Аль-Анкабут 29:33–62

ហើយនៅពេលដែលម៉ាឡាអ៊ីកាត់ដែលយើងបានបញ្ជូនពួកគេដើម្បីមកកម្ទេចក្រុមព្យាការីលូតបានទៅដល់ព្យាការីលូត វត្តមានរបស់ពួកគេធ្វើឲ្យព្យាការីលូតមានការព្រួយបារម្ភ និងកើតទុក្ខដោយសារតែការខ្លាចក្រុមរបស់គាត់ធ្វើទង្វើមិនគប្បីចំពោះពួកគេ ពីព្រោះម៉ាឡាអ៊ីកាត់ទាំងនោះបានមកជួបនឹងគាត់(ព្យាការីលូត)ក្នុងរូបរាងជាមនុស្សប្រុស ហើយក្រុមរបស់គាត់ គឺពួកគេតែងយកបុរសមកបំពេញចំណង់តណ្ហាក្រៅពីស្ត្រី។ ហើយម៉ាឡាអ៊ីកាត់ក៏បានពោលទៅកាន់គាត់ថាៈ ចូរអ្នកកុំភ័យខ្លាច។ ក្រុមរបស់អ្នកមិនអាចនាំប្រការអាក្រក់មកកាន់អ្នកបានជាដាច់ខាត។ ហើយចូរអ្នកកុំព្រួយបារម្ភចំពោះដំណឹងដែលពួកយើងបានប្រាប់អ្នកពីការបំផ្លាញពួកគេអ្វី។ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកយើងគឺជាអ្នកជួយសង្គ្រោះអ្នក និងក្រុមគ្រួសាររបស់អ្នកពីការបំផ្លិចបំផ្លាញនេះ លើកលែងតែប្រពន្ធរបស់អ្នកប៉ុណ្ណោះដែលស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកដែលត្រូវទទួលរងនូវការបំផ្លាញ។ ពិតណាស់ យើងក៏នឹងបំផ្លាញនាងរួមជាមួយពួកគេដែរ។

ពិតប្រាកដណាស់ យើងគឺជាអ្នកដែលបញ្ចុះនូវទណ្ឌកម្មពីលើមេឃទៅលើអ្នក(ដែលរស់នៅក្នុង)ភូមិស្រុកនេះដែលបានប្រព្រឹត្តនូវអំពើស្មោគគ្រោក នោះគឺដុំថ្មពីនរកសស៊ីចជីល ជាទណ្ឌកម្មចំពោះពួកគេទៅលើការដែលពួកគេចាកចេញពីការគោរពប្រតិបត្តិអល់ឡោះតាមរយៈការប្រព្រឹត្តនូវទង្វើអសីលធម៌ដ៏អាក្រក់បំផុត នោះគឺការយកបុរស(ដូចគ្នា)មកបំពេញចំណង់តណ្ហាក្រៅពីស្ត្រី។

ហើយជាការពិតណាស់ យើងបានបន្សល់ទុកពីភូមិស្រុកដែលយើងបានបំផ្លាញនេះ ជាសញ្ញាភស្តុតាងយ៉ាងច្បាស់លាស់សម្រាប់ក្រុមដែលចេះគិតពិចារណា ពីព្រោះពួកគេ គឺជាអ្នកដែលយកធ្វើជាមេរៀនពីសញ្ញាភស្តុតាងទាំងនោះ។

ហើយយើងបានបញ្ជូនព្យាការីស៊្ហូអែបទៅកាន់តំបន់ម៉ាទយ៉ានដែលជាបងប្អូនពូជពង្សរបស់ពួកគេ ហើយគាត់បានពោលថាៈ ឱក្រុមរបស់ខ្ញុំ! ចូរពួកអ្នកគោរពសក្ការៈចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយគត់។ តាមរយៈការគោរពសក្ការៈរបស់ពួកអ្នកចំពោះទ្រង់នោះ សូមពូកអ្នកសង្ឃឹមពីការទទួលបាននូវការតបស្នងនាថ្ងៃបរលោកចុះ។ ហើយចូរពួកអ្នកកុំបង្កវិនាសកម្មនៅលើផែនដីនេះតាមរយៈការប្រព្រឹត្តនូវអំពើល្មើស និងការធ្វើឲ្យវា(អំពើល្មើស)រីកសុសសាយឲ្យសោះ។

