Аль-Анкабут

អាលីហ្វ ឡាម មីម (បានបកស្រាយរួចហើយនៅខាងដើមដំបូងនៃជំពូកអាល់ហ្ពាក៏រ៉ោះ)។

តើមនុស្សលោកគិតស្មានថា ពិតណាស់ តាមរយៈពាក្យសម្តីរបស់ពួកគេដែលពួកគេបានពោលថា “ពួកយើងបានជឿចំពោះអល់ឡោះហើយ” នោះ គឹគេនឹងបណ្តោយពួកគេដោយមិនឲ្យពួកគេទទួលនូវការសាកល្បងដើម្បីបញ្ជាក់ពីការពិតចំពោះអ្វីដែលពួកគេបាននិយាយ ថាតើពួកគេគឺជាអ្នកដែលមានជំនឿពិតប្រាកដ(ឬអត់)នោះឬ? រឿងនោះមិនដូចអ្វីដែលពួកគេគិតស្មាននោះឡើយ។

ជាការពិតណាស់ យើងបានសាកល្បងអ្នកជំនាន់មុនពួកគេរួចមកហើយ។ ហើយអល់ឡោះដឹងបំផុត(អំពីរឿងនោះ) ហើយទ្រង់នឹងលាតត្រដាងដល់ពួកអ្នក(ឲ្យបានដឹង) ថាតើជនណាដែលមានភាពទៀងត្រង់នៅក្នុងការមានជំនឿរបស់ពួកគេ និងអ្នកណាដែលកុហកបោកប្រាស់(នៅក្នុងការមានជំនឿរបស់ពួកគេ)នោះ។

ផ្ទុយទៅវិញ តើពួកដែលប្រព្រឹត្តបាបកម្ម ដួចជាការប្រព្រឹត្តអំពើស្ហ៊ីរិក និងអ្វីផ្សេងពីនេះគិតស្មានថា ពួកគេអាចធ្វើឲ្យយើងអសមត្ថភាព(ក្នុងការដាក់ទណ្ឌកម្មពួកគេ) ហើយពួកគេអាចគេចផុតពីទណ្ឌកម្មរបស់យើងឬ? អ្វីដែលពួកគេវិនិច្ឆ័យនឹងវា(គិតស្មាន)នោះ គឺអាក្រក់បំផុត។ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកគេមិនអាចធ្វើឲ្យអល់ឡោះអសមត្ថភានោះឡើយ ហើយពួកគេក៏មិនអាចរួចផុតពីទណ្ឌកម្មរបស់ទ្រង់បាននោះដែរ ប្រសិនបើពួកគេបានស្លាប់ដោយស្ថិតនៅលើការប្រឆាំងរបស់ពួកគេនោះ។

ជនណាហើយដែលសង្ឃឹមថានឹងបានជួបអល់ឡោះនៅថ្ងៃបរលោកដើម្បីទទួលការតបស្នងពីទ្រង់នោះ ចូរឲ្យគេដឹងថា ពិតប្រាកដណាស់ ការសន្យាដែលអល់ឡោះទ្រង់បានកំណត់នោះ នឹងមកដល់ក្នុងពេលឆាប់ៗជាមិនខាន។ ហើយទ្រង់មហាលឺបំផុតចំពោះពាក្យសម្តីខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់ និងមហាដឹងបំផុតចំពោះទង្វើរបស់ពួកគេ។ គ្មានទង្វើណាមួយរបស់ពួកគេអាចរំលងពីទ្រង់(ដោយទ្រង់មិនដឹង)នោះឡើយ ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងដល់ពួកគេចំពោះទង្វើរបស់ពួកគេ។

ហើយជនណាដែលបានតស៊ូដោយខ្លួនរបស់គេលើការគោរពប្រតិបត្តិអល់ឡោះ និងចាកឆ្ងាយពីទង្វើល្មើសនឹងទ្រង់ ហើយនិងតស៊ូក្នុងមាគ៌ាអល់ឡោះទៀតនោះ ពិតណាស់គេគ្រាន់តែតស៊ូសម្រាប់ខ្លួនរបស់គេប៉ុណ្ណោះ ពីព្រោះផលនៃទង្វើនោះ គឺត្រឡប់ទៅកាន់គេវិញប៉ុណ្ណោះ។ ហើយអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់មហាមានលើសលប់មិនត្រូវការម៉ាខ្លូករបស់ទ្រង់នោះឡើយ។ ដូចនេះ ការគោរពប្រតិបត្តិរបស់ពួកគេមិនបានបន្ថែមអ្វីដល់ទ្រង់នោះទេ ហើយការប្រព្រឹត្តល្មើសរបស់ពួកគេក៏មិនធ្វើឲ្យទ្រង់ថមថយ(ឥទ្ធិពលឬអំណាច)អ្វីនោះដែរ។

ហើយបណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿ និងបានអត់ធ្មត់ចំពោះការសាកល្បងរបស់យើងចំពោះពួកគេ ហើយបានសាងនូវទង្វើកុសលនោះ យើងពិតជានឹងលុបបំបាត់នូវបាបកម្មរបស់ពួកគេតាមរយៈទង្វើកុសលដែលពួកគេបានសាងនោះ។ ហើយយើងពិតជានឹងតបស្នងដល់ពួកគេនៅថ្ងៃបរលោកនូវអ្វីដែលល្អប្រសើរជាងអ្វី(ទង្វើកុសល)ដែលពួកគេធ្លាប់បានសាងនៅក្នុងលោកិយទៅទៀត។

ហើយយើងបានផ្តាំផ្ញើមនុស្សលោកឲ្យធ្វើល្អ និងកតញ្ញូចំពោះឪពុកម្តាយរបស់គេ។ តែប្រសិនបើគាត់ទាំងពីរព្យាយាមបង្ខំអ្នក(ឱមនុស្សលោក)ឲ្យធ្វើស្ហ៊ីរិកមកចំពោះយើង(អល់ឡោះ)ដោយអ្នកមិនដឹងសោះថា ពួកវា(អ្វីដែលគេគោរពផ្សេងពីអល់ឡោះនោះ) គឺមានចំណែក(ក្នុងការទទួលបានការគោរពសក្ការៈ)រួមនឹងអល់ឡោះទេនោះ (ដូចដែលបានកើតឡើងចំពោះសាអាត់ ពិន អាពីវ៉ាក័ស្ស ពីសំណាក់ម្តាយរបស់គាត់) ចូរអ្នកកុំប្រតិបត្តិតាមគាត់ទាំងពីរឲ្យសោះចំពោះរឿងនេះ ពីព្រោះគេមិនអាចគោរពប្រតិបត្តិចំពោះម៉ាខ្លូកនៅក្នុងការប្រព្រឹត្តល្មើសចំពោះអ្នកដែលបង្កើតម៉ាខ្លូក(គឺអល់ឡោះជាម្ចាស់)នោះទេ។ ពួកអ្នកនឹងត្រូវវិលត្រឡប់មកកាន់យើងតែមួយគត់នៅថ្ងៃបរលោក ហើយយើងនឹងប្រាប់ពួកអ្នកពីអ្វីដែលពួកអ្នកធ្លាប់បានប្រព្រឹត្តកាលនៅក្នុងលោកិយ ហើយយើងនឹងតបស្នងដល់ពួកអ្នកចំពោះវាវិញ។

ហើយបណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះ និងបានសាងទង្វើកុសលនោះ នៅថ្ងៃបរលោក យើងនឹងបញ្ចូលពួកគេទៅក្នុងចំណោមអ្នកដែលសាងទង្វើកុសល ហើយយើងនឹងប្រមូលផ្តុំពួកគេឲ្យនៅជាមួយពួកគេ(អ្នកដែលសាងទង្វើកុសល) ព្រមទាំងតបស្នងដល់ពួកគេនូវផលបុណ្យរបស់ពួកគេផងដែរ។

