Al-Baqarah 2:114–167

Walang isang higit na matindi sa kawalang-katarungan kaysa sa pumigil na bigkasin ang pangalan ni Allāh sa mga masjid Niya kaya pumigil ito sa pagdarasal, pag-alaala [kay Allāh], at pagbigkas ng Qur'ān sa mga masjid. Nagpupunyagi ito habang nagsisikap na magpadahilan ng pagkasira ng mga ito at panggugulo sa mga ito sa pamamagitan ng pagwasak sa mga ito at pagpigil sa pagsasagawa ng pagsamba sa loob ng mga ito. Ang mga nagsisikap na iyon sa pagsira sa mga ito ay hindi nararapat para sa kanila na pumasok sa mga masjid ni Allāh malibang mga nangangambang kumakabog ang mga puso nila dahil sa taglay nilang kawalang-pananampalataya at pagbalakid sa mga masjid ni Allāh. Ukol sa kanila sa buhay na pangmundo ay isang kaabahan at isang panghahamak sa mga kamay ng mga mananampalataya, at ukol sa kanila sa Kabilang-buhay ay isang pagdurusang sukdulan dahil sa pagpigil nila sa mga tao sa mga masjid ni Allāh.

Kay Allāh ang pagmamay-ari ng silangan, ng kanluran, at ng anumang nasa pagitan ng dalawang ito. Nag-uutos Siya sa mga lingkod Niya ng anumang niloob Niya. Kaya saanman kayo bumabaling, tunay na kayo ay humaharap kay Allāh – pagkataas-taas Siya – sapagkat tunay na ang lagay ninyo sa pagharap sa Jerusalem o Ka`bah o kung nagkamali kayo sa qiblah o humirap sa inyo ang pagharap doon ay walang masama para sa inyo dahil ang mga dako sa kabuuan ng mga ito ay sa kay Allāh – pagkataas-taas Siya. Tunay na si Allāh ay Malawak na nakasasakop sa nilikha Niya sa awa Niya at pagpapadali Niya sa kanila, Maalam sa mga layunin nila at mga gawain nila.

Nagsabi ang mga Hudyo, ang mga Kristiyano, at ang mga Mushrik: "Gumawa si Allāh para sa sarili Niya ng anak." Pagkalayu-layo Siya at pagkabanal-banal Siya para roon sapagkat Siya ay ang Walang-pangangailangan sa nilikha Niya. Gumagawa lamang ng anak ang sinumang nangangailangan doon. Bagkus sa Kanya – kaluwalhatian sa Kanya at pagkataas-taas Siya – ang paghahari sa mga langit at lupa. Lahat ng mga nilikha ay mga alipin para sa Kanya – kaluwalhatian sa Kanya – na mga nagpapasailalim sa Kanya. Ginagawa Niya sa kanila ang anumang niloloob Niya.

Si Allāh – kaluwalhatian sa Kanya – ay ang tagapagtatag ng mga langit, lupa, at anumang nasa pagitan ng mga ito, nang walang naunang kahalintulad. Kapag nagtakda Siya ng isang panukala at nagnais Siya nito ay nagsasabi lamang Siya sa panukalang iyon na mangyari saka mangyayari ito ayon sa ninais Niya na mangyari, nang walang makapipigil sa utos Niya at pagpapasya Niya.

Nagsabi ang mga hindi nakaaalam kabilang sa mga May Kasulatan at mga tagapagtambal dala ng pagmamatigas sa katotohanan: "Bakit hindi kumakausap sa atin si Allāh nang walang isang tagapagpagitna o may pumupunta sa atin na isang palatandaang pisikal na natatangi sa atin?" Ang tulad sa sabi nilang ito ay sinabi ng mga kalipunang tagapagpasinungaling, bago pa niyan, sa mga sugo ng mga ito, kahit pa man nagkaiba-iba ang mga panahon nila at ang mga pook nila. Nagkawangisan ang mga puso ng mga ito sa mga puso ng mga nauna sa kanila sa kawalang-pananampalataya, pagmamatigas, at pagpapakapalalo. Nagpalinaw nga Kami ng mga tanda para sa mga taong nakatitiyak sa katotohanan. Kapag lumitaw ito sa kanila ay walang dumadapo sa kanila na isang pagdududa at walang pumipigil sa kanila na isang pagmamatigas.

Tunay na Kami ay nagsugo sa iyo, O Propeta, kalakip ng relihiyong totoo, na walang pag-aalangan hinggil dito, upang magbalita ka nakagagalak sa mga mananampalataya hinggil sa Paraiso at magbabala ka sa mga tagatangging sumampalataya hinggil sa Impiyerno. Walang tungkulin sa iyo kundi ang malinaw na pagpapaabot. Hindi magtatanong sa iyo si Allāh tungkol sa mga hindi sumampalataya sa iyo kabilang sa mga maninirahan sa Impiyerno.

