Аль-Араф 7:60–126

Nagsabi sa kanya ang mga ginoo ng mga kalipi niya at mga malaking tao nila: "Tunay na kami ay talagang nakakikita sa iyo, O Noe, sa isang maliwanag na kalayuan sa tama."

Nagsabi si Noe sa mga malaking tao ng mga kalipi niya: "Ako ay hindi naliligaw gaya ng inakala ninyo. Ako lamang ay nasa isang patnubay mula sa Panginoon ko sapagkat ako ay isang sugo sa inyo mula kay Allāh, ang Panginoon ko, ang Panginoon ninyo, at ang Panginoon ng mga nilalang sa kabuuan nila.

Nagpapaabot ako sa inyo ng ipinasugo sa akin ni Allāh sa inyo mula sa ikinasi Niya sa akin. Nagnanais ako para sa inyo ng kabutihan sa pamamagitan ng pagpapaibig sa inyo sa pagsunod sa utos ni Allāh at anumang ibinubunga nito na gantimpala, at pagpapangilabot sa inyo laban sa paggawa ng mga sinasaway Niya at anumang ibinubunga nito na parusa. Nakaaalam ako mula kay Allāh – kaluwalhatian sa Kanya – ng hindi ninyo nalalaman mula sa itinuro Niya sa akin sa paraan ng pagkakasi.

Napukaw ba ang pagkamangha ninyo at ang pagtataka ninyo na may dumating sa inyo na isang kasi at isang pangaral mula sa Panginoon ninyo sa pamamagitan ng dila ng isang lalaking kabilang sa inyo na nakikilala ninyo sapagkat lumaki siya sa inyo at hindi siya naging isang palasinungaling ni ligaw ni kabilang sa ibang lahi? Dumating siya sa inyo upang magpangamba sa inyo sa parusa ni Allāh kung nagpasinungaling kayo at sumuway kayo, at upang mangilag kayong magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya, sa pag-asang kaawaan kayo kung sumampalataya kayo sa Kanya.

Ngunit nagpasinungaling sila sa kanya at hindi sumampalataya sa kanya, bagkus nagpatuloy sila sa kawalang-pananampalataya nila, kaya dumalangin siya laban sa kanila na magpahamak sa kanila si Allāh. Pinaligtas siya ni Allāh at pinaligtas Niya sa pagkalunod ang mga kasama sa kanya sa daong kabilang sa mga mananampalataya. Nagpahamak naman si Allāh sa mga nagpasinungaling sa mga tanda Niya at nagpatuloy sa pagpapasinungaling nila sa pamamagitan ng pagkalunod at pagkagunaw na pinababa bilang parusa sa kanila. Tunay na ang mga puso nila noon ay mga bulag sa katotohanan.

Nagsugo si Allāh sa liping `Ād ng isang sugong kabilang sa kanila. Siya ay si Hūd – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan. Nagsabi ito: "O mga kalipi, sumamba kayo kay Allāh lamang sapagkat walang ukol sa inyo na isang sinasamba ayon sa karapatan na iba pa sa Kanya. Kaya hindi ba kayo nangingilag magkasala sa Kanya sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya upang maligtas kayo sa parusa Niya?"

Nagsabi ang mga malaking tao at ang mga pinapanginoon kabilang sa mga kalipi niya na mga tumangging sumampalataya kay Allāh at nagpasinungaling sa Sugo Niya: "Tunay na kami ay talagang nakaaalam na ikaw, O Hūd, ay nasa isang kahinaan ng isip at isang katunggakan nang nag-aanyaya ka sa amin sa pagsamba kay Allāh lamang at sa pag-iwan sa pagsamba sa mga anito. Tunay na kami ay talagang naniniwala nang kumbinsido na ikaw ay kabilang sa mga sinungaling kaugnay sa inaangkin mo na ikaw ay isang isinugo."

Nagsabi si Hūd bilang pagtugon sa mga kalipi niya: "O mga kalipi ko, walang isang kahinaan ng isip at isang katunggakan sa akin, bagkus ako ay isang sugo mula sa Panginoon ng mga nilalang."

Nagpapaabot ako sa inyo ng ipinag-utos sa akin ni Allāh ang pagpapaabot niyon sa inyo gaya ng paniniwala sa kaisahan Niya at batas Niya, at ako para sa inyo ay isang tagapayong pinagkakatiwalaan hinggil sa anumang ipinag-utos sa akin ang pagpapaabot niyon: hindi ako nagdaragdag dito at hindi nagbabawas.

