Аль-Исра 17:43–83

আল্লাহ সেই সকলো বিষয়ৰ পৰা পৱিত্ৰ, যিবোৰ মুশ্বৰিকসকলে তেওঁৰ প্ৰতি মিছা আৰোপ কৰে। সিহঁতে ধাৰণা কৰা বিষয়তকৈ তেওঁ সৰ্বোচ্চ।

আকাশমণ্ডলে আল্লাহৰ পৱিত্ৰতা বৰ্ণনা কৰে, পৃথিৱীয়েও তেওঁৰ পৱিত্ৰতাৰ গুণ গান কৰে, তথা আকাশমণ্ডল আৰু পৃথিৱীৰ সকলো সৃষ্টিয়ে তেওঁৰ পৱিত্ৰতা বৰ্ণনা কৰে, বৰং সকলো বস্তুৱেই তেওঁৰ প্ৰশংসাৰ সৈতে পৱিত্ৰতাৰ গুণ গান কৰে। কিন্তু তোমালোকে সিহঁতৰ পৱিত্ৰতা বৰ্ণনা কৰাৰ ধৰণ বুজি নোপোৱা। কাৰণ তোমালোকে কেৱল সেইটোৱে বুজি পোৱা যিটো তোমালোকৰ ভাষাত কথা কয়। নিশ্চয় তেওঁ অত্যন্ত সহনশীল, শাস্তি প্ৰদানত খৰখেদা নকৰে; আৰু তাওবাকাৰীসকলৰ প্ৰতি ক্ষমাশীল।

হে ৰাছুল! যেতিয়া আপুনি সতৰ্ক আৰু উপদেশমূলক আয়াত সম্বলিত কোৰআন তিলাৱত কৰে, তেতিয়া আমি সেইসকল লোকৰ মাজত এটা অদৃশ্য পৰ্দা আঁৰি দিওঁ যিসকলে আপোনাৰ প্ৰতি আৰু কিয়ামতৰ প্ৰতি ঈমান পোষণ নকৰে। সিহঁতে সত্যৰ পৰা আঁতৰি যোৱাৰ কাৰণে শাস্তি প্ৰদানৰ উদ্দেশ্যেৰে সিহঁতক কোৰআন বুজাৰ পৰা বঞ্চিত কৰা হৈছে।

আমি সিহঁতৰ অন্তৰত পৰ্দা আঁৰি দিওঁ, যাতে সিহঁতে কোৰআন বুজিব নোৱাৰে। সিহঁতৰ শ্ৰৱণশক্তি গধূৰ কৰি দিওঁ যাতে সিহঁতে উপকৃত হোৱাৰ বাবে শুনিব নোৱাৰে। কোৰআনত আপুনি যেতিয়া অকল আল্লাহৰেই কথা কয় আৰু সিহঁতৰ তথাকথিত উপাস্যবোৰৰ কথা উল্লেখ নকৰে তেতিয়া সিহঁতে পিছমোৱা হৈ উভতি যায়। তথা আল্লাহৰ নিৰ্ভেজাল তাওহীদৰ পৰা আঁতৰি যায়।

সিহঁতৰ মাজৰ নেতৃবৃন্দৰ কোৰআন শুনাৰ ধৰণ সম্পৰ্কে আমি ভালদৰে অৱগত। কোৰআনৰ দ্বাৰা হিদায়ত গ্ৰহণ কৰা সিহঁতৰ উদ্দেশ্য নহয়, বৰং সিহঁতৰ উদ্দেশ্য হৈছে কোৰআন তিলাৱতৰ সময়ত আপোনাৰ উপহাস কৰা আৰু হুলস্থূল কৰা। সিহঁতৰ অস্বীকাৰ আৰু কোৰআনৰ পৰা মানুহক বাধা দিবলৈ সিহঁতে যি যি কৰে সেই সম্পৰ্কে আমি সম্যক অৱগত। এই বিষয়েও আমি জানো যে, কুফৰীৰ জৰিয়তে নিজৰ প্ৰতি অন্যায়কাৰী এই ব্যক্তিসকলে যেতিয়া কয়ঃ তোমালোকে কেৱল এজন যাদুকৰ ব্যক্তিৰহে অনুসৰণ কৰা, যাৰ মগজু বিকৃত হৈছে।