Kumakausap si Allāh sa Propeta Niya habang nagtuturo, nagbibigay-babala, at nagsasabi sa kanya: "Hindi malulugod sa iyo ang mga Hudyo ni ang mga Kristiyano hanggang sa umiwan ka sa Islām at sumunod ka sa anumang nasa kanila. Sabihin mo: "Tunay ang Aklat ni Allāh at ang paglilinaw nito ay ang patnubay, sa totoo, hindi ang anumang nasa kanila na kabulaanan." Talagang kung nangyari ang pagsunod sa kanila mula sa iyo o mula sa isa sa mga tagasunod mo matapos na may dumating sa iyo na katotohanang maliwanag, hindi ka makatatagpo mula kay Allāh ng isang pakikipag-adya o isang tulong. Ito ay bahagi ng paglilinaw sa panganib ng pag-iwan sa katotohanan at pakikibagay sa mga alagad ng kabulaanan.

Nagsasalita ang Marangal na Qur'ān tungkol sa isang pangkat kabilang sa mga May Kasulatan, na gumagawa ayon sa nasa mga kamay nila na mga kasulatang ibinaba at sumusunod sa mga ito nang totoong pagsunod sa mga ito. Ang mga taong ito ay nakatatagpo sa mga kasulatang ito ng mga palatandaang nagpapatunay sa katapatan ni Propeta Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan. Dahil dito, nagmadali sila sa pagsampalataya sa kanya. May iba pang pangkat na nagpumilit naman sa kawalang-pananampalataya nito kaya ukol dito ang pagkalugi.

O mga anak ni Israel, alalahanin ninyo ang biyaya Kong panrelihiyon at pangmundo na ibiniyaya Ko sa inyo at alalahanin ninyo na Ako ay nagtangi sa inyo higit sa mga tao ng panahon ninyo sa pagkapropeta at paghahari.

Maglagay kayo sa pagitan ninyo at ng pagdurusa sa Araw ng Pagkabuhay ng isang pananggalang sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos ni Allāh at pag-iwas sa mga sinasaway Niya sapagkat tunay na sa araw na iyon ay hindi makapagdudulot – sa araw na iyon – ang isang kaluluwa para sa isang kaluluwa ng anuman, ni tatanggap mula rito sa araw na iyon ng alinmang pagtutubos maging gaano man kabigat ito, ni magpapakinabang dito sa araw na iyon ang isang pamamagitan mula sa isa pa maging gaano man kataas ang kalagayan niyon. Wala itong isang mapag-adyang mag-aadya rito, bukod pa kay Allāh.

Banggitin mo nang sinubok ni Allāh si Abraham – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – sa pamamagitan ng ipinag-utos Niya rito na mga patakaran at mga tungkulin, at nagsagawa naman ito sa mga iyon at lumubos sa [pagsasagawa sa] mga iyon ayon sa pinakaganap na paraan. Nagsabi si Allāh sa propeta Niyang si Abraham: "Tunay na Ako ay gagawa sa iyo para sa mga tao bilang tinutularang tutularan ka sa mga gawa mo at mga kaasalan mo." Nagsabi sa Abraham: "Gumawa Ka, O Panginoon, mula sa mga supling ko ng gayon din bilang mga pinunong tutularan sila ng mga tao." Nagsabi si Allāh, na sumasagot dito: "Hindi sumasakop ang kasunduan sa Akin para sa iyo sa pamumuno sa relihiyon sa mga tagalabag sa katarungan kabilang sa mga supling mo."

Banggitin mo noong ginawa ni Allāh ang Bahay na Binanal bilang isang pagbabalikan para sa mga tao, na kinahuhumalingan ng mga puso nila: sa tuwing lumilisan sila mula roon ay bumabalik sila roon; at ginawa Niya iyon bilang isang katiwasayan para sa kanila, na hindi sila inaaway roon. Nagsabi Siya sa mga tao: "Gumawa kayo mula sa bato – na tinatayuan noon ni Abraham habang siya nagtatayo ng Ka`bah – ng isang lugar para sa pagdarasal." Nagtagubilin Kami kay Abraham at sa anak niyang si Ismael ng pagdalisay ng Bahay na Binanal mula sa mga karumihan at mga anito, at ng paghahanda niyon para sa sinumang nagnais ng pagsamba roon sa pamamagitan ng pagsasagawa ng ṭawāf, i`tikāf, ṣalāh, at iba pa.

Banggitin mo, O Propeta, nang nagsabi si Abraham habang siya ay dumadalangin sa Panginoon niya: "Panginoon ko, gawin Mo ang Makkah na isang bayang matiwasay na hindi sumasailalim dito ang isa man sa kasamaan, tustusan Mo ang mga naninirahan dito mula sa mga uri ng mga bunga, at lagyan Mo ito ng panustos na natatangi sa mga mananampalataya sa Iyo at sa Huling Araw." Nagsabi si Allāh: "Ang sinumang tumangging sumampalataya kabilang sa inyo, tunay na Ako ay magpapatamasa sa kanya ng itinutustos Ko sa kanya sa Mundo ng isang tinatamasang kaunti. Pagkatapos sa Kabilang-buhay ay ipaaampon Ko siya nang sapilitan sa pagdurusa sa Impiyerno. Kay saklap ang hantungang kasasadlakan niya sa Araw ng Pagbangon!

