Аль-Анфаль

Nagtatanong sa iyo ang mga Kasamahan mo, O Sugo, tungkol sa mga samsam sa digmaan kung papaano kang nagbabahagi ng mga ito at kung magiging sa kanino ang bahagi? Sabihin mo, O Sugo, bilang sumasagot sa tanong nila: "Ang mga samsam sa digmaan ay ukol kay Allāh at sa Sugo Niya. Ang patakaran sa mga ito ay sa kay Allāh at sa Sugo Niya kaugnay sa pamamalakad at pamamahagi, kaya walang kailangan sa inyo kundi ang pagpapaakay at ang pagpapasakop." Kaya mangilag kayong magkasala kay Allāh, O mga mananampalataya, sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya. Magsaayos kayo ng nasa pagitan ninyo na pagpuputulan ng ugnayan at pagtatalikuran sa pamamagitan ng pagmamahalan, pag-uugnayan, kagandahan ng kaasalan, at pagpapaumanhin. Manatili kayo sa pagtalima kay Allāh at sa Sugo Niya kung kayo ay totohanang mga mananampalataya dahil ang pananampalataya ay nagbubuyo sa pagtalima at paglayo sa pagsuway. Nangyari ang tanong na ito matapos ng labanan sa Badr.

Ang mga mananampalataya sa totoo lamang ay ang mga kapag nabanggit si Allāh – kaluwalhatian sa Kanya at pagkataas-taas Siya – ay nangangamba ang mga puso nila, kaya naaakay ang mga puso nila at ang mga katawan nila sa pagtalima, at kapag binigkas sa kanila ang mga talata ni Allāh ay nagmumuni-muni sila sa mga ito, saka nadaragdagan sila ng pananampalataya [bilang karagdagan] sa dating pananampalataya nila. Sa Panginoon nila lamang sila sumasandal sa pagtamo ng mga nagsasaayos sa kanila at sa pagtulak sa mga natitiwali sa kanila.

[Sila] ang mga nagpapamalagi sa pagsasagawa ng pagdarasal ayon sa lubos na katangian nito sa mga oras nito, at mula sa ipinagkaloob Namin sa kanila ay nagpapaluwal sila ng mga guguling kinakailangan at itinuturing na kaibig-ibig.

Ang mga nailalarawang iyon sa mga katangiang iyon ay ang mga mananampalataya nang totohanan dahil sa pagkakatipon sa kanila ng mga nakalitaw na katangian ng Pananampalataya at Islām. Ang ganti sa kanila ay mga kalagayang mataas sa ganang Panginoon nila, isang kapatawaran sa mga pagkakasala nila, at isang panustos na masagana. Ito ang inihanda ni Allāh para sa kanila na kaginhawahan.

Gaya nang si Allāh – kaluwalhatian sa Kanya at pagkataas-taas Siya – ay nag-alis mula sa inyo ng bahagi ng mga nasamsam sa digmaan matapos ng pagkakaiba-iba ninyo sa paghahati ng mga ito, paghihidwaan ninyo sa mga ito, at pagtatalaga sa mga ito sa Kanya at sa Sugo Niya – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – gayon din naman, nag-utos Siya sa iyo, O Sugo, ng paglabas mula sa Madīnah para makipagharap sa mga tagapagtambal sa pamamagitan ng isang pagkakasi na pinababa Niya sa iyo sa kabila ng pagkasuklam doon ng isang pangkatin kabilang sa mga mananampalataya.

Nakikipagtalo sa iyo, O Sugo, ang pangkating ito kabilang sa mga mananampalataya hinggil sa pakikipaglaban sa mga tagapagtambal matapos na lumiwanag sa kanila na ito ay magaganap. Para bang inaakay sila tungo sa kamatayan habang sila ay nakatingin doon nang mata sa mata. Iyon ay dahil sa tindi ng pagkasuklam nila sa paglabas para makipaglaban dahil sila ay hindi gumawa para rito ng paghahanda rito at hindi naglaan para rito ng kasangkapan nito.

Banggitin ninyo, O mga mananampalatayang nakikipagtalo, noong nangangako sa inyo si Allāh na magiging para sa inyo ang magwagi sa isa sa dalawang pangkatin ng mga tagapagtambal. Ito ay alin sa dalawa: ang karaban at ang dinadala nito na mga yaman kaya makakukuha kayo nito bilang samsam sa digmaan, o ang pagpunta sa labanan kaya makikipaglaban kayo sa kanila at magwawagi kayo sa kanila. Naiibigan ninyo mismo na manaig kayo sa karaban dahil sa kadalian ng pagsamsam dito at kagaanan nito nang walang pakikipaglaban. Nagnanais si Allāh na magtotoo sa katotohanan sa pamamagitan ng pag-uutos sa inyo ng pakikipaglaban upang mapatay ninyo ang mga magiting ng mga tagapagtambal at makabihag kayo ng marami sa kanila upang lumitaw ang lakas ng Islām.

