Гафир 40:66–85

ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ពោលចុះថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានហាមឃាត់ខ្ញុំមិនឲ្យគោរពសក្ការៈទៅចំពោះរូបបដិមាទាំងឡាយដែលពួកអ្នកគោរពសក្ការៈចំពោះពួកវាក្រៅពីអល់ឡោះ ដែលមិនអាចផ្តល់ផលប្រយោជន៍ ហើយក៏មិនអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់នោះឡើយ នៅពេលដែលភស្តុតាងដ៏ច្បាស់លាស់ជាច្រើនបានមកដល់ខ្ញុំដែលបញ្ជាក់ទៅលើភាពមិនត្រឹមត្រូវនៃការគោរពសក្ការៈចំពោះរូបបដិមាទាំងនោះហើយនោះ។ ហើយអល់ឡោះបានបង្គាប់ប្រើខ្ញុំឲ្យគោរពសក្ការៈទៅចំពោះទ្រង់តែមួយគត់ ពីព្រោះទ្រង់គឺជាម្ចាស់ដែលគ្រប់គ្រងម៉ាខ្លូកទាំងអស់ ដោយគ្មានម្ចាស់ណាដែលគ្រប់គ្រងវាក្រៅពីទ្រង់ឡើយ។

ទ្រង់គឺជាអ្នកដែលបានបង្កើតបិតារបស់ពួកអ្នក គឺព្យាការីអាហ្ទាំ អំពីដី។ ក្រោយមក ទ្រង់បានបង្កើតពួកអ្នកក្រោយពីព្យាការីអាហ្ទាំមក អំពីទឹកកាម រួចមក វាក៏បានក្លាយទៅជាដុំឈាម។ បន្ទាប់ពីនោះមក ទ្រង់បានបញ្ចេញពួកអ្នកពីផ្ទៃម្តាយរបស់ពួកអ្នកជាទារកដ៏តូចម្នាក់។ បន្ទាប់មក ពួកអ្នកបានលូតលាស់ធំពេញវ័យ មានរាងកាយមាំមួន។ បន្ទាប់មកទៀត ពួកអ្នកក៏បានធំធាត់ឡើង រហូតដល់ក្លាយទៅជាមនុស្សចាស់ជរា។ ហើយក្នុងចំណោមពួកអ្នក មានអ្នកខ្លះបានស្លាប់មុននោះ(មុនចាស់ជរា)។ ហើយ(ទ្រង់ធ្វើដូច្នោះ)ដើម្បីឲ្យពួកអ្នករស់រានមានជីវិតរហូតដល់ពេលកំណត់មួយដែលត្រូវបានកំណត់នៅក្នុងការដឹងរបស់អល់ឡោះ ដោយពួកអ្នកមិនអាចស្លាប់មុនកាលកំណត់នោះ ឬរស់រានមានជីវិតហួសកាលកំណត់នោះឡើយ។ ហើយសង្ឃឹមថា ពួកអ្នកអាចទាញយកផលប្រយោជន៍ពីសញ្ញាភស្តុតាងទាំងនេះដែលបញ្ជាក់ទៅលើសមត្ថភាពរបស់អល់ឡោះ និងភាពជាម្ចាស់តែមួយគត់របស់ទ្រង់។

ទ្រង់តែមួយគត់ដែលជាអ្នកធ្វើឲ្យរស់ ហើយទ្រង់តែមួយគត់ដែលជាអ្នកធ្វើឲ្យស្លាប់។ នៅពេលដែលទ្រង់សម្រេចកិច្ចការអ្វីមួយ គឺទ្រង់គ្រាន់តែមានបន្ទូលទៅកាន់កិច្ចការនោះថាៈ “ចូរកើតចុះ” កិច្ចការនោះនឹងកើតឡើងភ្លាម។

តើអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)មិនបានឃើញពួកដែលជជែកដេញចោលចំពោះសញ្ញាភស្តុតាងទាំងឡាយរបស់អល់ឡោះដោយបដិសេធមិនជឿចំពោះវា ទោះបីជាវាច្បាស់ក្រឡែតយ៉ាងនេះក្តីទេឬ? អ្នកប្រាកដជាមានការងឿងឆ្ងល់ចំពោះស្ថានភាពរបស់ពួកគេនៅពេលដែលពួកគេងាកចេញអំពីការពិត ខណៈដែលវាច្បាស់ក្រឡែតយ៉ាងនេះ(ចំពោះពួកគេ)ហើយនោះ។