ហើយមានមនុស្សមួយចំនួនបាននិយាយថាៈ ពួកយើងមានជំនឿលើអល់ឡោះហើយ។ តែនៅពេលដែលគេទទួលរងនូវការធ្វើទុក្ខបុកម្នេញពីសំណាក់ពួកប្រឆាំងដោយសារតែការមានជំនឿរបស់គេនោះ គេក៏បានចាត់ទុកទារុណកម្មរបស់ពួកគេ(ពួកប្រឆាំង)ចំពោះគេនោះ ដូចជាទណ្ឌកម្មរបស់អល់ឡោះដែរ។ ដូច្នេះ រូបគេក៏បោះបង់ជំនឿ ដោយឯកភាព(គោរព)តាមពួកប្រឆាំងទៅវិញ។ តែប្រសិនបើជំនួយពីម្ចាស់របស់អ្នកបានកើតមានចំពោះអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)វិញនោះ ពួកគេពិតជានឹងនិយាយថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកយើងធ្លាប់នៅជាមួយពួកអ្នក(ឱបណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿ)ក្នុងភាពជាអ្នកមានជំនឿ(ដូចពួកអ្នក)ដែរ។ តើពុំមែនទេឬដែលថា ពិតណាស់អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់ដឹងបំផុតនូវអ្វីដែលមានក្នុងចិត្តរបស់មនុស្សលោកនោះ? គ្មានអ្វីមួយនៅក្នុងចិត្ត(របស់គេ)អំពីការប្រឆាំង និងការមានជំនឿនោះអាចលាក់បាំងពីទ្រង់បានឡើយ។ ដូចនេះ តើពួកគេប្រាប់អល់ឡោះពីអ្វីដែលមាននៅក្នុងចិត្តរបស់ពួកគេយ៉ាងដូចម្តេចទៅ ខណៈដែលទ្រង់ដឹងបំផុតពីអ្វីដែលមាននៅក្នុងចិត្ត(របស់ពួកគេ)ជាងពួកគេទៅទៀតនោះ?

ហើយអល់ឡោះទ្រង់ដឹងយ៉ាងច្បាស់ចំពោះបណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿនឹងទ្រង់យ៉ាងពិតប្រាកដ ហើយទ្រង់ក៏ដឹងយ៉ាងច្បាស់ផងដែរចំពោះពួកពុតត្បុតដែលបង្ហាញចេញនូវភាពមានជំនឿ តែលាក់ទុកនូវភាពគ្មានជំនឿនោះ។

ហើយពួកដែលប្រឆាំងបាននិយាយទៅកាន់បណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះតែមួយគត់ថាៈ ចូរពួកអ្នកដើរតាមសាសនារបស់ពួកយើង ហើយនិងអ្វីដែលពួកយើងកំពុងស្ថិតនៅលើវាចុះ ពួកយើងនឹងទទួលខុសត្រូវចំពោះបាបកម្មទាំងឡាយ(របស់ពួកអ្នក)ជំនួសពួកអ្នក ហើយឲ្យគេតបស្នង(ចំពោះអំពើបាបរបស់ពួកអ្នក)ដល់ពួកយើងជំនួសពួកអ្នកចុះ។ (តែតាមពិត)ពួកគេ(ពួកប្រឆាំង)មិនអាចទទួលខុសត្រូវចំពោះបាបកម្មរបស់ពួកគេ(អ្នកមានជំនឿ)បន្តិចណាឡើយ។ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកគេគឺជាពួកដែលភូតកុហកចំពោះពាក្យសម្តីរបស់ពួកគេនេះ។

ហើយពួកមុស្ហរីគីនដែលអំពាវនាវគេទៅរកប្រការអាក្រក់របស់ពួកគេទាំងនោះពិតជានឹងត្រូវទទួលរែកពុនបាបកម្មរបស់ពួកគេផ្ទាល់ដែលពួកគេបានប្រព្រឹត្តវា ហើយថែមទាំងត្រូវរែកពុនបាបកម្មរបស់អ្នកដែលដើរតាមការអំពាវនាវរបស់ពួកគេថែមទៀត ដោយគ្មានកាត់បន្ថយបាបកម្មរបស់ពួកដែលដើរតាមពួកគេបន្តិចឡើយ។ ហើយនៅថ្ងៃបរលោក ពួកគេពិតជានឹងត្រូវគេសួរពីអ្វីដែលពួកគេធ្លាប់បានប្រឌិតឡើងនៅក្នុងលោកិយអំពីប្រការដែលខុសឆ្គងទាំងឡាយ។

