Аш-Шуара 26:118–175

ដូច្នេះ សូមទ្រង់មេត្តាវិនិច្ឆ័យរវាងខ្ញុំនិងពួកគេនូវការវិនិច្ឆ័យមួយ(ដ៏យុត្តិធម៌) ដោយបំផ្លាញពួកគេផងចុះដោយសារតែពួកគេនៅតែបន្តស្ថិតក្នុងភាពមិនត្រឹមត្រូវ ហើយសូមទ្រង់មេត្តាសង្គ្រោះរូបខ្ញុំ និងបណ្តាអ្នកមានជំនឿដែលនៅជាមួយខ្ញុំពីអ្វី(ទណ្ឌកម្ម)ដែលទ្រង់នឹងបំផ្លាញក្រុមរបស់ខ្ញុំដែលជាពួកប្រឆាំងផង។

ពេលនោះ យើង(អល់ឡោះ)ក៏បានឆ្លើយតបនឹងការបួងសួងរបស់គេ ហើយយើងបានសង្គ្រោះគេ និងបណ្តាអ្នកមានជំនឿដែលនៅជាមួយគេ(ដោយផ្ទុកពួកគេ)ទៅក្នុងសំពៅមួយដែលផ្ទុកទៅដោយមនុស្ស និងសត្វ។

បន្ទាប់មក យើងបានពន្លិចពួកដែលនៅសេសសល់ក្រោយពីពួកគេ(អ្នកមានជំនឿ)ទាំងអស់ ពោលគឺក្រុមរបស់ព្យាការីនួហ(ដែលជាពួកប្រឆាំង)។

ពិតប្រាកដណាស់ នៅក្នុងរឿងរ៉ាវដែលបានលើកឡើង ដូចជារឿងរ៉ាវរបស់ព្យាការីនួហនិងក្រុមរបស់គេ ការសង្គ្រោះព្យាការីនួហនិងបណ្តាអ្នកមានជំនឿដែលនៅជាមួយគេ ហើយនិងការបំផ្លាញពួកប្រឆាំងនៃក្រុមរបស់គេនោះ គឺជាមេរៀនមួយសម្រាប់បណ្តាអ្នកទាំងឡាយដែលយកវាធ្វើជាមេរៀន។ តែពួកគេភាគច្រើនគឺគ្មានជំនឿឡើយ។

ហើយពិតប្រាកដណាស់ ម្ចាស់របស់អ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់) ទ្រង់គឺជាម្ចាស់មហាខ្លាំងពូកែដែលទ្រង់អាចដាក់ផ្តន្ទាទោសចំពោះសត្រូវរបស់ទ្រង់ ហើយទ្រង់មហាអាណិតស្រឡាញ់បំផុតចំពោះជនណាដែលបានសារភាពកំហុសក្នុងចំណោមពួកគេ។

ពួកអាទបានបដិសេធនឹងបណ្តាអ្នកនាំសារទាំងអស់ ខណៈដែលពួកគេបានបដិសេធនឹងអ្នកនាំសាររបស់ពួកគេ គឺព្យាការីហ៊ូទ។

នៅពេលដែលព្យាការីសឡេះដែលជាបងប្អូនពូជពង្សរបស់ពួកគេបាននិយាយទៅកាន់ពួកគេថាៈ តើពួកអ្នកមិនកោតខ្លាចអល់ឡោះជាម្ចាស់ដោយបោះបង់ការគោរពសក្ការៈចំពោះអ្នកផ្សេងក្រៅពីទ្រង់ទេឬ?

ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំគឺជាអ្នកនាំសារម្នាក់ដែលអល់ឡោះទ្រង់បានបញ្ជូនខ្ញុំមកកាន់ពួកអ្នក ជាអ្នកដែលស្មោះត្រង់ ដែលខ្ញុំមិនបន្ថែមនិងមិនបន្ថយចំពោះអ្វីដែលអល់ឡោះទ្រង់បានផ្តល់វ៉ាហ៊ីមកកាន់ខ្ញុំនោះទេ។

ដូច្នេះ ចូរពួកអ្នកកោតខ្លាចអល់ឡោះជាម្ចាស់ដោយការអនុវត្តនូវរាល់បទបញ្ជាទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ និងចៀសវាងពីបម្រាមទាំងឡាយដែលទ្រង់បានហាមឃាត់ ព្រមទាំងគោរពប្រតិបត្តិតាមខ្ញុំនូវអ្វីដែលខ្ញុំបានប្រើពូកអ្នក ហើយនិងអ្វីដែលខ្ញុំបានហាមឃាត់ចំពោះពួកអ្នក។

ហើយខ្ញុំមិនសុំពីពួកអ្នកនូវកម្រៃណាមួយទៅលើអ្វីដែលខ្ញុំបានផ្សព្វផ្សាយដល់ពួកអ្នកពីម្ចាស់របស់ខ្ញុំនោះទេ តែផលបុណ្យរបស់ខ្ញុំ គឺស្ថិតនៅលើអល់ឡោះដែលជាម្ចាស់នៃម៉ាខ្លូកទាំងអស់ មិនមែនស្ថិតនៅលើអ្នកផ្សេងក្រៅពីទ្រង់នោះឡើយ។

តើពួកអ្នកសាងសង់សំណង់អគារដ៏ខ្ពស់ស្កឹមស្កៃនៅគ្រប់ទីកន្លែងបែបនេះទទេៗដោយមិនចង់បានផលប្រយោជន៍អ្វីត្រឡប់មកកាន់ពួកអ្នកវិញ មិនថាក្នុងលោកិយ ឬបរលោករបស់ពួកអ្នកនោះឬ?

ហើយពួកអ្នកបានសាងសង់បន្ទាយនានា និងវិមានដ៏ប្រណីតទាំងនេះ ហាក់បីដូចជាពួកអ្នកនឹងរស់នៅជាអមតៈក្នុងលោកិយនេះដោយមិនចាកចេញពីវា(លោកិយ)ឬ?

ហើយនៅពេលដែលពួកអ្នកវាយសម្លាប់ ឬវាយធ្វើបាបនរណាម្នាក់ ពួកអ្នកវាយធ្វើបាប(ពួកគេ)ដោយភាពព្រហើនកោងកាច គ្មានចិត្តអាណិតអាសូរ និងក្តីមេត្តាករុណាបន្តិចណាឡើយ។

ដូច្នេះ ចូរពួកអ្នកកោតខ្លាចអល់ឡោះជាម្ចាស់ដោយការអនុវត្តនូវរាល់បទបញ្ជាទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ និងចៀសវាងពីបម្រាមទាំងឡាយដែលទ្រង់បានហាមឃាត់ ព្រមទាំងគោរពប្រតិបត្តិតាមខ្ញុំនូវអ្វីដែលខ្ញុំបានប្រើពូកអ្នក ហើយនិងអ្វីដែលខ្ញុំបានហាមឃាត់ចំពោះពួកអ្នក។

ហើយចូរពួកអ្នកខ្លាចការខឹងសម្បារបស់អល់ឡោះ ដែលទ្រង់គឺជាអ្នកដែលបានប្រទាននូវឧបការគុណទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ដល់ពួកអ្នកនូវអ្វីដែលពួកអ្នកដឹង។

ទ្រង់បានប្រទាននូវសត្វពាហនៈ និងកូនចៅជាច្រើនដល់ពួកអ្នក។

ទ្រង់ក៏បានប្រទានឲ្យពួកអ្នកនូវសួនឧទ្យាន និងប្រភពទឹកជាច្រើនផងដែរ។

ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំខ្លាចពួកអ្នក(ឱក្រុមរបស់ខ្ញុំ)ទទួលរងនូវទណ្ឌកម្មនៅថ្ងៃដ៏ធំធេង ពោលគឺថ្ងៃបរលោក។

