Аль-Фатх 48:27–29

ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានធ្វើឲ្យសុបិនរបស់អ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ក្លាយជាការពិត នៅពេលដែលទ្រង់បានឲ្យគាត់(បានសុបិន)ឃើញនៅក្នុងដំណេករបស់គាត់ ហើយគាត់បានប្រាប់ដល់សហាហ្ពាត់(សហការី)របស់គាត់ថាៈ ជាការពិតណាស់ រូបគាត់ និងសហាហ្ពាត់របស់គាត់នឹងបានចូលពៃតុលឡោះ អាល់ហារ៉ម(ទឹកដីម៉ាក្កះ) ប្រកបដោយសុខសន្តិភាពពីពួកសត្រូវ។ អ្នកខ្លះក្នុងចំណោមពួកគេបានកោរសក់ ហើយអ្នកខ្លះទៀតបានកាត់សក់ ជាការប្រកាសពីការបញ្ចប់នៃកិច្ចធម្មយាត្រា(អ៊ុមរ៉ោះ)។ ហើយអល់ឡោះបានដឹងអ្វីដែលល្អប្រសើរសម្រាប់ពួកអ្នក(ឱបណ្តាអ្នកមានជំនឿ)នូវអ្វីដែលពួកអ្នកមិនបានដឹង។ ដូច្នេះ ទ្រង់បានធ្វើឲ្យសុបិន(ដែលព្យាការីមូហាំម៉ាត់បានសុបិនឃើញ)ដែលថានឹងចូលទឹកម៉ាក្កះនោះមិនទាន់សម្រេចបានឡើយនៅក្នុងឆ្នាំនោះ ដោយជំនួសមកវិញនូវជ័យជម្នះក្នុងពេលដ៏ខ្លីខាងមុខ ពោលគឺអ្វីដែលអល់ឡោះបានជំនួសឲ្យមកវិញនូវព្រមព្រៀង អាល់ហ៊ូទៃពីយ៉ះ ហើយនិងអ្វីដែលកើតឡើងជាបន្តបន្ទាប់ទៀត រួមមានការរំដោះតំបន់ខ័យពើរដោយស្នាដៃរបស់បណ្តាអ្នកមានជំនឿដែលបានចូលរួមក្នុងកិច្ចព្រមព្រៀង អាល់ហ៊ូទៃពីយ៉ះ។

អល់ឡោះទ្រង់ជាអ្នកដែលបានបញ្ជូនអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ ព្យាការីមូហាំម៉ាត់ ដោយនាំមកនូវការចង្អុលបង្ហាញដ៏ច្បាស់លាស់ និងសាសនាពិត ដែលជាសាសនាឥស្លាម ដើម្បីឲ្យសាសនានេះខ្ពស់ត្រដែតលើសពីសាសនាផ្សេងទាំងអស់ដែលផ្ទុយពីវា។ ហើយពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានធ្វើសាក្សីទៅលើរឿងនោះ ហើយគ្រប់គ្រាន់ហើយដែលមានអល់ឡោះជាអ្នកធ្វើសាក្សីនោះ។

ព្យាការីមូហាំម៉ាត់ គឺជាអ្នកនាំសាររបស់អល់ឡោះ ហើយបណ្តាសហាហ្ពាត់របស់គាត់ដែលនៅជាមួយគាត់នោះ គឺពួកគេមានភាពតឹងរឹងជាមួយពួកប្រឆាំងដែលច្បាំងជាមួយពួកគេ តែមានក្តីសណ្តោសប្រណី ស្និទ្ធស្នាល និងអាណិតស្រឡាញ់រវាងអ្នកមានជំនឿដូចគ្នា។ អ្នកនឹងឃើញពួកគេឱនរូកុ និងស៊ូជូទចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់។ ពួកគេបួងសួងសុំពីអល់ឡោះជាម្ចាស់ឲ្យទ្រង់ប្រោសប្រទានទៅលើពួកគេ តាមរយៈការអភ័យទោស និងផលបុណ្យដ៏ប្រពៃ និងសុំឲ្យទ្រង់ពេញចិត្តចំពោះពួកគេ។ សញ្ញាសម្គាល់របស់ពួកគេ គឺមានដិតជាប់នៅលើផ្ទៃមុខរបស់ពួកគេនូវស្លាកស្នាមនៃការស៊ូជូទ ដែលពន្លេចឡើងនៃការទទួលបានការចង្អុលបង្ហាញ មានភាពរម្យទម និងពន្លឺនៃការប្រតិបត្តិសឡាតនៅលើផ្ទៃមុខរបស់គេ។ ទាំងនោះហើយគឺជាលក្ខណៈសម្បត្តិរបស់ពួកគេដែលត្រូវបានរៀបរាប់នៅក្នុងគម្ពីរតាវរ៉តដែលត្រូវបានបញ្ចុះទៅលើព្យាការីមូសានោះ។ រីឯការប្រៀបធៀបពួកគេនៅក្នុងគម្ពីរអ៊ិញជីលដែលត្រូវបានបញ្ចុះទៅលើព្យាការីអ៊ីសាវិញ ចំពោះការសហការគ្នារបស់ពួកគេ និងភាពពេញលេញរបស់ពួកគេនោះ គឺប្រៀបដូចជារុក្ខជាតិដែលបញ្ចេញពន្លករបស់វា។ ក្រោយមក ពន្លកនោះក៏បានរឹងមាំ និងធំឡើង ហើយក៏បានដុះត្រង់ឡើងនៅលើដើមរបស់វា ដែលធ្វើឲ្យកសិករទាំងឡាយពេញចិត្តចំពោះភាពរឹងមាំ និងភាពពេញលេញរបស់វា។ (ការប្រៀបធៀបដូច្នេះ) ដើម្បីឲ្យពួកប្រឆាំងខឹងសម្បាចំពោះអល់ឡោះ នៅពេលដែលពួកគេបានឃើញនូវភាពខ្លាំងក្លា ការសហការគ្នា និងភាពពេញលេញ(របស់សហការីព្យាការី)។ អល់ឡោះបានសន្យាចំពោះបណ្តាសហាហ្ពាត់ដែលមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះនិងបានសាងទង្វើកុសលនោះ នូវការអភ័យទោសចំពោះបាបកម្មទាំងឡាយរបស់ពួកគេ ដោយទ្រង់មិនយកទោសពៃរ៍ចំពោះពួកគេឡើយ ហើយនិងផលបុណ្យដ៏ធំធេងអំពីទ្រង់ នោះគឺឋានសួគ៌។