Napukaw ba ang pagkamangha ninyo at ang pagtataka ninyo na may dumating sa inyo na isang pagpapaalaala mula sa Panginoon ninyo sa pamamagitan ng dila ng isang lalaking kabilang sa lahi ninyo, hindi kabilang sa lahi ng mga anghel o mga jinn, upang magbabala sa inyo? Purihin ninyo ang Panginoon ninyo at pasalamatan ninyo Siya dahil nagpatatag Siya sa inyo sa lupa at gumawa Siya sa inyo na humalili sa mga tao ni Noe, na ipinahamak Niya dahil sa kawalang-pananampalataya nila. Magpasalamat kayo kay Allāh na nagtangi sa inyo sa laki ng mga katawan, lakas, at tindi ng bagsik. Alalahanin ninyo ang mga malawak na biyaya ni Allāh sa inyo, sa pag-asang magtamo kayo ng hinihiling at maligtas kayo sa pinangingilabutan.

Nagsabi ang mga kalipi niya sa kanya: "Dumating ka ba sa amin, O Hūd, upang mag-utos ka sa amin ng pagsamba kay Allāh lamang at upang mag-iwan kami ng anumang dating sinasamba ng mga ninuno namin? Kaya maglahad ka sa amin ng ipinangangako mo sa amin na pagdurusa kung ikaw ay tapat sa inaangkin mo."

Kaya tumugon sa kanila si Hūd, na nagsasabi: "Talaga ngang nangailangan kayo ng parusa ni Allāh at galit Niya sapagkat ito ay magaganap sa inyo nang walang pagkaiwas. Nakikipagtalo ba kayo sa akin hinggil sa mga anitong pinangalanan ninyo mismo at ng mga magulang ninyo bilang mga diyos gayong walang katotohanan sa mga ito? Hindi nagbaba si Allāh ng isang katwirang maipangangatwiran ninyo sa inaangkin ninyo para sa mga ito na pagkadiyos. Kaya maghintay kayo ng hiniling ninyo na madaliin para sa inyo na pagdurusa, at ako ay kasama ninyo kabilang sa mga naghihintay sapagkat ito ay magaganap."

Kaya nagbigay-kaligtasan Kami kay Hūd – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – at sa sinumang kasama sa kanya kabilang sa mga mananampalataya dahil sa isang awa mula sa Amin. Pumuksa Kami sa pamamagitan ng pagkapahamak ng mga nagpasinungaling sa mga tanda Namin. Sila noon ay hindi mga mananampalataya, bagkus sila noon ay mga tagapagpasinungaling kaya naging karapat-dapat sila sa pagdurusa.

Talaga ngang nagsugo si Allāh sa lipi ng Thamūd ng kapatid nilang si Ṣāliḥ na nag-aanyaya sa kanila sa paniniwala sa kaisahan ni Allāh at pagsamba sa Kanya. Nagsabi si Ṣāliḥ sa kanila: "O mga kalipi, sumamba kayo kay Allāh lamang sapagkat walang ukol sa inyo na isang sinasamba na iba pa sa Kanya na nagiging karapat-dapat sa pagsamba. May dumating nga sa inyo na isang maliwanag na tanda mula kay Allāh ayon sa katapatan ng inihatid ko sa inyo, na nag-anyong isang dumalagang kamelyo na lumabas mula sa isang bato. Mayroon itong isang panahon sa pag-inom nito at mayroon kayong pag-inom sa isang takdang araw. Kaya pabayaan ninyo ito na manginain sa lupain ni Allāh sapagkat hindi kailangan sa inyo ang pagkukumpay rito ng anuman. Huwag kayong magparanas dito ng pananakit sapagkat daranas kayo dahilan sa pananakit dito ng isang pagdurusang nakasasakit.