হে ৰাছুল! আপুনি ভাৱিলে আচৰিত হব, এই লোকসকলে আপোনাক কিমান যে বেয়া বেয়া বিশেষণেৰে বিশেষিত কৰিছে। এতেকে সিহঁতে সত্যৰ পৰা আঁতৰি গুমৰাহিত পতিত হৈছে, এতেকে কেতিয়াও সিহঁতে সত্যৰ পথ বিচাৰি নাপাব।

মুশ্বৰিকসকলে পুনৰুত্থানক অস্বীকাৰ কৰি কয়ঃ আমি মৃত্যুবৰণ কৰাৰ পাচত যেতিয়া গলি পচি হাড়ত পৰিণত হম আৰু আমাৰ শৰীৰ মাটিত মিহলি যাব, তাৰ পিছতো আমাক নতুনকৈ উঠোৱা হ’ব নেকি? নিশ্চয় এয়া অসম্ভৱ কথা।

হে ৰাছুল! আপুনি সিহঁতক কওঁক যে, তোমালোকে যদি শিলৰ দৰে কঠিন আৰু লোৰ দৰে মজবুত হ'ব পাৰা তেন্তে হোৱা, কিন্তু এনেকুৱা কেতিয়াও হ'ব নোৱাৰিবা।

এই দুটাতকৈও যদি ডাঙৰ কিবা হ'ব বিচৰা তেন্তে হোৱা, তথাপিও আল্লাহে তোমালোকক পুনৰ উত্থিত কৰিব, যিদৰে প্ৰথমবাৰ সৃষ্টি কৰিছিল। এই স্বৈৰাচাৰী লোকসকলে ক'বঃ আমাৰ মৃত্যুৰ পিছত আকৌ আমাক কোনে জীৱিত কৰিব? আপুনি সিহঁতক কৈ দিয়কঃ তেৱেঁই তোমালোকক পুনৰ জীৱিত কৰিব যিয়ে তোমালোকক প্ৰথমবাৰ পূৰ্বৱৰ্তী কোনো উদাহৰণ নোহোৱাকৈ সৃষ্টি কৰিছিল। তেতিয়া সিহঁতে মূৰ দোৱাই আপোনাৰ উপহাস কৰি উত্তৰ দিবঃ এই পুনৰুত্থান কেতিয়া সংঘটিত হ'ব? আপুনি কৈ দিয়ক, সম্ভৱতঃ অতি সন্নিকট, কিয়নো আহিবলগীয়া সকলো বিষয় অতি সন্নিকট।

আল্লাহে তোমালোকক সেইদিনা পুনৰ জীৱিত কৰিব যিদিনা তেওঁ তোমালোকক হাশ্বৰৰ ময়দানলৈ আহ্বান কৰিব। সেইদিনা তোমালোকে তেওঁৰ আদেশ পালন কৰি, তেওঁৰ প্ৰশংসাৰ সৈতে এই কথা স্বীকাৰ কৰিবা, আৰু সেইদিনা তোমালোকে পতিয়ন যাবা যে, পৃথিৱীত তোমালোকে কেৱল কেইটামান দিনহে অতিবাহিত কৰিছিলা।

হে ৰাছুল! মোৰ মুমিন বান্দাসকলক আপুনি কৈ দিয়ক যে, তেওঁলোকে সম্বোধন কৰাৰ সময়ত যাতে উত্তম কথা কয়, ঘৃণনীয় বেয়া কথা যাতে পৰিহাৰ কৰে। কিয়নো চয়তানে এনেকুৱা কথাৰ জৰিয়তেই পাকে প্ৰকাৰে তেওঁৰ পৃথিৱী আৰু আখিৰাত বিনষ্ট কৰাৰ প্ৰয়াস কৰে। নিশ্চয় চয়তান হৈছে মানুহৰ প্ৰকাশ্য শত্ৰু। গতিকে ইয়াৰ পৰা সতৰ্ক থকা অনিবাৰ্য।

