Ан-Нур 24:31–55

ហើយចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ពោលទៅកាន់បណ្តាអ្នកមានជំនឿជាស្ត្រីឲ្យពួកនាងទម្លាក់ក្រសែរភ្នែកចុះពីការសម្លឹងមើលទៅកាន់កេរខ្មាស់ដែលគេហាមឃាត់ពួកនាងមិនឲ្យសម្លឹងមើលទៅកាន់។ ហើយចូរឲ្យពួកនាងថែរក្សាប្រដាប់ភេទរបស់ពួកនាងតាមរយៈការនៅឲ្យឆ្ងាយពីប្រការអសីលធម៌នានា(ដូចជាហ្ស៊ីណា) និងតាមរយៈការបិទបាំង(កេរខ្មាស់នោះ)។ ហើយចូរកុំឲ្យពួកនាងបង្ហាញការតុបតែង(សម្រស់)របស់ពួកនាងទៅកាន់អ្នកដែលនាងអាចរៀបការជាមួយបាន លើកលែងតែអ្វីដែលស្តែងចេញជាធម្មតាដែលគេមិនអាចបិទបាំងវាបាន ដូចជាសម្លៀកបំពាក់ជាដើម។ ហើយចូរឲ្យពួកនាងយកស្បៃគ្របឲ្យបានជិតនៅផ្នែកខាងលើនៃអាវរបស់ពួកនាងដើម្បីបិទបាំងសក់របស់ពួកនាង មុខរបស់ពួកនាង ហើយនិងករបស់ពួកនាង។ ហើយពួកនាងមិនត្រូវបង្ហាញសម្រស់របស់ពួកនាងនៅចំពោះមុខបុរសណានោះឡើយ លើកលែងតែប្តីរបស់ពួកនាង ឪពុករបស់ពួកនាង ឪពុកក្មេករបស់ពួកនាង កូនប្រុសទាំងឡាយរបស់ពួកនាង កូនប្រុសប្តីរបស់ពួកនាង(កូនចុង) បងប្អូនប្រុសរបស់ពួកនាង កូនប្រុសៗនៃបងប្អូនប្រុសស្រីរបស់ពួកនាង(ក្មួយប្រុសបង្កើត) ស្ត្រីគ្នាឯង (មិនថាជាអ្នកមូស្លីម ឬមិនមែនមូស្លីម) ឬក៏ខ្ញុំបម្រើដាច់ថ្លៃរបស់ពួកនាង (មិនថាប្រុសឬស្រី) និងអ្នកបម្រើប្រុសៗដែលគ្មានតណ្ហាចំពោះស្ត្រី ព្រមទាំងក្មេងតូចៗដែលពុំទាន់ដឹងពីកេរខ្មាសរបស់ស្ត្រី ដោយសារតែពួកគេនៅតូចនៅឡើយ។ ហើយចូរកុំឲ្យស្ត្រីដើរទន្រ្ទាំជើងរបស់ពួកនាងក្នុងគោលបំណងឲ្យគេដឹងនូវអ្វីដែលពួកនាងលាក់បាំងអំពីការតុបតែងរបស់ពួកនាង ដូចជាកងជើង និងអ្វីដែលស្រដៀងនេះជាដើម។ ហើយចូរពួកអ្នកសារភាពកំហុសចំពោះអល់ឡោះទាំងអស់គ្នាចុះ ឱបណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿទាំងឡាយ អំពីអ្វីដែលបានកើតឡើងចំពោះពួកអ្នកនៃការសម្លឹងមើល(ប្រការដែលគេហាមឃាត់) និងប្រការផ្សេងៗទៀត សង្ឃឹមថាពួកអ្នកនឹងទទួលជោគជ័យតាមក្តីប្រាថ្នា និងរួចផុតពីអ្វីដែលពួកអ្នករត់គេច។

ហើយចូរពួកអ្នក(ឱបណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿ)រៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍ឲ្យបុរសៗដែលគ្មានភរិយា(នៅលីវ) ហើយនិងបណ្តាស្ត្រីដែលមានសិទ្ធិសេរីភាពទាំងឡាយដែលគ្មានស្វាមីចុះ។ ហើយចូរពួកអ្នករៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍អ្នកដែលមានជំនឿក្នុងចំណោមខ្ញុំបម្រៃដាច់ថ្លៃប្រុសស្រីរបស់ពួកអ្នកផងដែរ។ ប្រសិនបើពួកគេជាអ្នកក្រខ្សត់នោះ អល់ឡោះជាម្ចាស់នឹងផ្តល់ភាពមានបានដល់ពួកគេដោយការប្រោសប្រទានដ៏ទូលំទូលាយរបស់ទ្រង់។ ហើយអល់ឡោះជាអ្នកប្រទានលាភសក្ការៈដ៏ទូលំទូលាយបំផុត ដោយលាភសក្ការៈរបស់ទ្រង់មិនបានថមថយដោយសារតែការធ្វើឲ្យអ្នកណាម្នាក់មានបាននោះឡើយ ហើយទ្រង់ដឹងបំផុតពីស្ថានភាពខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់។