តែក្រុមរបស់គាត់បានបដិសេធចំពោះគាត់។ ពេលនោះ ពួកគេក៏ទទួលរងនូវគ្រោះរញ្ជួយដី ហើយធ្វើឲ្យពួកគេដួលផ្កាប់មុខទៅលើដី(ស្លាប់)នៅក្នុងផ្ទះរបស់ពួកគេ ដោយពួកគេគ្មានកម្រើកអ្វីឡើយ។

ហើយយើងក៏បានបំផ្លាញដូចគ្នាផងដែរចំពោះក្រុមអាទដែលជាក្រុមរបស់ព្យាការីហ៊ូទ និងក្រុមសាមូទដែលជាក្រុមរបស់ព្យាការីសឡេះ ដែលវាពិតជាបញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់ចំពោះពួកអ្នក(ឱអ្នកស្រុកម៉ាក្កះ)អំពីលំនៅដ្ឋានទាំងឡាយរបស់ពួកគេដែលនៅតំបន់ហ៊ីជរី និងតំបន់សៀហរី នៃទីក្រុងហាទើរុលម៉ោត ដែលជាភស្តុតាងបង្ហាញដល់ពួកអ្នកពីការបំផ្លាញរបស់ពួកគេ។ ហើយស្ហៃតនបានតុបតែងលម្អចំពោះពួកគេនូវទង្វើរបស់ពួកគេ ដូចជាការប្រឆាំង និងប្រការផ្សេងៗទៀតអំពីការប្រព្រឹត្តល្មើស ហើយវា(ស្ហៃតន)បានរារាំងពួកគេពីមាគ៌ាត្រឹមត្រូវ។ ពួកគេមានភ្នែកដែលអាចមើលឃើញនូវការពិត ភាពវង្វេង ការចង្អុលបង្ហាញ និងការបំពានតាមរយៈអ្វីដែលបណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ពួកគេបានបង្រៀនពួកគេ។ ក៏ប៉ុន្តែ ពួកគេជ្រើសរើសការដើរតាមចំណង់តណ្ហា ជាជាងការដើរតាមការចង្អុលបង្ហាញ។

ហើយយើងបានបំផ្លាញករូន(នៅពេលដែលគេបានបំពានទៅលើក្រុមរបស់ព្យាការីមូសា) ដោយឲ្យគេនិងលំនៅដ្ឋានរបស់គេលិច(ចូលទៅក្នុងដី)។ ហើយយើងបានបំផ្លាញហ្វៀរអោននិងមន្ត្រីរបស់គេហាម៉ានដោយឲ្យលិចលង់ទៅក្នុងសមុទ្រ។ ហើយជាការពិតណាស់ ព្យាការីមូសាបាននាំមកឲ្យពួកគេនូវភស្តុតាងយ៉ាងច្បាស់លាស់ដែលបញ្ជាក់ទៅលើសច្ចភាពរបស់គេ តែពួកគេបែរជាក្រអឺតក្រទមនៅលើទឹកដីអេហ្ស៊ីបមិនព្រមមានជំនឿចំពោះគេ(ព្យាការីមូសា)ទៅវិញ។ ហើយពួកគេមិនអាចមានសុវត្ថិភាពពីទណ្ឌកម្មរបស់យើងដោយពួកគេអាចរួចខ្លួនបាននោះឡើយ។

ដូច្នេះ រាល់អ្នកដែលយើង(អល់ឡោះ)បានលើកឡើងខាងលើនេះ យើងបានបំផ្លាញពួកគេទាំងអស់គ្នាដោយទណ្ឌកម្មរបស់យើង។ ហើយក្នុងចំណោមពួកគេនោះ មានក្រុមរបស់ព្យាការីលូតដែលយើងបានបញ្ជូនដុំថ្មពីឋាននរកស៊ីជ្ជីលទៅលើពួកគេជាបន្តបន្ទាប់។ ហើយក្នុងចំណោមពួកគេដែរ គឺមានក្រុមរបស់ព្យាការីសឡេះ ហើយនិងក្រុមរបស់ព្យាការីស៊្ហូអែបដែលត្រូវសម្រែកយ៉ាងខ្លាំងឆក់យកជីវិតពួកគេ។ ក្នុងចំណោមពួកគេផងដែរ គឺមានករូនដែលយើងបានធ្វើឲ្យដីស្រូបយកគេនិងលំនៅដ្ឋានរបស់គេ។ ហើយក្នុងចំណោមពួកគេទៀត គឺមានក្រុមរបស់ព្យាការីនួហ ហ្វៀរអោន និងហាម៉ានដែលយើងបានបំផ្លាញពួកគេដោយការពន្លិច(ពួកគេទៅក្នុងទឹក)។ ហើយអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់មិនបានបំពានលើពួកគេដោយការបំផ្លាញពួកគេទាំងដែលពួកគេគ្មានបាបកម្មនោះឡើយ ក៏ប៉ុន្តែពួកគេទេដែលបំពានលើខ្លួនឯងដោយការប្រព្រឹត្តនូវបាបកម្មនានានោះ។ ដូច្នេះ ពួកគេសាកសមហើយនឹងទទួលនូវទណ្ឌកម្មនោះ។