হে মানৱজাতি! তোমালোকৰ বিষয়ে তোমালোকৰ প্ৰতিপালক ভালদৰেই অৱগত। তোমালোকৰ কোনো কৰ্মই তেওঁৰ পৰা গোপন নহয়। যদি তেওঁ তোমালোকৰ প্ৰতি দয়া কৰিব বিচাৰে তেন্তে ঈমান আৰু নেক কৰ্মৰ তাওফীক প্ৰদান কৰি দয়া কৰে। আনহাতে শাস্তি দিব বিচাৰিলে তেওঁ তোমালোকক ঈমানৰ পৰা বঞ্চিত কৰি দিয়ে আৰু কুফৰী অৱস্থাত মৃত্যু প্ৰদান কৰায়। হে ৰাছুল! আমি আপোনাক সিহঁতৰ প্ৰতি নিৰীক্ষক বনাই প্ৰেৰণ কৰা নাই যে আপুনি সিহঁতক ঈমান আনিবলৈ বাধ্য কৰিব আৰু কুফৰীৰ পৰা বিৰত ৰাখিব তথা সিহঁতৰ কৰ্ম গণি ৰাখিব। বৰং আপোনাৰ দায়িত্ব হৈছে কেৱল সেই বিষয়টো অৱগত কৰোৱা যিটো অৱগত কৰাবলৈ আল্লাহে আপোনাক আদেশ দিছে।

হে ৰাছুল! নিশ্চয় আপোনাৰ প্ৰতিপালক প্ৰত্যেক সেই বস্তু সম্পৰ্কে পৰিপূৰ্ণ অৱগত যিবোৰ আকাশমণ্ডল আৰু পৃথিৱীত আছে, তথা তেওঁ সেইবোৰৰ পৰিস্থিতি সম্পৰ্কেও অৱগত, লগতে এই কথাও জানে যে সেইবোৰ কিহৰ যোগ্য। নিশ্চয় আমি কিছুমান নবীক আন কিছুমান নবীৰ ওপৰত প্ৰাধান্য দিছো অধিক অনুসাৰী প্ৰদান কৰি আৰু গ্ৰন্থ প্ৰদান কৰি। আৰু দাঊদক প্ৰদান কৰিছিলো এখন গ্ৰন্থ, যাৰ নাম হৈছে ঝাবুৰ।

হে ৰাছুল! আপুনি এই মুশ্বৰিকসকলক কৈ দিয়ক, হে মুশ্বৰিকসকল! তোমালোকে সিহঁতক আহ্বান কৰা যিবোৰক তোমালোকে উপাস্য বুলি ধাৰণা কৰা। যদি তোমালোকৰ প্ৰতি কোনো বিপদ-আপদ আহে, সেইটোক তোমালোকৰ পৰা দূৰ কৰাৰ সিহঁতৰ ক্ষমতা নাই। আনকি সেইটোক স্থানান্তৰো কৰিব নোৱাৰে, এতেকে যিজন বিৱশ, সি কেতিয়াও উপাস্য হ'ব নোৱাৰে।

ইহঁতে যিসকল ফিৰিস্তা আৰু অন্যান্য লোকক উপাস্য বুলি ভাৱে, স্বয়ং তেওঁলোকেই সৎকৰ্মৰ দ্বাৰা আল্লাহৰ নৈকট্য লাভৰ প্ৰয়াস কৰে, তথা আনুগত্যৰ দ্বাৰা নৈকট্য প্ৰাপ্তিৰ ক্ষেত্ৰত ইজনে সিজনৰ লগত প্ৰতিযোগিতা কৰে। তেওঁলোকে আল্লাহৰ দয়া কামনা কৰে আৰু তেওঁৰ শাস্তিক ভয় কৰে। হে ৰাছুল! নিশ্চয় আপোনাৰ প্ৰতিপালকৰ শাস্তি এটা ভয় কৰিবলগীয়া বিষয়।

আমি প্ৰত্যেক কুফৰী কৰা গাওঁ অথবা চহৰৰ অধিবাসীসকলক পাৰ্থিৱ জীৱনতে সিহঁতৰ ওপৰত শাস্তি অৱতীৰ্ণ কৰিছোঁ অথবা ধ্বংস কৰি পেলাইছোঁ, নাইবা কঠিন শাস্তিত পতিত কৰিছোঁ, যেনে হত্যা আৰু অন্যান্য শাস্তি। এই শাস্তি আৰু ধ্বংস আল্লাহৰ পূৰ্ব নিৰ্ধাৰিত সিদ্ধান্ত, যিটো লওহে মাহফুজত লিপিবদ্ধ।

