayaw nila rito at dahil sa pagsalangsang nila kay Allāh at sa Sugo Niya. Kung makakikita sila ng daan ng katotohanang nagpaparating sa kaluguran ni Allāh ay hindi sila tatahak nito at hindi sila nakaiibig nito. Kung makakikita sila ng daan ng kalisyaan at pagkaligaw na nagpaparating sa pagkainis ni Allāh ay tatahak sila nito. Ang dumapong iyon sa kanila ay dumapo lamang sa kanila dahil sa pagpapasinungaling nila sa mga dakilang tanda ni Allāh na nagpapatunay sa katapatan ng anumang inihatid ng mga sugo, at dahil sa pagkalingat nila sa pagtingin sa mga ito.

Ang mga nagpasinungaling sa mga tanda ni Allāh, na nagpapatunay sa katapatan ng mga sugo Niya, at sa pakikipagkita sa Kanya sa Araw ng Pagbangon ay nawalang-saysay ang mga gawa nila na kabilang sa uri ng mga pagtalima. Kaya hindi sila gagantimpalaan sa mga iyon dahil sa pagkawala ng kundisyon ng mga iyon, ang pananampalataya, at hindi sila gagantihan sa Araw ng Pagkabuhay maliban sa dati nilang ginagawa na kawalang-pananampalataya kay Allāh at pagtatambal sa Kanya. Ang ganti roon ay ang pamamalagi sa Impiyerno.

Yumari ang mga tao ni Moises, nang matapos ng pag-alis niya para sa pakikipagniig sa Panginoon niya, mula sa mga hiyas nila ng isang estatuwa ng guya na walang kaluluwa rito ngunit may tinig para rito. Hindi ba sila nakaalam na ang guyang ito ay hindi nagsasalita sa kanila, hindi gumagabay sa kanila sa isang landas ng kabutihang pisikal o espirituwal, at hindi nagdudulot para sa kanila ng pakinabang o nag-aalis sa kanila ng kapinsalaan? Gumawa sila rito bilang sinasamba habang sila noon ay mga tagalabag sa katarungan sa mga sarili nila dahil doon.

Noong nagsisi sila, nalito sila, at nalaman nila na sila ay naligaw nga palayo sa landasing tuwid dahil sa paggawa nila sa guya bilang sinasamba kasama kay Allāh, nagpakumbaba sila kay Allāh saka nagsabi: "Talagang kung hindi naawa sa atin ang Panginoon Natin sa pamamagitan ng pagtutuon sa pagtalima sa Kanya at hindi nagpatawad sa atin sa ipinangahas natin laban sa Kanya na pagsamba sa guya, talagang tayo nga ay magiging kabilang sa mga nagpalugi sa pangmundong buhay nila at pangkabilang-buhay nila."

Noong nanumbalik si Moises sa mga tao niya mula sa pakikipagniig sa Panginoon niya, na napupuno sa kanila ng galit at lungkot dahil sa natagpuan niya sa kanila na pagsamba sa guya, ay nagsabi siya: "Sumaklap ang kalagayang ipinanghalili ninyo sa akin, O mga kalipi, matapos ng pag-alis ko sa inyo dahil sa ipahahantong nito na kapahamakan at kalumbayan. Nagsawa ba kayo sa paghihintay sa akin kaya nangahas kayo ng pagsamba sa guya?" Ibinato niya ang mga tablero dahil sa tindi ng dumapo sa kanya na galit at lungkot. Humawak siya sa ulo ng kapatid niyang si Aaron at sa balbas nito, habang hinihila ito papunta sa kanya dahil sa pananatili nito sa kanila at hindi pagpapabago nito sa nakita nito sa kanila na pagsamba sa guya. Nagsabi si Aaron habang humihingi ng paumanhin kay Moises habang nagsusumamo rito: "O anak ng ina ko, tunay na ang mga tao ay nagpalagay sa akin na mahina kaya nagturing sila sa akin na kaaba-aba. Muntik na silang pumatay sa akin. Kaya huwag kang magparusa sa akin ng isang kaparusahang magpapagalak sa mga kaaway ko. Huwag kang gumawa sa akin, dahilan sa galit mo sa akin, na mapabilang sa mga tagalabag sa katarungan kabilang sa mga tao dahilan sa pagsamba nila sa iba pa kay Allāh."

