Фуссилят

ហា មីម (បានបកស្រាយរួចនៅដើមស៊ូរ៉ោះអាល់ហ្ពាក៏រ៉ោះ)។

នេះជាគម្ពីរគួរអានដែលត្រូវបានបញ្ចុះមកពីអល់ឡោះដែលជាម្ចាស់មហាសប្បុរស មហាអាណិតស្រឡាញ់។

វាជាគម្ពីរមួយដែលវាក្យខណ្ឌទាំងឡាយរបស់វាត្រូវបានពន្យល់និងបកស្រាយយ៉ាងច្បាស់លាស់ និងពេញលេញ។ ហើយគេបានបញ្ចុះគម្ពីរគួរអាននេះជាភាសាអារ៉ាប់សម្រាប់បណ្តាអ្នកដែលចេះដឹង ពីព្រោះពួកគេ គឺជាអ្នកដែលទទួលផលប្រយោជន៍ពីអត្ថន័យរបស់វា(គម្ពីរគួរអាន) និងអ្វីដែលមាននៅក្នុងវានៃការចង្អុលបង្ហាញទៅកាន់ការពិត។

ជាអ្នកផ្តល់ដំណឹងរីករាល់ដល់បណ្តាអ្នកមានជំនឿអំពីការតបស្នងដ៏ល្អប្រពៃដែលអល់ឡោះបានរៀបចំសម្រាប់ពួកគេ និងជាអ្នកព្រមានបន្លាចពួកដែលប្រឆាំងពីទណ្ឌកម្មដ៏ឈឺចាប់បំផុត។ ក៏ប៉ុន្តែភាគច្រើននៃពួកគេបែរជាបានបែរចេញអំពីវាទៅវិញ ដោយពួកគេមិនព្រមស្តាប់ដោយទទួលយកនូវការចង្អុលបង្ហាញដែលមាននៅក្នុងវានោះទេ។

ហើយពួកគេបាននិយាយថាៈ ចិត្តរបស់ពួកយើងមានគម្របបិទជិត។ ដូច្នេះ វាមិនយល់នូវអ្វីដែលអ្នកអំពាវនាវពួកយើងទៅកាន់វានោះទេ។ ហើយនៅក្នុងត្រចៀករបស់ពួកយើងមានឆ្នុកចុក។ ដូច្នេះ វាស្តាប់មិនឮនោះទេ(នូវអ្វីដែលអ្នកនិយាយ) ហើយនៅចន្លោះរវាងពួកយើងនិងអ្នក(ព្យាការីមូហាំម៉ាត់) គឺមានរនាំងបាំង។ ដូច្នេះ អ្វីដែលអ្នកនិយាយនោះមិនអាចទៅដល់ពួកយើងបន្តិចណាឡើយ។ ហេតុនេះ ចូរអ្នកអនុវត្តន៍តាមមាគ៌ារបស់អ្នកចុះ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកយើងក៏អនុវត្តន៍តាមមាគ៌ារបស់ពួកយើងដែរ ហើយពួកយើងនឹងមិនធ្វើតាមអ្នកជាដាច់ខាត។

ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ពោលទៅកាន់ពួកដែលចចេសរឹងរូសទាំងនោះចុះថាៈ តាមពិត ខ្ញុំក៏ជាមនុស្សលោកដូចពួកអ្នកដែរ គ្រាន់តែអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានផ្តល់វ៉ាហ៊ីមកកាន់ខ្ញុំថា ពិតប្រាកដណាស់ ម្ចាស់របស់ពួកដែលត្រូវគោរពសក្ការៈដ៏ពិតប្រាកដនោះ គឺមានតែមួយអង្គគត់ នោះគឺអល់ឡោះជាម្ចាស់។ ដូច្នេះ ចូរពួកអ្នកដើរតាមមាគ៌ាណាដែលអាចនាំពួកអ្នកទៅកាន់ទ្រង់ ហើយចូរពួកអ្នកសុំការអភ័យទោសពីទ្រង់នូវបាបកម្មទាំងឡាយរបស់ពួកអ្នក។ ហើយភាពវិនាសអន្តរាយនិងទណ្ឌកម្ម គឺសម្រាប់ពួកមុស្ហរីគីនដែលគោរពសក្ការៈអ្នកផ្សេងក្រៅពីអល់ឡោះ ឬគោរពសក្ការៈអ្នកផ្សេងរួមជាមួយនឹងទ្រង់។

