Аз-Зумар 39:29–60

អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានលើកជាឧទាហរណ៍មួយសម្រាប់អ្នកដែលធ្វើស្ហ៊ីរិក និងអ្នកដែលគោរពសក្ការៈចំពោះអល់ឡោះតែមួយ គឺរឿងបុរសម្នាក់(ជាខ្ញុំបម្រើគេ)ដែលមានចៅហ្វាយជាច្រើន(ជាអ្នកគ្រប់គ្រង)ដែលឈ្លោះប្រជែងគ្នាក្នុងរឿងរបស់គេ(ខ្ញុំបម្រើនោះ)។ ប្រសិនបើគេ(ខ្ញុំបម្រើ)ធ្វើឲ្យចៅហ្វាយម្ខាងពេញចិត្ត នោះនឹងធ្វើឲ្យម្ខាងទៀតខឹងសម្បា ពោលគឺគេស្ថិតក្នុងភាពអល់អែក មិនច្បាស់លាស់។ រីឯបុរសម្នាក់ទៀត(ខ្ញុំបម្រើម្នាក់ទៀត) មានភាពស្មោះត្រង់ចំពោះចៅហ្វាយនាយតែម្នាក់គត់ ហើយចៅហ្វាយម្នាក់នោះឯងដែលជាអ្នកគ្រប់គ្រងគេ(ខ្ញុំបម្រើនោះ) ហើយរូបគេដឹងនូវអ្វីដែលចៅហ្វាយនាយរបស់គេចង់បាន។ ដូច្នេះ រូបគេស្ថិតក្នុងភាពស្ងប់ចិត្ត និងមានចិត្តនឹងនរ។ មិនស្មើគ្នាឡើយរវាងបុរសទាំងពីរនេះ។ ការសរសើរទាំងឡាយ គឺសម្រាប់អល់ឡោះជាម្ចាស់។ ផ្ទុយទៅវិញ ភាគច្រើននៃពួកគេ គឺមិនបានដឹងឡើយ។ ដូច្នេះហើយទើបពួកគេនាំគ្នាធ្វើស្ហ៊ីរិកចំពោះអល់ឡោះ(គោរពសក្ការៈអ្នកផ្សេងរួមជាមួយនឹងអល់ឡោះ)នោះ។

ពិតប្រាកដណាស់ អ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)នឹងត្រូវស្លាប់ ហើយពិតប្រាកដណាស់ ពួកគេក៏នឹងត្រូវស្លាប់ដែរ ដោយចៀសមិនផុតឡើយ។

បន្ទាប់មក ពិតប្រាកដណាស់ ពួកអ្នក(ឱមនុស្សលោកទាំងឡាយ)នឹងឈ្លោះប្រកែកគ្នានៅចំពោះមុខម្ចាស់របស់ពួកអ្នកនៅថ្ងៃបរលោកចំពោះអ្វីដែលពួកអ្នកប្រកែក(ខ្វែងគំនិត)គ្នាចំពោះវានោះ ហើយទ្រង់នឹងបញ្ជាក់ប្រាប់ឲ្យពួកអ្នកបានដឹងថា តើអ្នកណាដែលស្ថិតនៅលើការពិត ហើយតើអ្នកណាដែលស្ថិតនៅលើប្រការមិនពិតនោះ។

ហើយគ្មានអ្នកណាដែលបំពានជាងអ្នកដែលចោទប្រកាន់ទៅលើអល់ឡោះនូវអ្វីដែលមិនសក្តិសមនឹងទ្រង់ ដូចជាចោទថា ទ្រង់មានដៃគូ មានប្រពន្ធ និងមានកូននោះទេ ហើយក៏គ្មានអ្នកណាដែលបំពានខ្លាំងជាងអ្នកដែលបដិសេធចំពោះវ៉ាហ៊ីដែលអ្នកនាំសាររបស់អល់ឡោះ(ព្យាការីមូហាំម៉ាត់)បាននាំមកនោះដែរ។ តើនៅក្នុងឋាននរកនោះ ពុំមានកន្លែងស្នាក់អាស្រ័យសម្រាប់ពួកដែលប្រឆាំងនឹងអល់ឡោះ និងប្រឆាំងនឹងអ្វីដែលអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់បាននាំមកទេឬ? ពិតមែនហើយ ប្រាកដណាស់ នៅក្នុងឋាននរកនោះ គឺមានកន្លែងស្នាក់អាស្រ័យសម្រាប់ពួកគេពិតប្រាកដមែន។

