Al-Baqarah 2:168–215

O mga tao, kumain kayo mula sa nasa lupa mula sa hayop, halaman, at mga puno, na kabilang sa anumang ang pagtamo niyon ay ipinahihintulot at nakabubuti mismo, hindi masama; at huwag kayong sumunod sa mga tinatahak ng demonyo, na ipinapain niya sa inyo. Tunay na siya para sa inyo ay isang kaaway na maliwanag ang pangangaway. Hindi ipinahihintulot para sa nakapag-uunawa na sumunod sa kaaway niyang nagsisigasig sa pananakit sa kanya at pagkaligaw niya.

Siya ay nag-uutos lamang sa inyo ng anumang sumasagwa na mga kasalanan at anumang bumibigat na mga pagkakasala, at na magsabi kayo laban kay Allāh kaugnay sa mga pinaniniwalaan at mga batas ayon sa hindi kaalamang dumating sa inyo buhat kay Allāh at sa mga sugo Niya.

Kapag sinabi sa mga tagatangging sumampalatayang ito: "Sumunod kayo sa pinababa ni Allāh na patnubay at liwanag," nagsasabi sila habang mga nagmamatigas: "Bagkus sumusunod kami sa natagpuan namin sa mga magulang namin na mga paniniwala at mga tradisyon." Sumusunod ba sila ang mga magulang nila kahit ba ang mga ito ay hindi nakapag-uunawa ng anumang patnubay at liwanag, at hindi napapatnubayan tungo sa katotohanang kinalulugdan ni Allāh?

Ang paghahalintulad sa mga tumangging sumampalataya sa pagsunod nila sa mga ninuno nila ay gaya ng pastol na sumisigaw habang nananawagan sa mga hayop niya at nakaririnig naman ang mga ito sa tinig niya ngunit hindi nakauunawa sa sinasabi niya sapagkat sila ay mga bingi sa pagdinig ng katotohanan ayon sa pagdinig na makikinabang sila, na mga pipi na natahimik na ang mga dila nila sa pagbigkas sa katotohanan, na mga bulag sa pagkakita niyon. Dahil dito, hindi sila nakapag-uunawa sa patnubay na nag-aanyaya sa kanila.

O mga sumampalataya kay Allāh at sumunod sa Sugo Niya, kumain kayo mula sa mga kaaya-ayang itinustos sa inyo ni Allāh at pinayagan Niya para sa inyo. Magpasalamat kayo kay Allāh nang lantaran at patago sa ipinagmabuting-loob Niya sa inyo na mga biyaya. Bahagi ng pagpapasalamat sa Kanya – pagkataas-taas Siya – ay na magsagawa kayo ng pagtalima sa Kanya at umiwas kayo sa pagsuway sa Kanya kung kayo ay totoong sumasamba sa Kanya lamang at huwag kayong magtambal sa Kanya ng anuman.

Ipinagbawal lamang ni Allāh sa inyo mula sa mga pagkain ang namatay nang walang pagkatay na isinasabatas, ang ibinubong dugong dumadaloy, ang laman ng baboy, at ang anumang binanggitan ang iba pa sa pangalan ni Allāh sa sandali ng pagkakatay nito. Ngunit kapag napilitan ang tao na kumain ng anuman, samantalang siya ay hindi naman lumalabag sa katarungan sa pamamagitan ng pagkain mula roon nang walang pangangailangan ni lumalampas sa hangganan ng pangangailangan, ay walang kasalanan sa kanya ni kaparusahan. Tunay na si Allāh ay Mapagpatawad sa sinumang nagbalik-loob kabilang sa mga lingkod Niya, Maawain sa kanila. Bahagi ng awa Niya na Siya ay nagpapaumanhin sa pagkain ng mga ipinagbabawal na ito sa sandali ng pagkanapipilitan.

Tunay na ang mga nagtatago ng pinababa ni Allāh mula sa kasulatan at anumang naroon na katunayan sa katotohanan at pagkapropeta ni Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – gaya ng ginagawa ng mga Hudyo at mga Kristiyano, at ipinagbibili ito sa pamamagitan ng pagtatago nila rito dala ng isang kaunting kapalit gaya ng katungkulan o impluwensiya o yaman, ang mga iyon ay walang kinakain sa mga tiyan nila sa katunayan kundi ang magiging isang dahilan para pagdusahin sila sa Apoy. Hindi kakausap sa kanila si Allāh sa Araw ng Pagbangon sa paraang maiibigan nila, bagkus sa paraang ikasasama nila, at hindi Siya magdadalisay sa kanila ni pupuri sa kanila. Ukol sa kanila ay isang pagdurusang masakit.

Ang mga nailalarawang iyon ng pagtatago ng kaalaman na kinakailangan ng mga tao ay ang mga nagpalit ng kaligawan sa patnubay noong itinago nila ang kaalamang totoo at ipinagpalit sa parusa ni Allāh ang kapatawaran Niya. Kaya anong mapagtiis nila sa paggawa ng ikadadahilan para sa kanila ng pagpasok sa Apoy. Para bang sila ay hindi pumapansin sa nasa loob niyon na pagdurusa dahil sa pagtitiis nila roon.