Banggitin mo, O Propeta, nang nag-aangat noon sina Abraham at Ismael ng mga pundasyon ng Ka`bah habang silang dalawa ay nagsasabi nang may pagpapakumbaba at pagpapakaaba: "Panginoon namin, tanggapin Mo mula sa amin ang mga gawa namin, at kabilang sa mga ito ang pagpapatayo ng bahay na ito. Tunay na Ikaw ay ang Madinigin sa panalangin namin, ang Maalam sa mga layunin namin at mga gawain namin."

O Panginoon namin, at gawin Mo kami bilang mga sumusuko sa utos Mo, na mga nagpapasailalim sa Iyo, na hindi kami nagtatambal sa Iyo ng isa man. Gumawa Ka mula sa mga supling namin ng isang kalipunang sumusuko sa Iyo. Ipakilala Mo sa amin ang pagsamba sa Iyo kung papaano ito. Magpalampas Ka sa mga masagwang gawa namin at pagkukulang namin sa pagtalima sa Iyo. Tunay na Ikaw ay ang Palatanggap ng pagbabalik-loob ng sinumang nagbalik-loob kabilang sa mga lingkod Mo, ang Maawain sa kanila.

Panginoon namin, at magpadala Ka sa kanila ng isang sugong kabilang sa kanila mula sa mga supling ni Ismael, na bibigkas sa kanila ng mga talata Mong pinababa, magtuturo sa kanila ng Qur'ān at Sunnah, at magdadalisay sa kanila sa Shirk at mga bisyo. Tunay na Ikaw ay ang Malakas na Tagadaig, ang Marunong sa mga gawain Mo at mga kahatulan Mo.

Walang isang bumabaling palayo sa relihiyon ni Abraham – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – patungo sa iba pa roon na mga relihiyon kundi ang sinumang lumabag sa katarungan sa sarili niya dahil sa pagpapakahangal niya at kasagwaan ng pagbalangkas niya dahil sa pag-iwan niya sa katotohanan patungo sa pagkaligaw at nalugod siya para sa sarili ng pagkahamak. Talaga ngang pumili Kami kay Abraham sa Mundo bilang sugo at matalik na kaibigan. Tunay na siya sa Kabilang-buhay ay talagang kabilang sa mga maayos na gumanap sa isinatungkulin ni Allāh sa kanila kaya nagkamit sila ng pinakamataas sa mga antas.

Pumili sa kanya si Allāh dahil sa pagdali-dali niya sa pagpapasakop nang nagsabi sa kanya ang Panginoon niya: "Magpakawagas ka sa Akin sa pagsamba at magpasailalim ka sa Akin sa pagtalima." Kaya nagsabi siya, na tumutugon sa Panginoon niya: "Nagpasakop ako kay Allāh, ang Tagalikha ng mga tao, ang Tagatustos nila, at ang Tagapangasiwa ng mga kapakanan nila."

Nagtagubilin si Abraham sa mga anak niya ng pangungusap na ito: "Nagpasakop ako sa Panginoon ng mga nilalang." Nagtagubilin nito gayon din si Jacob sa mga anak niya. Nagsabi silang dalawa habang mga nanawagan sa mga anak nilang dalawa: "Tunay na si Allāh ay pumili para sa inyo ng relihiyong Islām kaya kumapit kayo rito hanggang sa dumating sa inyo ang kamatayan habang kayo ay mga tagapagpasakop (Muslim) kay Allāh sa panlabas at sa panloob."

O kayo ba ay mga nakadalo sa nangyari kay Jacob nang dumating sa kanya ang pagpanaw nang nagsabi siya sa mga anak niya habang nagtatanong sa kanila: "Ano ang sasambahin ninyo matapos ng kamatayan ko?" Nagsabi sila bilang sagot sa tanong niya: "Sasambahin namin ang Diyos mo at ang Diyos ng mga ninuno mong sina Abraham, Ismael, at Isaac: nag-iisang Diyos, walang katambal sa Kanya, habang kami sa Kanya lamang ay mga sumusuko at mga nagpapaakay."

Iyon ay isang kalipunang nagdaan na sa sinumang nagdaan bago ninyo kabilang sa mga kalipunan, at humantong iyon sa ipinauna niyon na gawa. Ukol doon ang nakamit niyon na maganda o masagwa at ukol sa inyo ang nakamit ninyo. Hindi kayo tatanungin tungkol sa mga gawa nila at hindi sila tatanungin tungkol sa mga gawa ninyo. Hindi masisisi ang isa dahil sa pagkakasala ng iba, bagkus gagantihan ang bawat isa dahil sa ipinauna niyang gawa. Kaya huwag umabala sa inyo ang gawain ng sinumang nagdaan bago ninyo palayo sa pagtingin sa gawa ninyo sapagkat tunay na ang isa ay hindi makikinabang, matapos ng awa ni Allāh, sa iba pa sa gawa niyang maayos.

