Аль-Фуркан 25:38–77

ហើយយើងបានបំផ្លាញពួកអាទដែលជាក្រុមរបស់ព្យាការីហ៊ូទ ពួកសាមូទដែលជាក្រុមរបស់ព្យាការីសឡេះ និងបានបំផ្លាញក្រុមរ៉ស(ជាក្រុមរបស់ព្យាការីស៊្ហូអែប)។ ហើយយើងក៏បានបំផ្លាញប្រជាជាតិជាច្រើនទៀតផងដែររវាងពួកគេ(ក្រុម)ទាំងបីនេះ។

ហើយរាល់ៗពួកដែលត្រូវបានគេបំផ្លាញទាំងនោះ យើងក៏ធ្លាប់បានរៀបរាប់ប្រាប់ពួកគេពីការបំផ្លាញប្រជាជាតិជំនាន់មុនៗជាច្រើន និងមូលហេតុនៃការទទួលរងនូវការបំផ្លាញនោះផងដែរ ដើម្បីឲ្យពួកគេយកវាជាមេរៀន។ ហើយរាល់ៗក្រុមទាំងនោះ យើងបានបំផ្លាញវាឲ្យវិនាសសាបសូន្យ ដោយសារតែការប្រឆាំង និងការចចេសរឹងរូសរបស់ពួកគេ។

ហើយជាការពិតណាស់ ពួកដែលបដិសេធក្នុងចំណោមក្រុមរបស់អ្នក(អ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់) គឺបានទៅដល់ភូមិស្រុកនៃក្រុមរបស់ព្យាការីលូតដែលគេបានបញ្ចុះភ្លៀងដំថ្មទៅលើភូមិស្រុកនោះ(នៅក្នុងដំណើររបស់ពួកគេទៅកាន់ទឹកដីស្ហាម) ជាទណ្ឌកម្មសម្រាប់ពួកគេចំពោះការប្រព្រឹត្តទង្វើអសីលធម៌(ស្រឡាញ់ភេទដូចគ្នា) ដើម្បីឲ្យពួកគេ(ពួកដែលបដិសេធក្នុងចំណោមក្រុមរបស់អ្នក)យកវាធ្វើជាមេរៀន។ តើពួកគេខ្វាក់ភ្នែកមិនបានឃើញភូមិស្រុក(របស់ព្យាការីលូត)នេះទេឬ? ទេ! (គឺពួកគេពិតជាបានឃើញ) ផ្ទុយទៅវិញ ពួកគេមិនធ្លាប់រំពឹងថា មានការពង្រស់ឲ្យរស់ឡើងវិញដែលពួកគេត្រូវបានគេជំនុំជម្រះក្រោយពីវានោះឡើយ។

ហើយនៅពេលដែលពួកដែលបដិសេធទាំងនោះបានជួបអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់) ពួកគេតែងចំអកឲ្យអ្នក ដោយពួកគេនិយាយក្នុងន័យចំអកឡកឡឺយ និងបដិសេធថាៈ តើម្នាក់នេះឬដែលអល់ឡោះបានតែងតាំងគេជាអ្នកនាំសារមកកាន់ពួកយើងនោះ?

ជាការពិតណាស់ គេ(ព្យាការីមូហាំម៉ាត់)ស្ទើរតែធ្វើឲ្យពួកយើងងាកចេញពីការគោរពសក្ការៈចំពោះព្រះនានារបស់ពួកយើងទៅហើយ។ ប្រសិនបើពួកយើងមិនបានអត់ធ្មត់លើការគោរពសក្ការៈចំពោះវា(ព្រះនានា)ទេនោះ គេ(ព្យាការីមូហាំម៉ាត់)ពិតជានឹងធ្វើឲ្យយើងងាកចេញពីវា(ព្រះនានា)ដោយសារតែអំណះអំណាង និងភស្តុតាងទាំងឡាយរបស់គេមិនខានឡើយ។ ហើយពួកគេគង់តែនឹងដឹង នៅពេលដែលពួកគេបានឃើញទណ្ឌកម្មផ្ទាល់នឹងភ្នែកនៅក្នុងផ្នូររបស់ពួកគេ និងនៅថ្ងៃបរលោក ថាតើនរណាដែលវង្វេងពីមាគ៌ាដ៏ត្រឹមត្រូវជាងគេនោះ ថាតើពួកគេ ឬក៏គាត់(ព្យាការីមូហាំម៉ាត់)? ហើយពួកគេនឹងដឹង(នៅពេលនោះ)ថា តើនរណាដែលវង្វេងជាងគេ។

តើអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)បានឃើញអ្នកដែលយកទំនើងចិត្តរបស់ខ្លួនធ្វើជាព្រះជាម្ចាស់ ហើយប្រតិបត្តិតាមវាឬទេ? ដូច្នេះ តើអ្នក(ព្យាការីមូហាំម៉ាត់)ជាអ្នកដែលទទួលខុសត្រូវក្នុងការត្រឡប់រូបគេទៅកាន់ការមានជំនឿ និងហាមឃាត់គេពីភាពគ្មានជំនឿឬ?

ផ្ទុយទៅវិញ តើអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)គិតស្មានថា ភាគច្រើននៃពួកដែលអ្នកបានអំពាវនាវពួកគេទៅកាន់ការមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយគត់ និង(ទៅកាន់)ការគោរពប្រតិបត្តិតាមទ្រង់នោះ ពួកគេពិតជាស្តាប់ដោយការទទួលយក ឬក៏ត្រិះរិះពិចារណាចំពោះបណ្តាសញ្ញាភស្តុតាងទាំងឡាយឬ? ពុំមែនដូច្នោះឡើយ ពួកគេគ្មានអ្វីក្រៅពីដូចសត្វធាតុនោះទេចំពោះការស្តាប់ ការចេះគិត និងការឈ្វេងយល់(របស់ពួកគេ)នោះ។ ផ្ទុយទៅវិញ ពួកគេវង្វេងពីមាគ៌ាដ៏ត្រឹមត្រូវជាងសត្វធាតុទៅទៀត។

តើអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)មិនបានឃើញទេឬចំពោះស្លាកស្នាមនៃការបង្កើតរបស់អល់ឡោះជាម្ចាស់ ខណៈដែលទ្រង់បានបន្លាយស្រមោលនៅលើផែនដីនោះ? ប្រសិនបើទ្រង់មានចេតនាឲ្យវានៅនឹងមួយកន្លែងដោយមិនមានចលនាទេនោះ ទ្រង់ប្រាកដជានឹងធ្វើឲ្យវាមិនមានចលនាជាមិនខាន។ បន្ទាប់មក យើងបានធ្វើឲ្យព្រះអាទិត្យជាសញ្ញាចំពោះវា(បញ្ជាក់ពីស្រមោល) ដោយធ្វើឲ្យស្រមោលនោះអាចវែង ឬរួមខ្លីតាមរយៈ(ដំណើរ ឬទីតាំងរបស់)ព្រះអាទិត្យនេះ។

បន្ទាប់មក យើងបានដកយកស្រមោលនោះបន្តិចម្តងៗ អាស្រ័យទៅតាមការរះឡើងខ្ពស់នៃព្រះអាទិត្យ(ថ្ងៃកាន់តែខ្ពស់ ស្រមោលកាន់តែបាត់បង់)។