រីឯអ្នកដែលនាំមកនូវការពិតក្នុងពាក្យសម្ដីនិងនិងទង្វើរបស់គេ ដូចជាបណ្តាព្យាការីទាំងឡាយនិងអ្នកផ្សេងក្រៅពីពួកគេ ហើយនិងអ្នកដែលបានជឿជាក់យ៉ាងពិតប្រាកដចំពោះវា និងបានអនុវត្តន៍តាមកាតព្វកិច្ចទាំងឡាយរបស់វានោះ អ្នកទាំងនោះហើយគឺអ្នកដែលកោតខ្លាច(អល់ឡោះជាម្ចាស់)យ៉ាងពិតប្រាកដ ដោយពួកគេបានអនុវត្តន៍តាមការបង្គាប់ប្រើរបស់ម្ចាស់ពួកគេ និងបានជៀសវាងពីបម្រាមទាំងឡាយដែលទ្រង់បានហាមឃាត់។

ពួកគេនឹងទទួលបាននូវការសើយសុខជាអមតៈពីម្ចាស់របស់ពួកគេតាមអ្វីដែលពួកគេចង់បាន។ នោះហើយគឺជាការតបស្នងរបស់បណ្តាអ្នកដែលសាងអំពើល្អជាមួយអ្នកដែលបង្កើតពួកគេ(អល់ឡោះជាម្ចាស់) និងជាមួយខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់នោះ។

ដើម្បីអល់ឡោះនឹងលុបបំបាត់ពីពួកគេនូវទង្វើអាក្រក់ទាំងឡាយដែលពួកគេធ្លាប់បានសាងនៅក្នុងលោកិយ ព្រោះតែការសារភាពកំហុសរបស់ពួកគេពីទង្វើនោះ ហើយបានវិលត្រឡប់ទៅកាន់ម្ចាស់របស់ពួកគេវិញ។ ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងឲ្យពួកគេនូវផលបុណ្យរបស់ពួកគេដែលល្អប្រសើរជាងទង្វើកុសលដែលពួកគេធ្លាប់បានសាងនោះទៅទៀត។

តើមិនគ្រប់គ្រាន់ទេឬដែលអល់ឡោះជាអ្នកថែរក្សាខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់ គឺព្យាការីមូហាំម៉ាត់ ចំពោះកិច្ចការសាសនារបស់គេ និងកិច្ចការលោកិយរបស់គេ ហើយការពារគេពីសត្រូវរបស់គេនោះ? ពិតមែនហើយ ទ្រង់គឺគ្រប់គ្រាន់ហើយសម្រាប់រូបគេ។ ហើយពួកគេបានបន្លាចអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)អំពីរូបបដិមាទាំងឡាយដែលពួកគេគោរពសក្ការៈចំពោះវាផ្សេងពីអល់ឡោះ ដោយថាវាអាចបង្កផលអាក្រក់ណាមួយដល់អ្នក ព្រោះតែភាពល្ងង់ខ្លៅរបស់ពួកគេនោះ។ ហើយជនណាដែលអល់ឡោះបានធ្វើឲ្យគេវង្វេងដោយទ្រង់មិនប្រទាននូវការចង្អុលបង្ហាញដល់គេទេនោះ ពិតប្រាកដណាស់ គឺគ្មានអ្នកណាម្នាក់ដែលអាចចង្អុលបង្ហាញរូបគេ(ទៅរកមាគ៌ាដែលត្រឹមត្រូវ)នោះឡើយ។

ហើយជនណាដែលអល់ឡោះចង្អុលបង្ហាញដល់រូបគេនោះ ក៏គ្មានអ្នកណាម្នាក់មានសមត្ថភាពអាចធ្វើឲ្យគេវង្វេងបាននោះដែរ។ តើពុំមែនទេឬដែលអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់មហាខ្លាំងពូកែបំផុតដែលគ្មាននរណាម្នាក់អាចយកឈ្នះទ្រង់បានឡើយ ជាអ្នកដែលផ្តន្ទាទោសចំពោះអ្នកដែលប្រឆាំងនឹងទ្រង់ និងប្រព្រឹត្តល្មើសនឹងទ្រង់នោះ? ពិតមែនហើយ ប្រាកដណាស់ ទ្រង់ជាម្ចាស់មហាខ្លាំងពូកែ ជាអ្នកមានអានុភាពបំផុតក្នុងការផ្តន្ទាទោស(ចំពោះពួកទាំងនោះ)។

