Ан-Ниса 4:38–65

ហើយក៏ដូច្នោះដែរ យើងបានត្រៀមនូវទណ្ឌកម្មដ៏អាម៉ាសដូចគ្នាសម្រាប់អ្នកដែលបរិច្ចាគទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកគេដើម្បីគ្រាន់តែចង់ឲ្យមនុស្សលោកឃើញនិងកោតសរសើរពួកគេ ខណៈដែលពួកគេគ្មានជំនឿចំពោះអល់ឡោះ និងថ្ងៃបរលោកឡើយ។ ហើយគ្មានអ្វីដែលធ្វើឱ្យពួកគេវង្វេងក្រៅពី(ដោយសារតែ)ពួកគេដើរតាមស្ហៃតននោះឡើយ។ ហើយជនណាដែលយកស្ហៃតនធ្វើជាមិត្តភក្តិរបស់គេនោះ ពិតណាស់ស្ហៃតននោះគឺជាមិត្តដ៏អាក្រក់បំផុត។

តើមានគ្រោះថ្នាក់អ្វីកើតឡើងលើពួកគេប្រសិនបើពួកគេមានជំនឿលើអល់ឡោះនិងថ្ងៃបរលោក ហើយបរិច្ចាគទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកគេនៅក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះដោយចិត្តស្មោះសចំពោះទ្រង់នោះ? ផ្ទុយទៅវិញ រាល់ប្រការទាំងនោះ គឺសុទ្ធតែជាប្រការល្អទាំងអស់ ហើយអល់ឡោះមហាដឹងបំផុតចំពោះពួកគេ។ គ្មានស្ថានភាពណាមួយរបស់ពួកគេអាចលាក់បាំងពីទ្រង់បានឡើយ ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងដល់បុគ្គលគ្រប់រូបទៅតាមអ្វីដែលពួកគេបានសាង។

ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់មហាយុត្តិធម៌បំផុត ដោយទ្រង់មិនបំពានលើខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់នូវប្រការណាមួយឡើយ។ ពិតណាស់ ទ្រង់មិនបំបាត់អំពើល្អរបស់ពួកគេនោះឡើយសូម្បីតែតូចប៉ុនលំអងធូលីក៏ដោយ ហើយទ្រង់ក៏មិនបន្ថែមអ្វីមួយទៅលើអំពើបាបរបស់ពួកគេនោះដែរ។ ហើយប្រសិនបើទង្វើដ៏តូចនោះជាទង្វើល្អ គឺទ្រង់នឹងបង្កើនផលបុណ្យរបស់វាទ្វេដងដោយការប្រោសប្រទានពីទ្រង់។ ហើយទ្រង់បន្ថែមទៅលើផលបុណ្យទ្វេដងនោះនូវផលបុណ្យដ៏ធំធេងពីលើនោះទៀត។

តើស្ថានភាពរបស់មនុស្សនៅថ្ងៃបរលោកនោះយ៉ាងដូចម្ដេចទៅនៅពេលដែលយើងនាំព្យាការីនៃប្រជាជាតិគ្រប់ជំនាន់មកធ្វើជាសាក្សីទៅលើទង្វើដែលប្រជាជាតិរបស់ពួកគេបានប្រព្រឹត្ត ហើយយើងក៏បាននាំអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)មកធ្វើជាសាក្សីលើប្រជាជាតិរបស់អ្នកដែរនោះ?

នាថ្ងៃដ៏ធំធេងនោះ(ថ្ងៃបរលោក) ពួកដែលប្រឆាំងនឹងអល់ឡោះ និងមិនគោរពតាមអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់នោះ មានបំណងចង់ឲ្យផែនដីលេបពួកគេឲ្យបាត់ តែពួកគេមិនអាចលាក់បាំងអ្វីមួយពីអល់ឡោះនូវអ្វីដែលពួកគេបានសាងនោះឡើយ ពីព្រោះអល់ឡោះនឹងបោះត្រាភ្ជិតនៅលើអណ្ដាតរបស់ពួកគេដោយពួកគេមិនអាចនិយាយរួចឡើយ ហើយទ្រង់នឹងអនុញ្ញាតឲ្យអវៈយវៈរបស់ពួកគេធ្វើជាសាក្សីទៅលើពួកគេចំពោះទង្វើរបស់ពួកគេ។

ឱបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះ និងដើរតាមអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់! ចូរពួកអ្នកកុំប្រតិបត្តិសឡាត(ថ្វាយបង្គំ)ក្នុងពេលដែលពួកអ្នកស្ថិតនៅក្នុងស្ថានភាពស្រវឹង រហូតទាល់តែពួកអ្នកបានស្វាងពីភាពស្រវឹងនោះ ហើយពួកអ្នកដឹងនូវអ្វីដែលពួកអ្នកកំពុងនិយាយ (នេះគឺជាច្បាប់ដែលគេបានចែងមុនពេលដែលស្រាត្រូវបានហាមឃាត់ទាំងស្រុង)។ ហើយចូរពូកអ្នកកុំសឡាតក្នុងពេលដែលពួកអ្នកមានជូនុប(រួមភេទ ឬចេញទឹកកាម) ហើយក៏មិនត្រូវចូលក្នុងម៉ាស្ជិតដែរក្នុងពេលដែលពួកអ្នកមានជូនុបនោះ រហូតទាល់តែពួកអ្នកងូតទឹកសម្អាតខ្លួនសិន តែពួកអ្នកអាចឆ្លងកាត់ដោយមិនស្នាក់នៅក្នុងវា(ម៉ាស្ជិត)បាន។ ហើយប្រសិនបើពួកអ្នកមានជំងឺមិនអាចប្រើប្រាស់ទឹកបាន ឬមួយពួកអ្នកជាអ្នកដំណើរ ឬក៏នរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកអ្នកមានហាហ្ទាស(គ្មានទឹកវូហ្ទុ) ឬក៏ពួកអ្នកបានរួមដំណេកជាមួយភរិយា ហើយពួកអ្នកមិនអាចរកទឹក(ឬមិនអាចប្រើប្រាស់ទឹក)បានទេនោះ ចូរពួកអ្នកតាយ៉ាំមុំដោយប្រើដីស្អាត ដោយពួកអ្នកត្រូវជូតមុខ និងដៃរបស់ពួកអ្នកនឹងដីនោះចុះ។ ពិតប្រាកណាស់ អល់ឡោះទ្រង់មហាអធ្យាស្រ័យបំផុតចំពោះការខ្វះខាតរបស់ពួកអ្នក និងមហាអភ័យទោសបំផុតចំពោះពួកអ្នក។

តើអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)មិនបានដឹងទេឬចំពោះរឿងរ៉ាវរបស់ពួកយូដាដែលអល់ឡោះផ្ដល់ឲ្យពួកគេនូវចំណេះដឹងមួយចំណែកអំពីគម្ពីរតាវរ៉ត តែពួកគេបែរជាយកការចង្អុលបង្ហាញប្តូរយកភាពវង្វេង ហើយពួកគេព្យាយាមធ្វើឱ្យពួកអ្នក(ឱបណ្តាអ្នកមានជំនឿ)វង្វេងចេញពីមាគ៌ាដ៏ត្រឹមត្រូវដែលអ្នកនាំសារទាំងឡាយបាននាំមក ដើម្បីឲ្យពួកអ្នកដើរតាមមាគ៌ាដែលវៀចវេរបស់ពួកគេទៅវិញនោះ?

ហើយអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់ដឹងពីស្ថានភាពសត្រូវរបស់ពួកអ្នក(ឱបណ្តាអ្នកមានជំនឿ)ជាងពួកអ្នកទៅទៀត ហើយទ្រង់នឹងប្រាប់ពួកអ្នកពីស្ថានភាពរបស់ពួកគេ និងបញ្ជាក់ប្រាប់ពួកអ្នកពីភាពជាសត្រូវរបស់ពួកគេ។ ហើយគ្រប់គ្រាន់ហើយដែលមានអល់ឡោះជាអ្នកគាំពារ ដែលទ្រង់នឹងថែរក្សាគាំពារពួកអ្នកពីប្រការអាក្រក់របស់ពួកគេ ហើយក៏គ្រប់គ្រាន់ដែរដែលមានអល់ឡោះជាអ្នកជួយពួកអ្នក ដែលទ្រង់នឹងការពារពួកអ្នកពីល្បិចកល និងការបង្កគ្រោះថ្នាក់របស់ពួកគេ ហើយទ្រង់នឹងជួយពួកអ្នកឲ្យទទួលជ័យជម្នះលើពួកគេ។

