Ан-Наба

តើពួកមុស្ហរីគីន(ពួកពហុទេពនិយម)ទាំងនោះកំពុងតែសួរគ្នាពីរឿងអ្វីបន្ទាប់ពីអល់ឡោះបានតែងតាំងមូហាំម៉ាត់ជាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ទៅកាន់ពួកគេនោះ?

គឺពួកគេបានសួរគ្នាទៅវិញទៅមកអំពីដំណឹងដ៏សំខាន់ នោះគឺគម្ពីរគួរអានដែលបញ្ចុះទៅលើអ្នកនាំសាររបស់ពួកគេ ដែលមានរៀបរាប់ពីដំណឹង(ព័ត៌មាន)នៃការពង្រស់មនុស្ស(បន្ទាប់ពីស្លាប់)ឱ្យរស់ឡើងវិញ។

គម្ពីរគួរអាននេះហើយដែលពួកគេបានខ្វែងគំនិតគ្នាចំពោះវា ដោយអ្នកខ្លះថា វាជាមន្តអាគម អ្នកខ្លះទៀតថា វាជាកំណាព្យ ហើយអ្នកខ្លះទៀតថាជាគ្រូទាយ ហើយអ្នកខ្លះទៀតថា វាជារឿងព្រេងនិទានរបស់មនុស្សជំនាន់មុន។

រឿងនោះមិនដូចអ្វីដែលពួកគេអះអាងនោះឡើយ។ ពួកដែលបដិសេធនឹងគម្ពីរគួរអានទាំងនោះ ពួកគេនឹងដឹងពីលទ្ធផលចុងក្រោយនៃការបដិសេធដ៏អាក្រក់របស់ពួកគេ។

បន្ទាប់មក ទ្រង់នឹងបញ្ជាក់ដល់ពួកគេម្តងហើយម្តងទៀត។

តើយើង(អល់ឡោះ)មិនបានបង្កើតផែនដីឱ្យមានសណ្ឋានរាបស្មើដើម្បីឱ្យពួកគេងាយស្រួលរស់នៅនៅលើវាទេឬ?

ហើយយើងបានបង្កើតភ្នំជាច្រើននៅលើវា(ផែនដី)ប្រៀបដូចជាបង្គោលស្នឹងសម្រាប់ទប់លំនឹងផែនដីកុំឱ្យវាញ័រញ្ជួយ។

ហើយយើងបានបង្កើតពួកអ្នក(ឱមនុស្សលោកទាំងឡាយ)ជាគូៗ មានប្រុស មានស្ត្រី។

ហើយយើងបានធ្វើឱ្យការដេករបស់ពួកអ្នកជាការបញ្ឈប់ការធ្វើសកម្មភាព(នៃរាងកាយ)ដើម្បីឲ្យពួកអ្នកបានសម្រាក។

ហើយយើងបានបង្កើតពេលយប់ជាការបិតបាំងពួកអ្នកតាមរយៈភាពងងឹតរបស់វា ប្រៀបដូចជាសម្លៀកបំពាក់ដែលពួកអ្នកយកវាមកបិតបាំងរាងកាយពួកអ្នកដូច្នោះដែរ។

ហើយយើងបានបង្កើតពេលថ្ងៃជាពេលមួយដើម្បីឱ្យគេស្វែងរកកម្រៃ និងលាភសក្ការៈ។

យើងបានបង្កើតមេឃប្រាំពីរជាន់នៅពីលើពួកអ្នកដែលជាសំណង់ដ៏រឹងមាំប្រកបទៅដោយគតិបណ្ឌិតក្នុងការសាងសង់។

យើងបានបង្កើតព្រះអាទិត្យឲ្យមានរស្មីចែងចាំង និងមានកម្តៅ។

ហើយយើងបានបញ្ចុះទឹកភ្លៀងដ៏ច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ពីពពកដែលពោរពេញទៅដោយទឹក។

ដើម្បីយើងបញ្ចេញតាមរយៈទឹកភ្លៀងនេះនូវគ្រាប់ធញ្ញជាតិនិងរុក្ខជាតិជាច្រើនប្រភេទ។

ហើយតាមរយៈទឹកភ្លៀងនេះដែរ យើងបានបង្កើតជាចម្ការដំណាំដែលពោរពេញទៅដោយផល្លានុផលគ្រប់ប្រភេទដោយសារតែវាបែកមែកសាខាយ៉ាងច្រើន។

