Al-MukhtasarAl‑Baqarah · 2:281–286

Al-Mukhtasar · Tafsir · in Thai

Al-Baqarah 2:281–286

2:281Page 47

وَٱتَّقُواْ يَوۡمٗا تُرۡجَعُونَ فِيهِ إِلَى ٱللَّهِۖ ثُمَّ تُوَفَّىٰ كُلُّ نَفۡسٖ مَّا كَسَبَتۡ وَهُمۡ لَا يُظۡلَمُونَ ٢٨١

And fear a Day when you will be returned to Allāh. Then every soul will be compensated for what it earned, and they will not be wronged [i.e., treated unjustly].

และพวกเจ้าจงเกรงกลัวต่อบทลงโทษในวันที่พวกเจ้าทั้งหมดจะถูกนำกลับไปยังอัลลอฮ์ และพวกเจ้ายืนอยู่ต่อหน้าพระองค์ แล้วแต่ละชีวิตจะได้รับการตอบแทนโดยครบถ้วนในสิ่งที่พวกเขาได้แสวงหาไว้จากสิ่งที่ดีและชั่ว พวกเขาจะไม่ถูกอธรรมโดยการถูกตัดความดีต่างๆของพวกเขา และจะไม่เพิ่มการลงโทษเกินกว่าความชั่วที่พวกเขากระทำกัน

2:282Page 48

يَٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓاْ إِذَا تَدَايَنتُم بِدَيۡنٍ إِلَىٰٓ أَجَلٖ مُّسَمّٗى فَٱكۡتُبُوهُۚ وَلۡيَكۡتُب بَّيۡنَكُمۡ كَاتِبُۢ بِٱلۡعَدۡلِۚ وَلَا يَأۡبَ كَاتِبٌ أَن يَكۡتُبَ كَمَا عَلَّمَهُ ٱللَّهُۚ فَلۡيَكۡتُبۡ وَلۡيُمۡلِلِ ٱلَّذِي عَلَيۡهِ ٱلۡحَقُّ وَلۡيَتَّقِ ٱللَّهَ رَبَّهُۥ وَلَا يَبۡخَسۡ مِنۡهُ شَيۡـٔٗاۚ فَإِن كَانَ ٱلَّذِي عَلَيۡهِ ٱلۡحَقُّ سَفِيهًا أَوۡ ضَعِيفًا أَوۡ لَا يَسۡتَطِيعُ أَن يُمِلَّ هُوَ فَلۡيُمۡلِلۡ وَلِيُّهُۥ بِٱلۡعَدۡلِۚ وَٱسۡتَشۡهِدُواْ شَهِيدَيۡنِ مِن رِّجَالِكُمۡۖ فَإِن لَّمۡ يَكُونَا رَجُلَيۡنِ فَرَجُلٞ وَٱمۡرَأَتَانِ مِمَّن تَرۡضَوۡنَ مِنَ ٱلشُّهَدَآءِ أَن تَضِلَّ إِحۡدَىٰهُمَا فَتُذَكِّرَ إِحۡدَىٰهُمَا ٱلۡأُخۡرَىٰۚ وَلَا يَأۡبَ ٱلشُّهَدَآءُ إِذَا مَا دُعُواْۚ وَلَا تَسۡـَٔمُوٓاْ أَن تَكۡتُبُوهُ صَغِيرًا أَوۡ كَبِيرًا إِلَىٰٓ أَجَلِهِۦۚ ذَٰلِكُمۡ أَقۡسَطُ عِندَ ٱللَّهِ وَأَقۡوَمُ لِلشَّهَٰدَةِ وَأَدۡنَىٰٓ أَلَّا تَرۡتَابُوٓاْ إِلَّآ أَن تَكُونَ تِجَٰرَةً حَاضِرَةٗ تُدِيرُونَهَا بَيۡنَكُمۡ فَلَيۡسَ عَلَيۡكُمۡ جُنَاحٌ أَلَّا تَكۡتُبُوهَاۗ وَأَشۡهِدُوٓاْ إِذَا تَبَايَعۡتُمۡۚ وَلَا يُضَآرَّ كَاتِبٞ وَلَا شَهِيدٞۚ وَإِن تَفۡعَلُواْ فَإِنَّهُۥ فُسُوقُۢ بِكُمۡۗ وَٱتَّقُواْ ٱللَّهَۖ وَيُعَلِّمُكُمُ ٱللَّهُۗ وَٱللَّهُ بِكُلِّ شَيۡءٍ عَلِيمٞ ٢٨٢

