Hud

Alif. Lām. Rā’. Nauna na ang pagtatalakay sa mga kapareho ng mga ito sa Kabanatang Al-Baqarah. Ang Qur'ān ay isang aklat na hinusayan ang mga talata nito sa pagkakaayos at kahulugan kaya hindi ka nakakikita sa mga ito ng kasiraan ni kakulangan. Pagkatapos nilinaw ito sa pamamagitan ng pagbanggit sa ipinahihintulot at ipinagbabawal, ipinag-uutos at sinasaway, pangako at banta, mga salaysay, at ipa pa roon mula sa ganang Marunong sa pangangasiwa Niya at pagbabatas Niya, Mapagbatid sa mga kalagayan ng mga lingkod Niya at sa anumang nagsasaayos sa kanila.

Ang nilalaman nitong mga talatang pinababa kay Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – ay ang pagsaway sa mga lingkod na sumamba kasama kay Allāh sa iba pa sa Kanya: "Tunay na ako, O mga tao, ay isang tagapangamba para sa inyo sa pagdurusang dulot ni Allāh kung tumanggi kayong sumampalataya sa Kanya at sumuway kayo sa Kanya, at isang tagapagbalita ng nakagagalak sa inyo hinggil sa gantimpala Niya kung sumampalataya kayo sa Kanya at gumawa kayo ayon sa batas Niya."

Humiling kayo, O mga tao, ng kapatawaran sa mga pagkakasala ninyo mula sa Panginoon ninyo. Manumbalik kayo sa Kanya kalakip ng pagsisisi sa anumang nagkulang kayo sa panig Niya, magpapatamasa Siya sa inyo sa buhay ninyo sa Mundo ng isang natatamasang maganda hanggang sa oras ng pagwawakas ng mga taning ninyong itinakda at magbibigay Siya sa bawat may kabutihang-loob sa pagtalima at paggawa ng isang ganti sa kabutihang-loob nito nang kumpletong walang ibinawas. Kung aayaw kayo sa pagsampalataya sa inihatid ko mula sa Panginoon ko, tunay na ako ay nangangamba para sa inyo ng isang pagdurusa sa isang araw na matindi ang mga hilakbot, ang Araw ng Pagbangon.

Tungo kay Allāh lamamng ang pagbabalik ninyo, O mga tao, sa Araw ng Pagbangon. Siya – kaluwalhatian sa Kanya – sa bawat bagay ay May-kakayahan: walang nakapagpapahina sa Kanya na anuman kaya hindi nakapagpapahina sa Kanya ang pagbibigay-buhay sa inyo at ang pagtutuos sa inyo matapos ng kamatayan ninyo at pagbubuhay sa inyo."

Pansinin, tunay na ang mga tagapagtambal na ito ay nagbabaluktot ng mga dibdib nila upang magtago ng nasa mga ito na pagdududa tungkol kay Allāh dala ng isang kamangmangan sa Kanya mula sa kanila. Pansinin, kapag nagtatalukbong sila ng mga ulo nila sa pamamagitan ng mga kasuutan nila ay nakaaalam si Allāh ng itinatago nila at inilalantad nila. Tunay na Siya ay Maalam sa anumang ikinukubli ng mga dibdib.

Walang anumang nilikhang gumagalaw sa balat ng lupa, maging anuman ito, malibang gumarantiya si Allāh sa pagtustos dito bilang pagmamagandang-loob mula sa Kanya. Nakaaalam Siya – kaluwalhatian sa Kanya – sa kinalalagyan ng panunuluyan nito sa lupa at nakaaalam Siya sa kinalalagyan ng kamatayan nito kung saan mamamatay ito. Kaya bawat isa sa mga hayop – pati na ang pagtustos sa mga ito, ang mga kinalalagyan ng panunuluyan ng mga ito, at ang mga kinalalagyan ng kamatayan ng mga ito – ay nasa isang talaang maliwanag, ang Tablerong Pinag-iingatan.

Siya – kaluwalhatian sa Kanya – ang lumikha ng mga langit at lupa sa kabila ng kalakihan ng mga ito at lumikha ng anumang nasa mga ito sa anim na araw. Ang Trono Niya, bago ng paglikha sa mga ito, ay nasa ibabaw ng tubig. [Ito ay] upang sumulit Siya sa inyo, O mga tao, kung alin sa inyo ang pinakamaganda dahil sa paggawa ng nagpapalugod sa Kanya at kung alin sa inyo ang pinakamasagwa dahil sa paggawa ng nagpapainis sa Kanya, para gumantimpala Siya sa bawat isa ng nagiging karapat-dapat dito. Talagang kung nagsabi ka, O Sugo: "Tunay na kayo, O mga tao, ay mga bubuhayin matapos ng kamatayan ninyo upang tuusin kayo" ay talagang magsasabi nga ang mga tumangging sumampalataya kay Allāh at nagkaila sa pagbubuhay: "Walang iba ang Qur'ān na ito na binibigkas ninyo kundi isang panggagaway na maliwanag sapagkat ito ay bulaang maliwanag ang kabulaanan."