ក្នុងចំណោមពួកយូដា គឺមានមនុស្សអាក្រក់មួយក្រុមដែលពួកគេកែប្រែបន្ទូលរបស់អល់ឡោះជាម្ចាស់ដែលទ្រង់បានបញ្ជុះមក ដោយពួកគេបកស្រាយវា(បន្ទូលអល់ឡោះ)ខុសពីអ្វីដែលទ្រង់បានបញ្ចុះមក ហើយពួកគេនិយាយទៅកាន់អ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់ខណៈពេលដែលគាត់បង្គាប់ប្រើពួកគេឲ្យធ្វើកិច្ចការអ្វីមួយថាៈ “ពួកយើងបានឮសម្តីរបស់អ្នកហើយ តែពួកយើងមិនគោរពតាមការបង្គាប់ប្រើរបស់អ្នកទេ” ហើយពួកគេនិយាយទាំងចំអកថាៈ “ចូរអ្នក(ព្យាការីមូហាំម៉ាត់)ស្ដាប់អ្វីដែលពួកយើងនិយាយ ប៉ុន្តែអ្នកបែរជាមិនព្រមស្តាប់” ដោយពួកគេបន្លំដោយប្រើពាក្យថាៈ “រ៉អ៊ីណា” ដែលមានន័យថា “សូមអ្នកថែរក្សាពួកយើងផង”។ តែតាមពិត ពួកគេប្រើពាក្យនេះសម្រាប់ការជេរប្រមាថ មាក់ងាយចំពោះព្យាការី និងដើម្បីបួងសួងអាក្រក់ទៅលើលោក ហើយពួកគេមានបំណងចង់បង្ខូចសាសនាឥស្លាម។ តែប្រសិនបើពួកគេនិយាយថា: “ពួកយើងបានស្ដាប់ឮពាក្យសម្ដីរបស់អ្នក និងបានគោរពតាមការបង្គាប់ប្រើរបស់អ្នកហើយ” ជំនួសឱ្យពាក្យសម្ដីរបស់ពួកគេដែលនិយាយថា “ពួកយើងបានស្ដាប់ឮសំដីរបស់អ្នកហើយ តែពួកយើងមិនគោរពតាមការបង្គាប់ប្រើរបស់អ្នកទេ” ហើយនិយាយថាៈ “សូមអ្នកស្ដាប់” ជំនួសឲ្យការនិយាយថាៈ “ចូរអ្នកស្ដាប់ តែអ្នកមិនព្រមស្តាប់” និងនិយាយថា: “សូមអ្នក(មូហាំម៉ាត់)រង់ចាំឲ្យពួកយើងបានយល់ពីអ្វីដែលអ្នកបាននិយាយសិន” ជំនួសឲ្យពាក្យថាៈ “ រ៉អ៊ីណា ” (ដែលជាពាក្យមើលងាយលើអ្នកនាំសារ)នោះ ការធ្វើដូច្នោះ គឺជាការប្រសើរបំផុតសម្រាប់ពួកគេជាងអ្វីដែលពួកគេបាននិយាយនៅលើកដំបូង និងជាពាក្យដែលត្រឹមត្រូវជាងការពោលថា “រ៉អ៊ីណា” ដោយសារវាជាសីលធម៌ដ៏ល្អមួយចំពោះព្យាការី។ ក៏ប៉ុន្តែអល់ឡោះបានដាក់បណ្ដាសារពួកគេ ដោយទ្រង់បានបណ្តេញពួកគេឱ្យឃ្លាតឆ្ងាយពីក្ដីមេត្តាករុណារបស់ទ្រង់ ដោយសារតែការប្រឆាំងរបស់ពួកគេ។ ហេតុនេះ ពួកគេមិនមានជំនឿនូវការមានជំនឿមួយដែលអាចផ្តល់ប្រយោជន៍ដល់ពួកគេឡើយ។