ৰাছুলৰ সত্যতা প্ৰমাণ কৰিবলৈ আমি বাস্তৱ অনুভৱ কৰিব পৰা নিদৰ্শন অৱতীৰ্ণ কৰা এৰি দিছো, যিদৰে মুশ্বৰিকসকলে মৃত ব্যক্তিক জীৱিত কৰাৰ আবেদন উত্থাপন কৰি থাকে, কিয়নো আমি পূৰ্বৱৰ্তী উম্মতৰ মাজত এনেকুৱা নিদৰ্শনো প্ৰদৰ্শন কৰোৱাইছিলো কিন্তু তথাপিও সিহঁতে অস্বীকাৰ কৰিছিল। উদাহৰণস্বৰূপে আমি ছামূদ সম্প্ৰদায়ক প্ৰকাশ্য মহা নিদৰ্শন প্ৰদান কৰিছিলো, সেয়া আছিল উট। কিন্তু সিহঁতে সেইটোক অস্বীকাৰ কৰিছিল, ফলত আমিও সিহঁতক শাস্তিত পতিত কৰিছিলো। আমি ৰাছুলৰ জৰিয়তে নিদৰ্শনসমূহ কেৱল এইকাৰণে প্ৰেৰণ কৰোঁ, যাতে তেওঁলোকৰ উম্মতৰ লোকসকলে ভয় কৰে, আৰু ইছলাম গ্ৰহণ কৰে।

হে ৰাছুল! স্মৰণ কৰক সেই সময়ক, যেতিয়া আমি কৈছিলোঃ নিশ্চয় আপোনাৰ প্ৰতিপালকে ক্ষমতাৰ দ্বাৰা মানুহক পৰিবেষ্টন কৰি আছে, সিহঁত তেওঁৰ অধীনস্থ। নিশ্চয় আল্লাহে আপোনাক সিহঁতৰ পৰা সুৰক্ষা প্ৰদান কৰিব। এতেকে আপুনি সেইটো প্ৰচাৰ কৰি যাওক, যিটো প্ৰচাৰ কৰাৰ আপোনাক আদেশ দিয়া হৈছে। মিৰাজৰ ৰাতি আপোনাক প্ৰকাশ্যভাৱে যিবোৰ নিদৰ্শন দেখুৱাইছো, সেইবোৰক মানুহৰ বাবে পৰীক্ষামূলক কৰি দিয়া হৈছে, সিহঁতে ইয়াৰ সত্যতাক স্বীকাৰ কৰে নে অস্বীকাৰ কৰে। কোৰআনত আমি যাক্কুম গছ সম্পৰ্কে যি বৰ্ণনা কৰিছো যে, সেই গছজোপা জাহান্নামৰ একেবাৰে নিম্ন স্তৰত উৎপত্তি হয়, প্ৰকৃততে এইটো এটা সিহঁতৰ বাবে পৰীক্ষা। যদি সিহঁতে এই দুটা নিদৰ্শনক নামানে তেন্তে সিহঁতে অন্যান্য নিদৰ্শনকো নামানিব। দৰাচলতে নিদৰ্শন অৱতীৰ্ণ কৰি আমি সিহঁতক ভীত-সন্ত্ৰস্ত কৰিব বিচাৰো, কিন্তু ইয়াৰ দ্বাৰা সিহঁতৰ কুফৰীহে বৃদ্ধি পায় আৰু সিহঁত গুনাহৰ ফালে আৰু অধিক অগ্ৰসৰ হয়।

হে ৰাছুল! আপুনি সেই সময়ক স্মৰণ কৰক, যেতিয়া আমি ফিৰিস্তাসকলক কৈছিলোঃ আদমৰ সন্মুখত ছালামী ছাজদাহ কৰা, এই ছাজদাহ ইবাদতৰ ছাজদাহ নহয়। এতেকে এই আদেশ পালন কৰি সকলোৱে ছাজদাহ কৰিলে, কিন্তু ইবলিছে অহংকাৰ কৰি ছাজদাহ নকৰিলে আৰু ক'লেঃ মই এনেকুৱা এজনক ছাজদাহ কৰিম নেকি যাক তুমি মাটিৰে সৃষ্টি কৰিছা; অথচ মই জুই শিখাৰে সৃষ্ট? নিশ্চয় মই ইয়াতকৈ উত্তম।

ইবলিছে নিজ প্ৰতিপালকক সম্বোধন কৰি ক'লেঃ এইটোৱেই সেই মখলুকনে যাক ছাজদাহ কৰিবলৈ আদেশ প্ৰদান কৰি তুমি তাক মোৰ ওপৰত প্ৰাধান্য প্ৰদান কৰিছা, যদি তুমি মোক পাৰ্থিৱ জীৱনৰ শেষলৈকে জীৱিত ৰাখা তেন্তে নিশ্চয় মই ইয়াৰ সন্তানসকলক নিজৰ ফালে আকৰ্ষিত কৰিম আৰু সঠিক পথৰ পৰা বিভ্ৰান্ত কৰিম। কিন্তু ইয়াৰ পৰা কেৱল সেইসকল লোকেই সুৰক্ষিত থাকিব, যাক তুমি সুৰক্ষা প্ৰদান কৰিবা, তেওঁলোক হৈছে তোমাৰ প্ৰকৃত বান্দা।