[Ito ay] upang magtotoo si Allāh sa katotohanan sa pamamagitan ng pagpapanaig sa Islām at mga alagad nito sa pamamagitan ng ipinalilitaw Niya na mga pansaksi sa katapatan nito, at upang magpabula Siya – kaluwalhatian sa Kanya – sa kabulaanan sa pamamagitan ng ipinalilitaw Niya na mga patotoo sa kabulaanan nito, kahit pa man masuklam doon ang mga tagapagtambal sapagkat si Allāh ay magpapalitaw niyon.

Banggitin ninyo ang Araw ng Badr nang humingi kayo ng saklolo mula kay Allāh sa pagwawagi laban sa kalaban ninyo, kaya tumugon si Allāh sa inyo na Siya ay mag-aayuda sa inyo, O mga mananampalataya, at tutulong sa inyo sa pamamagitan ng isang libo mula sa mga anghel na mga nagkakasunuran, na sumusunod ang isa't isa."

Hindi gumawa si Allāh ng pag-ayuda sa mga anghel malibang bilang pagbabalita ng nakalulugod sa inyo, O mga mananampalataya, dahil Siya ay magpapawagi sa inyo laban sa kaaway ninyo at upang tumahan ang mga puso ninyo habang mga nakatitiyak sa pagwawagi. Ang pagwawagi ay hindi sa pamamagitan ng dami ng bilang at ng pagkakaroon ng mga kasangkapan. Ang pagwawagi ay mula sa ganang kay Allāh lamang – kaluwalhatian sa Kanya. Tunay na si Allāh ay Makapangyarihan sa paghahari Niya: hindi Siya napananaigan ng isa man, Marunong sa batas Niya at pagtatakda Niya.

Banggitin ninyo, O mga mananampalataya, noong nagpupukol si Allāh ng pagkaantok sa inyo bilang katiwasayan mula sa nangyari sa inyo na pangamba sa kaaway ninyo, at nagbababa Siya sa inyo ng ulan mula sa langit upang magdalisay Siya sa inyo mula sa mga karumihan at mag-alis Siya sa inyo ng mga sulsol ng demonyo, upang magpatatag Siya sa pamamagitan nito sa mga puso ninyo dahil sa pagpapakatatag ng mga katawan ninyo sa sandali ng pakikipagkita [sa kaaway], at upang magpatatag Siya sa pamamagitan nito sa mga paa sa pamamagitan ng pagsisiksik sa lupang mabuhangin upang hindi lumubog dito ang mga paa.

[Banggitin] noong nagkasi ang Panginoon mo, O Propeta, sa mga anghel na inayudahan Niya sa pamamagitan nila ang mga mananampalataya sa Badr, [na nagsasabi]: "Tunay na Ako ay kasama sa inyo, O mga anghel, sa pamamagitan ng pag-aadya at pagsuporta kaya magpalakas kayo ng mga determinasyon ng mga mananampalataya sa pakikipaglaban sa kaaway nila. Magpupukol Ako sa mga puso ng mga tumangging sumampalataya ng matinding pangamba. Kaya humagupit kayo, O mga mananampalataya, sa mga leeg ng mga tagatangging sumampalataya upang mamatay sila at humagupit kayo sa mga kasukasuan nila at mga paa't kamay nila upang mabaldado sila sa pakikipaglaban sa inyo."

Ang nagaganap na iyon sa mga tagatangging sumampalataya na pagkapatay at pagkataga ng mga paa't kamay ay dahil sila ay sumalungat kay Allāh at sa Sugo Niya sapagkat hindi sila sumunod sa ipinag-utos sa kanila at hindi sila huminto sa isinaway sa kanila. Ang sinumang sumasalungat kay Allāh at sa Sugo Niya kaugnay roon, tunay na si Allāh ay matindi ang parusa sa kanya sa Mundo sa pamamagitan ng pagpatay at pagbihag at sa Kabilang-buhay sa pamamagitan ng Apoy.

Ang pagdurusang nabanggit na iyon ay ukol sa inyo, O mga tagasalungat kay Allāh at sa Sugo Niya, kaya lasapin ninyo iyon nang madalian para sa inyo sa buhay na pangmundo. Sa Kabilang-buhay naman ay ukol sa inyo ang pagdurusa sa Apoy kung namatay kayo sa kawalang-pananampalataya ninyo at pagmamatigas ninyo.

O mga sumampalataya kay Allāh at sumunod sa Sugo Niya, kapag humarap kayo sa mga tagapagtambal sa labanan nang malapitan ay huwag kayong patatalo sa kanila at huwag kayong magbaling sa kanila ng mga likod ninyo habang mga tumatakas, subalit magpakatatag kayo sa mga mukha nila at magtiis kayo sa pakikipagharap sa kanila sapagkat si Allāh ay kasama sa inyo sa pamamagitan ng pag-aadya Niya at pagsuporta Niya.