ហើយជាការពិតណាស់ យើងបានតែងតាំងព្យាការីនួហធ្វើជាអ្នកនាំសារម្នាក់ទៅកាន់ក្រុមរបស់គេ ហើយគេបានរស់នៅជាមួយពួកគេអស់រយៈពេលប្រាំបួនរយហាសិបឆ្នាំដើម្បីអំពាវនាវពួកគេទៅកាន់ការមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយគត់។ ប៉ុន្តែពួកគេបានដិសេធនឹងគាត់ ហើយនៅតែបន្តស្ថិតនៅលើការប្រឆាំងរបស់ពួកគេដដែល។ ពេលនោះ ទឹកជំនន់(ដ៏ធំមួយ)ក៏បានឆក់យកជីវិតពួកគេ ខណៈដែលពួកគេគឺជាពួកដែលបំពានដោយសារតែការប្រឆាំងរបស់ពួកគេចំពោះអល់ឡោះ និងការបដិសេធរបស់ពួកគេចំពោះបណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់។ ដូច្នេះ ពួកគេក៏ត្រូវវិនាសអន្តរាយដោយការលិចលង់(ក្នុងទឹកជំនន់នោះ)។

ពេលនោះ យើងបានសង្គ្រោះព្យាការីនួហ និងបណ្តាអ្នកមានជំនឿដែលនៅជាមួយគេនៅក្នុងសំពៅអំពីភាពវិនាសអន្តរាយដោយការលិចលង់នេះ។ ហើយយើងបានធ្វើឲ្យសំពៅនោះ គឺជាមេរៀនមូយសម្រាប់មនុស្សលោកយកវាធ្វើជាមេរៀន។

ហើយចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ចងចាំពីរឿងរ៉ាវរបស់ព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីម នៅពេលដែលគេបានពោលទៅកាន់ក្រុមរបស់គេថាៈ ចូរពួកអ្នកគោរពសក្ការៈចំពោះអល់ឡោះតែមួយគត់ ហើយចូរកោតខ្លាចទណ្ឌកម្មរបស់ទ្រង់តាមរយៈការអនុវត្តតាមបទបញ្ជាទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ និងចៀសវាងពីបម្រាមទាំងឡាយដែលទ្រង់បានហាមឃាត់។ បទបញ្ជាដែលគេប្រើទាំងនោះ គឺវាល្អប្រសើរសម្រាប់ពួកអ្នក ប្រសិនបើពួកអ្នកបានដឹង។

តាមពិត រូបបដិមាដែលពួកអ្នក(ឱពួកមុស្ហរីគីន)កំពុងតែគោរពសក្ការៈនោះមិនអាចផ្តល់ផលប្រយោជន៍ ហើយក៏មិនអាចផ្តល់នូវគ្រោះថ្នាក់អ្វីនោះដែរ។ ពួកអ្នកបានប្រឌិតឡើងនូវការភូតកុហក ខណៈដែលពួកអ្នកអះអាងថា ពួកវា(រូបបដិមានានា)សាកសមនឹងទទួលការគោរពសក្ការៈនោះ។ ពិតប្រាកដណាស់ ព្រះនានាដែលពួកអ្នកគោរពសក្ការៈចំពោះពួកវាក្រៅពីអល់ឡោះនោះ ពួកវាគ្មានកម្មសិទ្ធិលើលាភសក្ការៈ ដោយអាចផ្តល់លាភសក្ការៈនោះមកឲ្យពួកអ្នកបាននោះឡើយ។ ដូច្នេះ ចូរពួកអ្នកស្វែងរកលាភសក្ការៈពីអល់ឡោះចុះ ព្រោះទ្រង់គឺជាអ្នកដែលប្រទានលាភសក្ការៈ។ ហើយចូរពួកអ្នកគោរពសក្ការៈចំពោះទ្រង់តែមួយគត់ ព្រមទាំងត្រូវដឹងគុណទ្រង់ចំពោះឧបការគុណទាំងឡាយដែលទ្រង់បានផ្តល់វាជាលាភសក្ការៈដល់ពួកអ្នក។ ហើយពួកអ្នកនឹងត្រូវវិលត្រឡប់ទៅកាន់ទ្រង់តែមួយគត់នៅថ្ងៃបរលោកដើម្បីជំនុំជម្រះ និងទទួលការតបស្នង ពុំមែនវិលត្រឡប់ទៅកាន់រូបបដិមានានារបស់ពួកអ្នកនោះទេ។