Nagsabi ang mga Hudyo sa Kalipunang ito: "Maging mga Hudyo kayo, tatahak kayo sa landas ng kapatnubayan." Nagsabi ang mga Kristiyano: "Maging mga Kristiyano kayo, tatahak kayo sa landas ng kapatnubayan." Sabihin mo, O Propeta, habang sumasagot sa kanila: "Bagkus sumusunod kami sa relihiyon ni Abraham, na kumikiling palayo sa mga bulaang relihiyon patungo sa totoong relihiyon, at hindi siya naging kabilang sa mga nagtambal kasama kay Allāh ng isa man."

Sabihin ninyo, O mga mananampalataya, sa mga alagad ng bulaang pahayag na ito kabilang sa mga Hudyo at mga Kristiyano: "Sumampalataya kami kay Allāh at sa Qur'ān na pinababa sa amin. Sumampalataya kami sa pinababa kay Abraham at sa mga anak niyang sina Ismael, Isaac, at Jacob. Sumampalataya kami sa pinababa sa mga propeta kabilang sa anak ni Jacob. Sumampalataya kami sa Torah na ibinigay ni Allāh kay Moises at sa Ebanghelyo na ibinigay ni Allāh kay Jesus. Sumampalataya kami sa mga kasulatan na ibinigay ni Allāh sa mga propeta sa kalahatan. Hindi kami nagtatangi sa isa sa kanila para sumampalataya sa ilan at tumangging sumampalataya sa iba, bagkus sumasampalataya kami sa kanila sa kalahatan. Kami ay sa Kanya lamang – kaluwalhatian sa Kanya – mga nagpapaakay na mga nagpapasailalim."

Kaya kung sumampalataya ang mga Hudyo, ang mga Kristiyano, at ang iba pa sa kanila kabilang sa mga tagatangging sumampalataya ayon sa pananampalatayang tulad ng pananampalataya ninyo, napatnubayan nga sila tungo sa daang tuwid na kinalugdan ni Allāh. Kung umayaw sila sa pananampalataya sa pamamagitan ng pagpapasinungaling sa mga propeta sa kabuuan ng mga ito o ilan sa mga ito, sila lamang ay nasa isang pagsalungat at pangangaway. Huwag kang malungkot, O Propeta, sapagkat tunay na si Allāh ay sasapat sa iyo laban sa pananakit nila, hahadlang sa iyo ng kasamaan nila, at mag-aadya sa iyo laban sa kanila sapagkat Siya ay ang Madinigin sa mga sinasabi nila, ang Maalam sa mga layunin nila at mga ginagawa nila.

Manatili kayo sa relihiyon ni Allāh, na lumalang sa inyo ayon doon, sa panlabas at sa panloob. Walang pinakamaganda bilang relihiyon kaysa sa relihiyon ni Allāh sapagkat ito ay umaayon sa kalikasan ng pagkalalang, tagaakit ng mga kabutihan, at tagahadlang ng mga katiwalian. Sabihin ninyo: "Kami ay mga tagasamba kay Allāh, tanging sa Kanya; hindi kami nagtatambal kasama sa Kanya ng iba pa sa Kanya."

Sabihin mo, O Propeta: "Nakikipagtalo ba kayo sa amin, O mga May Kasulatan, hinggil sa kung kayo ay higit na malapit kay Allāh at sa relihiyon Niya kaysa sa amin dahil ang relihiyon ninyo ay higit na matanda at ang kasulatan ninyo ay higit na nauna ngunit tunay na iyon ay hindi magpapakinabang sa inyo? Si Allāh ay ang Panginoon natin sa kalahatan; hindi kayo natatangi roon. Ukol sa amin ang mga gawa namin, na hindi kayo pananagutin tungkol sa mga iyon; at ukol sa inyo ang mga gawa ninyo, na hindi kami pananagutin tungkol sa mga iyon. Bawat isa ay gagantihan sa gawa niya. Kami ay mga nagpapakawagas para kay Allāh sa pagsamba at pagtalima; hindi kami nagtatambal sa Kanya ng anuman."

O nagsasabi kayo, O mga May Kasulatan: "Tunay na sina Abraham, Ismael, Isaac, Jacob, at ang mga propeta mula sa mga anak ni Jacob noon ay nasa kapaniwalaan ng Hudaismo at Kristiyanismo?" Sabihin mo, O Propeta habang sumasagot sa kanila: "Kayo ba ay higit na maalam o si Allāh?" Kung nag-angkin sila na sila noon ay nasa kapaniwalaan ng mga iyon, nagsinungaling nga sila dahil ang pagpapadala sa mga iyon at ang pagkamatay ng mga iyon ay bago ng pagbaba ng Torah at Ebanghelyo! Nalaman dahil doon na ang sinasabi nila ay kasinungalingan laban kay Allāh at sa mga sugo Niya, at na sila ay nagtago ng katotohanang bumaba sa kanila. Walang isang higit na matindi sa kawalang-katarungan kaysa sa nagtago ng isang pagsaksing matibay na nasa ganang kanya, na nalaman niya mula kay Allāh, gaya ng gawain ng mga May Kasulatan. Si Allāh ay hindi nalilingat sa mga gawain ninyo. Gaganti Siya sa inyo sa mga ito.

