Ас-Саффат

Sumumpa Siya sa mga anghel na humahanay sa pagsamba nila nang nagsisiksikan.

Sumumpa si Allāh sa mga anghel na nagtataboy sa mga ulap at umaakay sa mga ito saanman Niya loloobin para sa mga ito na bumaba.

Sumumpa si Allāh sa mga anghel na bumibigkas ng salita Niya.

Tunay na ang sinasamba ninyo ayon sa karapatan, O mga tao, ay talagang nag-iisa na walang katambal sa Kanya. Siya ay si Allāh.

Ang Panginoon ng mga langit, ang Panginoon ng lupa, ang Panginoon ng anumang nasa pagitan ng mga ito, at ang Panginoon ng araw sa mga sinisikatan nito at mga nilulubugan nito sa kahabaan ng taon.

Tunay na Kami ay nagpaganda sa pinakamalapit sa mga langit sa lupa ng gayak na marikit, ang mga tala na sa paningin ay gaya ng mga hiyas na nagniningning.

Nangalaga Kami sa langit na pinakamababa sa pamamagitan ng mga bituin laban sa bawat demonyong mapaghimagsik na lumalabas sa pagtalima, para ipambato.

Hindi nakakakaya ang mga demonyong ito na makinig-kinig sa mga anghel sa langit kapag nagsalita sila ng ikinakasi sa kanila ng Panginoon nila mula sa batas Niya ni mula sa pagtatakda Niya. Binabato ang mga ito ng mga ningas mula sa bawat gilid

sa isang pagtataboy sa mga ito at isang pagpapalayo sa pakikinig sa kanila. Ukol sa mga ito sa Kabilang-buhay ay isang pagdurusang nakasasakit na mamamalagi, na hindi mapuputol,

maliban sa sinumang nakahablot kabilang sa mga demonyo ng isang hablot. [Ang hablot] ay isang pangungusap mula sa napagsanggunian ng mga anghel at umiikot sa pagitan nila kabilang sa anumang hindi nakarating ang kaalaman nito sa mga mamamayan ng lupa. Ngunit sinusundan [ang demonyo] ito ng isang ningas na nagtatanglaw, na susunog dito. Marahil naipupukol ng demonyo ang pangungusap na iyon – bago ito nasunog ng ningas – sa mga kapatid niya, saka umaabot ito sa mga manghuhula, saka magsisinungaling sila kasama nito ng isang daang kasinungalingan.

Kaya magtanong ka, O Muḥammad, sa mga tagatangging sumampalataya na mga tagapagkaila sa pagkabuhay na muli: "Sila ba ay higit na matindi sa pagkakalikha, higit na malakas sa mga katawan, at higit na malaki sa mga bahagi ng katawan kaysa sa mga nilikha Namin mula sa mga langit at lupa, at sa mga anghel?" Tunay na Kami ay lumikha sa kanila mula sa isang putik na madikit. Kaya papaano silang nagkakaila sa pagkabuhay na muli gayong sila ay mga nilikha mula sa isang nilikhang mahina, ang putik na madikit?

Bagkus namangha ka, O Muḥammad, sa kakayahan ni Allāh at pangangasiwa Niya sa mga pumapatungkol sa nilikha Niya at namangha ka sa pagpapasinungaling ng mga tagapagtambal sa pagkabuhay na muli habang ang mga tagapagtambal na ito dahil sa tindi ng pagpapasinungaling nila sa pagkabuhay na muli ay nanunuya sa sinasabi mo hinggil sa pumapatungkol dito.

Kapag pinangaralan ang mga tagapagtambal na ito ng isang pangaral kabilang sa mga pangaral ay hindi sila napangangaralan sa mga ito at hindi sila nakikinabang dahil sa taglay nila na katigasan ng mga puso.

Kapag nakasaksi sila ng isang tanda kabilang sa mga tanda ng Propeta – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – na nagpapatunay sa katapatan niya, nagpapakalabis sila sa panunuya at pagtataka roon.