আল্লাহে তাক ক'লেঃ তই আৰু তোৰ অনুসাৰীসকল দূৰ হ। নিশ্চয় জাহান্নামেই হৈছে তোৰ আৰু সিহঁতৰ কৰ্মৰ পৰিপূৰ্ণ প্ৰতিদান।

যা তোক অৱকাশ দিয়া হ'ল, সিহঁতৰ মাজৰ পৰা যাক ইচ্ছা নিজৰ আকৰ্ষিত কণ্ঠেৰে গুনাহৰ ফালে আকৰ্ষিত কৰগৈ। সিহঁতৰ বিৰুদ্ধে তোৰ অনুসাৰীসকলক খোজকঢ়াই তথা ঘোঁৰাত আৰোহণ কৰাই থিয় কৰোৱা। প্ৰত্যেক চৰীয়ত বিৰোধী কৰ্মত ব্যৱহাৰ কৰা সিহঁতৰ ধন-সম্পত্তিক সৌন্দৰ্য প্ৰদান কৰি সিহঁতৰ অংশীদাৰ হৈ যা। সিহঁতৰ সন্তান-সন্ততিৰ ক্ষেত্ৰতো অংশীদাৰ হৈ যা, মিছা দাবী কৰোৱাই অথবা ব্যভিচাৰৰ জৰিয়তে জন্ম লাভ কৰোৱাই, অথবা আল্লাহৰ বাহিৰে আন বন্দেগীৰ লগত সম্পৃক্ত কৰি নাম ৰখাই। তথা সিহঁতৰ সন্মুখত মিছা প্ৰতিশ্ৰুতি আৰু অসত্য আকাংক্ষাবোৰক সুন্দৰ বনাই উপস্থাপন কৰগৈ। (হে মোৰ প্ৰিয় বান্দাসকল! জানি থোৱা) চয়তানে প্ৰৱঞ্চনা কৰাৰ বাবে কেৱল মিছা প্ৰতিশ্ৰুতিহে দিয়ে।

হে ইবলীছ! নিশ্চয় মোৰ আনুগত্য কৰা মোৰ মুমিন বান্দাসকলৰ বিৰুদ্ধে তোৰ কোনো চক্ৰান্ত ফলপ্ৰসূ নহ'ব। নিশ্চয় তোৰ অনিষ্টৰ পৰা আল্লাহে সিহঁতক সুৰক্ষা প্ৰদান কৰিব। যিয়ে সকলো ক্ষেত্ৰতে আল্লাহৰ ওপৰত ভৰসা কৰে, তেওঁৰ বাবে আল্লাহেই যথেষ্ট।

হে মানৱজাতি! তেৱেঁই হৈছে তোমালোকৰ প্ৰতিপালক, যিয়ে সাগৰত প্ৰকাণ্ড জাহাজ চলাচল কৰাৰ সুবিধা প্ৰদান কৰিছে, যাতে তোমালোকে ব্যৱসায় বানিজ্যৰ জৰিয়তে তেওঁৰ জীৱিকা অনুসন্ধান কৰিব পাৰা। নিশ্চয় তেওঁ তোমালোকৰ প্ৰতি অতি দয়ালু, সেইকাৰণেই তেওঁ তোমালোকক এইবোৰ সুবিধা প্ৰদান কৰিছে।

হে মুশ্বৰিকসকল! তোমালোকে যেতিয়া সাগৰৰ মাজত বিপদত পৰা তেতিয়া তোমালোকে আল্লাহৰ বাহিৰে যিবোৰৰ উপাসনা কৰিছিলা সেই সকলোবোৰক পাহৰি কেৱল আল্লাহৰ কথাই মনত পৰে, আৰু তোমালোকে তেওঁৰ ওচৰতেই সহায় প্ৰাৰ্থনা কৰা। কিন্তু আল্লাহে যেতিয়া তোমালোকক বিপদৰ পৰা ৰক্ষা কৰে আৰু তোমালোক আহি স্থলত উপস্থিত হোৱা, তেতিয়া তোমালোক আল্লাহৰ তাওহীদ আৰু কেৱল তেওঁৰ ওচৰতেই দুআ কৰাৰ কথা অৱজ্ঞা কৰি মূৰ্তিবোৰৰ পিনে উভতি যোৱা। দৰাচলতে মানুহ হৈছে আল্লাহৰ নিয়ামতৰ অধিক অস্বীকাৰকাৰী।