O you who have believed, when you contract a debt for a specified term, write it down. And let a scribe write [it] between you in justice. Let no scribe refuse to write as Allāh has taught him. So let him write and let the one who has the obligation [i.e., the debtor] dictate. And let him fear Allāh, his Lord, and not leave anything out of it. But if the one who has the obligation is of limited understanding or weak or unable to dictate himself, then let his guardian dictate in justice. And bring to witness two witnesses from among your men. And if there are not two men [available], then a man and two women from those whom you accept as witnesses - so that if one of them [i.e., the women] errs, then the other can remind her. And let not the witnesses refuse when they are called upon. And do not be [too] weary to write it, whether it is small or large, for its [specified] term. That is more just in the sight of Allāh and stronger as evidence and more likely to prevent doubt between you, except when it is an immediate transaction which you conduct among yourselves. For [then] there is no blame upon you if you do not write it. And take witnesses when you conclude a contract. Let no scribe be harmed or any witness. For if you do so, indeed, it is [grave] disobedience in you. And fear Allāh. And Allāh teaches you. And Allāh is Knowing of all things.

โอ้ บรรดาผู้ศรัทธาในอัลลอฮ์และปฏิบัติตามรอสูลของพระองค์ เมื่อพวกเจ้าได้ทำธุรกรรมที่เกี่ยวข้องกับหนี้สิน เช่น เมื่อคุณให้เงินกู้แก่กันและกันในระยะเวลาที่กำหนด ก็จงจดบันทึกไว้ และจงบันทึกสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างพวกเจ้าโดยบุคคลหนึ่งอย่างเป็นธรรมและสอดคล้องกับหลักศาสนา และไม่ควรปฏิเสธที่จะจดหนี้ตามสิ่งที่อัลลอฮ์ได้สอนเขาเกี่ยวกับการเขียนอย่างยุติธรรม ดังนั้นเขาควรเขียนสิ่งที่กำหนดไว้ตามความจริงจนกว่าสิ่งนั้นเป็นที่ยอมรับจากเขา และจงยำเกรงต่ออัลลอฮ์ และอย่าให้เขาตัดลดสิ่งใดๆจากจำนวนของวงเงินหรือประเภทของมันหรือรูปแบบของมัน แต่ถ้าลูกหนี้เป็นบุคคลที่มีความเข้าใจที่จำกัดไม่สมประกอบ อ่อนแอด้วยวัยที่ยังอ่อน วิกลจริต หรือไม่สามารถบอกได้เพราะเป็นคนใบ้หรือด้วยเหตุผลอื่น ผู้ปกครองที่มีอำนาจควรทำการแทนด้วยความเป็นธรรม และให้เรียกชายที่มีมีสติสมบูรณ์และเที่ยงธรรมสองคนเป็นพยานด้วย ถ้าไม่พบชายสองคน ให้เรียกชายหนึ่งคนกับหญิงสองคนที่คุณพอใจในศาสนาและความซื่อสัตย์ เพื่อว่าถ้าผู้หญิงคนหนึ่งลืม อีกคนหนึ่งจะเตือนเธอได้ พยานไม่ควรปฏิเสธที่จะเป็นพยานในหนี้และต้องให้การเป็นพยานหากจำเป็น อย่าเกียจคร้านที่จะจดบันทึกหนี้ ไม่ว่าจำนวนเงินจะน้อยนิดหรือมากมายเพียงใดจนถึงเวลาที่กำหนด เนื่องจากเป็นกฎหมายของอัลลอฮ์ที่ยุติธรรมมากกว่า มีความน่าเชื่อถือมากขึ้นเพื่อเป็นหลักฐาน และขจัดข้อสงสัยใดๆ เกี่ยวกับประเภท จำนวน หรือระยะเวลาของหนี้ อย่างไรก็ตาม หากการทำธุรกรรมเป็นรายการที่มีอยู่เพื่อแลกกับราคาสด การไม่จดบันทึกก็ไม่เสียหายอะไร เนื่องจากไม่มีความจำเป็นต้องทำเช่นนั้น และอนุญาตให้พวกเจ้ามีการใช้พยานกันเพื่อไม่ให้เกิดข้อพิพาทขึ้น ไม่อนุญาตทำอันตรายแก่พยานหรือผู้ที่เขียน และไม่อนุญาตพวกเขาจะก่อให้เกิดอันตรายใดๆ แก่ผู้ที่ขอให้พวกเขาเขียนหรือเป็นพยาน หากผู้ใดก่ออันตราย เขาก็จะเป็นผู้ฝ่าฝืนต่ออัลลอฮ์ บรรดาผู้ศรัทธาเอ๋ย จงยำเกรงต่ออัลลอฮ์โดยปฏิบัติตามคำแนะนำของพระองค์ และหลีกเลี่ยงข้อห้ามของพระองค์ อัลลอฮ์จะสอนพวกเจ้าถึงสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับพวกเจ้าในโลกนี้และชีวิตหลังความตาย อัลลอฮ์ทรงรู้ทุกสิ่งและไม่มีสิ่งใดเล็ดลอดจากพระองค์

