Аль-Муминун

ពិតប្រាកដណាស់ បណ្តាអ្នកមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះដែលអនុវត្តតាមច្បាប់បញ្ញត្តិរបស់ទ្រង់នោះ នឹងទទួលបានជោគជ័យ ដោយការទទួលបាននូវអ្វីដែលគេប្រាថ្នា និងរួចផុតពីអ្វីដែលគេរត់គេច។

ពួកគេ គឺបណ្តាអ្នកដែលមានភាពឱនលំទោនក្នុងការប្រតិបត្តិសឡាតរបស់ពួកគេ ដោយរាងកាយរបស់គេមានភាពនឹងនរ ស្ងប់ស្ងៀម ហើយដួងចិត្តរបស់គេជ្រះស្រឡះពីការរំខានទាំងឡាយ។

និងបណ្តាអ្នកដែលងាកចេញ(បោះបង់ចោល)ពីទង្វើដែលមិនត្រឹមត្រូវ ការលេងសើច(ឥតប្រយោជន៍) និងទង្វើទាំងឡាយដែលជាអំពើល្មើស ទាំងពាក្យសម្តីនិងកាយវិការ។

និងបណ្តាអ្នកដែលជម្រះសម្អាតខ្លួនប្រាណរបស់ពួកគេពីប្រការអាក្រក់ទាំងឡាយ ហើយនិងជម្រះសម្អាតទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកគេតាមរយៈការបរិច្ចាគហ្សាកាត់។

និងបណ្តាអ្នកដែលថែរក្សាប្រដាក់ភេទរបស់ពួកគេដោយបញ្ចៀសវាពីប្រការហ្ស៊ីណា លីវ៉ត(រួមភេទជាមួយភេទដូចគ្នា) និងអំពើអសីលធម៌ផ្សេងៗទៀត ពីព្រោះពួកគេ គឺជាអ្នកដែលមានភាពបរិសុទ្ធ ជ្រះស្អាត។

លើកលែងតែចំពោះភរិយារបស់ពួកគេ ឬស្រ្តីបម្រើដាច់ថ្ងៃដែលនៅក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ពួកគេប៉ុណ្ណោះ។ ជាការពិតណាស់ ពួកគេមិនត្រូវបានគេស្តីបន្ទោសក្នុងការត្រេកត្រអាលជាមួយពួកនាង តាមរយៈការរួមដំណេក និងអ្វីផ្សេងពីនេះទៀតនោះទេ។

ដូច្នេះ ជនណាហើយដែលស្វែងរកនូវការត្រេកត្រអាលក្រៅពីចំពោះភរិយានិងស្រ្តីបម្រើដាច់ថ្ងៃដែលជាកម្មសិទ្ធិរបស់គេនោះ ពិតប្រាកដណាស់ គេគឺជាអ្នកដែលបំពានព្រំដែនរបស់អល់ឡោះ ដោយបំពានចំពោះអ្វីដែលអល់ឡោះទ្រង់អនុញ្ញាតឲ្យគេត្រេកត្រអាលជាមួយ ទៅរកអ្វីដែលអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់ហាមឃាត់មិនឲ្យត្រេកត្រអាលជាមួយ។

និងបណ្តាអ្នកដែលនៅពេលណាដែលអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់ទុកចិត្តចំពោះគេ ឬក៏ខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់(មនុស្សលោក)ទុកចិត្តចំពោះគេ ហើយនិងចំពោះការសន្យារបស់ពួកគេនោះ គឺពួកគេថែរក្សា (ទំនុកចិត្ត និងការសន្យានោះ)ដោយមិនបំពានឡើយ។ ផ្ទុយទៅវិញ ពួកគេបំពេញតាមអ្វីដែលពួកគេបានសន្យា។

និងបណ្តាអ្នកដែលថែរក្សានូវការប្រតិបត្តិសឡាតរបស់ពួកគេយ៉ាងខ្ជាប់ខ្ជួន ដោយពួកគេប្រតិបត្តិវាចំពេលវេលារបស់វា និងរូកុន(គោលគ្រឹះ)របស់វា ប្រការវ៉ាជិប(ប្រការដែលបាច់ត្រូវធ្វើ)របស់វា និងប្រការស៊ូណិត(ប្រការដែលគួរគប្បីធ្វើ)របស់វា។

