Adh-Dhariyat

Sumusumpa si Allāh sa mga hanging nagpapalipad ng alikabok,

at sa mga ulap na nagdadala ng masaganang tubig,

at sa mga daong na naglalayag sa dagat sa kadalian at kagaanan,

at sa mga anghel na nagbabahagi ng ipinag-utos ni Allāh na bahagiin kabilang sa mga nauukol sa mga lingkod,

tunay na ang ipinangangako sa inyo ng Panginoon ninyo na pagtutuos at pagganti ay talagang walang pag-aatubili rito,

at tunay na ang pagtutuos sa mga lingkod ay talagang magaganap sa Araw ng Pagbangon nang walang pasubali!

Sumusumpa si Allāh sa langit na maganda ang pagkalikha na may mga daan,

na tunay na kayo, O mga naninirahan sa Makkah, ay talagang nasa isang pagsasabing nagkakasalungatan na nagkakabanggaan. Minsan ay nagsasabi kayo na ang Qur'ān ay panggagaway, at minsan naman ay tula. Nagsasabi kayo na si Muḥammad ay manggagaway minsan, at minsan ay manunula.

Naibabaling palayo sa pananampalataya sa Qur'ān at sa Propeta – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – ang sinumang naibaling palayo ayon sa pagkakaalam ni Allāh batay sa kaalaman Niya na iyon ay hindi nananampalataya kaya naman hindi itinutuon sa kapatnubayan.

Isinumpa ang mga palasinungaling na nagsabi hinggil sa Qur'ān at hinggil sa Propeta nila ng sinabi nila,

na sila sa kamangmangan ay mga nalilingat sa Tahanang Pangkabilang-buhay, na hindi pumapansin doon.

Nagtatanong sila: "Kailan ang Araw ng Paggaganti?" Sila ay hindi nakaaalam niyon.

Kaya sasagot sa kanila si Allāh tungkol sa tanong nila: Sa araw na sila sa ibabaw ng Apoy ay pinagdurusa.

Sasabihin sa kanila: "Lasapin ninyo ang pagdurusa ninyo; ito ay ang dati ninyong hinihiling ang pagpapadali nito nang namamanata kayo nito bilang pangungutya!"

Tunay na ang mga tagapangilag magkasala sa Panginoon nila sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya sa Araw ng Pagbangon ay nasa mga taniman at mga bukal na dumadaloy,

habang mga kumukuha ng anumang ibinigay sa kanila ng Panginoon nila na masaganang ganti. Tunay na sila dati bago ng masaganang ganting ito ay mga tagagawa ng maganda sa Mundo.

Sila noon ay nagdarasal sa bahagi ng gabi; hindi sila natutulog kundi sa panahong kakaunti.

Sa oras ng mga huling bahagi ng gabi, humihiling sila ng kapatawaran mula kay Allāh para sa mga pagkakasala nila.

Sa mga yaman nila ay may karapatan – na ikinukusang-loob nila – para sa nanghihingi kabilang sa mga tao at para sa hindi nanghihingi sa kanila kabilang sa napagkaitan ng panustos dahil sa alinmang kadahilanang nangyari.

Sa lupa at anumang inilagay ni Allāh rito na mga bundok, mga dagat, mga ilog, mga punong-kahoy, mga halaman, at mga hayop ay may mga katunayan sa kakayahan ni Allāh para sa mga nakatitiyak na si Allāh ay ang Tagalikha, ang Tagaanyo,

at sa mga sarili ninyo, O mga tao, ay may mga katunayan sa kakayahan ni Allāh. Kaya hindi ba kayo nakakikita upang magsaalang-alang kayo?

Sa langit ay ang panustos ninyong pangmundo at panrelihiyon at naroon ang ipinangangako sa inyo na kabutihan o kasamaan.

Kaya sumpa man sa Panginoon ng langit at lupa, tunay na ang pagbubuhay ay talagang totoo na walang pagdududa roon, gaya ng walang pagdududa sa pagbigkas ninyo kapag bumibigkas kayo.

Dumating kaya sa iyo, O Sugo, ang salaysay ng mga panauhin ni Abraham – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – kabilang sa mga anghel na pinarangalan niya?

Nang pumasok sila sa kanya at nagsabi sila sa kanya ng kapayapaan ay nagsabi naman si Abraham bilang pagtugon sa kanila: "Kapayapaan," at nagsabi siya sa sarili niya: "Ang mga ito ay mga taong hindi namin nakikilala."

Kaya kumiling siya sa mag-anak niya nang pakubli, saka naghatid ang nasa piling nila ng isang guyang buo na mataba, dala ng isang pagpapalagay mula sa kanya na sila ay mga tao.