Ang ganting iyon sa pagtatago sa kaalaman at patnubay ay dahilan sa si Allāh ay nagbaba ng mga kasulatang makadiyos kalakip ng katotohanan. Ito ay humihiling na linawin at huwag ilihim. Tunay na ang mga nagkaiba-iba hinggil sa mga kasulatang makadiyos sapagkat sumampalataya sila sa isang bahagi ng mga ito at nagtago sa ibang bahagi ng mga ito ay talagang nasa isang panig na malayo sa katotohanan.

Ang kabutihang kinalulugdan sa ganang kay Allāh ay hindi ang payak na pagharap sa dako ng silangan o kanluran at ang pagsasalitan doon. Subalit ang kabutihan na buong kabutihan ay nasa sinumang sumampalataya kay Allāh bilang nag-iisang Diyos; sumampalataya sa Araw ng Pagbangon, sa lahat ng mga anghel, sa lahat ng mga kasulatang pinababa, at sa lahat ng mga propeta nang walang pagtatangi-tangi; gumugol ng yaman – sa kabila ng pagkaibig dito at pagkasigasig dito – sa mga may pagkakamag-anakan, sa sinumang nawalan ng ama nang mababa sa edad ng pagbibinata (o pagdadalaga), sa mga may pangangailangan, sa estrangherong kinapos sa paglalakbay malayo sa mag-anak niya at bayan niya, sa mga dumanas ng isang pangangailangang nag-oobliga ng panghihingi sa mga tao, at sa pagbayad ng salapi sa pagpapalaya ng alipin mula sa pagkaalipin at pagkabihag; nagpanatili ng dasal sa pamamagitan ng pagsasagawa nito nang lubusan ayon sa ipinag-utos ni Allāh; nagbigay ng zakāh na kinakailangan; mga tumutupad sa kasunduan sa kanila kapag nakipagkasunduan sila; lalo na sa mga nagtitiis sa karalitaan at kahirapan, karamdaman, at sa sandali ng pakikipaglaban sapagkat hindi sila tumatakas. Ang mga nailalarawang iyon sa mga katangiang ito ay ang mga nagpakatotoo kay Allāh sa pananampalataya nila at mga gawain nila. Ang mga iyon ay ang mga tagapangilag magkasala, na mga sumunod sa ipinag-utos sa kanila ni Allāh at umiwas sa sinaway sa kanila ni Allāh.

O mga sumampalataya kay Allāh at sumunod sa Sugo Niya, isinatungkulin sa inyo – kaugnay sa pumapatungkol sa mga nakapapatay ng ibang tao nang may pananadya at paglabag – ang pagpaparusa sa pumatay ng tulad sa krimen niya kaya naman ang malaya ay papatayin dahil sa malaya, ang alipin ay papatayin dahil sa alipin, at ang babae ay papatayin dahil sa babae. Ngunit kung nagpaumanhin ang napatay bago mamatay o nagpaumanhin ang katangkilik ng napatay kapalit ng bayad-pinsala – na isang halaga ng salapi na ibabayad ng nakapatay kapalit ng pagpapaumanhin sa kanya – kailangan sa sinumang nagpaumanhin ang pag-oobliga sa nakapatay sa paghiling sa bayad-pinsala nang ayon sa makatuwiran, hindi ayon sa panunumbat at pamiminsala, at kailangan naman sa nakapatay ang magsagawa ng bayad-pinsala ayon sa isang pagmamagandang-loob nang walang pagpapatagal at pagpapaliban. Yaong pagpapaumanhin at pagtanggap ng bayad-pinsala ay isang pagpapagaan mula sa Panginoon ninyo sa inyo at isang awa sa Kalipunang ito. Kaya ang sinumang nangaway sa nakapatay matapos yaong pagpapaumanhin at pagtanggap ng bayad-pinsala, ukol sa kanya ay isang pagdurusang masakit mula kay Allāh – pagkataas-taas Siya.

Ukol sa inyo sa anumang isinabatas ni Allāh na ganting-pinsala ay buhay para sa inyo dahil sa pangangalaga sa mga buhay ninyo at pagpigil ng pangangaway sa gitna ninyo. Natatalos iyon ng mga may isip na nangingilag magkasala kay Allāh – pagkataas-taas Siya – sa pamamagitan ng pagpapaakay sa batas Niya at paggawa sa utos Niya.

Inobliga sa inyo, kapag darating sa isa sa inyo ang mga palatandaan ng kamatayan at ang mga dahilan nito kung mag-iiwan siya ng maraming yaman, na magsatagubilin para sa mga magulang at mga may pagkakamag-anak ng ayon sa nilimitahan sa kanya ng Batas ng Islām, na hindi lalampas sa isang katlo ng yaman. Ang paggawa nito ay isang tungkuling binigyang-diin sa mga tagapangilag magkasala kay Allāh – pagkataas-taas Siya. Nangyari nga ang patakarang ito bago ng pagbaba ng mga talata ng mga pagmamana; ngunit noong bumaba na ang mga talata ng pagmamana, nilinaw ng mga ito kung sino ang magmamana sa patay at ang kantidad ng mamanahin.

Kaya ang sinumang nagbago sa tagubilin sa pamamagitan ng pagdaragdag o pagbabawas o pagpigil matapos ng pagkakaalam niya ng tagubilin, ang pagkakasala sa pagpapalit na iyon ay sa mga nagbago hindi sa nagtagubilin. Tunay na si Allāh ay Madinigin sa mga sinasabi ng mga lingkod Niya, Maalam sa mga ginagawa nila: walang nakalulusot sa Kanya na anuman sa mga kalagayan nila.