ពួកដែលបានបដិសេធនឹងគម្ពីរគួរអាន និងបានបដិសេធចំពោះសេចក្តីពិតដែលយើងបានបញ្ជូនមកតាមរយៈបណ្តាអ្នកនាំសាររបស់យើងនោះ ពួកដែលបដិសេធទាំងនោះគង់តែនឹងដឹងពីលទ្ធផលចុងក្រោយនៃការបដិសេធរបស់ពួកគេ ហើយពួកគេគង់តែនឹងបានឃើញទីបញ្ចប់ដ៏អាក្រក់របស់ពួកគេ។

ពួកគេនឹងបានដឹងពីលទ្ធផលចុងក្រោយរបស់វា នៅពេលដែលខ្នោះត្រូវបានដាក់ជាប់ករបស់ពួកគេ ហើយច្រវាក់ត្រូវបានគេចងជាប់នឹងជើងរបស់ពួកគេ ហើយម៉ាឡាអ៊ីកាត់ដែលទទួលបន្ទុកដាក់ទណ្ឌកម្មបានអូសពួកគេ។

ពួកគេត្រូវបានគេអូសចូលទៅក្នុងទឹកក្តៅដែលកំពុងតែពុះកញ្ជ្រោលយ៉ាងខ្លាំង។ បន្ទាប់មក ពួកគេត្រូវបានគេដុតនៅក្នុងភ្លើងនរក។

បន្ទាប់មក មានគេនិយាយទៅកាន់ពួកគេក្នុងលក្ខណៈស្តីបន្ទោសនិងបញ្ឈឺថាៈ តើឯណាទៅ ព្រះក្លែងក្លាយទាំងឡាយដែលពួកអ្នកនាំគ្នាគោរពសក្ការៈចំពោះពួកវា

ផ្សេងពីអល់ឡោះក្នុងចំណោមរូបបដិមារបស់ពួកអ្នក ដែលមិនអាចផ្តល់ផលប្រយោជន៍ និងមិនបង្កគ្រោះថ្នាក់នោះ? ពួកគ្មានជំនឿទាំងនោះបានឆ្លើយថាៈ ពួកវាបានអវត្តមានពីពួកយើងហើយ ដោយពួកយើងមិនបានឃើញពួកវាទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ កាលនៅលើលោកិយ ពួកយើងមិនធ្លាប់គោរពសក្ការៈទៅចំពោះអ្វីមួយដែលសក្តិសមត្រូវគោរពសក្ការៈនោះឡើយ។ ដូចដែលគេធ្វើឲ្យពួកទាំងនោះវង្វេងនេះដែរ អល់ឡោះនឹងធ្វើឲ្យពួកដែលគ្មានជំនឿវង្វេងអំពីការពិតនៅគ្រប់សម័យកាលនិងគ្រប់ទីកន្លែងទាំងអស់ដូចគ្នាដែរ។

ហើយមានគេនិយាយទៅកាន់ពួកគេថាៈ ទណ្ឌកម្មដែលពួកអ្នកទទួលរងនេះ គឺដោយសារតែពួកអ្នកមានការសប្បាយរីករាយក្នុងការប្រព្រឹត្តអំពើស្ហ៊ីរិក(ចំពោះអល់ឡោះ) និងដោយសារតែភាពក្រអឺតក្រទមរបស់ពួកអ្នក។

ចូរពួកអ្នកចូលតាមទ្វារនានារបស់នរកជើហាន់ណាំចុះ ដោយពួកអ្នកត្រូវស្ថិតនៅក្នុងនោះជាអមតៈ។ ពិតប្រាកដណាស់ កន្លែងរស់នៅរបស់ពួកដែលក្រអឺតក្រទមមិនទទួលយកការពិតនោះ គឺអាក្រក់បំផុត។

ដូច្នេះ ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)អត់ធ្មត់ចំពោះការធ្វើទុក្ខបុកម្នេញពីសំណាក់ក្រុមរបស់អ្នក និងការបដិសេធ(មិនជឿ)របស់ពួកគេចុះ។ ពិតប្រាកដណាស់ ការសន្យារបស់អល់ឡោះថានឹងជួយដល់អ្នកនោះ គឺជាការពិតដោយគ្មានសង្ស័យចំពោះវាឡើយ។ ជួនកាល យើងនឹងឲ្យអ្នកបានឃើញក្នុងឆាកជីវិតរបស់អ្នកនូវទណ្ឌកម្មខ្លះៗដែលយើងបានសន្យាចំពោះពួកគេ ដូចអ្វីដែលបានកើតឡើងនៅក្នុងសមរភូមិហ្ពាទើរ ឬក៏យើងអាចឲ្យអ្នកស្លាប់មុននោះ(មុនពេលឃើញទណ្ឌកម្ម)។ ហើយពិតប្រាកដណាស់ ពួកគេនឹងត្រូវវិលត្រឡប់មកកាន់យើងតែមួយគត់នៅថ្ងៃបរលោក ហើយយើងនឹងតបស្នងដល់ពួកគេទៅលើទង្វើរបស់ពួកគេ រួចយើងនឹងបញ្ចូលពួកគេទៅក្នុងឋាននរក ដោយពួកគេស្ថិតនៅក្នុងនោះជាអមតៈ។