Talagang kung nag-antala Kami sa mga tagapagtambal ng nagiging karapat-dapat sa kanila na pagdurusa sa buhay na pangmundo hanggang sa isang yugto ng mga araw na nabibilang ay talagang magsasabi nga sila habang mga nagmamadali sa kanya habang mga nangungutya: "Aling bagay ang pumipigil ng pagdurusa sa amin?" Pakatandaan, tunay na ang pagdurusang nagiging karapat-dapat sila ay may yugto sa ganang kay Allāh. Sa araw na darating ito sa kanila ay hindi sila makatatagpo ng isang tagalihis na maglilihis nito palayo sa kanila, bagkus magaganap ito sa kanila at papaligid sa kanila ang pagdurusang dati nilang minamadali bilang pangungutya at panunuya.

Talagang kung nagbigay Kami sa tao mula sa Amin ng isang biyaya gaya ng biyaya ng kalusugan at yaman, pagkatapos nagtanggal Kami mula sa kanya ng biyayang iyon, tunay na siya ay talagang madalas ang kawalang-pag-asa sa awa ni Allāh, mabigat ang pagtangging magpasalamat sa mga biyaya Niya. Nakalilimot siya sa mga ito kapag nagtanggal si Allāh ng mga ito sa kanya.

Talagang kung nagpalasap Kami sa kanya ng isang kaluwagan sa panustos at kalusugan matapos ng isang karalitaan at isang karamdamang dumapo sa kanya ay talagang magsasabi nga siya: "Nawala ang kasagwaan buhat sa akin at tumigil ang pinsala." Hindi siya nagpasalamat kay Allāh doon. Tunay na siya ay talagang labis ang saya nang walang pasasalamat, at labis ang pagmamataas sa mga tao at ang pagpapasikat sa ibiniyaya ni Allāh sa kanya.

Maliban sa mga nagtiis sa mga kasamaang-palad at mga pagtalima laban sa mga pagsuway at gumawa ng mga gawang maayos sapagkat magkakaroon sila ng iba pang kalagayan yayamang walang dadapo sa kanila na kawalang-pag-asa ni kawalang-pasasalamat sa mga biyaya ni Allāh ni pagmamataas sa mga tao. Ang mga nailalarawang iyon sa mga katangiang ito ay may ukol sa kanila na isang kapatawaran mula sa Panginoon nila para sa mga pagkakasala nila at may ukol sa kanila na isang ganting malaki sa Kabilang-buhay.

Kaya baka ikaw, O Sugo, dahil sa nakaharap mo na kawalang-pananampalataya nila at pagmumungkahi nila ng mga talata, ay mag-iiwan sa pagpapaabot sa ilan sa ipinag-utos sa iyo ni Allāh na ipaabot, na nakabibigat sa kanila ang pagsasagawa niyon, at pinaninikipan ng dibdib mo sa pagpapaabot niyon? [Ito ay] upang hindi sila magsabi: "Bakit kaya walang pinababa sa kanya ng isang kayamanang magpapayaman sa kanya o may dumating kasama sa kanya na isang anghel na magpapatotoo sa kanya?" Kaya huwag kang mag-iwan sa ilan sa ikinakasi sa iyo alang-alang doon sapagkat Ikaw ay walang iba kundi isang mapagbabala: nagpapaabot ka ng ipinag-utos sa iyo ni Allāh na ipaabot. Hindi tungkulin sa iyo ang pagsasagawa ng iminumungkahi nila na mga talata. Si Allāh sa bawat bagay ay Mapag-ingat.

Bagkus nagsasabi ba ang mga tagapagtambal: "Lumikha-likha si Muḥammad ng Qur'ān at hindi ito isang kasi mula kay Allāh?" Sabihin mo, O Sugo, habang naghahamon sa kanila: "Kaya maglahad kayo ng sampung nilikha-likhang kabanata tulad ng Qur'ān na ito, na hindi kayo naoobliga sa mga ito ng katapatan tulad ng Qur'ān na inaakala ninyo na ito ay nilikha-likha. Tumawag kayo ng sinumang nakaya ninyong tawagin upang magpatulong kayo rito para roon kung kayo ay mga tapat sa pag-aangkin na ang Qur'ān ay nilikha-likha."