ពួកដែលមិនបរិច្ចាគហ្សាកាត់ទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកគេនោះ ពួកគេគឺជាពួកដែលគ្មានជំនឿនឹងថ្ងៃបរលោក (ហើយនិងអ្វីដែលមាននៅក្នុងថ្ងៃនោះ ដូចជាការសើយសុខដែលអមតៈ និង ទណ្ឌកម្មដ៏ឈឺចាប់)ឡើយ។

ពិតប្រាកដណាស់ បណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះនិងបណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ ព្រមទាំងបានសាងទង្វើកុសលនោះ ពួកគេនឹងទទួលបាននូវផលបុណ្យដ៏អមតៈដែលគ្មានទីបញ្ចប់ នោះគឺឋានសួគ៌។

ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ពោលទៅកាន់ពួកមុស្ហរីគីនក្នុងលក្ខណៈស្តីបន្ទោសចំពោះពួកគេថាៈ ហេតុអ្វីបានជាពួកអ្នកប្រឆាំង(គ្មានជំនឿ)នឹងអល់ឡោះជាម្ចាស់ដែលបានបង្កើតផែនដីក្នុងរយៈពេលពីរថ្ងៃ គឺអាទិត្យនិងថ្ងៃច័ន្ទ ហើយពួកអ្នកបង្កើតព្រះនានាជាច្រើន(ធ្វើជាដៃគូ)សម្រាប់អល់ឡោះដោយពួកអ្នកគោរពសក្ការៈទៅកាន់ពួកវាផ្សេងពីអល់ឡោះដូច្នេះ? ទ្រង់នោះហើយ គឺជាម្ចាស់នៃម៉ាខ្លូកទាំងអស់។

ហើយទ្រង់បានបង្កើតភ្នំជាច្រើននៅលើផែនដីដើម្បីទប់លំនឹងវាកុំឲ្យញ័ររញ្ជួយ និងបានប្រទានពរជ័យនៅលើវា ព្រមបានកំណត់នៅលើផែនដីនោះនូវស្បៀងអាហារសម្រាប់មនុស្ស និងសត្វពាហនៈក្នុងរយៈពេលបួនថ្ងៃ រាប់បន្តពីពីរថ្ងៃខាងលើ គឺថ្ងៃអង្គារនិងថ្ងៃពុធ សម្រាប់អ្នកដែលចង់សួរអំពីវា។

បន្ទាប់មក ទ្រង់បានសំដៅទៅកាន់ការបង្កើតមេឃ ខណៈដែលពេលនោះ គឺវានៅជាផ្សែងនៅឡើយ ហើយទ្រង់បានមានបន្ទូលទៅកាន់មេឃនិងផែនដីថាៈ ចូរឯងទាំងពីរ(មេឃ និងផែនដី)គោរពតាមបទបញ្ជាយើង ទោះដោយស្ម័គ្រចិត្ត ឬមិនស្ម័គ្រចិត្តក៏ដោយ។ ឯងទាំងពីរគ្មានជម្រើសអ្វីក្រៅពីជម្រើសទាំងពីរនេះនោះទេ។ ពួកវាទាំងពីរ(មេឃនិងផែនដី)ក៏បានឆ្លើយថាៈ ពួកយើងទាំងពីរធ្វើតាមដោយស្ម័គ្រចិត្ត។ ពួកយើងទាំងពីរគ្មានគោលបំណងអ្វីផ្សេងក្រៅពីចេតនារបស់ទ្រង់នោះឡើយ ឱម្ចាស់របស់ពួកយើង។