ឱបណ្ដាអ្នកដែលត្រូវបានគេផ្តល់គម្ពីរឲ្យក្នុងចំណោមពួកយូដានិងពួកណាសរ៉នី! ចូរពួកអ្នកមានជំនឿលើអ្វីដែលយើងបានបញ្ចុះមកឲ្យព្យាការីមូហាំម៉ាត់ ដែលគាត់បាននាំមកដើម្បីបញ្ជាក់នូវអ្វីដែលមាននៅជាមួយពួកអ្នកនៃគម្ពីរតាវរ៉តនិងគម្ពីរអ៊ីញជីល មុនពេលដែលយើងនឹងបំផ្លាញញាណទាំងឡាយដែលមាននៅលើផ្ទៃមុខ និងបង្វិលវាទៅផ្នែកខាងក្រោយរបស់ពួកគេវិញ ឬយើងនឹងបណ្តេញពួកគេឱ្យឃ្លាតឆ្ងាយពីក្ដីមេត្តាករុណារបស់អល់ឡោះ ដូចដែលយើងបានបណ្តេញក្រុមដែលបានបំពាននៅថ្ងៃសៅរ៍ ដែលពួកគេបានបំពានដោយការចេញទៅនេសាទត្រីនៅក្នុងថ្ងៃនោះក្រោយពីយើងបានហាមឃាត់ពួកគេពីការធ្វើដូច្នោះ។ ពេលនោះ អល់ឡោះជាម្ចាស់ក៏បានប្រែក្លាយពួកគេទៅជាសត្វស្វា។ ហើយបទបញ្ជារបស់អល់ឡោះនិងការកំណត់របស់ទ្រង់ គឺពិតជានឹងកើតឡើងដោយគេចមិនផុតឡើយ។

ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះទ្រង់មិនអភ័យទោសឲ្យអ្នកដែលធ្វើស្ហ៊ីរិកចំពោះទ្រង់នឹងអ្វីមួយអំពីម៉ាខ្លូករបស់ទ្រង់ឡើយ តែទ្រង់នឹងអភ័យទោសឲ្យចំពោះបាបកម្មទាំងឡាយណាក្រៅពីទង្វើស្ហ៊ីរិក និងភាពគ្មានជំនឿ ចំពោះជនណាដែលទ្រង់មានចេតនាដោយការប្រោសប្រណីរបស់ទ្រង់ ឬក៏ទ្រង់ដាក់ទណ្ឌកម្មចំពោះជនណាដែលទ្រង់មានចេតនាទៅតាមកម្រិតនៃបាបកម្មរបស់ពួកគេដោយភាពយុត្តិធម៌របស់ទ្រង់។ ហើយជនណាដែលធ្វើស្ហ៊ីរិកនឹងអល់ឡោះជាម្ចាស់នោះ គឺគេពិតជាបានប្រព្រឹត្តបាបកម្មមួយដ៏ធំធេងបំផុត ដោយគេ(អល់ឡោះ)នឹងមិនអភ័យទោសឡើយចំពោះជនណាដែលបានស្លាប់នៅលើភាពស្ហ៊ីរិក(ដោយមិនបានសារភាពកំហុស)នោះ។

តើអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)មិនបានដឹងទេឬអំពីរឿងរ៉ាវរបស់ពួកដែលបានកោតសរសើរចំពោះខ្លួនពួកគេនិងទង្វើរបស់ពួកគេថា ស្អាតស្អំនោះ? តាមពិត មានតែអល់ឡោះតែមួយគត់ដែលជាអ្នកកោតសរសើរ និងជម្រះសំអាត(បាបកម្ម)ចំពោះជនណាដែលទ្រង់មានចេតនាក្នុងចំណោមខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់នោះ ពីព្រោះទ្រង់មហាដឹងបំផុតនូវអ្វីដែលលាក់កំបាំងនៅក្នុងដួងចិត្ត។ ហើយផលបុណ្យនៃទង្វើរបស់ពួកគេនឹងមិនត្រូវបានគេបំបាត់បន្តិចណានោះឡើយ សូម្បីតែប៉ុនសសៃឆ្មារដែលស្ថិតនៅលើគ្រាប់ល្មើក៏ដោយ។

ចូរអ្នកមើលចុះ(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់) តើពួកគេបានប្រឌិតរឿងភូតកុហកទៅលើអល់ឡោះជាម្ចាស់តាមរយៈការដែលពួកគេលើកសរសើរចំពោះខ្លួនឯងនោះយ៉ាងដូចម្ដេច? គ្រប់គ្រាន់ហើយដែលទង្វើទាំងនោះជាបាបកម្មដ៏ច្បាស់លាស់ដោយសារការវង្វេងរបស់ពួកគេ។

តើអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់) មិនបានដឹង និងមិនងឿងឆ្ងល់ទេឬអំពីស្ថានភាពរបស់ពួកយូដាដែលអល់ឡោះបានផ្ដល់ចំណេះដឹងមួយផ្នែកដល់ពួកគេ តែពួកគេបែរមានជំនឿលើព្រះនានាដែលពួកគេយកមកគោរពសក្ការៈផ្សេងពីអល់ឡោះទៅវិញ ហើយពួកគេនិយាយ(ជាការបោកប្រាស់ដល់ពួកមុស្ហរីគីន)ថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកគេ(ពួកមុស្ហរីគីន)ស្ថិតនៅលើមាគ៌ាដ៏ត្រឹមត្រូវជាងបណ្ដាមិត្តភក្តិរបស់ព្យការីមូហាំម៉ាត់ទៅទៀត?

ពួកដែលប្រកាន់នូវគោលជំនឿមិនត្រឹមត្រូវទាំងនោះ គឺជាពួកដែលត្រូវបានអល់ឡោះបណ្តេញពួកគេឲ្យឃ្លាតឆ្ងាយពីក្ដីមេត្តាករុណារបស់ទ្រង់។ ហើយជនណាហើយដែលអល់ឡោះបានបណ្តេញពួកគេឲ្យឃ្លាតឆ្ងាយពីក្ដីមេត្តាករុណារបស់ទ្រង់ហើយនោះ គឺអ្នក(ព្យាការីមូហាំម៉ាត់)នឹងមិនឃើញមានអ្នកដែលជួយគាំពារគេនោះឡើយ។

ពួកគេគ្មានចំណែកនៅក្នុងការគ្រប់គ្រងអ្វីឡើយ។ ហើយបើទោះបីជាពួកគេមាន ក៏ពួកគេនឹងមិនផ្ដល់ឲ្យនរណាម្នាក់នោះដែរ សូម្បីប៉ុនសរសៃឆ្មាដែលស្ថិតនៅលើគ្រាប់ល្មើក៏ដោយ។

ផ្ទុយទៅវិញ ពួកគេច្រណែនឈ្នានីសនឹងព្យាការីមូហាំម៉ាត់ និងបណ្តាមិត្តភក្តិរបស់គាត់ចំពោះអ្វីដែលអល់ឡោះបានប្រទានឲ្យពួកគេ(ព្យការីមូហាំម៉ាត់ និងមិត្តភក្តិ) ដូចជាភាពជាព្យាការី សេចក្តីជំនឿ និងការផ្តល់អំណាចគ្រប់គ្រង(ឱ្យពួកគេ)នៅលើភពផែនដីនេះ។ ហេតុអ្វីបានជាពួកគេច្រណែនឈ្នានីសនឹងព្យាការីមូហាំម៉ាត់ និងបណ្តាមិត្តភ្តិរបស់គាត់ ខណៈដែលយើងក៏បានប្រទានឲ្យពូជពង្សព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីមនូវគម្ពីរដែលត្រូវបានគេបញ្ចុះមកពីលើមេឃ ហើយនិងអ្វីផ្សេងទៀតក្រៅពីគម្ពីរដែលយើងបានប្រទានវាឲ្យពួកគេ ហើយយើងក៏បានប្រទាននូវអំណាចដ៏ធំធេងឲ្យពួកគេគ្រប់គ្រងទៅលើមនុស្សលោកកាលពីមុនដែរនោះ?

ក្នុងចំណោមពួកអះលីគីតាប មានអ្នកខ្លះមានជំនឿចំពោះអ្វីដែលអល់ឡោះបានបញ្ចុះមកឲ្យព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីម ហើយនិងអ្វីដែលបានបញ្ចុះមកឲ្យបណ្ដាព្យាការីរបស់ទ្រង់ផ្សេងទៀតក្នុងចំណោមពូជពង្សរបស់គាត់ តែអ្នកខ្លះទៀតក្នុងចំណោមពួកគេបានងាកចេញពីការមានជំនឿចំពោះអ្វីដែលគេបានបញ្ចុះមកឲ្យគាត់(ព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីម)។ នេះហើយគឺជាគោលជំហររបស់ពួកគេចំពោះអ្វីដែលគេបានបញ្ចុះមកឲ្យព្យាការីមូហាំម៉ាត់។ ហើយភ្លើងនរក គឺជាទណ្ឌកម្មតបស្នងចំពោះពួកដែលបានប្រឆាំងក្នុងចំណោមពួកគេ។