ការប្រៀបធៀបពួកមុស្ហរីគីនដែលយករូបបដិមានានាមកគោរពសក្ការៈក្រៅពីអល់ឡោះដោយសង្ឃឹមថា ពួកវាអាចផ្តល់ផលប្រយោជន៍ដល់ពួកគេ ឬក៏អាចជួយអន្តរាគមន៍ដល់ពួកគេនោះ ប្រៀបដូចទៅនឹងសត្វពីងពាងដែលបានធ្វើសំបុកដើម្បីការពារខ្លួនវាពីការយាយីរបស់សត្រូវទៅលើវាដូច្នោះដែរ។ ជាការពិតណាស់ សំបុកដែលទន់ខ្សោយជាងគេបំផុតនោះ គឺសំបុករបស់សត្វពីងពាងហ្នឹងឯង ពីព្រោះវា(សំបុកនោះ)មិនអាចជួយការពារខ្លួនវា(សត្វពីងពាង)ពីសត្រូវបានឡើយ។ ក៏ដូចគ្នាដែរ រូបបដិមាទាំងឡាយរបស់ពួកគេ វាក៏មិនអាចផ្តល់ផលប្រយោជន៍ មិនអាចផ្តល់គ្រោះថ្នាក់ ហើយក៏មិនអាចជួយអន្តរាគមន៍អ្វី(ដល់ពួកគេ)នោះដែរ។ ប្រសិនបើពួកមុស្ហរីគីនបានដឹងដូច្នោះនោះ ម្ល៉ោះពួកគេនឹងមិនយករូបបដិមាទាំងនោះមកគោរពសក្ការៈផ្សេងពីអល់ឡោះនោះឡើយ។

ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់ដឹងនូវអ្វីដែលពួកគេគោរពសក្ការៈចំពោះពួកវាក្រៅពីទ្រង់នោះ។ គ្មានអ្វីមួយអំពីរឿងនេះអាចលាក់បាំងពីទ្រង់បានឡើយ។ ហើយទ្រង់មហាខ្លាំងពូកែដែលគ្មាននរណាម្នាក់អាចយកឈ្នះទ្រង់បានឡើយ ហើយទ្រង់មហាគតិបណ្ឌិតនៅក្នុងការបង្កើត ការកំណត់ និងការចាត់ចែងរបស់ទ្រង់។

ហើយការប្រៀបធៀបដែលយើងបានលើកវាជាឧទាហរណ៍ដល់មនុស្សទាំងនោះ គឺដើម្បីដាស់តឿនពួកគេ និងដើម្បីឲ្យពួកគេភ្លឺភ្នែកចំពោះការពិត ហើយនិងចង្អុលបង្ហាញពួកគេទៅកាន់វា។ ហើយគ្មាននរណាអាចយល់អំពីវាស្របទៅតាមអ្វីដែលគេ(អល់ឡោះ)ចង់បាននោះទេ លើកលែងតែអ្នកដែលមានចំណេះដឹងអំពីក្បួនច្បាប់របស់អល់ឡោះ និងគតិបណ្ឌិតរបស់ទ្រង់ប៉ុណ្ណោះ។

