Ан-Ниса 4:171–176

ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ពោលទៅកាន់ពួកណាសរ៉នីដែលជាពួកកាន់តាមគម្ពីរអ៊ីញជីលថាៈ ចូរពួកអ្នកកុំបំពានព្រំដែនកំណត់ក្នុងសាសនារបស់ពួកអ្នក ហើយចូរពួកអ្នកកុំនិយាយចោទប្រកាន់ទៅលើអល់ឡោះក្នុងរឿងរបស់ព្យាការីអ៊ីសា(យេស៊ូគ្រឹស្ទ)ក្រៅពីការពិតឲ្យសោះ។ តាមពិត ម៉ាសៀហ អ៊ីសាកូនរបស់ម៉ារីយ៉ាំ គឺជាអ្នកនាំសារម្នាក់របស់អល់ឡោះដែលទ្រង់បានបញ្ជូនគេមកយ៉ាងពិតប្រាកដ។ ទ្រង់បានបង្កើតគាត់តាមរយៈពាក្យបន្ទូលរបស់ទ្រង់ដែលបានបញ្ជូនទៅកាន់ម៉ារីយ៉ាំ(នាងម៉ារី) តាមរយៈម៉ាឡាអ៊ីកាត់ជីព្រីល ដែលពាក្យបន្ទូលនោះគឺ “ចូរអ្នកកើតមានឡើង” ពេលនោះ គាត់ក៏បានកើតឡើងភ្លាម។ ហើយវាគឺជាការផ្លុំមួយអំពីអល់ឡោះ ដែលម៉ាឡាអ៊ីកាត់ជីព្រីលបានផ្លុំទៅតាមបទបញ្ជាពីអល់ឡោះ។ ដូច្នេះ ចូរពួកអ្នកមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះ និងបណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ទាំងអស់ដោយមិនត្រូវមានការបែងចែករវាងពួកគេនោះឡើយ។ ហើយចូរពួកអ្នកកុំនិយាយថា “ព្រះបី” ឲ្យសោះ។ ចូរពួកអ្នកបញ្ឈប់ការនិយាយពាក្យភូតកុហកដ៏អាក្រក់នេះ ព្រោះការបញ្ឈប់ការនិយាយពាក្យនេះ គឺវាល្អប្រសើរសម្រាប់ពួកអ្នកទាំងក្នុងលោកិយនិងនៅថ្ងៃបរលោក។ តាមពិត អល់ឡោះគឺជាព្រះជាម្ចាស់តែមួយគត់។ ទ្រង់មហាបរិសុទ្ធពីការមានដៃគូ និងពីការមានបុត្រ។ ពិតណាស់ ទ្រង់គឺជាព្រះជាម្ចាស់ដ៏មហាមានលើសលប់។ អ្វីៗដែលមាននៅលើមេឃជាច្រើនជាន់និងអ្វីៗដែលមាននៅលើផែនដី ព្រមទាំងអ្វីៗដែលមាននៅក្នុងមេឃនិងផែនដី គឺជាកម្មសិទ្ធិរបស់ទ្រង់។ គ្រប់គ្រាន់ហើយចំពោះអ្វីដែលមាននៅលើមេឃជាច្រើនជាន់ និងផែនដីដែលមានអល់ឡោះជាម្ចាស់ជាអ្នកគ្រប់គ្រងនិងចាត់ចែងចំពោះពួកគេនោះ។