Kaya dumalangin si Moises sa Panginoon Niya: "O Panginoon ko, magpatawad Ka sa akin at sa kapatid kong si Aaron. Magpapasok Ka sa amin sa awa Mo at gawin Mo ito na nakapaligid sa amin sa bawat dako. Ikaw, O Panginoon namin, ay pinakamaawain sa amin kaysa sa bawat naaawa."

Tunay na ang mga gumawa sa guya bilang diyos na sinasamba nila ay may tatama sa kanila na isang matinding galit mula sa Panginoon nila at isang pagkahamak sa buhay na ito dahil sa pagpapagalit nila sa Panginoon nila at panghahamak nila sa Kanya. Sa pamamagitan ng tulad ng ganting ito gaganti si Allāh sa mga tagagawa-gawa ng kasinungalingan laban sa Kanya.

Ang mga gumawa ng mga masagwang gawa gaya ng pagtatambal kay Allāh at paggawa ng mga pagsuway, pagkatapos nagbalik-loob kay Allāh sa pamamagitan ng pagsampalataya sa Kanya at pagtigil sa dati nilang ginagawang mga pagsuway, tunay na ang Panginoon mo, nang matapos ng pagbabalik-loob na ito at pagtalikod mula sa shirk patungo sa pananampalataya at mula sa mga pagsuway patungo sa pagtalima, ay talagang Mapagpatawad sa kanila sa pamamagitan ng pagtatakip at pagpapalampas, Maawain sa kanila.

Noong tumahan kay Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – ang galit at napayapa siya, kinuha niya ang mga tablerong itinapon niya dahilan sa galit. Ang mga tablerong ito ay naglalaman ng kapatnubayan laban sa pagkaligaw at ng paglilinaw sa katotohanan, at naglalaman ng awa para sa mga natatakot sa Panginoon nila at nangangamba sa parusa Niya.

Humirang si Moises ng pitumpung lalaking kabilang sa mga mainam sa mga kalipi niya upang humingi ng paumanhin sa Panginoon nila dahil sa ginawa ng mga hunghang nila na pagsamba sa guya. Nangako sa kanila si Allāh ng isang takdang oras na dadaluhan nila. Noong dumalo sila ay naglakas-loob sila kay Allāh. Humiling sila kay Moises na ipakita nito sa kanila si Allāh nang mata sa mata, kaya dumaklot sa kanila ang lindol saka nawalan sila ng malay dahil sa hilakbot doon saka napahamak. Kaya nagsumamo si Moises sa Panginoon niya saka nagsabi: "O Panginoon, kung sakaling niloob Mo ang pagpapahamak sa kanila at ang pagpapahamak sa akin kasama sa kanila bago pa ng pagdating nila ay talaga sanang nagpahamak Ka sa kanila. Magpapahamak Ka ba sa amin dahilan sa ginawa ng mga mahina ang isip kabilang sa amin? Ang isinagawa ng mga kalipi ko na pagsamba sa guya ay walang iba kundi isang pagsusulit at isang pagsubok, na nagliligaw Ka dahil dito sa sinumang niloloob Mo at nagpapatnubay Ka sa sinumang niloloob Mo. Ikaw ay ang Tagatangkilik ng nauukol sa amin, kaya magpatawad Ka sa Amin sa mga pagkakasala namin at maawa Ka sa amin sa pamamagitan ng awa Mong malawak. Ikaw ay ang pinakamainam sa sinumang nagpatawad ng pagkakasala at nagpaumanhin ng kasalanan.

Gawin Mo kaming kabilang sa mga pinarangalan Mo sa buhay na ito sa pamamagitan ng mga biyaya at kagalingan at itinuon Mo sa gawang maayos, at kabilang sa mga pinaghandaan Mo ng Paraiso, kabilang sa mga lingkod Mong maayos, sa Kabilang-buhay. Tunay na kami ay nagbalik-loob sa Iyo at bumalik na mga umaamin sa pagkukulang namin." Nagsabi si Allāh: "Ang parusa Ko ay pinatatama Ko sa sinumang niloob Ko na sinumang gumagawa ng mga kadahilanan ng kamiserablehan. Ang awa Ko ay sumaklaw sa bawat bagay sa Mundo, kaya walang nilikha malibang nakarating nga sa kanya ang awa Ko at pinuspos siya ng kabutihang-loob Ko at paggawa Ko ng maganda. Kaya magtatakda Ako ng awa Ko sa Kabilang-buhay para sa mga nangingilag magkasala sa Akin sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Ko at pag-iwas sa mga sinasaway Ko, [para] sa mga nagbibigay ng zakāh ng mga yaman nila sa mga karapat-dapat sa mga ito, at [para] sa kanila na sa mga tanda Ko ay sumasampalataya.