Iyon ay isang kalipunang nagdaan na bago pa ninyo at humantong sa ipinauna niyon na gawain. Ukol doon ang nakamit niyon na mga gawa at ukol sa inyo ang nakamit ninyo. Hindi kayo tatanungin tungkol sa mga gawa nila at hindi sila tatanungin tungkol sa mga gawa ninyo. Kaya hindi dadaklutin ang isa dahil sa pagkakasala ng isa. Hindi ito makikinabang sa gawain ng iba pa rito, bagkus ang bawat isa ay gagantihan sa ipinauna nitong gawa.

Magsasabi ang mga mangmang na mahihina ang mga pagkaunawa kabilang sa mga Hudyo at sinumang nasa kauri nila kabilang sa mga mapagpaimbabaw: "Ano ang nagpabaling sa mga Muslim palayo sa qiblah ng Jerusalem na dating qiblah nila noon?" Sabihin mo, O Propeta, habang sumasagot sa kanila: "Sa kay Allāh lamang ang pagmamay-ari ng silangan, kanluran, at iba sa dalawang na mga dako. Naghaharap siya sa sinumang niloob Niya kabilang sa mga lingkod Niya tungo sa alinmang dakong niloob Niya. Siya – kaluwalhatian sa Kanya – ay nagpapatnubay sa sinumang niloloob Niya kabilang sa mga lingkod Niya tungo sa isang tuwid na daan, na walang pagkabaluktot doon ni paglihis."

Kung paanong gumawa si Allāh para sa inyo ng isang qiblah na kinalugdan Niya para sa inyo, gumawa siya sa inyo bilang kalipunang mabuti, makatarungan, makakatamtaman sa gitna ng mga kalipunan sa kabuuan ng mga ito sa mga pinaniniwalaan, mga pagsamba, at mga pakikitungo upang kayo sa Araw ng Pagbangon ay maging mga saksi para sa mga sugo ni Allāh na sila ay nagpaabot ng ipinag-utos sa kanila ni Allāh na ipaabot sa mga kalipunan nila, at upang ang Sugong si Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – gayon din ay maging isang saksi sa inyo na siya ay nagpaabot sa inyo ng ipinasugo sa inyo. Hindi gumawa si Allāh ng pagpapalit sa qiblah na dati mong hinaharapan, ang Jerusalem, maliban upang malaman Niya ayon sa kaalaman ng pagpapalitaw – na nagreresulta ito para roon ng pagganti – sa kung sino ang malulugod sa isinabatas Niya at magpapasakop doon para sumunod sa Sugo at kung sino naman ang tatalikod sa relihiyon nito at susunod sa mga pithaya nito para hindi magpasakop sa isinabatas ni Allāh. Talaga ngang ang pag-uutos ng pagpapalit sa unang qiblah ay mabigat maliban sa mga itinuon ni Allāh sa pananampalataya sa Kanya at sa [katotohanang] ang isinasabatas Niya para sa mga lingkod Niya ay isinasabatas Niya lamang dahil sa mga kasanhiang malalim. Hindi nangyaring si Allāh ay ukol na magsayang ng pananampalataya ninyo sa Kanya. Kabilang dito ang dasal ninyong dinasal ninyo bago ng pagpapalit sa qiblah. Tunay na si Allāh sa mga tao ay talagang Mahabagin, Maawain kaya hindi Siya nagpapahirap sa kanila ni nagsasayang sa gantimpala ng mga gawa nila.

Nakakita nga si Allāh, O Propeta, sa pagbaling ng mukha mo at pagtingin mo sa dako ng langit dala ng pag-aabang at pagsisiyasat para sa pagbaba ng pagkasi ng pumapatungkol sa qiblah at paglilipat niyon sa kung saan mo iniibig kaya ibabaling ka nga Niya sa isang qiblah na kalulugdan mo iyon at iibigin mo iyon. Ito ay ang Bahay na Pinakababanal ni Allāh sa halip ng Bahay ng Pinagbanalan ngayon. Kaya magbaling ka ng mukha mo sa dako ng Bahay na Pinakababanal ni Allāh sa Makkah al-Mukarramah. Saan man kayo naroon, O mga mananampalataya, ay humarap kayo sa dako niyon sa sandali ng pagsasagawa ng dasal. Tunay na ang mga binigyan ng Kasulatan kabilang sa mga Hudyo at mga Kristiyano ay talagang nakaaalam na ang paglipat ng qiblah ay ang katotohanang pinababa mula sa Tagalikha nila at Tagapangasiwa ng kapakanan nila dahil sa pagtitibay nito sa Kasulatan nila. Si Allāh ay hindi nalilingat sa anumang ginagawa ng mga tagaayaw na ito sa katotohanan. Bagkus Siya – kaluwalhatian sa Kanya – ay nakaaalam doon at maggagantimpala sa kanila roon.