ហើយប្រសិនបើអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)សួរពួកមុស្ហរីគីនទាំងនោះថាៈ តើអ្នកណាដែលបានបង្កើតមេឃជាច្រើនជាន់និងបានបង្កើតផែនដីនោះ ពួកគេប្រាកដជានឹងឆ្លើយថា គឺអល់ឡោះជាអ្នកដែលបានបង្កើតពួកវាទាំងនោះ។ ចូរអ្នកពោលទៅកាន់ពួកគេដើម្បីជាការបង្ហាញពីភាពអសមត្ថភាពនៃព្រះទាំងឡាយរបស់ពួកគេចុះថាៈ ចូរពួកអ្នកប្រាប់ខ្ញុំមកចំពោះរូបបដិមាទាំងឡាយដែលពួកអ្នកគោរពសក្ការៈចំពោះពួកវាផ្សេងពីអល់ឡោះទាំងនោះ ប្រសិនបើអល់ឡោះទ្រង់មានបំណងចង់ឲ្យខ្ញុំទទួលរងនូវគ្រោះថ្នាក់អ្វីមួយនោះ តើរូបបដិមានេះអាចបំបាត់(ការពារ)គ្រោះថ្នាក់នោះចេញអំពីខ្ញុំបានដែរឬទេ? ឬក៏ ប្រសិនបើម្ចាស់របស់ខ្ញុំមានចេតនាប្រទានឲ្យខ្ញុំនូវក្តីមេត្តាករុណាអំពីទ្រង់នោះ តើបដិមានោះអាចរារាំងក្តីមេត្តាករុណានោះអំពីខ្ញុំបានដែរឬទេ? ចូរអ្នកពោលចុះថាៈ អល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយគត់ គឺគ្រប់គ្រាន់ហើយសម្រាប់ខ្ញុំ។ ខ្ញុំប្រគល់ការទុកចិត្តទៅលើទ្រង់ទាំងស្រុងនូវរាល់កិច្ចការរបស់ខ្ញុំទាំងអស់ ហើយចំពោះទ្រង់តែមួយគត់ដែលបណ្តាអ្នកដែលទុកចិត្តទាំងឡាយ ប្រគល់ការទុកចិត្ត(ទៅចំពោះទ្រង់)នោះ។

ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ពោលចុះថាៈ ឱក្រុមរបស់ខ្ញុំ! ចូរពួកអ្នកធ្វើចុះតាមរបៀបដែលពួកអ្នកពេញចិត្តនៃការប្រព្រឹត្តស្ហ៊ីរិកចំពោះអល់ឡោះនោះ ចំណែកខ្ញុំវិញ ក៏ធ្វើទៅតាមអ្វីដែលម្ចាស់របស់ខ្ញុំបានបង្គាប់ប្រើចំពោះខ្ញុំ ដូចជាការគោរពសក្ការៈចំពោះទ្រង់តែមួយគត់ និងមានភាពស្មោះសក្នុងគោរពសក្ការៈចំពោះទ្រង់ដូចគ្នាដែរ។ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកអ្នកគង់តែនឹងដឹងពីលទ្ធផលចុងក្រោយនៃមាគ៌ាដែលគ្រប់គ្នាប្រកាន់យកជាមិនខាន។

ពួកអ្នកគង់តែនឹងដឹងថា តើអ្នកណាដែលទណ្ឌកម្មលោកិយនឹងធ្លាក់ទៅលើគេដែលនឹងធ្វើឲ្យគេទាបថោក និងអាម៉ាស់នោះ។ ហើយនៅថ្ងៃបរលោក ទណ្ឌកម្មដ៏អមតៈនឹងធ្លាក់ទៅលើរូបគេជាមិនខាន ដោយវាគ្មានទីបញ្ចប់ និងគ្មានស្រាកស្រាន្តឡើយ។