ហើយជាការពិតណាស់ យើងបានបញ្ជូនអ្នកនាំសារជាច្រើនមុនអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ទៅកាន់ប្រជាជាតិទាំងឡាយរបស់ពួកគេ ប៉ុន្តែពួកគេបែរជាបដិសេធ(មិនជឿ)ចំពោះអ្នកនាំសារទាំងនោះ ហើយថែមទាំងបានធ្វើទុក្ខបុកម្នេញចំពោះពួកគេថែមទៀត។ តែពួកគេ(បណ្តាអ្នកនាំសារ)បានអត់ធ្មត់លើការបដិសេធ និងការធ្វើទុកបុកម្នេញពីសំណាក់ប្រជាជាតិរបស់ពួកគេ។ ក្នុងចំណោមបណ្តាអ្នកនាំសារទាំងនោះ មានអ្នកខ្លះយើងបាននិទានប្រាប់អ្នកនូវរឿងរ៉ាវរបស់ពួកគេ ហើយមួយចំនួនទៀតនៃពួកគេ យើងមិនបាននិទានប្រាប់អ្នកពីរឿងរ៉ាវរបស់ពួកគេនោះទេ។ ហើយគ្មានអ្នកនាំសារណាម្នាក់អាចនាំយកនូវភស្តុតាងណាមួយអំពីម្ចាស់របស់គេទៅកាន់ក្រុមរបស់គេឡើយ លើកលែងតែដោយមានការអនុញ្ញាតពីទ្រង់ប៉ុណ្ណោះ។ ដូច្នេះ ការស្នើសុំរបស់ពួកប្រឆាំងដោយចង់ឲ្យអ្នកនាំសារនាំយកនូវភស្តុតាងណាមួយ(ពីអល់ឡោះ)បង្ហាញដល់ប្រជាជាតិរបស់ពួកគេនោះ គឺជាការបំពាន។ ហើយនៅពេលដែលបទបញ្ជារបស់អល់ឡោះបានមកដល់ តាមរយៈការទទួលបានជ័យជម្នះលើពួកគេ(ពួកបំពាន) ឬក៏ការកាត់សេចក្តីរវាងបណ្តាអ្នកនាំសារនិងក្រុមរបស់ពួកគេនោះ ទ្រង់នឹងកាត់សេចក្តីរវាងពួកគេដោយភាពយុត្តិធម៌បំផុត ដោយទ្រង់នឹងបំផ្លាញពួកប្រឆាំង ហើយសង្គ្រោះបណ្តាអ្នកនាំសារទាំងឡាយ។ ហើយ(នៅកន្លែងដែលគេកាត់សេចក្តីរវាងខ្ញុំបម្រើទាំងអស់នោះ) ពួកដែលប្រព្រឹត្តខុសនឹងត្រូវទទួលការខាតបង់ខ្លួនឯង ដោយពួកគេបានបណ្តោយខ្លួនឲ្យធ្លាក់ចូលក្នុងរណ្តៅនៃភាពអន្តរាយដោយសារតែការប្រឆាំងរបស់ពួកគេ។

អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់ជាអ្នកដែលបានបង្កើតនូវសត្វអូដ្ឋ សត្វគោ និងសត្វពពែសម្រាប់ពួកអ្នក។ ពួកវាមួយចំនួនសម្រាប់ឲ្យពួកអ្នកជិះ ហើយមួយចំនួនទៀត ពួកអ្នកអាចទទួលទានសាច់របស់វាបាន។

ចំពោះម៉ាខ្លួកទាំងអស់នេះ គឺមានផលប្រយោជន៍ជាច្រើនសម្រាប់ពួកអ្នក ដោយវាអាចកើតកូនចៅថ្មីៗនៅគ្រប់សម័យកាល។ ហើយតាមរយៈសត្វទាំងនោះ ពួកអ្នកអាចបំពេញនូវតម្រូវការផ្សេងៗរបស់ពួកអ្នកដែលពួកអ្នកត្រូវការ ជាពិសេស គឺក្នុងការដឹកជញ្ជូនទាំងផ្លូវគោក និងផ្លូវទឹក។

ហើយទ្រង់បានបង្ហាញឲ្យពួកអ្នកបានឃើញនូវបណ្តាភស្តុតាងទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ដែលបង្ហាញពីសមត្ថភាព និងភាពជាម្ចាស់តែមួយគត់របស់ទ្រង់។ ដូច្នេះ តើមានភស្តុតាងណាមួយរបស់អល់ឡោះដែលពួកអ្នកមិនទទួលស្គាល់ចំពោះវា ក្រោយពីពួកអ្នកបានទទួលស្គាល់ថា វាជាភស្តុតាងរបស់ទ្រង់ហើយនោះ?

