Ан-Ниса 4:117–144

ពួកមុស្ហរីគីនទាំងនោះ មិនគោរពសក្ការៈនិងមិនបួងសួងសុំពីអ្នកណាផ្សេងរួមជាមួយនឹងអល់ឡោះជាម្ចាស់ឡើយ លើកលែងតែរូបបដិមាករដែលត្រូវបានគេដាក់ឈ្មោះជាភេទស្រី ដូចជា ឡាត និងអ៊ុសហ្សាប៉ុណ្ណោះ ដែលវា(បដិមាករ)មិនអាចផ្តល់ប្រយោជន៍ ហើយក៏មិនអាចផ្តល់គ្រោះថ្នាក់អ្វីឡើយ។ ហើយតាមពិត អ្វីដែលពួកគេគោរពសក្ការៈនោះ គឺជាស្ហៃតនដែលវាបានចាកចេញពីការគោរពប្រតិបត្តិចំពោះអល់ឡោះប៉ុណ្ណោះ ដែលគ្មានផលល្អអ្វីចំពោះវាឡើយ ពីព្រោះវា(ស្ហៃតន)គឺជាអ្នកដែលប្រើឲ្យពួកគេគោរពសក្ការៈរូបដិមាករទាំងនោះ។

ហេតុដូច្នោះ អល់ឡោះបានធ្វើឲ្យវា(ស្ហៃតន)ឃ្លាតឆ្ងាយពីក្ដីមេត្តាករុណារបស់ទ្រង់។ ហើយស្ហៃតនបានស្បថនឹងម្ចាស់របស់វាថាៈ ខ្ញុំពិតជានឹងយកចំណែកមួយដែលបានកំណត់(ចំណែកអាក្រក់)អំពីបណ្តាខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់ ដែលខ្ញុំនឹងធ្វើឲ្យពួកគេវង្វេងចេញពីការពិតជាមិនខាន។

១១៩. ហើយខ្ញុំប្រាកដជានឹងបង្វែរពួកគេឱ្យចេញពីមាគ៌ាដ៏ត្រឹមត្រូវរបស់ទ្រង់ និងបញ្ឆោតពួកគេឲ្យរវើរវាយជាមួយនឹងការសន្យាភូតកុហកដែលវាជាការលម្អដល់ពួកគេនូវភាពវង្វេងរបស់ពួកគេ ហើយខ្ញុំប្រាកដជានឹងប្រើពួកគេឲ្យកាត់ស្លឹកត្រចៀកសត្វពាហនៈដើម្បីដាក់បម្រាមនូវអ្វីដែលអល់ឡោះបានអនុញ្ញាត(ដោយពួកគេនិយាយថា សត្វដែលកាត់ស្លឹកត្រចៀករួច គឺហាមបរិភោគ) ព្រមទាំងខ្ញុំប្រាកដជានឹងប្រើឲ្យពួកគេផ្លាស់ប្ដូរការបង្កើតរបស់អល់ឡោះ និងលក្ខណៈធម្មជាតិដើមនៃការបង្កើតរបស់ទ្រង់(សាសនាឥស្លាម)ជាមិនខាន។ ហើយជនណាដែលយកស្ហៃតនធ្វើជាអ្នកគាំពារ ដោយឱ្យវាគ្រប់គ្រងនិងដើរតាមវានោះ ពិតប្រាកដណាស់ គេនឹងទទួលនូវការខាតបង់យ៉ាងច្បាស់លាស់ដោយសារគេបានយកស្ហៃតនដែលត្រូវគេដាក់បណ្ដាសានោះ ធ្វើជាអ្នកគាំពារ។

ស្ហៃតនបានសន្យាជាមួយពួកគេ(ពួកដែលដើរតាមវា)នូវការសន្យាភូតកុហក និងបញ្ឆោតពួកគេឲ្យរវើរវាយជាមួយនឹងការស្រមើស្រមៃដែលមិនពិត។ ហើយជាក់ស្តែង ស្ហៃតនមិនបានសន្យាអ្វីជាមួយពួកគេក្រៅពីការបោកបញ្ឆោតដែលគ្មានការពិតនោះឡើយ។

ពួកដែលដើរតាមជំហានទាំងឡាយរបស់ស្ហៃតន និង(ដើរតាម)អ្វីដែលបញ្ឆោតពួកគេទាំងនោះហើយដែលទីជម្រករបស់ពួកគេ គឺឋាននរកជើហាន់ណាំ ដោយពួកគេគ្មានផ្លូវណាដែលអាចគេចចេញពីវាបានឡើយ។

ហើយបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះ និងបានសាងនូវទង្វើកុសលដែលបញ្ជិតខ្លួនទៅកាន់ទ្រង់នោះ យើងនឹងបញ្ចូលពួកគេទៅក្នុងឋានសួគ៌ដែលមានទន្លេជាច្រើនហូរកាត់ពីក្រោមវិមានរបស់វា ដោយពួកគេស្ថិតនៅទីនោះជាអមតៈ ដែលវាជាការសន្យាមកពីអល់ឡោះ។ ហើយការសន្យារបស់ទ្រង់គឺជាការពិត ដោយទ្រង់នឹងមិនក្បត់សន្យាឡើយ ហើយក៏គ្មាននរណាម្នាក់ដែលនិយាយពាក្យសម្ដីពិតជាងអល់ឡោះជាម្ចាស់នោះដែរ។

កិច្ចការទាំងឡាយដែលនាំឆ្ពោះទៅកាន់ភាពជោគជ័យនោះ គឺវាមិនអាស្រ័យលើការស្រមើស្រមៃរបស់ពួកអ្នក(ឱបណ្តាអ្នកមានជំនឿ)ឡើយ ហើយក៏មិនមែនអាស្រ័យលើការស្រមើស្រមៃរបស់ពួកអះលីគីតាបនោះដែរ។ ប៉ុន្តែកិច្ចការទាំងឡាយនោះគឺអាស្រ័យលើទង្វើ(ដែលគេបានសាង)។ ដូច្នេះ បុគ្គលណាក្នុងចំណោមពួកអ្នកដែលសាងនូវទង្វើអាក្រក់នោះ គេនឹងតបស្នងផលអាក្រក់លើបុគ្គលនោះ នាថ្ងៃបរលោក ហើយគេនឹងមិនអាចឃើញមានអ្នកគាំពារណាផ្សេងពីអល់ឡោះដើម្បីនាំយកផលប្រយោជន៍មកឲ្យគេ ឬជួយណាដែលអាចជួយការពាររូបគេពីគ្រោះថ្នាក់នោះឡើយ។

ហើយជនណាដែលបានសាងទង្វើកុសល មិនថាបុរសឬស្រ្តី ហើយគេជាអ្នកមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់ដ៏ពិតប្រាដកនោះ ជាការពិតណាស់ អ្នកដែលបានប្រមូលផ្តុំរវាងជំនឿនិងទង្វើកុសលទាំងនោះហើយដែលពួកគេនឹងបានចូលឋានសួគ៌ ហើយពួកគេមិនត្រូវបានគេបំបាត់នូវផលបុណ្យរបស់ពួកគេឡើយ សូម្បីតែប៉ុនសរសៃឆ្មារដែលស្ថិតនៅលើគ្រាប់ល្មើក៏ដោយ។

ហើយគ្មាននរណាម្នាក់ដែលល្អក្នុងសាសនា(ឥស្លាម)ជាងអ្នកដែលបានប្រគល់ខ្លួនរបស់គេទៅចំពោះអល់ឡោះទាំងផ្នែកខាងក្រៅនិងផ្នែកខាងក្នុង និងមានចិត្តស្មោះសនៅក្នុងការនៀត(ការតាំងចិត្ត)របស់គេទៅចំពោះទ្រង់ ព្រមទាំងជាមនុស្សដែលល្អក្នុងទង្វើរបស់គេតាមរយៈការដើរតាមអ្វីដែលគេបានដាក់ច្បាប់បញ្ញត្តិមក និងប្រតិបត្តិតាមសាសនារបស់ព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីមដែលជាប្រភពដើមនៃសាសនារបស់ព្យាការីមូហាំម៉ាត់(សាសនាឥស្លាម) ដោយងាកចេញពីប្រការស្ហ៊ីរិកនិងភាពគ្មានជំនឿទៅកាន់ការគោរពសក្ការៈអល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយគត់ និង(ទៅកាន់)សេចក្តីជំនឿនោះឡើយ។ ហើយអល់ឡោះទ្រង់បានជ្រើសរើសព្យាការីរបស់ទ្រង់ គឺព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីម តាមរយៈក្ដីស្រឡាញ់យ៉ាងពេញលេញ(របស់ទ្រង់ចំពោះគាត់)ក្នុងចំណោមម៉ាខ្លូករបស់ទ្រង់ទាំងឡាយ។