បណ្តាអ្នកដែលមានលក្ខណៈដូចបានរៀបរាប់ទាំងនោះហើយ ពួកគេគឺជាអ្នកដែលត្រូវទទួលមត៌ក។

ដែលពួកគេនឹងត្រូវទទួលមត៌កឋានសួគ៌ហ្វៀរទ័ស(ជាឋានសួគ៌ដែលមានលំដាប់ខ្ពស់ជាងគេបំផុត)ដោយពួកគេស្ថិតនៅទីនោះជាអមតៈ។ ភាពសប្បាយរីករាយរបស់ពួកគេនៅក្នុងឋានសួគ៌ គឺមិនមានការកាត់ផ្តាច់នោះឡើយ។

ហើយជាការពិតណាស់ យើងបានបង្កើតបិតានៃមនុស្សលោក គឺព្យាការីអាហ្ទាំពីដីឥដ្ឋ (ដែលផ្សំពីទឹកនិងដី)។

ក្រោយមក យើងបានបង្កើតពូជពង្សរបស់គេ(ព្យាការីអាហ្ទាំ)ជាបន្តបន្ទាប់មកទៀតអំពីទឹកកាមដែលស្ថិតនៅក្នុងស្បូនស្ត្រី រហូតដល់ពេលប្រសូត។

ក្រោយមក យើងបានបង្កើតបន្ទាប់ពីទឹកកាមដែលស្ថិតក្នុងស្បូននោះទៅជាដុំឈាមក្រហមមួយដុំ។ ក្រោយមកទៀត យើងបានធ្វើឲ្យដុំឈាមក្រហមនោះទៅជា(ដូច)ដុំសាច់ដែលគេទំពារ។ ក្រោយមកទៀត យើងបានបង្កើតដុំសាច់មួយដុំនោះឲ្យមានជាឆ្អឹងដែលភ្ជាប់គ្នា ហើយយើងបានគ្របដណ្តប់ឆ្អឹងនោះដោយសាច់។ បន្ទាប់មកទៀត យើងក៏បានបង្កើតវាទៅជារូបរាងមួយផ្សេងទៀត ដោយការផ្លុំបញ្ចូលនូវព្រលឹងចូលទៅក្នុងវា និងបញ្ចេញវាឲ្យមានជីវិត។ ហើយអល់ឡោះទ្រង់មហាឧត្តុង្គឧត្តមដែលជាអ្នកបង្កើតដ៏ប្រសើរបំផុត។

បន្ទាប់មក ពួកអ្នក(ឱមនុស្សលោក)ក្រោយពីបានឆ្លងកាត់នូវដំណាក់ទាំងនេះហើយនោះ ជាការពិតណាស់ ពួកអ្នកនឹងត្រូវស្លាប់ទៅវិញនៅពេលដែលអាយុកាលកំណត់របស់ពួកអ្នកដល់ទីបញ្ចប់។

បន្ទាប់មកទៀត ក្រោយពីការស្លាប់របស់ពួកអ្នកនោះ ពួកអ្នកនឹងត្រូវគេពង្រស់ឲ្យរស់ចេញពីផ្នូររបស់ពួកអ្នកឡើងវិញនៅថ្ងៃបរលោក ដើម្បីជំនុំជម្រះចំពោះទង្វើដែលពួកអ្នកបានសាង។

ហើយជាការពិតណាស់ យើងបានបង្កើតមេឃទាំងប្រាំពីរជាន់ដែលនៅពីលើគ្នានោះ ស្ថិតនៅខាងលើពួកអ្នក(ឱមនុស្សលោក) ហើយយើងមិនបានព្រងើយកន្តើយចំពោះការបង្កើតរបស់យើងឡើយ ហើយក៏មិនភ្លេចវានោះដែរ។

ហើយយើងបានបញ្ចុះទឹកភ្លៀងពីលើមេឃដោយកំណត់ទៅតាមតម្រូវការ ដោយមិន(បញ្ចុះវា)ច្រើនពេកដែលនាំឲ្យមានការអន្តរាយ ឬក៏(បញ្ចុះវា)តិចពេកដែលធ្វើឲ្យវាមិនគ្រប់គ្រាន់(ក្នុងការប្រើប្រាស់)។ ហើយយើងបានឲ្យវា(ទឹកភ្លៀង)ស្ថិតនៅលើផែនដីដែលផ្តល់ផលប្រយោជន៍ដល់មនុស្សនិងសត្វ។ ជាការពិតណាស់ យើងជាអ្នកមានសមត្ថភាពធ្វើឲ្យវាបាត់បង់(រីង)ទៅវិញ ដោយ(ពេលនោះ)ពួកអ្នកមិនអាចទាញយកផលប្រយោជន៍ពីវាបានឡើយ។