হে মুশ্বৰিকসকল! আল্লাহে তোমালোকক সাগৰৰ বিপদৰ পৰা ৰক্ষা কৰিছে বুলিয়ে তোমালোকে আন আন বিপদৰ পৰা নিশ্চিন্ত হৈ গৈছা নেকি, তেওঁ তোমালোকক ভূমিস্খলনত পতিত নকৰিব বুলি নিশ্চিন্ত হৈছা নেকি, নে তেওঁ তোমালোকৰ ওপৰত আকাশৰ পৰা শিলাবৃষ্টি বৰ্ষণ নকৰিব বুলি নিশ্চিন্ত হৈছা, যিদৰে লূত সম্প্ৰদায়ৰ প্ৰতি কৰিছিল? এনেকুৱা হ'লে তোমালোকক সুৰক্ষা প্ৰদানকাৰী কোনো সংৰক্ষক বিচাৰি নাপাবা, আৰু কোনো সহায়কাৰীও বিচাৰি নাপাবা যিয়ে তোমালোকক ধ্বংসৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব।

নে তোমালোকক আল্লাহে পুনৰ সাগৰৰ মাজলৈ নি প্ৰচণ্ড ধুমুহাৰ সন্মুখীন কৰিব নোৱাৰিব বুলি নিশ্চিন্ত হৈছা, কাৰণ আল্লাহে তোমালোকক প্ৰথমবাৰ ৰক্ষা কৰি যি উপকাৰ কৰিছিল তাক তোমালোকে অস্বীকাৰ কৰিছা, সেয়ে তেওঁ তোমালোকক ডুবাই মাৰিব। এনেকুৱা পৰিস্থিতিত কোনেও আমাৰ বিৰুদ্ধে তোমালোকৰ প্ৰতিশোধ লোৱাৰ দাবীও নকৰিব।

নিশ্চয় আমি আদম সন্তানক শ্ৰেষ্ঠতা প্ৰদান কৰিছো, সিহঁতক বিবেক প্ৰদান কৰি আৰু ফিৰিস্তাসকলৰ দ্বাৰা সিহঁতৰ পিতা আদমক ছাজদাহ কৰোৱাই। স্থলত সেই সকলো বস্তু আমি সিহঁতৰ অধীন কৰি দিছো যিবোৰক সিহঁতে পৰিবহণ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰিব, যেনে জীৱ-জন্তু, গাড়ী মটৰ ইত্যাদি। সাগৰতো সিহঁতৰ পৰিবহনক আমি সিহঁতৰ অধীন কৰি দিছো, যেনেঃ নাও, জাহাজ ইত্যাদি। লগতে আমি সিহঁতক প্ৰদান কৰিছো পৱিত্ৰ পানাহাৰ আৰু বিবাহ কৰাৰ অনুমতি। লগতে আমি সিহঁতক বহুতো মখলুকৰ ওপৰত শ্ৰেষ্ঠতা প্ৰদান কৰিছো। এতেকে সিহঁতৰ ওপৰত আল্লাহৰ চুকৰিয়া আদায় কৰা অনিবাৰ্য।

হে ৰাছুল! সেই দিৱসটোক স্মৰণ কৰক, যিদিনা আমি প্ৰত্যেক দলক সিহঁতৰ প্ৰতিনিধিৰ সৈতে আহ্বান কৰিম, যাক সিহঁতে পৃথিৱীত অনুসৰণ কৰিছিল। এতেকে যিসকলক কৰ্মপুথি সোঁ হাতত প্ৰদান কৰা হ'ব, তেওঁলোকে সন্তুষ্ট হৈ নিজৰ কৰ্মপুথি পঢ়িব। তেওঁলোকক প্ৰতিদান দিওঁতে অকণো হ্ৰাস কৰা নহ'ব। যদিও সেয়া খেজুৰৰ গুটিত থকা সুতাৰ সমানে নহওঁক কিয়।

