Ас-Саффат 37:55–112

នៅពេលនោះ គេក៏បានរកមើល ហើយក៏បានឃើញមិត្តភក្តិរបស់គេនោះស្ថិតនៅកណ្តាលនរកជើហ៊ីម។

គេក៏និយាយថាៈ សូមស្បថនឹងអល់ឡោះ! ពិតណាស់ អ្នកស្ទើរតែបំផ្លាញខ្ញុំដោយត្រូវចូលឋាននរក(ជាមួយអ្នក)ទៅហើយ ដោយសារតែការអំពាវនាវរបស់អ្នកមកចំពោះខ្ញុំឲ្យប្រឆាំង និងបដិសេធនឹងការពង្រស់ឡើងវិញ។

ហើយប្រសិនបើគ្មានការប្រោសប្រទានពីអល់ឡោះមកចំពោះខ្ញុំដោយចង្អុលបង្ហាញខ្ញុំទៅកាន់ការមានជំនឿចំពោះទ្រង់ទេនោះ ប្រាកដជាខ្ញុំនឹងត្រូវស្ថិតក្នុងចំណោមពួកដែលត្រូវទទួលទណ្ឌកម្មដូចអ្នកដែរជាមិនខានហើយ។

ពិតប្រាកដណាស់ពួកយើង(បណ្តាអ្នកចូលឋានសួគ៌) នឹងមិនស្លាប់ទៀតឡើយ

លើកលែងការស្លាប់លើកទីមួយដែលពួកយើងបានស្លាប់នៅលើលោកិយនោះប៉ុណ្ណោះ។ ផ្ទុយទៅវិញ ពួកយើងនឹងស្ថិតនៅជាអមតៈក្នុងឋានសួគ៌ ហើយពួកយើងមិនត្រូវបានគេដាក់ទណ្ឌកម្មដូចពួកប្រឆាំងដែលត្រូវបានគេដាក់ទណ្ឌកម្មនោះឡើយ។

ពិតប្រាកដណាស់ អ្វីដែលម្ចាស់របស់ពួកយើងបានតបស្នងដល់ពួកយើង(ដូចជាការបានចូលឋានសួគ៌ ការស្ថិតនៅក្នុងឋានសួគ៌ជាជាអមតៈ និងការមានសុវត្ថិភាពរួចផុតពីភ្លើងនរក) គឺពិតជាជោគជ័យដ៏ធំធេងបំផុតដែលគ្មានជោគជ័យណាអាចប្រៀបផ្ទឹមបានឡើយ។

ដើម្បីទទួលបានការតបស្នងដ៏ធំធេងនេះ ចាំបាច់លើអ្នកដែលសាងអំពើល្អ ត្រូវតែខិតខំសាងនូវអំពើល្អ(ឲ្យបានច្រើន) ព្រោះវាជាការជួញដូរដែលមានផលចំណេញបំផុត។

តើឧបការគុណដែលបានរៀបរាប់ខាងលើដែលអល់ឡោះបានរៀបចំវាសម្រាប់បណ្តាខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់ដែលទ្រង់បានឲ្យពួកគេមានភាពបរិសុទ្ធសម្រាប់គោរពប្រតិបត្តិទ្រង់នោះ ល្អប្រសើរនិងមានឋានៈខ្ពង់ខ្ពស់ជាង ឬក៏ដើមហ្សឹកគូមដែលត្រូវបានគេដាក់បណ្តាសានៅក្នុងគម្ពីរគួរអានដែលជាអាហាររបស់ពួកប្រឆាំង ដែលវាមិនអាចធ្វើឲ្យគេធំធាត់ ហើយក៏មិនអាចធ្វើឲ្យបាត់ឃ្លានដែរនោះល្អជាង?

ពិតប្រាកដណាស់ យើងបានបង្កើតដើមឈើនេះជាទណ្ឌកម្មសម្រាប់ពួកដែលបំពាន ដោយការប្រឆាំងនិងការប្រព្រឹត្តល្មើស ដោយពួកគេបាននិយាយថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ ភ្លើងឆេះដើមឈើ ដូច្នេះ វាមិនអាចមានដំណាំអ្វីដុះនៅក្នុងឋាននរកបានឡើយ។

ជាការពិតណាស់ ដើមហ្សឹកគូម គឺជាដើមឈើដែលដុះចេញពីកន្លែងដ៏អាក្រក់បំផុត ដោយវាជាដើមឈើដែលដុះចេញពីបាតនរកជើហ៊ីម។