ក្រុមរបស់គាត់បានតបទៅកាន់គាត់វិញថាៈ វាដូចតែគ្នាទេសម្រាប់ពួកយើង ទោះបីអ្នករំលឹកដល់ពួកយើង ឬមិនរំលឹកដល់ពួកយើងក៏ដោយ ក៏ពួកយើងមិនមានជំនឿចំពោះអ្នកជាដាច់ខាត ហើយក៏មិនវិលត្រឡប់(ចាកចេញ)ពីអ្វីដែលពួកយើងកំពុងតែស្ថិតនៅលើវានោះដែរ។

(សាសនារបស់ពួកយើង)នេះគឺគ្មានអ្វីក្រៅពីសាសនារបស់អ្នកជំនាន់មុន ទំនៀមទម្លាប់របស់ពួកគេ និងអត្តចរិតរបស់ពួកគេនោះឡើយ។

ហើយពួកយើងក៏មិនមែនជាអ្នកដែលត្រូវគេដាក់ទណ្ឌកម្មនោះដែរ។

ដូច្នេះ ពួកគេក៏នៅតែបន្តស្ថិតនៅលើការបដិសេធនឹងព្យាការីរបស់ពួកគេ គឺព្យាការីហ៊ូទ ហើយយើងក៏បានបំផ្លាញពួកគេដោយខ្យល់ព្យុះស្ងួតព្រោះតែការបដិសេធរបស់ពួកគេ។ ពិតណាស់នៅក្នុងព្រឹត្តិការណ៍នៃការបំផ្លាញនេះ គឺជាមេរៀនមួយសម្រាប់បណ្តាអ្នកទាំងឡាយដែលយកវាធ្វើជាមេរៀន។ តែពួកគេភាគច្រើន គឺគ្មានជំនឿឡើយ។

ហើយពិតប្រាកដណាស់ ម្ចាស់របស់អ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់) ទ្រង់គឺជាម្ចាស់មហាខ្លាំងពូកែដែលទ្រង់អាចផ្តន្ទាទោសចំពោះសត្រូវរបស់ទ្រង់ ហើយទ្រង់មហាអាណិតស្រឡាញ់បំផុតចំពោះជនណាដែលបានសារភាពកំហុសក្នុងចំណោមខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់។

ពួកសាមូទបានបដិសេធនឹងអ្នកនាំសារទាំងអស់ ដោយសារតែការបដិសេធរបស់ពួកគេចំពោះព្យាការីរបស់ពួកគេ គឺព្យាការីសឡេះ។

នៅពេលដែលព្យាការីសឡេះដែលជាបងប្អូនពូជពង្សរបស់ពួកគេបាននិយាយទៅកាន់ពួកគេថាៈ តើពួកអ្នកមិនកោតខ្លាចអល់ឡោះជាម្ចាស់ដោយបោះបង់ការគោរពសក្ការៈចំពោះអ្នកផ្សេងក្រៅពីទ្រង់ទេឬ?

ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំគឺជាអ្នកនាំសារម្នាក់ដែលអល់ឡោះទ្រង់បានបញ្ជូនខ្ញុំមកកាន់ពួកអ្នក ជាអ្នកដែលស្មោះត្រង់ ដែលខ្ញុំមិនបន្ថែមនិងមិនបន្ថយចំពោះអ្វីដែលអល់ឡោះទ្រង់បានផ្តល់វ៉ាហ៊ីមកកាន់ខ្ញុំនោះទេ។

ដូច្នេះ ចូរពួកអ្នកកោតខ្លាចអល់ឡោះជាម្ចាស់ដោយការអនុវត្តនូវរាល់បទបញ្ជាទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ និងចៀសវាងពីបម្រាមទាំងឡាយដែលទ្រង់បានហាមឃាត់ ព្រមទាំងគោរពប្រតិបត្តិតាមខ្ញុំនូវអ្វីដែលខ្ញុំបានប្រើពូកអ្នក ហើយនិងអ្វីដែលខ្ញុំបានហាមឃាត់ចំពោះពួកអ្នក។