Magsaalaala kayo ng biyaya ni Allāh sa inyo nang gumawa Siya sa inyo na humahalili sa lipi ng `Ād at nagpatuloy Siya sa inyo sa lupain ninyo, na nagtatamasa kayo rito at nagtatamo kayo ng mga hinihiling ninyo. Iyon ay nang matapos ng pagpapahamak sa [lipi ng] `Ād matapos ng paggigiit nila sa kawalang-pananampalataya at pagpapasinungaling. Nagpapatayo kayo sa mga kapatagan ng lupa ng mga palasyo at tumatapyas kayo ng mga bundok upang yumari ng mga bahay para sa inyo. Kaya mag-alaala kayo sa mga biyaya ni Allāh sa inyo upang magpasalamat kayo sa Kanya dahil sa mga iyon at tumigil kayo sa pagpupunyagi ng kaguluhan sa lupa. Iyon ay sa pamamagitan ng pagtigil sa kawalang-pananampalataya kay Allāh at pagtigil sa mga pagsuway.

Nagsabi ang mga pinapanginoon at ang mga pangulo – kabilang sa mga nagmalaki kabilang sa mga kalipi niya – sa mga mananampalataya – kabilang sa mga kalipi niya na mga minamahina: "Nakaaalam ba kayo, O mga mananampalataya, na si Ṣāliḥ ay isang sugo ni Allāh sa totoo?" Kaya sumagot sa kanila ang mga mananampalatayang minamahina: "Tunay na kami sa ipinasugo kay Ṣāliḥ sa amin ay mga naniniwala, mga kumikilala, at mga nagpapaakay, at sa batas Niya mga nagsasagawa."

Nagsabi ang mga tagapagmataas kabilang sa mga kalipi niya: "Tunay na kami sa pinaniwalaan ninyo, O mga mananampalataya, ay mga tagatangging sumampalataya, kaya hindi kami sasampalataya sa kanya at hindi kami gagawa ayon sa batas niya."

Kaya kinatay nila ang dumalagang kamelyo na sinaway sila na salingin ito ng pananakit, habang mga nagmamalaki laban sa pagsunod sa utos ni Allāh. Nagsabi sila habang mga nangungutya, habang mga nagtuturing ng kaimposiblehan ng ibinanta sa kanila ni Ṣāliḥ: "O Ṣāliḥ, magdala ka sa amin ng ibinanta mo sa amin na pagdurusang masakit, kung ikaw ay kabilang sa mga sugo ni Allāh sa totoo."

Kaya dumating sa mga tagatangging sumampalataya ang minadali nila na pagdurusa yayamang kumuha sa kanila ang matinding lindol, saka sila ay naging mga nakabuwal na nakadikit ang mga mukha nila at ang mga tuhod nila sa lupa. Walang nakaligtas kabilang sa kanila na isa man mula sa kapahamakan.

Kaya umayaw si Ṣāliḥ – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – sa mga kalipi niya matapos ng kawalan ng pag-asa sa pagtugon nila. Nagsabi siya sa kanila: "O mga kalipi, talaga ngang nagparating ako sa inyo ng ipinag-utos sa akin ni Allāh na ipaabot sa inyo at nagpayo ako sa inyo habang nagpapagusto sa inyo at nagpapahilakbot, subalit kayo ay mga taong hindi umiibig sa mga tagapayong masigasig sa paggabay sa inyo sa kabutihan at pagpapalayo sa inyo sa kasamaan."

Banggitin mo si Lot nang nagsabi siya habang nagmamasama sa mga kababayan niya: "Gumagawa ba kayo ng gawaing nakasasama na naituturing na pangit, at ito ay ang pakikipagtalik sa mga lalaki? Ang gawaing ito na ipinauso ninyo ay hindi kayo naunahan sa paggawa nito ng isa man."

Tunay na kayo ay talagang pumupunta sa mga lalaki para sa pagtugon sa pagnanasa, bukod pa sa mga babae na nilikha para sa pagtugon nito. Hindi kayo sumunod sa gawain ninyong ito sa isip ni sa ipinarating [na katuruan] ni sa kalikasan ng pagkalalang, bagkus kayo ay mga lumalampas sa mga hangganan ni Allāh dahil sa paglabas ninyo sa hangganan ng pagtitimping pantao at pagkalihis ninyo sa hinihiling ng mga matinong isip at marangal na kalikasan ng pagkalalang.

Walang iba ang tugon ng mga kababayan niyang tagagawa ng malaswang gawaing ito tungkol sa minasama niya sa kanila kundi na nagsabi sila habang mga tumututol sa katotohanan: "Palabasin ninyo si Lot at ang mag-anak niya mula sa pamayanan ninyo; tunay na sila ay mga taong nagpapawalang-ugnayan sa gawain nating ito, kaya hindi naaangkop sa atin na manatili sila sa gitna natin."