អល់ឡោះទ្រង់បានបង្កើតមេឃជាច្រើនជាន់និងបានបង្កើតផែនដីដោយពិតប្រាកដ។ ទ្រង់មិនបានបង្កើតវាទទេៗនោះទេ ហើយក៏មិនបង្កើតវាមកដើម្បីជាការលេងសើចនោះដែរ។ ពិតប្រាកដណាស់ នៅក្នុងការបង្កើតនេះ គឺជាភស្តុតាងយ៉ាងច្បាស់បង្ហាញពីសមត្ថភាពរបស់អល់ឡោះសម្រាប់បណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿ ពីព្រោះពួកគេ គឺជាអ្នកដែលទាញយកធ្វើជាភស្តុតាងតាមរយៈការបង្កើតរបស់អល់ឡោះបញ្ជាក់ពីវត្តមានរបស់ទ្រង់។ រីឯពួកប្រឆាំងវិញ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកគេបានឆ្លងកាត់(មើលឃើញ)សញ្ញាភស្តុតាងទាំងនោះទាំងនៅក្នុងពិភពលោកនេះ និងនៅខ្លួនរបស់ពួកគេផ្ទាល់ តែពួកគេពុំសម្លឹងមើលដោយយកចិត្តទុកដាក់ទៅកាន់ភាពធំធេងនៃម្ចាស់ដែលបានបង្កើត និងសមត្ថភាពរបស់ទ្រង់នោះទេ។

ហើយចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)សូត្រឲ្យមនុស្សលោកស្តាប់នូវអ្វីដែលអល់ឡោះទ្រង់បានវ៉ាហ៊ីដល់អ្នកអំពីគម្ពីរគួរអាន។ ហើយចូរអ្នកប្រតិបត្តសឡាតឲ្យបានពេញលេញ។ ជាការពិតណាស់ ការសឡាតដែលគេបានបំពេញនូវរបៀបរបបរបស់វាដោយពេញលេញនោះ គឺអាចរារាំងអ្នកសឡាតនោះពីការធ្លាក់ចូលទៅក្នុងប្រការល្មើសនានានិងអំពើទុច្ចរិតទាំងឡាយ ដោយសារតែវា(សឡាត)ធ្វើឲ្យកើតមានឡើងនូវពន្លឺនៅក្នុងដួងចិត្ត(អ្នកសឡាតនោះ)ដែលរារាំងពីការប្រព្រឹត្តល្មើសផ្សេងៗ ហើយនិងនាំគេទៅកាន់ការសាងទង្វើកុសល។ ហើយការរំលឹកទៅចំពោះអល់ឡោះ គឺពិតជាធំធេង និងអស្ចារ្យជាងអ្វីៗផ្សេងទៀតទាំងអស់។ ហើយអល់ឡោះទ្រង់ដឹងបំផុតនូវអ្វីដែលពួកអ្នកប្រព្រឹត្តវា។ គ្មានទង្វើណាមួយរបស់ពួកអ្នកអាចលាក់បាំងពីទ្រង់បាននោះឡើយ ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងចំពោះទង្វើទាំងឡាយរបស់ពួកអ្នកវិញ។ ប្រសិនបើទង្វើនោះល្អ អ្នកនឹងទទួលបាននូវការតបស្នងដែលល្អ។ តែប្រសិនបើទង្វើនោះអាក្រក់ អ្នកក៏នឹងទទួលបាននូវការតបស្នងដែលអាក្រក់ដូចគ្នា។