ហើយអល់ឡោះ ទ្រង់គឺជាអ្នកដែលបានធ្វើឲ្យមានពេលយប់សម្រាប់ពួកអ្នកដែលប្រៀបដូចជាសម្លៀកបំពាក់ដែលបិទបាំង(រាងកាយ)ពួកអ្នក និងបិទបាំងអ្វីគ្រប់យ៉ាង។ ហើយទ្រង់ជាអ្នកដែលបានបង្កើតឲ្យមានការគេងសម្រាប់ពួកអ្នក ដើម្បីជាការសម្រាកដែលអាចឲ្យពួកអ្នកបានសម្រាកពីភាពមមាញឹករបស់ពួកអ្នក។ ទ្រង់ក៏ជាអ្នកដែលធ្វើឲ្យមានពេលថ្ងៃ ដែលជាពេលមួយដែលពួកអ្នកអាចចេញរកស៊ីចិញ្ចឹមជីវិតបាន។

ហើយអល់ឡោះជាអ្នកដែលបញ្ជូនខ្យល់ជាដំណឹងល្អ ថានឹងមានភ្លៀងធ្លាក់ ដែលវាគឺស្ថិតក្នុងចំណោមក្តីមេត្តាករុណារបស់ទ្រង់ចំពោះខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់។ ហើយយើងបានបញ្ចុះពីលើមេឃមកនូវទឹកភ្លៀងដ៏ជ្រះស្អាតដែលពួកគេអាចប្រើក្នុងការជម្រះសម្អាតនឹងវាបាន។

ដើម្បីយើងធ្វើឲ្យដីដែលគ្មានជីជាតិដែលគ្មានរុក្ខជាតិដុះនៅលើវានោះមានជីវិត(មានជីជាតិ)ឡើងវិញតាមរយៈទឹកភ្លៀងនោះ ដោយធ្វើឲ្យមានរុក្ខជាតិជាច្រើនប្រភេទដុះនៅលើ(ដី)នោះ និងធ្វើឲ្យវាមានពណ៌បៃតង។ ហើយតាមរយៈទឹកភ្លៀងនេះដែរ យើងក៏បានផ្តល់វាទៅដល់ដល់សត្វពាហនៈ និងមនុស្សលោក ហើយនិងអ្វីៗជាច្រើនទៀតដែលយើងបានបង្កើតមក។

ហើយជាការពិតណាស់ យើងបានបញ្ជាក់ និងបានបែងចែកនៅក្នុងគម្ពីរគួរអាននេះនូវសញ្ញាភស្តុតាង និងអំណះអំណាងជាច្រើនប្រភេទដើម្បីឲ្យពួកគេយកវាធ្វើជាមេរៀន។ ក៏ប៉ុន្តែ មនុស្សលោកភាគច្រើន គ្មានអ្វីក្រៅពីការប្រឆាំងនឹងការពិត និងបដិសេធចំពោះវានោះឡើយ។

ហើយប្រសិនបើយើងមានចេតនា យើងពិតជានឹងបញ្ជូនទៅកាន់ភូមិស្រុកនីមួយៗនូវអ្នកនាំសារម្នាក់ ដើម្បីឲ្យគេព្រមាន និងបន្លាចពួកគេពីទណ្ឌកម្មរបស់អល់ឡោះជាមិនខាន ក៏ប៉ុន្តែយើងមិនមានចេតនាដូច្នោះឡើយ។ ហើយពិតប្រាកដណាស់ យើងបានតែងតាំងព្យាការីមូហាំម៉ាត់ជាអ្នកនាំសារម្នាក់ទៅកាន់មនុស្សលោកទាំងអស់។

ដូច្នេះ ចូរអ្នកកុំគោរពតាមពួកប្រឆាំងចំពោះអ្វីដែលពួកគេទាមទារអំពីអ្នកឲ្យធ្វើវា និងអ្វីដែលពួកគេដាក់សំណើមកកាន់អ្នក តែអ្នកត្រូវតស៊ូឲ្យបានខ្លាំងក្លាជាមួយពួកគេតាមរយៈគម្ពីរគួរអានដែលត្រូវបានបញ្ចុះទៅកាន់អ្នកនេះដោយការអត់ធ្មត់ចំពោះការធ្វើទុក្ខបុកម្នេញរបស់ពួកគេ និងការលំបាកគ្រប់បែបយ៉ាងក្នុងការអំពាវនាវពួកគេទៅកាន់អល់ឡោះជាម្ចាស់នោះ។