Kaya nagbigay-kaligtasan Kami sa kanya at sa mag-anak niya yayamang nag-utos Kami sa kanila ng paglabas sa gabi mula sa pamayanang babagsakan ng parusa, maliban sa maybahay niya; ito ay naging kabilang sa mga nanatili kasama sa mga kalipi niya, kaya tumama sa kanya ang tumama sa kanila na pagdurusa.

Nagpaulan Kami sa kanila ng isang mabigat na ulan yayamang pumukol Kami sa kanila ng mga batong yari sa putik. Binaliktad Namin ang pamayanan saka ginawa Namin ang mataas nito na mababa nito. Kaya magnilay-nilay ka, O Sugo, kung papaano ang naging kinahinatnan ng mga kababayan ni Lot na mga salarin. Ang kinahinatnan nila ay ang kapahamakan at ang kahihiyang namamalagi.

Talaga ngang nagsugo si Allāh sa lipi ng Madyan ng kapatid nilang si Shu`ayb – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – kaya nagsabi ito sa kanila: "O mga kalipi, sumamba kayo kay Allāh lamang walang ukol sa inyo na isang sinasamba, na nagiging karapat-dapat sa pagsamba, na iba pa sa Kanya. May dumating nga sa inyo na isang maliwanag na patotoo mula kay Allāh at isang hayag na patunay sa katapatan ng inihatid ko sa inyo mula sa Panginoon ko. Gampanan ninyo sa mga tao ang mga karapatan nila sa pamamagitan ng pagkumpleto sa pagtatakal at pagkumpleto sa pagtitimbang. Huwag kayong bumawas sa mga tao dahil sa kapintasan ng mga paninda sa kanila at pagpapakaunti sa mga ito, o pandaraya sa mga mamimili ng mga ito. Huwag kayong manggulo sa lupa sa pamamagitan ng kawalang-pananampalataya at paggawa ng mga pagsuway matapos ng pagsasaayos nito sa pamamagitan ng pagpapadala sa mga propeta noon. Ang nabanggit na iyon ay higit na mabuti para sa inyo at higit na kapaki-pakinabang, kung kayo ay mga mananampalataya, dahil sa nakasaad doon na pag-iwan sa mga pagsuway bilang pag-iwas sa sinasaway ni Allāh at dahil sa nakasaad doon na pagpapakalapit-loob kay Allāh sa pamamagitan ng paggawa sa anumang ipinag-utos Niya.

Huwag kayong umupo sa bawat daan, habang nagbabanta kayo sa mga taong tumatahak dito upang mandambong kayo ng mga ari-arian nila, at habang bumabalakid kayo sa Relihiyon ni Allāh sa sinumang nagnais ng pagkapatnubay, samantalang mga humihiling na ang landas ni Allāh ay maging baluktot upang hindi ito tahakin ng mga tao. Alalahanin ninyo ang biyaya ni Allāh sa inyo upang magpasalamat kayo sa kanya sapagkat noon ang bilang ninyo ay kakaunti ngunit pinarami Niya kayo. Magnilay-nilay kayo kung papaano ang naging kinahinatnan ng mga tagagulo sa lupa noong bago ninyo sapagkat tunay na ang kinahinatnan nila ay ang kapahamakan at ang pagkawasak.

Kung may isang lipon kabilang sa inyo na sumampalataya sa inihatid ko mula sa Panginoon ko at may iba pang lipon na hindi sumampalataya roon, maghintay kayo, o mga tagapagpasinungaling, sa ipapasya ni Allāh sa pagitan ninyo. Siya ay pinakamainam na nagpapasya at pinakamakatarungan na humuhusga.

Nagsabi kay Shu`ayb – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – ang mga malaking tao at ang mga pangulo na mga nagmalaki kabilang sa mga kalipi ni Shu`ayb: "Talagang magpapalabas nga Kami sa iyo, O Shu`ayb, mula sa pamayanan nating ito, sa iyo at sa sinumang kasama sa iyo kabilang sa mga naniwala sa iyo, o talagang babalik nga kayo sa relihiyon natin." Nagsabi sa kanila si Shu`ayb habang nagmamasama at namamangha: "Makikisunod ba kami sa relihiyon ninyo at kapaniwalaan ninyo kahit pa man kami ay naging mga nasusuklam doon dahil sa pagkakaalam namin sa kabulaanan ng nasa inyo?