ផ្លែរបស់វា គឺមានរូបរាងអាក្រក់មើលបំផុត ប្រៀបដូចជាក្បាលពួកស្ហៃតន ហើយរូបរាងដ៏អាក្រក់មើលរបស់វា គឺជាភស្តុតាងបញ្ជាក់ទៅលើរសជាតិដ៏អាក្រក់របស់វា ពោលគឺបានន័យថា ផ្លែរបស់វា មានរសជាតិអាក្រក់។

ពិតប្រាកដណាស់ ពួកប្រឆាំងពិតជានឹងទទួលទានផ្លែរបស់វាដែលល្វីងនិងអាក្រក់នោះ ហើយពោះរបស់ពួកគេ គឺពេញទៅដោយផ្លែ(ហ្សឹកគូម)នោះ។

បន្ទាប់មក ក្រោយពីពួកគេបានទទួលទានផ្លែ(ហ្សឹកគូម)នោះរួចហើយ ពួកគេនឹងបានផឹកទឹកដ៏អាក្រក់ ហើយក្តៅបំផុត។

ក្រោយពីនោះមក ការវិលត្រឡប់របស់ពួកគេ គឺឆ្ពោះទៅកាន់ទណ្ឌកម្មនៃនរកដែលឆាបឆេះ។ ជាការពិតណាស់ ពួកគេត្រូវផ្លាស់ប្តូរពីទណ្ឌកម្មមួយទៅកាន់ទណ្ឌកម្មមួយផ្សេងទៀត។

ពិតប្រាកដណាស់ ពួកប្រឆាំងទាំងនោះ ពួកគេបានឃើញជីដូនជីតារបស់ពួកគេដែលវង្វេងពីមាគ៌ានៃការចង្អុលបង្ហាញ។ ដូច្នេះ ពួកគេក៏បានធ្វើតាមជីដូនជីតារបស់ពួកគេទាំងងងឹតងងុល គ្មានទីសំអាងអ្វីឡើយ។

បន្ទាប់មក ពួកគេបានធ្វើតាមលំអានរបស់ជីដូនជីតាពួកគេដែលស្ថិតក្នុងភាពវង្វេងនោះយ៉ាងឆាប់រហ័ស។

ហើយជាការពិតណាស់ ពួកអ្នកជំនាន់មុនពួកគេភាគច្រើនបានវង្វេង។ ដូចនេះ ក្រុមរបស់អ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)មិនមែនជាប្រជាជាតិដំបូងគេដែលវង្វេងនោះទេ។

ហើយពិតប្រាកដណាស់ យើងបានបញ្ជូនអ្នកនាំសារជាច្រើនទៅកាន់ប្រជាជាតិជំនាន់មុនៗដើម្បីព្រមានបន្លាចពួកគេពីទណ្ឌកម្មរបស់អល់ឡោះ តែពួកគេបែរជាប្រឆាំង។

ដូច្នេះ ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ពិចារណាមើលចុះ ថាតើលទ្ធផលចុងក្រោយរបស់ក្រុមជាច្រើនដែលបណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ពួកគេបានដាស់តឿនព្រមានពួកគេ តែពួកគេមិនទទួលយកនូវការដាស់តឿនព្រមាននោះយ៉ាងដូចម្តេច? ជាការពិតណាស់ លទ្ធផលចុងក្រោយរបស់ពួកគេ គឺការចូលឋាននរកដោយពួកគេស្ថិតនៅក្នុងនោះជាអមតៈ ដោយសារតែការប្រឆាំងនិងការបដិសេធរបស់ពួកគេចំពោះបណ្តាអ្នកនាំសារទាំងឡាយរបស់ពួកគេ។

លើកលែងតែអ្នកដែលអល់ឡោះបានធ្វើឲ្យពួកគេមានភាពបរិសុទ្ធក្នុងការមានជំនឿចំពោះទ្រង់ប៉ុណ្ណោះ។ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកគេគឺជាអ្នកដែលបានរួចផុតពីទណ្ឌកម្មដែលជាលទ្ធផលចុងក្រោយរបស់ពួកអ្នកដែលបដិសេធនិងប្រឆាំងនោះ។