Ang sinumang magbabaling sa kanila ng likod niya habang tumatakas mula sa kanila – malibang lumilihis para sa pakikipagliban sa kanila sa pamamagitan ng pagpapakita sa kanila ng pagtakas bilang pakana mula sa kanya gayong siya ay nagnanais ng pagbalik sa kanila, o malibang sumasama sa isang pangkat ng mga Muslim na nakadalo na magpapasaklolo siya rito – ay bumalik nga kalakip ng galit mula kay Allāh at naging karapat-dapat dito. Ang pananatilihan niya sa Kabilang-buhay ay Impiyerno. Kay saklap ang kahahantungan bilang kahahantungan niya at kay saklap ang kauuwian bilang kauuwian niya!

Kay hindi kayo pumatay, O mga mananampalataya, sa Araw ng Badr sa mga tagapagtambal sa pamamagitan ng kapangyarihan ninyo at lakas ninyo, subalit si Allāh ay tumulong sa inyo roon. Hindi ka bumato, O Propeta, sa mga tagapagtambal nang bumato ka sa kanila, subalit si Allāh ay ang bumato sa kanila nang nagparating ka sa kanila ng pagbato mo sa kanila at upang sumulit Siya sa mga mananampalataya sa pamamagitan ng ibiniyaya Niya sa kanila na pagpapangibabaw sa kanila laban sa kaaway nila, sa kabila ng taglay nila na kakauntian ng bilang at kasangkapan, upang magpasalamat sila sa Kanya. Tunay na si Allāh ay Madinigin sa panalangin ninyo at mga sinasabi ninyo, Maalam sa mga ginagawa ninyo at anumang naroon ang kapakanan ninyo.

Ang nabanggit na iyon na pagpatay sa mga tagapagtambal, pagbato sa kanila hanggang sa natalo sila at tumalikod sila na mga tumatakas, at pagbiyaya sa mga mananampalataya sa pamamagitan ng pagpapangibabaw sa kanila laban sa kalaban nila ay mula kay Allāh. Si Allāh ay nagpapahina sa pakana ng mga tagatangging sumampalataya na nagpapakana nito laban sa Islām.

Kung humihiling kayo, O mga tagapagtambal, na magpaganap si Allāh ng parusa Niya at pinsala Niya sa mga tagalabag sa katarungan na mga nangangaway ay nagpaganap nga si Allāh sa inyo ng hiniling ninyo sapagkat nagbaba Siya sa inyo ng naging isang parusang panghalimbawa para sa inyo at isang pangaral sa mga tagapangilag magkasala. Kung magpipigil kayo sa paghiling niyon, iyon ay mabuti para sa inyo sapagkat marahil nagpalugit Siya sa inyo at hindi nagmadali sa paghihiganti Niya sa inyo. Kung manunumbalik kayo sa paghiling niyon at sa pakikipaglaban sa mga mananampalataya ay manunumbalik Siya sa pagpapaganap ng pagdurusa sa inyo at sa pag-aadya sa mga mananampalataya. Hindi magdudulot sa inyo ang pangkat ninyo ni ang mga tagaadya ninyo kahit pa man marami ang bilang at ang kasangkapan sa kabila ng kakauntian ng mga mananampalataya. Tunay na si Allāh ay kasama ng mga mananampalataya sa pamamagitan ng pag-aadya at pagsuporta. Ang sinumang si Allāh ay kasama sa kanya, walang mananaig sa kanya.

O mga sumampalataya kay Allāh at sumunod sa Sugo Niya, tumalima kayo kay Allāh at tumalima kayo sa Sugo Niya sa pamamagitan ng pagsunod sa ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa sinasaway Niya, at huwag kayong umayaw roon sa pamamagitan ng pagsalungat sa ipinag-uutos Niya at paggawa ng sinasaway Niya habang kayo ay nakaririnig sa mga tanda ni Allāh na binibigkas sa inyo.

Huwag kayo, O mga mananampalataya, maging tulad ng mga mapagpaimbabaw at mga tagapagtambal na kapag binigkas sa kanila ang mga tanda ni Allāh ay nagsasabi sila: "Nakarinig kami sa pamamagitan ng mga tainga namin ng binibigkas sa amin mula sa Qur'ān," samantalang sila ay hindi nakaririnig ayon sa pagkarinig ng pagbubulay-bulay at pagpapangaral para makinabang sila sa narinig nila.

Tunay na ang pinakamasama sa mga umuusad sa balat ng lupa na nilikha sa ganang kay Allāh ay ang mga binging hindi nakaririnig ng katotohanan ayon sa pagkarinig ng pagtanggap at ang mga piping hindi nakapagsasalita sapagkat sila ang hindi nakatatalos tungkol kay Allāh ng mga ipinag-utos Niya ni mga sinasaway Niya.