Lumikha-likha nga kami laban kay Allāh ng isang kasinungalingan kung kami ay naniwala sa taglay ninyong shirk at kawalang-pananampalataya matapos na nagpaligtas sa amin si Allāh mula roon dahil sa kabutihang-loob Niya. Hindi nagiging tumpak ni nagiging matuwid para sa amin na bumalik kami sa kapaniwalaan ninyong bulaan maliban na loobin ni Allāh, ang Panginoon namin, dahil sa pagpapasailalim ng lahat sa kalooban Niya – kaluwalhatian sa Kanya. Sumaklaw ang Panginoon namin sa kaalaman sa bawat bagay; walang naikukubli sa Kanya mula rito na anuman. Kay Allāh lamang kami sumasandal upang magpatatag Siya sa amin sa landasing tuwid at magsanggalang Siya sa amin laban sa mga daan ng Impiyerno. O Panginoon namin, humatol Ka sa pagitan namin at ng mga kalipi naming mga tagatangging sumampalataya ayon sa katotohanan. Mag-adya Ka sa naaping alagad ng katotohanan laban sa mang-aaping nakikipagmatigasan sapagkat Ikaw, O Panginoon namin, ay ang pinakamabuti sa mga tagahatol."

Nagsabi ang mga malaking tao at ang mga pangulo na mga tagatangging sumampalataya kabilang sa mga kalipi niyang tumatanggi sa paanyaya ng Tawḥīd habang mga nagbibigay-babala laban kay Shu`ayb at sa relihiyon niya: "Talagang kung pumasok kayo, O mga kalipi namin, sa relihiyon ni Shu`ayb at umiwan kayo sa relihiyon ninyo at relihiyon ng mga ninuno ninyo, tunay na kayo dahil doon ay talagang mga napapahamak."

Kaya dumaklot sa kanila ang matinding lindol, saka sila ay naging mga napahamak sa mga tahanan nila habang mga nakasubsob sa mga tuhod nila at mga mukha nila, mga patay na nangalupaypay sa tahanan nila.

Ang mga nagpasinungaling kay Shu`ayb ay napahamak sa kalahatan. Naging para bang sila ay hindi nanirahan sa tahanan nila at hindi nagtamasa roon. Ang mga nagpasinungaling kay Shu`ayb ay naging ang mga lugi dahil sila ay nagpalugi sa mga sarili nila at sa minay-ari nila. Hindi nangyaring ang mga mananampalataya kabilang sa mga kalipi nila ay ang mga lugi, gaya ng inakala ng mga tagatangging sumampalataya na tagapasinungaling na ito.

Kaya umayaw sa kanila ang propeta nilang si Shu`ayb – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – noong napahamak sila at nagsabi habang nakikipag-usap sa kanila: "O mga kalipi, talaga ngang nagpaabot ako sa inyo ng ipinag-utos sa akin ng Panginoon ko na ipaabot sa inyo at nagpayo ako sa inyo ngunit hindi kayo tumanggap sa pagpapayo ko at hindi kayo nagpaakay sa paggagabay ko, kaya papaano akong malulungkot sa mga taong tagatangging sumampalataya kay Allāh habang mga nagpupumilit sa kawalang-pananampalataya nila?"

Hindi nagsugo sa isa sa mga pamayanan ng isa sa mga propeta ni Allāh, saka nagpasinungaling ang mga mamayan nito at tumanggi silang sumampalataya, malibang nagpataw Siya sa kanila ng kahirapan, karalitaan, at karamdaman, sa pag-asang magpakaaba sila sa Kanya para umiwan sila sa taglay nilang kawalang-pananampalataya at pagmamalaki. Ito ay pagbibigay-babala sa Quraysh at sa bawat sinumang tumangging sumampalataya at nagpasinungaling, sa pamamagitan ng pagbanggit sa kalakaran ni Allāh sa mga kalipunang tagapasinungaling.

Pagkatapos nagpalit Kami [sa lagay nila] matapos ng pagpataw ng karalitaan at karamdaman, ng kabutihan, kasaganaan, at katiwasayan hanggang sa dumami ang mga bilang nila at lumago ang mga yaman nila. Nagsabi sila: "Ang tumama sa amin na kasamaan at kabutihan ay pangkalahatang nakaugaliang tumama sa mga ninuno namin noon." Hindi sila nakatalos na ang tumama sa kanila na mga salot ay ninanais rito ang pagsasaalang-alang at ang tumama sa kanila na mga biyaya ay ninanais rito ang panghahalina. Kaya dumaklot Kami sa kanila sa pamamagitan ng pagdurusa nang bigla habang sila ay hindi nakararamdam ng parusa at hindi nag-aabang nito.