Kaya naglapit siya ng guya sa kanila at kinausap niya sila nang banayad: "Hindi ba kayo kakain ang inihain para sa inyo na pagkain?"

Kaya noong hindi sila kumain, nagkimkim siya sa sarili niya ng pangamba sa kanila ngunit nakatalos sila sa kanya kaya nagsabi sila habang mga nagpapanatag sa kanya: "Huwag kang mangamba; tunay na kami ay mga sugo mula sa ganang kay Allāh." Nagpabatid sila sa kanya ng ikinagagalak niya, na siya ay magkakaanak ng isang batang lalaking may maraming kaalaman. Ang ibinalitang nakagagalak ay si Isaac – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan.

Kaya noong narinig ng maybahay niya ang balitang nakasisiya, lumapit ito habang sumisigaw sa tuwa, saka tinampal nito ang mukha nito at nagsabi habang nagtataka: "Manganganak ba ang isang matandang babae gayong siya sa simula pa ay isang baog?"

Nagsabi rito ang mga anghel: "Ang ipinabatid namin sa iyo ay sinabi ng Panginoon mo. Ang anumang sinabi Niya ay walang makapagtutulak doon; tunay na Siya ay ang Marunong sa paglikha Niya at pagtatakda Niya, ang Maalam sa nilikha Niya at anumang naaangkop para sa kanila."

Nagsabi si Abraham – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – sa mga anghel: "Ano ang pumapatungkol sa inyo? Ano ang nilalayon ninyo?"

Nagsabi ang mga anghel bilang sagot sa kanya: "Tunay na kami ay ipinadala ni Allāh sa mga taong salarin na gumagawa ng mga pangit sa mga pagkakasala,

upang magpadala kami sa kanila ng mga batong yari sa luwad na nanigas,

tinatakan sa ganang Panginoon mo, O Abraham, na ipinadadala sa mga lumalampas sa mga hangganan ni Allāh, na mga tagapagpalabis sa kawalang-pananampalataya at mga pagsuway."

Kaya nagpalabas Kami ng sinumang dati ay nasa pamayanan ng mga kababayan ni Lot kabilang sa mga mananampalataya upang hindi tumama sa kanila ang tatama sa mga salarin na pagdurusa.

Ngunit wala kaming natagpuan sa pamayanan nilang ito maliban sa nag-iisang sambahayan ng mga tagapagpasakop. Sila ay ang mag-anak ni Lot – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan.

Nag-iwan Kami sa pamayanan ng mga kababayan ni Lot ng mga bakas ng pagdurusa, na nagpapatunay sa pagkaganap ng pagdurusa sa kanila upang magsaalang-alang nito ang sinumang nangangamba sa pagdurusang nakasasakit na tumama sa kanila para hindi gumawa ayon sa gawain nila upang maligtas doon.

Kay Moises, nang nagpadala Kami sa kanya kay Paraon kalakip ng mga katwirang maliwanag, ay may tanda para sa sinumang nangangamba sa pagdurusang nakasasakit.

Ngunit umayaw si Paraon – habang nangangaway sa pamamagitan ng lakas niya at kawal niya – sa katotohanan. Nagsabi siya tungkol kay Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan: "Siya ay manggagaway na nanggagaway ng mga tao, o baliw na nagsasabi ng hindi niya nauunawaan."

Kaya kinuha Namin siya mismo at ang mga kawal niya sa kabuuan nila at itinapon Namin sila sa dagat kaya nalunod sila at napahamak sila habang si Paraon ay nakagagawa ng maisisisi sa kanya na pagpapasinungaling at pag-aangkin na siya ay diyos.

Sa `Ād, ang lipi ni Hūd, ay may tanda para sa sinumang nangangamba sa pagdurusang nakasasakit nang nagpadala Kami sa kanila ng hangin na hindi nagdadala ng ulan, hindi nagpapabunga ng mga punung-kahoy, at walang biyaya.

Hindi ito nang-iiwan ng anumang tao o ari-arian o iba pa sa mga ito na pinuntahan nito malibang winasak nito iyon at iniwan nito iyon gaya ng nalumang nagkapira-piraso.

Sa Thamūd, ang lipi ni Ṣāliḥ – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – ay may tanda para sa sinumang nangangamba sa pagdurusang nakasasakit nang sinabi sa kanila: "Magtamasa kayo sa buhay ninyo bago ng pagwawakas ng mga taning ninyo."