Kung sakaling nakaalam si Allāh na sa mga tagapagtambal na tagapasinungaling na ito ay may isang kabutihan, talaga sanang nagparinig Siya sa kanila ayon sa pagkarinig na makikinabang sila at makatatalos sila sa ganang Kanya ng mga katwiran at mga patunay, subalit Siya ay nakaalam na walang kabutihan sa kanila. Kung sakaling Siya – kaluwalhatian sa Kanya – ay nagparinig sa kanila – bilang pagpapalagay at pagsasaalang-alang – talaga sanang tumalikod sila sa pananampalataya bilang pagmamatigas habang sila ay mga umaayaw.

O mga sumampalataya kay Allāh at sumunod sa Sugo Niya, tumugon kayo kay Allāh at sa Sugo Niya – sa pamamagitan ng pagpapaakay sa ipinag-utos Nilang dalawa at pag-iwas sa sinaway Nilang dalawa – kapag nag-anyaya siya sa inyo para sa may dulot ng buhay ninyo na katotohanan. Tumiyak kayo na si Allāh ay nakakakaya sa bawat bagay sapagkat Siya ay nakakakaya na humarang sa pagitan ninyo at ng pagpapaakay sa katotohanan kapag nagnais kayo nito matapos ng pagtanggi ninyo rito, kaya magdali-dali kayo tungo rito. Tumiyak kayo na kayo ay tungo kay Allāh lamang kakalapin sa Araw ng Pagbangon para gumanti Siya sa inyo sa mga gawa ninyo na ginawa ninyo sa Mundo.

Mag-ingat kayo, O mga mananampalataya, sa pagdurusang hindi umaabot sa sumusuway kabilang sa inyo lamang bagkus umaabot dito at umaabot sa iba pa rito. Iyon ay kapag lumilitaw ang kawalang-katarungan ngunit hindi binabago. Tiyakin ninyo na si Allāh ay malakas ang parusa sa sinumang sumuway sa Kanya kaya mag-ingat kayo sa pagsuway sa Kanya.

Alalahanin ninyo, O mga mananampalataya, nang kayo dati sa Makkah ay kaunti ang bilang, habang sinisiil kayo ng mga naninirahan doon at nilulupig kayo. Nangangamba kayo na kunin kayo ng mga kaaway nang mabilis, ngunit pinagsama kayo ni Allāh tungo sa isang kanlungang pagkakanlungan ninyo: ang Madīnah. Pinalakas Niya kayo sa pamamagitan ng pag-aadya laban sa mga kaaway ninyo sa mga pook ng digmaan, na kabilang sa mga ito ang Badr. Tinustusan Niya kayo mula sa mga kaaya-ayang bagay, na kabilang sa kabuuan ng mga ito ay ang mga samsam sa digmaan na nakuha ninyo mula sa mga kaaway ninyo. [Ito ay] nang sa gayon kayo ay magpapasalamat kay Allāh sa mga biyaya Niya para magdagdag Siya sa inyo sa mga ito at hindi tatangging magpasalamat sa mga ito para hindi Niya kunin ang mga ito sa inyo at pagdusahin Niya kayo.

O mga sumampalataya kay Allāh at sa sumunod sa Sugo Niya, huwag kayong magtaksil kay Allāh at sa Sugo sa pamamagitan ng pag-iwan sa pagsunod sa mga ipinag-uutos at hindi pag-iwas sa mga sinasaway, at huwag kayong magtaksil sa anumang ipinagkatiwala sa inyo na pagkakautang at iba pa rito habang kayo ay nakaaalam na ang isinagawa ninyo ay isang pagtataksil para kayo ay maging kabilang sa mga taksil.

Alamin ninyo, O mga mananampalataya, na ang mga ari-arian ninyo at ang mga anak ninyo ay isang pagsubok lamang mula kay Allāh para sa inyo at isang pagsusulit lamang sapagkat maaaring bumalakid ang mga ito sa inyo sa paggawa para sa Kabilang-buhay at mag-udyok sa inyo ang mga ito sa pagtataksil. Alamin ninyo na si Allāh, sa ganang Kanya, ay may isang gantimpalang sukdulan, kaya huwag kayong magpaalpas sa inyo ng gantimpalang ito dahil sa pagsasaalang-alang sa mga yaman ninyo at mga anak ninyo at pagtataksil alang-alang sa kanila.

O mga sumampalataya kay Allāh at sumunod sa Sugo Niya, alamin ninyo na kung mangingilag kayong magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya ay gagawa Siya para sa inyo ng ipantatalos ninyo ng kaibahan sa pagitan ng katotohanan at kabulaanan, kaya hindi makalilito ang dalawang ito sa inyo, magpapawi Siya sa inyo ng nagawa ninyo na mga masagwang gawa, at magpapatawad Siya sa inyo sa mga pagkakasala ninyo. Si Allāh ay ang may kabutihang-loob na sukdulan. Bahagi ng kabutihang-loob Niyang sukdulan ay ang Paraiso Niya na inihanda Niya para sa mga tagapangilag magkasala kabilang sa mga lingkod Niya.