Ngunit ang sinumang nakaalam mula sa may-ari ng tagubilin ng isang pagkiling palayo sa katotohanan o isang pang-aapi sa tagubilin saka nagsaayos siya sa itiniwali ng tagapagsatagubilin sa pamamagitan ng pagpapayo rito at nagsaayos sa pagitan ng mga nagkakaiba-iba sa tagubilin, walang kasalanan sa kanya roon, bagkus siya ay pabubuyaan sa pagsasaayos niya. Tunay na si Allāh ay Mapagpatawad sa sinumang nagbabalik-loob kabilang sa mga lingkod Niya, Maawain sa kanila.

O mga sumampalataya kay Allāh at sumunod sa Sugo Niya, inobliga sa inyo ang pag-aayuno mula sa Panginoon ninyo kung paanong inobliga ito sa mga kalipunan bago pa ninyo, nang sa gayon kayo ay mangingilag magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng paglagay ninyo sa pagitan ninyo at ng pagdurusang dulot Niya ng isang pananggalang sa pamamagitan ng mga gawang maayos, na kabilang sa pinakamabigat sa mga ito ay ang pag-aayuno.

Ang pag-aayunong isinatungkulin sa inyo ay na mag-ayuno kayo sa mga araw na kakaunti ng isang taon; ngunit ang sinumang kabilang sa inyo ay may-sakit na isang sakit na humihirap sa kanya ang pag-aayuno o naglalakbay, maaari sa kanya na tumigil-ayuno, pagkatapos kailangan sa kanya na magbayad-ayuno ng kasing dami ng itinigil-ayuno na mga araw. Kailangan sa mga nakakakaya sa pag-aayuno ay isang pantubos, kapag tumigil-ayuno sila. Ito ay pagpapakain ng isang dukha kapalit sa bawat araw na tumigil-ayuno sila. Ang sinumang nagdagdag sa pagpapakain ng iisang dukha o nagpakain nito kasama ng pag-aayuno, iyon ay higit na mabuti para sa kanya. Ang pag-aayuno ninyo ay higit na mabuti para sa inyo kaysa sa pagtigil-ayuno at pagbibigay ng pantubos, kung kayo ay nakaaalam sa taglay ng pag-aayuno na kalamangan. Ang patakarang ito noon ay sa unang [pagkakataong] isinabatas ni Allāh ang pag-aayuno sapagkat noon ang sinumang nagnais ay nag-aayuno at ang sinumang nagnais ay tumitigil-ayuno at nagpapakain. Pagkatapos nagsatungkulin si Allāh ng pag-aayuno matapos niyon at nag-obliga nito sa bawat nasa hustong gulang na nakakakaya.

Ang buwan ng Ramaḍān ay ang sinimulan ng pagbaba ng Qur’an sa Propeta – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – sa Gabi ng Pagtatakda. Nagpababa nito si Allāh bilang kapatnubayan para sa mga tao. Mayroon itong mga patunay na maliwanag mula sa patnubay at saligan sa pagitan ng katotohanan at kabulaanan. Kaya ang sinumang nakadalo sa buwan ng Ramaḍān habang siya ay nananatili sa isang lugar at malusog ay mag-ayuno siya nito bilang tungkulin. Ang sinumang maysakit na nagpapahirap sa kanya ang pag-aayuno o nasa isang paglalakbay ay maaari sa kanya na tumigil sa pag-aayuno. Kapag tumigil siya sa pag-aayuno, ang isinasatungkulin sa kanya ay na magbayad-ayuno sa mga araw na iyon na tumigil siya sa pag-aayuno. Nagnanais si Allāh sa isinabatas Niya para sa inyo na magpatahak sa inyo sa landas ng ginhawa hindi hirap, upang lumubos kayo sa bilang ng pag-aayuno ng buwang ito sa kabuuan nito, upang dumakila kayo kay Allāh matapos ng wakas ng buwan ng Ramaḍān at sa Araw ng `Īd dahil sa nagtuon Siya sa inyo para sa pag-aayuno rito at tumulong Siya sa inyo sa paglubos nito, at nang sa gayon kayo ay magpapasalamat sa Kanya sa kapatnubayan ninyo sa Relihiyong ito na kinalugdan Niya para sa inyo.

Kapag nagtanong sa iyo, O Propeta, ang mga lingkod Ko tungkol sa lapit Ko at pagsagot Ko sa panalangin nila, tunay na Ako ay malapit sa kanila, na nakaaalam sa mga kalagayan nila, na nakaririnig sa panalangin nila, kaya hindi sila mangangailangan ng mga tagapagpagitna ni ng pagtataas ng mga tinig nila. Tumutugon Ako sa panalangin ng dumadalangin kapag dumalangin siya sa Akin na nagpapakawagas sa panalangin niya. Kaya magpaakay sila sa Akin at sa mga utos Ko at magpakatatag sila sa pananampalataya nila sapagkat tunay na iyon ay ang pinakakapaki-pakinabang na paraan para sa pagsagot Ko, nang sa gayon sila ay tatahak sa pamamagitan niyon sa landas ng katinuan sa mga kapakanan nilang panrelihiyon at pangmundo.