2:283Page 49

۞ وَإِن كُنتُمۡ عَلَىٰ سَفَرٖ وَلَمۡ تَجِدُواْ كَاتِبٗا فَرِهَٰنٞ مَّقۡبُوضَةٞۖ فَإِنۡ أَمِنَ بَعۡضُكُم بَعۡضٗا فَلۡيُؤَدِّ ٱلَّذِي ٱؤۡتُمِنَ أَمَٰنَتَهُۥ وَلۡيَتَّقِ ٱللَّهَ رَبَّهُۥۗ وَلَا تَكۡتُمُواْ ٱلشَّهَٰدَةَۚ وَمَن يَكۡتُمۡهَا فَإِنَّهُۥٓ ءَاثِمٞ قَلۡبُهُۥۗ وَٱللَّهُ بِمَا تَعۡمَلُونَ عَلِيمٞ ٢٨٣

And if you are on a journey and cannot find a scribe, then a security deposit [should be] taken. And if one of you entrusts another, then let him who is entrusted discharge his trust [faithfully] and let him fear Allāh, his Lord. And do not conceal testimony, for whoever conceals it - his heart is indeed sinful, and Allāh is Knowing of what you do.

และถ้าพวกเจ้าอยู่ในระหว่างเดินทางและไม่มีผู้ทำการบันทึกหนี้สินให้ ก็เพียงพอที่จะให้มีสิ่งค้ำประกันให้เจ้าหนี้ได้ยึดถือไว้ เพื่อเป็นหลักประกัน จนกว่าลูกหนี้จะจ่ายหนี้ แต่ถ้าหากมีความไว้วางใจระหว่างกัน ก็ไม่จำเป็นต้องบันทึกไม่จำเป็นต้องมีพยานและไม่จำเป็นต้องมีของมาค้ำกัน เมื่อเป็นนั้น หนี้ก็อยู่ในความรับผิดชอบของลูกหนี้ จำเป็นต้องจ่ายให้เจ้าหนี้ และจำเป็นสำหรับลูกหนี้ต้องยำเกรงต่ออัลลอฮ์ในการรับผิดชอบหนี้ อย่าได้ปฏิเสธความรับผิดชอบเป็นอันขาด หากมีการปฏิเสธ ก็จำเป็นสำหรับผู้ที่เป็นพยานทำหน้าที่ของการเป็นพยาน และไม่อนุญาตสำหรับพวกเขาปกปิดการให้การ และผู้ใดปกปิดมัน แท้จริงหัวใจของเขาเป็นหัวใจที่ชั่ว และอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงรอบรู้ในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ ไม่มีสิ่้งใดจะเล็ดลอดจากพระองค์ได้และพระองค์จะทรงตอบแทนพวกเขาในการงานของพวกเขา