ពិតប្រាកដណាស់ ពួកដែលបានប្រឆាំងនឹងបណ្តាវាក្យខណ្ឌរបស់យើងនោះ យើងនឹងបញ្ចូលពួកគេទៅក្នុងភ្លើងនរកនៅថ្ងៃបរលោកដែលវានឹងឆេះព័ទ្ធជុំវិញពួកគេ។ រាល់ពេលដែលស្បែករបស់ពួកគេបានឆេះខ្លោចអស់ យើងក៏បានផ្លាស់ប្ដូរស្បែកផ្សេងទៀតឲ្យពួកគេដើម្បីឲ្យពួកគេនៅទទួលទណ្ឌកម្មបន្តទៀត។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់មហាខ្លាំងពូកែដែលគ្មានអ្វីមួយដែលអាចយកឈ្នះទ្រង់បានឡើយ ហើយទ្រង់មហាគតិបណ្ឌិតចំពោះអ្វីដែលទ្រង់បានចាត់ចែង និងចំពោះអ្វីដែលទ្រង់បានសម្រេច។

ហើយបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះ និងដើរតាមបណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ ព្រមទាំងបានគោរពប្រតិបត្តិចំពោះទ្រង់វិញនោះ នៅថ្ងៃបរលោកយើងនឹងបញ្ចូលពួកគេទៅក្នុងឋានសួគ៌ដែលមានទន្លេជាច្រើនហូរកាត់ពីក្រោមវិមានរបស់វា ដោយពួកគេនឹងស្ថិតនៅទីនោះជាអមតៈ។ នៅក្នុងឋានសួគ៌ទាំងនោះ ពួកគេមានភរិយាដ៏ស្អាតស្អំជាច្រើន ហើយយើងនឹងបញ្ចូលពួកគេទៅក្នុងម្លប់ដ៏ត្រឈឹងត្រឈៃ ដែលមិនក្ដៅពេក ហើយក៏មិនត្រជាក់ពេកនោះដែរ។

ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះទ្រង់បានបង្គាប់ប្រើពួកអ្នកឲ្យប្រគល់បញ្ញើទាំងឡាយ(ដែលគេផ្ញើ)ឱ្យទៅម្ចាស់ដើមរបស់គេវិញ ហើយទ្រង់ក៏បង្គាប់ប្រើពួកអ្នកផងដែរនៅពេលដែលពួកអ្នកកាត់សេចក្ដីរវាងមនុស្សលោកនោះ គឺពួកអ្នកត្រូវកាត់សេចក្ដី(រវាងពួកគេ)ប្រកបដោយភាពយុត្តិធម៌ មិនលម្អៀង និងមិនត្រូវស៊ីសំណូកក្នុងការកាត់សេចក្តីឡើយ។ ពិតប្រាកណាស់ ជាការប្រសើរបំផុតដែលអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់ផ្ដល់ដំបូន្មានដល់ពួកអ្នក និងចង្អុលបង្ហាញពួកអ្នកនៅគ្រប់ស្ថានភាពទាំងអស់របស់ពួកអ្នក។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់មហាឮបំផុតនូវពាក្យសំដីរបស់ពួកអ្នក មហាឃើញចំពោះទង្វើរបស់ពួកអ្នក។

ឱបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះ និងដើរតាមអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់! ចូរពួកអ្នកប្រតិបត្តិតាមអល់ឡោះ និងចូរពួកអ្នកប្រតិបត្តិតាមអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ ដោយអនុវត្តតាមអ្វីដែលគាត់បានបង្គាប់ប្រើ និងជៀសវាងឲ្យឆ្ងាយពីអ្វីដែលគាត់បានហាមឃាត់។ ហើយចូរពួកអ្នកប្រតិបត្តិតាមមេដឹកនាំរបស់ពួកអ្នក ដរាបណាមេដឹកនាំនោះមិនបង្គាប់ប្រើ(ពួកអ្នក)ឲ្យប្រព្រឹត្តអំពើល្មើស(នឹងអល់ឡោះ)។ ហើយប្រសិនបើពួកអ្នកខ្វែងគំនិតគ្នាពីបញ្ហាអ្វីមួយ ចូរពួកអ្នកត្រឡប់បញ្ហានោះទៅរកគម្ពីររបស់អល់ឡោះ(គម្ពីរគួរអាន) និងស៊ុណ្ណះ(លំអាន)ព្យាការីរបស់ទ្រង់(ព្យាការីមូហាំម៉ាត់) ប្រសិនបើពួកអ្នកពិតជាមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះនិងថ្ងៃបរលោកមែននោះ។ ការត្រឡប់ទៅរកគម្ពីរគួរអាន និងស៊ុណ្ណះនោះ គឺល្អប្រសើរជាងការនៅបន្តខ្វែងគំនិតគ្នា និងការនិយាយតាមតែការនឹកឃើញ ហើយលទ្ធផលចុងក្រោយរបស់វា ក៏ល្អប្រសើបំផុតសម្រាប់ពួកអ្នកដែរ។

តើអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)មិនបានឃើញទេឬពីភាពក្បត់របស់ពួកពុតត្បុតក្នុងចំណោមពួកយូដា ដោយពួកគេបានអះអាងដោយការភូតកុហកថាៈ ពួកគេពិតជាមានជំនឿចំពោះអ្វីដែលអល់ឡោះបានបញ្ចុះមកឲ្យអ្នក និង(មានជំនឿ)ចំពោះអ្វីដែលទ្រង់បានបញ្ចុះឲ្យបណ្ដាអ្នកនាំសារជំនាន់មុនអ្នក ដោយពួកគេមានបំណងចង់កាត់សេចក្ដីនៅក្នុងជម្លោះរបស់ពួកគេដោយប្រើច្បាប់ដែលមនុស្សបានដាក់បញ្ញត្តិក្រៅពីច្បាប់បញ្ញត្តិរបស់អល់ឡោះនោះ ខណៈពួកគេត្រូវបានគេ(អល់ឡោះ)បញ្ជាឱ្យប្រឆាំងនឹងការធ្វើដូច្នោះ។ ហើយស្ហៃតនមានបំណងចង់ឲ្យពួកគេឃ្លាតឆ្ងាយពីសេចក្តីពិតដ៏សែនឆ្ងាយបំផុតដើម្បីកុំឲ្យពួកគេទទួលបានការចង្អុលបង្ហាញដូចវា(ស្ហៃតន)ដែរ។

ហើយនៅពេលដែលមានគេនិយាយទៅកាន់ពួកពុតត្បុតទាំងនោះថាៈ ចូរពួកអ្នកមករកអ្វីដែលអល់ឡោះបានបញ្ចុះនៅក្នុងគម្ពីររបស់ទ្រង់អំពីក្បួនច្បាប់ទាំងឡាយ និងមករកអ្នកនាំសារ(មូហាំម៉ាត់)ចុះ ដើម្បីគាត់នឹងកាត់សេចក្ដីរវាងពួកអ្នកនៅក្នុងបញ្ហាជម្លោះរបស់ពួកអ្នក ពេលនោះអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)នឹងបានឃើញពួកគេ(ពួកពុតត្បុត)បែរចេញពីអ្នកទៅរកការកាត់សេចក្ដីផ្សេងពីអ្នកទៅវិញទាំងស្អប់ខ្ពើម។

តើស្ថានភាពរបស់ពួកពុតត្បុតយ៉ាងដូចម្ដេច នៅពេលដែលមានគ្រោះអាក្រក់បានកើតឡើងចំពោះពួកគេដោយសារតែបាបកម្មដែលពួកគេបានសាងនោះ? បន្ទាប់មក ពួកគេនឹងមករកអ្នក(អ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ដើម្បីសុំទោសអ្នកដោយពួកគេស្បថនឹងអល់ឡោះជាម្ចាស់ថាៈ ពួកយើងគ្មានបំណងស្វែងរកការកាត់សេចក្ដីណាមួយផ្សេងពី(ការកាត់សេចក្តី)អ្នកឡើយ លើកលែងតែដើម្បីផ្សះផ្សា និងចង់ឲ្យគូរជម្លោះត្រូវរ៉ូវគ្នាវិញតែប៉ុណ្ណោះ។ តែពួកគេបានភូតកុហកនៅក្នុងរឿងទាំងនោះ ពីព្រោះការផ្សះផ្សា គឺស្ថិតនៅក្នុងការវិនិច្ឆ័យនៃច្បាប់របស់អល់ឡោះចំពោះខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់។