ហើយខ្ញុំមិនសុំពីពួកអ្នកនូវកម្រៃណាមួយទៅលើអ្វីដែលខ្ញុំបានផ្សព្វផ្សាយដល់ពួកអ្នកពីម្ចាស់របស់ខ្ញុំនោះទេ តែផលបុណ្យរបស់ខ្ញុំ គឺស្ថិតនៅលើអល់ឡោះដែលជាម្ចាស់នៃម៉ាខ្លូកទាំងអស់ មិនមែនស្ថិតនៅលើអ្នកផ្សេងក្រៅពីទ្រង់នោះឡើយ។

តើពួកអ្នកគិតស្មានថា គេនឹងទុកឲ្យពួកអ្នកស្ថិតនៅលើអ្វីដែលពួកអ្នកកំពុងតែមាន(សព្វថ្ងៃ)នៃប្រការល្អ និងឧបការគុណទាំងឡាយដោយសុវត្ថិភាព ដោយគ្មានការភ័យខ្លាចឬ?

គឺនៅក្នុងសួនឧទ្យាននានា និងប្រភពទឹកជាច្រើន

ព្រមទាំងដំណាំដាំដុះ ហើយនិងដើមល្មើដែលផ្លែរបស់វាទន់ផ្អែមឆ្ងាញ់។

ហើយពួកអ្នកចោះភ្នំជាច្រើនដើម្បីធ្វើជាផ្ទះសម្រាប់ពួកអ្នកស្នាក់នៅ ដោយពួកអ្នកមានភាពស្ទាត់ជំនាញក្នុងការឆ្លាក់វា។

ដូច្នេះ ចូរពួកអ្នកកោតខ្លាចអល់ឡោះជាម្ចាស់ដោយការអនុវត្តនូវរាល់បទបញ្ជាទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ និងចៀសវាងពីបម្រាមទាំងឡាយដែលទ្រង់បានហាមឃាត់ ព្រមទាំងគោរពប្រតិបត្តិតាមខ្ញុំនូវអ្វីដែលខ្ញុំបានប្រើពូកអ្នក ហើយនិងអ្វីដែលខ្ញុំបានហាមឃាត់ចំពោះពួកអ្នក។

ហើយចូរពួកអ្នកកុំគោរពតាមបទបញ្ជារបស់ពួកដែលបង្កវិនាសកម្មលើខ្លួនឯងតាមរយៈការប្រព្រឹត្តនូវទង្វើបាបកម្មឲ្យសោះ។

គឺពួកដែលបង្កវិនាសកម្មនៅលើផែនដី តាមរយៈការធ្វើឲ្យរីកសុសសាយនូវទង្វើបាបកម្ម និងមិនព្រមកែខ្លួនដោយការប្រកាន់ខ្ជាប់នឹងការគោរពប្រតិបត្តិអល់ឡោះនោះឡើយ។

ក្រុមរបស់គាត់បានតបមកកាន់គាត់វិញថាៈ តាមពិត អ្នកគ្រាន់តែជាអ្នកដែលស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកដែលត្រូវមន្តអាគមដដែលៗ រហូតធ្វើឲ្យមន្តអាគមនោះគ្របដណ្តប់លើស្មារតីរបស់ពួកគេ ហើយធ្វើឲ្យស្មារតីរបស់ពួកគេបាត់បង់ប៉ុណ្ណោះ។

អ្នកមិនមែនជាអ្វីក្រៅពីជាមនុស្សលោកធម្មតាដូចពួកយើងនោះឡើយ ហើយអ្នកក៏គ្មានលក្ខណៈពិសេសអ្វីលើសពួកយើងដើម្បីឲ្យអ្នកក្លាយជាអ្នកនាំសារ(របស់អល់ឡោះ)នោះដែរ។ ហេតុនេះ ចូរអ្នកនាំមកនូវសញ្ញាភស្តុតាងណាមួយដែលបញ្ជាក់ថា អ្នកពិតជាអ្នកនាំសារ(ពីអល់ឡោះ)មក ប្រសិនបើអ្នក គឺជាអ្នកដែលនិយាយពិតចំពោះអ្វីដែលអ្នកអះអាងថា អ្នកពិតជាអ្នកនាំសារមែននោះ។