ហើយចូរពួកអ្នក(ឱបណ្តាអ្នកមានជំនឿ)កុំជជែកដេញដោល(រកខុសត្រូវ) និងកុំឈ្លោះប្រកែកគ្នាជាមួយពួកយូដា និងពួកណាសរ៉នីឲ្យសោះ លើកលែងតែ(ជជែកដេញដោល)ទៅតាមវិធីសាស្ត្រដ៏ល្អប្រសើរ និងជាគំរូ នោះគឺអំពាវនាវ(ពួកគេ)ដោយការទូន្មាន និង(ភ្ជាប់ជាមួយនឹង)ភស្តុតាងដ៏ជាក់លាក់ លើកលែងតែពួកដែលបំពានក្នុងចំណោមពួកគេ(ដែលបំពាន)ដោយភាពរឹងរូស និងក្រអឺតក្រទម ហើយនិងបានប្រកាសសង្គ្រាមជាមួយពួកអ្នកប៉ុណ្ណោះ។ ដូចនេះ ចូរពួកអ្នកប្រយុទ្ធជាមួយពួកគេចុះ រហូតដល់ពួកគេព្រមទទួលយកសាសនាឥស្លាម ឬពួកគេយល់ព្រមបង់ពន្ធដោយផ្ទាល់ដៃ ហើយពួកគេព្រមទទួលចុះចាញ់។ ហើយចូរពួកអ្នកពោលទៅកាន់ពួកយូដា និងពួកណាសរ៉នីទាំងនោះថាៈ ពួកយើងមានជំនឿហើយចំពោះគម្ពីរគួរអានដែលអល់ឡោះបានបញ្ចុះមកឲ្យពួកយើង ហើយពួកយើងក៏មានជំនឿដែរនឹងគម្ពីររតាវរ៉ត និងគម្ពីរអ៊ិញជីលដែលអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានបញ្ចុះមកកាន់ពួកអ្នក ហើយម្ចាស់របស់ពួកយើង និងម្ចាស់របស់អ្នក គឺជាម្ចាស់តែមួយអង្គគត់។ គ្មានការរួមចំណែកជាមួយទ្រង់ចំពោះភាពជាម្ចាស់ដែលត្រូវគោរពសក្ការៈ និងចំពោះភាពជាម្ចាស់នៅក្នុងការបង្កើត និងភាពពេញលេញរបស់ទ្រង់ឡើយ ហើយពួកយើងជាអ្នក(មូស្លីម)ដែលប្រគល់ខ្លួន ឱនលំទោនទៅចំពោះទ្រង់តែមួយគត់។

ហើយដូចដែលយើងបានបញ្ចុះគម្ពីរទាំងឡាយទៅកាន់អ្នកជំនាន់មុនអ្នកនោះដែរ យើងបានបញ្ចុះទៅកាន់អ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)នូវគម្ពីរគួរអាន។ ហើយមួយចំនួននៃអ្នកដែលបានសូត្រគម្ពីររតាវរ៉តទាំងនោះ (ដូចជា អាប់ទុលឡោះ កូន សាឡាម ជាដើម) គឺពួកគេមានជំនឿចំពោះវា(គម្ពីរគួរអាន) ពីព្រោះពួកគេបានប្រទះឃើញមានការរៀបរាប់ពីលក្ខណៈនៃគម្ពីរគួរអាននេះនៅក្នុងគម្ពីរទាំងឡាយរបស់ពួកគេ។ ហើយក្នុងចំណោមពួកមុស្ហរីគីន(ម៉ាក្ក)ទាំងនោះ ក៏មានអ្នកដែលមានជំនឿចំពោះវាដែរ។ ហើយគ្មានអ្នកដែលប្រឆាំងនឹងវាក្យខណ្ឌទាំងឡាយរបស់យើងនោះទេ លើកលែងតែពួកគ្មានជំនឿប៉ុណ្ណោះ ដែលទម្លាប់របស់ពួកគេ គឺប្រឆាំង និងបដិសេធចំពោះការពិត ទោះបីជាការពិតនោះច្បាស់ក្រឡែតយ៉ាងណាក៏ដោយ។

ហើយអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)មិនធ្លាប់បានអាននូវគម្ពីរណាមួយមុននឹងគម្ពីរគួរអាននោះឡើយ ហើយអ្នកក៏មិនធ្លាប់បានសរសេរអ្វីមួយនឹងដៃស្តាំរបស់អ្នកនោះដែរ ពីព្រោះអ្នកគឺជាអនក្ខរជន ដែលមិនចេះអាន និងមិនចេះសរសេរនោះឡើយ។ ហើយប្រសិនបើអ្នកចេះអាន និងចេះសរសេរវិញនោះ ប្រាកដជាពួកដែលល្ងង់ខ្លៅក្នុងចំណោមមនុស្សលោក ច្បាស់ជានឹងមានការមន្ទិលសង្ស័យចំពោះភាពជាព្យាការីរបស់អ្នក ហើយពួកគេនឹងប្រើលេសថា ពិតណាស់ អ្នកបានសរសេរចម្លងវា(គម្ពីរគួរអាន)ពីគម្ពីរជំនាន់មុនទាំងឡាយជាមិនខាន។