ពួកទាំងនោះហើយជាពួកដែលអល់ឡោះដឹងនូវអ្វីដែលលាក់ទុកនៅក្នុងចិត្តរបស់ពួកគេដូចជា ភាពពុតត្បុត និងចេតនាអាក្រក់នោះ។ ហេតុនេះ ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)បណ្ដោយពួកគេ និងងាកចេញពីពួកគេចុះ តែអ្នកត្រូវបញ្ជាក់ប្រាប់ពួកគេនូវក្បួនច្បាប់របស់អល់ឡោះដើម្បីជាការលើកទឹកចិត្ត(ធ្វើល្អបានល្អ) និងជាការបន្លាចចំពោះពួកគេ(ធ្វើអាក្រក់នឹងទទួលផលអាក្រក់) ហើយចូរអ្នកពោលទៅកាន់ពួកគេនូវពាក្យសម្ដីណាដែលមានប្រសិទ្ធិភាពបំផុតចំពោះពួកគេ។

ហើយយើងមិនបានបញ្ជូនអ្នកនាំសារណាម្នាក់ឡើយ លើកលែងតែដើម្បីឲ្យមនុស្សលោកប្រតិបត្តិតាមនូវអ្វីដែលគេបានបង្គាប់ប្រើដោយចេតនារបស់អល់ឡោះនិងការកំណត់របស់ទ្រង់តែប៉ុណ្ណោះ។ ជាការពិតណាស់ ប្រសិនបើនៅពេលដែលពួកគេបានបំពានលើខ្លួនឯងដោយបានប្រព្រឹត្តអំពើល្មើស ហើយពួកគេបានមកជួបអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)នៅពេលដែលអ្នកនៅមានជីវិត ដោយពួកគេទទួលស្គាល់ចំពោះបាបកម្មដែលពួកគេបានប្រព្រឹត្ត មានការសោកស្តាយ ព្រមទាំងទទួលសារភាពកំហុស និងបានសុំការអភ័យទោសពីអល់ឡោះ ហើយអ្នកក៏បានជួយសុំអភ័យទោសឲ្យពួកគេដែរនោះ ពិតណាស់ពួកគេពិតជានឹងបានឃើញថា អល់ឡោះជាម្ចាស់គឺជាអ្នកទទួលនូវការសារភាពកំហុសរបស់ពួកគេ មហាអាណិតស្រឡាញ់បំផុតចំពោះពួកគេ។

រឿងនោះគឺមិនដូចអ្វីដែលពួកពុតត្បុតបានអះអាងនោះទេ។ បន្ទាប់មក អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានស្បថនឹងហ្សាត(លក្ខណៈសម្បត្តិផ្ទាល់របស់ទ្រង់)ថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកគេនឹងមិនអាចក្លាយទៅជាអ្នកដែលមានជំនឿដ៏ពិតប្រាកដបានឡើយ លុះត្រាតែពួកគេប្រគល់ការកាត់សេចក្ដីនូវរាល់ការខ្វែងគំនិតគ្នារវាងពួកគេទៅកាន់អ្នកនាំសារ(មូហាំម៉ាត់)នៅក្នុងពេលដែលគាត់នៅមានជីវិត និងកាត់សេចក្តីទៅតាមច្បាប់បញ្ញតិ្តរបស់គាត់បន្ទាប់ពីគាត់បានស្លាប់ទៅ។ បន្ទាប់មក ពួកគេពេញចិត្តចំពោះការកាត់សេចក្ដីរបស់អ្នកនាំសារ ហើយពួកគេគ្មានការចង្អៀតចង្អល់នៅក្នុងចិត្តរបស់ពួកគេ និងគ្មានការសង្ស័យនៅក្នុងការកាត់សេចក្ដីនោះឡើយ ហើយពួកគេទទួលយកដោយការពេញចិត្ត ដោយការទទួលយកទាំងផ្នែកខាងក្រៅ(មាត់) និងផ្នែកខាងក្នុង(ចិត្ត)របស់ពួកគេ។