ព្យាការីសឡេះបាននិយាយទៅកាន់ពួកគេ(នៅពេលដែលអល់ឡោះទ្រង់បានប្រទាននូវសញ្ញាភស្តុតាងមួយដល់គាត់ នោះគឺសត្វអូដ្ឋញីមួយក្បាលដែលអល់ឡោះបានបញ្ចេញវាចេញពីដុំថ្ម)ថាៈ នេះគឺជាសត្វអូដ្ឋញីមួយក្បាលដែលគេ(អល់ឡោះ)ឲ្យអ្នកឃើញនិងអាចប៉ះវាបាន។ សម្រាប់វា គឺមានចំណែកផឹកទឹក ហើយសម្រាប់ពួកអ្នកក៏មានចំណែកផឹកទឹកដូចគ្នាដែរទៅតាមថ្ងៃដែលគេបានកំណត់ជាក់លាក់។ វា(សត្វអូដ្ឋ)មិនផឹកទឹកនៅថ្ងៃដែលជាចំណែក(វេន)របស់ពួកអ្នកនោះទេ ហើយពួកអ្នកក៏មិនត្រូវផឹកទឹកនៅថ្ងៃដែលជាចំណែក(វេន)របស់វានោះដែរ។

ហើយចូរពួកអ្នកកុំប៉ះពាល់វាដោយប្រការអាក្រក់ណាមួយ ដូចជាការបង្ករបួសស្នាម ឬវាយវាឲ្យសោះ ព្រោះជាហេតុនាំឲ្យពួកអ្នកទទួលនូវទណ្ឌកម្មពីអល់ឡោះដែលទ្រង់នឹងបំផ្លាញពួកអ្នកនឹងវានៅថ្ងៃដ៏ធំធេង ដោយសារតែនៅក្នុងថ្ងៃនោះ គឺទណ្ឌកម្មនឹងធ្លាក់លើពួកអ្នក។

តែពួកគេ(ក្រុមរបស់ព្យាការីសឡេះដែលជាពួកប្រឆាំង)បានឯកភាពគ្នាលើការសំឡេះវា(សត្វអូដ្ឋ) ហើយអ្នកដែលឃោឃៅជាងគេក្នុងចំណោមពួកគេក៏បានសំឡេះវា។ ពេលនោះ ពួកគេក៏បានក្លាយជាអ្នកដែលមានវិប្បដិសារីចំពោះអ្វីដែលពួកគេបានប្រព្រឹត្ត នៅពេលដែលពួកគេបានដឹងថា ទណ្ឌកម្មនឹងធ្លាក់ទៅលើពួកគេដោយចៀសមិនផុត។ ក៏ប៉ុន្តែ ការមានវិប្បដិសារីនៅពេលដែលឃើញនូវទណ្ឌកម្មហើយនោះ គឺគ្មានប្រយោជន៍ឡើយ។

នៅពេលនោះ ទណ្ឌកម្មដែលពួកគេត្រូវបានគេសន្យានឹងវា គឺការរញ្ជួយដី និងសម្រែកដ៏ខ្លាំងក្លានោះ ក៏បានឆក់យកជីវិតពួកគេ។ ពិតប្រាកដណាស់ នៅក្នុងរឿងដែលបានលើកឡើងនៃរឿងរ៉ាវរបស់ព្យាការីសឡេះ និងក្រុមរបស់គាត់នោះ គឺជាមេរៀនមួយសម្រាប់អ្នកដែលយកធ្វើជាមេរៀន។ តែពួកគេភាគច្រើន គឺគ្មានជំនឿឡើយ។