2:284Page 49

لِّلَّهِ مَا فِي ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِي ٱلۡأَرۡضِۗ وَإِن تُبۡدُواْ مَا فِيٓ أَنفُسِكُمۡ أَوۡ تُخۡفُوهُ يُحَاسِبۡكُم بِهِ ٱللَّهُۖ فَيَغۡفِرُ لِمَن يَشَآءُ وَيُعَذِّبُ مَن يَشَآءُۗ وَٱللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيۡءٖ قَدِيرٌ ٢٨٤

To Allāh belongs whatever is in the heavens and whatever is in the earth. Whether you show what is within yourselves or conceal it, Allāh will bring you to account for it. Then He will forgive whom He wills and punish whom He wills, and Allāh is over all things competent.

ทุกสิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลาย และทุกสิ่งที่อยู่ในแผ่นดินนั้น ล้วนเป็นสิทธิของอัลลอฮ์เพียงผู้เดียว ทั้งการสร้าง การเป็นเจ้าของ และบริหารจัดการ และถ้าหากพวกเจ้าเปิดเผยสิ่งที่อยู่ในใจของพวกเจ้า หรือปกปิดมันไว้ อัลลอฮ์ทรงรู้ถึงสิ่งนั้นดี และพระองค์จะทรงนำสิ่งนั้นมาสอบสวนพวกเจ้า แล้วหลังจากนั้นพระองค์จะทรงอภัยแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ด้วยความกรุณาและเมตตาของพระองค์ และจะทรงลงโทษผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์เนื่องด้วยความยุติธรรมและความปรีชาญาณของพระองค์ และอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงเดชานุภาพเหนือทุกสิ่งทุกอย่าง

2:285Page 49

ءَامَنَ ٱلرَّسُولُ بِمَآ أُنزِلَ إِلَيۡهِ مِن رَّبِّهِۦ وَٱلۡمُؤۡمِنُونَۚ كُلٌّ ءَامَنَ بِٱللَّهِ وَمَلَٰٓئِكَتِهِۦ وَكُتُبِهِۦ وَرُسُلِهِۦ لَا نُفَرِّقُ بَيۡنَ أَحَدٖ مِّن رُّسُلِهِۦۚ وَقَالُواْ سَمِعۡنَا وَأَطَعۡنَاۖ غُفۡرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيۡكَ ٱلۡمَصِيرُ ٢٨٥

The Messenger has believed in what was revealed to him from his Lord, and [so have] the believers. All of them have believed in Allāh and His angels and His books and His messengers, [saying], "We make no distinction between any of His messengers." And they say, "We hear and we obey. [We seek] Your forgiveness, our Lord, and to You is the [final] destination."

เราะซูล นบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอลัยฮิวะซัลลัม ได้ศรัทธาทั้งหมดในสิ่งที่ได้ถูกประทานลงมาแก่เขา จากพระผู้อภิบาลของเขา และมุมินทั้งหลายก็ศรัทธาด้วยเช่นกัน ทุกคนศรัทธาต่ออัลลอฮ์ และศรัทธาต่อบรรดามลาอิกะฮ์ของพระองค์ ต่อบรรดาคัมภีร์ของพระองค์ที่ประทานลงมายังบรรดานบี และต่อบรรดาเราะสูลที่พระองค์ได้ส่งมา ได้ศรัทธาต่อพวกเขาโดยกล่าวว่า "เราจะไม่แยกระหว่างท่านหนึ่งท่านใดจากบรรดาเราะสูลของพระองค์ และพวกเขาได้กล่าวว่า "พวกเราได้ยินสิ่งที่พระองค์ได้บัญชาใช้ให้พวกเราทำ และสิ่งที่พระองค์ทรงห้ามพวกเราละทิ้ง และพวกเราได้ทำตามสิ่งที่พระองค์ได้สั่งใช้ และละทิ้งสิ่งที่พระองค์ได้ห้ามไว้ และพวกเราขอให้พระองค์โปรดอภัยต่อพวกเราโอ้พระผู้อภิบาลของเรา และยังพระองค์เท่านั้น ที่พวกเราต้องกลับไปหา ในทุกกิจการของเรา"