ហើយអ្វីៗដែលមាននៅលើមេឃជាច្រើនជាន់និងអ្វីៗដែលមាននៅលើផែនដី គឺជាកម្មសិទ្ធិរបស់អល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយគត់។ ហើយអល់ឡោះជ្រួតជ្រាបលើអ្វីៗទាំងអស់ដែលទ្រង់បានបង្កើត ទាំងចំណេះដឹង សមត្ថភាព និងការរៀបចំចាត់ចែង។

ហើយពួកគេនឹងសុំអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ឲ្យបកស្រាយអំពីច្បាប់ទាក់ទងទៅនឹងស្រ្តី និងអ្វីដែលជាកាតព្វកិច្ចចាំបាច់ចំពោះពួកនាង។ ចូរអ្នកពោលថា: អល់ឡោះនឹងបំភ្លឺដល់ពួកអ្នកនូវអ្វីដែលពួកអ្នកបានសួរអំពីវា ហើយនិងបំភ្លឺដល់ពួកអ្នកនូវអ្វីដែលត្រូវបានគេសូត្រប្រាប់ពួកអ្នកនៅក្នុងគម្ពីរគួរអានដែលពាក់ព័ន្ធនឹងក្មេងស្រីកំព្រាទាំងឡាយដែលស្ថិតនៅក្រោមការមើលថែររបស់ពួកអ្នក ដែលពួកអ្នកមិនបានផ្ដល់ឲ្យពួកនាងនូវអ្វីដែលអល់ឡោះបានកំណត់ឲ្យពួកនាង ដូចជាប្រាក់ខាន់ស្លា ឬក៏ទ្រព្យកេរមរតក ហើយពួកអ្នកក៏គ្មានបំណងរៀបការជាមួយពួកនាងនោះដែរ ព្រមទាំងបានរារាំងពួកនាងមិនឱ្យរៀបការ ព្រោះតែភាពលោភលន់ចង់បានទ្រព្យសម្បត្តិរបស់នាងថែមទៀត។ ហើយទ្រង់នឹងបំភ្លឺដល់ពួកអ្នកផងដែរនូវកាតព្វកិច្ចដែល(ពួកអ្នក)ត្រូវទទួលខុសត្រូវចំពោះកុមារដែលមានភាពទន់ខ្សោយ ដូចជាការប្រគល់ឲ្យពួកគេនូវទ្រព្យកេរមរតក(របស់ពួកគេ)ជាដើម ដោយពួកអ្នកមិនត្រូវបំពានលើពួកគេក្នុងការត្រួតត្រាលើទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកគេនោះឡើយ។ ហើយទ្រង់ក៏នឹងបំភ្លឺដល់ពួកអ្នកចំពោះកាតព្វកិច្ចដែលត្រូវចាំបាច់ត្រូវបំពេញចំពោះក្មេងកំព្រាប្រកបដោយភាពយុត្តិធម៌នូវអ្វីដែលនាំផលប្រយោជន៍សម្រាប់ពួកគេទាំងនៅក្នុងលោកិយ និងថ្ងៃបរលោក។ ហើយប្រការទាំងឡាយដែលពួកអ្នកបានធ្វើល្អចំពោះក្មេងកំព្រា និងអ្នកដទៃទៀតនោះ ពិតប្រាកដណាស់អល់ឡោះដឹងបំផុតចំពោះវា ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងវាដល់ពួកអ្នកវិញ។