Noong sa simula, ipinagbabawal sa lalaki, kapag natulog sa gabi ng pag-aayuno at pagkatapos nagising bago ng madaling-araw, na kumain o lumapit sa maybahay niya, ngunit nagpawalang-bisa si Allāh niyon. Nagpahintulot si Allāh sa inyo, O mga mananampalataya, sa mga gabi ng pag-aayuno ng pakikipagtalik sa mga maybahay ninyo sapagkat sila ay panakip at pananggalang sa imoralidad para sa inyo at kayo ay panakip at pananggalang sa imoralidad para sa kanila. Hindi makapagwawaksi ang isa't isa sa inyo. Nakaalam si Allāh na kayo noon ay nagtataksil sa mga sarili ninyo sa pamamagitan ng paggawa sa sinaway Niya sa inyo kaya naawa Siya sa inyo, tumanggap sa pagbabalik-loob ninyo, at nagpagaan sa inyo. Kaya ngayon, makipagtalik kayo sa kanila at humiling kayo ng itinakda ni Allāh para sa inyo na mga supling. Kumain kayo at uminom kayo sa gabi sa kabuuan nito hanggang sa luminaw sa inyo ang pagsikat ng totoong madaling-araw sa pamamagitan ng kaputian ng madaling-araw at pagkahiwalay nito sa kaitiman ng gabi. Pagkatapos lubusin ninyo ang pag-aayuno sa pamamagitan ng paghinto sa mga nakasisira sa pag-aayuno mula sa pagsikat ng madaling-araw hanggang sa lumubog ang araw. Huwag kayong makipagtalik sa mga maybahay habang kayo ay mga namamalagi sa mga masjid dahil iyon ay makasisira roon. Ang mga patakarang nabanggit na iyon ay mga hangganan ni Allāh sa pagitan ng ipinahihintulot at ipinagbabawal kaya huwag kayong lumapit sa mga ito kailanman sapagkat tunay na ang sinumang lumapit sa mga hangganan ni Allāh ay halos masadlak sa ipinagbabawal. Sa pamamagitan ng tulad ng maliwanag na hayag na paglilinaw na ito para sa mga patakarang iyon naglilinaw si Allāh sa mga tanda Niya para sa mga tao, nang sa gayon sila ay mangingilag magkasala sa Kanya sa pamamagitan ng paggawa sa ipinag-utos Niya at pag-iwan sa sinaway Niya.

Huwag kumuha ang iba sa inyo ng yaman ng iba pa sa inyo sa paraang hindi isinabatas gaya ng pagnanakaw, pangangamkam, at pandaraya. Huwag kayong makipag-alitan hinggil sa mga ito sa mga namamahala upang makakuha kayo ng isang pangkatin mula sa mga yaman ng mga tao habang mga nasasangkot sa pagsuway samantalang kayo ay nakaaalam na si Allāh ay nagbawal niyon sapagkat ang paglalakas-loob sa pagkakasala kalakip ng kaalaman ng pagbabawal rito ay higit na matindi sa kapangitan at higit na mabigat sa kaparusahan.

Nagtatanong sila sa iyo, O Sugo, tungkol sa pagkabuo ng mga bagong buwan at pagbabago ng mga kalagayan ng mga ito. Sabihin mo habang sumasagot sa kanila tungkol sa kasanhian niyon: "Tunay na ang mga ito ay mga sukatan ng panahon para sa mga tao. Nakaaalam sila sa pamamagitan ng mga ito sa mga oras ng mga pagsamba nila gaya ng mga buwan ng ḥajj, buwan ng pag-aayuno, at pagkalubos ng panahon sa [pagbibigay ng] zakāh, at nakaalam sila sa mga oras nila sa mga pakikitungo gaya ng pagtatakda ng mga taning ng mga bayad-pinsala at mga utang." Ang pagpapakabuti at ang kabutihan ay hindi na pumunta kayo sa mga bahay mula sa mga likod ng mga ito sa panahon ng iḥrām ninyo sa ḥajj at `umrah, gaya ng inaakala ninyo noon sa Panahon ng Kamangmangan, bagkus ang pagpapakabuti sa totohanan ay ang pagpapakabuti ng sinumang nangilag magkasala kay Allāh sa lantaran at pakubli. Subalit ang pagpunta ninyo sa mga bahay mula sa mga pintuan ng mga ito, iyan ay higit na madali para sa inyo at higit na malayo sa hirap dahil si Allāh ay hindi nag-atang sa inyo ng anumang may pabigat at pahirap sa inyo. Maglagay kayo sa pagitan ninyo at ng pagdurusang dulot ni Allāh ng isang pananggalang gaya ng gawang maayos, nang sa gayon kayo ay magtatagumpay sa pagtamo ng minimithi ninyo at ng kaligtasan mula sa kinasisindakan ninyo.

Makipaglaban kayo – sa paghahangad na mag-angat ng Salita ni Allāh – sa mga kumakalaban sa inyo kabilang sa mga tagatangging sumampalataya upang bumalakid sila sa inyo sa Relihiyon ni Allāh. Huwag kayong lumampas sa mga hangganan ni Allāh sa pamamagitan ng pagpatay sa mga bata, mga babae, at mga matanda, o sa pamamagitan ng pagluray sa mga patay, at tulad niyon. Tunay na si Allāh ay hindi umiibig sa mga lumalampas sa mga hangganan Niya kaugnay sa isinabatas Niya at inihatol Niya.