Kaya kung hindi sila nagdala ng hiniling ninyo mula sa kanila dahil sa kawalan ng kakayahan nila roon, alamin ninyo, O mga mananampalataya, ayon sa kaalamang tiyak na ang Qur'ān ay pinababa lamang ni Allāh sa Sugo Niya nang may kaalaman Niya at hindi nilikha-likha, at alamin ninyo na walang sinasamba ayon sa karapatan kundi si Allāh. Kaya kayo ba ay mga nagpapaakay sa Kanya matapos ng mga kapani-paniwalang katwirang ito?

Ang sinumang nagnanais dahil sa gawa niya ng buhay na pangmundo at ng mga tinatamasa ritong naglalaho at hindi nagnanais dahil doon ng Kabilang-buhay, magbibigay Kami sa kanila ng gantimpala sa mga gawa nila sa Mundo [gaya ng] kalusugan, katiwasayan, at kaluwagan sa panustos habang hindi sila binabawasan ng anuman mula sa gantimpala sa gawa nila.

Ang mga nailarawang iyon sa layuning kasisi-sising ito ay walang ukol sa kanilang gantimpala sa Araw ng Pagbangon kundi ang Apoy upang pasukin nila. Nawala sa kanila ang gantimpala ng mga gawa nila. Ang mga gawa nila ay walang-saysay dahil ang mga ito ay hindi naunahan ng isang pananampalataya ni ng isang layuning tumpak sapagkat hindi sila nagnais dahil sa mga ito ng [lugod ng] mukha ni Allāh at ng tahanan sa Kabilang-buhay.

Hindi nagkakapantay [iyon at] si Propeta Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – na may kasama sa kanyang isang patotoo mula sa Panginoon niya – pagkataas-taas Siya. Sumusunod sa kanya ang isang tagasaksi mula sa Panginoon niya, na si Anghel Gabriel, at sumasaksi sa kanya bago pa man sa pagkapropeta niya ang Torah na pinababa kay Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – bilang huwaran ng mga tao at bilang awa sa kanila. Siya at ang sinumang sumampalataya kasama sa kanya ay hindi nakapapantay ng mga tagatangging sumampalatayang iyan na mga nag-aapuhap sa pagkaligaw. Ang mga iyon ay sumasampalataya kay Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – at sa Qur'ān na pinababa sa kanya. Ang sinumang tumangging sumampalataya sa kanya kabilang sa mga tagasunod ng mga kapaniwalaan, ang Apoy ay ipinangako rito sa Araw ng Pagbangon. Kaya ikaw, O Sugo, ay huwag maging nasa isang pag-aalinlangan sa Qur'ān at sa ipinangako sa kanila sapagkat ito ang katotohanang walang pagdududa hinggil dito, subalit ang higit na marami sa mga tao ay hindi sumasampalataya sa kabila ng pagkakatigan ng mga patunay na maliwanag at mga patotoong hayag.

Walang isang higit na tagalabag sa katarungan kaysa sa sinumang lumikha-likha laban kay Allāh ng isang kasinungalingan sa pamamagitan ng pag-uugnay ng katambal o anak sa Kanya. Ang mga lumilikha-likha ng kasinungalingan laban kay Allāh ay ilalahad sa Panginoon nila sa Araw ng Pagbangon upang magtanong Siya sa kanila tungkol sa mga gawain nila at magsasabi ang mga saksi laban sa kanila kabilang sa mga anghel at mga isinugo: "Ang mga ito ay ang mga nagsinungaling laban kay Allāh sa pamamagitan ng iniugnay nila sa Kanya na katambal at anak." Pansinin, itinaboy ni Allāh mula sa awa Niya ang mga tagalabag sa katarungan sa mga sarili nila dahil sa pagsisinungaling laban kay Allāh.

Ang mga pumipigil sa mga tao sa tuwid na landas ni Allāh at humihiling para sa landas Niya ng pagkabaluktot palayo sa pagkamatuwid upang hindi ito tahakin ng isa man habang sila ay tumatangging sumampalataya sa pagkabuhay matapos ng kamatayan at nagkakaila rito.

Ang mga nailalarawang iyon sa mga katangiang iyon ay hindi naging mga nakakakaya sa pagtakas sa lupa mula sa pagdurusa mula kay Allāh kapag bumaba ito sa kanila at hindi sila nagkaroon ng mga kakampi at mga tagatulong bukod pa kay Allāh na tutulak sa parusa Niya palayo sa kanila. Daragdagan sa kanila ang pagdurusa sa Araw ng Pagbangon dahilan sa paglihis nila ng mga sarili nila at paglihis nila ng iba pa sa kanila palayo sa landas ni Allāh. Hindi sila dati sa Mundo nakakakaya ng pagdinig sa katotohanan at patnubay at ayon sa pagdinig ng pagtanggap. Hindi sila dati nakakikita sa mga tanda ni Allāh sa Sansinukob ayon sa pagkakitang nagdudulot ng mahihita sa kanila dahil sa matinding pag-ayaw nila sa katotohanan.