Sumpa man kay Allāh, talagang kung dumating ka, O Propeta, sa mga binigyan ng Kasulatan kabilang sa mga Hudyo at mga Kristiyano, na nasasamahan ng bawat tanda at patotoo na ang paglipat ng qiblah ay katotohanan, hindi sila haharap sa qiblah mo dala ng pagmamatigas sa inihatid mo at pagmamalaki laban sa pagsunod sa katotohanan. Ikaw ay hindi haharap sa qiblah nila matapos na ibinaling ka ni Allāh palayo roon, at ang iba sa kanila ay hindi haharap sa qiblah ng iba sa kanila dahil ang bawat isa sa kanila ay nagpaparatang ng kawalang-pananampalataya sa ibang pangkat. Talagang kung sinunod mo ang mga pithaya ng mga ito hinggil sa pumapatungkol sa qiblah at iba pa rito na mga batas at mga patakaran noong matapos na may dumating sa iyo mula sa kaalamang tumpak na walang pag-aalangan hinggil doon, tunay na ikaw sa sandaling iyon ay talagang kabilang sa mga tagalabag sa katarungan dahil sa pag-iwan sa patnubay at pagsunod sa pithaya. Ang pakikipag-usap na ito ay para sa Propeta – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – dahil sa pahiwatig sa karumalan ng pagsunod sa kanila, gayon pa man tunay na si Allāh ay nagsanggalang sa Propeta Niya laban doon kaya ito ay pagbibigay-babala para sa Kalipunan niya matapos niya.

Ang mga binigyan Namin ng kasulatan kabilang sa mga maalam ng mga Hudyo at mga Kristiyano ay nakakikilala sa usapin ng paglipat ng qiblah, na kabilang sa mga palatandaan ng pagkapropeta ni Muḥammad – ang basbas at ang pagbati ng kapayapaan ay sumakanya – sa ganang kanila, kung papaanong nakakikilala sila sa mga anak nila at nakababatid sa mga ito sa iba pa sa mga ito. Sa kabila niyon, tunay na may isang pangkatin kabilang sa kanila na talagang nagkukubli sa katotohanang inihatid niya dala ng pagkainggit mula sa ganang mga sarili nila. Gumagawa sila niyon habang sila ay nakaaalam na iyon ay ang katotohanan

Ito ay ang katotohanan mula sa Panginoon mo kaya huwag ka nga, O Sugo, maging kabilang sa mga nagdududa sa katumpakan nito.

Bawat kalipunan kabilang sa mga kalipunan ay may dakong hinaharapan ng mga ito pisikal man o espirituwal. Bahagi niyon ang pagkakaiba-iba ng mga kalipunan sa qiblah ng mga ito at sa isinabatas ni Allāh para sa mga ito kaya hindi nakapipinsala ang pagkasarisari ng mga dako nila kung ayon sa utos ni Allāh at batas Niya. Kaya mag-unahan kayo, O mga mananampalataya, sa paggawa ng mga kabutihan na ipinag-utos sa inyong gawin ninyo. Magtitipon sa inyo si Allāh mula sa alinmang pook kayo naroon sa Araw ng Pagbangon upang gumanti Siya sa inyo sa gawa ninyo. Tunay na si Allāh sa bawat bagay ay May-kakayahan kaya hindi Siya nawawalang-kakayahan sa pagtipon sa inyo at pagganti sa inyo.

Mula sa aling pook ka lumabas at saan ka man naroon, O Propeta, ikaw at ang mga tagasunod mo, at nagnais kang magdasal, humarap ka sa dako ng Masjid na Pinakababanal sapagkat tunay na ito ay ang katotohanang ikinasi sa iyo mula sa Panginoon mo. Si Allāh ay hindi nalilingat sa anumang ginagawa ninyo, bagkus Siya ay nakababatid doon at gaganti sa inyo roon.

Mula sa alinmang pook lumabas ka, O Propeta, at nagnais kang magdasal, humarap ka sa dako ng Masjid na Pinakababanal; at sa alinmang pook naroon kayo, O mga mananampalataya, magharap kayo ng mga mukha ninyo sa dako niyon kapag nagnais kayong magdasal upang hindi magkaroon para sa mga tao ng isang katwirang ipangangatwiran nila laban sa inyo maliban sa mga lumabag sa katarungan kabilang sa kanila sapagkat tunay na sila ay mananatili sa pagmamatigas nila at mangangatwiran sa inyo sa pamamagitan ng pinakamahina sa mga katwiran. Kaya huwag kayong matakot sa kanila at matakot kayo sa Panginoon ninyo lamang sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya. Tunay na si Allāh ay nagsabatas nga ng pagharap sa Ka`bah alang-alang sa paglubos Niya ng biyaya Niya sa inyo sa pamamagitan ng pagbubukod sa inyo sa lahat ng mga kalipunan at alang-alang sa kapatnubayan ninyo tungo sa pinakamarangal na qiblah para sa mga tao.

Gaya ng pagbiyaya Namin sa inyo ng iba pang biyaya yayamang nagsugo Kami sa inyo ng isang Sugong kabilang sa mga sarili ninyo, na bumibigkas sa inyo ng mga tanda Namin, nagdadalisay sa inyo sa pamamagitan ng ipinag-uutos niya sa inyo na mga kabutihan at nakabubuti at ng sinasaway niya sa inyo na mga kasamaan at nakasasama, nagtuturo sa inyo ng Qur'ān at Sunnah, at nagtuturo sa inyo ng hindi ninyo dati nalalaman na mga pumapatungkol sa relihiyon ninyo at Mundo ninyo.