ហើយតាមរយៈទឹកភ្លៀងនេះ យើងបានបង្កើតនូវច្បារដំណាំជាច្រើនអំពីដើមល្មើ និងទំពាំងបាយជូរសម្រាប់ពួកអ្នក។ នៅក្នុងចម្ការទាំងនោះ មានផ្លែឈើជាច្រើនប្រភេទនិងច្រើនពណ៌ខុសៗគ្នា ដូចជាផ្លែទីន ផ្លែទទឹម និងផ្លែប៉ោមជាដើមសម្រាប់ពួកអ្នកបរិភោគ។

ហើយតាមរយៈទឹកភ្លៀងនេះដែរ យើងបានបង្កើតសម្រាប់ពួកអ្នកនូវដើមហ្សៃទូន ដែលដុះនៅតំបន់ភ្នំតួរសៃណាក(ក្នុងប្រទេសអេហ្ស៊ីប) ដែលអាចចម្រាញ់ចេញជាប្រេងពីផ្លែរបស់វា និងធ្វើជាចំណីអាហារសម្រាប់ពួកអ្នកបរិភោគ។

ហើយពិតប្រាកដណាស់ ចំពោះសត្វពាហនៈ(សត្វអូដ្ឋ សត្វគោ និងសត្វពពែ)នោះ គឺជាមេរៀន និងជាភស្តុតាងមួយសម្រាប់ពួកអ្នក ដែលពួកអ្នកអាចទាញវាធ្វើជាភស្តុតាងបញ្ជាក់ទៅលើសមត្ថភាពរបស់អល់ឡោះ និងភាពទន់ភ្លន់របស់ទ្រង់ចំពោះពួកអ្នក។ យើង(អល់ឡោះ)បានឲ្យពួកអ្នកទទួលទាននូវទឹកដោះដ៏បរិសុទ្ធដែលមាននៅក្នុងពោះសត្វពាហនៈទាំងនោះដែលមានរសជាតិឆ្ងាញ់សម្រាប់បណ្តាអ្នកដែលទទួលទានវា។ ហើយចំពោះសត្វពាហនៈទាំងនោះទៀត គឺវាផ្តល់នូវផលប្រយោជន៍ជាច្រើនសម្រាប់ពួកអ្នក ដែលពួកអ្នកអាចទាញយកផលប្រយោជន៍ពីវាបាន ដូចជា(ពួកអ្នក)អាចយកធ្វើជាសត្វជំនិះ អាចយករោម និងស្បែករបស់វា ហើយពួកអ្នកក៏អាចទទួលទានសាច់របស់វាបានផងដែរ។

ហើយពួកអ្នកអាចដឹកជញ្ជូនទំនិញនៅលើសត្វអូដ្ឋពេលធ្វើដំណើរលើដីគោក និងដឹកជញ្ជូនទំនិញនៅលើសំពៅពេលធ្វើដំណើរតាមសមុទ្រ។

ហើយជាការពិតណាស់ យើងបានតែងតាំងព្យាការីនួហទៅកាន់ក្រុមរបស់គេដោយអំពាវនាវពួកគេទៅកាន់អល់ឡោះជាម្ចាស់ ដោយគេបានពោលទៅកាន់ពួកគេថាៈ ឱក្រុមរបស់ខ្ញុំ! ចូរពួកអ្នកគោរពសក្ការៈចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយគត់។ សម្រាប់ពួកអ្នក គឺគ្មានម្ចាស់ណាដែលត្រូវគោរពសក្ការៈដ៏ពិតប្រាកដក្រៅពីទ្រង់ឡើយ។ តើពួកអ្នកមិនកោតខ្លាចអល់ឡោះជាម្ចាស់ដោយអនុវត្តតាមបទបញ្ជាទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ និងចៀសវាងពីបម្រាមរបស់ទ្រង់ទេឬ?