এই পাৰ্থিৱ জীৱনত যিয়ে সত্যক স্বীকাৰ কৰাৰ ক্ষেত্ৰত আৰু ইয়াৰ অনুপালনৰ ক্ষেত্ৰত অন্ধ হৈ থাকিব, সি কিয়ামতৰ দিনা আৰু অধিক অন্ধ হ'ব। সি জান্নাতৰ পথ বিচাৰি নাপাব। তথা হিদায়তৰ পথৰ পৰা পথভ্ৰষ্ট হ'ব। দৰাচলতে আল্লাহৰ ওচৰত প্ৰত্যেক কৰ্মৰ প্ৰতিদান সেই অনুপাতেই দিয়া হয়।

হে ৰাছুল! মুশ্বৰিকসকলে আপোনাক কোৰআনৰ পৰা আঁতৰাব বিচাৰিছিল, যিখন মই আপোনাৰ প্ৰতি অহী কৰিছো। যাতে আপুনি সিহঁতৰ মনেসজা কথাবোৰ আমাৰ সৈতে সম্পৃক্ত কৰে। যদি আপুনি সিহঁতৰ আকংক্ষা অনুযায়ী কাম কৰিলেহেঁতেন তেন্তে সিহঁতে আপোনাক মিত্ৰ বনাই ল'লেহেঁতেন।

যদি আমি আপোনাক সত্যৰ ওপৰত মজবুতভাৱে প্ৰতিষ্ঠিত নকৰিলোঁহেতেন, তেন্তে সম্ভৱতঃ আপুনি সিহঁতৰ ফালে কিছু পৰিমাণে হ'লেও ধাৱিত হ'লহেঁতেন, আৰু সিহঁতৰ পৰামৰ্শ মানি ললেহেঁতেন। কাৰণ এফালে আছিল সিহঁতৰ ঘোৰ ষড়যন্ত্ৰ আৰু প্ৰৱঞ্চনা আৰু আনফালে আছিল সিহঁতক ঈমানৰ অৱস্থাত দেখিবলৈ আপোনাৰ প্ৰৱল হেপাঁহ। কিন্তু আমি আপোনাক সিহঁতৰ ফালে ধাৱিত হোৱাৰ পৰা ৰক্ষা কৰিছিলো।

যদি আপুনি সিহঁতৰ পৰামৰ্শ অনুসৰি ধাৱিত হ'লহেঁতেন, তেন্তে আমি আপোনাক পৃথিৱী আৰু আখিৰাতত দ্বিগুণ শাস্তি বিহিলোহেঁতেন। তেতিয়া আপুনি আমাৰ বিৰুদ্ধে কোনো সহায়ক বিচাৰি নাপালেহেঁতেন, যিয়ে আপোনাৰ পৰা শাস্তি দূৰ কৰিব।

অৱশ্যে কাফিৰসকলে আপোনাক সিহঁতৰ শত্ৰুতাৰে দ্বাৰা বিৰক্ত কৰিবলৈ ধৰিছিল। যাতে আপোনাক মক্কাৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰিব পাৰে। কিন্তু আপোনাক বহিষ্কাৰ কৰাৰ পৰা আল্লাহে সিহঁতক প্ৰতিৰোধ কৰিছিল। অৱশেষত আপুনি নিজ প্ৰতিপালকৰ আদেশত হিজৰত কৰিলে। যদি সিহঁতে আপোনাক বহিষ্কাৰ কৰিলেহেঁতেন, তেন্তে সিহঁতে তাত বেছি দিন টিকিব নোৱাৰিলেহেঁতেন।

আপোনাক বহিষ্কাৰ কৰাৰ পিছত সিহঁত যে কেৱল কেইটামান দিনহে টিকিব পাৰিব, এই বিধানটো পূৰ্বৱৰ্তী ৰাছুলসকলৰ দিনত কাৰ্যকৰি হোৱা আল্লাহৰ এটা সাধাৰণ নিয়মৰ অন্তৰ্গত বিধান। কাৰণ পূৰ্বৱৰ্তী যুগত যি সম্প্ৰদায়েই সিহঁতৰ ৰাছুলক বহিষ্কাৰ কৰিছে, সিহঁতৰ ওপৰত আল্লাহে শাস্তি অৱতীৰ্ণ কৰিছে। হে ৰাছুল! আপুনি কদাপিও আমাৰ নীতি-নিয়মত পৰিবৰ্তন নাপাব। বৰং আপুনি ইয়াক প্ৰতিষ্ঠিত তথা কাৰ্যকৰী হিচাপে পাব।