ហើយជាការពិតណាស់ ព្យាការីរបស់យើង គឺព្យាការីនួហបានបួងសួងសុំមកចំពោះយើង ខណៈដែលគេបានបួងសួងមកកាន់យើងឲ្យកម្ចាត់ក្រុមរបស់គេដែលបានបដិសេធចំពោះគេ ហើយយើងពិតជាអ្នកដែលទទួលយកនូវការបួងសួងបំផុត។ ពិតប្រាកដណាស់ យើងបានឆ្លើយតបចំពោះការបួងសួងរបស់គេ(ព្យការីនួហ)យ៉ាងឆាប់រហ័ស។

ហើយពិតប្រាកដណាស់ យើងបានផ្តល់សុវត្ថិភាពដល់គេ(ព្យាការីនួហ) ក្រុមគ្រួសាររបស់គេ និងបណ្តាអ្នកមានជំនឿជាមួយគេឲ្យរួចផុតពីការធ្វើទុក្ខបុកម្នេញពីសំណាក់ក្រុមរបស់គេ និងពីការលិចលង់ក្នុងទឹកជំនន់ដ៏ធំដែលត្រូវបានបញ្ជូនទៅលើពួកប្រឆាំងនៃក្រុមរបស់គេ។

ហើយយើងបានសង្គ្រោះតែក្រុមគ្រួសាររបស់គេ(ព្យាការីនួហ) និងបណ្តាអ្នកមានជំនឿដែលដើរតាមគេប៉ុណ្ណោះ ហើយយើងបានពន្លិចអ្នកដទៃទៀតនៃក្រុមរបស់គេដែលជាពួកប្រឆាំង(ក្នុងទឹកជំនន់)។

ហើយយើងបានបន្សល់ទុកនូវកេរ្តិ៍ឈ្មោះដ៏ល្អរបស់គេដល់ប្រជាជាតិជំនាន់ក្រោយដែលបានកោតសរសើរទៅលើគេ។

សូមសន្តិភាព និងសុវត្ថិភាពកើតមានដល់ព្យាការីនួហពីការចោទប្រកាន់ដែលមិនល្អរបស់ប្រជាជាតិជំនាន់ក្រោយទៅលើរូបគេ។ ផ្ទុយទៅវិញ វានឹងបន្សល់ទុកឲ្យគេនូវការកោតសរសើរ និងកេរ្តិ៍ឈ្មោះដ៏ល្អ។

ពិតប្រាកដណាស់ ដូចដែលការតបស្នងដែលយើងបានតបស្នងចំពោះព្យាការីនួហនេះដែរ យើងនឹងប្រទាននូវការតបស្នងដល់អ្នកដែលសាងអំពើល្អ តាមរយៈការដែលពួកគេគោរពសក្ការៈ និងគោរពប្រតិបត្តិចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយគត់។

ជាការពិតណាស់ ព្យាការីនួហ គឺស្ថិតក្នុងចំណោមខ្ញុំបម្រើរបស់យើងដែលជាអ្នកមានជំនឿដែលគោរពប្រតិបត្តិចំពោះអល់ឡោះ។

បន្ទាប់មក យើងបានពន្លិចអ្នកដែលសេសសល់ដោយទឹកជំនន់ដែលយើងបានបញ្ជូនវាទៅលើពួកគេ។ ដូច្នេះ គ្មានអ្នកណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេដែលនៅសេសសល់(រស់រានមានជីវិត)នោះឡើយ។

ហើយពិតប្រាកដណាស់ ព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីម គឺស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកដែលកាន់តាមសាសនារបស់គេ(ព្យាការីនួហ)ដែលពួកគេស្ថិតនៅលើមាគ៌ាតែមួយ ដោយអំពាវនាវទៅកាន់ការគោរពសក្ការៈចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយគត់។

ហើយចូរចងចាំ នៅពេលដែលគេ(ព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីម)បានមកជួបម្ចាស់របស់គេដោយចិត្តស្អាតស្អំចាកផុតពីប្រការស្ហ៊ីរិក ជាអ្នកដាស់តឿនម្នាក់របស់អល់ឡោះក្នុងចំណោមខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់ទាំងឡាយ។

នៅពេលដែលគេបាននិយាយទៅកាន់ឪពុករបស់គេ និងក្រុមរបស់គេដែលជាពួកមុស្ហរីគីនដោយស្តីបន្ទោសទៅកាន់ពួកគេថាៈ តើអ្វីទៅដែលពួកអ្នកកំពុងតែគោរពសក្ការៈចំពោះវាផ្សេងពីអល់ឡោះនោះ?