ហើយពិតប្រាកដណាស់ ម្ចាស់របស់អ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់) ទ្រង់គឺជាម្ចាស់មហាខ្លាំងពូកែដែលទ្រង់អាចផ្តន្ទាទោសចំពោះសត្រូវរបស់ទ្រង់ ហើយទ្រង់មហាអាណិតស្រឡាញ់បំផុតចំពោះជនណាដែលបានសារភាពកំហុសក្នុងចំណោមខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់។

ក្រុមរបស់ព្យាការីលូតបានបដិសេធនឹងអ្នកនាំសារទាំងអស់ ដោយសារតែការបដិសេធពួកគេចំពោះព្យាការីរបស់ពួកគេ គឺព្យាការីលូត។

នៅពេលដែលព្យាការីលូតដែលជាបងប្អូនរបស់ពួកគេបាននិយាយទៅកាន់ពួកគេថាៈ តើពួកអ្នកមិនកោតខ្លាចអល់ឡោះជាម្ចាស់ដោយបោះបង់ការគោរពសក្ការៈចំពោះអ្នកផ្សេងក្រៅពីទ្រង់ទេឬ?

ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំគឺជាអ្នកនាំសារម្នាក់ដែលអល់ឡោះទ្រង់បានបញ្ជូនខ្ញុំមកកាន់ពួកអ្នក ជាអ្នកដែលស្មោះត្រង់ ដែលខ្ញុំមិនបន្ថែមនិងមិនបន្ថយចំពោះអ្វីដែលអល់ឡោះទ្រង់បានផ្តល់វ៉ាហ៊ីមកកាន់ខ្ញុំនោះទេ។

ដូច្នេះ ចូរពួកអ្នកកោតខ្លាចអល់ឡោះជាម្ចាស់ដោយការអនុវត្តនូវរាល់បទបញ្ជាទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ និងចៀសវាងពីបម្រាមទាំងឡាយដែលទ្រង់បានហាមឃាត់ ព្រមទាំងគោរពប្រតិបត្តិតាមខ្ញុំនូវអ្វីដែលខ្ញុំបានប្រើពួកអ្នក ហើយនិងអ្វីដែលខ្ញុំបានហាមឃាត់ចំពោះពួកអ្នក។

ហើយខ្ញុំមិនសុំពីពួកអ្នកនូវកម្រៃណាមួយទៅលើអ្វីដែលខ្ញុំបានផ្សព្វផ្សាយដល់ពួកអ្នកពីម្ចាស់របស់ខ្ញុំនោះទេ តែផលបុណ្យរបស់ខ្ញុំ គឺស្ថិតនៅលើអល់ឡោះដែលជាម្ចាស់នៃម៉ាខ្លូកទាំងអស់ មិនមែនស្ថិតនៅលើអ្នកផ្សេងក្រៅពីទ្រង់នោះឡើយ។

ហេតុអ្វីបានជាពួកអ្នករួមភេទជាមួយនឹងមនុស្សប្រុសដូចគ្នាតាមទ្វារក្រោយ(រន្ធគូទ)របស់ពួកគេ

ហើយពួកអ្នកបែរជាបោះបង់ការរួមភេទជាមួយភរិយារបស់ពួកអ្នក(តាមទ្វារមាសរបស់ពួកនាង)ដែលអល់ឡោះបានបង្កើតវាដើម្បីបំពេញនូវចំណង់តណ្ហារបស់ពួកអ្នកបែបនេះទៅវិញ? ផ្ទុយទៅវិញ ពួកអ្នក គឺជាពួកដែលបំពានទៅលើព្រំដែនរបស់អល់ឡោះតាមរយៈទង្វើខុសប្រក្រតីដ៏អាក្រក់នេះ(គឺរួមភេទនឹងបុរសដូចគ្នា)។

ក្រុមរបស់គាត់បានតបទៅកាន់គាត់វិញថាៈ ឱលូត! ប្រសិនបើអ្នកមិនបញ្ឈប់ការហាមឃាត់ពួកយើងពីទង្វើនេះ និងបដិសេធពីទង្វើនេះចំពោះពួកយើងទេនោះ ពិតណាស់ រូបអ្នក ហើយនិងអ្នកដែលនៅជាមួយអ្នក(ដែលជាអ្នកមានជំនឿ)នឹងស្ថិតក្នុងចំណោមពួកដែលត្រូវគេបណ្តេញចេញពីភូមិស្រុករបស់ពួកយើងជាមិនខាន។