Kung sakaling ang mga naninirahan sa mga pamayanang ito na nagsugo Kami sa mga ito ng mga sugo Namin ay naniwala sa inihatid sa kanila ng mga sugo nila at nangilag magkasala sa Panginoon nila sa pamamagitan ng pag-iwan sa kawalang-pananampalataya at mga pagsuway at ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya, talaga sanang nagbukas Kami sa kanila ng mga pinto ng kabutihan mula sa bawat dako. Subalit sila ay hindi naniwala at hindi nangilag magkasala, bagkus nagpasinungaling sila sa inihatid ng mga sugo nila, kaya dumaklot Kami sa kanila sa pamamagitan ng pagdurusa nang bigla dahilan sa dati nilang kinakamit na mga kasalanan at mga pagkakasala.

Kaya natiwasay ba ang mga naninirahan sa mga pamayanang tagapasinungaling na ito na pumunta sa kanila ang parusa Namin sa gabi habang sila ay mga tulog, na mga nahihimbing sa pamamahinga nila at pananahimik nila?

Natiwasay ba sila na pumunta sa kanila ang parusa Namin sa simula ng maghapon habang sila ay mga nalilibang, na mga nalilingat dahil sa pagkaabala nila sa makamundong buhay nila?

Tumingin kayo sa ipinagkaloob ni Allāh sa kanila na pagpapalugit at sa ibiniyaya Niya sa kanila na lakas at kaluwagan sa panustos bilang panghahalina sa kanila. Kaya natiwasay ba ang mga tagapagpasinungaling na ito kabilang sa mga pamayanang iyon sa panlalansi ni Allāh at panlalalang Niyang nakakubli? Walang natitiwasay sa panlalansi ni Allāh kundi ang mga taong napahamak. Tungkol naman sa mga naituon, tunay na sila ay nangangamba sa panlalansi Niya kaya hindi sila nalilinlang dahil sa ibiniyaya ni Allāh sa kanila. Nakakikita lamang sila sa kagandahang-loob Niya sa kanila kaya nagpapasalamat sila sa Kanya.

Hindi ba luminaw para sa mga itatalagang kahalili sa lupa matapos ng pagpapahamak sa mga ninuno nila kabilang sa mga kalipunan dahilan sa mga pagkakasala ng mga iyon, pagkatapos hindi sila nagsaalang-alang sa dumapo sa mga iyon, bagkus ginawa nila ang mga gawain ng mga iyon? Hindi luminaw sa mga ito na si Allāh, kung sakaling niloob Niya na magpasakit sa kanila dahil sa mga pagkakasala nila, ay talaga sanang nagpasakit Siya sa kanila dahil sa mga ito gaya ng kalakaran Niya. Nagsasara Siya sa mga puso nila kaya naman hindi napangangaralan ang mga ito ng isang pangangaral at hindi nagpapakinabang sa mga ito ang isang paalaala.

Ang mga naunang pamayanang iyon – ang mga pamayanan ng mga lipi nina Noe, Hūd, Ṣāliḥ, Lot, at Shu`ayb – ay bumibigkas Kami sa iyo at nagpapabatid Kami sa iyo, O Sugo, ng ilan sa mga panuto ng mga iyon, ng taglay noon ng mga iyon na pagpapasinungaling at pagmamatigas, at ng dumapo sa mga iyon na kapahamakan, upang iyon ay maging isang pagsasaalang-alang para sa sinumang nagsasaalang-alang at isang pangaral para sa sinumang napangangaralan. Talaga ngang naghatid sa mga naninirahan sa mga pamayanang ito ang mga sugo nila ng mga maliwanag na patotoo sa katapatan nila, ngunit hindi sila naging ukol na sumampalataya sa sandali ng paghahatid ng mga sugo ng nauna sa kaalaman ni Allāh na sila ay magpapasinungaling. Tulad ng pagsasara ni Allāh sa mga puso ng mga naninirahan sa mga pamayanang ito, na mga tagapagpasinungaling sa mga sugo nila, magsasara si Allāh sa mga puso ng mga tagatangging sumampalataya kay Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – kaya naman hindi sila napapatnubayan sa pananampalataya.