Kaya alalahanin ninyo Ako sa pamamagitan ng mga puso ninyo at mga bahagi ng katawan ninyo, aalalahanin Ko kayo sa pamamagitan ng pagbubunyi sa inyo at pangangalaga sa inyo sapagkat ang ganti ay kabilang sa uri ng gawain. Magpasalamat kayo sa Akin sa mga biyaya Kong ibiniyaya Ko sa inyo at huwag kayong tumangging sumampalataya sa Akin sa pamamagitan ng pagkakaila sa mga iyon at paggamit sa mga iyon sa anumang ipinagbawal sa inyo.

O mga sumampalataya, magpatulong kayo sa pamamagitan ng pagtitiis at pagdarasal sa pagsasagawa ng pagtalima kay Allāh at pagpapasakop sa utos Niya. Tunay na si Allāh ay kasama ng mga nagtitiis; nagtutuon Siya sa kanila at tumutulong siya sa kanila.

Huwag kayong magsabi, O mga mananampalataya, hinggil sa kalagayan ng mga napapatay sa pakikibaka sa landas ni Allāh: "Tunay na sila ay mga patay, na namatay gaya ng pagkamatay ng iba pa sa kanila," bagkus sila ay mga buhay sa ganang Panginoon nila subalit hindi kayo nakatatalos sa buhay nila dahil ito ay buhay na natatangi, na walang paraan para malaman ito malibang sa pamamagitan ng isang pagkasi mula kay Allāh – pagkataas-taas Siya.

Talagang susulitin nga Namin kayo sa pamamagitan ng mga uri ng mga kasawian, sa pamamagitan ng isang anumang kabilang sa pangamba mula sa mga kaaway ninyo at sa pamamagitan ng gutom dahil sa kakauntian ng pagkain, at sa pamamagitan ng isang kabawasan mula sa mga ari-arian dahil sa pagkawala ng mga ito o hirap ng pagkamit sa mga ito, sa pamamagitan ng isang kabawasan sa mga buhay dahil sa mga pinsalang nagpapahamak sa mga tao o sa pamamagitan ng pagkamartir sa landas ni Allāh, at sa pamamagitan ng isang kabawasan sa mga bunga. Magbalita ka, O Propeta, sa mga nagtitiis sa mga kasawiang iyon ng magpapagalak sa kanila sa Mundo at Kabilang-buhay.

Yaong mga kapag tinamaan sila ng isang kasawian mula sa mga kasawiang iyon ay nagsasabi sila nang may pagkalugod at pagpapasakop: "Tunay na kami ay pag-aari para kay Allāh: ginagawa Niya sa amin ang anumang niloob Niya. Tunay na kami ay sa Kanya mga manunumbalik sa Araw ng Pagbangon sapagkat Siya ay ang lumikha sa amin at nagmagandang-loob sa amin sa pamamagitan ng magkakaiba-ibang mga biyaya at tungo sa Kanya ang pagbabalikan namin at ang wakas ng nauukol sa amin."

Ang mga nailalarawang iyon sa katangiang ito ay may ukol sa kanila na pagbubunyi mula kay Allāh sa kanila sa Kapulungang Kataas-taasan ng mga anghel, at awa na bababa sa kanila. Ang mga iyon ay ang mga napapatnubayan tungo sa daan ng katotohanan.

Tunay na ang dalawang burol na kilala bilang Safá at Marwah malapit sa Ka`bah ay kabilang sa mga hayag na tanda ng Batas ng Islām. Kaya ang sinumang nagsadya sa Bahay [ni Allāh] para sa pagsasagawa ng gawaing-pagsamba ng ḥajj o gawaing-pagsamba ng `umrah ay walang kasalanan sa kanya na magparoon at magparito sa pagitan ng dalawang iyon. Sa pagkakaila ng kasalanan dito ay may kapanatagan para sa sinumang naasiwa kabilang sa mga Muslim sa pagparoon at pagparito sa pagitan ng mga iyon dala ng paniniwalang iyon ay bahagi ng nauukol sa Panahon ng Kamangmangan. Nilinaw nga ni Allāh na iyon ay bahagi ng mga gawaing-pagsamba ng ḥajj. Ang sinumang gumawa ng mga itinuturing na kaibig-ibig gaya ng mga pagtalima bilang nagkukusang-loob sa mga ito habang nagpapakawagas, tunay na si Allāh ay nagpapasalamat sa kanya, tatanggap ng mga iyon mula sa kanya, at gaganti sa kanya sa mga iyon. Si Allāh ay ang maaalam sa sinumang gumagawa ng kabutihan at nagiging karapat-dapat sa gantimpala.

Tunay na ang mga nagkukubli ng anumang pinababa na mga malinaw na patunay na nagpapatunay sa katapatan ng Propeta at anumang inihatid niya, kabilang sa mga Hudyo at mga Kristiyano, nang matapos na inihayag siya sa mga kasulatan nila, ang mga iyon ay itataboy ni Allāh mula sa awa Niya at dadalangin laban sa kanila ang mga anghel, ang mga propeta, at ang mga tao na mga magkakasama na itaboy sila mula sa awa Niya.

