Al-Baqarah

Alif. Lām. Mīm. Ang mga ito ay kabilang sa mga titik na ipinambungad sa ilan sa mga kabanata ng Qur'ān. Ang mga ito ay mga titik ng alpabetong Arabe na walang kahulugan sa sarili mismo kapag nasaad nang isahan gaya nito: alif, bā', tā', at iba pa. Mayroon itong kasanhian at katuturan yayamang walang natatagpuan sa Qur'ān na anumang walang kasanhian. Kabilang sa pinakamahalaga sa mga kasanhian nito ay ang pagpapahiwatig sa hamon sa pamamagitan ng Qur'ān na binubuo ng mga titik mismo na nakikilala nila at sinasalita nila. Dahil dito, may nasasaad kadalasan matapos ng mga ito na isang pagbanggit sa Marangal na Qur'ān gaya ng nasa kabanatang ito.

Ang Dakilang Qur'ān na iyon ay walang duda rito, wala sa panig ng pagpababa nito, at wala kaugnay sa pagbigkas dito at kahulugan nito, sapagkat ito ay Pananalita ni Allāh na nagpapatnubay sa mga tagapangilag magkasala tungo sa daang nagpaparating tungo sa Kanya.

[Sila ay] ang mga sumasampalataya sa Lingid – ang bawat hindi natatalos ng mga pandama at nakalingid sa atin kabilang sa ipinabatid sa atin ni Allāh o ipinabatid sa atin ng Sugo Niya gaya ng Huling Araw. Sila ay ang mga nagpapanatili sa pagdarasal sa pamamagitan ng pagsasagawa rito alinsunod sa isinabatas ni Allāh na mga kundisyon nito, mga saligan nito, mga isinasatungkulin dito, at mga sunnah rito. Sila ay ang mga gumugugol mula sa itinustos ni Allāh sa kanila sa pamamagitan ng pagbibigay ng isinasatungkulin gaya ng zakāh, o ng hindi isinasatungkulin gaya ng kawanggawa ng pagkukusang-loob sa pag-asang magkamit ng gantimpala ni Allāh. Sila ay ang mga sumasampalataya sa pagkasi na pinababa ni Allāh sa iyo, O Propeta, at sa pinababa Niya sa iba pang mga propeta – sumakanila ang ang pagbati ng kapayapaan – bago mo pa, nang walang pagtatangi-tangi. Sila ay ang mga sumasampalataya ayon sa pananampalatayang tiyakan sa Kabilang-buhay at anumang naroon na gantimpala at parusa.

Ang mga nailarawang ito sa mga katangiang ito ay nasa pagkakaluklok sa daan ng kapatnubayan. Sila ay ang mga magtatamo sa Mundo at Kabilang-buhay dahil sa pagkamit nila ng inaasahan nila at kaligtasan nila mula sa pinangangambahan nila.

Tunay na ang mga natupad sa kanila ang salita ni Allāh dahil sa kawalan ng pananampalataya ay mga nagpapatuloy sa pagkaligaw nila at pagmamatigas nila, kaya ang pagbabala mo sa kanila at ang kawalan nito ay magkatulad.

Dahil si Allāh ay nagpinid sa mga puso nila kaya nagsara Siya sa mga ito sa anumang nasa mga ito na kabulaanan, nagpinid sa pandinig nila kaya hindi sila nakaririnig sa katotohanan ayon sa pagkadinig ng pagtanggap at pagpapaakay, naglagay sa mga paningin nila ng takip kaya hindi sila nakakikita sa katotohanan sa kabila ng kaliwanagan nito. Ukol sa kanila sa Kabilang-buhay ay isang pagdurusang sukdulan.

Mayroon sa mga tao na isang pangkatin na naghahaka-haka na sila ay mga mananampalataya. Nagsasabi sila niyon sa pamamagitan ng mga dila nila dala ng pangamba para sa mga buhay nila at mga ari-arian nila samantalang sila, sa kaloob-looban, ay mga tagatangging sumampalataya.

Naniniwala sila dahil sa kamangmangan nila na sila ay nandaraya kay Allāh at sa mga mananampalataya sa pamamagitan ng pagpapalabas ng pananampalataya at pagpapaloob ng kawalang-pananampalataya subalit sila ay hindi nakararamdam niyon dahil si Allāh – pagkataas-taas Siya – ay nakaaalam sa lihim at sa higit na nakakubli. Nagpatalos nga Siya sa mga mananampalataya ng mga katangian ng mga iyon at mga kalagayan ng mga iyon.