Nagsasabi sila: "Walang iba itong inihatid ni Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – kundi isang panggagaway na maliwanag.

Kaya kapag namatay kami at kami ay naging alabok at mga butong bulok na nagkalansag-lansag, tunay bang kami ay talagang mga bubuhayin bilang mga buhay matapos niyon? Tunay na ito ay imposible.

Bubuhayin ba ang mga ninuno naming sinauna na namatay bago namin?"

Sabihin mo, O Muḥammad, habang sumasagot sa kanila: "Oo, bubuhayin kayo matapos na kayo ay naging alabok at mga butong bulok at bubuhayin ang mga ninuno ninyong sinauna. Bubuhayin kayong lahat habang kayo ay mga mamaliiting hamak."

Ito lamang ay nag-iisang ihip sa tambuli (sa ikalawang pag-ihip), saka biglang silang lahat ay nakatingin sa mga hilakbot ng Araw ng Pagbangon habang nag-aabang sa gagawin ni Allāh sa kanila.

Magsasabi ang mga tagapagtambal na tagapagpasinungaling sa pagkabuhay na muli: "O kapahamakan sa amin! Ito ay ang Araw ng Pagganti na gaganti rito si Allāh sa mga lingkod Niya sa anumang ipinauna nila na gawain sa buhay nilang pangmundo."

Kaya sasabihin sa kanila: "Ito ay ang Araw ng Paghuhusga sa pagitan ng mga tao na kayo dati ay nagkakaila at nagpapasinungaling dito sa Mundo.

Sasabihin sa mga anghel sa Araw na iyon: "Tipunin ninyo ang mga tagapagtambal na tagalabag sa katarungan dahil sa shirk nila mismo, ang mga kawangis nila sa shirk at ang mga tagakampi sa kanila sa pagpapasinungaling, at ang mga anitong dati nilang sinasamba bukod pa kay Allāh, saka ipakilala ninyo sa kanila ang daan ng Apoy, ituro ninyo sa kanila iyon, at akayin ninyo sila tungo roon sapagkat tunay na iyon ay ang kahahantungan nila.

Ikulong ninyo sila para sa pagtutuos bago ng pagpapasok sa kanila sa Impiyerno sapagkat tunay na sila ay mga pananagutin. Pagkatapos matapos niyon ay akayin ninyo sila tungo sa Apoy."

Sasabihin sa kanila bilang panunumbat sa kanila: "Ano ang nangyayari sa inyo na hindi nag-aadya ang isa't isa sa inyo kung paanong kayo dati sa Mundo ay nag-aadyaan at nag-aangkin na ang mga anito ninyo ay nag-aadya sa inyo?"

Bagkus sila sa Araw na iyon ay mga magpapaakay sa utos ni Allāh, na mga hamak. Hindi mag-aadya ang isa't isa sa kanila dahil sa kawalang-kakayahan nila at kakapusan ng kaparaanan nila.

Lalapit ang iba sa kanila sa iba pa, na nagsisisihan at nag-aalitan kapag hindi magpapakinabang ang pagsisisihan at ang pag-aalitan.

Magsasabi ang mga tagasunod sa mga sinusunod: "Tunay na kayo, O malalaking tao namin, ay dating pumupunta sa amin mula sa panig ng relihiyon at katotohanan kaya nagpapaakit kayo sa amin sa kawalang-pananampalataya at pagtatambal kay Allāh at paggawa ng mga pagsuway at nagpapaayaw kayo sa amin sa katotohanan na inihatid ng mga sugo mula sa ganang kay Allāh."

Magsasabi ang mga sinunod sa mga tagasunod: "Ang usapin ay hindi gaya ng hinaka-haka ninyo. Bagkus kayo dati ay nasa kawalang-pananampalataya at hindi kayo dati mga mananampalataya. Bagkus kayo dati ay mga tagapagkaila.