Maliban sa mga bumalik kay Allāh na mga nagsisisi sa pagkukubli sa mga tandang maliwanag na iyon, nagsaayos sa mga gawa nilang panlabas at panloob, at naglinaw sa ikinubli nilang katotohanan at patnubay. Ang mga iyon ay tatanggapin Ko ang pagbabalik nila sa pagtalima sa Akin. Ako ay ang Palatanggap ng pagbabalik-loob ng sinumang nagbalik-loob kabilang sa mga lingkod, ang Maaawain sa kanila.

Tunay na ang mga tumangging sumampalataya at namatay sa kawalang-pananampalataya bago nagbalik-loob mula roon, ang mga iyon ay ukol sa kanila ang sumpa ni Allāh sa pamamagitan ng pagtaboy sa kanila mula sa awa Niya at ukol sa kanila ang panalangin ng mga anghel at mga tao sa kabuuan nila sa pamamagitan ng pagtaboy mula sa awa ni Allāh at pagpapalayo mula roon,

na mga mamamalagi sa sumpang ito. Hindi pagagaanin sa kanila ang pagdurusa kahit iisang araw ni magpapaliban sa kanila sa Araw ng Pagbangon.

Ang sinasamba ninyong totoo, O mga tao, ay nag-iisang namumukod-tangi sa sarili Niya at mga katangian Niya; walang sinasamba ayon sa katapatan na iba pa sa Kanya. Siya ay ang Napakamaawain: ang may awang malawak, ang Maawain sa mga lingkod Niya yayamang nagbiyaya Siya sa kanila ng mga biyayang hindi mabibilang.

Tunay na sa pagkalikha sa mga langit at lupa at anumang nasa mga ito na mga kahanga-hanga sa nilikha, sa pagpapalitan ng gabi at maghapon, sa mga daong na naglalayag sa mga tubigan ng mga dagat na nagdadala ng pinakikinabangan ng mga tao na pagkain, kasuutan, pangangalakal, at iba pa kabilang sa kinakailangan nila, sa anumang pinababa ni Allāh mula sa langit na tubig saka nagbigay-buhay Siya sa pamamagitan nito sa lupa sa pamamagitan ng pinatutubo Niya rito na pananim at damo at sa ikinalat Niya rito na mga nilikhang buhay, at sa paglilipat sa mga hangin mula sa isang dako papunta sa isang dako, at sa mga ulap na pinaamo sa pagitan ng langit at lupa, tunay na lahat ng iyon ay talagang may mga tandang maliwanag sa kaisahan Niya – kaluwalhatian sa Kanya – para sa mga nakapag-uunawa sa mga katwiran at umiintindi sa mga patunay at mga patotoo.

Sa kabila ng mga tandang maliwanag na iyon, tunay na may mga tao na gumagawa sa iba pa kay Allāh bilang mga diyos na ginagawa nila bilang mga kaagaw kay Allāh – pagkataas-taas Siya – na iniibig nila kung paanong iniibig nila si Allāh samantalang ang mga sumampalataya ay higit na matindi sa pag-ibig kay Allāh kaysa sa mga ito para sa mga sinasamba ng mga ito dahil sila ay hindi nagtatambal kay Allāh ng iisa man at umiibig sa Kanya sa ginhawa at kagipitan. Ang mga iyon naman, tunay na sila ay umiibig sa mga diyos nila sa sandali ng kaginhawahan. Sa kagipitan naman ay wala silang dinadalanginan kundi si Allāh. Kung sana nakakikita ang mga tagalabag sa katarungan dahil sa pagtatambal nila at paggawa nila ng mga masagwang gawa sa kalagayan nila sa Kabilang-buhay kapag nasasaksihan na nila ang pagdurusa ay talagang malalaman sana nila na ang namumukod-tangi sa lakas sa kalahatan ay si Allāh, at na Siya ay matindi ang pagpaparusa sa sinumang sumuway sa Kanya. Kung sana nakikita nila iyon ay talagang hindi sana sila nagtambal sa Kanya ng iisa man.

Iyon ay kapag nagpapawalang-kaugnayan na ang mga pinunong sinusunod sa mga mahinang sumunod sa kanila dahil sa nakasasaksi na sila sa mga hilakbot sa Araw ng Pagbangon at mga kalamidad nito, [kapag] nagkalagut-lagot na sa kanila ang lahat ng mga kaugnayan ng kaligtasan at mga kaparaanan nito,

at nagsabi ang mga mahina at ang mga tagasunod: "Sana mayroon kaming isang pagbabalik sa Mundo para magpawalang-kaugnayan kami sa mga pinuno namin kung nagpawalang-kaugnayan sila sa amin." Kung paanong ipakikita sa kanila ni Allāh ang pagdurusang matindi sa Kabilang-buhay, ipakikita Niya sa kanila ang kahihinatnan ng pagsunod nila sa mga pinuno nila sa kabulaanan bilang mga pagsisisi at mga kalungkutan. Sila ay hindi makalalabas magpakailanman mula sa Apoy.