ផ្ទុយទៅវិញ គម្ពីរគួរអានដែលត្រូវបានគេបញ្ចុះមកកាន់អ្នកនោះ គឺជាភស្តុតាងដ៏ច្បាស់លាស់ស្ថិតនៅក្នុងទ្រូងរបស់បណ្តាអ្នកមានជំនឿដែលត្រូវបានប្រទានឲ្យនូវចំណេះដឹង។ ហើយគ្មានអ្នកដែលប្រឆាំងនឹងវាក្យខណ្ឌទាំងឡាយរបស់យើងនោះទេ លើកលែងតែពួកដែលបំពានលើខ្លួនឯងដោយការប្រឆាំងនឹងអល់ឡោះ និងការធ្វើស្ហ៊ីរិក(ពហុទេពនិយម)ចំពោះទ្រង់ប៉ុណ្ណោះ។

ហើយពួកមុស្ហរីគីនបាននិយាយថាៈ ហេតុអ្វីបានជាគេមិនបញ្ចុះមកឲ្យមូហាំម៉ាត់នូវសញ្ញាភស្តុតាងទាំងឡាយពីម្ចាស់របស់គេ ដូចដែលគេ(អល់ឡោះ)បានបញ្ចុះទៅលើបណ្តាអ្នកនាំសារជំនាន់មុននោះទៅ? ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ពោលទៅកាន់ពួកដែលស្នើសុំទាំងនោះថាៈ ជាការពិតណាស់ សញ្ញាភស្តុតាងទាំងឡាយ គឺស្ថិតនៅក្នុងកណ្តាប់ដៃរបស់អល់ឡោះជាម្ចាស់។ ទ្រង់បញ្ចុះវានៅពេលណាដែលទ្រង់មានចេតនា ហើយខ្ញុំគ្មានសិទ្ធិអ្វីក្នុងការបញ្ចុះវានោះទេ។ តាមពិត ខ្ញុំគ្រាន់តែជាអ្នកដាស់តឿនព្រមានពួកអ្នកពីទណ្ឌកម្មរបស់អល់ឡោះ ដោយការដាស់តឿនយ៉ាងច្បាស់លាស់មួយប៉ុណ្ណោះ។

តើគម្ពីរគួរអានដែលយើងបានបញ្ចុះទៅឲ្យអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ដែលគេបានសូត្រឲ្យពួកគេស្តាប់នោះ វាមិនទាន់គ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ពួកដែលស្នើសុំចង់បានសញ្ញាភស្តុតាងទាំងនោះទៀតឬ? ពិតប្រាកដណាស់ នៅក្នុងគម្ពីរគួរអានដែលគេបានបញ្ចុះទៅឲ្យពួកគេនោះ គឺជាក្តីមេត្តាករុណា និងជាដំបូន្មានសម្រាប់ក្រុមដែលមានជំនឿ ពីព្រោះពួកគេ គឺជាអ្នកដែលទទួលបានផលប្រយោជន៍ពីអ្វីដែលមាននៅក្នុងវា។ ជាការពិតណាស់ អ្វីដែលយើងបានបញ្ចុះទៅឲ្យពួកគេនោះ គឺល្អជាងអ្វីដែលពួកគេស្នើសុំទៅទៀត បើប្រៀបធៀបជាមួយនឹងអ្វីដែលគេបានបញ្ចុះទៅលើបណ្តាអ្នកនាំសារជំនាន់មុនៗនោះ។

ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ពោលចុះថាៈ គ្រប់គ្រាន់ហើយដែលមានអល់ឡោះជាម្ចាស់ជាសាក្សីទៅលើសច្ចភាពរបស់ខ្ញុំចំពោះអ្វីដែលខ្ញុំបាននាំមក និងទៅលើការបដិសេធរបស់ពួកអ្នកចំពោះវានោះ។ ទ្រង់ដឹងបំផុតនូវអ្វីដែលនៅលើមេឃជាច្រើនជាន់ និងអ្វីដែលនៅលើផែនដី។ គ្មានអ្វីមួយដែលនៅលើមេឃ និងនៅលើផែនដីអាចលាក់បាំងពីទ្រង់បានឡើយ។ រីឯពួកដែលមានជំនឿលើប្រការមិនត្រឹមត្រូវនៃរាល់អ្វីដែលគេគោរពសក្ការៈក្រៅពីអល់ឡោះ ហើយបានប្រឆាំងនឹងអល់ឡោះជាម្ចាស់ដែលសក្តិសមត្រូវគោរពសក្ការៈចំពោះទ្រង់តែមួយគត់នោះ ពួកទាំងនោះហើយ គឺជាពួកដែលខាតបង់ ដោយសារតែពួកគេបានប្តូរយកភាពគ្មានជំនឿនឹងការមានជំនឿ។