ហើយអល់ឡោះបានបង្កើតមេឃទាំងប្រាំពីរជាន់រួចរាល់ជាស្ថាពរក្នុងរយៈពេលពីរថ្ងៃ គឺថ្ងៃព្រហស្បតិ៍និងថ្ងៃសុក្រ។ ដូចនេះជាសរុប ទ្រង់បានបង្កើតមេឃជាច្រើនជាន់និងផែនដីក្នុងរយៈពេលប្រាំមួយថ្ងៃ។ ហើយអល់ឡោះទ្រង់បានផ្តល់វ៉ាហ៊ីទៅកាន់មេឃរាល់ជាន់នីមួយនូវអ្វីដែលទ្រង់បានកំណត់ចំពោះវា ហើយនិងអ្វីដែលទ្រង់បានដាក់បទបញ្ជាចំពោះវា ដូចជាការគោរពប្រតិបត្តិ ហើយនិងការគោរពសក្ការៈ ។ ហើយយើងបានតុបតែងលម្អមេឃជាន់ក្រោមដោយហ្វូងតារា ហើយតាមរយៈហ្វូងតារាទាំងនោះ យើងបានការពារមេឃពីការលួចស្តាប់របស់ពពួកស្ហៃតន។ អ្វីដែលបានលើកឡើងទាំងនោះ គឺជាការកំណត់របស់ម្ចាស់ដែលមហាខ្លាំងពូកែដែលគ្មាននរណាម្នាក់អាចយកឈ្នះទ្រង់បានឡើយ ហើយទ្រង់មហាដឹងបំផុតចំពោះម៉ាខ្លូករបស់ទ្រង់។

តែប្រសិនបើពួកទាំងនោះបានងាកចេញពីការមានជំនឿនឹងអ្វីដែលអ្នកបាននាំមកនោះ ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ពោលទៅកាន់ពួកគេថាៈ ខ្ញុំបានព្រមានបន្លាចពួកអ្នកពីទណ្ឌកម្មដែលនឹងធ្លាក់ទៅលើពួកអ្នក ដូចទណ្ឌកម្មដែលបានធ្លាក់ទៅលើពួកអាទដែលជាក្រុមរបស់ព្យាការីហ៊ូទ និងពួកសាមូទដែលជាក្រុមរបស់ព្យាការីសឡេះនោះដែរ នៅពេលដែលពួកគេទាំងពីរក្រុមនេះបានបដិសេធ(មិនជឿ)ចំពោះអ្នកនាំសាររបស់ពួកគេ។

នៅពេលដែលបណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ពួកគេមកដល់ពួកគេជាបន្តបន្ទាប់ ដោយអំពាវនាវ(ពួកគេ)ទៅកាន់មាគ៌ាតែមួយ គឺប្រើពួកគេឲ្យគោរពសក្ការៈទៅចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយគត់នោះ ពួកប្រឆាំងក្នុងចំណោមពួកគេបាននិយាយថាៈ ប្រសិនបើម្ចាស់របស់ពួកយើងមានចេតនាបញ្ចុះម៉ាឡាអ៊ីកាត់ធ្វើជាអ្នកនាំសារមកកាន់ពួកយើងនោះ ទ្រង់ប្រាកដជានឹងបញ្ចុះពួកគេមកកាន់ពួកយើងជាមិនខាន។ ពិតណាស់ ការដែលពួកយើងប្រឆាំង(មិនជឿ)នូវអ្វីដែលពួកអ្នកបាននាំមកនោះ គឺដោយសារតែពួកអ្នកក៏ជាមនុស្សលោកដូចពួកយើងដែរ។

រីឯពួកអាទដែលជាក្រុមរបស់ព្យាការីហ៊ូទវិញ ពួកគេមិនត្រឹមតែប្រឆាំងនឹងអល់ឡោះប៉ុណ្ណោះទេ ពួកគេថែមទាំងបានក្រអឺតក្រទមនៅលើផែនដីដោយមិនត្រឹមត្រូវ ព្រមទាំងបានបំពានលើអ្នកដែលនៅជុំវិញពួកគេថែមទៀត។ ហើយពួកគេបាននិយាយខណៈដែលពួកគេត្រូវបានបោកបញ្ឆោតដោយសារភាពខ្លាំងក្លារបស់ពួកគេថាៈ តើមានអ្នកណាដែលខ្លាំងជាងពួកយើងទៀតនោះ? តាមការស្មានរបស់ពួកគេ គឺគ្មាននរណាម្នាក់ដែលខ្លាំងជាងពួកគេឡើយ។ ពេលនោះ អល់ឡោះជាម្ចាស់ក៏បានតបទៅកាន់ពួកគេវិញថាៈ តើពួកទាំងនោះមិនបានដឹង និងមិនបានឃើញទេឬថា ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ដែលបានបង្កើតពួកគេ និងបានប្រទាននូវភាពខ្លាំងក្លាដល់ពួកគេដែលធ្វើឲ្យពួកគេបំពាននោះ គឺជាអ្នកដែលខ្លាំងក្លាជាងពួកគេនោះ? ហើយពួកគេបានប្រឆាំងនឹងសញ្ញាភស្តុតាងទាំងឡាយរបស់អល់ឡោះដែលព្យាការីហ៊ូទបាននាំមកកាន់ពួកគេ។