តើព្រះក្លែងក្លាយទាំងនេះឬដែលពួកអ្នកនាំគ្នាគោរពសក្ការៈចំពោះពួកវាផ្សេងពីអល់ឡោះជាម្ចាស់នោះ?

តើពួកអ្នក(ឱក្រុមរបស់ខ្ញុំ)គិតដូចម្តេចចំពោះម្ចាស់ដែលគ្រប់គ្រងពិភពទាំងអស់នៅពេលដែលពួកអ្នកទៅជួបទ្រង់ ខណៈដែលពួកអ្នកកំពុងគោរពសក្ការៈទៅកាន់អ្នកផ្សេងក្រៅពីទ្រង់នោះ? តើពួកអ្នកយល់ថា ទ្រង់នឹងធ្វើយ៉ាងណាចំពោះអ្នក?

ហើយព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីមបានសម្លឹងមើលទៅកាន់ហ្វូងផ្កាយមួយស្របក់ ដោយគាត់រិះរកឧបាលកលដើម្បីអាចដកខ្លួនចេញពីក្រុមរបស់គាត់បាន។

ហើយគាត់ក៏បាននិយាយដោះសារដើម្បីមិនចេញទៅចូលរួមជាមួយក្រុមរបស់គាត់ក្នុងពិធីបុណ្យរបស់ពួកគេថាៈ ជាការពិតណាស់ ខ្ញុំមានជំងឺ(មិនអាចទៅចូលរួមបានទេ)។

ដូច្នេះ ពួកគេក៏ទុកគាត់ចោល ហើយពួកគេក៏នាំគ្នាចាកចេញទៅ។

ហើយគាត់(ព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីម)ក៏បានងាកទៅរកព្រះទាំងឡាយរបស់ពួកគេដែលពួកគេគោរពសក្ការៈចំពោះវាផ្សេងពីអល់ឡោះនោះ ហើយបាននិយាយចំអកឡកឡឺយទៅលើព្រះទាំងឡាយរបស់ពួកគេថាៈ តើពួកឯងមិនបរិភោគអាហារដែលពួកមុស្ហរីគីនទាំងនោះយកមកសែនឲ្យពួកឯងទេឬ?

ហេតុអ្វីបានជាពួកឯងមិនព្រមនិយាយ និងមិនព្រមឆ្លើយតបទៅកាន់អ្នកដែលសួរពួកឯង? តើព្រះបែបនេះឬដែលគេគោរពសក្ការៈផ្សេងពីអល់ឡោះនោះ?

ហើយព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីមក៏បានដើរទៅជិតពួកវា ហើយវាយបំបែកវានឹងដៃស្តាំរបស់គាត់។

ហើយពួកដែលគោរពសក្ការៈចំពោះរូបបដិមាទាំងនោះក៏បានដើរសំដៅមកកាន់គាត់យ៉ាងលឿន។

ហើយព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីមក៏បានជួបជាមួយពួកគេដោយភាពជឿជាក់ ហើយបាននិយាយទៅកាន់ពួកគេក្នុងលក្ខណៈស្តីបន្ទោសពួកគេថាៈ តើពួកអ្នកនាំគ្នាគោរពសក្ការៈទៅកាន់ព្រះផ្សេងក្រៅពីអល់ឡោះ ដែលពួកអ្នកជាអ្នកឆ្លាក់វាដោយផ្ទាល់ដៃរបស់ពួកអ្នកនោះឬ

ខណៈដែលអល់ឡោះជាម្ចាស់គឺជាអ្នកដែលបានបង្កើតពួកអ្នកអ្នក និងបានបង្កើតការងារឲ្យពួកអ្នកធ្វើ ហើយក្នុងចំណោមការងាររបស់ពួកអ្នកនោះ គឺ(ការឆ្លាក់)រូបបដិមាទាំងនេះ។ ដូច្នេះ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទៅវិញទេទើបជាព្រះដែលសក្តិសមឲ្យគេគោរពសក្ការៈតែមួយគត់ ហើយមិនត្រូវគោរពសក្ការៈចំពោះអ្នកផ្សេងក្រៅពីទ្រង់នោះ។