ពួកមេដឹកនាំ និងពួកដែលមានឋានៈសក្តិដែលជាពួកដែលបានប្រឆាំងនឹងអល់ឡោះក្នុងចំណោមក្រុមរបស់គាត់បាននិយាយទៅកាន់អ្នកដែលតាមពួកគេ និងមនុស្សទូទៅថាៈ អ្នកដែលអះអាងថាខ្លួនគេ គឺជាអ្នកនាំសារនោះ គឺគ្មានអ្វីក្រៅតែពីជាមនុស្សលោកធម្មតាដូចពួកអ្នកដែលគេចង់ធ្វើជាមេដឹកនាំ និងធ្វើជាចៅហ្វាយនាយ(គ្រប់គ្រង)ទៅលើពួកអ្នកប៉ុណ្ណោះ។ ពិតប្រាកដណាស់ ប្រសិនបើអល់ឡោះទ្រង់ចង់បញ្ជូនអ្នកនាំសារណាម្នាក់មកកាន់ពួកយើងមែននោះ ទ្រង់នឹងបញ្ជូនម៉ាឡាអ៊ីកាត់មកជាមិនខាន ហើយទ្រង់មិនបញ្ជូនមនុស្សលោកមកនោះទេ។ ពួកយើងមិនដែលបានឮរឿងដូចដែលគេបានអះអាងនេះពីបុព្វបុរសរបស់ពួកយើងដែលជាអ្នកជំនាន់មុនពួកយើងឡើយ។

រូបគេ(ព្យាការីនួហ)គ្មានអ្វីក្រៅពីជាបុរសដែលកើតរោគវិកលចរិតនោះឡើយ។ អ្វីដែលគេនិយាយ គ្មានន័យអ្វីនោះឡើយ។ ហេតុនេះ ចូរពួកអ្នករង់ចាំមើលគេចុះ រហូតដល់កិច្ចការរបស់គេបានបញ្ជាក់ច្បាស់ដល់មនុស្ស។

ព្យាការីនួហបានបួងសួងថាៈ ឱម្ចាស់របស់ខ្ញុំ! សូមទ្រង់មេត្តាជួយខ្ញុំឲ្យយកឈ្នះទៅលើពួកគេផង ដោយសូមទ្រង់មេត្តាសងសឹកពួកគេឲ្យខ្ញុំ ដោយសារតែការបដិសេធរបស់ពួកគេចំពោះខ្ញុំផងចុះ។

ដូច្នេះ យើងក៏បានផ្តល់វ៉ាហ៊ីទៅកាន់គេ(ព្យាការីនួហ)ថាៈ ចូរអ្នកធ្វើសំពៅមួយដោយការឃ្លាំមើលពីយើង និងដោយការបង្រៀនរបស់យើងចំពោះអ្នក ថាតើអ្នកត្រូវសង់វាដោយរបៀបណា។ ក្រោយមក នៅពេលដែលបទបញ្ជារបស់យើងនៃការបំផ្លាញពួកគេបានមកដល់ ហើយទឹកបានផុសចេញពីក្នុងដីយ៉ាងច្រើនបំផុតនោះ ចូរអ្នកនាំយកចូលទៅក្នុងសំពៅនោះនូវរាល់អ្វីៗដែលមានជីវិតទាំងអស់ ឈ្មោលមួយ ញីមួយដើម្បីឲ្យវាបន្តពូជពង្សតទៅទៀត។ ហើយចូរអ្នកនាំចូលទៅក្នុងសំពៅនោះផងដែរនូវក្រុមគ្រួសារ(អ្នករួមជំនឿ)របស់អ្នក លើកលែងតែបុគ្គលណាដែលបានកំណត់ជាមុនពីអល់ឡោះក្នុងការបំផ្លាញពួកគេប៉ុណ្ណោះ ដូចជាប្រពន្ធ និងកូនប្រុសរបស់អ្នកជាដើម។ ហើយចូរអ្នកកុំបួងសួងសុំពីយើងឲ្យជួយសង្រ្គោះពួកដែលបានបំពានដោយការប្រឆាំង និង(សុំឲ្យ)បោះបង់ការដាក់ទណ្ឌកម្មចំពោះពួកគេឲ្យសោះ។ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកគេ គឺជាពួកដែលត្រូវគេបំផ្លាញឲ្យវិនាសអន្តរាយដោយការលិចលង់ក្នុងទឹកជំនន់(ដោយចៀសមិនផុតឡើយ)។