តែប្រសិនបើពួកអ្នក(ឱពួកមុស្ហរីគីន)បានបដិសេធនឹងអ្វីដែលព្យាការីមូហាំម៉ាត់បាននាំវាមកនោះ ពិតប្រាកដណាស់ ប្រជាជាតិជំនាន់មុនពួកអ្នក ដូចជាក្រុមរបស់ព្យាការីនួហ ក្រុមអាទ និងក្រុមសាមូទនោះ ក៏ធ្លាប់បានបដិសេធ(នឹងអ្នកនាំសាររបស់ពួកគេ)ពីមុនមកដែរ។ ហើយតួនាទីរបស់អ្នកនាំសារ គឺគ្មានអ្វីក្រៅពីការផ្សព្វផ្សាយ(សារ)ដ៏ច្បាស់លាស់នោះទេ។ ពិតប្រាកដណាស់ គាត់បានផ្សព្វផ្សាយដល់ពួកអ្នកនូវអ្វីដែលម្ចាស់របស់គាត់បានប្រើឲ្យផ្សព្វផ្សាយវាទៅកាន់ពួកអ្នករួចរាល់ហើយ។

តើពួកដែលបដិសេធទាំងនោះមិនបានឃើញទេឬថា តើអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់ចាប់ផ្តើមបង្កើតសត្វលោក បន្ទាប់មក ទ្រង់បង្កើតវាសាជាថ្មីម្តងទៀតក្រោយពីវារលាយសាបសូន្យហើយនោះយ៉ាងដូចម្តេច? ពិតប្រាកដណាស់ រឿងទាំងនោះគឺងាយស្រួលបំផុតចំពោះអល់ឡោះ ពីព្រោះទ្រង់ជាអ្នកដែលមានសមត្ថភាពបំផុតដោយគ្មានអ្វីមួយដែលទ្រង់អសមត្ថភាព(មិនអាចធ្វើវាបាន)នោះឡើយ។

ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ពោលទៅកាន់ពួកដែលបដិសេធនឹងការពង្រស់ឡើងវិញទាំងនោះថាៈ ចូរពួកអ្នកធ្វើដំណើរនៅលើផែនដីនេះ ហើយចូរពួកអ្នកពិនិត្យមើលចុះ ថាតើអល់ឡោះចាប់ផ្តើមសត្វលោកយ៉ាងដូចម្តេច? បន្ទាប់មក អល់ឡោះនឹងធ្វើឲ្យមនុស្សមានជីវិតរស់ឡើងវិញក្រោយពីការស្លាប់របស់ពួកគេនូវជីវិតទីពីរម្តងទៀត ដើម្បីទទួលការជំនុំជម្រះ។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះទ្រង់មានអានុភាពលើអ្វីៗទាំងអស់។ គ្មានអ្វីមួយដែលទ្រង់អសមត្ថភាពនោះឡើយ។ ដូច្នេះ ទ្រង់មិនអសមត្ថភាពក្នុងការពង្រស់មនុស្សឲ្យរស់ឡើងវិញ(សារជាថ្មីម្តងទៀត)នោះទេ ដូចដែលទ្រង់មិនអសមត្ថភាពនៅក្នុងការបង្កើតពួកគេកាលពីលើកទីមួយដូច្នោះដែរ។

ទ្រង់ដាក់ទណ្ឌកម្មចំពោះជនណាដែលទ្រង់មានចេតនាដោយភាពយុតិ្តធម៌របស់ទ្រង់ ហើយទ្រង់អាណិតស្រឡាញ់ចំពោះជនណាដែលទ្រង់មានចេតនាដោយភាពសប្បុរសរបស់ទ្រង់។ ចំពោះទ្រង់តែមួយគត់ដែលពួកអ្នកនឹងត្រូវវិលត្រឡប់ទៅកាន់នៅថ្ងៃបរលោកដើម្បីទទួលការកាត់ក្តីនៅពេលដែលពួកអ្នកត្រូវបានគេពង្រស់ពីផ្នូររបស់ពួកអ្នកឲ្យមានជីវិតឡើងវិញនោះ។

ហើយពួកអ្នកមិនអាចរត់គេចពីម្ចាស់របស់ពួកអ្នកនោះឡើយ ហើយក៏មិនគេចផុតពីទណ្ឌកម្មរបស់ទ្រង់បានដែរ មិនថានៅលើផែនដី ឬនៅលើមេឃនោះទេ។ ហើយសម្រាប់ពួកអ្នកគ្មានអ្នកគាំពារណាដែលអាចជួយគាំពារលើកិច្ចការរបស់ពួកអ្នកក្រៅពីអល់ឡោះឡើយ ហើយពួកអ្នកក៏គ្មានអ្នកជួយក្រៅពីអល់ឡោះដែលអាចការពារពួកអ្នកពីទណ្ឌកម្មរបស់ទ្រង់នោះដែរ។