ហើយយើងបានបញ្ជូនខ្យល់ដែលលាយឡំទៅដោយសម្លេងរំខានយ៉ាងខ្លាំងបំផុតទៅកាន់ពួកគេក្នុងរយៈពេលជាច្រើនថ្ងៃបន្តបន្ទាប់គ្នា ដែលវាទណ្ឌកម្មសម្រាប់ពួកគេ ដើម្បីឲ្យពួកគេភ្លក់នូវទណ្ឌកម្មយ៉ាងអាម៉ាស់និងអាប់ឱនបំផុតនៅក្នុងលោកិយ។ ហើយទណ្ឌកម្មនៅថ្ងៃបរលោកដែលកំពុងតែរង់ចាំពួកគេវិញនោះ គឺកាន់តែខ្លាំងក្លានិងកាន់តែធ្វើឲ្យពួកគេអាម៉ាសជាងនេះទៅទៀត។ ហើយគ្មាននរណាម្នាក់ដែលអាចជួយសង្គ្រោះពួកគេពីទណ្ឌកម្មនោះបានឡើយ។

ចំណែកឯពួកសាមូទដែលជាក្រុមរបស់ព្យាការីសឡេះវិញ ពិតណាស់ យើងបានចង្អុលបង្ហាញពួកគេដោយបានបញ្ជាក់ប្រាប់នូវមាគ៌ាដ៏ត្រឹមត្រូវទៅកាន់ពួកគេ ប៉ុន្តែពួកគេបែរជាពេញចិត្តនឹងភាពវង្វេងជាងការចង្អុលបង្ហាញទៅកាន់សេចក្តីពិតទៅវិញ។ ពេលនោះ ទណ្ឌកម្មយ៉ាងអាម៉ាស់បំផុតបានឆក់យកជីវិតរបស់ពួកគេ ដោយសារតែការប្រឆាំងនិងការប្រព្រឹត្តល្មើសដែលពួកគេបានប្រព្រឹត្ត។

ហើយយើងបានសង្រ្គោះបណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះនិងបណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ ដែលពួកគេគឺជាអ្នកដែលធ្លាប់បានកោតខ្លាចអល់ឡោះជាម្ចាស់ ដោយគោរពតាមនូវការបង្គាប់ប្រើរបស់ទ្រង់ និងជៀសវាងពីបម្រាមទាំងឡាយដែលទ្រង់បានហាមឃាត់។ យើងបានសង្គ្រោះពួកគេឲ្យរួចផុតពីទណ្ឌកម្មដែលបានធ្លាក់ទៅលើក្រុមរបស់ពួកគេ។

ហើយនៅថ្ងៃដែលអល់ឡោះនឹងប្រមូលផ្តុំសត្រូវរបស់ទ្រង់ទៅកាន់ឋាននរក ម៉ាឡាអ៊ីកាត់ទទួលបន្ទុកឋាននរកបានរុញពួកគេទាំងអស់គ្នា(បញ្ចូលក្នុងឋាននរក) ដោយពួកគេមិនអាចរត់គេចពីភ្លើងនរកបានឡើយ។