ហើយនៅពេលដែលអ្នក(ព្យាការីនួហ) និងបណ្តាអ្នកដែលរួមជំនឿជាមួយអ្នកដែលរួចផុត(ពីគ្រោះទឹកជំនន់)បានឡើងលើសំពៅហើយនោះ ចូរអ្នកពោលថាៈ ការសរសើរទាំងឡាយ គឹសម្រាប់អល់ឡោះជាម្ចាស់ដែលទ្រង់បានសង្គ្រោះពួកយើងពីក្រុមប្រឆាំងដែលទ្រង់បានបំផ្លាញពួកគេនោះ។

ហើយចូរអ្នក(ព្យាការីនួហ)ពោលថាៈ ឱម្ចាស់របស់ខ្ញុំ! សូមទ្រង់មេត្តាឲ្យខ្ញុំចុះចតនៅលើផែនដីនៅកន្លែងមួយដែលមានពរជ័យផងចុះ ហើយទ្រង់ជាអ្នកប្រទានកន្លែង(ចុះចត)ដ៏ល្អបំផុត។

ជាការពិតណាស់ នៅក្នុងរឿង(ដែលយើងបាន)សង្គ្រោះព្យាការីនួហ និងអ្នករួមជំនឿជាមួយគេ ហើយនិងការបំផ្លាញពួកប្រឆាំងដែលបានលើកឡើងមកនេះ គឺជាភស្តុតាងដ៏ច្បាស់លាស់ដែលបង្ហាញទៅលើសមត្ថភាពរបស់យើងក្នុងការជួយដល់បណ្តាអ្នកនាំសាររបស់យើង និងបំផ្លាញពួកដែលប្រឆាំងនឹងពួកគេ។ ហើយយើងពិតជាបានសាកល្បងក្រុមរបស់ព្យាការីនួហតាមរយៈការបញ្ជូនគេទៅកាន់ពួកគេ ដើម្បីបញ្ជាក់ឲ្យឃើញច្បាស់នូវអ្នកដែលមានជំនឿនិងអ្នកដែលគ្មានជំនឿ អ្នកដែលប្រតិបត្តិតាមនិងអ្នកដែលប្រឆាំង។

ក្រោយមក យើងបានបង្កើតប្រជាជាតិផ្សេងទៀតបន្ទាប់ពីការបំផ្លាញក្រុមរបស់ព្យាការីនួហរួច។

ហើយយើងបានតែងតាំងឲ្យពួកគេនូវអ្នកនាំសារម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេ ដោយគេ(អ្នកនាំសារ)បានអំពាវនាវពួកគេទៅកាន់អល់ឡោះ ហើយគេបាននិយាយទៅកាន់ពួកគេថាៈ ចូរពួកអ្នកគោរពសក្ការៈចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយគត់។ សម្រាប់ពួកអ្នក គ្មានម្ចាស់ណាផ្សេងដែលត្រូវគោរពសក្ការៈដ៏ពិតប្រាកដក្រៅពីទ្រង់នោះឡើយ។ តើពួកអ្នកមិនកោតខ្លាចអល់ឡោះដោយចៀសវាងពីបម្រាមទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ និងអនុវត្តតាមបទបញ្ជាទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ទេឬ?

ហើយពួកមេដឹកនាំ និងពួកដែលមានឋានៈសក្តិក្នុងចំណោមក្រុមរបស់គេ(អ្នកនាំសារ)ដែលជាពួកដែលបានប្រឆាំងនឹងអល់ឡោះ និងបដិសេធនឹងថ្ងៃបរលោក ហើយនិងអ្វីដែលមាននៅមានក្នុងថ្ងៃនោះ ដូចជាផលបុណ្យនិងទណ្ឌកម្ម ព្រមទាំងពួកដែលយើងបានផ្តល់ភាពសប្បាយរីករាយក្នុងជីវិតលោកិយដល់ពួកគេនោះ ពួកគេបាននិយាយទៅកាន់អ្នកដែលដើរតាមពួកគេ និងមនុស្សទូទៅថាៈ គេ(អ្នកនាំសារ)ម្នាក់នេះ គ្មានអ្វីក្រៅពីជាមនុស្សលោកធម្មតាដូចពួកអ្នកប៉ុណ្ណោះ ដែលគេទទួលទាននូវអ្វីដែលពួកអ្នកទទួលទាន ហើយនិងផឹកនូវអ្វីដែលពួកអ្នកផឹក។ ដូចនេះ គេគ្មានលក្ខណៈពិសេសអ្វីលើសពួកអ្នក រហូតដល់ត្រូវបានគេ(អល់ឡោះ)តែងតាំងជាអ្នកនាំសារមកកាន់ពួកអ្នកនោះទេ។