ហើយអល់ឡោះជាម្ចាស់ ទ្រង់គឺជាអ្នកដែលបានធ្វើឲ្យសមុទ្រពីរនៅជាប់គ្នា ដោយមួយជាទឹកសាបឆ្ងាញ់ពិសារ និងមួយទៀតប្រៃល្វីង ហើយទ្រង់បានធ្វើឲ្យមានរនាំងមួយដែលខ័ណ្ឌចែករវាងសមុទ្រទាំងពីរនេះ ដែលរារាំងវាទាំងពីរមិនឲ្យជ្រាបចូលគ្នា។

ហើយទ្រង់ជាអ្នកដែលបានបង្កើតមនុស្សលោកចេញពីទឹកកាមបុរសនិងស្ត្រី ហើយទ្រង់ជាអ្នកដែលបានបង្កើតមនុស្សលោកដោយធ្វើឲ្យមានទំនាក់ទំនងជាពូជពង្ស និងទំនាក់ទំនងជាសាច់ថ្លៃ។ ហើយម្ចាស់របស់អ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់) គឺមានអានុភាពលើអ្វីៗទាំងអស់ដោយគ្មានអ្វីមួយដែលទ្រង់អសមត្ថភាពនោះឡើយ ហើយក្នុងចំណោមសមត្ថភាពរបស់ទ្រង់នោះ គឺទ្រង់អាចបង្កើតមនុស្សចេញពីទឹកកាមបុរសនិងស្ត្រី។

តែពួកប្រឆាំងបែរជាគោរពសក្ការៈចំពោះរូបបដិមានានាក្រៅពីអល់ឡោះដែលវាពុំអាចផ្តល់ផលប្រយោជន៍ដល់ពួកគេប្រសិនបើពួកគេគោរពតាមវា ហើយក៏មិនអាចផ្តល់នូវគ្រោះថ្នាក់អ្វីសោះដល់ពួកគេប្រសិនបើពួកគេប្រឆាំងនឹងវា(រូបបដិមា)ទៅវិញ។ ហើយអ្នកដែលប្រឆាំង គឺជាអ្នកដែលដើរតាមស្ហៃតនចំពោះអ្វីដែលអល់ឡោះខឹងសម្បា។

ហើយយើងមិនបានបញ្ជូនអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)មកឡើយ លើកលែងតែដើម្បីធ្វើជាអ្នកផ្តល់ដំណឹងរីករាយចំពោះជនណាដែលគោរពប្រតិបត្តិតាមអល់ឡោះដោយការមានជំនឿ និងសាងនូវទង្វើកុសល ហើយនិងធ្វើជាអ្នកដាស់តឿនព្រមានចំពោះជនណាដែលប្រឆាំងនឹងទ្រង់ដោយការគ្មានជំនឿ និងការប្រព្រឹត្តល្មើសប៉ុណ្ណោះ។

ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ពោលចុះថាៈ ខ្ញុំមិនសុំពីពួកអ្នកនូវការតបស្នង(កម្រៃ)ណាមួយចំពោះការផ្សព្វផ្សាយសារនោះឡើយ លើកលែងតែជនណាក្នុងចំណោមពួកអ្នកដែលចង់ប្រកាន់យកនូវមាគ៌ាឆ្ពោះទៅកាន់ការពេញចិត្តពីអល់ឡោះតាមរយៈការបរិច្ចាគនោះ ចូរឲ្យគេធ្វើចុះ។

ហើយចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ប្រគល់ការទុកចិត្តនូវគ្រប់កិច្ចការទាំងឡាយរបស់អ្នកចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់ដែលជាអ្នកមានជីវិតជាអមតៈគ្មានថ្ងៃស្លាប់ចុះ ហើយអ្នកត្រូវលើកតម្កើងដោយការសរសើរចំពោះទ្រង់។ គ្រប់គ្រាន់ហើយដែលទ្រង់ជាអ្នកដឹងបំផុតចំពោះបាបកម្មទាំងឡាយនៃខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់ ដែលគ្មានបាបកម្មណាមួយអាចលាក់បាំងពីទ្រង់បានឡើយ ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងដល់ពួកគេចំពោះវា។