Hindi kami nagkaroon sa inyo, O mga tagasunod, ng anumang pangingibabaw sa pamamagitan ng isang panggagapi o isang pananaig para makapagsadlak kami sa inyo sa kawalang-pananampalataya, shirk, at paggawa ng mga pagsuway; bagkus kayo dati ay mga taong lumalampas sa hangganan sa kawalang-pananampalataya at pagkaligaw.

Kaya kinailangan sa amin at sa inyo ang banta ni Allāh sa sabi Niya (Qur'ān 38:85): 'Talagang magpupuno nga Ako ng Impiyerno mula sa iyo at mula sa sinumang sumunod sa iyo kabilang sa kanila nang magkakasama!' Dahil doon, tunay na tayo ay mga lalasap – walang pasubali – ng ibinanta ng Panginoon natin.

Kaya nag-anyaya kami sa inyo sa pagkaligaw at kawalang-pananampalataya; tunay na kami ay dating mga naliligaw palayo sa daan ng patnubay."

Kaya tunay na ang mga tagasunod at ang mga sinusunod sa pagdurusa sa Araw ng Pagbangon ay mga lumalahok.

Tunay na Kami, gaya ng ginawa Namin sa mga ito na pagpapalasap sa kanila ng pagdurusa, ay gagawa [ng gayon] sa mga salarin kabilang sa mga iba pa sa kanila.

Tunay na ang mga tagapagtambal na ito dati, kapag sinabi sa kanila sa Mundo [ang adhikaing] walang Diyos kundi si Allāh para gawain ang kahilingan nito at iwan ang sumasalungat dito, ay tumatanggi sa pagtugon para roon at pagpapasakop para roon dala ng pagkamapagmalaki palayo sa katotohanan at dala ng pagmamataas dito.

Nagsasabi sila habang mga nangangatwiran para sa kawalang-pananampalataya nila: "Mag-iiwan ba kami sa pagsamba sa mga diyos namin dahil sa sabi ng isang manunulang baliw?" Tinutukoy nila sa sabi nila itong ang Sugo ni Allāh – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan.

Talaga ngang nagpalaki sila ng paninirang-puri sapagkat ang Sugo ni Allāh – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – ay hindi naging isang baliw ni isang manunula. Bagkus naghatid siya ng Qur'ān na nag-aanyaya sa paniniwala sa kaisahan ni Allāh at pagsunod sa Sugo Niya. Nagpatotoo siya sa mga isinugo hinggil sa inihatid nila mula sa ganang kay Allāh na paniniwala sa kaisahan Niya at pagpapatibay sa Kabilang-buhay. Hindi siya sumalungat sa kanila sa anuman.

Tunay na kayo, O mga tagapagtambal, ay talagang mga lalasap ng pagdurusang nakasasakit sa Araw ng Pagbangon dahilan sa kawalang-pananampalataya ninyo at pagpapasinungaling ninyo sa mga sugo.

Hindi kayo gagantihan, o mga tagapagtambal, maliban ng ayon sa dati ninyong ginagawa sa Mundo na kawalang-pananampalataya kay Allāh at paggawa ng mga pagsuway.

Subalit ang mga lingkod ni Allāh, na mga mananampalataya na mga itinangi ni Allāh dahil sa pagsamba sa Kanya at nagtangi sila para kay Allāh ng pagsamba, ay nasa isang pinagliligtasan mula sa pagdurusang ito.

Ang mga lingkod na itinanging iyon ay may ukol sa kanila na isang panustos na itutustos ni Allāh, na nalalaman sa pagkakaaya-aya nito, kagandahan nito, at pamamalagi nito.

Ang panustos na iyon ay mga prutas na sari-sari mula sa pinakakaaya-aya sa kinakain nila at ninanasa nila, habang sila higit pa roon ay mga pinararangalan sa pamamagitan ng pag-aangat sa mga antas at sa pamamagitan ng pagtingin sa marangal na mukha ni Allāh.