ពួកមុស្ហរីគីនបានសុំឲ្យអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ផ្តល់នូវទណ្ឌកម្មដែលអ្នកបានព្រមានពួកគេនោះឲ្យវាកើតឡើងភ្លាមៗ(ចំពោះពួកគេ)។ ហើយប្រសិនបើអល់ឡោះមិនបានកំណត់រួច(ពីមុនមក)នូវពេលវេលាសម្រាប់ដាក់ទណ្ឌកម្មពួកគេ ដែលវាមិនអាចកើតឡើងមុន(ពេលកំណត់) ហើយក៏មិនអាចពន្យារពេលបានទេនោះ ប្រាកដជាទណ្ឌកម្មដែលពួកគេទាមទារនោះនឹងមកដល់ពួកគេ ហើយទណ្ឌកម្មនោះច្បាស់ជានឹងធ្លាក់ទៅលើពួកគេភ្លាមៗជាមិនខានដោយពួកគេមិនបានត្រៀមខ្លួនទុកជាមុនឡើយ។

ពួកគេបានសុំឲ្យអ្នកផ្តល់នូវទណ្ឌកម្មដែលអ្នកបានព្រមានពួកគេនោះឲ្យកើតឡើងភ្លាមៗ(ចំពោះពួកគេ)។ ហើយពិតប្រាកដណាស់ នរកជើហាន់ណាំដែលអល់ឡោះបានសន្យាសម្រាប់ពួកប្រឆាំងនោះ ប្រាកដជានឹងគ្របដណ្តប់លើពួកគេ ដោយពួកគេមិនអាចគេចចេញពីទណ្ឌកម្មនោះបានឡើយ។

នៅថ្ងៃដែលទណ្ឌកម្មគ្របដណ្តប់ពីខាងលើពួកគេ និងជាកម្រាលសម្រាប់ពួកគេនៅពីក្រោមជើងពួកគេ ហើយអល់ឡោះបានមានបន្ទូលដោយស្តីបន្ទោសទៅកាន់ពួកគេថាៈ ចូរពួកអ្នកភ្លក្សចុះនូវផលតបស្នងចំពោះអំពើស្ហ៊ីរិក(ពហុទេពនិយម) និងអំពើល្មើសដែលពួកអ្នកបានសាង។

ឱបណ្តាខ្ញុំបម្រើរបស់យើងដែលមានជំនឿចំពោះយើងទាំងឡាយ! ចូរពួកអ្នកភៀសខ្លួនចេញពីទឹកដីដែលពួកអ្នកមិនអាចធ្វើការគោរពសក្ការៈមកចំពោះយើងបានចុះ។ ពិតប្រាកដណាស់ ផែនដីរបស់យើងធំទូលាយណាស់។ ដូច្នេះ ចូរពួកអ្នកគោរពសក្ការៈមកចំពោះយើងតែមួយគត់ ហើយចូរពួកអ្នកកុំធ្វើស្ហ៊ីរិកចំពោះយើងនូវអ្វីមួយឲ្យសោះ។

ហើយចូរកុំឲ្យការខ្លាចសេចក្តីស្លាប់នោះរារាំងពួកអ្នកមិនឲ្យភៀសខ្លួនឲ្យសោះ ព្រោះថា រាល់ជីវិតទាំងអស់ នឹងត្រូវភ្លក្សរសជាតិនៃសេចក្តីស្លាប់។ បន្ទាប់មក ពួកអ្នកនឹងត្រូវវិលត្រឡប់មកកាន់យើងតែមួយគត់នៅថ្ងៃបរលោកដើម្បីជំនុំជម្រះ និងទទួលការតបស្នង។

ហើយបណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿនឹងអល់ឡោះ និងបានសាងនូវទង្វើកុសលដែលបញ្ជិតរូបគេទៅកាន់ទ្រង់នោះ យើងនឹងរៀបចំឲ្យពួកគេនូវវិមានដ៏ស្កឹមស្កៃនៅក្នុងឋានសួគ៌ដែលមានទន្លេជាច្រើនហូរកាត់ពីក្រោមវា ដោយពួកគេស្ថិតនៅក្នុងនោះជាអមតៈ ដោយពួកគេនឹងមិនទទួលនូវការវិនាសឡើយនៅក្នុងឋានសួគ៌នោះ។ ការតបស្នងចំពោះបណ្តាអ្នកដែលគោរពប្រតិបត្តិអល់ឡោះនោះ គឺឧត្តុង្គឧត្តមបំផុត។

ពួកគេ គឺជាអ្នកដែលអត់ធ្មត់លើគោរពប្រតិបត្តិចំពោះទ្រង់ និងអត់ធ្មត់មិនប្រព្រឹត្តអំពើល្មើសចំពោះទ្រង់ ហើយពួកគេប្រគល់ការទុកចិត្តទៅលើម្ចាស់របស់ពួកគេតែមួយគត់ចំពោះរាល់កិច្ចការទាំងឡាយរបស់ពួកគេ។

រាល់សត្វធាតុទាំងអស់(ទោះបីជាវាមានចំនួនច្រើនយ៉ាងណា)ដែលពួកវាគ្មានសមត្ថភាពប្រមូលលាភសក្ការៈរបស់ពួកគេ និងមិនអាចរែកពន់វាបាន ប៉ុន្តែអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់ជាអ្នកដែលផ្គត់ផ្គង់លាភសក្ការៈដល់ពួកវា និងដល់ពួកអ្នក។ ដូច្នេះ ពួកអ្នកគ្មានលេសអ្វីក្នុងការមិនភៀសខ្លួនដោយសារតែភ័យខ្លាចភាពអត់ឃ្លាននោះឡើយ។ ហើយទ្រង់មហាឮនូវពាក្យសំដីរបស់ពួកអ្នក មហាដឹងបំផុតអំពីការនៀត(ការប៉ង)របស់ពួកអ្នក និងទង្វើរបស់ពួកអ្នក។ គ្មានអ្វីមួយនៃរឿងទាំងនេះអាចលាក់បាំងពីទ្រង់បានឡើយ ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងដល់ពួកអ្នកទៅលើទង្វើទាំងនោះ។

ហើយប្រសិនបើអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)សួរទៅកាន់ពួកមូស្ហរីគីនទាំងនោះថាៈ តើអ្នកណាជាអ្នកដែលបង្កើតមេឃជាច្រើនជាន់? តើនរណាជាអ្នកបង្កើតផែនដី? ហើយតើនរណាជាអ្នកធ្វើឱ្យព្រះអាទិត្យនិងព្រះចន្ទមានចលនា ហើយវាទាំងពីរបានផ្លាស់ប្តូរគ្នាជាបន្តបន្ទាប់នោះ? ប្រាកដជាពួកគេនឹងឆ្លើយថាៈ គឺអល់ឡោះជាអ្នកបង្កើតពួកវាទាំងអស់នោះ។ ដូច្នេះ ចុះហេតុអ្វីបានជាពួកគេត្រូវបានបង្វែរចេញពីការមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះតែមួយ ហើយពួកគេនាំគ្នាគោរពសក្ការៈទៅកាន់ព្រះនានាផ្សេងពីទ្រង់ ដែលពួកវាមិនអាចផ្តល់ផលប្រយោជន៍ ហើយក៏មិនអាចផ្តល់គ្រោះថ្នាក់អ្វីសោះនោះទៅវិញ?

អល់ឡោះទ្រង់បើកទូលាយនូវលាភសក្ការៈ(របស់ទ្រង់)ទៅឲ្យជនណាដែលទ្រង់មានចេតនាក្នុងចំណោមខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់ ហើយទ្រង់ត្បិតត្បៀតលាភសក្ការៈនោះចំពោះជនណាដែលទ្រង់មានចេតនា ដោយមានបុព្វហេតុរបស់វាដែលមានតែទ្រង់ប៉ុណ្ណោះដែលដឹង។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ដឹងបំផុតចំពោះអ្វីៗទាំងអស់ដោយគ្មានអ្វីមួយអាចលាក់បាំងពីទ្រង់បានឡើយ។ ដូច្នេះ គ្មានការចាត់ចែងណាដែលផ្តល់ផលប្រយោជន៍ដល់ខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់នោះអាចលាក់បាំងពីទ្រង់បានឡើយ។