Patayin ninyo sila saanman kayo nakatagpo sa kanila at palisanin ninyo sila mula sa pook na nagpalisan sila sa inyo, ang Makkah. Ang panliligalig na nagreresulta ng pagbalakid sa mananampalataya sa relihiyon niya at pagbabalik niya sa kawalang-pananampalataya ay higit na mabigat kaysa sa pagpatay. Huwag kayong magpasimula sa kanila sa pakikipaglaban sa tabi ng Masjid na Pinakababanal bilang pagdakila dito hanggang sa magpasimula sila sa inyo sa pakikipaglaban dito. Ngunit kung nagpasimula sila sa pakikipaglaban sa Masjid na Pinakababanal ay patayin ninyo sila. Ang tulad ng ganting ito – ang pagpatay sa kanila kapag nangaway sila sa Masjid na Pinakababanal – ay magiging ganti sa mga tagatangging sumampalataya.

Ngunit kung tumigil sila sa pakikipaglaban sa inyo at kawalang-pananampalataya nila, tigilan ninyo sila. Tunay na si Allāh ay Mapagpatawad sa sinumang nagbalik-loob kaya hindi Siya nagpaparusa sa kanila dahil sa mga pagkakasala nilang nauna, Maawain sa kanila: hindi Siya nagmamadali sa kanila sa kaparusahan.

Makipaglaban kayo sa mga tagatangging sumampalataya hanggang sa walang mangyaring pagtatambal mula sa kanila ni pagbalakid sa mga tao sa landas ni Allāh ni kawalang-pananampalataya, at ang relihiyong nangingibabaw ay ang Relihiyon ni Allāh. Kaya kung tumigil sila sa kawalang-pananampalataya nila at pagbalakid nila sa landas ni Allāh, iwan ninyo ang pakikipaglaban sa kanila sapagkat tunay na walang pang-aaway kundi sa mga tagalabag sa katarungan sa pamamagitan ng kawalang-pananampalataya at pagbalakid sa landas ni Allāh.

Ang Buwang Pinakababanal, na nagpakaya sa inyo si Allāh dito ng pagpasok sa Makkah at pagsasagawa ng `umrah noong taong 7 AH, ay panumbas sa Buwang Pinakababanal na bumabalakid sa inyo roon ang mga tagapagtambal sa [pagpasok sa] Makkah noong taong 6 AH. Ang mga paglabag – gaya ng paglabag sa Bayang Pinakababanal, Buwang Pinakababanal, at iḥrām – ay ipinatutupad sa mga ito ang ganting-pinsala sa panig ng mga nangangaway. Kaya ang sinumang nangaway sa inyo sa mga ito ay makitungo kayo sa kanya ng tulad sa gawain niya at huwag kayong lumampas sa hangganan ng pagtutulad. Tunay na si Allāh ay hindi umiibig sa mga lumalampas sa mga hangganan Niya. Mangamba kayo kay Allāh sa paglampas sa ipinahintulot Niya para sa inyo. Alamin ninyo na si Allāh ay kasama ng mga tagapangilag magkasala sa Kanya sa pamamagitan ng pagtutuon at pag-alalay.

Gumugol kayo ng salapi sa pagtalima kay Allāh gaya ng pakikibaka at iba pa rito. Huwag kayong magbulid sa mga sarili ninyo sa pagkapahamak sa pamamagitan ng pag-iwan ninyo sa pakikibaka at pagkakaloob alang-alang dito o sa pamamagitan ng pagbulid ninyo sa mga sarili ninyo sa anumang nagiging isang dahilan para sa pagkapahamak ninyo. Magpakahusay kayo sa mga pagsamba ninyo, mga pakikitungo ninyo, at mga kaasalan ninyo; tunay na si Allāh ay umiibig sa mga nagpapakahusay sa lahat ng mga nauukol sa kanila kaya pinabibigat Niya para sa kanila ang gantimpala at itinutuon Niya sila sa pagkagabay.