ហើយពួកដែលបានប្រឆាំងនឹងសញ្ញាភស្តុតាងរបស់អល់ឡោះ និងការជួបទ្រង់នៅថ្ងៃបរលោកនោះ ពួកទាំងនោះ គឺជាពួកដែលអស់សង្ឃឹមពីក្តីមេត្តាករុណារបស់យើង។ ពិតណាស់ ពួកគេមិនអាចចូលឋានសួគ៌ជាដាច់ខាត ដោយសារតែការប្រឆាំងរបស់ពួកគេ ហើយពួកទាំងនោះ សម្រាប់ពួកគេនឹងទទួលនូវទណ្ឌកម្មយ៉ាងឈឺចាប់បំផុតដែលកំពុងតែរង់ចាំពួកគេនៅថ្ងៃបរលោក។

ហើយការឆ្លើយតបនៃក្រុមរបស់ព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីមចំពោះគាត់(ក្រោយពីគាត់បានប្រើពួកគេឲ្យគោរពសក្ការៈចំពោះអល់ឡោះតែមួយគត់ ហើយបោះបង់ចោលការគោរពសក្ការៈចំពោះរូបបដិមាផ្សេងពីទ្រង់)នោះ គ្មានក្រៅពីពាក្យសម្តីរបស់ពួកគេដែលនិយាយថាៈ ចូរពួកអ្នកសម្លាប់គេ ឬបោះគេចូលទៅក្នុងភ្លើង ដើម្បីជាការជួយសង្គ្រោះព្រះនានារបស់ពួកអ្នកវិញ នោះឡើយ។ តែអល់ឡោះជាម្ចាស់បានផ្តល់សុវត្ថិភាពដល់គាត់អំពីភ្លើង(មិនឲ្យភ្លើងឆេះ)។ ពិតប្រាកដណាស់ នៅក្នុងការធ្វើឲ្យគាត់(ព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីម)មានសុវត្ថិភាពពីភ្លើងឆេះក្រោយពីគេបានបោះគាត់ចូលទៅក្នុងភ្លើងនោះ គឺជាមេរៀនសម្រាប់ក្រុមដែលមានជំនឿ ពីព្រោះពួកគេ គឺជាអ្នកដែលទទួលបានផលប្រយោជន៍អំពីមេរៀនទាំងនោះ។

ហើយព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីមបានពោលទៅកាន់ក្រុមរបស់គាត់ថាៈ តាមពិត ការដែលពួកអ្នកយករូបបដិមាមកធ្វើជាព្រះដោយពួកអ្នកយកវាគោរពសក្ការៈនោះ គឺដើម្បីជាការស្គាល់គ្នា និងជាការស្រឡាញ់គ្នារវាងពួកអ្នក នៅក្នុងឆាកជីវិតលោកិយប៉ុណ្ណោះ។ ក្រោយមកនៅថ្ងៃបរលោក ការស្រឡាញ់រាប់អានគ្នារវាងពួកអ្នកនោះនឹងត្រូវកាត់ផ្តាច់ ហើយពួកអ្នកនឹងដកខ្លួនចេញពីគ្នាទៅវិញទៅមកនៅពេលដែលពួកអ្នកបានឃើញទណ្ឌកម្មផ្ទាល់នឹងភ្នែក ហើយពួកអ្នកក៏ដាក់បណ្តាសារគ្នាទៅវិញទៅមក។ ហើយទីកន្លែងរបស់ពួកអ្នកដែលពួកអ្នកត្រូវទៅនោះ គឺឆ្ពោះកាន់ឋាននរក។ សម្រាប់ពួកអ្នក គ្មានអ្នកជួយដែលអាចរារាំងពួកអ្នកពីទណ្ឌកម្មរបស់អល់ឡោះនោះឡើយ មិនថារូបបដិមានានាដែលពួកអ្នកគោរពសក្ការៈចំពោះវាក្រៅពីអល់ឡោះ ឬអ្នកផ្សេងពីវានោះទេ។