Ang mga nailalarawang iyon sa mga katangiang iyon ay ang mga nagpalugi sa mga sarili nila sa pamamagitan ng paghahatid sa mga ito sa mga hatiran ng kapahamakan sa pamamagitan ng paggawa ng mga katambal kasama kay Allāh. Umalis sa kanila ang dati nilang nililik-likha na mga katambal at mga tagapamagitan.

Totoong tunay na sila sa Araw ng Pagbangon ay ang mga pinakalugi sa pakikipagpalitan yayamang ipinalit nila ang kawalang-pananampalataya sa pananampalataya, ang Mundo sa Kabilang-buhay, at ang pagdurusa sa awa.

Tunay na ang mga sumampalataya kay Allāh at sa mga sugo Niya, gumawa ng mga gawang maayos, at nagpasailalim at nagpakumbaba kay Allāh, ang mga iyon ay ang mga maninirahan sa Paraiso; sila ay doon mga mamamalagi magpakailanman.

Ang paghahalintulad sa dalawang pangkat ng mga tagatangging sumampalataya at mga mananampalataya ay ang paghahalintulad sa bulag na hindi nakakikita at bingi na hindi nakaririnig – ito ay ang paghahalintulad sa pangkat ng mga tagatangging sumampalataya na hindi nakaririnig sa katotohanan ayon sa pagdinig ng pagtanggap at hindi nakakikita nito ayon sa pagkakitang na nagpapakinabang sa kanila – at ang paghahalintulad sa nakaririnig na nakakikita – ito ay ang paghahalintulad sa pangkat ng mga mananampalataya, na pinagsasama ang pagkadinig at ang pagkakita. Nagkakapantay kaya ang dalawang pangkat na ito sa kalagayan at katangian? Hindi nagkakapantay ang dalawang ito. Kaya hindi ba kayo nagsasaalang-alang sa kawalan ng pagkakapantay ng dalawa?

Talaga ngang nagpadala Kami kay Noe – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – bilang sugo sa mga tao niya, kaya nagsabi siya sa kanila: "Tunay na ako ay isang mapagbabala para sa inyo sa pagdurusang dulot ni Allāh, na malinaw para sa inyo ang ipinasugo sa akin sa inyo.

Nag-aanyaya ako sa inyo tungo sa pagsamba kay Allāh lamang kaya huwag kayong sumamba kundi sa Kanya. Tunay na ako ay nangangamba para sa inyo sa isang pagdurusa sa isang araw na nakasasakit."

Kaya nagsabi ang mga maharlika at ang mga pinuno na mga tumangging sumampalataya kabilang sa mga tao niya: "Hindi kami tutugon sa paanyaya mo dahil walang pagtatangi sa iyo higit sa amin sapagkat ikaw ay tao tulad namin; dahil kami ay hindi nakikita sa iyo na [may] sumunod sa iyo maliban sa mga mababa sa amin batay sa lumitaw sa amin sa pagtingin namin; at dahil wala kayong kahigitan sa kamaharlikaan, yaman, at impluwensiya, na magpapaging-dapat sa inyo upang sumunod kami sa inyo; bagkus nagpapalagay kami na kayo ay mga sinungaling sa inaanyaya ninyo."

Nagsabi sa kanila si Noe: "O mga tao ko, magpabatid kayo sa akin. Kung ako ay nasa isang patotoo mula sa Panginoon ko, na sumasaksi sa katapatan ko at nag-oobliga sa inyo ng pagpapatotoo sa akin, at nagbigay Siya sa akin ng awa mula sa ganang Kanya: ang pagkapropeta at ang pasugo, at naikubli ito sa inyo dahil sa kamangmangan ninyo rito, mamumuwersa ba Kami sa inyo sa pananampalataya rito at magpapasok ba kami nito sa mga puso ninyo nang sapilitan? Hindi kami nakakakaya niyon sapagkat ang nagtutuon sa pananampalataya ay si Allāh.

O mga tao ko, hindi ako humihiling sa inyo dahil sa pagpapaabot ng pasugo ng isang yaman sapagkat walang iba ang pabuya ko kundi nasa kay Allāh. Ako ay hindi magpapalayo buhat sa pagtitipon ko sa mga maralita kabilang sa mga sumampalataya, na hiniling ninyo ang pagtataboy sa kanila. Tunay na sila ay makikipagkita sa Panginoon nila sa Araw ng Pagbangon, at Siya ay gaganti sa kanila dahil sa pananampalataya nila. Subalit ako ay nakakikita sa inyo bilang mga taong hindi nakaiintindi sa katotohanan ng pag-aanyayang ito nang humihiling kayo ng pagtataboy sa mga mahina kabilang sa mga mananampalataya.