[Sila] ang mga sumusunod kay Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan. Siya ay ang Propetang iliteratong hindi nakababasa at hindi nakasusulat at kinakasihan lamang ng Panginoon niya. Siya ay ang natatagpuan nila ang pangalan niya, ang paglalarawan sa kanya, at ang pagkapropeta niya na nakasulat sa Torah na pinababa kay Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – at Ebanghelyo na pinababa kay Hesus – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan. Nag-uutos siya sa kanila ng nakilala ang kagandahan niyon at ang kaayusan niyon at sumasaway siya sa kanila ng nakilala ang kapangitan niyon sa mga tumpak na pag-iisip at mga matinong naturalesa. Nagpapahintulot siya para sa kanila ng mga minamasarap kabilang sa anumang walang kapinsalaang dulot gaya ng mga makakain, mga maiinom, at mga gawaing pangmag-asawa. Nagbabawal siya sa kanila ng mga itinuturing na karima-rimarim kabilang sa mga iyon. Nag-aalis siya sa kanila ng mga nakaatang na tungkuling mahirap, na sila dati ay inaatangan ng mga ito gaya ng pagkatungkulin ng pagpatay sa pumatay, maging ang pagpatay man ay isang pananadya o isang pagkakamali. Kaya ang mga sumampalataya sa kanya kabilang sa mga anak ni Israel at mga iba pa sa mga ito, dumakila sa kanya, nagpitagan sa kanya, nag-adya sa kanya laban sa nakikipag-away sa kanya kabilang sa mga tagatangging sumampalataya, at sumunod sa Qur'ān na pinababa sa kanya gaya ng liwanag na tagapatnubay, ang mga iyon ay ang mga magtatagumpay na magtatamo ng hinihiling nila at paiiwasin sa pinangingilabutan nila.

Sabihin mo, O Sugo: "O mga tao, tunay na ako ay Sugo ni Allāh sa inyo sa kalahatan: sa mga Arabe sa inyo at mga di-Arabe sa inyo, na ukol sa Kanya lamang ang paghahari sa mga langit at ukol sa Kanya ang paghahari sa lupa. Walang sinasamba ayon sa karapatan na iba pa sa Kanya – kaluwalhatian sa Kanya. Nagbibigay-buhay Siya sa mga patay at nagbibigay-kamatayan Siya sa mga buhay. Kaya sumampalataya kayo, O mga tao, kay Allāh at sumampalataya kayo kay Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – ang Sugo Niya, ang Propeta na hindi nakababasa at hindi nakasusulat at naghatid lamang ng isang kasi na ikinakasi sa kanya ng Panginoon niya, na sumasampalataya kay Allāh at sumampalataya sa pinababa sa kanya at sa pinababa sa mga propeta noong bago niya, nang walang pagtatangi. Sumunod kayo sa kanya sa inihatid niya mula sa Panginoon niya, sa pag-asang mapatnubayan kayo tungo sa anumang naroon ang mga kapakanan ninyo sa Mundo at Kabilang-buhay."

Kabilang sa mga tao ni Moises kabilang sa mga anak ni Israel ay isang pangkat na matuwid sa Tumpak na Relihiyon, na gumagabay sa mga tao roon at humahatol ayon sa katarungan kaya hindi sila nang-aapi.