Lahat ng iyon ay matatamo nila sa mga hardin ng kaginhawahang mananatiling mamamalaging hindi napuputol at hindi naaalis.

Sasandig sila sa mga kama na mga magkakaharap, habang nakatingin sila sa isa't isa sa kanila.

Magpapaikot sa kanila ng mga kopa ng alak na sa kadalisayan nito ay gaya ng tubig na dumadaloy,

na maputi ang kulay, na masasarapan sa pag-inom nito ang sinumang iinom nito sa isang kasarapang ganap.

Hindi ito gaya ng alak ng Mundo sapagkat wala ritong nakapag-aalis ng mga pag-iisip dahil sa kalasingan at hindi dinadapuan ang manginginom nito ng sakit ng ulo. Maliligtas para sa umiinom nito ang katawan niya at ang pag-iisip niya.

Sa piling nila sa Paraiso ay may mga maybahay na mabini, na hindi umaabot ang mga pagtingin nila sa iba pa sa mga asawa nila, na mga maganda ang mga mata,

na para bang sila, sa kaputian ng mga kulay nilang nahahaluan ng kadilawan, ay mga itlog ng ibong pinangangalagaan, na hindi nasaling ng mga kamay.

Kaya lalapit ang mga mamamayan ng Paraiso sa iba pa habang nagtatanungan tungkol sa nakaraan nila at nangyari sa kanila sa Mundo.

Sasabihin ng isang magsasabi kabilang sa mga mananampalatayang ito: "Tunay na ako ay nagkaroon sa Mundo ng isang kasamahan na nagkakaila sa pagkabuhay na muli.

na nagsasabi sa akin habang nagkakaila at nanunuya: "Ikaw kaya, O kaibigan, ay kabilang sa mga tagapatotoo sa pagkabuhay na muli ng mga patay?

Kapag ba namatay ba kami at kami ay naging alabok at mga butong nabukbok, tunay bang kami ay talagang mga bubuhaying muli at mga gagantihan sa mga gawa namin na ginawa namin sa Mundo?"

Magsasabi ang kapisan niyong mananampalataya sa mga kasamahan nito kabilang sa mga mamamayan ng Paraiso: "Tumingin kayo kasama sa akin upang makita natin ang kinahinatnan ng kapisang iyon na dating nagkakaila sa pagkabuhay na muli?"

Kaya titingin ito mismo at makikita nito ang kapisan nito sa gitna ng Impiyerno.

Magsasabi ito: "Sumpa man kay Allāh, talaga ngang nalapit ka, O kapisan, na magpapahamak sa akin sa pamamagitan ng pagpasok sa Apoy dahil sa pag-anyaya mo sa akin sa kawalang-pananampalataya at pagkakaila sa pagkabuhay na muli.

Kung hindi dahil sa pagbiyaya ni Allāh sa akin sa pamamagitan ng kapatnubayan sa pananampalataya at pagtutuon dito, talaga sanang ako ay naging kabilang na sa mga padadaluhin sa pagdurusa tulad mo.

Kaya hindi tayo mismo, na mga naninirahan sa Paraiso, mga namatay,

bukod pa sa pagkamatay nating una sa buhay na pangmundo? Bagkus tayo ay mga mananatili sa Paraiso at tayo ay hindi mga pagdurusahin kung paanong pinagdurusa ang mga tagatangging sumampalataya."

Tunay na itong iginanti sa atin ng Panginoon natin na pagpasok sa Hardin, pananatili rito, at kaligtasan mula sa Apoy ay talagang ang pagkakamit na sukdulan na walang pagkakamit na nakapapantay rito.

Para sa tulad ng ganting sukdulang ito ay kinakailangan na gumawa ang mga tagagawa sapagkat tunay na ito ay ang pangangalakal na tumutubo.