ហើយចូរឲ្យអ្នកដែលគ្មានលទ្ធភាពរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍ដោយសារតែភាពក្រីក្ររបស់ពួកគេនោះ រក្សានូវភាពបរិសុទ្ធ(ពីប្រការហ្ស៊ីណា) រហូតទាល់តែអល់ឡោះទ្រង់ផ្តល់ភាពមានបានដល់ពួកគេដោយការប្រោសប្រទានដ៏ទូលំទូលាយរបស់ទ្រង់។ ហើយចំពោះខ្ញុំបម្រើដាច់ថ្លៃដែលទាមទារ ឬស្នើសុំពីចៅហ្វាយនាយរបស់ពួកគេលើការបង់ប្រាក់ដើម្បីលោះខ្លួនរបស់ពួកគេឲ្យមានសិទ្ធិសេរីភាពនោះ ដូច្នេះ ចាំបាច់លើចៅហ្វាយនាយរបស់ពួកគេ ត្រូវទទួលយកនូវការស្នើសុំពីពួកគេ ប្រសិនបើពួកគេ(ចៅហ្វាយនាយ)បានដឹងថា ពួកគេ(ខ្ញុំបម្រើដាច់ថ្លៃនោះ)មានលទ្ធភាពលើការលោះខ្លួន(របស់គេឲ្យមានសេរីភាព) និងជាការល្អប្រសើរនៅក្នុងសាសនា(របស់ពួកគេ)។ ហើយចាំបាច់លើពួកគេ(ចៅហ្វាយ) ត្រូវផ្តល់ទ្រព្យសម្បត្តិខ្លះដែលអល់ឡោះបានប្រទានដល់ពួកគេ ដោយកាត់បន្ថយមួយចំណែកនៃប្រាក់(ដែលត្រូវបង់)ដែលបានចុះក្នុងកិច្ចសន្យា។ ហើយពួកអ្នកមិនត្រូវបង្ខំស្រីបម្រើដាច់ថ្លៃរបស់ពួកអ្នកឲ្យប្រព្រឹត្តហ្ស៊ីណាដើម្បីស្វែងរកទ្រព្យសម្បត្តិ(ដូចដែលអាប់ទុលឡោះ កូន អ៊ូពៃ បានធ្វើចំពោះស្រីបម្រើដាច់ថ្លៃទាំងពីរនាក់របស់គេនៅពេលដែលនាងទាំងពីរបានសំណូមពរសុំរក្សាភាពបរិសុទ្ធ និងចាកឆ្ងាយពីទង្វើអសីលធម៌)ដើម្បីពួកអ្នកទទួលបាននូវប្រាក់កម្រៃពីការប្រព្រឹត្តពេស្យារបស់នាងនោះទេ។ ហើយជនណាក្នុងចំណោមពួកអ្នកដែលបានបង្ខិតបង្ខំពួកនាងឲ្យធ្វើដូច្នោះ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះទ្រង់មហាអភ័យទោសចំពោះបាបកម្មរបស់ពួកនាងបន្ទាប់ពីពួកនាងត្រូវបានគេបង្ខិតបង្ខំ និងមហាអាណិតស្រឡាញ់ចំពោះពួកនាង ដោយសារតែពួកនាងត្រូវគេបង្ខិតបង្ខំ ហើយបាបកម្ម គឺធ្លាក់ទៅលើអ្នកដែលបង្ខិតបង្ខំពួកនាង(ឲ្យប្រព្រឹត្តពេស្យានោះ)។