2:286Page 49

لَا يُكَلِّفُ ٱللَّهُ نَفۡسًا إِلَّا وُسۡعَهَاۚ لَهَا مَا كَسَبَتۡ وَعَلَيۡهَا مَا ٱكۡتَسَبَتۡۗ رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذۡنَآ إِن نَّسِينَآ أَوۡ أَخۡطَأۡنَاۚ رَبَّنَا وَلَا تَحۡمِلۡ عَلَيۡنَآ إِصۡرٗا كَمَا حَمَلۡتَهُۥ عَلَى ٱلَّذِينَ مِن قَبۡلِنَاۚ رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلۡنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِۦۖ وَٱعۡفُ عَنَّا وَٱغۡفِرۡ لَنَا وَٱرۡحَمۡنَآۚ أَنتَ مَوۡلَىٰنَا فَٱنصُرۡنَا عَلَى ٱلۡقَوۡمِ ٱلۡكَٰفِرِينَ ٢٨٦

Allāh does not charge a soul except [with that within] its capacity. It will have [the consequence of] what [good] it has gained, and it will bear [the consequence of] what [evil] it has earned. "Our Lord, do not impose blame upon us if we have forgotten or erred. Our Lord, and lay not upon us a burden like that which You laid upon those before us. Our Lord, and burden us not with that which we have no ability to bear. And pardon us; and forgive us; and have mercy upon us. You are our protector, so give us victory over the disbelieving people."1

อัลลอฮจะไม่ทรงทำให้หลักปฏิบัติต่างๆเป็นภาระสำหรับชีวิตหนึ่งชีวิตใดนอกจากสิ่งนั้นเป็นสิ่งที่ชีวิตนั้นทำได้เท่านั้น เนื่องจากศาสนาของอัลลอฮนั้นเกิดขึ้นจากฐานของความง่ายดาย ดังนั้นไม่มีความยากลำบากใดๆในศาสนา ผู้ใดที่แสวงหาความดีสำหรับเขาก็จะได้รับผลบุญจากการงานของเขาโดยที่ไม่มีขาดเลยแม้แต่น้อย และผู้ใดที่แสวงหาความชั่ว เขาก็จะได้รับผลตอบแทนจากสิ่งที่เขากระทำจากบาปที่ไม่มีใครจะรับแบกแทนได้ และท่านเราะสูลกับบรรดาผู้ศรัทธากล่าวว่า "ข้าแต่ผู้อภิบาลของเรา ขออย่าทรงลงโทษเรา หากเราลืมหรือผิดพลาดในการทำหรือการพูดโดยไม่ได้เจตนา ข้าแต่พระผู้อภิบาลของเรา ขอทรงโปรดอย่าให้เป็นภาระแก่เราด้วยสิ่งที่ยากสำหรับเราและเราไม่สามารถทำได้ดังที่พระองค์ทรงทำให้คนก่อนหน้าเรา จากกลุ่มชนที่พระองค์ได้ลงโทษพวกเขา เนื่องด้วยความอธรรมของพวกเขา เช่นพวกยิว และขอพระองค์โปรดอย่าให้เราแบกสิ่งที่ลำบากและเกินความสามารถสำหรับเราที่เป็นข้อใช้และข้อห้ามต่างๆ ขอพระองค์มองข้ามบรรดาบาปของเรา โปรดยกโทษให้เราและเมตตาเรา ด้วยพระคุณของพระองค์ พระองค์ทรงเป็นผู้พิทักษ์ของเราและเป็นผู้ช่วยเหลือเรา ดังนั้นโปรดช่วยเหลือเราให้ประสบกับชัยชนะเหนือผู้ปฏิเสธศรัทธาทั้งหลาย"

Text: Quranic Universal Library (Tarteel), via spa5k/tafsir_api (MIT), at a fixed version. The ayahs: Quran Foundation. Sources and licences

Contents

Ayat al-Kursi36Al-Kahfpage 42juz 15Bukhari 1Muslim 2999

Style

Theme
Text size
Layout

Читать на русском