Nagbaha-bahagi Kami sa mga anak ni Israel sa labindalawang lipi. Nagkasi Kami kay Moises nang humiling sa kanya ang mga tao niya na manalangin siya kay Allāh na painumin sila. [Nag-utos si Allāh sa kanya]: "Humampas ka, O Moises, ng tungkod mo sa bato." Kaya humampas doon si Moises saka may bumulwak mula roon na labindalawang bukal, ayon sa bilang ng labindalawang lipi nila. Nakaalam nga ang bawat lipi mula sa kanila ng inuman nitong nakalaan dito, kaya walang nakikilahok dito na iba pang lipi. Naglilim Kami sa kanila ng mga ulap, na umuusad sa pag-usad nila at tumitigil-tigil sa pagtigil-tigil nila. Nagpababa Kami sa kanila mula sa mga biyaya Namin ng matamis na inumin tulad ng pulut-pukyutan at ng munting ibong kaaya-aya ang karne, na nakahahawig ng pugong labuyo. Nagsabi Kami sa kanila: "Kumain kayo mula sa mga kaaya-ayang itinustos Namin sa inyo." Hindi sila nakabawas sa Amin ng anuman dahil sa naganap mula sa kanila na kawalang-katarungan, kawalan ng utang na loob sa mga biyaya, at kawalan ng pagpapahalaga sa mga ito nang totoong pagpapahalaga. Subalit sila sa mga sarili nila ay lumabag sa katarungan sa pamamagitan ng pagbawas sa mga bahagi ng mga ito nang naghatid sila sa mga ito sa mga hatiran ng kapahamakan dahil sa nagawa nila na pagsalungat sa utos ni Allāh at pagkakaila nila sa mga biyaya Niya.

Banggitin mo, O Sugo, nang nagsabi si Allāh sa mga anak ni Israel: "Pumasok kayo sa Jerusalem. Kumain kayo mula sa mga bunga ng pamayanan nito mula sa alinmang pook mula rito at sa alinmang oras na niloob ninyo. Magsabi kayo: 'O Panginoon namin, mag-alis Ka sa amin ng mga kamalian namin.' Magsipasok kayo sa pinto na mga nakayukod, na mga nagpapasailalim sa Panginoon ninyo. Kaya kung gumawa kayo niyon, magpapalampas Kami ng mga pagkakasala ninyo. Magdaragdag Kami sa mga tagagawa ng maganda ng mga mabuti sa Mundo at Kabilang-buhay."

Ngunit nagpaiba ang mga tagalabag sa katarungan kabilang sa kanila ng sinabi na ipinag-utos sa kanila sapagkat nagsabi sila: "Isang butil sa sebada," bilang pamalit sa ipinag-utos sa kanila na paghingi ng kapatawaran; at nagpaiba sila ng gawain na ipinag-utos sa kanila sapagkat pumasok sila habang gumagapang nang nakahiga sa mga likod nila sa halip ng pagpasok bilang mga nagpapasailalim kay Allāh, habang mga nagtatalukbong ng mga ulo nila. Kaya naman nagsugo sa kanila ng isang pagdurusa mula sa langit dahilan sa kawalang-katarungan nila.

Tanungin mo, O Sugo, ang mga Hudyo bilang pagpapaalaala sa kanila hinggil sa pagparusa ni Allāh sa mga ninuno nila ayon sa kasaysayan ng pamayanan, na iyon noon ay nasa malapit sa dagat, nang sila noon ay lumampas sa mga hangganan ni Allāh dahil sa pangingisda sa araw ng Sabado, matapos ng pagsaway sa kanila, nang sumubok sa kanila si Allāh sa pamamagitan ng pagpapunta sa kanila ng mga isda nang hayagan sa ibabaw ng dagat sa araw ng Sabado, samantalang sa ibang mga araw ay hindi naman pumupunta ang mga ito sa kanila. Sumubok si Allāh sa kanila sa pamamagitan niyon dahilan sa paglabas nila sa pagtalima at paggawa nila ng mga pagsuway. Nanggulang sila para sa pangingisda sa pamamagitan ng pagtukod nila ng mga lambat nila at paghukay nila ng hukay nila kaya naman ang mga isda ay bumabagsak roon sa araw ng Sabado, saka kapag araw ng Linggo ay kinukuha nila ang mga iyon at kinakain ang mga iyon.