ពេលនោះ ព្យាការីលូត ក៏បានមានជំនឿលើគាត់។ ហើយព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីមបានពោលថាៈ ខ្ញុំនឹងភៀសខ្លួនទៅកាន់ម្ចាស់របស់ខ្ញុំ គឺទៅកាន់ទឹកដីស្ហាមដែលប្រកបដោយពរជ័យ។ ពិតប្រាកដណាស់ ទ្រង់(អល់ឡោះ)ជាម្ចាស់មហាខ្លាំងពូកែដែលគ្មាននរណាអាចយកឈ្នះទ្រង់បានឡើយ។ ដូចនេះ ទ្រង់នឹងមិនធ្វើឲ្យអ្នកដែលភៀសខ្លួនទៅកាន់ទ្រង់អាប់ឱននោះឡើយ។ ហើយទ្រង់មហាគតិបណ្ឌិតនៅក្នុងការកំណត់របស់ទ្រង់ និងការចាត់ចែងរបស់ទ្រង់។

ហើយយើងបានប្រទានអ៊ីស្ហាក និងកូនប្រុសរបស់គេយ៉ាក់កូបឲ្យអ៊ីព្រហ៊ីម។ ហើយយើងបានធ្វើឲ្យកូនចៅរបស់គេក្លាយជាព្យាការី និងមានគម្ពីរជាច្រើនដែលបានបញ្ចុះពីអល់ឡោះជាម្ចាស់(ទៅកាន់ពួកគេ)។ ហើយយើងបានប្រទានឲ្យគេនូវផលបុណ្យចំពោះការអត់ធ្មត់របស់គេនៅលើភាពត្រឹមត្រូវនៅក្នុងលោកិយនេះ តាមរយៈ(បង្កើតឲ្យពួកគេនូវ)កូនៗដែលកតញ្ញូ និងការកោតសរសើរដ៏ប្រពៃ។ ហើយពិតប្រាកដណាស់ នៅថ្ងៃបរលោក គេ(អល់ឡោះ)នឹងតបស្នងដល់គាត់នូវការតបស្នងរបស់អ្នកដែលសាងទង្វើកុសល។ អ្វីដែលគេបានប្រទានដល់គាត់នៅក្នុងលោកិយនេះ មិនបានកាត់បន្ថយនូវអ្វីដែលគេបានត្រៀមទុកសម្រាប់គាត់អំពីការតបស្នងដ៏ប្រពៃនៅថ្ងៃបរលោកនោះឡើយ។

ហើយចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ចងចាំរឿងរ៉ាវរបស់ព្យាការីលូត នៅពេលដែលគាត់បានពោលទៅកាន់ក្រុមរបស់គាត់ថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកអ្នកកំពុងតែប្រព្រឹត្តនូវបាបកម្មដ៏អាក្រក់បំផុតដែលគ្មានអ្នកណាម្នាក់ពីមុនពួកអ្នកធ្លាប់បានប្រព្រឹត្តវានៅក្នុងលោកិយនេះឡើយ។ ពិតណាស់ ពួកអ្នកគឺជាមនុស្សដំបូងគេដែលបានបង្កើតនូវបាបកម្មមួយថ្មីដោយពួកអ្នកបដិសេធនូវលក្ខណៈធម្មជាតិដ៏ប្រពៃ(ដោយការស្រឡាញ់ភេទដូចគ្នា)។

ហេតុអ្វីបានជាពួកអ្នករួមភេទនឹងបុរសដូចគ្នាតាមទ្វារក្រោយ(រន្ធគូទ)របស់ពួកគេដើម្បីបំពេញនូវចំណង់តណ្ហារបស់ពួកអ្នក ហើយកាត់ផ្តាច់ផ្លូវធ្វើដំណើររបស់អ្នកដំណើរទាំងឡាយដោយពួកគេមិនហ៊ានធ្វើដំណើរឆ្លងកាត់ពួកអ្នកនោះទេព្រោះតែខ្លាចពូកអ្នកប្រព្រឹត្តទង្វើអសីលធម៌នេះ(ដាក់ពួកគេ) ហើយពួកអ្នកប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់នៅកន្លែងជួបជុំរបស់ពួកអ្នក ដូចជាការអាក្រាតកាយ និងការធ្វើទុក្ខបុកម្នេញចំពោះអ្នកដែលដើរឆ្លកាត់ពួកអ្នកទាំងតាមរយៈពាក្យសម្តីនិងទង្វើរបស់ពួកអ្នកបែបនេះ? ហើយចមើ្លយនៃក្រុមរបស់គាត់ចំពោះគាត់ក្រោយពីគាត់បានហាមឃាត់ពួកគេពីទង្វើដ៏អាក្រក់នោះ គឺគ្មានអ្វីក្រៅពីពួកគេនិយាយទៅកាន់គាត់ថាៈ ចូរអ្នកនាំមកនូវទណ្ឌកម្មរបស់អល់ឡោះដែលអ្នកបានព្រមានពួកយើងនោះមក ប្រសិនបើអ្នក ពិតជាអ្នកដែលនិយាយពិតចំពោះអ្វីដែលអ្នកអះអាងមែននោះ។