ព្យាការីលូតក៏បានតបទៅកាន់ពួកគេវិញថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំគឺជាអ្នកដែលស្អប់ខ្ពើមបំផុតចំពោះទង្វើរបស់ពួកអ្នកដែលពួកអ្នកបានប្រព្រឹត្តវានេះ។

គាត់(ព្យាការីលូត)បានបួងសួងសុំពីម្ចាស់របស់គាត់ថាៈ ឱម្ចាស់របស់ខ្ញុំ! សូមទ្រង់មេត្តាជួយសង្គ្រោះរូបខ្ញុំ ព្រមទាំងជួយសង្គ្រោះក្រុមគ្រួសាររបស់ខ្ញុំពីទណ្ឌកម្មដែលពួកទាំងនោះនឹងទទួលរងព្រោះតែទង្វើអាក្រក់របស់ពួកគេដែលពួកគេបានប្រព្រឹត្តនោះផងចុះ។

ពេលនោះ យើង(អល់ឡោះ)ក៏បានទទួលយកនូវការបួងសួងរបស់គេ ហើយយើងក៏បានសង្គ្រោះរូបគេ និងក្រុមគ្រួសាររបស់គេទាំងអស់គ្នា។

លើកលែងតែប្រពន្ធរបស់គេប៉ុណ្ណោះដែលនាងគឺជាអ្នកដែលគ្មានជំនឿ។ ដូច្នេះ នាងក៏ស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកដែលទទួលនូវភាពវិនាសអន្តរាយ។

ក្រោយពីព្យាការីលូតនិងក្រុមគ្រួសាររបស់គាត់បានចាកចេញពីភូមិ(សាទូម)ហើយនោះ យើងក៏បានបំផ្លាញក្រុមរបស់គេដទៃទៀតដែលនៅសេសសល់ក្រោយពីគេ(ព្យាការីលូត) ដោយការបំផ្លាញមួយយ៉ាងខ្លាំង។

ហើយយើងបានបញ្ចុះដុំថ្មពីលើមេឃទៅកាន់ពួកគេដែលប្រៀបបាននឹងភ្លៀងធ្លាក់។ ហើយភ្លៀង(ដុំថ្ម)ដែលព្យាការីលូតធ្លាប់បានព្រមានពួកទាំងនោះ ព្រមទាំងបានឲ្យពួកគេប្រុងប្រយ័ត្នពីទណ្ឌកម្មរបស់អល់ឡោះប្រសិនបើពួកគេនៅតែបន្តប្រព្រឹត្តនូវទង្វើអាក្រក់ អសីលធម៌បែបនេះទៀតនោះ វាគឺជាភ្លៀងដែលអាក្រក់បំផុត។

ពិតប្រាកដណាស់ នៅក្នុងការលើកឡើងពីរឿងរ៉ាវនៃការទម្លាក់ទណ្ឌកម្មទៅលើក្រុមរបស់ព្យាការីលូតដោយសារតែ(ពួកគេប្រព្រឹត្ត)ទង្វើអាស្រូវ អសីលធម៌នោះ គឺជាមេរៀនមួយសម្រាប់អ្នកដែលយកវាធ្វើជាមេរៀន។ តែពួកគេភាគច្រើន គឺគ្មានជំនឿឡើយ។

ហើយពិតប្រាកដណាស់ ម្ចាស់របស់អ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់) ទ្រង់គឺជាម្ចាស់មហាខ្លាំងពូកែដែលទ្រង់អាចផ្តន្ទាទោសចំពោះសត្រូវរបស់ទ្រង់ ហើយទ្រង់មហាអាណិតស្រឡាញ់បំផុតចំពោះជនណាដែលបានសារភាពកំហុសក្នុងចំណោមខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់។