ពិតប្រាកដណាស់ យើងបានបញ្ចុះទៅឲ្យអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)នូវគម្ពីរគួរអាន សម្រាប់មនុស្សលោកប្រកបដោយការពិត ដើម្បីឲ្យអ្នកដាស់តឿនព្រមានពួកគេ។ ដូច្នេះ ជនណាហើយដែលទទួលបានការចង្អុលបង្ហាញនោះ ជាការពិតណាស់ ផលនៃទទួលបានការចង្អុលបង្ហាញនោះ គឺសម្រាប់ខ្លួនគេប៉ុណ្ណោះ ព្រោះថា ការដែលទទួលបានការចង្អុលបង្ហាញរបស់គេនោះ គឺពុំផ្តល់ផលប្រយោជន៍អ្វីសម្រាប់អល់ឡោះជាម្ចាស់ឡើយ ពីព្រោះទ្រង់មិនត្រូវការវានោះទេ។ ហើយជនណាដែលវង្វេងអំពីការពិតនោះ គ្រោះថ្នាក់នៃការវង្វេងរបស់គេ គឺធ្លាក់ទៅលើរូបគេផ្ទាល់ ព្រោះថា ការវង្វេងរបស់គេនោះ គឺពុំបង្កគ្រោះថ្នាក់អ្វីដល់អល់ឡោះជាម្ចាស់នោះឡើយ។ ហើយអ្នក(ព្យាការីមូហាំម៉ាត់)មិនមែនជាអ្នកទទួលខុសត្រូវលើពួកគេដោយបង្ខំពួកគេឲ្យទទួលបានការចង្អុលបង្ហាញនោះឡើយ។ តាមពិត តួនាទីរបស់អ្នក គឺគ្មានអ្វីក្រៅពីការផ្សព្វផ្សាយដល់ពួកគេនូវអ្វីដែលគេបានបង្គាប់ប្រើអ្នកឲ្យផ្សព្វផ្សាយវានោះឡើយ។

អល់ឡោះជាម្ចាស់ គឺជាអ្នកដែលដកយកព្រលឹងទាំងឡាយនៅពេលដែលជីវិតរបស់គេដល់ទីបញ្ចប់ ហើយទ្រង់ក៏ជាអ្នកដែលដកយកព្រលឹងទាំងឡាយដែលមិនទាន់ដល់ពេលកំណត់របស់វានៅពេល(ដែលគេ)ដេកលង់លក់ផងដែរ ដោយទ្រង់ឃាត់ទុកព្រលឹងទាំងឡាយណាដែលទ្រង់បានកំណត់ឲ្យគេស្លាប់ ហើយទ្រង់នឹងបញ្ជូន(ព្រលែង)ព្រលឹងទាំងឡាយដែលទ្រង់មិនទាន់កំណត់ឲ្យគេស្លាប់នោះមក(រកខ្លួនប្រាណរបស់គេ)វិញ រហូតដល់ពេលវេលាដែលបានកំណត់ដែលមានតែទ្រង់ប៉ុណ្ណោះដែលដឹង។ ពិតប្រាកដណាស់ នៅក្នុងការដកយកព្រលឹង ការបញ្ជូនព្រលឹងមកវិញ ការធ្វើឲ្យស្លាប់ និងការធ្វើឲ្យរស់នោះ គឺជាភស្តុតាងសម្រាប់អ្នកដែលចេះគិតពិចារណាទៅលើថា ពិតណាស់អ្នកដែលអាចធ្វើបែបនោះបាននោះ ក៏ជាអ្នកដែលមានសមត្ថភាពក្នុងការពង្រស់មនុស្សឲ្យរស់ឡើងវិញក្រោយពីពួកគេបានស្លាប់ ដើម្បីធ្វើការជំនុំជម្រះ និងទទួលការតបស្នងដែរ។