ពិតប្រាកដណាស់ ថ្ងៃកាត់ក្តីរវាងម៉ាខ្លូកទាំងឡាយ គឺជាពេលវេលាដែលត្រូវបានគេកំណត់យ៉ាងច្បាស់លាស់ដែលគ្មានខុសនោះឡើយ។

គឺថ្ងៃដែលម៉ាឡើអ៊ីកាត់បានផ្លុំត្រែលើកទីពីរ។ ពេលនោះពួកអ្នក(ឱមនុស្សលោកទាំងឡាយ)នឹងមក(កាន់កន្លែងជំនុំជម្រះ)ជាក្រុមៗ។

ហើយមេឃនឹងត្រូវគេបើកចំហដូចជាទ្វាជាច្រើនដែលគេបានបើកដូច្នោះដែរ។

ដែលធ្វើឱ្យភ្នំប៉ើងចេញពីកន្លែងរបស់វាទៅក្នុងលំហអាកាស ប្រៀបដូចល្អងធូលី។

ពិតប្រាកដណាស់ នរកជើហាន់ណាំគឺជាកន្លែងត្រៀមធ្វើទណ្ឌកម្ម។

ជាទីវិលត្រលប់សម្រាប់ពួកដែលបំពាន។

ពួកគេស្ថិតនៅក្នុងឋាននរកនោះជាអមតៈ ដោយគ្មានទីបញ្ចប់នោះឡើយ។

នៅក្នុងឋាននរកនោះ ពួកគេមិនដែលស្គាល់រសជាតិខ្យល់ត្រជាក់ដែលផ្តល់ភាពត្រជាក់ដល់ពួកគេពីកម្តៅនៃភ្លើងននរកនោះទេ ហើយពួកគេក៏គ្មានទឹកឆ្ងាញ់សម្រាប់ផឹកនោះដែរ។

ពួកគេមិនមានទឹកសម្រាប់ផឹកឡើយ លើកលែងតែទឹកក្តៅ និងខ្ទុះដែលហូរចេញពីខ្លួនពួកចុះនរកប៉ុណ្ណោះ។

ជាការតបស្នងដ៏សាកសមបំផុតចំពោះការប្រឆាំង និងភាពវង្វេងរបស់ពួកគេ។

ជាការពិតណាស់ កាលនៅក្នុងលោកិយ ពួកគេមិនដែលខ្លាចការជំនុំជម្រះរបស់អល់ឡោះចំពោះពួកគេនៅថ្ងៃបរលោកឡើយ ពីព្រោះពួកគេមិនជឿលើការពង្រស់(អ្នកស្លាប់ឲ្យរស់)ឡើងវិញនោះទេ។ ប្រសិនបើពួកគេខ្លាចការពង្រស់ឡើងវិញនោះ ពិតណាស់ ពួកគេប្រាកដជាមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះ ហើយសាងទង្វើកុសលជាមិនខានឡើយ។

ហើយពួកគេថែមទាំងបានបដិសេធនឹងបណ្តាវាក្យខណ្ឌរបស់យើងដែលបានបញ្ចុះឱ្យអ្នកនាំសាររបស់យើងទៀតផង។

ហើយទង្វើទាំងអស់របស់ពួកគេ យើងបានកត់ត្រាវាទុកនៅក្នុងសៀវភៅកំណត់ត្រាទង្វើរបស់ពួកគេ។

ដូចេ្នះ ចូរពួកអ្នក(ឱពួកបំពាន)ភ្លក្សចុះនូវទណ្ឌដ៏អមតៈនេះ ហើយយើងមិនបន្ថែមអ្វីឱ្យពួកអ្នកក្រៅពីទណ្ឌកម្មផ្ទួនៗឡើយ។

ពិតប្រាកដណាស់ សម្រាប់បណ្តាអ្នកដែលកោតខ្លាចម្ចាស់របស់ពួកគេដោយអនុវត្តតាមបទបញ្ជាទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ និងជៀសវាងរាល់ប្រការទាំងឡាយដែលទ្រង់ហាមឃាត់នោះ នឹងទទួលបានកន្លែងដែលជោគជ័យ (ជាកន្លែង)ដែលពួកគេទទួលបានអ្វីគ្រប់យ៉ាងតាមបំណងប្រាថ្នារបស់ពួកគេ នោះគឺឋានសួគ៌។