ហើយជាការពិតណាស់ យើងបានបញ្ចុះទៅកាន់ពួកអ្នក(ឱមនុស្សលោក)នូវបណ្តាវាក្យខណ្ឌដ៏ច្បាស់លាស់ដែលគ្មានការមន្ទិលសង្ស័យនៅក្នុងវាឡើយ។ ហើយយើងបានបញ្ចុះទៅកាន់ពួកអ្នកនូវរឿងរ៉ាវនៃអ្នក(ជំនាន់មុន)ដែលបានកន្លងផុតទៅមុនពួកអ្នកក្នុងចំណោមបណ្តាអ្នកមានជំនឿ និងពួកគ្មានជំនឿ។ ហើយយើងក៏បានបញ្ចុះទៅកាន់ពួកអ្នកផងដែរនូវដំបូន្មានដែលបណ្តាអ្នកដែលកោតខ្លាចម្ចាស់របស់ពួកគេដោយការអនុវត្តតាមបទបញ្ជារបស់ទ្រង់ និងចៀសវាងពីប្រការបម្រាមទាំងឡាយរបស់ទ្រង់នោះយកវាធ្វើជាមេរៀន។

អល់ឡោះជាម្ចាស់ ទ្រង់គឺជាពន្លឺនៃមេឃជាច្រើនជាន់និងផែនដី និងជាអ្នកដែលចង្អុលបង្ហាញដល់អ្នកដែលនៅក្នុងវាទាំងពីរ(មេឃនិងផែនដី)។ ពន្លឺដ៏ត្រចេះត្រចង់របស់ទ្រង់នៅក្នុងដួងចិត្តនៃអ្នកមានជំនឿ ប្រៀបដូចជាកញ្ចក់គោមមួយដែលមានចង្កៀងនៅក្នុងនោះ។ ចង្កៀងនោះស្ថិតនៅក្នុងកញ្ចក់ដ៏ចែងចាំងមួយដែលប្រៀបដូចជាតារាមួយដួងដែលបញ្ចេញពន្លឺចែងចាំងដូចគុជខ្យង។ ចង្កៀងនោះត្រូវបានគេអុជវាអំពីប្រេងនៃដើមឈើដ៏មានពរជ័យ ពោលគឺដើមអូលីវ ជាដើមឈើមួយដែលមិនត្រូវពន្លឺថ្ងៃបន្តិចណាឡើយ មិនថាពេលព្រឹក ឬពេលល្ងាចនោះទេ ដែលប្រេងរបស់វាស្ទើរតែបញ្ចេញពន្លឺទៅហើយដោយសារតែភាពស្រស់ថ្លារបស់វា សូម្បីតែពុំទាន់អុជភ្លើងក៏ដោយ។ ចុះយ៉ាងណាទៅវិញពេលដែលអុជភ្លើងវាទៀតនោះ? គឺពន្លឺរបស់ចង្កៀង នឹងត្រួតលើពន្លឺរបស់កញ្ចក់។ នេះហើយជា(ស្ថានភាព)ដួងចិត្តរបស់អ្នកមានជំនឿនៅពេលដែលពន្លឺនៃការចង្អុលបង្ហាញបានរះឡើងនៅក្នុងដួងចិត្តរបស់ពួកគេ។ ហើយអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់ចង្អុលបង្ហាញចំពោះជនណាដែលទ្រង់មានចេតនាក្នុងចំណោមខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់ឲ្យគេដើរតាមគម្ពីរគួរអាន។ ហើយអល់ឡោះទ្រង់បញ្ជាក់ពីរបស់ដែលស្រដៀងនឹងវា ដោយការលើកវាធ្វើជាឧទាហរណ៍។ ហើយអល់ឡោះទ្រង់ដឹងបំផុតនូវអ្វីៗទាំងអស់ ដោយគ្មានអ្វីមួយអាចលាក់បាំងពីទ្រង់បានឡើយ។

ចង្កៀងនេះត្រូវបានគេអុជនៅក្នុងបណ្តាម៉ាស្ជិតទាំងឡាយដែលអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បង្គាប់ប្រើឲ្យលើកតម្កើងកិត្តិយសរបស់វា និងសំណង់របស់វា និងឲ្យគេរំលឹកព្រះនាមរបស់ទ្រង់នៅក្នុងវា(ម៉ាស្ជិតនោះ)ដោយការអាហ្សាន ការរំលឹកចំពោះអល់ឡោះ និងការប្រតិបត្តិសឡាត ដែលគេប្រតិបត្តិសឡាតនៅក្នុងវាដើម្បីស្វែងរកការពេញចិត្តពីអល់ឡោះទាំងពេលព្រឹក និងពេលល្ងាច។