(ទ្រង់)គឺជាអ្នកដែលបានបង្កើតមេឃជាច្រើនជាន់ និងបានបង្កើតផែនដី ព្រមទាំងអ្វីៗដែលនៅចន្លោះវាទាំងពីរក្នុងរយៈពេលប្រាំមួយថ្ងៃ។ បន្ទាប់មក ទ្រង់គង់នៅលើអារ៉ស្ហក្នុងលក្ខណៈដែលសាកសមនឹងភាពខ្ពង់ខ្ពស់របស់ទ្រង់ ហើយទ្រង់គឺជាម្ចាស់ដ៏មហាសប្បុរស។ ដូច្នេះ ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)បួងសួងសុំពីទ្រង់ដែលជាម្ចាស់មហាដឹងជ្រួតជ្រាបចុះ។ ហើយអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់ជាអ្នកដែលដឹងបំផុតនូវអ្វីៗទាំងអស់ ដោយគ្មានអ្វីមួយអាចលាក់បាំងពីទ្រង់បានឡើយ។

ហើយនៅពេលដែលមានគេនិយាយទៅកាន់ពួកគ្មានជំនឿថាៈ ចូរពួកអ្នកឱនស៊ូជោតចំពោះម្ចាស់ដ៏មហាសប្បុរស។ ពួកគេបានតបវិញថាៈ ពួកយើងមិនឱនស៊ូជោតចំពោះម្ចាស់មហាសប្បុរសឡើយ។ តើម្ចាស់ដ៏មហាសប្បុរសជាអ្វី? ពួកយើងមិនស្គាល់ទ្រង់នោះទេ ហើយក៏មិនទទួលស្គាល់ទ្រង់នោះដែរ។ តើពួកយើងឱនស៊ូជោតទៅចំពោះអ្វីដែលអ្នកបានប្រើពួកយើងឲ្យស៊ូជោតទៅកាន់ ខណៈដែលពួកយើងមិនស្គាល់ទ្រង់ផងនោះឬ? ផ្ទុយទៅវិញ ការប្រើឲ្យពួកគេឱនស៊ូជោតនោះ គឺធ្វើឲ្យពួកគេឃ្លាតកាន់តែឆ្ងាយពីការមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះថែមទៀត។

ទ្រង់មហាមានពរជ័យដែលបានបង្កើតនូវទីតាំងជាច្រើននៅលើមេឃសម្រាប់ភព និងហ្វូងតារាទាំងឡាយ។ ហើយទ្រង់បានបង្កើតនៅលើមេឃនោះផងដែរនូវព្រះអាទិត្យដែលបញ្ចេញរស្មី និងបានបង្កើតព្រះចន្ទដែលបំភ្លឺដល់ភពផែនដី ដែលខុសពីរស្មីរបស់ព្រះអាទិត្យ។

ហើយអល់ឡោះទ្រង់ជាអ្នកដែលបានបង្កើតឲ្យមានពេលយប់និងពេលថ្ងៃដែលនៅប្រដេញគ្នា ដោយនៅពេលដែលពេលមួយបានដល់ ពេលមួយទៀតក៏បានបាំងបិទ សម្រាប់ជនណាដែលចង់យកសញ្ញាភស្តុតាងរបស់អល់ឡោះធ្វើជាមេរៀន ដែលនាំឲ្យគេទទួលបាននូវការចង្អុលបង្ហាញ ឬក៏ចង់ថ្លែងនូវអំណរគុណអល់ឡោះចំពោះឧបការគុណរបស់ទ្រង់នោះ។