(នៅក្នុងឋានសួគ៌នោះ) មានចំការដំណាំ និងចំការទំពាំងបាយជូរជាច្រើន។

និងមានស្ដ្រីព្រហ្មចារីយ៍ជាច្រើនដែលមានវ័យស្មើៗគ្នា។

ព្រមទាំងកែវដែលពេញទៅដោយស្រារួចជាសេ្រច។

នៅក្នុងឋានសួគ៌នោះ ពួកគេមិនស្តាប់ឮពាក្យសំដីឥតបានការ ឬពាក្យសំដីកុហកនោះទេ ហើយពួកគេក៏មិននិយាយកុហកគ្នានោះដែរ។

ទាំងនោះ គឺជាការតបស្នងពីអល់ឡោះជាម្ចាស់ ជារង្វាន់ និងជាការប្រោសប្រទានដ៏ពេញលេញមួយពីទ្រង់។

ទ្រង់ជាម្ចាស់គ្រប់គ្រងមេឃជាច្រើនជាន់និងផែនដី និងអ្វីៗដែលនៅចន្លោះរវាងវាទាំងពីរ។ ទ្រង់ជាម្ចាស់មហាសប្បុរសទាំងក្នុងលោកិយនិងនៅថ្ងៃបរលោក។ ទាំងអ្នកដែលនៅផែនដី និងអ្នកដែលនៅលើមេឃមិនអាចនិយាយអ្វីជាមួយទ្រង់បានឡើយ លុះត្រាតែមានការអនុញ្ញាតពីទ្រង់ប៉ុណ្ណោះ។

នៅថ្ងៃដែលម៉ាឡាអ៊ីកាត់ជីព្រីល និងម៉ាឡាអ៊ីកាត់ទាំងឡាយឈរតម្រៀបជាជួរៗ។ ពួកគេមិនអាចនិយាយសុំអន្តរាគមន៍ឱ្យនរណាម្នាក់បានឡើយ លើកលែងតែអ្នកដែលអល់ឡោះអនុញ្ញាតឲ្យគេធ្វើអន្តរាគមន៍ប៉ុណ្ណោះ។ ហើយគេនិយាយនូវពាក្យសំដីណាដែលត្រឹមត្រូវប៉ុណ្ណោះ ដូចជាពាក្យសម្តីដែលបញ្ជាក់ពីភាពជាម្ចាស់តែមួយគត់របស់ទ្រង់ជាដើម។

ថ្ងៃដែលគេបានរៀបរាប់ប្រាប់ពួកអ្នកនោះ គឺជាថ្ងៃដែលនឹងកើតឡើងយ៉ាងពិតប្រាកដដោយគ្មានការសង្ស័យឡើយ។ ដូចេ្នះ ជនណាហើយដែលចង់ទទួលបានជោគជ័យដោយរួចផុតពីទណ្ឌកម្មរបស់អល់ឡោះនោះ ចូរឱ្យគេជ្រើសរើសផ្លូវដែលនាំទៅកាន់ជោគជ័យនោះ ដោយការសាងនូវទង្វើកុសលដែលម្ចាស់របស់គេពេញចិត្តចុះ។

ពិតប្រាកដណាស់ យើងបានដាស់តឿនព្រមានពួកអ្នក(ឱមនុស្សលោកទាំងឡាយ)នូវទណ្ឌកម្មដែលជិតនឹងកើតឡើងបំផុត គឺនៅថ្ងៃដែលបុគ្គលម្នាក់ៗមើលទៅកាន់ទង្វើដែលគេបានសាងកន្លងមកកាលនៅក្នុងលោកិយ។ ហើយអ្នកគ្មានជំនឿនឹងនិយាយដោយប្រាថ្នាចង់រួចផុតពីទណ្ឌកម្មថាៈ “ឱអនិច្ចាខ្ញុំអើយ! សូមឲ្យខ្ញុំក្លាយជាដីដូចសត្វទាំងឡាយផងចុះ” នៅពេលដែលមានគេនិយាយទៅកាន់សត្វទាំងឡាយនៅថ្ងៃបររលោកនោះថា “ចូរពួកឯងក្លាយជាដីចុះ”។