Hindi nakatagpo si Allāh sa higit na marami sa mga kalipunan, na isinugo sa mga iyon ang mga sugo, ng anumang pagtupad at pananatili sa itinagubilin Niya. Hindi Siya nakatagpo sa kanila ng pagpapaakay sa mga ipinag-uutos Niya. Nakatagpo lamang Siya sa higit na marami sa kanila na mga lumalabas sa pagtalima sa Kanya.

Pagkatapos nagsugo Kami, matapos ng mga sugong iyon, kay Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – kalakip ng mga katwiran Namin at mga patunay Naming malinaw sa katapatan niya patungo kay Paraon at sa mga tao nito. Ngunit walang nangyari sa kanila maliban na nagkaila sila sa mga tandang ito at tumangging sumampalataya sa mga ito. Kaya magnilay-nilay ka, O Sugo, kung papaano naging ang kinahinatnan ni Paraon at ng mga tao nito sapagkat ipinahamak nga sila ni Allāh sa pamamagitan ng paglunod at pinasundan Niya sila ng sumpa sa Mundo at Kabilang-buhay.

Nagsabi si Moises noong ipinadala siya ni Allāh kay Paraon at dumating siya roon: "O Paraon, tunay na ako ay isang isinugo mula sa Tagalikha ng mga nilikha nang lahatan, Tagapagmay-ari nila, at Tagapangasiwa ng mga nauukol sa kanila."

Nagsabi si Moises: "Yayamang ako ay naging isang isinugo mula sa Kanya, ako ay karapat-dapat na hindi magsabi tungkol sa Kanya maliban ng totoo. Naghatid nga ako sa inyo ng isang katwirang maliwanag na nagpapatunay sa katapatan ko at na ako ay isang isinugo sa inyo mula sa Panginoon ko, kaya palayain mo kasama ko ang mga anak ni Israel mula sa dati nilang lagay na pagkabihag at pagkasinisiil."

Nagsabi si Paraon kay Moises: "Kung ikaw ay dumating kalakip ng isang tanda gaya ng inaakala mo, maglahad ka nito kung ikaw ay naging tapat sa pag-aangkin mo."

Kaya nagtapon si Moises ng tungkod niya saka nagbagong-anyo ito bilang ahas na malaki na nakalantad para sa sinumang nakasasaksi rito.

Inilabas niya ang kamay niya at inilantad ito mula sa nakabukas sa kamisa niya mula sa tabi ng dibdib niya o mula sa ilalim ng kilikili niya at lumabas ito na maputi na walang ketong, na nagniningning para sa mga tagatingin dahil sa tindi ng kaputian nito.

Nagsabi ang mga malaking tao at ang mga pangulo noong nakasaksi sila sa pagbabagong-anyo ng tungkod ni Moises na naging ahas at sa pagpapanibago ng kamay niya na naging maputing walang ketong: "Walang iba si Moises kundi isang manggagaway na malakas ang kaalaman sa panggagaway.

Naglalayon siya sa anumang isinasagawa niya na magpalabas sa inyo mula sa lupain ninyong ito, ang Ehipto. Pagkatapos sumangguni sa kanila si Paraon hinggil sa pumapatungkol kay Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – habang nagsasabi sa kanila: "Ano ang ipapayo ninyo sa akin na pananaw?"

Nagsabi sila kay Paraon: "Magpaliban ka kay Moises at sa kapatid niyang si Aaron at magpadala ka sa mga lungsod ng Ehipto ng mga magtitipon ng mga manggagaway roon.

Magdadala sa iyo ang mga isinugo mong ito para magtipon ng mga manggagaway mula sa mga lungsod ng bawat manggagaway na bihasa sa panggagaway, na malakas sa pagsasagawa nito."

Kaya nagpadala si Paraon ng mga magtitipon ng mga manggagaway. Noong dumating ang mga manggagaway kay Paraon ay nagtanong sila rito kung mayroon ba silang gantimpala kung madadaig nila si Moises sa pamamagitan ng panggagaway nila at magwawagi sila laban sa kanya."

Kaya sumagot sa kanila si Paraon sa pagsabi nito: "Oo, at tunay na magkakaroon kayo ng gantimpala at pabuya. Kayo ay magiging kabilang sa mga malapit [sa akin] sa mga katungkulan."

