Абаса

Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- yüzünü buruşturdu ve arkasını döndü.

Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem- hidayet bulmaları ümidiyle müşriklerin ileri gelenleriyle meşgul olduğu bir esnada, gözleri görmeyen bir kimse olan Abdullah b. Ümmü Mektum, doğru yola hidayet bulmak için geldi. Bu sebeple Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem- yüzünü ekşitti.

-Ey Peygamber!- Ne biliyorsun? Belki de bu âmâ adam günahlarından arınacak.

Veyahut senden duyduğu nasihatlerden öğüt alacak ve onlardan faydalanacaktı.

Fakat sahip olduğu servetinden ötürü, senin getirdiklerine iman etmekten kendini müstağni gören kimseye gelince;

Sen ona dönüyor ve yöneliyorsun.

O, Allah’a tövbe ederek günahlarından temizlenmiyorsa sana ne düşer ki?

Fakat koşarak gelen kimse hayır arayarak sana geldi ise;

Rabbinden korktuğu halde,

Sen; başkasıyla, müşriklerin ileri gelenlerinden biriyle oyalanıyorsun.

Bu iş hiçte öyle değildir. Şüphesiz o, kabul edenler için ancak bir öğüt ve hatırlatmadır.

Kim Allah’ı anmak isterse onu ansın ve bu Kur’an’da bulunan nasihatlerden öğüt alsın.

Bu Kur’an, meleklerin katında bulunan değerli sayfalardadır.

Yüce bir mekâna yükseltilmiş, kendisine hiçbir kir ve leke bulaşmamış, tertemizdir.

O, elçi meleklerin ellerindedir.

Rablerinin katında değerli, pek çok iyi işler yapan ve itaatkâr Melekler.

Kâfir olan insana lanet edilmiştir. İnsan Allah'a karşı ne kadar da çok inkârcıdır!

Allah onu hangi şeyden yarattı da yeryüzünde kibirleniyor ve Allah’ı inkâr ediyor?

Onu, az bir sudan yarattı ve yaradılışını aşama aşama takdir etti.

Sonra ona, bu aşamaların ardından annesinin karnından çıkışı kolaylaştırdı.

Sonra ona, hayatta belli bir ömrü takdir etmesinin ardından onu öldürdü. Ve ona yeniden diriltileceği zamana kadar içinde kalacağı bir kabir kıldı.

Sonra dilediği zaman hesap sormak ve karşılığını vermek üzere onu yeniden diriltecek.

Bu mesele o kâfirin zannettiği gibi değildir. O, Rabbinin üzerine yüklediği hakları yerine getirmediği gibi, Rabbinin ona zorunlu kıldığı farzları da yerine getirmiş değildir.

Yüce Allah'a iman etmeyip kâfir olan insan, yediği yemeğin nasıl hazır hale geldiğine bir baksın!

Suyun aslı, gökyüzünden kuvvetle ve bolca inen yağmurdan gelir.

Sonra toprağı açtık ki böylece bitkiler için yarılıp, açıldı.

Böylece toprakta buğday, mısır ve diğer tahıllardan yetiştirdik.

Ve taze üzüm yetiştirdik. Hayvanlarına yem olması için orada yonca yetiştirdik.

Ve orada zeytinler ve hurmalar yetiştirdik.

Orada çok ağaçlı bahçeler yetiştirdik.

Ve orada meyveler ve hayvanlarınızın otladığı otlaklar yetiştirdik.

Hem sizin, hem de hayvanlarınızın faydalanması için.

Kulakları sağır eden büyük çığlık geldiği zaman ki o, sura ikinci üfleyiştir.

O gün kişi kardeşinden kaçar.

Annesinden ve babasından kaçar.

Karısından ve çocuklarından kaçar.

O günün sıkıntısının şiddeti sebebiyle, onlardan her birini başkalarından alıkoyan bir meşguliyeti vardır.

O gün iyilerin yüzleri ışık saçar.

Yüce Allah’ın kendi rahmetinden onlar için hazırladığı şeylerden ötürü mutlu olup, gülecekler.

Ve o gün kötülerin yüzleri toz toprak içindedir.

O yüzleri bir karanlık kaplayacak.

İşte bu vasıflarla nitelenen o kimseler, küfür ve fücuru bir araya toplamış kimselerdir.