លុះនៅពេលដែលពួកគេទៅដល់ឋាននរកដែលគេបានកៀងពួកគេទៅកាន់ ហើយពួកគេបានបដិសេធ(មិនទទួលស្គាល់)នូវអ្វីដែលពួកគេធ្លាប់បានប្រព្រឹត្តនៅលើលោកិយនោះ នៅពេលនោះ ត្រចៀក ភ្នែក ហើយនិងស្បែករបស់ពួកគេក៏បានធ្វើសាក្សីទៅលើពួកគេចំពោះការប្រឆាំងនិងការប្រព្រឹត្តល្មើសរបស់ពួកគេដែលពួកគេធ្លាប់បានប្រព្រឹត្តនៅលើលោកិយ។

ហើយពួកគ្មានជំនឿបាននិយាយទៅកាន់ស្បែករបស់ពួកគេថាៈ ហេតុអ្វីបានជាពួកឯងធ្វើសាក្សីប្រឆាំងនឹងយើងចំពោះអ្វីដែលយើងធ្លាប់បានប្រព្រឹត្តនៅលើលោកិយ? ស្បែកបានឆ្លើយតបទៅកាន់ម្ចាស់របស់វាវិញថាៈ អល់ឡោះជាម្ចាស់ដែលជាអ្នកដែលធ្វើឲ្យអ្វីគ្រប់យ៉ាងចេះនិយាយនោះហើយដែលបានធ្វើឲ្យពួកយើង(អវយវៈ)ចេះនិយាយ។ ហើយទ្រង់ជាអ្នកដែលបានបង្កើតពួកអ្នកជាលើកដំបូងនៅពេលដែលពួកអ្នកស្ថិតនៅលើលោកិយ ហើយពួកអ្នកក៏នឹងត្រូវវិលត្រូវឡប់ទៅកាន់ទ្រង់តែមួយគត់នៅថ្ងៃបរលោកដើម្បីជំនុំជម្រះ និងទទួលការតបស្នងដែរ។

ហើយពួកអ្នកមិនអាចលាក់បាំងអំពើល្មើសរបស់ពួកអ្នកនៅពេលដែលពួកអ្នកបានប្រព្រឹត្តនោះមិនឲ្យត្រចៀករបស់ពួកអ្នក ភ្នែករបស់ពួកអ្នក និងស្បែករបស់ពួកអ្នកធ្វើសាក្សីប្រឆាំងនឹងពួកអ្នកបានឡើយ ពីព្រោះពួកអ្នកមិនមានជំនឿលើការជំនុំជម្រះ ការដាក់ទណ្ឌកម្ម និងមិនជឿលើការតបស្នងក្រោយពេលស្លាប់នោះឡើយ។ ក៏ប៉ុន្តែពួកអ្នកគិតស្មានថា អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់មិនដឹងច្រើនទេនូវអ្វីដែលពួកអ្នកបានប្រព្រឹត្តនោះ។

ការគិតស្មានដ៏អាក្រក់ដែលពួកអ្នកបានគិតស្មានទៅលើម្ចាស់របស់ពួកអ្នកនោះហើយដែលបានធ្វើឲ្យពួកអ្នកវិនាសអន្តរាយ។ ហើយដោយសារមូលហេតុនេះ បានធ្វើឲ្យពួកអ្នកក្លាយទៅជាពួកដែលខាតបង់ ដែលបានខាតបង់ទាំងនៅក្នុងលោកិយ និងនៅថ្ងៃបរលោក។

ហើយបើទោះបីជាពួកដែលត្រចៀក ភ្នែក និងស្បែករបស់ពួកគេធ្វើសាក្សីប្រឆាំងនឹងពួកគេទាំងនេះទ្រាំអត់ធ្មត់ក៏ដោយ ក៏ឋាននរកនៅតែជាកន្លែងសម្រាប់ពួកគេដដែល។ ហើយបើទោះជាពួកគេសុំពីអល់ឡោះឲ្យដកយកទណ្ឌកម្ម និងសុំឲ្យអល់ឡោះប្រោសប្រណីចំពោះពួកគេក៏ដោយ ក៏ពួកគេមិនអាចទទួលបាននូវការប្រោសប្រណីពីទ្រង់នោះដែរ ហើយពួកគេនឹងមិនអាចចូលឋានសួគ៌ជាដាច់ខាត។