អ៊ីសាកូនប្រុសរបស់ម៉ារយ៉ាំមិនដែលបដិសេធថា រូបគាត់ជាខ្ញុំបម្រើរបស់អល់ឡោះជាម្ចាស់នោះឡើយ ហើយបណ្តាម៉ាឡាអ៊ីកាត់ដែលជាអ្នកជំនិតរបស់អល់ឡោះក៏មិនបដិសេធដូច្នោះនោះដែរ។ ហើយអល់ឡោះបានលើកឋានៈរបស់ពួកគេជាខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់។ ដូច្នេះ តើពួកអ្នកយកព្យាការីអ៊ីសា(យេស៊ូគ្រឹស្ទ)ធ្វើជាព្រះយ៉ាងដូចម្តេចទៅ? ហើយតើពួកមុស្ហរីគីន(ពួកពហុទេពនិយម)យកពួកម៉ាឡាអ៊ីកាត់(ទេវតា)ធ្វើជាព្រះយ៉ាងដូចម្តេចទៅ? ហើយជនណាហើយដែលបដិសេធនឹងការគោរពសក្ការៈចំពោះអល់ឡោះ និងមានអំណួតមិនព្រមគោរពសក្ការៈចំពោះទ្រង់ទេនោះ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់នឹងប្រមូលផ្តុំពួកគេទៅកាន់ទ្រង់ទាំងអស់នៅថ្ងៃបរលោក ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងដល់បុគ្គលគ្រប់រូបយ៉ាងសាកសមបំផុត។

រីឯបណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះ និងជឿជាក់ចំពោះបណ្តាអ្នកនាំសារទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ ព្រមទាំងបានសាងនូវទង្វើកុសលដោយចិត្តជ្រះថ្លាចំពោះអល់ឡោះ ស្របតាមអ្វីដែលច្បាប់ឥស្លាមបានចែងនោះ ទ្រង់នឹងប្រទានដល់ពួកគេនូវផលបុណ្យចំពោះទង្វើរបស់ពួកគេដោយគ្មានខ្វះអ្វីបន្តិចឡើយ ហើយទ្រង់នឹងបន្ថែមដល់ពួកគេទៀតដោយភាពសប្បុរសរបស់ទ្រង់។ រីឯពួកដែលបានបដិសេធមិនព្រមគោរពសក្ការៈចំពោះអល់ឡោះនិងការប្រតិបត្តិតាមទ្រង់ ហើយបានលើកតម្កើងខ្លួនឱ្យខ្ពស់ដោយមានភាពអំណួតនោះ ទ្រង់នឹងដាក់ទណ្ឌកម្មពួកគេយ៉ាងឈឺចាប់បំផុត។ ហើយសម្រាប់ពួកគេ គ្មានអ្នកគាំពារណាក្រៅពីអល់ឡោះដែលអាចផ្តល់ផលប្រយោជន៍ដល់ពួកគេនោះទេ ហើយក៏គ្មានអ្នកជួយណាដែលអាចការពារពួកគេពីគ្រោះថ្នាក់បានដែរ។

ឱមនុស្សលោកទាំងឡាយ! ពិតប្រាកដណាស់ ភស្តុតាងដ៏ច្បាស់លាស់ពីម្ចាស់របស់ពួកអ្នកដែលកាត់ផ្តាច់នូវលេសដោះសារ(របស់ពួកគេ)និងបំបាត់នូវភាពស្រពេចស្រពិលទាំងឡាយ(ចេញពីពួកអ្នក)នោះបានមកដល់ពួកអ្នកហើយ (នោះគឺព្យាការីមូហាំម៉ាត់)។ ហើយយើងបានបញ្ចុះទៅឲ្យពួកអ្នកនូវពន្លឺដ៏ភ្លឺថ្លាបំផុត វានោះគឺជាគម្ពីរគួរអាននេះឯង។

រីឯបណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះ ហើយពួកគេប្រកាន់ខ្ជាប់នឹងគម្ពីរគួរអានដែលគេបានបញ្ចុះទៅកាន់ព្យាការី(មូហាំម៉ាត់)របស់ពួកគេនោះ អល់ឡោះជាម្ចាស់នឹងប្រទាននូវក្តីមេត្តាករុណាដល់ពួកគេដោយបញ្ចូលពួកគេទៅក្នុងឋានសួគ៌ ហើយទ្រង់នឹងបន្ថែមដល់ពួកគេនូវផលបុណ្យ ព្រមទាំងលើកឋានៈរបស់ពួកគេថែមទៀត។ ហើយទ្រង់នឹងចង្អុលបង្ហាញពួកគេទៅកាន់មាគ៌ាដែលត្រឹមត្រូវដែលគ្មានភាពវៀចវេរនៅក្នុងវាឡើយ នោះគឺមាគ៌ាដែលនាំទៅកាន់ឋានសួគ៌អាត់និន។