Banggitin mo, O Sugo, nang nagtulungan laban sa iyo ang mga tagapagtambal upang magpakana sila laban sa iyo sa pagkulong sa iyo o sa pagpatay sa iyo o sa pagpapatapon sa iyo mula sa bayan mo patungo sa ibang bayan. Nagpapakana sila sa iyo at nagsasauli naman si Allāh ng pakana nila laban sa kanila. Nanlalansi si Allāh at si Allāh ay ang pinakamabuti sa mga nanlalansi.

Kapag binibigkas sa kanila ang mga tanda ni Allāh ay nagsasabi sila bilang pagmamatigas sa katotohanan at pagmamataas dito: "Nakarinig na kami ng tulad nito noon pa. Kung sakaling loloobin namin ang pagsabi ng tulad ng Qur'ān na ito ay talaga sanang nagsabi kami nito. Walang iba ang Qur'ān na ito na narinig Namin kundi mga kasinungalingan ng mga sinauna kaya, hindi kami sasampalataya rito."

Banggitin mo, O Sugo, noong nagsabi ang mga tagapagtambal: "O Allāh, kung ang inihatid ni Muḥammad ay katotohanan, magpabagsak Ka sa amin ng mga bato mula sa langit na magpapahamak sa amin o magdala Ka sa amin ng isang pagdurusang matindi." Nagsabi sila niyon bilang pagpapalabis sa pagtanggi at pagkakaila.

Hindi nangyaring si Allāh ay ukol magparusa sa kalipunan mo – maging sila man ay kabilang sa kalipunan ng pagtugon o kabilang sa kalipunan ng pag-aanyaya – sa pamamagitan ng isang pagdurusang pupuksa sa kanila habang ikaw, O Muḥammad, ay buhay na naririyan sa gitna nila sapagkat ang kairalan mo sa gitna nila ay isang kaligtasan para sa kanila mula sa pagdurusa. Hindi nangyaring si Allāh ay magpaparusa sa kanila habang sila ay humihingi ng kapatawaran kay Allāh mula sa mga pagkakasala nila.

Aling bagay ang pumipigil sa pagdurusa nila samantalang nakagawa nga sila ng nag-oobliga sa pagdurusa nila dahil sa pagpigil nila sa mga tao sa Masjid na Pinakababanal na magsagawa ng ṭawāf doon o magdasal doon? Ang mga tagapagtambal ay hindi naging mga katangkilik ni Allāh sapagkat walang iba ang mga katangkilik ni Allāh kundi ang mga tagapangilag magkasala, na nangingilag magkasala sa Kanya sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-utos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya, subalit ang higit na marami sa mga tagapagtambal ay hindi nakaaalam nang nag-angkin sila na sila raw ay mga katangkilik Niya gayon sila naman ay hindi mga katangkilik Niya.

Walang iba ang pagdarasal ng mga tagapagtambal sa tabi Masjid na Pinakababanal kundi sipol at palakpak. Kaya lasapin ninyo, O mga tagapagtambal, ang pagdurusa sa pamamagitan ng pagkapatay at pagkabihag sa Araw ng Badr dahilan sa kawalang-pananampalataya ninyo kay Allāh at pagpapasinungaling ninyo sa Sugo Niya.

Tunay na ang mga tumangging sumampalataya kay Allāh ay gumugugol ng mga yaman nila para sa pagpigil sa mga tao sa Relihiyon ni Allāh. Kaya gugugol sila ng mga ito at hindi maisasakatuparan para sa kanila ang ninais nila. Pagkatapos ang kahihinatnan ng paggugol nila sa mga yaman nila ay magiging isang pagsisisi dahil sa pagkaalpas ng mga ito at pagkaalpas ng nilayon ng paggugol sa mga ito. Pagkatapos madadaig sila sa pamamagitan ng pagwawagi ng mga mananampalataya laban sa kanila. Ang mga tumangging sumampalataya kay Allāh ay aakayin tungo sa Impiyerno sa Araw ng Pagbangon saka papasok sila roon bilang mga mananatili.

Aakayin ang mga tagatangging sumampalatayang ito na gumugugol ng mga yaman nila para sa pagsagabal sa landas ni Allāh tungo sa Apoy ng Impiyerno upang ihiwalay ni Allāh ang karima-rimarin na pangkat ng mga tagatangging sumampalataya sa kaaya-ayang pangkat ng mga mananampalataya at upang maglagay Siya sa karima-rimarim na mga tao, mga gawain, at mga yaman – ang ilan sa mga iyon ay nasa ibabaw ng iba na nagkapatung-patong – para maglagay Siya sa mga iyon sa Apoy ng Impiyerno. Ang mga iyon ay ang mga lugi dahil sila ay nagpalugi sa mga sarili nila at mga mag-anak nila sa Araw ng Pagbangon.