ហើយបណ្តាខ្ញុំបម្រើនៃម្ចាស់ដ៏មហាសប្បុរសដែលជាអ្នកមានជំនឿនោះ គឺជាអ្នកដែលធ្វើដំណើរនៅលើផែនដីដោយសុភាពរាបសា និងឱនលំទោន។ ហើយនៅពេលដែលពួកល្ងង់ខ្លៅនិយាយ(ពាក្យអសុរស)ទៅកាន់ពួកគេ ពួកគេមិនតបត(ពាក្យអសុរស)ដូចគ្នាវិញនោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ ពួកគេនិយាយតបទៅកាន់ពួកគេ(ពួកល្ងង់ខ្លៅ)វិញដោយពាក្យសម្តីល្អៗ មិនប្រព្រឹត្តអវិជា្ជទៅលើពួកគេវិញឡើយ។

និងបណ្តាអ្នកដែលចំណាយពេលវេលានៅពេលយប់ដើម្បីស៊ូជោតចំពោះម្ចាស់របស់ពួកគេដោយថ្ងាស់របស់ពួកគេ និងឈរគោរពសក្ការៈចំពោះម្ចាស់របស់ពួកគេនឹងជើងរបស់ពួកគេដោយពួកគេធ្វើការប្រតិបត្តិសឡាតចំពោះអល់ឡោះ។

និងបណ្តាអ្នកដែលបួងសួងសុំពីម្ចាស់របស់ពួកគេថាៈ ឱម្ចាស់របស់ពួកយើង! សូមទ្រង់មេត្តាបញ្ចៀសពួកយើងឲ្យឆ្ងាយពីទណ្ឌកម្មនៃភ្លើងនរកជើហាន់ណាំផងចុះ។ ពិតប្រាកដណាស់ ទណ្ឌកម្មនៃភ្លើងនរកជើហាន់ណាំ គឺជាទណ្ឌកម្មដែលអមតៈជាប់ជានិច្ចសម្រាប់ពួកដែលស្លាប់ក្នុងនាមជាអ្នកដែលគ្មានជំនឿ។

ពិតប្រាកដណាស់ វា(នរកជើហាន់ណាំ)ជាទីលំនៅដ៏អាក្រក់បំផុតសម្រាប់អ្នកដែលរស់នៅក្នុងវា និងជាកន្លែងស្នាក់អាស្រ័យដ៏អាក្រក់បំផុតសម្រាប់អ្នកដែលស្នាក់អាស្រ័យក្នុងវា។

និងបណ្តាអ្នកដែលនៅពេលណាដែលពួកគេចំណាយទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកគេ គឺពួកគេមិនចំណាយវាដោយភាពខ្ជះខ្ជាយនោះទេ ហើយពួកគេក៏មិននចង្អៀតចង្អល់(គំរិះ)ក្នុងការចំណាយវាទៅលើអ្នកដែលចាំបាច់លើគេត្រូវចំណាយផ្គត់ផ្គង់ខ ដូចជាខ្លួនរបស់គេផ្ទាល់ ឬអ្នកដទៃនូវគ្រប់កិច្ចការទាំងឡាយរបស់អ្នកចុះ។ តែពួកគេចំណាយធុនកណ្តាលរវាងវាទាំងពីរ ពោលគឺមិនខ្ជះខ្ជាយពេក ហើយក៏មិនត្បិតត្បៀត(គំរិះ)ពេកដែរ។