គឺបុរសៗដែល(លើកតម្កើងទ្រង់)ការទិញលក់ផ្សេងៗពុំអាចធ្វើឲ្យពួកគេភ្លេចពីការរំលឹកចំពោះអល់ឡោះ ការប្រតិបត្តិសឡាតយ៉ាងពេញលេញ និងការបរិច្ចាគហ្សាកាត់ទៅកាន់អ្នកដែលមានសិទ្ធិទទួលវានោះឡើយ។ ពួកគេភ័យខ្លាចថ្ងៃបរលោក គឺថ្ងៃដែលចិត្តរបស់គេស្ទាក់ស្ទើរ(មិនច្បាស់លាស់)រវាងការរួចផុតពីទណ្ឌកម្ម និងការខ្លាចទណ្ឌកម្មនោះ ហើយកែវភ្នែកក្រឡាប់ចាក់មិនដឹងថា តើគេត្រូវឆ្ពោះទៅកាន់ទិសណានោះទេ។

ពួកគេធ្វើដូច្នោះ គឺដើម្បីឲ្យអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់តបស្នងផលបុណ្យដ៏ប្រសើរបំផុតដល់ពួកគេនូវអ្វីដែលពួកគេបានសាងកន្លងមក ហើយទ្រង់នឹងបន្ថែមឲ្យពួកគេលើសពីនេះទៀតដោយការប្រោសប្រទានរបស់ទ្រង់។ ហើយអល់ឡោះទ្រង់ប្រទានលាភសក្ការៈដល់ជនណាដែលទ្រង់មានចេតនាដោយពុំកំណត់ទៅតាមកម្រិតនៃទង្វើរបស់ពួកគេឡើយ។ ផ្ទុយទៅវិញ ទ្រង់ប្រទានដល់ពួកគេទ្វេដងលើសពីអ្វីដែលពួកគេបានសាងទៅទៀត។

រីឯពួកដែលគ្មានជំនឿនឹងអល់ឡោះវិញ អំពើល្អរបស់ពួកគេដែលពួកគេបានសាងនោះ គឺគ្មានការតបស្នងចំពោះវានោះឡើយ ប្រៀបដូចជាថ្ងៃបណ្តើរកូននៅលើដីដែលអ្នកដែលស្រេកទឹកខ្លាំងបានឃើញវា(ថ្ងៃបណ្តើកូន) ពេលនោះ ពួកគេក៏គិតថាវាជាទឹក ហើយគេក៏ដើរទៅរកវា។ លុះនៅពេលដែលគេបានទៅដល់កន្លែង(ដែលគេឃើញថាមានទឹក)នោះ ហើយគេបានឈប់នៅកន្លែងនោះ គឺគេពុំឃើញមានទឹកឡើយ។ ក៏ដូចគ្នាដែរ ពួកគ្មានជំនឿគិតស្មានថា អំពើល្អរបស់គេនឹងអាចផ្តល់ផលប្រយោជន៍ដល់រូបគេបាន។ លុះនៅពេលដែលគេបានស្លាប់ទៅ ហើយត្រូវបានគេពង្រស់ពីការស្លាប់វិញនោះ គឺគេមិនបានឃើញផលបុណ្យនៃអំពើល្អរបស់គេនោះទេ តែគេបានឃើញម្ចាស់របស់គេនៅពីមុខគេទៅវិញ។ ពេលនោះ ទ្រង់ក៏ផ្តល់ឲ្យគេនូវផលកម្មរបស់គេយ៉ាងពេញលេញ។ ហើយអល់ឡោះទ្រង់ជាអ្នកកាត់សេចក្តីយ៉ាងឆាប់រហ័សបំផុត។

ឬក៏អំពើល្អរបស់ពួកគេ(ពួកគ្មានជំនឿ)ប្រៀបបានទៅនឹងភាពងងឹតនៅក្នុងបាតសមុទ្រដ៏ជ្រៅមួយដែលមានរលកធំៗគ្របដណ្តប់ពីលើវាផ្ទួនៗ។ បន្ថែមពីនេះ មានពពកខ្មៅដ៏ធំមួយគ្របលើរលកនោះទៀតដែលបិទបាំងមិនឲ្យគេអាចមើលឃើញហ្វូងតារាបានឡើយ ដោយភាពងងឹតត្រូវត្រួតពីលើគ្នាទៅវិញទៅមក។ នៅពេលដែលអ្នកដែលស្ថិតនៅក្នុងភាពងងឹតនេះដកដៃរបស់គេចេញ គេស្ទើរតែមិនអាចមើលវាឃើញ ដោយសារតែភាពងងឹតខ្លាំងពេក។ ដូច្នោះដែរពួកគ្មានជំនឿ ភាពងងឹតនៃភាពអវិជ្ជា ការសង្ស័យ ភាពមិនច្បាស់លាស់ និងការបោះត្រាភ្ជិតលើដួងចិត្តរបស់គេ គឺនៅត្រួតពីលើគ្នា។ ហើយជនណាដែលអល់ឡោះមិនបានផ្តល់ការចង្អុលបង្ហាញដល់គេចេញពីភាពវង្វេង និងការយល់ដឹងពីគម្ពីររបស់ទ្រង់ដល់គេទេនោះ ពិតណាស់សម្រាប់គេ គឺគ្មានអ្នកដែលចង្អុលបង្ហាញរូបគេឡើយ ហើយក៏គ្មានគម្ពីរណាដែលអាចបំភ្លឺដល់ពួកគេនោះដែរ។

តើអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)មិនបានដឹងទេឬថា ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ត្រូវបានអ្នកដែលនៅលើមេឃជាច្រើនជាន់ និងម៉ាខ្លូករបស់ទ្រង់ទាំងអស់ដែលនៅលើផែនដី ពពួកសត្វស្លាបដែលត្រដាងស្លាបទាំងគូរបស់ពួកវានៅលើអាកាសទាំងអស់នោះ គឺសុទ្ធតែលើកតម្កើងសរសើរចំពោះទ្រង់ទាំងអស់? រាល់ម៉ាខ្លូកទាំងអស់នោះ គឺអល់ឡោះបានដឹងនូវការសឡាតរបស់គេចំពោះអ្នកដែលសឡាត ដូចជាមនុស្សជាដើម ហើយទ្រង់ដឹងពីការកោតសរសើរលើកតម្កើងទ្រង់ចំពោះអ្នកដែលលើកតម្កើងទ្រង់ ដូចជាសត្វស្លាបជាដើម។ ហើយអល់ឡោះទ្រង់មហាដឹងបំផុតនូវអ្វីដែលពួកគេប្រព្រឹត្ត ដោយគ្មានទង្វើណាមួយរបស់ពួកគេអាចលាក់បាំងពីទ្រង់បានឡើយ។

ហើយការគ្រប់គ្រងមេឃជាច្រើនជាន់ និងការគ្រប់គ្រងផែនដី គឺជាកម្មសិទ្ធិរបស់អល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយគត់។ ហើយការវិលត្រឡប់នៅថ្ងៃបរលោក គឺឆ្ពោះទៅកាន់ទ្រង់តែមួយគត់ដើម្បីជំនុំជម្រះ និងផ្តល់ការតបស្នង។

តើអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)មិនបានដឹងទេឬថា ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះទ្រង់ជាអ្នកធ្វើឲ្យពពករសាត់។ បន្ទាប់មក ទ្រង់បានប្រមូលផ្តុំវា(ពពក) រួចមក ទ្រង់បានធ្វើឲ្យវាគរជាដុំៗ(ក្រាស់ឃ្មឹក)ត្រួតលើគ្នាទៅវិញទៅមក។ ពេលនោះ អ្នកនឹងឃើញទឹកភ្លៀងចេញពីខាងក្នុងពពក។ ហើយទ្រង់បានបញ្ចុះពីលើមេឃចេញពីដុំពពកដ៏ក្រាស់ឃ្មឹកដែលមានទំហំធំប្រៀបដូចជាភ្នំនោះនូវដុំទឹកកក(ព្រិល)ដែលប្រៀបដូចជាដុំថ្ម ហើយទ្រង់ធ្វើឲ្យជនណាដែលទ្រង់មានចេតនាក្នុងចំណោមខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់ទទួលនូវភាពត្រជាក់នេះ និងបញ្ចៀសវា(ភាពត្រជាក់)អំពីជនណាដែលទ្រង់មានចេតនាក្នុងចំណោមពួកគេ។ ផ្លេកបន្ទោរស្ទើរតែឆក់យកក្រសែរភ្នែកដោយសារតែការជះពន្លឺដ៏ខ្លាំងក្លារបស់វា។