Sabihin mo, O Sugo, sa mga tumangging sumampalataya kay Allāh at sa Sugo Niya kabilang sa mga kababayan mo na kung magpipigil sila sa kawalang-pananampalataya nila kay Allāh at sa Sugo Niya at sa pagsagabal nila sa landas ni Allāh sa sinumang sumampalataya sa Kanya, magpapatawad si Allāh sa kanila sa anumang nauna na sa mga pagkakasala nila sapagkat ang Islām ay nagwawasak sa nauna roon; at kung manunumbalik sila sa kawalang-pananampalataya nila, nauna na ang kalakaran ni Allāh sa mga sinauna: na sila, kapag nagpasinungaling sila at nagpatuloy sila sa kawalang-pananampalataya, ay mamadaliin sa kaparusahan.

Makipaglaban kayo, O mga mananampalataya, sa mga kaaway ninyo kabilang sa mga tagatangging sumampalataya hanggang sa walang mangyaring shirk at pagsagabal para sa mga Muslim sa relihiyon ni Allāh, at ang relihiyon at ang pagtalima ay ukol kay Allāh lamang: walang katambal sa Kanya roon. Kaya kung tumigil ang mga tagatangging sumampalataya sa dati nilang ginagawa na shirk at pagsagabal sa landas ni Allāh ay hayaan ninyo sila sapagkat tunay na si Allāh ay nakababatid sa mga gawa nila: walang nakakukubli sa Kanya na isang nagkukubli.

Kung babaling sila palayo sa ipinag-utos sa kanila na pagtigil sa kawalang-pananampalataya at pagsagabal sa landas ni Allāh ay tiyakin ninyo, O mga mananampalataya, na si Allāh ay Tagaadya ninyo laban sa kanila. Kay inam na Tagatangkilik para sa sinumang nakipagtangkilikan Siya at kay inam na Tagaadya para sa sinumang inadya Niya. Ang sinumang tinangkilik Niya ay magtatagumpay at ang sinumang iniadya Niya ay magwawagi.

Alamin ninyo, O mga mananampalataya, na ang nakuha ninyo na anuman mula sa mga tagatangging sumampalataya dala ng panggagapi sa pakikibaka sa landas ni Allāh, tunay na ito ay hahatiin sa limang bahagi. Ang apat na ikalimang bahagi mula sa mga ito ay hahatiin para sa mga nakikibaka at ang natitirang ikalimang bahagi ay hahatiin sa limang bahagi: isang bahagi para kay Allāh at sa Sugo Niya na gugugulin sa mga guguling pampubliko para sa mga Muslim, isang bahagi para sa kaanak ng Propeta – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – kabilang sa angkan ni Hāshim at angkan ni Al-Muṭṭalib, isang bahagi para sa mga ulila, isang bahagi para sa mga maralita at mga dukha, at isang bahagi para sa mga manlalakbay na kinapos sa mga daan. [Ito ay] kung nangyaring kayo ay sumampalataya kay Allāh at sa pinababa sa Lingkod Niya na si Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – sa Araw ng Badr na nagtangi si Allāh sa pagitan ng katotohanan at kabulaanan nang nag-adya Siya sa inyo laban sa mga kaaway ninyo. Si Allāh na nag-adya sa inyo ay May-kakayahan sa bawat bagay.

Banggitin ninyo nang kayo ay nasa pinakamalapit na gilid ng lambak mula sa bandang Madīnah at ang mga tagapagtambal naman ay nasa gilid na pinakamalayo mula roon mula sa bandang Makkah samantalang ang karaban ay nasa pook na higit na mababa kaysa sa inyo mula sa bandang baybayin ng Pulang Dagat. Kung sakaling nagtipanan kayo mismo at ang mga tagapagtambal na magkita kayo sa Badr ay talaga sanang sumalungat ang iba sa inyo sa iba pa, subalit si Allāh – kaluwalhatian sa Kanya – ay nagtipon sa inyo sa Badr nang walang tipanan upang magpalubos Siya ng isang bagay na mangyayaring gagawin: ang pag-aadya sa mga mananampalataya at ang pagtatatwa sa mga tagatangging sumampalataya, at ang pagpaparangal sa relihiyon Niya at ang pang-aaba sa shirk, upang mamatay ang sinumang mamamatay kabilang sa kanila matapos ng paglalahad ng katwiran sa pamamagitan ng pagpapawagi sa mga mananampalataya laban sa kanila, sa kabila ng kakauntian ng bilang ng mga ito at ng kasangkapan ng mga ito, at [upang] mabuhay ang sinumang mabubuhay ayon sa patunay at katwirang pinalitaw ni Allāh para sa kanya. Kaya walang natitira para sa isa man na isang katwirang ipangangatwiran. Si Allāh ay Madinigin sa mga sinasabi ng lahat, Maalam sa mga ginagawa nila: walang nakakukubli sa Kanya na anuman mula sa mga ito. Gaganti Siya sa kanila sa mga ito.

