Аль-Аля

نام پروردگارت را که از مخلوقاتش برتر است هنگامی‌که او را یاد می‌کنی و بزرگ می‌شماری منزّه بدان.

ذاتی‌که انسان را درست‌اندام آفرید، و قامتش را متناسب کرد.

و ذاتی‌که اجناس و انواع و صفات مخلوقات را تقدیر و اندازه‌گیری کرد، و هر مخلوقی را به آنچه که با آن مناسب و سازگار است هدایت کرد.

و ذاتی‌که چراگاه‌های دام‌های‌تان را از زمین درآورد.

و آن را پس از اینکه سبز و تازه بود گیاهی خشک و خردشده مایل به سیاه قرار داد.

- ای رسول- ما به‌زودی قرآن را بر تو خواهیم خواند، و آن را در سینه‌ات جمع می‌کنیم، و هرگز آن را فراموش نخواهی کرد. پس در خواندن بر جبرئیل علیه السلام پیشی نگیر چنان‌که این کار را از حرص اینکه آن را فراموش نکنی انجام می‌دادی.

مگر به‌سبب حکمتی، آنچه از آن را که الله بخواهد فراموش کنی. به‌راستی‌که او سبحانه از آنچه که آشکار و آنچه که نهان می‌گردد آگاه است، و ذره‌ای بر او تعالی پوشیده نمی‌ماند.

و انجام کارهایی که سبب خشنودی الله متعال و ورود به بهشت می شوند را برایت آسان می کنیم.

پس با آنچه از قرآن بر تو وحی می‌کنیم مردم را اندرز بده، و به آنها تا زمانی‌که گوش فرا می‌دهند یادآوری کن.

کسی‌که از الله بترسد از اندرزهایت پند خواهد گرفت؛ زیرا چنین کسی از اندرز سود می‌برد.

و کافر از اندرز دور می‌شود و از آن فرار می‌کند؛ زیرا به‌سبب ورودش در جهنم، بدبخت‌ترین مردم در آخرت است.

همان کسی‌که در آتش بزرگ وارد می‌شود که حرارت بی‌رحمانه‌ای دارد و همیشه از آن رنج می‌برد.

سپس در آتش، جاویدان می‌ماند به‌گونه‌ای که در آن نه می‌میرد تا از عذابی که از آن رنج می‌برد راحت شود، و نه به روشی پاک و گرامی زنده می‌شود.

به‌راستی به مطلوب دست یافته است آن کس که از شرک و گناهان پاک شد.

و پروردگارش را با انواع اذکاری که تشریع کرده است یاد کرد، و نماز را به صفت مطلوب برپا داشت.

بلکه شما زندگی دنیا را برمی‌گزینید، و آن را بر آخرت ترجیح می‌دهید با وجود اینکه تفاوت بزرگی میان این دو وجود دارد.

و به‌طور قطع آخرت از دنیا و کالاها و خوشی‌هایی که در آن وجود دارد بهتر و بادوام‌تر است؛ زیرا نعمت‌هایش هرگز پایان نمی‌پذیرند.

در حقیقت اوامر و اخباری که برایتان بیان کردیم در صحیفه های نازل شده ی پیش از قرآن وجود دارد.

یعنی صحیفه‌های نازل‌شده بر ابراهیم و موسی علیهما السلام .