Ang kaginhawahang nabanggit na iyon ba, na inihanda ni Allāh para sa mga lingkod Niya na itinangi Niya dahil sa pagtalima sa Kanya, ay higit na mabuti at higit na mainam bilang tinitigilan at bilang parangal o ang puno ng zaqqūm na isinumpa sa Qur'ān, na pagkain ng mga tagatangging sumampalataya, na hindi nakatataba ni nakasasapat para sa gutom?

Tunay na Kami ay gumawa sa punong-kahoy na ito bilang pagsubok na ipansusubok sa mga tagalabag sa katarungan dahil sa kawalang-pananampalataya at mga pagsuway yayamang nagsabi sila: "Tunay na ang Apoy ay kakain sa mga punong-kahoy kaya hindi maaaring tumubo ang mga ito roon."

Tunay na ang punong-kahoy na zaqqūm ay isang punong-kahoy na karima-rimarim ang tinutubuan sapagkat ito ay isang punong-kahoy na lumalabas sa kailaliman ng Impiyerno.

Ang mga bunga nitong lumalabas mula rito ay kasuklam-suklam ang anyo, na para bang ang mga iyon ay mga ulo ng mga demonyo. Ang kapangitan ng anyo ay isang patunay sa kapangitan ng pinatutungkulan. Ito ay nangangahulugan na ang mga bunga nito ay karima-rimarim ang lasa.

Saka tunay na ang mga tagatangging sumampalataya ay talagang mga kakain mula sa mga bunga nitong mapait na pangit, at mga pupuno mula rito ng mga tiyan nilang hungkag.

Pagkatapos tunay na sila, matapos ng pagkain nila mula rito, ay may ukol sa kanila na isang inuming hinaluan, na pangit, na mainit.

Pagkatapos tunay na ang pagbabalik nila matapos niyon ay talagang tungo sa pagdurusa sa Impiyerno sapagkat sila ay magpapalipat-lipat mula sa isang pagdurusa patungo sa isang pagdurusa.

Tunay na ang mga tagatangging sumampalataya na ito ay nakatagpo sa mga magulang nila na mga naliligaw palayo sa daan ng kapatnubayan saka tumulad sila sa mga iyon bilang paggaya-gaya hindi ayon sa katwiran.

Kaya sila ay sumusunod sa mga bakas ng mga magulang nila sa kaligawan habang mga nagmamadali.

Talaga ngang naligaw bago nila ang higit na marami sa mga sinauna, kaya ang mga kababayan mo, O Sugo, ay hindi ang una sa mga naligaw na mga kalipunan.

Talaga ngang nagsugo sa gitna ng mga kalipunang sinaunang iyon ng mga sugong nagpapangamba sa kanila sa pagdurusang dulot ni Allāh ngunit tumanggi silang sumampalataya.

Kaya tumingin ka, O Sugo, kung papaano naging ang wakas ng mga taong binalaan ng mga sugo nila ngunit hindi sila tumugon sa mga iyon. Tunay na ang wakas nila ay ang pagpasok sa Apoy bilang mga mananatili roon dahilan sa kawalang-pananampalataya nila at pagpapasinungaling nila sa mga sugo nila,

maliban sa mga itinangi ni Allāh sa pananampalataya sa Kanya sapagkat tunay na sila ay mga maliligtas mula sa pagdurusa na siyang magiging wakas ng mga tagapagpasinungaling na mga tagatangging sumampalataya.

Talaga ngang dumalangin sa Amin ang propeta Naming si Noe – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – nang nag-anyaya siya sa mga kababayan niya na nagpasinungaling sa kanya, saka talagang kay inam Kami, ang Tagatugon, sapagkat nagdali-dali Kami sa pagsagot sa panalangin niya laban sa kanila.

Talagang nagpaligtas Kami sa kanya, sa mag-anak niya, at sa mga mananampalataya kasama sa kanya mula sa pananakit ng mga kababayan niya at mula sa pagkalunod sa gunaw na sukdulan, na ipinadala sa mga tagatangging sumampalataya kabilang sa mga kababayan niya.