ហើយប្រសិនបើពួកអ្នកប្រតិបត្តិតាមមនុស្សលោកធម្មតាម្នាក់ដូចពួកអ្នកដែរនោះ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកអ្នកពិតជាខាតបង់មិនខានឡើយ ដោយសារតែពួកអ្នកមិនបានផលប្រយោជន៍អ្វីពីការប្រតិបត្តិតាមគេដោយពួកអ្នកបោះបង់ព្រះនានារបស់ពួកអ្នក និងដើរតាមអ្នកដែលគ្មានលក្ខណៈពិសេសអ្វីលើសពួកអ្នកសោះនោះឡើយ។

តើអ្នកដែលអះអាងថា គេជាអ្នកនាំសាររូបនេះបានសន្យានឹងពួកអ្នកថា ពិតប្រាកដណាស់ នៅពេលដែលពួកអ្នកបានស្លាប់ ហើយបានក្លាយទៅជាដី ចំណែកឯឆ្អឹងវិញពុកផុយអស់ហើយនោះ ពួកអ្នកពិតជានឹងត្រូវបានគេបញ្ចេញពីផ្នូរបស់ពួកអ្នកឲ្យរស់រានមានជីវិតឡើងវិញម្តងទៀតឬ? តើវាសមហេតុផលដែរឬ?

ដែលគេបានសន្យានឹងពួកអ្នកអំពីការបញ្ចេញពួកអ្នកពីផ្នូររបស់ពួកអ្នកឲ្យមានជីវិតឡើងវិញក្រោយពីការស្លាប់របស់ពួកអ្នក ដោយពួកអ្នកបានក្លាយជាដីហើយឆ្អឹងបានពុកផុយហើយនោះ គឺឆ្ងាយជាទីបំផុត(មិនអាចកើតឡើងទៅរួចនោះឡើយ)។

គ្មានជីវិតរស់នៅណាក្រៅតែពីជីវិតរស់នៅក្នុងលោកិយនេះនោះឡើយ។ គ្មានជីវិតបរលោកអ្វីនោះទេ។ អ្នកដែលស្លាប់ទៅហើយមិនអាចរស់ឡើងវិញបានឡើយ ហើយអ្នកផ្សេងទៀតក៏បានកើតមក និងរស់រានមានជីវិត(បន្តពីពួកគេ)។ ហើយពួកយើងក៏នឹងមិនត្រូវបានគេបញ្ចេញ(ពីផ្នូរ)ក្រោយពីពួកយើងបានស្លាប់ដើម្បីជំនុំជម្រះនាថ្ងៃបរលោកអ្វីនោះដែរ។

អ្នកដែលអះអាងថា ពិតណាស់ រូបគេជាគឺអ្នកនាំសារមកកាន់ពួកអ្នកនេះ គ្មានអ្វីក្រៅពីជាបុរសដែលប្រឌិតរឿងភូតកុហកទៅលើអល់ឡោះចំពោះការអះអាងរបស់គេនោះទេ ហើយពួកយើងក៏មិនមានជំនឿនឹងគេដែរ។

អ្នកនាំសារបានបួងសួងថាៈ ឱម្ចាស់របស់ខ្ញុំ! ចូរទ្រង់មេត្តាជួយដល់ខ្ញុំឲ្យយកឈ្នះលើពួកគេផង ដោយសូមទ្រង់សងសឹកពួកគេឲ្យខ្ញុំ ដោយសារតែការបដិសេធរបស់ពួកគេចំពោះខ្ញុំផងចុះ។

អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានឆ្លើយតបចំពោះគេ(អ្នកនាំសារនោះ) ដោយទ្រង់បានមានបន្ទូលថាៈ ក្រោយពីរយៈពេលបន្តិចទៀតនេះ ពួកដែលបដិសេធចំពោះអ្វីដែលអ្នកបាននាំមកនោះ ពួកគេនឹងក្លាយជាអ្នកដែលមានវិប្បដិសារីជាមិនខាន ដោយសារតែការបដិសេធរបស់ពួកគេ(ចំពោះអ្វីដែលអ្នកបាននាំមក)នោះ។