តើពួកដែលបដិសេធទាំងនោះមិនធ្វើដំណើរនៅលើផែនដី ហើយពិចារណាមើលទេថា តើលទ្ធផលចុងក្រោយរបស់ប្រជាជាតិដែលបដិសេធជំនាន់មុនពួកគេនោះយ៉ាងដូចម្តេច? ពិតប្រាកដណាស់ ប្រជាជាតិទាំងនោះ មានទ្រព្យសម្បត្តិច្រើនជាងពួកគេ និងមានកម្លាំងខ្លាំងក្លាជាងពួកគេ ព្រមទាំងបន្សល់ទុកនូវកេរដំណែលនៅលើផែនដីច្រើនជាងពួកគេទៅទៀត។ ប៉ុន្តែ អ្វីដែលពួកគេទទួលបាននៃទ្រព្យសម្បត្តិ និងភាពខ្លាំងក្លា(របស់ពួកគេ)នោះ គឺគ្មានផលប្រយោជន៍អ្វីចំពោះពួកគេឡើយនៅពេលដែលទណ្ឌកម្មរបស់អល់ឡោះដែលបំផ្លាញពួកគេបានមកដល់ពួកគេនោះ។

ហើយនៅពេលដែលបណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ពួកគេបាននាំមកនូវសញ្ញាភស្តុតាងជាច្រើនដ៏ច្បាស់លាស់មកកាន់ពួកគេ ពួកគេបែរជាបដិសេធ(មិនជឿ)ចំពោះវា ហើយពេញចិត្តនឹងប្រកាន់ខ្ជាប់នឹងចំណេះដឹងដែលពួកគេមានដែលផ្ទុយពីអ្វីដែលបណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ពួកគេបាននាំមកទៅវិញ។ ហើយទណ្ឌកម្មដែលបណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ពួកគេធ្លាប់បានព្រមានបន្លាចពួកគេអំពីវា ហើយពួកគេធ្លាប់សើចចំអកចំពោះវានោះ ក៏បានធ្លាក់ទៅលើពួកគេ។

ហើយនៅពេលដែលពួកគេបានឃើញទណ្ឌកម្មរបស់យើង ពួកគេក៏បាននិយាយទទួលស្គាល់ ខណៈដែលការទទួលស្គាល់របស់ពួកគេនៅពេលនោះ លែងមានប្រយោជន៍អ្វីសម្រាប់ពួកគេហើយនោះថាៈ ពួកយើងមានជំនឿលើអល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយហើយ ហើយពួកយើងប្រឆាំងចំពោះរូបបដិមាទាំងឡាយដែលពួកយើងធ្លាប់បានគោរពសក្ការៈផ្សេងពីទ្រង់ហើយ។

ក៏ប៉ុន្តែ ការមានជំនឿរបស់ពួកគេ គឺគ្មានប្រយោជន៍អ្វីឡើយនៅពេលដែលពួកគេបានឃើញទណ្ឌកម្មរបស់យើងធ្លាក់ទៅលើពួកគេផ្ទាល់នឹងភ្នែកហើយនោះ។ វាជាមាគ៌ារបស់អល់ឡោះដែលទ្រង់បានសម្រេចរួចជាស្រេចហើយចំពោះខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់ដែលថាៈ ពិតណាស់ ការមានជំនឿរបស់ពួកគេនៅពេលដែលពួកគេបានឃើញទណ្ឌកម្មផ្ទាល់នឹងភ្នែកហើយនោះ គឺគ្មានប្រយោជន៍នោះឡើយ។ ហើយពួកប្រឆាំងបានខាតបង់នៅពេលដែលទណ្ឌកម្មបានធ្លាក់ទៅលើពួកគេ ដោយសារតែពួកគេបានបណ្តោយខ្លួនឲ្យធ្លាក់ទៅក្នុងភាពអន្តរាយដោយសារតែការប្រឆាំងរបស់ពួកគេចំពោះអល់ឡោះ និងការមិនសារភាពកំហុសពីបាបកម្មមុនពេលដែលទណ្ឌកម្មបានមកដល់ពួកគេ។