Nagligtas Kami sa mag-anak niya at mga tagasunod niyang mga mananampalataya lamang saka nilunod Namin ang iba pa sa kanila kabilang sa mga kababayan niya na mga tagatangging sumampalataya.

Nag-iwan Kami para sa kanya sa mga kalipunang sumunod ng isang magandang pagbubunyi na ipinambubunyi nila sa kanya.

Katiwasayan at kapayapaan ay ukol kay Noe, na may sabihin hinggil sa kanya na isang kasagwaan sa mga kalipunang kasunod, bagkus mananatili para sa kanya ang pagbubunyi at ang pagbanggit na maganda.

Tunay na tulad ng ganting ito na iginanti kay Noe – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – gagantihan ang mga tagagawa ng maganda dahil sa pagsamba nila at pagtalima nila kay Allāh lamang.

Tunay na si Noe ay kabilang sa mga lingkod na mga mananampalataya na gumagawa ng pagtalima kay Allāh.

Pagkatapos nilunod Namin ang mga naiwan sa pamamagitan ng gunaw na ipinadala Namin sa kanila, kaya walang natira mula sa kanila na isa man.

Tunay na si Abraham ay kabilang sa mga alagad ng relihiyon niya, na mga sumang-ayon sa kanya sa pag-aanyaya niya sa paniniwala sa kaisahan ni Allāh.

Kaya banggitin mo nang dumating siya sa Panginoon niya nang may pusong malinis mula sa shirk, na nagpapayo alang-alang kay Allāh sa nilikha Niya,

nang nagsabi siya sa ama niya at mga kababayan niyang mga tagapagtambal, habang nanunumbat sa kanila: "Ano ang sinasamba ninyo bukod pa kay Allāh?"

Mga diyos na pinasinungalingan ba ay sinasamba ninyo bukod pa kay Allāh?

Kaya ano ang palagay ninyo, O mga kababayan, sa Panginoon ng mga nilalang kapag nakipagkita kayo sa Kanya habang kayo ay sumasamba sa iba pa sa kanya? Ano sa tingin ninyo ang gagawin Niya sa inyo?"

Kaya tumingin si Abraham nang isang tingin sa mga bituin, habang nagpapanukala ng isang pakana para sa pagwawaksi ng paglabas kasama sa mga kababayan niya,

saka nagsabi habang nagdadahilan ng paglabas kasama sa mga kababayan niya patungo sa pagdiriwang nila: "Tunay na ako ay may karamdaman."

Kaya iniwan nila siya sa likuran nila at umalis sila.

Kaya bumaling siya sa mga diyos nila na sinasamba nila bukod pa kay Allāh saka nagsabi habang nanunuya sa mga diyos nila: "Hindi ba kayo kumakain mula sa pagkain na ginagawa ng mga tagapagtambal para sa inyo?

Ano ang lagay ninyo na hindi kayo nagsasalita at hindi kayo sumasagot sa nagtatanong sa inyo? Ang tulad ba nito ay sinasamba bukod pa kay Allāh?"

Kaya bumaling laban sa kanila si Abraham, na humahampas sa kanila ng kanang kamay niya upang basagin sila.

Kaya lumapit patungo sa kanya ang mga mananamba ng mga anitong ito, na nagmamabilis.

Kaya humarap sa kanila si Abraham nang may katatagan at nagsabi sa kanila habang naninisi sa kanila: "Sumasamba ba kayo bukod pa kay Allāh sa mga diyos na kayo ang lumilok sa pamamagitan ng mga kamay ninyo

samantalang si Allāh – kaluwalhatian sa Kanya – ay lumikha sa inyo mismo at lumikha sa gawa ninyo, na kabilang sa gawa ninyo ay itong mga anito, kaya Siya ay ang karapat-dapat na sambahin lamang at hindi Siya tambalan ng iba pa sa Kanya?"