O mga tao ko, sino ang magtutulak palayo sa akin ng pagdurusa mula kay Allāh kung nagtaboy ako sa mga mananampalatayang ito dala ng paglabag sa katarungan, nang walang pagkakasala? Kaya hindi ba kayo nagsasaalaala at nagpupunyagi ng anumang higit na maayos para sa inyo at higit na kapaki-pakinabang?

Hindi ako nagsasabi sa inyo, O mga tao ko, na taglay ko ang mga imbakan ni Allāh, na nasa mga ito ang panustos Niya, na gugugulin ko ang mga ito sa inyo kung sumampalataya kayo. Hindi ako nagsasabi sa inyo na tunay na ako ay nakaaalam sa Lingid. Hindi ako nagsasabi sa inyo na tunay na ako ay kabilang sa mga anghel; bagkus ako ay isang tao tulad ninyo. Hindi ako nagsasabi tungkol sa mga maralitang nilalait ng mga mata ninyo at minamaliit ninyo na hindi magbibigay sa kanila si Allāh ng isang pagtutuon ni isang kapatnubayan. Si Allāh ay higit na maalam sa mga layunin nila at mga kalagayan nila. Tunay na ako, kung nag-angkin niyon, ay talagang kabilang sa mga tagalabag sa katarungan, na mga nagiging karapat-dapat sa pagdurusa mula kay Allāh."

Nagsabi sila bilang pangyayamot at pagpapakamalaki: "O Noe, nakipag-alitan ka na sa amin at nakipagdebate ka sa amin saka nagpadalas ka sa pakikipag-alitan sa amin at pakikipagdebate sa amin kaya magdala ka sa amin ng ipinangangako mo sa amin na pagdurusa kung ikaw ay kabilang sa mga tapat sa inaangkin mo."

Nagsabi sa kanila si Noe: "Ako ay hindi magdadala sa inyo ng pagdurusa. Magdadala lamang sa inyo nito si Allāh kung niloob Niya, at kayo ay hindi mga makakakaya sa pagtakas sa pagdurusa mula kay Allāh kung nagnais Siya sa inyo ng isang pagdurusa.

Hindi magpapakinabang sa inyo ang payo ko at ang pagpapaalaala ko sa inyo kung nangyaring si Allāh ay nagnanais na magligaw sa inyo palayo sa landasing matuwid at magpabigo sa inyo sa pagkapatnubay dahilan sa pagmamatigas ninyo. Siya ay ang Panginoon ninyo sapagkat Siya ang nagmamay-ari sa nauukol sa inyo kaya magliligaw Siya sa inyo kung niloob Niya. Tungo sa Kanya lamang pababalikin kayo sa Araw ng Pagbangon para gumanti Siya sa inyo sa mga gawa ninyo."

Ang kadahilanan ng kawalang-pananampalataya ng mga tao ni Noe ay na sila ay nag-aangkin na siya ay lumikha-likha laban kay Allāh nitong relihiyon na inihatid niya. Sabihin mo sa kanila, O Sugo: "Kung lumikha-likha ako nito ay sa akin lamang ang parusa sa kasalanan ko at hindi ako mananagot mula sa anuman sa kasalanan ng pagpapasinungaling ninyo sapagkat ako ay walang-kaugnayan doon."

Nagkasi si Allāh kay Noe: "Hindi sasampalataya kabilang sa mga tao mo, O Noe, kundi ang sinumang sumampalataya na noon pa, kaya huwag kang malungkot, O Noe, dahilan sa anumang dati nilang ginagawa na pagpapasinungaling at pangungutya sa loob ng mahabang yugtong iyon.

Yumari ka ng arko sa pamamagitan ng pagtingin mula sa Amin na naiingatan mula sa Amin at sa pamamagitan ng pagkasi Namin sa pagtuturo sa iyo kung papaano kang yayari nito. Huwag kang makipag-usap sa Akin, na humihiling ng pagpapalugit sa mga lumabag sa katarungan sa mga sarili nila dahil sa kawalang-pananampalataya; tunay na sila ay mga malulunod – walang pasubali – sa gunaw bilang parusa sa kanila dahil sa pagpupumilit nila sa kawalang-pananampalataya.