Nagsabi ang mga manggagaway habang mga nagtitiwala sa pagwawagi nila kay Moises nang may pagmamataas at pagkamapagmalaki: "Mamili ka, O Moises, ng niloob mo na pagsisimula mo sa pagpukol ng ninanais mong ipukol o pagsisimula namin niyon?"

Sumagot sa kanila si Moises habang nagtitiwala sa pagpapawagi ng Panginoon niya sa kanya: "Magtapon kayo ng mga lubid ninyo at mga tungkod ninyo." Kaya noong pumukol sila ng mga iyon ay gumaway sila sa mga mata ng mga tao sa pamamagitan ng pagbabaling sa mga ito palayo sa katumpakan ng pagkatalos, sumindak sila sa mga iyon, at naghatid sila ng isang panggagaway na malakas sa mga mata ng mga tumitingin.

Nagkasi si Allāh sa propeta Niya at kausap Niyang si Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – na [nagsasabi]: "Magtapon ka, O Moises, ng tungkod mo," kaya itinapon niya ito saka nagbagong-anyo ang tungkod na naging isang ahas na lumululon sa mga lubid nila at mga tungkod nila, na dati nilang ginagamit sa pagbaliktad sa mga reyalidad at sa pagpapaakala sa mga tao na ang mga ito ay mga ahas na gumagapang.

Kaya lumitaw ang katotohanan, luminaw ang katapatan ng inihatid ni Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – at luminaw ang kawalang-saysay ng ginawa ng mga manggagaway mula sa panggagaway.

Kaya nadaig sila, natalo sila, nagwagi si Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – sa nasaksihang iyon, at bumalik sila na mga kaaba-aba na mga nagapi.

Kaya walang nangyari sa mga manggagaway, nang nakasaksi sila sa sukdulang kakayahan ni Allāh at nakakita sila sa mga tandang malinaw, kundi sumubsob sila na mga nakapatirapa sa Kanya – kaluwalhatian sa Kanya at pagkataas-taas Siya.

Nagsabi ang mga manggagaway: "Sumampalataya kami sa Panginoon ng mga nilikha nang lahatan,

Ang Panginoon nina Moises at Aaron – sumakanilang dalawa ang pagbati ng kapayapaan – sapagkat Siya ay ang karapat-dapat sa pagsamba sa halip ng iba pa sa Kanya na mga diyos na inaakala.

Nagsabi sa kanila si Paraon habang nagbabanta sa kanila matapos ng pagsampalataya nila kay Allāh lamang: "Naniwala kayo kay Moises bago ako magpahintulot sa inyo? Tunay na ang pananampalataya ninyo sa kanya at ang paniniwala ninyo sa inihatid niya ay talagang isang panlilinlang at pakanang ipinanlalang ninyo mismo at ni Moises para sa pagpapalabas sa mga naninirahan sa lungsod mula rito. Kaya malalaman ninyo, O mga manggagaway, ang dadapo sa inyo na parusa at ang tatama sa inyo na parusang panghalimbawa.

Talagang magpuputul-putol nga ako mula sa bawat isa sa inyo ng kanang kamay niya at kaliwang paa niya, o ng kaliwang kamay niya at kanang paa niya, pagkatapos talagang magbibitin nga ako sa inyo sa kalahatan sa mga puno ng datiles bilang pagpaparusang panghalimbawa sa pamamagitan ninyo at bilang pagpapangilabot sa bawat sinumang nakasasaksi sa inyo sa kalagayang ito."

Nagsabi ang mga manggagaway bilang tugon sa banta ni Paraon: "Tunay na kami ay sa Panginoon namin lamang ay mga manunumbalik, kaya hindi kami pumapansin sa ibinabanta mo.

Hindi ka nagmasama sa amin at naghinanakit sa amin, O Paraon, kundi sa paniniwala namin sa mga tanda ng Panginoon namin noong dumating ang mga ito sa amin sa kamay ni Moises. Kaya kung ito ay naging isang pagkakasalang napipintasan, ito ay pagkakasala namin. Pagkatapos humarap kayo kay Allāh sa panalangin habang mga nagsasabi sa pagpapakumbaba: "O Panginoon namin, magbuhos Ka sa amin ng pagtitiis hanggang sa malipos kami nito upang magpakatatag kami sa katotohanan, at bigyang-kamatayan Mo kami bilang mga tagapasakop sa iyo, na mga nagpapaakay sa utos Mo, na mga sumusunod sa Sugo Mo."