អល់ឡោះទ្រង់ជាអ្នកដែលផ្លាស់ប្តូររវាងពេលយប់និងពេលថ្ងៃ ដោយឲ្យវាមានវែង មានខ្លី មានមក មានទៅ(ពេលយប់មកដល់ពេលថ្ងៃចាកចេញ និងផ្ទុយមកវិញ)។ ពិតប្រាកដណាស់ នៅក្នុងបណ្តាសញ្ញាភស្តុតាងដែលលើកឡើងនេះ គឺស្ថិតក្នុងចំណោមបណ្តាភស្តុតាងដែលបញ្ជាក់ពីភាពជាម្ចាស់នៃការបង្កើត(របស់អល់ឡោះ)ដែលជាមេរៀនមួយសម្រាប់អ្នកដែលមានការស្វែងយល់ពីសមត្ថភាពរបស់អល់ឡោះ និងភាព(ជាម្ចាស់)តែមួយគត់របស់ទ្រង់។

ហើយអល់ឡោះបានបង្កើតរាល់សត្វលោកទាំងអស់ដែលមាននៅលើផែនដីអំពីតំណក់ទឹកកាម។ ក្នុងចំណោមពួកវា មានសត្វខ្លះដែលវារនឹងពោះរបស់វា ដូចជាសត្វពស់ ហើយមួយចំនួនទៀតដើរដោយជើងទាំងពីរ ដូចជាមនុស្ស និងសត្វបក្សី ហើយក្នុងចំណោមពួកវាទៀត មានសត្វខ្លះដើរដោយជើងបួន ដូចជាពពួកសត្វពាហនៈជាដើម។ អល់ឡោះទ្រង់បង្កើតនូវអ្វីដែលទ្រង់មានចេតនា ទាំងអ្វីដែលទ្រង់រំលឹកពីវា និងទាំងអ្វីដែលទ្រង់មិនបានរំលឹកអំពីវា(ឲ្យមនុស្សបានដឹង) ។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់មានអានុភាពលើអ្វីៗទាំងអស់ ដោយគ្មានអ្វីមួយដែលទ្រង់អសមត្ថភាពនោះឡើយ។

ជាការពិតណាស់ យើងបានបញ្ចុះទៅលើព្យាការីមូហាំម៉ាត់នូវភស្តុតាងដ៏ច្បាស់លាស់ជាច្រើនដែលគ្មានការមន្ទិលសង្ស័យនៅក្នុងវាឡើយ។ ហើយអល់ឡោះទ្រង់ចង្អុលបង្ហាញជនណាដែលទ្រង់មានចេតនាទៅកាន់មាគ៌ាដ៏ត្រឹមត្រូវ ដែលគ្មានភាពវៀចវេរនៅក្នុងវានោះឡើយ ដោយមាគ៌ានោះ នឹងនាំគេឆ្ពោះទៅកាន់ឋានសួគ៌។

ហើយពួកពុតត្បុតបាននិយាយថាៈ ពួកយើងមានជំនឿលើអល់ឡោះ និងមានជំនឿលើអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ ហើយពួកយើងប្រតិបត្តិតាមអល់ឡោះ ហើយក៏ប្រតិបត្តិតាមអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ដែរ។ បន្ទាប់មក មានមួយក្រុមក្នុងចំណោមពួកគេបានងាកចេញ ដោយពួកគេមិនបានគោរពប្រតិបត្តិតាមអល់ឡោះ និងអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ដែលបានបញ្ជាប្រើពួកគេឲ្យតស៊ូក្នុងមាគ៌ាអល់ឡោះ និងផ្សេងពីនេះទៀតនោះទេ ក្រោយពីពួកគេបានអះអាងថា ពួកគេបានមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះ និងអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ ព្រមទាំងប្រតិបត្តិតាមអ្នកទាំងពីរ(អល់ឡោះនិងអ្នកនាំសារ)ហើយនោះ។ ហើយពួកដែលងាកចេញពីការប្រតិបត្តិតាមអល់ឡោះ និងអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់នោះ ពុំមែនជាអ្នកដែលមានជំនឿឡើយ បើទោះបីជាពួកគេអះអាងថា ពួកគេគឺជាអ្នកដែលមានជំនឿក៏ដោយ។

ហើយនៅពេលដែលគេអំពាវនាវពួកពុតត្បតទាំងនោះទៅកាន់អល់ឡោះ និងអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ដើម្បីកាត់សេចក្តីរវាងពួកគេចំពោះអ្វីដែលពួកគេឈ្លោះប្រកែកគ្នាចំពោះវានោះ ស្រាប់តែពួកគេងាកចេញ ប្រឆាំងនឹងការកាត់សេចក្តីរបស់លោកទៅវិញ ព្រោះតែភាពពុតត្បុតរបស់ពួកគេ។