Kaya sumunod si Noe sa utos ng Panginoon niya. Nagsimula siyang yumari ng arko. Sa tuwing napadaan sa kanya ang mga malaking tao ng mga tao niya at ang mga pinapanginoon nila ay nangungutya sila sa kanya dahil sa isinasagawa niya na pagyari ng arko samantalang sa lupain niya ay walang tubig ni mga ilog. Kaya noong naulit-ulit ang pangungutya nila sa kanya ay nagsabi siya: "Kung nangungutya kayo, O konseho, sa amin ngayong araw kapag yumayari kami ng arko, tunay na kami ay mangungutya sa inyo dahil sa kamangmangan ninyo sa kahahantungan ng lagay ninyo na pagkalunod.

Saka makaaalam kayo sa kung sino ang pupuntahan ng isang pagdurusa sa mundo na mang-aaba sa kanya at manghahamak sa kanya at bababaan sa Araw ng Pagbangon ng isang pagdurusang mamamalaging hindi napuputol."

Winakasan ni Noe ang pagyari sa arkong ipinag-utos sa kanya ni Allāh na yariin. Hanggang sa nang dumating ang pasya Namin sa pagpapahamak sa kanila at sumambulat ang tubig mula sa pugon, na dati silang naghuhurno roon, bilang pagbibigay-alam sa simula ng gunaw ay nagsabi naman Kami kay Noe – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan: "Maglulan ka sa arko ng bawat uri ng hayop sa ibabaw ng lupa na dalawang magkapares: lalaki at babae. Maglulan ka ng mag-anak mo – maliban sa nauna sa kanya ang kahatulan na siya ay malulunod dahil sa kanyang pagiging hindi sumampalataya. Maglulan ka ng sinumang sumampalataya kabilang sa mga tao mo." Walang sumampalataya kasama sa kanya kundi kaunting bilang sa hinaba-haba ng yugtong nanatili siya roon na nag-aanyaya sa kanila sa pananampalataya kay Allāh.

Nagsabi si Noe sa sinumang sumampalataya kabilang sa mag-anak niya at mga tao niya: "Sumakay kayo sa arko. Sa ngalan ni Allāh mangyayari ang paglalayag ng arko at sa ngalan Niya mangyayari ang pagdaong nito. Tunay na ang Panginoon ko ay Mapagpatawad sa mga pagkakasala ng sinumang nagbalik-loob kabilang sa mga lingkod Niya, Maawain sa kanila. Bahagi ng awa Niya sa mga mananampalataya na nagligtas Siya sa kanila mula sa kapahamakan."

Ang arko ay umuusad lulan ang sinumang nasa loob nito na mga tao at mga iba pa sa kanila sa mga dambuhalang alon na tulad ng mga bundok. Dahil sa damdamin ng pagkaama, nanawagan si Noe – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – sa anak niyang tagatangging sumampalataya habang ito ay nakabukod malayo sa ama nito at mga tao nito sa isang lugar: "O anak ko, sumakay ka kasama sa amin sa arko upang maligtas ka sa pagkalunod. Huwag kang maging kabilang sa mga tagatangging sumampalataya at dadapo sa iyo ang dumapo sa kanila na kapahamakan at pagkalunod."

Nagsabi ang anak ni Noe kay Noe: "Dudulog ako sa isang bundok na mataas upang magtanggol sa akin laban sa pag-abot ng tubig sa akin." Nagsabi si Noe sa anak niya: "Walang tagapagtanggol sa araw na ito laban sa parusa ni Allāh sa pamamagitan ng pagkalunod sa gunaw kundi si Allāh na naaawa sa pamamagitan ng awa Niya sa sinumang niloloob Niya – kaluwalhatian sa Kanya – sapagkat tunay na Siya ay nagsasanggalang laban sa pagkalunod." Nagpahiwalay ang mga alon sa pagitan ni Noe at ng anak niyang tagatangging sumampalataya kaya ito ay naging kabilang sa mga nalunod sa gunaw dahil sa kawalang-pananampalataya nito.

Nagsabi si Allāh sa lupa matapos ng pagwawakas ng gunaw: "O lupa, inumin mo ang nasa ibabaw mo na tubig ng gunaw." Nagsabi Siya sa langit: "O langit, pigilin mo at huwag mong ipadala ang ulan." Nabawasan ang tubig hanggang sa natuyo ang lupa. Nagpahamak si Allāh sa mga tagatangging sumampalataya. Huminto ang arko sa ibabaw ng bundok ng Jūdīy. Sinabi: "Kalayuan sa awa at kapahamakan ay ukol sa mga taong lumalampas sa mga hangganan ni Allāh sa kawalang-pananampalataya."