যথাসময়ত পৰিপূৰ্ণভাৱে ছালাত কায়েম কৰক, মাজ আকাশৰ পৰা সূৰ্য ঢলি পৰাৰ পিছত–জোহৰ আৰু আচৰ ইয়াৰ অন্তৰ্ভুক্ত- ৰাতিৰ অন্ধকাৰ পৰ্যন্ত- মাগৰিব আৰু ঈশ্বা ইয়াৰ অন্তৰ্ভুক্ত। ফজৰৰ ছালাত কায়েম কৰক আৰু ইয়াত দীৰ্ঘ তিলাৱত কৰিব। কিয়নো ফজৰৰ সময়ত দিন আৰু ৰাতিৰ ফিৰিস্তা উপস্থিত থাকে।

হে ৰাছুল! আপুনি ৰাতিৰ এটা অংশত উঠি ছালাত আদায় কৰক। যাতে এই ছালাতে আপোনাৰ মৰ্যাদা অধিক বৃদ্ধি কৰে। এই সংকল্প থকা উচিত যে, আপোনাৰ প্ৰতিপালকে কিয়ামতৰ দিনা সেই দিৱসৰ ভয়ৱহতাৰ পৰা মানুহক মুক্তি প্ৰদান কৰিবলৈ আপোনাক যাতে মধ্যস্তাকাৰী বনায়, লগতে আপোনাক যাতে ছোপাৰিচৰ সেই মহান স্থান প্ৰদান কৰে, যাৰ প্ৰশংসা পূৰ্বৱৰ্তী আৰু পৰবৰ্তী সকলো লোকে কৰে।

হে ৰাছুল! আপুনি এই বুলি দুআ কৰক, হে মোৰ প্ৰতিপালক! মোৰ প্ৰৱেশ আৰু মোৰ প্ৰস্থান সকলোবোৰ যাতে তোমাৰ আনুগত্য আৰু তোমাৰ সন্তুষ্টি প্ৰাপ্তিৰ বাবে হয়। আৰু তোমাৰ ফালৰ পৰা মোক এনেকুৱা স্পষ্ট প্ৰমাণ প্ৰদান কৰা, যিটোৱে মোক মোৰ শত্ৰুৰ বিৰুদ্ধে সহায় কৰিব।

হে ৰাছুল! আপুনি এই মুশ্বৰিকসকলক কৈ দিয়ক যে, ইছলাম আহিছে আৰু আল্লাহে কৰা সহায়ৰ প্ৰতিশ্ৰুতি বাস্তৱায়িত হৈছে। শ্বিৰ্ক আৰু কুফৰৰ সময় শেষ। অসত্য নিঃশেষ হোৱাটো নিশ্চিত, সত্যৰ সন্মুখত কেতিয়াও টিকিব নোৱাৰে।

আমি কোৰআনৰ যি অংশই অৱতীৰ্ণ কৰো সেয়া হৈছে অন্তৰত থকা অজ্ঞানতা কুফৰী আৰু সন্দেহৰ প্ৰতিষেধক। এইদৰে এইটো শাৰিৰীক ব্যাধিৰো প্ৰতিষেধক, যেতিয়া পঢ়ি জৰা ফুঁকা কৰা হয়। আমলকাৰী মুমিনসকলৰ বাবে এইটো ৰহমত। আৰু এই কোৰআনে কাফিৰসকলৰ কেৱল বিনাশেই বৃদ্ধি কৰে, কিয়নো কোৰআন শুনিলে সিহঁত ক্ৰোধান্বিত হয়, লগতে অস্বীকাৰ আৰু বিমুখতা বৃদ্ধি পায়।

মানুহৰ প্ৰতি আমি যেতিয়াই কোনো উপকাৰ কৰোঁ, যেনে- সুস্থতা আৰু ধন-সম্পদ আদি প্ৰদান কৰো, তেতিয়া সি আল্লাহৰ কৃতজ্ঞতা আৰু আনুগত্যৰ পৰা বিমুখ হৈ যায় আৰু অহংকাৰ কৰি আঁতৰি যায়। যেতিয়া সি বেমাৰ আজাৰ আৰু দৰিদ্ৰতাৰ সন্মুখীন হয় তেতিয়া সি আল্লাহৰ দয়াৰ পৰা নিৰাশ হৈ যায়।