Bumanggit ka, O Sugo, ng ilan sa mga biyaya ni Allāh sa iyo at sa mga mananampalataya noong ipinakita sa iyo ni Allāh sa pananaginip mo na ang mga tagapagtambal ay kaunti ang bilang saka nagpabatid ka sa mga mananampalataya niyon kaya ikinagalak nila iyon bilang mabuti. Lumakas ang mga pagtitika nila sa pakikipagkita sa kaaway nila at pakikipaglaban dito. Kung sakaling Siya – kaluwalhatian sa Kanya – ay nagpakita sa iyo sa panaginip mo na ang mga tagapagtambal ay marami, talaga sanang humina ang mga pagtitika ng mga Kasamahan mo at nangamba sila sa pakikipaglaban, subalit Siya ay nagligtas laban doon kaya napangalagaan Niya sila laban sa pagkabigo. Pinangaunti Niya ang mga iyon sa mata ng Sugo Niya – basbasan Niya ito at pangalagaan. Tunay na Siya ay Maalam sa itinatago ng mga puso at sa ikinukubli ng mga kaluluwa.

Banggitin ninyo, O mga mananampalataya, noong ipinakikita sa inyo ni Allāh na kakaunti ang mga tagapagtambal nang nakipagkita kayo sa kanila. Nagpalakas-loob Siya sa inyo sa pangangahas sa pakikipaglaban sa kanila. Nagpakaunti Siya sa inyo sa mga mata nila kaya sumulong sila sa pakikipaglaban sa inyo at hindi sila nag-iisip-isip sa pag-urong, upang magpatupad si Allāh ng isang bagay na mangyayaring gagawin: ang paghihiganti sa mga tagapagtambal sa pamamagitan ng pagkapatay at pagkabihag at ang pagbiyaya sa mga mananampalataya sa pamamagitan ng pagwawagi at pananagumpay sa mga kaaway. Tungo kay Allāh lamang pababalikin ang mga usapin, saka gaganti Siya sa tagagawa ng masagwa sa paggawa nito ng masagwa at sa tagagawa ng maganda sa paggawa nito ng maganda.

O mga sumampalataya kay Allāh at sumunod sa Sugo Niya, kapag humarap kayo sa isang pangkat ng mga tagatangging sumampalataya ay magpakatatag kayo sa sandali ng pakikipaglaban sa kanila at huwag kayong maduwag. Umalaala kayo kay Allāh nang madalas at dumalangin kayo sa Kanya, sapagkat Siya ay ang Nakakakaya sa pagpapawagi sa inyo laban sa kanila, sa pag-asang magpatamo Siya sa inyo ng hinihiling ninyo at magpaiwas Siya sa inyo sa pinangingilagan ninyo.

Manatili kayo sa pagtalima kay Allāh at pagtalima sa Sugo Niya sa mga sinasabi ninyo, mga ginagawa ninyo, at lahat ng mga kalagayan ninyo. Huwag kayong magkaiba-iba sa pananaw sapagkat ang pagkakaiba-iba ay isang kadahilanan ng paghina ninyo, pagkaduwag ninyo, at pagkawala ng lakas ninyo. Magtiis kayo sa sandali ng pakikipagkita sa kaaway ninyo. Tunay na si Allāh ay kasama sa mga nagtitiis sa pamamagitan ng pag-aadya, pag-alalay, at tulong. Ang sinumang si Allāh ay kasama sa kanya, siya ay ang mananaig at ang magwawagi nang walang pasubali.

Huwag kayong maging tulad ng mga tagapagtambal na lumabas mula sa Makkah dala ng pagmamalaki at pagpapakitang-gilas sa mga tao. Sumasagabal sila sa mga tao sa Relihiyon ni Allāh at humadlang sila sa mga ito sa pagpasok doon. Si Allāh sa anumang ginagawa nila ay Tagasaklaw: walang nakakukubli sa Kanya anuman sa mga gawa nila. Gaganti Siya sa kanila sa mga ito.

Bumanggit kayo, O mga mananampalataya, ng ilan sa mga biyaya ni Allāh sa inyo: na pinaganda ng demonyo sa mga tagapagtambal ang mga gawa nila kaya nahimok niya sila sa pakikipagkita sa mga Muslim at pakikipaglaban sa kanila. Nagsabi siya sa kanila: "Walang tagadaig para sa inyo sa araw na ito. Tunay na ako ay tagaadya sa inyo at tagakanlong sa inyo laban sa kaaway ninyo." Ngunit noong nagkita ang dalawang pulutong: ang pulutong ng mga mananampalataya kasama ng mga anghel na mag-aadya sa kanila at ang pulutong ng mga tagapagtambal kasama ng demonyo na magtatatwa sa kanila, tumalikod ang demonyo habang tumatakas. Nagsabi siya sa mga tagapagtambal: "Tunay na ako ay walang-kaugnayan sa inyo. Tunay na ako ay nakakikita sa mga anghel na dumating para mag-adya sa mga mananampalataya. Tunay na ako ay nangangamba na magpahamak sa akin si Allāh. Si Allāh ay matindi ang parusa kaya walang isang nakakakaya na makapagtiis sa parusa Niya."