Banggitin mo, O Sugo, nang may isang pangkat kabilang sa kanila na sumasaway sa kanila laban sa nakasasamang ito at nagbibigay-babala sa kanila laban dito, may nagsabi naman dito na iba pang pangkat: "Bakit kayo nagpapayo sa isang pangkat na si Allāh ay magpapahamak rito sa Mundo dahil sa ginawa nito na mga pagsuway o magpaparusa rito sa Araw ng Pagbangon ng isang matinding pagdurusa?" Nagsabi ang mga tagapayo: "Ang payo namin sa kanila ay upang mapawalang-sala kay Allāh sa pamamagitan ng paggawa sa ipinag-utos Niya sa amin na pag-uutos sa nakabubuti at pagsaway sa nakasasama upang hindi Siya manisi sa amin sa pag-iwan niyon, at nang sa gayon sila ay makikinabang sa pangaral saka magtatanggal sa taglay nila na pagsuway."

Kaya noong umayaw ang mga tagasuway sa ipinaalaala sa kanila ng mga tagapangaral at hindi sila tumigil, sinagip Namin ang mga sumaway sa nakasasama mula sa pagdurusa at dumaklot Kami sa mga lumabag sa katarungan dahil sa paglabag sa [pagbabawal sa] pangingisda sa araw ng Sabado ng isang matinding pagdurusa dahilan sa paglabas nila sa pagtalima sa Amin at pagpupumilit nila sa pagsuway.

Kaya noong lumampas sila sa hangganan sa pagsuway kay Allāh dala ng pagkamapagmalaki at pagmamatigas at hindi sila napangaralan, nagsabi Kami sa kanila: "O mga tagasuway, kayo ay maging mga unggoy na kaaba-aba." Kaya sila ay naging gaya ng ninais Namin. Ang utos Namin lamang sa isang bagay kapag nagnais Kami ay na magsabi Kami rito ng mangyari kaya mangyayari ito.

Banggitin mo, O Sugo, nang ipinaalam ni Allāh sa isang pagpapaalam na tahasan, na walang kalituhan doon, upang paghariin sa mga Hudyo ang aaba sa kanila at hahamak sa kanila sa buhay nila sa Mundo hanggang sa Araw ng Pagbangon. Tunay na ang Panginoon mo, O Sugo, ay talagang mabilis ang parusa sa sinumang sumuway sa Kanya, hanggang sa tunay na Siya ay maaaring magpaaga para rito ng kaparusahan sa Mundo. Tunay na Siya ay talagang Mapagpatawad sa sinumang nagbalik-loob sa Kanya kabilang sa mga lingkod Niya, Maawain sa kanila.

Nagbaha-bahagi Kami sa kanila sa lupa at naggutay-gutay Kami sa kanila rito para maging mga pangkatin matapos na sila dati ay mga nagkakasama-sama. Kabilang sa kanila ang mga maayos na nagsasagawa sa mga karapatan ni Allāh at mga karapatan ng mga lingkod Niya. Kabilang sa kanila ang mga nagpapakakatamtaman. Kabilang sa kanila ang mga nagmamalabis sa mga sarili nila sa pamamagitan ng mga pagsuway. Sinulit Namin sila sa pamamagitan ng kaginhawahan at kagipitan, sa pag-asang bumalik sila palayo sa dating lagay nila.

Saka may dumating, nang matapos ng mga ito, na mga alagad ng kasagwaan na humahalili sa mga ito. Kinuha nila ang Torah mula sa mga ninuno nila, na bumibigkas nito at hindi nagsasagawa sa nasaad dito. Kumukuha sila ng masamang tinatamasa sa Mundo bilang panunuhol sa paglilihis nila sa Kasulatan ni Allāh at paghatol ng hindi ayon sa pinababa Niya rito. Nagpapamithi sila sa mga sarili nila na si Allāh ay magpapatawad sa kanila sa mga pagkakasala nila. Kung may pumupunta sa kanila na isang katiting na makamundong tinatamasang ay kinukuha nila ito nang paulit-ulit. Hindi ba gumawa si Allāh ng mga tipan at mga kasunduan sa mga ito, na huwag silang magsabi tungkol kay Allāh maliban ng katotohanan nang walang paglilihis o pagpapalit? Hindi ba nangyaring ang pag-iwan nila sa paggawa ayon sa Kasulatan ay dala ng kamangmangan? Bagkus ito noon ay nasa kaalaman sapagkat nakabasa nga sila ng nasaad dito at nakaalam sila nito, kaya ang pagkakasala nila ay higit na matindi. Ang tahanan sa Kabilang-buhay at ang anumang nasa tahanan sa Kabilang-buhay na kaginhawahang mamalagi ay higit na mabuti kaysa sa naglalahong tinatamasang iyon para sa mga nangingilag magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya. Hindi ba nakauunawa itong mga kumukuha ng katiting na pakinabang na ito na ang inihanda ni Allāh sa Kabilang-buhay para sa mga nangingilag magkasala ay pinakamabuti at pinakamagtatagal?