Isagawa ninyo nang lubusan ang ḥajj at ang `umrah habang mga naghahangad [ng kaluguran] ng mukha ni Allāh – pagkataas-taas Siya. Ngunit kapag napigilan kayo sa paglubos ng mga ito dahil sa isang sakit o isang kaaway o tulad niyon, kailangan sa inyo ng pagkakatay ng anumang madaling nakamit na handog gaya ng mga kamelyo o mga baka o mga tupa upang makakalas kayo mula sa iḥrām ninyo. Huwag kayong mag-ahit ng mga ulo ninyo o magpaikli ng buhok ng mga ito hanggang sa umabot ang handog sa pinaglalagyan na ipinahihintulot doon ang pagkakatay nito. Ngunit kung siya ay napigilan [sa pagpasok] sa Ḥaram, magkatay siya saanman napigilan. Kung siya ay hindi napigilan [sa pagpasok] sa Ḥaram, magkatay siya sa Ḥaram sa Araw ng Pag-aalay at sa matapos nito sa mga araw ng Tashrīq. Ang sinumang kabilang sa inyo na maysakit o sa kanya ay may isang pinsala sa buhok ng ulo niya gaya ng kuto o tulad nito kaya nag-ahit siya ng ulo niya dahilan doon, walang maisisisi sa kanya. Kailangan sa kanya na tumubos nito kapalit niyon, na maaaring sa pamamagitan ng pag-ayuno ng tatlong araw o sa pamamagitan ng pagpapakain ng anim na dukhang kabilang sa mga dukha ng Ḥaram o sa pamamagitan ng pagkakatay ng isang tupang ipamamahagi sa mga maralita ng Ḥaram. Kaya kapag kayo ay hindi mga nangangamba, ang sinumang nagtamasa kabilang sa inyo ng `umrah sa mga buwan ng ḥajj at nagpatuloy sa pagkabawal sa kanya mula sa mga ipinagbabawal sa iḥrām hanggang sa magsagawa siya ng iḥrām sa ḥajj ng taon na ito, magkatay siya ng anumang madaling makamit para sa kanya na isang tupa o makilahok siya sa pitong tao sa pagkakatay ng isang kamelyo o isang baka. Ngunit kapag hindi siya nakakaya sa pag-aalay, kailangan sa kanya ang pag-aayuno ng tatlong araw sa mga araw ng mga pag-aalay bilang kapalit dito at kailangan sa kanya ang pag-aayuno ng pitong araw matapos ng pagbabalik niya sa mag-anak niya upang ang kabuuan ng mga araw ay maging lubos na sampung araw. Ang [iḥrām na] tamattu` na iyon kalakip ng pagkakailangan ng alay o pag-aayuno para sa walang-kakayahan sa pag-aalay ay para sa hindi mga naninirahan sa Ḥaram at sinumang naninirahan sa malapit sa Ḥaram. Mangilag kayong magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng pagsunod sa isinabatas Niya at ng pagdakila sa mga hangganan Niya. Alamin ninyo na si Allāh ay matindi ang parusa sa sinumang lumabag sa utos Niya.

Ang panahon ng ḥajj ay mga buwang nalalaman. Nagsisimula ito sa buwan ng Shawwāl at nagwawakas sa ikasampu ng Dhulḥijjah. Kaya ang sinumang nagsatungkulin sa sarili niya ng ḥajj sa mga buwang ito at nagsagawa ng iḥrām dito ay naging bawal sa kanya ang pagtatalik at ang mga paunang gawain nito. Nabibigyang-diin sa panig niya ang pagkabawal sa paglabas sa pagtalima kay Allāh sa pamamagitan ng paggawa ng mga pagsuway dala ng kadakilaan ng panahon at pook. Ipinagbabawal sa kanya ang pakikipagtalong nagpapahantong sa galit at alitan. Ang anumang ginagawa ninyo na kabutihan ay nakaaalam nito si Allāh kaya gaganti Siya sa inyo roon. Magpatulong kayo sa pagsasagawa ng ḥajj sa pamamagitan ng pagkuha ng kakailanganin ninyo na pagkain at inumin. Alamin ninyo na ang pinakamabuti sa pinagpapatulungan ninyo sa lahat ng mga pumapatungkol sa inyo ay ang pangingilag sa pagkakasala kay Allāh – pagkataas-taas Siya. Kaya matakot kayo kay Allāh sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga ipinagbabawal Niya, O mga may matinong pang-unawa.

Hindi sa inyo isang kasalanan na maghanap kayo ng panustos na ipinahihintulot sa pamamagitan ng pangangalakal at iba pa rito sa panahon ng pagsasagawa ng ḥajj. Kaya kapag lumisan kayo mula sa `Arafāt, matapos ng pagtigil ninyo roon sa araw ng ikasiyam habang mga dumadako sa Muzdalifah sa gabi ng ikasampu ng Dhulḥijjah, ay alalahanin ninyo si Allāh sa pamamagitan ng tasbīḥ (pagsabi ng subḥāna-llāh), tahlīl (pagsabi ng lā ilāha illa-llāh), at pagdalangin sa tabi ng Bantayog na Pinakababanal sa Muzdalifah. Alalahanin ninyo si Allāh dahil sa kapatnubayan Niya sa inyo tungo sa mga palatandaan ng Relihiyon Niya at mga gawaing-pagsamba ng ḥajj sa Bahay Niya sapagkat kayo nga noon bago pa niyon ay kabilang sa mga nalilingat sa Batas Niya.

Pagkatapos lumisan kayo mula sa `Arafāt gaya ng ginagawa ng mga taong tumutulad kay Abraham – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – hindi gaya ng ginagawa ng sinumang hindi tumitigil doon kabilang sa mga tao ng Panahon ng Kamangmangan. Humiling kayo ng kapatawaran mula kay Allāh sa pagkukulang ninyo sa pagsasagawa ng isinabatas Niya; tunay na si Allāh ay Mapagpatawad sa sinumang nagbalik-loob kabilang sa mga lingkod Niya, Maawain sa kanila.

Kapag nagwakas kayo sa mga gawain ng ḥajj at natapos kayo sa mga ito ay alalahanin ninyo si Allāh at magparami kayo ng pagbubunyi sa Kanya gaya ng pagmamalaki ninyo sa mga ninuno ninyo at pagbubunyi ninyo sa kanila, o ng higit na matindi sa pag-alaala kay Allāh kaysa sa pag-alaala sa mga ninuno ninyo dahil ang bawat biyayang tinatamasa ninyo ay mula sa Kanya – kaluwalhatian sa Kanya at pagkataas-taas Siya. Ang mga tao ay mga nagkakaiba-iba sapagkat kabilang sa kanila ang tagatangging sumampalataya na tagapagtambal, na hindi sumasampalataya kundi sa buhay na ito sa Mundo kaya wala siyang hinihiling sa Panginoon niya kundi ang kaginhawahan dito at gayak nito gaya ng kalusugan, salapi, at anak. Wala silang bahagi mula sa inihanda ni Allāh para sa mga lingkod Niyang mga mananampalataya sa Kabilang-buhay dahil sa pagkaibig nila sa Mundo at pag-ayaw nila sa Kabilang-buhay.