ពួកគេនឹងសុំឲ្យអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)កាត់សេចក្តីឲ្យពួកគេក្នុងរឿងមរត៌ក “សពគ្មានសាច់ញាតិ” ពោលគឺបុគ្គលម្នាក់បានស្លាប់ ហើយមិនបានបន្សល់ទុកឪពុកឬកូនម្នាក់ឡើយ។ ចូរអ្នកពោលចុះថាៈ អល់ឡោះនឹងបកស្រាយច្បាប់ស្តីពីបញ្ហាមត៌កសពគ្មានសាច់ញាតិនេះគឺ ៖ ប្រសិនបើបុគ្គលម្នាក់បានស្លាប់ដោយមិនបន្សល់ទុកឪពុកឬកូនណាម្នាក់ តែគេមានបងប្អូនស្រីបង្កើតម្នាក់ ឬបងប្អូនស្រីរួមឪពុកម្នាក់ ដូច្នេះ នាងត្រូវទទួលបានមត៌កពាក់កណ្តាលនៃទ្រព្យសម្បត្តិទាំងមូលដែលសពបានបន្សល់ទុកជាលក្ខណៈកំណត់ចំនួន។ ចំណែកឯបងប្អូនប្រុសបង្កើតម្នាក់របស់សព ឬបងប្អូនប្រុសរួមឪពុកម្នាក់វិញនោះ ត្រូវទទួលមត៌កទ្រព្យសម្បត្តិដែលសពបានបន្សល់ក្នុងលក្ខណៈមិនកំណត់ចំនួននោះឡើយប្រសិនបើគាត់គ្មានអ្នកដែលទទួលមត៌កជាមួយនឹងគាត់ដែលជាអ្នកទទួលមត៌កដោយកំណត់ចំនួនទេនោះ។ តែប្រសិនបើគាត់មានអ្នកដែលត្រូវទទួលមត៌កជាមួយនឹងគាត់ដែលជាអ្នកទទួលមត៌កដោយកំណត់ចំនួននោះ គឺគាត់ត្រូវទទួលបានមរត៌កដែលនៅសល់បន្ទាប់ពីនោះ។ ហើយប្រសិនបើសពនោះមានបងប្អូនស្រីបង្កើត ឬបងប្អូនស្រីរួមឪពុកលើសពីពីរនាក់ឡើងទៅ គឺសម្រាប់ពួកនាងត្រូវទទួលបានពីរភាគបីនៃមរត៌ក(ត្រូវទទួលរួមគ្នា)។ ប្រសិនបើសពនោះមានបងប្អូនបង្កើត ឬបងប្អូនរួមឪពុកច្រើននាក់ (មានទាំងប្រុស និងទាំងស្រី) ពួកគេត្រូវទទួលមរត៌កក្នុងលក្ខណៈមិនកំណត់ចំនួនផ្អែកលើគោលការណ៍ “សម្រាប់បុរសម្នាក់គឺទទួលបានចំណែកស្មើនឹងចំណែកស្ត្រីពីរនាក់”។ អល់ឡោះទ្រង់បញ្ជាក់ពីច្បាប់នៃមត៌ក“សពគ្មានសាច់ញាតិ”នេះ ក៏ដូចជាច្បាប់មត៌កផ្សេងៗទៀតដល់ពួកអ្នកដើម្បីកុំឲ្យពួកអ្នកវង្វេងក្នុងរឿងនេះ។ ហើយអល់ឡោះទ្រង់មហាដឹងនូវរាល់អ្វីៗទាំងអស់។ គ្មានអ្វីមួយអាចលាក់បាំងពីទ្រង់បាននោះឡើយ។