Ang dahilan ay na sa mga puso nila ay may pagdududa, at nagdagdag pa sa kanila si Allāh ng pagdududa sa dating pagdududa nila. Ang ganti ay kabilang sa uri ng gawain. Ukol sa kanila ay isang pagdurusang masakit sa pinakamababang kalaliman ng Impiyerno dahilan sa pagsisinungaling nila laban kay Allāh at laban sa mga tao, at sa pagpapasinungaling nila sa inihatid ni Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan.

Kapag sinaway sila sa panggugulo sa lupa dahil sa kawalang-pananampalataya, mga pagkakasala, at iba pa sa mga ito ay nagkakaila sila at naghaka-haka sila na sila ay mga alagad ng kaayusan at pagsasaayos.

Ang reyalidad ay na sila ay ang mga alagad ng panggugulo, subalit sila ay hindi nakararamdam niyon at hindi nakararamdam na ang gawain nila ay mismong ang kaguluhan.

Kapag inutusan sila ng pagsampalataya gaya ng pagsampalataya ng mga kasamahan ni Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – ay sumasagot sila sa paraang patutol at pakutya sa pamamagitan ng pagsabi nila: "Sasampalataya ba kami gaya ng pananampalataya ng mahihina ang mga pang-unawa?" Ang totoo ay na sila ay ang mga hunghang, subalit sila ay mangmang doon.

Kapag nagkita-kita sila ng mga mananampalataya ay nagsasabi sila: "Naniwala kami sa sinasampalatayanan ninyo." Nagsasabi sila niyon dala ng pangamba sa mga mananampalataya. Kapag nakalisan sila sa mga mananampalataya tungo sa mga pinuno nila habang mga nakikipagsarilinan sa mga ito ay nagsasabi sila habang nagbibigay-diin sa katatagan nila sa pagsunod nila sa mga ito: "Tunay na kami ay kasama sa inyo sa pamamaraan ninyo, subalit kami ay umaayon sa mga mananampalataya sa panlabas bilang panunuya sa kanila at pangungutya."

Si Allāh ay nangungutya sa kanila bilang pantapat sa pangungutya nila sa mga mananampalataya, bilang ganti sa kanila na kauri ng gawain nila. Dahil dito, nagpatupad Siya para sa kanila ng mga patakaran sa mga Muslim sa Mundo. Hinggil sa Kabilang-buhay naman, gaganti Siya sa kanila sa kawalang-pananampalataya nila at pagpapaimbabaw nila. Gayon nagpapalugit Siya sa kanila upang magpatuloy sila sa pagkaligaw nila at pagmamalabis nila para manatili sila na mga nalilitong nag-aatubili.

Ang mga mapagpaimbabaw na iyon na mga nailalarawan sa mga katangiang iyon ay ang mga nagpalit ng kawalang-pananampalataya sa pananampalataya kaya hindi tumubo ang kalakalan nila dahil sa pagkalugi nila sa pananampalataya kay Allāh. Hindi sila noon mga napatnubayan tungo sa katotohanan.

Gumawa si Allāh para sa mga mapagpaimbabaw na ito ng dalawang paghahalintulad: isang paghahalintulad na pang-apoy at isang paghahalintulad na pantubig. Tungkol sa pang-apoy na paghahalintulad sa kanila, sila ay katulad ng nagpaningas ng apoy upang ipantanglaw ito ngunit noong nagningning ang liwanag nito at nagpalagay siya na siya ay makikinabang sa tanglaw nito ay naapula naman ito. Kaya naglaho ang taglay nitong pagsinag at natira ang taglay nitong pagsunog. Nananatili sila sa mga kadiliman na hindi nakakikita ng anuman at hindi napapatnubayan sa landas.

Sila ay mga bingi na hindi nakaririnig ng katotohanan ayon sa pagkarinig ng pagtanggap, mga pipi na hindi nakabibigkas nito, mga bulag sa pagkakita nito, kaya hindi sila bumabalik mula sa pagkaligaw nila.

Tungkol naman sa pantubig na paghahalintulad sa kanila, sila ay katulad ng masaganang ulan mula sa mga ulap na sa loob nito ay may mga kadilimang nagkakapatung-patong, kulog, at kidlat. Bumaba ito sa mga tao at tinatamaan sila ng isang matinding pangingilabot kaya nagsimula silang magpasak sa mga tainga nila ng mga dulo ng mga daliri nila dahil sa tindi ng tunog ng mga lintik dala ng pangamba sa kamatayan. Si Allāh ay Tagasaklaw sa mga tagatangging sumampalataya; hindi sila nagpapawalang-kakayahan sa Kanya.