និងបណ្តាអ្នកដែលមិនបួងសួងសុំពីអ្នកផ្សេងរួមជាមួយនឹងអល់ឡោះ ហើយពួកគេមិនសម្លាប់ជីវិតដែលអល់ឡោះទ្រង់ដាក់បម្រាមហាមមិនឲ្យសម្លាប់ លើកលែងតែអ្នកដែលអល់ឡោះបានអនុញ្ញាតឲ្យគេសម្លាប់ (ដូចជា ការសម្លាប់អ្នកដែលបានសម្លាប់គេ(ឃាតករ) ឬអ្នកដែលរបូតចេញពីសាសនាឥស្លាម ឬអ្នកហ្ស៊ីណាដែលបានរៀបការរួច) ហើយពួកគេក៏មិនប្រព្រឹត្តអំពើហ្ស៊ីណាដែរ។ ក៏ប៉ុន្តែ ប្រសិនបើជនណាដែលបានប្រព្រឹត្តនូវអំពើបាបកម្មធំៗទាំងនេះវិញនោះ ពួកគេនឹងទទួលនូវទណ្ឌកម្មនៅថ្ងៃបរលោកចំពោះអំពើបាបដែលពួកគេបានសាងនេះជាមិនខានឡើយ។

ទណ្ឌកម្មនឹងត្រូវបន្ថែមទៅលើគេទ្វេដងនៅថ្ងៃបរលោក។ ហើយគេនឹងស្ថិតក្នុងទណ្ឌកម្មដ៏អាម៉ាស់នេះជារៀងរហូត។

ក៏ប៉ុន្តែ ចំពោះជនណាដែលបានសារភាពកំហុសចំពោះអល់ឡោះ និងមានជំនឿ ហើយបានសាងនូវទង្វើកុសលដែលបញ្ជាក់ទៅលើការសារភាពកំហុសដ៏ពិតប្រាកដរបស់គេវិញនោះ ពិតប្រាកដណាស់ អ្នកទាំងនោះហើយដែលអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់នឹងផ្លាស់ប្តូរអំពើអាក្រក់ដែលគេបានសាងកន្លងមកនោះឲ្យទៅជាអំពើល្អវិញ។ ហើយអល់ឡោះទ្រង់មហាអភ័យទោសនូវបាបកម្មទាំងឡាយចំពោះជនណាដែលបានសារភាពកំហុសក្នុងចំណោមខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់ ហើយទ្រង់មហាអាណិតស្រឡាញ់បំផុតចំពោះពួកគេ។

ហើយជនណាដែលបានសារភាពកំហុសចំពោះអល់ឡោះ ហើយគេបានបង្ហាញពីការសារភាពកំហុសដ៏ពិតប្រាកដរបស់គេតាមរយៈការសាងទង្វើកុសល(គោរពប្រតិបត្តិចំពោះអល់ឡោះ) និងបោះបង់ចោលនូវទង្វើបាបកម្មនោះ ពិតប្រាដកណាស់ ការសារភាពកំហុសរបស់គេនោះ គឺជាការសារភាពកំហុសមួយដែលត្រូវបានគេ(អល់ឡោះ)ទទួលយក។

និងបណ្តាអ្នកដែលមិនចូលរួមក្នុងប្រការអាក្រក់ ដូចជា(ចូលរួមក្នុង)កន្លែងឬទីតាំងដែលប្រព្រឹត្តបាបកម្ម និងកន្លែងកំសាន្តដែលគេហាមឃាត់ជាដើម។ ហើយនៅពេលដែលពួកគេបានដើរឆ្លងកាត់ហ្វូងមនុស្សដែលនិយាយសម្តីឥតប្រយោជន៍ និងប្រព្រឹត្តទង្វើឥតប្រយោជន៍នោះ គឺពួកគេឆ្លងកាត់ដូចជាអ្នកដំណើរធម្មតា(មិនចូលរួមជាមួយពួកគេ) និងផ្តល់តម្លៃនិងសេចក្តីថ្លៃថ្នូរដល់ខ្លួនឯងដោយបញ្ចៀសខ្លួនពីការចូលរួមជាមួយពួកគេ។

និងបណ្តាអ្នកដែលនៅពេលណាដែលមានគេរំលឹកពីបណ្តាសញ្ញាភស្តុតាងរបស់អល់ឡោះដែលគេស្តាប់ឮនិងមើលឃើញនោះ គឺពួកគេមិនបានធ្វើថ្លង់មិនស្តាប់នូវបណ្តាភស្តុតាងទាំងនោះនោះទេ ហើយក៏មិនបានធ្វើខ្វាក់មិនមើលសញ្ញាភស្តុតាងដែលគេឃើញនោះ នោះដែរ។