ពិតប្រាកដណាស់ ពួកមុស្ហរីគីនបានយករូបបដិមាទាំងឡាយរបស់ពួកគេធ្វើជាអ្នកជួយអន្តរាគមន៍ក្រៅពីអល់ឡោះជាម្ចាស់ ដោយពួកគេសង្ឃឹមថា ពួកវា(ព្រះទាំងនោះ)អាចផ្តល់ផលប្រយោជន៍ដល់ពួកគេបាន។ ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ពោលទៅកាន់ពួកគេចុះថាៈ តើពួកអ្នកយកពួកវាធ្វើជាអ្នកជួយអន្តរាគមន៍ឬ បើទោះបីជាពួកវាគ្មានលទ្ធភាព(ជួយ)អ្វីសោះទៅលើពួកអ្នក ហើយក៏គ្មានលទ្ធភាពអ្វីសោះទៅខ្លួនពួកវាផ្ទាល់ ហើយពួកវាក៏គ្មានប្រាជ្ញាចេះគិតផងនោះ? ពិតណាស់ ពួកវាគឺជាវត្ថុគ្មានជីវិត ដែលមិនចេះនិយាយ មិនចេះស្តាប់ មិនអាចមើលឃើញ មិនអាចផ្តល់ផលប្រយោជន៍ ហើយក៏មិនអាចផ្តល់គ្រោះថ្នាក់ដែរអ្វីនោះដែរ។

ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ពោលទៅកាន់ពួកមុស្ហរីគីនទាំងនោះថាៈ ការជួយអន្តរាគមន៍ទាំងអស់ គឺជាកម្មសិទ្ធិរបស់អល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយគត់។ ដូចនេះ គ្មាននរណាម្នាក់អាចជួយអន្តរាគមន៍ដល់នរណាម្នាក់នៅចំពោះមុខទ្រង់បានឡើយ លើកលែងតែដោយ(មាន)ការអនុញ្ញាតពីទ្រង់ប៉ុណ្ណោះ ហើយគេក៏មិនអាចជួយអន្តរាគមន៍បានដែរ លើកលែងតែអ្នកដែលទ្រង់ចេញចិត្ត(ចំពោះគេ)ប៉ុណ្ណោះ។ ការគ្រប់គ្រងមេឃជាច្រើនជាន់និងផែនដី គឺជាកម្មសិទ្ធិរបស់ទ្រង់តែមួយគត់។ បន្ទាប់មក ពួកអ្នកនឹងត្រូវវិលត្រឡប់ទៅកាន់ទ្រង់តែមួយគត់នៅថ្ងៃបរលោកដើម្បីជំនុំជម្រះនិងទទួលការតបស្នង ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងដល់ពួកអ្នកទៅលើទង្វើដែលពួកអ្នកបានសាង។

ហើយនៅពេលដែលមានរំលឹកពីអល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយគត់នោះ ចិត្តរបស់ពួកមុស្ហរីគីនដែលគ្មានជំនឿនឹងថ្ងៃបរលោក ក៏ដូចជា(គ្មានជំនឿនឹង)ហេតុការណ៍ដែលនឹងកើតឡើងនៅថ្ងៃនោះ ដូចជាការពង្រស់ឡើងវិញ ការជំនុំជម្រះ និងការទទួលការតបស្នងនោះ មានការខ្ពើមរអើម។ តែនៅពេលដែលគេរំលឹកពីរូបបដិមានានាដែលពួកគេគោរពសក្ការៈផ្សេងពីអល់ឡោះនោះ ស្រាប់តែពួកគេសប្បាយរីករាយ។

ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ពោលថាៈ ឱអល់ឡោះជាម្ចាស់ ជាអ្នកដែលបង្កើតមេឃជាច្រើនជាន់និងផែនដីដោយគ្មានគំរូពីមុនមក ជាអ្នកដែលដឹងនូវអ្វីដែលជាប្រការអាថ៌កំបាំង និងប្រការដែលលាតត្រដាង ដោយគ្មានអ្វីមួយអាចលាក់បាំងពីទ្រង់បានឡើយ! ទ្រង់តែមួយគត់ដែលជាអ្នកកាត់សេចក្តីរវាងខ្ញុំបម្រើទាំងឡាយរបស់ទ្រង់នៅថ្ងៃបរលោកចំពោះអ្វីដែលពួកគេធ្លាប់មានការខ្វែងគំនិតគ្នាកាលនៅលើលោកិយ ដោយទ្រង់នឹងបញ្ជាក់ប្រាប់ថា អ្នកណាត្រូវ អ្នកណាខុស អ្នកណាដែលជាអ្នកមានសុភមង្គល ហើយអ្នកណាជាអ្នកដែលអពមង្គល។