Ngunit nagpakamalaki sila sa utos ng Panginoon nila at nagmataas sila bilang pagmamalaki sa pag-ayaw sa pananampalataya at pagtalima kaya dumaklot sa kanila ang lintik ng pagdurusa habang sila ay naghihintay ng pagbaba nito yayamang sila dati ay pinangakuan ng pagdurusa tatlong araw bago ng pagbaba nito.

Kaya hindi sila nakakaya na magtulak palayo sa kanila ng bumaba sa kanila na pagdurusa, at hindi sila nagkaroon ng lakas na maipampipigil nila.

Nagpasawi nga Kami sa mga kababayan ni Noe sa pamamagitan ng pagkalunod bago pa man ng mga nabanggit na ito; tunay na sila dati ay mga taong lumalabas sa pagtalima kay Allāh kaya naging karapat-dapat sila sa parusa Niya.

Ang langit ay ipinatayo Namin ito at hinusayan Namin ang pagpapatayo nito sa pamamagitan ng lakas, at tunay na Kami ay talagang tagapagpalawak ng mga gilid nito.

Ang lupa ay ginawa Namin ito na nakahimlay para sa mga nakatira sa ibabaw nito gaya ng banig para sa kanila, saka kay inam na tagapaghimlay Kami yayamang naghimlay Kami nito para sa kanila.

Mula sa bawat bagay ay lumikha kami ng magkapareha gaya ng lalaki at babae, ng langit at lupa, at ng katihan at karagatan nang sa gayon kayo ay magsasaalaala sa kaisahan ni Allāh na lumikha mula sa bawat bagay ng magkapareha at magsasaalaala kayo sa kakayahan Niya.

Kaya tumakas kayo mula sa parusa ni Allāh patungo sa gantimpala Niya sa pamamagitan ng pagtalima sa Kanya at kawalan ng pagsuway sa Kanya; tunay na ako para sa inyo, O mga tao, ay isang mapagbabala laban sa parusa Niya, na malinaw ang pagbabala.

Huwag kayong gumawa kasama kay Allāh ng isang iba pang sinasamba na sinasamba ninyo bukod pa sa Kanya; tunay na ako para sa inyo ay isang mapagbabalang laban dito, na malinaw ang pagbabala.

Tulad ng pagpapasinungaling na iyon na nagpasinungaling ang mga mamamayan ng Makkah, nagpasinungaling ang mga kalipunang nauna sapagkat walang dumating sa kanila na isang sugo mula sa ganang kay Allāh malibang nagsabi sila tungkol sa kanya: "Siya ay isang manggagaway o isang baliw."

Nagtagubilinan ba ang mga tagapanguna kabilang sa mga tagatangging sumampalataya at ang mga tagapagpahuli kabilang sa kanila sa pagpapasinungaling sa mga sugo? Hindi; bagkus nagbuklod sa kanila rito ang pagmamalabis nila.

Kaya umayaw ka, O Sugo, palayo sa mga tagapagpasinungaling na ito sapagkat ikaw ay hindi masisisi sapagkat dumating na sa kanila ang ipinasugo sa iyo sa kanila.

Huwag pumigil sa iyo ang pag-ayaw mo sa kanila sa pangangaral sa kanila at pagpapaalaala sa kanila. Kaya mangaral ka sa kanila at magpaalaala ka sa kanila sapagkat tunay na ang pagpapaalaala ay nagpapakinabang sa mga may pananampalataya kay Allāh.

Hindi Ako lumikha ng jinn at tao kundi para sa pagsamba sa Akin lamang at hindi Ako lumikha sa kanila upang gumawa sila para sa Akin ng katambal.

Hindi Ako nagnanais mula sa kanila ng isang panustos at hindi Ako nagnanais mula sa kanila na magpakain sila sa Akin.

Tunay na si Allāh ay ang Palatustos sa mga lingkod Niya sapagkat ang lahat ay mga nangangailangan ng panustos Niya, ang May Lakas, ang Matibay na walang nakadadaig sa Kanya na anuman. Ang lahat ng jinn at tao ay mga napasasailalim sa lakas Niya – kaluwalhatian sa Kanya.

Saka tunay na ukol sa mga lumabag sa katarungan sa mga sarili nila dahil sa pagpapasinungaling sa iyo, O Sugo, ay isang bahagi ng pagdurusa tulad ng bahagi ng mga kasamahan nilang nauna. Mayroon itong isang taning na tinakdaan, kaya huwag silang humiling mula sa Akin ng pagpapadali niyon bago ng taning niyon.

Kaya kapahamakan at kalugihan ay ukol sa mga tumangging sumampalataya kay Allāh at nagpasinungaling sa Sugo nila mula sa araw nila na pinangangakuan sila roon ng pagpababa ng pagdurusa sa kanila.