ហើយយើងបានរៀបចំសម្រាប់ពួកគ្មានជំនឿទាំងនោះឲ្យមានគូកនអំពីពួកស្ហៃតនដែលនៅជាប់ជាមួយនឹងពួកគេជានិច្ច។ ដូច្នេះ ពួកស្ហៃតនទាំងនេះបានតុបតែងលម្អឲ្យពួកគេនូវទង្វើអាក្រក់របស់ពួកគេនៅក្នុងលោកិយនេះ ហើយពួកវាក៏បានតុបតែងលម្អឲ្យពួកគេនូវកិច្ចការបរលោករបស់ពួកគេដែលនៅខាងក្រោយពួកគេផងដែរ ដោយវាបានធ្វើឲ្យពួកគេភ្លេចពីការរំលឹកអំពីថ្ងៃបរលោកនិងការសាងទង្វើកុសលសម្រាប់ថ្ងៃនោះ។ ហើយទណ្ឌកម្មក៏បានធ្លាក់ទៅលើពួកគេដូចប្រជាជាតិជំនាន់មុនជាច្រើននៃពពួកជិន និងមនុស្សលោកដែរ។ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកគេគឺជាពួកដែលខាតបង់បំផុត ដោយពួកគេត្រូវខាតបង់ទាំងខ្លួនឯងនិងក្រុមគ្រួសាររបស់ពួកគេនៅថ្ងៃបរលោក ដោយត្រូវចូលឋាននរក។

ហើយពួកគ្មានជំនឿ នៅពេលដែលពួកគេអសមត្ថភាពក្នុងការប្រឈមមុខដោយប្រើភស្តុតាងតបតនឹងភស្តុតាង ពួកគេក៏បាននិយាយផ្តែផ្តាំគ្នាថាៈ ចូរពួកអ្នកកុំស្តាប់គម្ពីរគួរអានដែលមូហាំម៉ាត់សូត្រវាឲ្យពួកអ្នកស្តាប់នេះ និងកុំធ្វើតាមអ្វីដែលមាននៅក្នុងវា(គម្ពីរគួរអាន)ឲ្យសោះ។ តែពួកអ្នកត្រូវស្រែកឡូឡា និងដំឡើងសម្លេងខ្លាំងៗនៅពេលដែលមូហាំម៉ាត់សូត្រវា សង្ឃឹមថាពួកអ្នកនឹងទទួលបានជោគជ័យ ដោយគេ(ព្យាការីមូហាំម៉ាត់)បោះបង់ការសូត្រគម្ពីរគួរអាននេះ និងបោះបង់ការអំពាវនាវទៅកាន់វា។ ពេលនោះ ពួកយើងនឹងបានសម្រាកអំពីគេជាមិនខាន។

ដូច្នេះ យើងប្រាកដជានឹងឲ្យពួកដែលប្រឆាំងចំពោះអល់ឡោះ និងបដិសេធនឹងបណ្តាអ្នកនាំសារទាំងឡាយរបស់ទ្រង់នោះ ភ្លក់នូវទណ្ឌកម្មដ៏ធ្ងន់ធ្ងរបំផុតនៅថ្ងៃបរលោក ហើយយើងពិតជានឹងតបស្នងដល់ពួកគេនូវអ្វីដែលអាក្រក់ជាងទង្វើដែលពួកគេធ្លាប់បានសាងនៃការធ្វើស្ហ៊ីរិកនិងការប្រព្រឹត្តល្មើសទៅទៀត ជាទណ្ឌកម្មសម្រាប់ពួកគេទៅលើទង្វើអាក្រក់ដែលពួកគេបានសាងនោះ។

ការតបស្នងដែលបានលើកឡើងនោះ គឺជាការតបស្នងសម្រាប់សត្រូវរបស់អល់ឡោះដែលពួកគេបានប្រឆាំងនឹងទ្រង់ និងបានបដិសេធនឹងបណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ នោះគឺភ្លើងនរក។ ពួកគេស្ថិតនៅក្នុងនោះជាអមតៈគ្មានថ្ងៃចេញឡើយ ដែលវាជាការតបស្នងទៅលើការប្រឆាំងរបស់ពួកគេចំពោះសញ្ញាភស្តុតាងទាំងឡាយរបស់អល់ឡោះ និងការមិនមានជំនឿរបស់ពួកគេចំពោះភស្តុតាងនោះ ខណៈដែលភស្តុតាងនោះច្បាស់ក្រឡែត ហើយរឹងមាំយ៉ាងណាក៏ដោយ។