ហើយពិតប្រាកដណាស់ ពួកដែលបំពានលើខ្លួនឯងដោយការធ្វើស្ហ៊ីរិកនិងការប្រព្រឹត្តល្មើសនោះ ប្រសិនបើពួកគេមានអ្វីគ្រប់យ៉ាងនៅលើលោកិយនេះនៃទ្រព្យសម្បត្តិដ៏មហាសាលនោះ ពួកគេប្រាកដជានឹងយកទ្រព្យសម្បត្តិទាំងនោះទៅលោះខ្លួនរបស់ពួកគេពីទណ្ឌកម្មដ៏ខ្លាំងក្លាដែលពួកគេបានឃើញក្រោយពីពួកគេត្រូវបានគេពង្រស់(ឲ្យក្រោកចេញពីផ្នូរ)ជាមិនខាន។ ក៏ប៉ុន្តែ ពួកគេមិនអាចធ្វើបែបនោះបានឡើយ ហើយបើទោះបីថាពួកគេអាចធ្វើបែបនោះបានក៏ដោយ ក៏គេមិនទទួលយកពីពួកគេនោះដែរ។ ហើយទណ្ឌកម្មជាច្រើនប្រភេទអំពីអល់ឡោះដែលពួកគេមិនធ្លាក់គិតថា វានឹងអាចកើតឡើងនោះ បានលាតត្រដាងឡើងចំពោះពួកគេ។

ហើយអំពើអាក្រក់ទាំងឡាយដែលពួកគេធ្លាប់បានសាង ដូចជាការធ្វើស្ហ៊ីរិក និងការប្រព្រឹត្តល្មើស(ចំពោះអល់ឡោះ)នោះ ក៏បានលាតត្រដាងឡើងចំពោះ(មុខ)ពួកគេផងដែរ។ ហើយទណ្ឌកម្មដែលពួកគេធ្លាប់បានសើចចំអកចំពោះវាកាលនៅលើលោកិយនៅពេលដែលមានគេបន្លាចពួកនោះ គឺបានហ៊ុមព័ទ្ធពួកគេ។

នៅពេលដែលពួកប្រឆាំងបានទទួលរងនូវជំងឺឈឺថ្កាត់ ឬភាពក្រខ្សត់ ឬអ្វីផ្សេងទៀតនោះ គឺរូបគេបានបួងសួងមកចំពោះយើងដើម្បីឲ្យយើងបំបាត់នូវគ្រោះដែលគេកំពុងជួបនោះ។ បន្ទាប់មក នៅពេលដែលយើងប្រទានឲ្យគេនូវឧបការគុណ ដូចជាមានសុខភាពល្អ និងទ្រព្យសម្បត្តិនោះ ពួកប្រឆាំងនោះបែរជានិយាយថាៈ ពិតណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់ប្រទាននូវប្រការទាំងនេះឲ្យខ្ញុំ ព្រោះទ្រង់ដឹងថា ខ្ញុំសក្តិសមនឹងទទួលបានវា។ តែតាមការពិត វាជាការសាកល្បងចំពោះគេ និងជាការល្បួងចំពោះគេប៉ុណ្ណោះ។ ក៏ប៉ុន្តែ ភាគច្រើននៃពួកប្រឆាំងមិនបានដឹងអំពីរឿងនេះឡើយ។ ដូច្នេះហើយ ពួកគេក៏បានចាញ់បោកចំពោះអ្វីដែលអល់ឡោះបានប្រទានជាឧបការគុណចំពោះពួកគេនោះ។

ពិតប្រាកដណាស់ ពួកប្រឆាំងជំនាន់មុនពួកគេក៏ធ្លាប់បាននិយាយពាក្យនេះដែរ។ ដូច្នេះ អ្វីដែលពួកគេបានប្រឹងប្រែងរកស្វែងរកកន្លងមក ដូចជាទ្រព្យសម្បត្តិនិងបុណ្យសក្តិនោះ មិនអាចផ្តល់ផលប្រយោជន៍អ្វីបន្តិចសោះឡើយសម្រាប់ពួកគេ។