និងបណ្តាអ្នកដែលបួងសួងសុំពីម្ចាស់របស់ពួកគេថាៈ ឱម្ចាស់របស់ពួកយើង! សូមទ្រង់មេត្តាប្រទានឲ្យពួកយើងនូវប្រពន្ធរបស់ពួកយើង និងកូនចៅរបស់ពួកយើងដែលជាទីគាប់ចិត្តសម្រាប់ពួកយើងផងចុះ ដោយឲ្យពួកគេមានការកោតខ្លាច(ចំពោះទ្រង់) និងប្រកាន់ខ្ជាប់នឹងសេចក្តីពិត ហើយសូមទ្រង់មេត្តាធ្វើឲ្យពួកយើងក្លាយជាមេដឹកនាំដែលស្ថិតនៅលើការពិតសម្រាប់អ្នកដែលកោតខ្លាច ដែលគេយកពួកយើងធ្វើជាគំរូផងចុះ។

បណ្តាអ្នកដែលមានលក្ខណៈសម្បត្តិដូចបានរៀបរាប់នេះ ពួកគេនឹងត្រូវបានគេតបស្នងនូវកន្លែងមួយដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុតនៅក្នុងឋានសួគ៌ហ្វៀរទ័ស ដែលជាឋានសួគ៌លំដាប់ខ្ពស់ជាងគេ ដោយសារតែការអត់ធ្មត់របស់ពួកគេលើការគោរពប្រតិបត្តិអល់ឡោះ។ ហើយពួកគេត្រូវបានពួកម៉ាឡាអ៊ីកាត់ទទួលស្វាគមន៍ និងជូនពរឲ្យទទួលបាននូវសេចក្តីសុខ ហើយពួកគេទទួលបានសុវត្ថិភាពពីរាល់ប្រការអាក្រក់(គ្រោះថ្នាក់)ទាំងឡាយ។

ពួកគេស្ថិតនៅទីនោះជាអមតៈ ដែលជាទីលំនៅដ៏ប្រសើរបំផុតដែលពួកគេរស់នៅ និងជាទីកន្លែងស្នាក់អាស្រ័យមួយដ៏ប្រសើរបំផុតដែលពួកគេស្នាក់អាស្រ័យ។

ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ពោលទៅកាន់ពួកគ្មានជំនឿដែលនៅបន្តស្ថិតលើភាពគ្មានជំនឿរបស់ពួកគេចុះថាៈ ម្ចាស់របស់ខ្ញុំមិនខ្វាយខ្វល់ចំពោះពួកអ្នកឡើយក្នុងការទទួលបានផលប្រយោជន៍ត្រឡប់ទៅកាន់ទ្រង់វិញតាមរយៈការគោរពប្រតិបត្តិរបស់ពួកអ្នកនោះ។ ប្រសិនបើគ្មានខ្ញុំបម្រើណាម្នាក់របស់ទ្រង់បួងសួងទៅចំពោះទ្រង់ មិនថាការបួងសួងក្នុងន័យសក្ការៈ ឬការបួងសួងសុំអ្វីមួយ(ពីទ្រង់) ក៏ទ្រង់មិនខ្វាល់ខ្វល់ចំពោះពួកអ្នកនោះដែរ។ តែជាការពិតណាស់ ពួកអ្នកបានបដិសេធនឹងអ្នកនាំសារចំពោះអ្វីដែលគាត់បាននាំមកកាន់ពួកអ្នកអំពីម្ចាស់របស់ពួកអ្នក។ ដូច្នេះ ទណ្ឌកម្មនឹងធ្លាក់ទៅលើពួកអ្នកជាការតបស្នងចំពោះការបដិសេធរបស់ពួកអ្នកជាមិនខានឡើយ។