នៅពេលដែលពួកគេអសមត្ថភាពតទល់ជាមួយគាត់ដោយប្រើអំណះអំណាងនោះ ពួកគេក៏ងាកទៅកាន់ការប្រើអំណាច(កម្លាំងបាយ)វិញម្តង។ នៅពេលនោះ ពួកគេក៏បានពិភាក្សាគ្នា ថាតើត្រូវធ្វើដូចម្តេចចំពោះព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីម។ ពួកគេបាននិយាយថាៈ ចូរពួកអ្នកសង់សំណង់មួយសម្រាប់គេ ហើយដាក់អុសឲ្យពេញក្នុងនោះ។ រួចមក ចូរពួកអ្នកដុតភ្លើង រួចហើយ ចូរបោះគេចូលទៅក្នុងភ្លើងនោះ។

ហើយក្រុមរបស់ព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីមមានបំណងអាក្រក់ចំពោះព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីម ដោយពួកគេចង់បំផ្លាញគាត់ដើម្បីឲ្យពួកគេបានសម្រាកអំពីការអុកឡុករបស់គាត់ តែយើងបានធ្វើឲ្យពួកគេបរាជ័យ ខណៈដែលយើងបានធ្វើឲ្យភ្លើងនោះក្លាយជាត្រជាក់ ហើយផ្តល់សុវត្ថិភាពដល់ព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីម។

ហើយព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីមបាននិយាយថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំនឹងភៀសខ្លួនទៅកាន់ម្ចាស់របស់ខ្ញុំដោយបោះបង់ចោលស្រុកទេសនិងក្រុមរបស់ខ្ញុំ ដើម្បីឲ្យខ្ញុំអាចគោរពសក្ការៈទៅចំពោះទ្រង់បាន។ ម្ចាស់របស់ខ្ញុំទ្រង់នឹងចង្អុលបង្ហាញខ្ញុំទៅកាន់អ្វីដែលល្អប្រសើសម្រាប់ខ្ញុំ ទាំងក្នុងលោកិយ និងថ្ងៃបរលោក។

ឱម្ចាស់របស់ខ្ញុំ! សូមទ្រង់មេត្តាប្រទានកូនប្រុសដ៏កតញ្ញូម្នាក់ឲ្យខ្ញុំផង ដើម្បីឲ្យគេក្លាយជាជំនួយការ និងជាការជំនួសឲ្យក្រុមរបស់ខ្ញុំដែលខ្ញុំបានចាកចេញពីពួកគេនោះផង។

ដូច្នេះ យើងក៏បានទទួលយកនូវការបួងសួងរបស់គេ ហើយយើងក៏បានប្រាប់នូវដំណឹងរីករាយមួយដល់គេ ដោយយើងនឹងប្រទានកូនប្រុសម្នាក់ដែលនឹងធំឡើង ហើយគេក្លាយទៅជាអ្នកដែលអត់ធ្មត់។ កូនប្រុសម្នាក់នោះ គឺព្យាការីអ៊ីស្មាអែល។

នៅពេលដែលព្យាការីអ៊ីស្មាអែលធំពេញវ័យ ហើយអាចរត់តាមឪពុករបស់គេទាន់ហើយនោះ ឪពុករបស់គេ គឺព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីម បានយល់សុបិន្តមួយ ហើយការយល់សុបិន្តរបស់បណ្តាព្យាការីទាំងឡាយ គឺជាវ៉ាហ៊ី(សារពីអល់ឡោះ)។ ព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីមក៏បាននិយាយប្រាប់កូនរបស់គាត់ពីខ្លឹមសារនៃសុបិន្តនោះថាៈ ឱកូនសម្លាញ់! ជាការពិតណាស់ ឪពុកបានឃើញក្នុងសុបិន្តថា ពុកពិតជាត្រូវសម្លេះកូន។ ដូច្នេះ សូមកូនគិតមើលមើល៍ តើកូនយល់យ៉ាងណាដែរចំពោះរឿងនេះ? ពេលនោះ ព្យាការីអ៊ីស្មាអែលក៏បានតបទៅកាន់ឪពុករបស់ខ្លួនវិញថាៈ ឱលោកឪពុករបស់ខ្ញុំជាទីស្រឡាញ់របស់កូន! សូមលោកឪពុកធ្វើចុះទៅតាមបទបញ្ជារបស់អល់ឡោះដែលទ្រង់បានបង្គាប់ប្រើពុកឲ្យសម្លេះកូននោះ។ ប្រសិនបើអល់ឡោះមានចេតនា ពុកពិតជានឹងបានឃើញខ្ញុំស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកដែលអត់ធ្មត់ និងជាអ្នកដែលពេញចិត្តចំពោះការកំណត់របស់អល់ឡោះជាមិនខាន។