ដូច្នេះ ពួកគេបានទទួលនូវការតបស្នងចំពោះអំពើអាក្រក់ដែលពួកគេធ្លាប់បានសាងនៃអំពើស្ហ៊ីរិកនិងការប្រព្រឹត្តល្មើស។ ហើយពួកដែលបំពានលើខ្លួនឯងដោយការធ្វើស្ហ៊ីរិកនិងការប្រព្រឹត្តល្មើស ក្នុងចំណោមពួកគេនាពេលបច្ចុប្បន្ននេះ ពួកគេគង់តែនឹងទទួលនូវការតបស្នងចំពោះអំពើអាក្រក់ដែលពួកគេបានសាងដូចពួកជំនាន់មុននោះដែរមិនខានឡើយ។ ហើយពួកគេមិនអាចគេចផុតពីអល់ឡោះ ហើយក៏មិនអាចយកឈ្នះអល់ឡោះជាម្ចាស់បានជាដាច់ខាត។

តើពួកមុស្ហរីគីនទាំងនេះបាននិយាយដូចពាក្យសម្តីដែលអ្នកជំនាន់មុនបាននិយាយនោះឬ? ហើយពួកគេមិនបានដឹងទេថា ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់់បើកទូលាយនូវលាភសក្ការៈចំពោះជនណាដែលទ្រង់មានចេតនាដើម្បីសាកល្បងចំពោះគេ ថាតើគេចេះដឹងគុណ ឬក៏រមិលគុណ? ហើយទ្រង់ត្បិតត្បៀតលាភសក្ការៈចំពោះជនណាដែលទ្រង់មានចេតនាដើម្បីសាកល្បងចំពោះគេ ថាតើគេអត់ធ្មត់ ឬក៏ខឹសម្បាទៅលើព្រេងវាសនាដែលអល់ឡោះបានកំណត់? ពិតប្រាកដណាស់ ចំពោះការបើកទូលាយលាភសក្ការៈ និងការត្បិតត្បៀតលាភសក្ការៈដែលបានលើកឡើងនេះ គឺជាភស្តុតាងបញ្ជាក់ទៅលើការចាត់ចែងរបស់អល់ឡោះ សម្រាប់បណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿទាំងឡាយ ពីព្រោះពួកគេ គឺអ្នកដែលទទួលបានផលប្រយោជន៍អំពីភស្តុតាងទាំងនោះ។ រីឯពួកប្រឆាំងវិញ ពិតណាស់ពួកគេបានឆ្លងកាត់ភស្តុតាងទាំងនេះ តែពួកគេបែរជាងាកចេញ(មិនគិតពិចារណា)ចំពោះវាទៅវិញ។

ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ពោលទៅកាន់ខ្ញុំបម្រើរបស់យើងដែលបានបំពានលើខ្លួនឯងដោយការធ្វើស្ហ៊ីរិកចំពោះអល់ឡោះ និងប្រព្រឹត្តល្មើសថាៈ ចូរពួកអ្នកកុំអស់សង្ឃឹមចំពោះក្តីមេត្តាករុណារបស់អល់ឡោះ និង(កុំអស់សង្ឃឹម)ពីការអភ័យទោសរបស់ទ្រង់ចំពោះបាបកម្មទាំងឡាយរបស់ពួកអ្នកឲ្យសោះ។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់នឹងអភ័យទោសនូវបាបកម្មទាំងអស់ចំពោះជនណាដែលបានសារភាពកំហុសចំពោះទ្រង់។ ពិតប្រាកដណាស់ ទ្រង់មហាអភ័យទោសបំផុតចំពោះបាបកម្មរបស់អ្នកដែលសារភាពកំហុស មហាអាណិតស្រឡាញ់បំផុតចំពោះពួកគេ។

ហើយចូរពួកអ្នកវិលត្រឡប់ទៅកាន់ម្ចាស់របស់ពួកអ្នកដោយការសារភាពកំហុស និងសាងទង្វើកុសល ព្រមទាំងប្រគល់ខ្លួនចំពោះទ្រង់ មុនពេលដែលទណ្ឌកម្មថ្ងៃបរលោកបានមកដល់ពួកអ្នក។ បន្ទាប់មក ពួកអ្នកនឹងមិនឃើញរូបបដិមាទាំងឡាយរបស់ពួកអ្នក ហើយនិងក្រុមគ្រួសាររបស់ពួកអ្នកអាចជួយសង្គ្រោះពួកអ្នកឲ្យរួចផុតពីទណ្ឌកម្មបានឡើយ។