ហើយប្រសិនបើស្រ្តី(ជាភរិយា)មានការបារម្ភខ្លាច(កើតមាន)នូវការស្អប់ខ្ពើម និងការមិនពេញចិត្តចំពោះនាងពីសំណាក់ស្វាមីរបស់នាងនោះ គឺគ្មានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយចំពោះគេទាំងពីរក្នុងការផ្សះផ្សា ដោយបោះបង់ចោលនូវសិទ្ធិមួយចំនួនដែលប្តីត្រូវបំពេញលើប្រពន្ឋ ដូចជាការផ្តត់ផ្គង់ជីវភាពរស់នៅ និងកន្លែងស្នាក់នៅជាដើម ហើយការផ្សះផ្សានោះ វាល្អប្រសើរសម្រាប់គេទាំងពីរជាងការលែងលះ។ ជាការពិតណាស់ ចិត្តរបស់មនុស្សតែងតែមានភាពកំណាញ់ ដោយគេមិនពេញចិត្តចំពោះការដែលត្រូវបានគេកាត់សិទ្ធិ(របស់ខ្លួន)នោះឡើយ។ ដូច្នោះ ចាំបាច់លើប្តីប្រពន្ធទាំងពីរត្រូវព្យាបាលជំងឺ(កំណាញ់)នេះតាមរយៈការអប់រំចិត្តឱ្យចេះអភ័យទោស និងធ្វើអំពើល្អ។ ប្រសិនបើពួកអ្នកធ្វើល្អក្នុងរាល់កិច្ចការទាំងអស់របស់ពួកអ្នក និងកោតខ្លាចអល់ឡោះដោយអនុវត្តតាមបទបញ្ជា និងចៀសឆ្ងាយពីបម្រាមរបស់ទ្រង់នោះ ពិតប្រាកដណាស់ ទ្រង់ដឹងបំផុតនូវអ្វីដែលពួកអ្នកប្រព្រឹត្ត។ គ្មានអ្វីអាចលាក់បាំងពីទ្រង់បានឡើយ ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងវាដល់ពួកអ្នក។

ហើយពួកអ្នក(ឱស្វាមីទាំងឡាយ)ពិតជាមិនអាចផ្ដល់ភាពយុត្តិធម៌ពេញលេញរវាងបណ្ដាភរិយាទាំងឡាយក្នុងការមានទំនោរចិត្តទៅកាន់នរណាម្នាក់(ពេញចិត្ត និងស្រឡាញ់ភរិយាស្មើៗគ្នា)បានជាដាច់ខាត បើទោះបីជាពួកអ្នកព្យាយាមយ៉ាងណាក៏ដោយ ដោយហេតុថា កិច្ចការនោះ វាហួសពីសមត្ថភាពរបស់ពួកអ្នក។ ដូចនេះ ចូរពួកអ្នកកុំលម្អៀងម្ខាងៗ(ស្រឡាញ់ភរិយាណាម្នាក់)ហួសហេតុពេក ដោយពួកអ្នកបោះបង់ភរិយាដែលពួកអ្នកមិនពេញចិត្តដូចវត្ថុដែលគេព្យួរចោល ហាក់ដូចជានាងគ្មានប្តីដែលត្រូវបំពេញសិទ្ធិរបស់នាង និងដូចជានាងគ្មានប្តី ដែលត្រូវរកដៃគូដើម្បីរៀបការនោះដែរ។ ហើយប្រសិនបើពួកអ្នកផ្សះផ្សាគ្នា ដោយអ្នក(ប្តី)ព្យាយាមអនុវត្តនូវអ្វីដែលខ្លួនមិនពេញចិត្តក្នុងការបំពេញសិទ្ធិរបស់ភរិយា និងកោតខ្លាចអល់ឡោះនៅក្នុងរឿងនោះ ពិតប្រាកណាស់ អល់ឡោះមហាអភ័យទោស មហាអាណិតស្រឡាញ់ចំពោះពួកអ្នក។

ប៉ុន្តែ ប្រសិនបើប្ដីប្រពន្ធទាំងពីរបានបែកបាក់គ្នាដោយការលែងលះ ឬប្រពន្ធសុំលែងវិញនោះ អល់ឡោះជាម្ចាស់នឹងផ្តល់ឱ្យម្នាក់ៗក្នុងចំណោមគេទាំងពីរនូវការប្រោសប្រទានដ៏ទូលំទូលាយរបស់ទ្រង់។ ហើយអល់ឡោះជាម្ចាស់ គឺមហាទូលំទូលាយបំផុតចំពោះការប្រោសប្រទាន និងការអាណិតស្រលាញ់ និងទ្រង់មហាគតិបណ្ឌិតក្នុងការចាត់ចែង និងការកំណត់របស់ទ្រង់។