Ang mga kumakapit sa Kasulatan, gumagawa ayon sa nasaad dito, at nagpapanatili ng pagdarasal sa pamamagitan ng pag-iingat sa mga oras nito, mga kundisyon nito, mga kinakailangan dito, at mga sunnah nito ay gaganti si Allāh sa kanila sa mga gawa nila sapagkat si Allāh ay hindi nagwawala ng pabuya ng sinumang ang gawa nito ay maayos.

Banggitin mo, O Muḥammad, noong binunot Namin ang bundok saka inangat Namin ito sa ibabaw ng mga anak ni Israel noong tumanggi sila sa pagtanggap ng nasa Torah, kaya ang bundok ay naging para bang isang ulap na lumilim sa mga ulo nila, at nakatiyak sila na ito ay babagsak sa kanila. Sinabi sa kanila: "Kunin ninyo ang ibinigay Namin sa inyo nang may kaseryosohan at determinasyon at isaalaala ninyo ang nariyan na mga patakarang isinabatas ni Allāh para sa inyo at huwag ninyong kalimutan, sa pag-asang mangilag kayong magkasala kay Allāh kapag nagsagawa kayo niyon."

Banggitin mo, O Muḥammad, noong pinalabas ng Panginoon mo mula sa mga gulugod ng mga anak ni Adan ang mga supling nila at pinaamin Niya sila sa pagkilala sa pagkapanginoon Niya sa pamamagitan ng inilagak Niya sa mga kalikasan ng pagkalalang sa kanila na pagkilala na Siya ay ang Tagalikha nila at ang Panginoon nila, na nagsasabi sa kanila: "Hindi ba Ako ay Panginoon ninyo?" Nagsabi naman silang lahat: "Opo; Ikaw ay Panginoon namin." Nagsabi Siya: "Sumubok lamang Kami sa inyo at gumawa Kami sa inyo ng isang kasunduan upang hindi kayo magkaila sa Araw ng Pagbangon sa katwiran Namin sa inyo at magsabi kayo na wala kayong kaalaman doon."

O [upang hindi] kayo mangatwiran na ang mga ninuno ninyo ay ang mga kumalas sa tipan sapagkat nagtambal sila kay Allāh at na kayo noon ay mga gumagaya sa mga ninuno ninyo sa natagpuan ninyo sa kanila na pagtatambal para magsabi kayo: "Kaya maninisi Ka ba sa amin, O Panginoon namin, dahil sa ginawa ng mga ninuno namin na nagpawalang-saysay sa mga gawa nila dahil sa pagtatambal sa Iyo saka magpaparusa Ka sa amin? Kaya walang pagkakasala sa amin dahil sa kamangmangan namin at paggaya namin sa mga ninuno namin."

Gaya ng nilinaw sa mga talata sa kahahantungan ng mga kalipunang tagapasinungaling, gayon nililinaw iyon para sa mga ito sa pag-asang bumalik sila palayo sa taglay nila na shirk patungo sa paniniwala sa kaisahan ni Allāh at pagsamba sa Kanya lamang gaya ng nasaad sa tipan na nag-obliga sila para kay Allāh sa mga sarili nila.

Bumigkas ka, O Sugo, sa mga anak ni Israel ng ulat ng isang lalaking kabilang sa kanila. Nagbigay Kami sa kanya ng mga tanda Namin kaya nalaman niya ang mga ito at naunawaan niya ang katotohanan na ipinahiwatig ng mga ito. Subalit siya ay hindi gumawa ayon sa mga ito, bagkus umiwan siya sa mga ito at kumalas siya sa mga ito. Kaya nakahabol sa kanya ang demonyo at siya ay naging kasamahan para roon. Kaya siya ay naging kabilang sa mga naliligaw na mapapahamak matapos na siya noon ay naging kabilang sa mga napatnubayan na maliligtas sana.