ហើយនៅពេលដែលគេទាំងពីរទទួលធ្វើតាមបទបញ្ជារបស់អល់ឡោះហើយនោះ ព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីមក៏បានដាក់កូនរបស់គាត់ដេកផ្កាប់មុខទៅនឹងដីដើម្បីអនុវត្តន៍ទៅតាមបទបញ្ជារបស់ទ្រង់ដែលបានប្រើគាត់ឲ្យសម្លេះព្យាការីអ៊ីស្មាអែលនោះ។

ពេលនោះ យើងបានហៅព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីមខណៈពេលដែលគេប្រុងនឹងអនុវត្តន៍នូវបទបញ្ជារបស់អល់ឡោះដែលប្រើឲ្យសម្លេះកូនរបស់គេនោះថាៈ ឱអ៊ីព្រហ៊ីម!

ពិតប្រាកណាស់ អ្នកពិតជាបានបំពេញតាមសុបិន្តរបស់អ្នកដែលបានសុបិន្តឃើញក្នុងដំណេករបស់អ្នក ដោយការប្តេជ្ញាចិត្តរបស់អ្នកលើការសម្លេះកូនប្រុសរបស់អ្នក។ ពិតប្រាកដណាស់ (ដូចដែលយើងតបស្នងដល់អ្នកដោយឲ្យអ្នករួចផុតពីការសាកល្បងដ៏ធំធេងនេះដូច្នេះដែរ) យើងនឹងតបស្នងដល់បណ្តាអ្នកដែលធ្វើអំពើល្អ ដោយយើងនឹងឲ្យពួកគេរួចផុតពីការសាកល្បង និងភាពតានតឹងទាំងឡាយដូចគ្នាដែរ។

ពិតប្រាកដណាស់ រឿងនេះគឺជាការសាកល្បងមួយយ៉ាងច្បាស់លាស់ ហើយពិតណាស់ព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីមបានទទួលជោគជ័យចំពោះការសាកល្បងនេះ។

ហើយយើង(អល់ឡោះ)ក៏បានលោះព្យាការីអ៊ីស្មាអែលជាមួយសត្វចៀមដ៏ធំមួយជំនួសឲ្យការសម្លេះអ៊ីស្មាអែលនោះវិញ។

ហើយយើងបានបន្សល់ទុកនូវកេរ្តិ៍ឈ្មោះដ៏ប្រពៃរបស់ព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីមដល់ប្រជាជាតិជំនាន់ក្រោយ។

សូមឲ្យការស្វាគមន៍ពីអល់ឡោះកើតមានដល់ព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីម និងសូមសុខសន្តិភាពកើតមានដល់គាត់អំពីប្រការគ្រោះថ្នាក់ និងប្រការអាក្រក់ទាំងឡាយ។

ដូចដែលយើងបានតបស្នងដល់ព្យការីអ៊ីព្រហ៊ីមនូវការតបស្នងបែបនេះចំពោះការគោរពប្រតិបត្តិរបស់គេនោះដែរ យើងក៏នឹងតបស្នងដល់បណ្តាអ្នកដែលសាងទង្វើកុសលទាំងឡាយដូចគ្នាដែរ។

ពិតប្រាកដណាស់ ព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីមគឺស្ថិតក្នុងចំណោមខ្ញុំបម្រើរបស់យើងដែលមានជំនឿដែលគោរពសក្ការៈទៅចំពោះអល់ឡោះទៅតាមបទបញ្ជាដែលទ្រង់បានបង្គាប់ប្រើ។

ហើយយើងបានប្រទានដំណឹងរីករាយមួយទៀតដល់ព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីម ដោយគេនឹងមានកូនប្រុសម្នាក់ទៀតដែលនឹងក្លាយជាព្យាការី និងជាខ្ញុំបម្រើដ៏ល្អម្នាក់ នោះគឺព្យាការីអ៊ីស្ហាក ជាការតបស្នងទៅលើការគោរពប្រតិបត្តិរបស់គេចំពោះអល់ឡោះលើការសម្លេះព្យាការីអ៊ីស្មាអែលដែលជាកូនប្រុសតែមួយគត់របស់គេ។