ហើយចូរពួកអ្នកប្រតិបត្តិតាមគម្ពីរគួរអានដែលជាអ្វីដែលប្រសើរជាងគេបំផុតដែលម្ចាស់របស់ពួកអ្នកបានបញ្ចុះមកលើអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់(ព្យាការីមូហាំម៉ាត់)។ ដូចនេះ ចូរពួកអ្នកអនុវត្តន៍តាមនូវរាល់បទបញ្ជាទាំងឡាយរបស់វា(គម្ពីរគួរអាន) និងចៀសវាងពីបម្រាមទាំងឡាយរបស់វា មុនពេលដែលទណ្ឌកម្មបានមកដល់ពួកអ្នកភ្លាមៗខណៈដែលពួកអ្នកមិនដឹងខ្លួនជាមុន ដោយមិនបានត្រៀមខ្លួនសម្រាប់វាដោយការសារភាពកំហុសនោះ។

ចូរពួកអ្នកធ្វើបែបនោះចុះ ដើម្បីកុំឲ្យបុគ្គលណាម្នាក់និយាយទាំងមានវិប្បដិសារីបំផុតនៅថ្ងៃបរលោកថាៈ គួរឲ្យសោកស្តាយខ្លាំងណាស់ដែល(ពួកយើង)បានធ្វេសប្រហែសក្នុងការគោរពប្រតិបត្តិចំពោះអល់ឡោះ ដោយបានប្រឆាំងនិងប្រព្រឹត្តល្មើស(ចំពោះទ្រង់) និងធ្លាប់តែបានមើលងាយបណ្តាអ្នកមានជំនឿ និងអ្នកដែលគោរពប្រតិបត្តិចំពោះអល់ឡោះនោះ។

ឬក៏និយាយយកលេស(ដោះសារ)នឹងព្រេងវាសនាដែល(អល់ឡោះ)បានកំណត់ ដោយនិយាយថាៈ ប្រសិនបើអល់ឡោះទ្រង់ប្រទាននូវការចង្អុលបង្ហាញដល់ខ្ញុំនោះ ប្រាកដជាខ្ញុំនឹងស្ថិតក្នុងចំណោមបណ្តាអ្នកដែលកោតខ្លាចចំពោះទ្រង់ ហើយខ្ញុំនឹងប្រតិបត្តិតាមនូវការបង្គាប់ប្រើរបស់ទ្រង់ និងជៀសវាងពីបម្រាមទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ជាមិនខាន។

ឬក៏និយាយនៅពេលដែលគេបានឃើញទណ្ឌកម្មដោយក្តីប្រាថ្នាថាៈ ប្រសិនបើខ្ញុំអាចវិលត្រឡប់ទៅលោកិយវិញម្តងទៀតនោះ ជាការពិតណាស់ ខ្ញុំនឹងសារភាពកំហុសចំពោះអល់ឡោះ ហើយខ្ញុំនឹងស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកដែលសាងអំពើល្អជាមិនខាន។

រឿងនោះ គឺមិនដូចការដែលអ្នកអះអាងថាអ្នកប្រាថ្នាចង់ទទួលបានការចង្អុលបង្ហាញនោះទេ។ ជាការពិតណាស់ ភស្តុតាងជាច្រើនរបស់យើងបានមកដល់អ្នករួចហើយ តែអ្នកបែរជាបដិសេធ និងបានក្រអឺតក្រទមទៅវិញ ហើយអ្នកថែមទាំងបានស្ថិតក្នុងចំណោមពួកដែលប្រឆាំងនឹងអល់ឡោះ ប្រឆាំងនឹងភស្តុតាងរបស់ទ្រង់ និងបណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ថែមទៀត។

ហើយនៅថ្ងៃបរលោក អ្នកនឹងឃើញពួកដែលភូតកុហកទៅលើអល់ឡោះដោយចោទថា ទ្រង់មានដៃគូ និងទ្រង់មានបុត្រនោះ (អ្នកនឹងឃើញ)មុខរបស់ពួកគេខ្មៅងងឹតដែលជាសញ្ញាបញ្ជាក់ពីភាពអពមង្គលរបស់ពួកគេ។ តើពុំមែនទេឬ នៅក្នុងនរកជើហាន់ណាំ គឺជាកន្លែងរបស់ពួកដែលក្រអឺតក្រទមពីការមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះនិងបណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់នោះ? ពិតមែនហើយ នៅក្នុងឋាននរកនោះ គឺជាកន្លែងសម្រាប់ពួកគេ។