តែប្រសិនបើពួកគេបានដឹងថា ជាការពិតណាស់ ភាពត្រឹមត្រូវគឺសម្រាប់ពួកគេ ហើយពិតណាស់ គាត់(ព្យាការីមូហាំម៉ាត់)នឹងកាត់សេចក្តីដោយផ្តល់ផលប្រយោជន៍ដល់ពួកគេវិញនោះ ពួកគេពិតជានាំគ្នាមកកាន់គាត់ដោយការគោរព និងឱនលំទោនជាមិនខាន។

តើក្នុងចិត្តរបស់ពួកទាំងនោះមានជំងឺ ឬក៏ពួកគេមានការសង្ស័យ ថាតើគាត់(ព្យាការីមូហាំម៉ាត់)ពិតជាអ្នកនាំសាររបស់អល់ឡោះ ឬក៏ពួកគេមានការភ័យខ្លាចអល់ឡោះនិងអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់បំពាន(មានភាពអយុត្តិធម៌)ចំពោះពួកគេក្នុងការកាត់ក្តី? រឿងនោះមិនដូចអ្វីដែលបានលើកឡើងនោះទេ ផ្ទុយទៅវិញ វាគ្រាន់តែជាលេសក្នុងខ្លួនរបស់ពួកគេ ដោយសារតែការងាកចេញរបស់ពួកគេពីការកាត់សេចក្តីរបស់គាត់(អ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់) និងភាពចចេសរឹងរួសរបស់ពួកគេចំពោះគាត់ប៉ុណ្ណោះ។

ជាការពិតណាស់ ចម្លើយរបស់បណ្តាអ្នកមានជំនឿនៅពេលដែលគេអំពាវនាវពួកគេទៅកាន់អល់ឡោះ និងទៅកាន់អ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ដើម្បីកាត់សេចក្តីរវាងពួកគេនោះ គឺពួកគេឆ្លើយថាៈ ពួកយើងបានឮហើយនូវបន្ទូលរបស់ទ្រង់ ហើយយើងគោរពប្រតិបត្តិតាមហើយនូវបទបញ្ជារបស់ទ្រង់។ ហើយបណ្តាអ្នកដែលមានលក្ខណៈបែបនេះហើយ គឺជាអ្នកដែលទទួលជោគជ័យទាំងក្នុងលោកិយ និងនៅថ្ងៃបរលោក។

ហើយជនណាដែលប្រតិបត្តិតាមអល់ឡោះ និងប្រតិបត្តិតាមអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ ហើយទទូលយកនូវការកាត់សេចក្តីរបស់អ្នកទាំងពីរ(អល់ឡោះនិងអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់) និងភ័យខ្លាចចំពោះអំពើបាបរបស់គេ ព្រមទាំងកោតខ្លាចអល់ឡោះតាមរយៈការអនុវត្តតាមបទបញ្ជារបស់ទ្រង់ និងចៀសវាងពីបម្រាមរបស់ទ្រង់នោះ អ្នកទាំងនោះហើយ គឺជាអ្នកដែលទទួលជោគជ័យ ដោយទទួលបាននូវប្រការល្អទាំងនៅក្នុងលោកិយ និងនៅថ្ងៃបរលោក។

ហើយពួកពុតត្បុតបានស្បថនឹងអល់ឡោះនូវការស្បថដ៏ម៉ឺងម៉ាត់របស់ពួកគេថាៈ ប្រសិនបើអ្នក(ព្យាការីមូហាំម៉ាត់)បញ្ជាពួកគេឲ្យចេញទៅធ្វើសង្គ្រាមក្នុងមាគ៌ាអល់ឡោះនោះ ពួកគេប្រាកដជានឹងចេញទៅភ្លាម។ ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ពោលទៅកាន់ពួកគេថាៈ ពួកអ្នកពុំចាំបាច់ស្បថនោះទេ។ ពិតប្រាកដណាស់ ការកុហកបោកប្រាស់របស់ពួកអ្នក ត្រូវគេបានដឹងអស់ហើយ។ ហើយការគោរពប្រតិបត្តិរបស់ពួកអ្នកដែលពួកអ្នកបានអះអាងនោះ ក៏គេបានដឹងដែរ(ថាវាមិនពិត)។ ហើយអល់ឡោះជាម្ចាស់មហាដឹងបំផុតនូវអ្វីដែលពួកអ្នកប្រព្រឹត្ត ដោយគ្មានទង្វើណាមួយរបស់ពួកអ្នកអាចលាក់បាំងពីទ្រង់បានឡើយ ទោះបីជាពួកអ្នកខំលាក់បាំងវាយ៉ាងណាក៏ដោយ។

ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ពោលទៅកាន់ពួកពុតត្បុតទាំងនោះថាៈ ចូរពួកអ្នកប្រតិបត្តិតាមអល់ឡោះនិងប្រតិបត្តិតាមអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ ទាំងក្នុងពេលបើកចំហ និងក្នុងពេលស្ងាត់កំបាំង។ តែប្រសិនបើពួកអ្នកបែរចេញពីការគោរពប្រតិបត្តិចំពោះអ្នកទាំងពីរដែលគេបានដាក់បទបញ្ជាចំពោះពួកអ្នកនោះ ជាការពិតណាស់ អ្វីដែលជាបន្ទុក(តួនាទី)របស់គេ(ព្យាការីមូហាំម៉ាត់) គឺការផ្សព្វផ្សាយប៉ុណ្ណោះ។ ចំណែកឯបន្ទុក(កាតព្វកិច្ច)របស់ពួកអ្នកវិញ គឺពួកអ្នកត្រូវតែប្រតិបត្តិតាម និងអនុវត្តន៍តាមនូវអ្វីដែលគាត់បាននាំមក។ ហើយប្រសិនបើពួកអ្នកគោរពប្រតិបត្តិតាមគេ(ព្យាការីមូហាំម៉ាត់)ដោយអនុវត្តនូវប្រការទាំងឡាយដែលគេបានបង្គាប់ប្រើពួកអ្នក និងបញ្ឈប់(មិនប្រព្រឹត្ត)នូវប្រការទាំងឡាយដែលគេបានហាមឃាត់ចំពោះពួកអ្នកនោះ ពួកអ្នកនឹងទទួលបានការចង្អុលបង្ហាញទៅកាន់ការពិតជាមិនខាន។ ហើយកាតព្វកិច្ចរបស់អ្នកនាំសារ គ្មានអ្វីក្រៅពីការផ្សព្វផ្សាយសារដ៏ច្បាស់លាស់ប៉ុណ្ណោះ ដោយគេមិនទទួលបន្ទុកក្នុងផ្តល់ការចង្អុលបង្ហាញដល់ពួកអ្នកនោះទេ ហើយក៏មិនអាចបង្ខំពួកអ្នកឲ្យទទួលយកវានោះដែរ។

អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានសន្យាចំពោះអ្នកដែលមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះ និងបានសាងទង្វើកុសលក្នុងចំណោមពួកអ្នកថាៈ ជាការពិតណាស់ ទ្រង់នឹងជួយពួកគេឲ្យទទួលជ័យជម្នះលើសត្រូវរបស់ពួកគេ ហើយនឹងធ្វើឲ្យពួកគេក្លាយជាអ្នកគ្រប់គ្រងបន្តនៅលើផែនដីនេះ ដូចដែលទ្រង់ធ្លាប់បានផ្តល់ឲ្យបណ្តាដែលមានជំនឿជំនាន់មុនពួកគេក្លាយជាអ្នកគ្រប់គ្រងលើផែនដីដូច្នោះដែរ។ ហើយទ្រង់បានសន្យាចំពោះពួកគេទៀតថាៈ ទ្រង់នឹងធ្វើឲ្យសាសនារបស់ពួកគេដែលទ្រង់ពេញចិត្ត(ឲ្យពួកគេទទទួលយកធ្វើជាសាសនា)នោះ មានភាពខ្ពង់ខ្ពស់ និងខ្លាំងក្លា (នោះគឺសាសនាឥស្លាម)។ ហើយទ្រង់ក៏បានសន្យានឹងពួកគេទៀតថាៈ ទ្រង់នឹងជំនួសឲ្យពួកគេនូវសុខសន្តិភាពបន្ទាប់ពី(ពួកគេទទួលនូវ)ការភ័យខ្លាច។ ពួកគេគោរពសក្ការៈមកចំពោះយើង(អល់ឡោះ)តែមួយគត់ ដោយពួកគេមិនធ្វើស្ហ៊ីរិកមកចំពោះយើងនូវប្រការណាមួយឡើយ។ ហើយជនណាដែលបានប្រឆាំងបន្ទាប់ពី(ទទួលបាននូវ)ឧបការគុណទាំងនេះហើយនោះ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកគេគឺជាពួកដែលចាកចេញពីការគោរពប្រតិបត្តិចំពោះអល់ឡោះហើយ។