May isang pangkat kabilang sa mga tao na mananampalataya kay Allāh, na sumasampalataya sa Kabilang-buhay kaya humihiling ito sa Panginoon nito ng lugod sa Mundo at gawang matuwid dito gaya ng paghiling nito ng pagtamo ng Paraiso at kaligtasan mula sa pagdurusa sa Apoy.

Ang mga dumadalanging iyon ng dalawang mabuti sa Mundo at Kabilang-buhay ay may ukol sa kanila na bahagi mula sa gantimpalang dakila dahil sa nakamit nila na mga gawang maayos sa Mundo. Si Allāh ay Mabilis ang pagtutuos sa mga gawa.

Mag-aalaala kayo kay Allāh sa pamamagitan ng takbīr (pagsabi ng Allāhu akbar) at tahlīl (pagsabi ng lā ilāha illa-llāh) sa iilang araw: ang ika-11, ang ika-12, at ang ika-13 ng Dhulḥijjah. Ngunit ang sinumang nagmadali at lumabas ng Minā matapos ng pagbato sa ika-12 araw ay nasa kanya na iyon at walang kasalanan sa kanya dahil si Allāh ay nagpagaan sa kanya. Ang sinumang naantala hanggang sa ika-13 hanggang sa bumato siya ay nasa kanya na iyon at walang maisisisi sa kanya. Gumawa nga siya ng pinakalubos at sumunod siya sa gawa ng Propeta – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan. Ang lahat ng iyon ay ukol sa sinumang nangilag magkasala kay Allāh sa ḥajj niya sapagkat nagsagawa siya ng gaya sa ipinag-utos ni Allāh. Mangilag kayong magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya. Pakatiyakin ninyo na kayo ay tungo sa Kanya lamang babalik at hahantong para gumanti sa inyo sa mga gawa ninyo.

Mayroon sa mga tao na mapagpaimbabaw na nagpapahanga sa iyo, O Propeta, ang pananalita niya hinggil sa Mundong ito, kaya nakikita mong siya ay maganda ang pananalita hanggang sa talagang maniniwala ka sa katapatan niya at pagpapayo niya ngunit ang pakay niya lamang ay mangalaga sa sarili niya at yaman niya. Nagpapasaksi siya kay Allāh – gayong siya ay sinungaling – sa nasa puso niya na pananampalataya at kabutihan samantalang siya ay matindi ang pakikipag-alitan at ang pangangaway sa mga Muslim.

Kapag tumalikod siya sa iyo at humiwalay sa iyo ay nagpupunyagi habang nagsisikap sa lupa upang manggulo sa pamamagitan ng mga pagsuway, maminsala ng mga pananim, at pumatay ng mga hayupan. Si Allāh ay hindi umiibig sa kaguluhan sa lupa at hindi umiibig sa mga alagad nito.

Kapag sinabi sa tagagulong iyon bilang paraan ng pagpapayo: "Mangilag kang magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng paggalang sa mga hangganan Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya," pinipigilan siya ng paninikis at pagmamalaki sa pagbabalik sa katotohanan at nagpapatuloy siya sa kasalanan. Kaya ang ganting sasapat sa kanya ay ang pagpasok sa Impiyerno. Talagang kay saklap ang pagtitigilan at ang panananatilihan para sa mga maninirahan doon!

May mga tao na mananampalatayang ipagbibili ang sarili nito at ipagkakaloob ito bilang pagtalima sa Panginoon nito at bilang pakikibaka sa landas Niya dala ng paghiling ng kaluguran Niya. Si Allāh ay Malawak ang awa sa mga lingkod Niya, Mahabagin sa kanila.

O mga sumampalataya kay Allāh at sumunod sa Sugo Niya, magsipasok kayo sa Islām sa kalahatan nito. Huwag kayong mag-iwan mula rito ng anuman gaya ng ginagawa ng mga May Kasulatan na pananampalataya sa isang bahagi ng Kasulatan at kawalang-pananampalataya sa ibang bahagi nito. Huwag kayong sumunod sa mga tinatahak ng demonyo dahil siya para sa inyo ay isang kaaway na maliwanag ang pangangaway at naglalantad nito.

Ngunit kung may naganap mula sa inyo na pagkatisod at paglihis matapos na dumating sa inyo ang mga patunay na maliwanag na walang kalituhan sa mga ito, alamin ninyo na si Allāh ay Makapangyarihan sa kakayahan Niya at pananaig Niya, Marunong sa pangangasiwa Niya at pagbabatas Niya kaya mangamba kayo sa Kanya at gumalang kayo sa Kanya.