ហើយអ្វីៗដែលនៅលើមេឃជាច្រើនជាន់ និងអ្វីៗដែលនៅលើផែនដី ព្រមទាំងអ្វីៗដែលមាននៅចន្លោះវាទាំងពីរ គឺជាកម្មសិទ្ធិរបស់អល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយគត់។ ហើយពិតប្រាកដណាស់ យើងបានដាក់កិច្ចសន្យា(បទបញ្ជា)ចំពោះពួកអះលីគីតាបក្នុងចំណោមពួកយូដា និងពួកណាសរ៉នីដូចដែលយើងបានកិច្ចសន្យាចំពោះពួកអ្នកដែរ ដោយឲ្យពួកអ្នកអនុវត្តតាមបទបញ្ជាទាំងឡាយរបស់អល់ឡោះ និងចៀសវាងឲ្យឆ្ងាយពីបម្រាមរបស់ទ្រង់។ ហើយប្រសិនបើពួកអ្នកប្រឆាំងនឹងកិច្ចសន្យានោះ ពួកអ្នកនឹងមិនអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់នរណាម្នាក់ក្រៅពីខ្លួនឯងឡើយ ពីព្រោះអល់ឡោះជាម្ចាស់មហាមានលើសលប់មិនត្រូវការការគោរពប្រតិបត្តិរបស់ពួកអ្នកឡើយ។ ពិតប្រាកដណាស់ ទ្រង់គឺជាម្ចាស់គ្រប់គ្រងអ្វីៗដែលនៅលើមេឃជាច្រើនជាន់និងអ្វីៗដែលនៅលើផែនដី ហើយទ្រង់មិនត្រូវការអ្វីមួយពីម៉ាខ្លូកទាំងអស់របស់ទ្រង់ឡើយ ហើយទ្រង់គឺជាអ្នកដែលត្រូវគេកោតសរសើរចំពោះលក្ខណៈសម្បត្តិ និងទង្វើទាំងឡាយរបស់ទ្រង់។

ហើយអ្វីៗដែលនៅលើមេឃជាច្រើនជាន់និងអ្វីៗដែលនៅលើផែនដី គឺជាកម្មសិទ្ធិរបស់អល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយគត់ ទ្រង់ជាអ្នកដែលសាកសមឱ្យគេគោរពប្រតិបត្តិតាម។ គ្រប់គ្រាន់ហើយដែលអល់ឡោះជាអ្នកដែលត្រូវគេផ្ដល់ទំនុកចិត្តក្នុងការរៀបចំចាត់ចែងរាល់កិច្ចការនៃម៉ាខ្លូករបស់ទ្រង់។

ប្រសិនបើអល់ឡោះមានចេតនា ទ្រង់នឹងបំផ្លាញពួកអ្នក(ឱមនុស្សលោកទាំងឡាយ) ហើយទ្រង់នឹងបង្កើតក្រុមផ្សេងក្រៅពីពួកអ្នកមកជំនួសវិញ ដោយពួកគេនឹងគោរពប្រតិបត្តិតាមអល់ឡោះ និងមិនប្រឆាំងនឹងទ្រង់ឡើយ។ ហើយអល់ឡោះមានអានុភាពបំផុតលើរឿងនោះ។

ក្នុងចំណោមពួកអ្នក(ឱមនុស្សលោកទាំងឡាយ) ជនណាហើយដែលចង់បានតែផលបុណ្យក្នុងលោកិយតាមរយៈទង្វើរបស់គេនោះ ចូរឲ្យគេដឹងចុះថា អល់ឡោះមានផលបុណ្យទាំងក្នុងលោកិយ និងបរលោក។ ដូចនេះ ចូរឲ្យគេសុំនូវផលបុណ្យទាំងពីរ(លោកិយ និងបរលោក)នេះពីទ្រង់ចុះ។ ហើយអល់ឡោះមហាឮនូវពាក្យសម្ដីរបស់ពួកអ្នក មហាឃើញពីទង្វើរបស់ពួកអ្នក ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងពួកអ្នកចំពោះវា។

ឱបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះ និងដើរតាមអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់! ចូរប្រកាន់ឲ្យបានខ្ជាប់ខ្ជូននូវភាពយុត្តិធម៌នៅគ្រប់ស្ថានភាពរបស់ពួកអ្នក និងជាអ្នកធ្វើជាសាក្សីដែលប្រកាន់ខ្ជាប់នឹងការពិតជាមួយមនុស្សគ្រប់គ្នា សូម្បីតែការធ្វើដូចនោះ គឺជាការធ្វើជាសាក្សីប្រឆាំងនឹងខ្លួនឯង ឬ(ប្រឆាំងនឹង)ឪពុកម្ដាយរបស់ពួកអ្នក ឬ(ប្រឆាំងនឹង)សាច់ញាតិពួកអ្នកខ្លួនឯងក៏ដោយ ហើយកុំដោយសារតែភាពក្រីក្រ ឬភាពជាអ្នកមានរបស់គេ ធ្វើឱ្យពួកអ្នកឡើងធ្វើជាសាក្សីឲ្យ ឬមិនធ្វើជាសាក្សីឲ្យនោះ។ ពិតណាស់ អល់ឡោះទ្រង់ដឹងអំពីពួកគេទាំងពីរ ទាំងអ្នកក្រនិងអ្នកមានជាងពួកអ្នកទៅទៀត ហើយទ្រង់ដឹងពីអ្វីដែលផ្តល់ផលប្រយោជន៍សម្រាប់គេទាំងពីរ។ ដូច្នេះ ចូរពួកអ្នកកុំដើរតាមទំនើងចិត្តនៅក្នុងការធ្វើសាក្សីរបស់ពួកអ្នកដើម្បីកុំឲ្យពួកអ្នកងាកចេញពីការពិតក្នុងការធ្វើសាក្សីនោះ។ ហើយប្រសិនបើពួកអ្នកកែប្រែការពិតក្នុងការធ្វើការសាក្សី ដោយការធ្វើសាក្សីមិនពិត(បោកប្រាស់) ឬពួកអ្នកបដិសេធមិនព្រមធ្វើសាក្សីវិញនោះ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះដឹងបំផុតចំពោះអ្វីៗដែលពួកអ្នកប្រព្រឹត្ត។

ឱបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿទាំងឡាយ! ចូរពួកអ្នកមានភាពនឹងនរលើសេចក្តីជំនឿរបស់ពួកអ្នកចំពោះអល់ឡោះ ចំពោះអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ ចំពោះគម្ពីរគួរអានដែលទ្រង់បានបញ្ចុះវាទៅលើអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ និងចំពោះបណ្តាគម្ពីរដែលទ្រង់បានបញ្ចុះវាទៅលើបណ្ដាអ្នកនាំសារមុនៗ។ ហើយជនណាដែលប្រឆាំង(មិនមានជំនឿ)នឹងអល់ឡោះ បណ្ដាម៉ាឡាអ៊ីកាត់របស់ទ្រង់ បណ្ដាគម្ពីររបស់ទ្រង់ បណ្ដាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ និងថ្ងៃបរលោកនោះ ជាការពិតណាស់ រូបគេពិតជាបានចាកឆ្ងាយបំផុតពីមាគ៌ាដែលត្រឹមត្រូវ។

ពិតប្រាកដណាស់ ពួកដែលស្ថិតនៅក្នុងភាពគ្មានជំនឿម្ដងហើយម្ដងទៀងក្នុងចំណោមពួកគេបន្ទាប់ពីការមានជំនឿ ដោយពួកគេមានជំនឿ ក្រោយមកពួកគេបែរចេញពីវា ក្រោយមកពួកគេមានជំនឿវិញ ហើយក្រោយមកទៀត ពួកគេក៏បានបែរចេញពីវាវិញទៀត ហើយពួកគេក៏បានបន្តស្ថិតក្នុងភាពគ្មានជំនឿ ហើយក៏បានស្លាប់ក្នុងភាពគ្មានជំនឿនោះ អល់ឡោះជាម្ចាស់នឹងមិនអភ័យទោសចំពោះបាបកម្មរបស់ពួកគេឡើយ ហើយទ្រង់ក៏មិនចង្អុលបង្ហាញពួកគេទៅកាន់មាគ៌ាដ៏ត្រឹមត្រូវដែលនាំទៅកាន់អល់ឡោះជាម្ចាស់នោះដែរ។

ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ផ្ដល់ដំណឹងដល់ពួកពុតត្បុតដែលជាពួកដែលបង្ហាញពីការមានជំនឿ(មកខាងក្រៅ) និងលាក់បាំងភាពគ្មានជំនឿ(ក្នុងចិត្ត)ថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកគេនឹងទទួលនូវទណ្ឌកម្មដ៏ឈឺចាប់បំផុតពីអល់ឡោះនៅថ្ងៃបរលោក។

ទណ្ឌកម្មនេះ គឺដោយសារតែពួកគេបានយកពួកគ្មានជំនឿធ្វើជាអ្នកជួយ និងជាអ្នកគាំពារពួកគេផ្សេងពីបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿ។ ហើយវាគឺជារឿងដ៏ចម្លែកដែលពួកគេយកពួកគ្មានជំនឿធ្វើជាអ្នកគាំពារពួកគេនោះ។ តើពួកគេស្វែងរកភាពខ្លាំងក្លា និងភាពឧត្តុង្គឧត្តមពីពួកទាំងនោះ(ពួកគ្មានជំនឿ)ដើម្បីឲ្យពួកគេរួចខ្លួនឬ? ពិតប្រាកដណាស់ ភាពខ្លាំងក្លា និងភាពឧត្តុង្គឧត្តមទាំងឡាយ គឺជាកម្មសិទ្ធិរបស់អល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយគត់។

ហើយពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់បានបញ្ចុះទៅលើពួកអ្នក(ឱបណ្ដាអ្នកមានជំនឿ)នៅក្នុងគម្ពីរគួរអានថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ នៅពេលដែលពួកអ្នកអង្គុយនៅក្នុងជំនួបមួយ ហើយបានឮពួកគ្មានជំនឿនិយាយបដិសេធបណ្តាវាក្យខណ្ឌរបស់អល់ឡោះ និងសើចចំអកចំពោះវានៅក្នុងជំនួបនោះ ចាំបាច់លើពួកអ្នកត្រូវតែបោះបង់ការអង្គុយជាមួយពួកគេ ហើយត្រូវដើរចេញពីជំនួបនោះ ទាល់តែពួកគេលើកទៅនិយាយរឿងផ្សេងក្រៅពីរឿងបដិសេធវាក្យខណ្ឌរបស់អល់ឡោះ និងការសើចចំអកចំពោះវា។ ពិតប្រាកដណាស់ ប្រសិនបើពួកអ្នកបន្តការអង្គុយជាមួយពួកគេខណៈដែលពួកគេនៅនិយាយបដិសេធវាក្យខណ្ឌរបស់អល់ឡោះនិងសើចចំអកចំពោះវាបន្ទាប់ពីពួកអ្នកបានស្តាប់លឺពួកគេនិយាយដូច្នោះហើយនោះ ពួកអ្នកនឹងដូចពួកគេដែរក្នុងការធ្វើផ្ទុយពីបទបញ្ជារបស់អល់ឡោះ ពីព្រោះពួកអ្នកបានប្រឆាំងនឹងអល់ឡោះជាម្ចាស់ដោយពួកអ្នកអង្គុយ(ជាមួយពួកគេ) ដូចដែលពួកគេបានប្រឆាំងនឹងអល់ឡោះដោយភាពគ្មានជំនឿរបស់ពួកគេដែរ។ ពិតប្រាកដណាស់ នៅថ្ងៃបរលោក អល់ឡោះនឹងប្រមូលផ្ដុំពួកពុតត្បុតដែលបង្ហាញពីឥស្លាម(ការមានជំនឿ) និងលាក់បាំងភាពគ្មានជំនឿជាមួយនឹងពួកប្រឆាំងទាំងអស់ដាក់ក្នុងឋាននរកជើហាន់ណាំ។

គឺពួក(ពុតត្បុត)ដែលកំពុងរង់ចាំមើលនូវអ្វីដែលនឹងកើតឡើងចំពោះពួកអ្នក(អ្នកមានជំនឿ)អំពីប្រការល្អ ឬប្រការអាក្រក់។ ប្រសិនបើពួកអ្នកទទួលបានជ័យជម្នះពីអល់ឡោះ ហើយពួកអ្នកទទួលបានទ្រព្យជ័យភណ្ឌនោះ ពួកគេនឹងនិយាយទៅកាន់ពួកអ្នកថា “តើពួកយើងមិនបានស្ថិតក្នុងចំណោមពួកអ្នកទេឬ ដោយពួកយើងបានចូលរួមធ្វើសង្រ្គាមដូចដែលពួកអ្នកបានធ្វើដែរនោះ?” ដើម្បីពួកគេមានចំណែកក្នុងទ្រព្យជ័យភណ្ឌដែរ។ តែនៅពេលដែលពួកគ្មានជំនឿទទួលបានជ័យជម្នះវិញនោះ ពួកគេនឹងនិយាយទៅកាន់ពួកគ្មានជំនឿថាៈ “តើពួកយើងមិនបានជួយរៀបចំកិច្ចការរបស់ពួកអ្នក និងជួយពួកអ្នកឱ្យទទួលជ័យជម្នះ និងការពារពួកអ្នកពីបណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿ ដោយយើងបានជួយពួកអ្នក និងបោះបង់ពួកគេ(ពួកមានជំនឿ)ទេឬ?” អល់ឡោះជាម្ចាស់នឹងកាត់សេចក្ដីរវាងពួកអ្នកទាំងអស់គ្នានៅថ្ងៃបរលោក ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងដល់បណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿនូវឋានសួគ៌ និងតបស្នងដល់ពួកពុតត្បុតដោយឱ្យពួកគេចូលឋាននរកបាតក្រោមបង្អស់។ ហើយនៅថ្ងៃបរលោក ដោយការប្រោសប្រទានពីអល់ឡោះនោះ ទ្រង់នឹងមិនឱ្យពួកដែលគ្មានជំនឿមានភស្តុតាងណាមួយមកដាក់បន្ទុកលើអ្នកមានជំនឿជាដាច់ខាត។ ផ្ទុយទៅវិញ ទ្រង់នឹងធ្វើឲ្យលទ្ធផលចុងក្រោយ(ដ៏ល្អប្រសើរ)សម្រាប់បណ្តាអ្នកមានជំនឿ ដរាបណាពួកគេនៅតែអនុវត្តន៍តាមក្បួនច្បាប់(របស់ទ្រង់) និងមានជំនឿដ៏ពិតប្រាកដ។