Nanawagan si Noe – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – sa Panginoon niya habang nagpapasaklolo sa Kanya saka nagsabi: "O Panginoon ko, tunay na ang anak ko ay kabilang sa mag-anak ko na nangako Ka sa akin ng pagliligtas sa kanila. Tunay na ang pangako Mo ay ang tapat na walang pagsira rito. Ikaw ay ang pinakamakatarungan sa mga tagahatol at ang pinakamaalam sa kanila."

Nagsabi si Allāh kay Noe: "O Noe, tunay na ang anak mo na hiniling mo sa Akin na iligtas siya ay hindi kabilang sa mag-anak mo na nangako Ako sa iyo na iligtas sila dahil siya ay isang tagatangging sumampalataya. Tunay na ang paghiling mo, O Noe, ay isang gawaing hindi naaangkop sa iyo at hindi nababagay para sa sinumang nasa katayuan mo. Kaya huwag kang humiling sa Akin ng wala kang kaalaman hinggil doon. Tunay na Ako ay nagbibigay-babala sa iyo na baka ikaw ay maging kabilang sa mga mangmang para humiling ka sa Akin ng sumasalungat sa kaalaman Ko at karunungan Ko."

Nagsabi si Noe – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan: "Panginoon ko, tunay na ako ay dumudulog at nagpapasanggalang sa Iyo laban sa paghiling ko sa Iyo ng walang kaalaman para sa akin hinggil doon. Kung hindi Ka magpapatawad sa akin sa pagkakasala ko at maaawa sa akin sa pamamagitan ng awa Mo, ako ay magiging kabilang sa mga lugi na nagpalugi ng mga bahagi nila sa Kabilang-buhay."

Nagsabi si Allāh kay Noe – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan: "O Noe, bumaba ka mula sa arko sa lupa nang may kaligtasan, katiwasayan, at mga biyayang marami mula kay Allāh sa iyo at sa mga supling ng mga kasama sa iyo sa arko kabilang sa mga mananampalataya, na darating matapos mo. May mga ibang kalipunang kabilang sa mga supling nila na mga tagatangging sumampalataya na pagtatamasain Namin sa buhay na ito sa Mundo. Magbibigay Kami sa kanila ng ikabubuhay nila, pagkatapos may hahantong sa kanila mula sa Amin sa Kabilang-buhay na isang pagdurusang nakasasakit."

Itong kasaysayan ni Noe ay kabilang sa mga ulat ng Lingid. Hindi ka dati, O Sugo, nakaaalam nito. Ang mga tao mo noon ay hindi nakaaalam ng mga ito bago pa ng pagkakasi na ito na ikinasi ni Allāh sa iyo. Kaya magtiis ka sa pananakit ng mga tao mo at pagpapasinungaling nila kung paanong nagtiis si Noe – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan. Tunay na ang pagwawagi at ang pananaig ay ukol sa mga sumusunod sa mga ipinag-uutos ni Allāh at umiiwas sa mga sinasaway Niya.

Nagsugo Kami sa [liping] `Ād ng kapatid nilang si Hūd – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan. Nagsabi siya sa kanila: "O mga kalipi ko, sumamba kayo kay Allāh lamang at huwag kayong magtambal kasama sa Kanya ng isa man; walang ukol sa inyo na isang sinasamba ayon sa karapatan na iba pa sa Kanya – kaluwalhatian sa Kanya. Walang iba kayo sa pag-aangkin ninyo na mayroon Siyang katambal kundi mga sinungaling."

O mga kalipi ko, hindi ako humihiling mula sa inyo ng isang gantimpala dahil sa nagpapaabot ako sa inyo mula sa Panginoon ko at nag-aanyaya ako sa inyo tungo sa Kanya. Walang iba ang gantimpala ko kundi nasa kay Allāh na lumikha sa akin. Kaya hindi ba kayo nakapag-uunawa niyon at tutugon sa ipinaaanyaya ko sa inyo?

O mga kalipi ko, humiling kayo ng kapatawaran mula kay Allāh, pagkatapos magbalik-loob kayo sa Kanya mula sa mga pagkakasala ninyo – at ang pinakamalaki sa mga ito ay ang shirk – maggagantimpala Siya sa inyo roon sa pamamagitan ng pagpapababa ng maraming ulan at magdaragdag Siya sa inyo ng kapangyarihan sa [dating] kapangyarihan ninyo sa pamamagitan ng pagpaparami sa mga supling at mga yaman. Huwag kayong umayaw sa ipinaaanyaya ko sa inyo para kayo maging mga salarin dahil sa pag-ayaw ninyo sa paanyaya ko, kawalang-pananampalataya ninyo kay Allāh, at pagpapasinungaling ninyo sa inihatid ko.