ព្យាការីលូតបានបួងសួងទៅកាន់ម្ចាស់របស់គាត់ក្រោយពីក្រុមរបស់គាត់នៅតែចចេសរឹងរួស ហើយពួកគេថែមទាំងសុំឲ្យទម្លាក់ទណ្ឌកម្មទៅលើពួកគេ ជាការមើលស្រាលចំពោះគាត់ថែមទៀតថាៈ ឱម្ចាស់របស់ខ្ញុំ! សូមទ្រង់មេត្តាជួយខ្ញុំឲ្យទទួលជោគជ័យទៅលើក្រុមដែលបង្កវិនាសកម្មនៅលើផែនដី តាមរយៈការដែលពួកគេធ្វើឲ្យរីកសុសសាយនូវការប្រឆាំង និងការប្រព្រឹត្តនូវអំពើល្មើសដ៏អាក្រក់បំផុតនោះផងចុះ។

ហើយនៅពេលដែលម៉ាឡាអ៊ីកាត់ដែលយើងបានចាត់តាំងពួកគេឲ្យនាំដំណឹងរីករាយទៅប្រាប់ព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីមពី(កំណើតរបស់)ព្យាការីអ៊ីស្ហាក និង(ពីកំណើត)កូនប្រុសរបស់អ៊ីស្ហាកបន្ទាប់ពីគេ(អ៊ីស្ហាក) គឺព្យាការីយ៉ាក់កូប បានមកដល់ ពួកគេ(ម៉ាឡាអ៊ីកាត់)បាននិយាយទៅកាន់គាត់ថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកយើងគឺត្រូវបានគេចាត់តាំងឲ្យមកបំផ្លាញភូមិសាទូមដែលជាភូមិស្រុកក្រុមរបស់ព្យាការីលូត។ ពិតប្រាកដណាស់ អ្នកស្រុកនេះ គឺជាពួកដែលបំពានដោយពួកគេបានប្រព្រឹត្តទង្វើអសីលធម៌(ស្រឡាញ់ភេទដូចគ្នា)។

ព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីមបាននិយាយទៅកាន់ម៉ាឡាអ៊ីកាត់ថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ នៅក្នុងភូមិស្រុកដែលពួកអ្នកមានបំណងចង់បំផ្លាញអ្នកស្រុករបស់វានោះ គឺមានព្យាការីលូត(នៅក្នុងនោះ)ដែរ តែគេមិនមែនជាអ្នកដែលស្ថិតក្នុងចំណោមពួកដែលបំពាននោះទេ។ ម៉ាឡាអ៊ីកាត់បានតបថាៈ ពួកយើងដឹងបំផុតថាអ្នកណាខ្លះដែលនៅក្នុង(ភូមិ)នោះ។ ពួកយើងពិតជានឹងសង្គ្រោះគេ(ព្យាការីលួត) និងក្រុមគ្រួសាររបស់គេចេញពីការបំផ្លិចបំផ្លាញដែលគេទម្លាក់ទៅលើអ្នកភូមិនេះ លើកលែងតែប្រពន្ធរបស់គេប៉ុណ្ណោះដែលស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកដែលត្រូវទទួលរងការបំផ្លាញ។ ពិតណាស់ យើងក៏នឹងបំផ្លាញនាងរួមជាមួយពួកគេ(ក្រុមរបស់ព្យាការីលូតដែលគ្មានជំនឿ)ផងដែរ។