ពិតប្រាកដណាស់ ពួកពុតត្បុតទាំងនោះកំពុងតែបោកបញ្ឆោតអល់ឡោះជាម្ចាស់តាមរយៈការបង្ហាញពីភាពជាឥស្លាម(មានជំនឿ) ហើយលាក់បាំងភាពគ្មានជំនឿ ប៉ុន្តែទ្រង់ទៅវិញទេដែលជាអ្នកបោកបញ្ឆោតពួកគេនោះ ពីព្រោះទ្រង់បានការពារអាយុជីវិតរបស់ពួកគេ ទាំងដែលទ្រង់ដឹងពីភាពគ្មានជំនឿ(ពុតត្បុត)របស់ពួកគេ ហើយទ្រង់បានរៀបចំទណ្ឌកម្មដ៏ធ្ងន់ធ្ងរបំផុតសម្រាប់ពួកគេនៅថ្ងៃបរលោក។ ហើយនៅពេលដែលពួកគេក្រោកឈរសឡាត គឺពួកគេក្រោកឈរ(សឡាត)ទាំងខ្ជិលច្រអូស ដោយមិនពេញចិត្តចំពោះវា ហើយពួកគេមិនរំលឹកចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់ឡើយ លើកលែងតែបន្តិចបន្តួចប៉ុណ្ណោះ គឺនៅពេលណាដែលពួកគេបានឃើញបណ្ដាអ្នកមានជំនឿ។

ពួកពុតត្បុតទាំងនោះ មានការស្ទាក់ស្ទើរស្ថិតក្នុងភាពមិនច្បាស់លាស់ ដោយពួកគេមិនស្ថិតក្នុងចំណោមបណ្តាអ្នកមានជំនឿទាំងផ្នែកខាងក្រៅនិងផ្នែកខាងក្នុងនោះទេ ហើយក៏មិនស្ថិតក្នុងចំណោមពួកគ្មានជំនឿនោះដែរ។ ផ្ទុយទៅវិញ ផ្នែកខាងក្រៅរបស់ពួកគេ គឺស្ថិតនៅជាមួយបណ្តាអ្នកមានជំនឿ តែផ្នែកខាងក្នុងរបស់ពួកគេវិញ គឺស្ថិតនៅជាមួយពួកគ្មានជំនឿ។ ជនណាហើយដែលអល់ឡោះធ្វើឲ្យគេវង្វេងហើយនោះ គឺអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)នឹងមិនឃើញមានផ្លូវណាមួយដើម្បីចង្អុលបង្ហាញគេឲ្យចេញពីភាពវង្វេងបានជាដាច់ខាត។

ឱបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះ និងដើរតាមអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់! ចូរពួកអ្នកកុំយកពួកដែលប្រឆាំងនឹងអល់ឡោះធ្វើជាមិត្តជិតស្និទ្ធ ដោយពួកអ្នកយកពួកគេធ្វើជាអ្នកគាំពារផ្សេងពីបណ្ដាអ្នកមានជំនឿឲ្យសោះ។ តើពួកអ្នកធ្វើបែបនេះដើម្បីចង់បង្កើតភស្តុតាងដ៏ច្បាស់លាស់មួយសម្រាប់អល់ឡោះដាក់បន្ទុកលើពួកអ្នកដែលចង្អុលបង្ហាញប្រាប់ថា ពួកអ្នកសាកសមនឹងទទួលទណ្ឌកម្មឬ?