Nagsabi ang mga kalipi niya: "O Hūd, hindi ka nagdala sa amin ng isang katwirang hayag na magsasanhi sa amin na maniwala sa iyo. Hindi kami mga mag-iiwan sa pagsamba sa mga diyos namin alang-alang sa sabi mong salat sa katwiran at hindi kami mga maniniwala sa iyo sa inaangkin mo na ikaw ay isang sugo.

Wala kaming sinasabi kundi na nagpadapo sa iyo ang ilan sa mga diyos namin ng isang kabaliwan noong sumasaway ka sa amin sa pagsamba sa kanila." Nagsabi si Hūd: "Tunay na ako ay nagpapasaksi kay Allāh, at saksihan ninyo mismo, na ako ay walang-kaugnayan sa pagsamba sa mga diyos ninyong sinasamba ninyo bukod pa kay Allāh. Kaya manlansi kayo sa akin, kayo at ang mga diyos ninyong inaakala ninyo na ang mga ito ay nagpadapo sa akin ng kabaliwan, pagkatapos huwag kayong magpalugit sa akin.

Tunay na ako ay nanalig kay Allāh lamang at sumandal sa Kanya sa nauukol sa akin sapagkat Siya ay ang Panginoon ko at ang Panginoon ninyo. Walang anumang bagay na umuusad sa balat ng lupa malibang ito ay sumasailalim kay Allāh sa ilalim ng paghahari Niya at kapamahalaan Niya habang ibinabaling Niya ito kung papaano Niyang niloloob. Tunay na ang Panginoon ko ay nasa katotohanan at katarungan kaya hindi kayo maghahari sa akin dahil ako ay nasa katotohanan samantalang kayo ay nasa kabulaanan.

Ngunit kung aayaw kayo at tatalikod kayo sa inihatid ko, walang tungkulin sa akin kundi ang pagpapaabot sa inyo. Naipaabot ko na sa inyo ang lahat ng ipinasugo sa akin ni Allāh at ipinag-utos Niya sa akin na ipaabot ko. Lumitaw na sa inyo ang katwiran. Ipahahamak kayo ng Panginoon ko. Magdadala Siya ng mga taong iba pa sa inyo, na hahalili sa inyo. Hindi kayo makapipinsala kay Allāh ng isang pinsalang malaki ni maliit dahil sa pagpapasinungaling ninyo at pag-ayaw ninyo dahil Siya ay Walang-pangangailangan sa mga lingkod Niya. Tunay na ang Panginoon ko sa bawat bagay ay Mapagmasid. Siya ang nag-iingat sa akin laban sa kasagwaang ipinapakana ninyo sa akin."

Noong dumating ang utos Namin ng pagpapahamak sa kanila, pinaligtas Namin si Hūd at ang mga sumampalataya kasama niya sa pamamagitan ng isang awa mula sa Amin na umabot sa kanila. Pinaligtas Namin sila mula sa isang pagdurusang matindi na ipinarusa Namin sa mga kalipi niyang mga tagatangging sumampalataya.

Iyon ay [liping] `Ād na tumangging sumampalataya sa mga tanda ni Allāh, ang Panginoon nila, sumuway sa sugo nilang si Hūd, at tumalima sa utos ng bawat nagpapakamalaki sa katotohanan, na tagapagmalabis na hindi tumatanggap nito ni nagpapasakop dito.

Nakahabol sa kanila sa buhay na ito sa Mundo ang kahihiyan at ang pagtaboy mula sa awa ni Allāh. Gayon din sa Araw ng Pagbangon, sila ay mga palalayuin mula sa awa ni Allāh. Iyon ay dahilan sa kawalang-pananampalataya nila kay Allāh – pagkataas-taas Siya. Pansinin, kaya nagpalayo sa kanila si Allāh sa bawat kabutihan at nagpalapit Siya sa kanila sa bawat kasamaan.

Nagsugo si Allāh sa liping Thamūd ng kapatid nilang si Ṣāliḥ. Nagsabi siya: "O mga kalipi ko, sumamba kayo kay Allāh lamang; walang ukol sa inyo na anumang sinasambang nagiging karapat-dapat sa pagsamba na iba pa sa Kanya. Siya ay lumikha sa inyo mula sa alabok ng lupa sa pamamagitan ng paglikha sa ama ninyong si Adan mula rito at gumawa sa inyo bilang mga naninirahan dito. Kaya humiling kayo ng kapatawaran mula sa Kanya, pagkatapos manumbalik kayo sa Kanya sa pamamagitan ng paggawa ng mga pagtalima at pag-iwan sa mga pagsuway. Tunay na ang Panginoon ko ay Malapit sa sinumang nagpapakawagas sa Kanya sa pagsamba, Tagasagot sa sinumang dumalangin sa Kanya."