ហើយពួកដែលគ្មានជំនឿនឹងអល់ឡោះ និងបានបដិសេធនឹងបណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់បាននិយាយថាៈ ឱម្ចាស់របស់ពួកយើង! សូមទ្រង់មេត្តាឲ្យពួកយើងឃើញពួកជិន(សំដៅលើអ៊ីព្លឹសដែលជាអ្នកផ្តើមឲ្យមានការប្រឆាំង និងអំពាវនាវទៅកាន់ការប្រឆាំងនោះ) ហើយនិងមនុស្សលោក(កូនរបស់ព្យាការីអាហ្ទាំ គឺ“កពេល”ដែលជាអ្នកផ្តើមឲ្យមានការសម្លាប់គ្នា)ដែលបានធ្វើឲ្យពួកយើងវង្វេងផង ពួកយើងនឹងដាក់ពួកគេទាំងពីរក្រោមបាតជើងរបស់ពួកយើងនៅក្នុងឋាននរក ដើម្បីឲ្យពួកគេទាំងពីរស្ថិតក្នុងចំណោមពួកដែលស្ថិតនៅបាតនរកក្រោមគេបង្អស់ ដែលជាពួកត្រូវទទួលទណ្ឌកម្មខ្លាំងក្លាជាងគេបំផុតផងចុះ។

ពិតប្រាកដណាស់ បណ្តាអ្នកដែលបានពោលថាៈ ម្ចាស់របស់ពួកយើង គឺអល់ឡោះជាម្ចាស់ដោយគ្មានម្ចាស់ណាផ្សេងសម្រាប់ពួកយើងក្រៅពីទ្រង់ឡើយ ហើយពួកគេបានស្ថិតនៅលើការគោរពតាមបទបញ្ជាទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ និងជៀសវាងពីបម្រាមដែលទ្រង់បានហាមឃាត់នោះ ម៉ាឡាអ៊ីកាត់នឹងចុះមកកាន់ពួកគេនៅពេលដែលពួកគេហៀបនឹងស្លាប់ ដោយម៉ាឡាអ៊ីកាត់បាននិយាយទៅកាន់ពួកគេថាៈ សូមពួកអ្នកកុំខ្លាចសេចក្តីស្លាប់ និងអ្វីដែលកើតឡើងក្រោយពីស្លាប់ ហើយសូមពួកអ្នកកុំមានទុក្ខព្រួយទៅលើអ្វីដែលពួកអ្នកបានបន្សល់ទុកនៅលើលោកិយឲ្យសោះ ហើយសូមពួកអ្នករីករាយជាមួយនឹងឋានសួគ៌ដែលគេធ្លាប់បានសន្យាថានឹងប្រទានវាដល់ពួកអ្នកកាលនៅលើលោកិយចំពោះការមានជំនឿរបស់ពួកអ្នកលើអល់ឡោះ និងចំពោះទង្វើកុសលរបស់ពួកអ្នក(ដែលពួកអ្នកបានសាង)ចុះ។

យើងគឺជាអ្នកគាំពារពួកអ្នកក្នុងឆាកជីវិតលោកិយ(របស់ពួកអ្នក) ព្រោះពិតណាស់ យើងបានគាំទ្រពួកអ្នក និងបានថែរក្សាពួកអ្នក ហើយពួកយើងក៏ជាអ្នកគាំពារពួកអ្នកផងដែរនៅថ្ងៃបរលោក។ ជាការពិតណាស់ ការគាំពាររបស់ពួកយើងចំពោះពួកអ្នក គឺនៅតែមានជានិច្ច។ ហើយនៅក្នុងឋានសួគ៌នោះ ពួកអ្នកនឹងបានទទួលបាននូវអ្វីដែលពួកអ្នកប៉ងប្រាថ្នានៃការសើយសុខ និងភាពសប្បាយរីករាយ ហើយពួកអ្នកនឹងទទួលបាននូវអ្វីដែលពួកអ្នកសុំ។