Walang hinihintay itong mga tagsunod sa mga tinatahak ng demonyo, na mga lumilihis sa daan ng katotohanan, maliban pa na pumunta sa kanila si Allāh sa Araw ng Pagbangon ayon sa pagpunta na naaangkop sa kapitaganan sa Kanya – kaluwalhatian sa Kanya – na nasa mga lilim ng mga ulap para humusga sa pagitan nila, at pumunta sa kanila ang mga anghel na nakapaligid sa kanila sa bawat gilid at sa sandaling iyon pagpapasyahan ang hatol ni Allāh sa kanila at tatapusin ito. Tungo kay Allāh – kaluwalhatian sa Kanya lamang – pababalikin ang mga usapin ng mga nilikha at ang mga pumapatungkol sa kanila.

Magtanong ka, O Propeta, sa mga anak ni Israel ng isang tanong na paninisi sa kanila: "Ilan ang nilinaw ni Allāh – pagkataas-taas Siya – sa inyo na maliwanag na tanda na nagpapatunay sa katapatan ng mga sugo ngunit nagpasinungaling kayo sa mga ito at umayaw kayo sa mga ito?" Ang sinumang nagpapalit sa biyaya ni Allāh dala ng kawalang-pananampalataya at pagpapasinungaling matapos ng pagkakilala rito at paglitaw nito, tunay na si Allāh ay matindi ang parusa sa mga tagatangging sumampalataya na mga tagapagpasinungaling.

Pinaganda para sa mga tumangging sumampalataya kay Allāh ang buhay na pangmundo at ang anumang narito na mga kasiyahang naglalaho at mga sarap na napuputol. Nangungutya sila sa mga sumampalataya kay Allāh at sa Kabilang-buhay samantalang ang mga nangilag magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng paggawa sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwan sa mga sinasaway Niya ay sa ibabaw nitong mga tagatangging sumampalataya sa Araw ng Pagbangon yayamang magpapatuloy sa kanila si Allāh sa mga hardin ng Eden. Si Allāh ay nagbibigay sa sinumang niloloob Niya kabilang sa mga nilikha Niya nang walang isang pagbibilang ni isang pagtutuos.

Ang mga tao noon ay kalipunang nag-iisa na mga nagkakasundo sa patnubay sa relihiyon ng ama nilang si Adan hanggang sa nagligaw sa kanila ang mga demonyo kaya nagkaiba-iba sila sa pagiging mananampalataya at tagatangging sumampalataya. Kaya dahil doon, nagpadala si Allāh ng mga sugo bilang mga tagapagbalita ng nakagagalak sa mga alagad ng pananampalataya at pagtalima ng inihanda Niya para sa kanila na awa Niya, at bilang mga tagapagbabala sa mga alagad ng kawalang-pananampalataya ng ibinanta Niya para sa kanila na matindi sa parusa Niya. Nagpababa Siya kasama ng mga sugo Niya ng mga kasulatan bilang naglalaman ng katotohanang walang duda roon upang humatol sila sa pagitan ng mga tao sa anumang ipinagkaiba-iba ng mga ito. Walang nagkaiba-iba hinggil sa Kasulatan na pinababa ni Allāh, ang Torah, kundi ang mga binigyan ng kaalaman doon kabilang sa mga Hudyo matapos dumating sa kanila ang mga katwiran ni Allāh, na ito ay isang katotohanan mula sa ganang Kanya, na hindi maaari sa kanila ang pagkakaiba-iba hinggil dito dala ng kawalang-katarungan mula sa kanila. Nagtuon si Allāh sa mga mananampalataya sa pagkakilala ng patnubay palayo sa pagkaligaw ayon sa pahintulot Niya at pagnanais Niya. Si Allāh ay nagpapatnubay sa sinumang niloloob Niya tungo sa landasing tuwid na walang kabaluktutan doon. Ito ay ang daan ng pananampalataya.

O nagpapalagay ba kayo, O mga mananampalataya, na papasok kayo sa Paraiso samantalang walang dumapo sa inyo na isang pagsubok tulad ng pagsubok sa mga lumipas bago pa ninyo, yayamang dumapo sa kanila ang katindihan ng karukhaan at sakit at yumanig sa kanila ang mga pangamba hanggang sa nagpaabot sa kanila ang pagsubok sa pagmamadali sa pag-aadya ni Allāh? Kaya nagsasabi ang sugo at ang mga mananampalataya kasama niya: "Kailan darating ang pag-aadya ni Allāh?" Pansinin, tunay na ang pag-aadya ni Allāh ay malapit sa mga mananampalataya sa Kanya, na mga nananalig sa Kanya!

Nagtatanong sa iyo ang mga Kasamahan mo, O Propeta, kung ano ang gugugulin nila mula sa mga yaman nilang sarisari at kung saan nila ilalagay ang mga ito? Sabihin mo habang sumasagot sa kanila: "Ang anumang gugugulin ninyo na kabutihan – ang ipinahihintulot na kaaya-aya – ay ibinabaling sa mga magulang, sa pinakamalapit sa inyo kabilang sa mga kaanak ninyo alinsunod sa pangangailangan, sa nangangailangan kabilang sa mga ulila, sa mga walang-wala na walang taglay na salapi, at sa naglalakbay na iwinalay ng paglalakbay sa mag-anak nito at bayan nito." Ang anumang ginagawa ninyo, O mga mananampalataya, na kabutihan, kaunti man o marami, tunay na si Allāh dito ay Maalam: walang nakakukubli sa Kanya mula rito na anuman, at gaganti sa inyo rito.