ហើយសម្រែកដ៏ខ្លាំងបានឆក់យកជីវិតពួកគេ ព្រោះពួកគេសាកសមនឹងទទួលទណ្ឌកម្មនេះដោយសារតែភាពចចេសរឹងរូសរបស់ពួកគេ ហើយយើងបានធ្វើឲ្យពួកគេវិនាសអន្តរាយប្រៀបដូចជាសំរាមដែលអណ្តែតលើផ្ទៃទឹក។ ដូច្នេះ ភាពវិនាសអន្តរាយ គឺសម្រាប់ក្រុមដែលបំពាន។

បន្ទាប់ពីការបំផ្លាញពួកគេរួចមក យើងបានបង្កើតក្រុម និងប្រជាជាតិជាច្រើនផ្សេងទៀត ដូចជាក្រុមរបស់ព្យាការីលូត ក្រុមរបស់ព្យាការីស៊្ហូអែប និងក្រុមរបស់ព្យាការីយូនូសជាដើម។

គ្មានប្រជាជាតិណាមួយក្នុងចំណោមប្រជាជាតិដែលបដិសេធទាំងនេះអាចធ្វើឲ្យពេលវេលានៃបំផ្លាញវានោះមកដល់(កើតឡើង)មុនពេលកំណត់របស់វាបានឡើយ ហើយក៏មិនអាចពន្យារពេលបានដែរ ទោះបីពួកគេប្រើមធ្យោបាយ ឬវិធីសាស្ត្រជាច្រើនក៏ដោយ។

ក្រោយមក យើងបានតែងតាំងអ្នកនាំសារទាំងឡាយរបស់យើងជាបន្តបន្ទាប់។ រាល់ពេលដែលអ្នកនាំសារម្នាក់បានទៅដល់ប្រជាជាតិណាមួយក្នុងចំណោមប្រជាជាតិដែលគេ(អល់ឡោះ)តែងតាំងគេទៅកាន់នោះ ពួកគេ(ប្រជាជាតិនោះ)តែងតែបដិសេធចំពោះគេ។ ហើយយើងបានធ្វើឲ្យពួកគេវិនាសអន្តរាយជាបន្តបន្ទាប់។ ដូច្នេះ គ្មានសេសសល់អ្វីសម្រាប់ពួកគេក្រៅពីពាក្យសម្តីដែលមនុស្សនិយាយអំពីពួកគេប៉ុណ្ណោះ។ ដូច្នេះ ភាពវិនាសអន្តរាយ គឺសម្រាប់ក្រុមដែលគ្មានជំនឿនឹងអ្វីដែលបណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ពួកគេបាននាំមកកាន់ពួកគេពីម្ចាស់របស់ពួកគេ។

ក្រោយមកទៀត យើងបានតែងតាំងព្យាការីមូសា និងបងប្រុសរបស់គេ ព្យាការីហារូន ដោយនាំមកនូវអច្ឆរិយភាពរបស់យើងចំនួនប្រាំបួន(គឺដំបង ដៃ សត្វកណ្តូប សត្វចៃ សត្វកង្កែប ឈាម ទឹកជំនន់ គ្រោះរាំងស្ងួតជាច្រើនឆ្នាំ និងកាត់បន្ថយភោគផល) ហើយនិងអំណះអំណាងយ៉ាងច្បាស់លាស់។

យើងបានតែងតាំងគេទាំងពីរទៅកាន់ហ្វៀរអោន និងក្រុមមន្ត្រីនៃបក្សពួករបស់គេ(ហ្វៀរអោន) តែពួកគេបែរជាក្រអឺតក្រទម ដោយមិនព្រមប្រគល់ខ្លួនក្នុងការមានជំនឿចំពោះគេទាំងពីរឡើយ ហើយពួកគេជាក្រុមដែលធ្លាប់ព្រហើនក្អេងក្អាងចំពោះមនុស្សលោកដោយការប្រើអំណាចផ្តាច់ការ និងការបំពាន។

ហើយពួកគេបាននិយាយថាៈ តើឲ្យពួកយើងមានជំនឿលើមនុស្សពីរនាក់ដែលជាមនុស្សធម្មតាដូចពួកយើង ដោយគេទាំងពីរគ្មានលក្ខណៈពិសេសអ្វីលើសពួកយើងសោះនោះ ហើយក្រុមរបស់គេទាំងពីរ(អម្បូរអ៊ីស្រាអែល)ទៀតសោត គឺជាពួកដែលគោរព ឱនលំទោនចំពោះពួកយើងហ្នឹងឬ?