វាជាលាភសក្ការៈដែលគេបានរៀបចំសម្រាប់ទទួលស្វាគមន៍ពួកអ្នកដែលមកអំពីម្ចាស់ដែលមហាអភ័យទោសបំផុតចំពោះបាបកម្មរបស់ខ្ញុំបម្រើទ្រង់ទាំងឡាយណាដែលសារភាពកំហុសទៅចំពោះទ្រង់ ហើយទ្រង់មហាអាណិតស្រឡាញ់បំផុតចំពោះពួកគេ។

ហើយគ្មាននរណាម្នាក់ដែលមានពាក្យសម្តីល្អប្រសើរជាងអ្នកដែលអំពាវនាវទៅកាន់ការមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយគត់និងគោរពតាមក្បួនច្បាប់របស់ទ្រង់ ហើយនិងបានសាងអំពើល្អដែលម្ចាស់របស់គេពេញចិត្ត ព្រមទាំងបាននិយាយថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំជាមនុស្សម្នាក់ក្នុងចំណោមជនមូស្លីមទាំងឡាយ នោះទេ។ ពិតប្រាកដណាស់ ជនណាហើយបានធ្វើនូវប្រការទាំងអស់នេះ ជាការពិតណាស់រូបគេគឺជាអ្នកដែលមានពាក្យសម្តីល្អប្រសើរជាងគេបំផុតក្នុងចំណោមមនុស្សលោកទាំងឡាយ។

ហើយអំពើល្អនិងគោរពប្រតិបត្តិ(ចំពោះអល់ឡោះ)ដែលអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់ពេញចិត្តនោះ គឺមិនស្មើគ្នាឡើយជាមួយអំពើអាក្រក់និងការប្រព្រឹត្តល្មើសដែលអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់ខឹងសម្បានោះ។ ចូរតបតចំពោះអំពើអាក្រក់ដែលមនុស្សបានបំពានមកលើអ្នកដោយអ្វីដែលល្អប្រសើរជាង។ ពេលនោះ អ្នកដែលជាសត្រូវរបស់អ្នក(ប្រសិនបើអ្នកតបតដោយល្អប្រសើរជាងទៅកាន់អ្នកដែលបានបំពានចំពោះអ្នក)នោះ គេនឹងក្លាយទៅជាមិត្តដ៏ជិតដិតរបស់អ្នកមិនខានឡើយ។

ហើយគ្មាននរណាម្នាក់ដែលទទួលបានការចង្អុលបង្ហាញទៅកាន់លក្ខណៈសម្បត្តិដ៏គួរឲ្យកោតសរសើរនេះនោះទេ លើកលែងតែអ្នកដែលអត់ធ្មត់លើការបំពានពីអ្នកដទៃនិងអំពើអាក្រក់ទាំងឡាយដែលពួកគេទទួលរងពីអ្នកដទៃប៉ុណ្ណោះ។ ហើយក៏គ្មាននរណាម្នាក់ដែលទទួលបានការចង្អុលបង្ហាញទៅកាន់លក្ខណៈសម្បត្តិដ៏គួរឲ្យកោតសរសើរនេះនោះដែរ លើកលែងតែអ្នកដែលមានសំណាងដ៏ធំធេងប៉ុណ្ណោះ ព្រោះការធ្វើដូចនោះ ពោរពេញទៅដោយប្រការល្អ និងអត្ថប្រយោជន៍យ៉ាងច្រើនអនេក។

ហើយប្រសិនបើស្ហៃតនបានមកញុះញង់អ្នកនៅពេលណាមួយឲ្យធ្វើប្រការអាក្រក់អ្វីមួយនោះ ចូរអ្នកសុំការការពារពីអល់ឡោះ និងសុំការជ្រកកោណពីទ្រង់(ឲ្យរួចផុតពីឧបាយកលរបស់វា)ចុះ។ ពិតប្រាកដណាស់ ទ្រង់មហាឮបំផុតនូវអ្វីដែលអ្នកបាននិយាយ និងមហាដឹងបំផុតពីស្ថានភាពរបស់អ្នក។