Banggitin ninyo noong nagsasabi ang mga mapagpaimbabaw at ang mga mahina ang pananampalataya: "Nandaya sa mga Muslim na ito ang relihiyon nila na nangangako sa kanila ng pag-aadya laban sa mga kaaway nila sa kabila ng kakauntian ng bilang at kahinaan ng kasangkapan at [sa kabila ng] dami ng bilang ng mga kaaway nila at lakas ng kagamitan ng mga ito." Hindi natalos ng mga ito na ang sinumang sumandal kay Allāh lamang at nagtitiwala sa ipinangako na pagwawagi, tunay na si Allāh ay tagaadya niya at hindi magkakanulo sa kanya maging gaano man ang kahinaan niya. Si Allāh ay Makapangyarihan: walang nananaig sa kanya na isa man, Marunong sa pagtatakda Niya at batas Niya.

Kung sakaling nakasasaksi ka, O Sugo, sa mga tumangging sumampalataya kay Allāh at sa Sugo Niya nang kumukuha ang mga anghel sa mga kaluluwa nila at nag-aalis ng mga ito habang ang mga anghel ay pumapalo sa mga mukha nila kapag humarap sila at pumapalo sa mga likod nila kapag tumalikod sila habang mga tumatakas. Nagsasabi ang mga anghel sa kanila: "Lumasap kayo, O mga tagatangging sumampalataya, ng pagdurusang nanununog." Kung sakaling nakasasaksi ka niyon ay talaga sanang nakasaksi ka ng isang bagay na sukdulan."

Ang pagdurusang nakasasakit na iyon sa sandali ng pagkuha sa mga kaluluwa ninyo, O mga tagatangging sumampalataya, at ang pagdurusang nanununog sa mga libingan ninyo at sa Kabilang-buhay, ang kadahilanan nito ay ang nakamit ng mga kamay ninyo sa Mundo sapagkat si Allāh ay hindi lumalabag sa katarungan sa mga tao at humatol lamang sa pagitan nila ayon sa katarungan sapagkat Siya ay ang Hukom na makatarungan.

Ang pagdurusang bumababa na ito sa mga tagatangging sumampalatayang ito ay hindi natatangi sa kanila. Bagkus ito ay kalakaran ni Allāh na ipinatutupad Niya sa mga tagatangging sumampalataya sa bawat panahon at lugar sapagkat tumama na ito sa mga kampon ni Paraon at mga kalipunan bago pa nila nang tumanggi silang sumampalataya kay Allāh – kaluwalhatian sa Kanya. Kaya dumaklot si Allāh sa kanila dahilan sa mga pagkakasala nila ayon sa pagdaklot ng isang makapangyarihang kumakaya sapagkat nagpababa Siya sa kanila ng parusa Niya. Tunay na si Allāh ay Malakas: walang nakagagapi ni nakadadaig, matindi ang parusa sa sinumang sumuway sa Kanya.

Ang parusang matinding iyon ay dahilan na si Allāh, kapag nagbiyaya Siya sa mga tao ng isang biyayang mula sa ganang Kanya, ay hindi nag-aalis nito sa kanila hanggang sa mag-iba sila ng mga sarili nila mula sa kalagayang kaaya-aya, gaya ng pananampalataya, pagpapakatuwid, at pagpapasalamat, patungo sa kalagayang masagwa, gaya ng kawalang-pananampalataya kay Allāh, pagsuway sa Kanya, at pagtangging magpasalamat sa mga biyaya Niya. Si Allāh ay Madinigin sa mga sinasabi ng mga lingkod Niya, Maaalam sa mga ginagawa nila: walang nakakukubli sa Kanya mula sa mga ito na anuman.

Ang lagay ng mga tagatangging sumampalatayang ito ay gaya ng lagay ng iba pa sa kanila kabilang sa tumangging sumampalataya kay Allāh tulad ng mga kampon ni Paraon at mga kalipunang tagapasinungaling bago pa nila. Nagpasinungaling sila sa mga tanda ng Panginoon nila kaya nagpahamak Siya sa kanila dahilan sa nagawa nila na mga pagsuway. Nagpahamak si Allāh sa mga kampon ni Paraon sa pamamagitan ng pagkalunod sa dagat. Bawat isa sa mga kampon ni Paraon at mga kalipunan bago pa nila ay dating mga tagalabag sa katarungan dahilan sa kawalang-pananampalataya nila kay Allāh at pagtatambal nila sa Kanya kaya naging kinakailangan sa kanila dahil doon ang parusa Niya – kaluwalhatian sa Kanya – kaya naman pinangyari Niya iyon sa kanila.

Tunay na pinakamasama sa sinumang umuusad sa lupa ay ang mga tumangging sumampalataya kay Allāh at sa mga sugo Niya sapagkat sila ay hindi sasampalataya kahit pa man dumating sa kanila ang bawat tanda, dahil sa pagpupumilit nila sa kawalang-pananampalataya sapagkat nasira na sa kanila ang mga kaparaanan ng kapatnubayan gaya ng isip, pagdinig, at pagtingin.