Halos ang kidlat, dahil sa tindi ng ningning at kinang nito, ay kumuha sa mga paningin nila. Sa tuwing kumikislap ang kidlat sa kanila at tumanglaw ito ay sumusulong sila. Kapag hindi tumanglaw ito ay nananatili sila sa kadiliman sapagkat hindi nila nakayang gumalaw. Kung sakaling niloob ni Allāh ay talaga sanang nag-alis Siya ng pandinig nila at mga paningin nila sa pamamagitan ng kakayahan Niyang sumasaklaw sa bawat bagay at hindi nanunumbalik ang mga ito sa kanila dahil sa pag-ayaw nila sa katotohanan. Ang ulan ay isang paghahalintulad para sa Qur'ān. Ang tunog ng mga lintik ay isang paghahalintulad sa taglay ng Qur'ān na mga pagsaway. Ang tanglaw ng kidlat ay isang paghahalintulad para sa paglitaw ng katotohanan sa kanila paminsan-minsan. Ang paglalagay ng pasak sa mga tainga dahil sa tindi ng mga lintik ay isang paghahalintulad sa pag-ayaw nila sa katotohanan at hindi pagtugon dito. Ang anyo ng pagkakawangis sa pagitan ng mga mapagpaimbabaw at ng mga pinatutungkulan ng dalawang paghahalintulad ay ang kawalan ng napala. Sa pang-apoy na paghahalintulad, walang napala ang nagpaningas ng apoy kundi kadiliman at pagsunog. Sa pantubig na paghahalintulad, walang napala ang mga nagnanais ng ulan kundi ang naninindak sa kanila at bumabagabag sa kanila na kidlat at kulog. Ganito ang mga mapagpaimbabaw; wala silang nakikita sa Islām kundi ang kahigpitan at ang kabagsikan.

O mga tao, sumamba kayo sa Panginoon ninyo lamang: walang iba pa sa Kanya, dahil Siya ang lumikha sa inyo at lumikha sa mga kalipunang nauna sa inyo, sa pag-asang maglagay kayo sa pagitan ninyo at ng parusa Niya ng isang pananggalang sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinaway Niya.

Sapagkat Siya ay ang gumawa para sa inyo ng lupa bilang banig na nakalatag at gumawa ng langit mula sa ibabaw nito na tinibayan ang pagkakapatayo at Siya ang Tagabiyaya sa pamamagitan ng pagpapababa ng ulan kaya nagpatubo Siya sa pamamagitan nito ng sarisaring bunga mula sa lupa upang maging panustos. Kaya huwag kayong gumawa para kay Allāh ng mga katambal at mga itinutulad habang kayo ay nakaaalam na walang tagalikha kundi si Allāh – kamahal-mahalan Siya at kapita-pitagan.

Kung kayo, O mga tao, ay nasa isang pagdududa sa Qur'ān na ibinaba sa lingkod Naming si Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – humahamon Kami sa inyo na sumalansang kayo rito sa pamamagitan ng paglalahad ng iisang kabanata na nakatutulad nito, kahit pa man higit na maiiksing kabanata kaysa rito. Manawagan kayo sa sinumang nakaya ninyo kabilang sa mga tagaadya ninyo kung kayo ay mga tapat sa pinagsasabi ninyo.

Ngunit kung hindi kayo nakagawa niyon – at hindi kayo makakakaya niyon magpakailanman – ay mangilag kayo sa Apoy na gagatungan ng mga taong karapat-dapat sa pagdurusa, ng mga uri ng mga bato kabilang sa sinasamba nila noon, at iba pa. Ang apoy na ito ay inihanda nga ni Allāh at inilaan para sa mga tagatangging sumampalataya.

Kapag ang bantang nauna ay ukol sa mga tagatangging sumampalataya, magbalita ka, O Propeta, sa mga mananampalataya kay Allāh na gumagawa ng mga maayos ng ikatutuwa nila na mga harding dumadaloy ang mga ilog mula sa ilalim ng mga palasyo ng mga ito at mga punung-kahoy ng mga ito. Sa tuwing pinakakain sila mula sa mga kaaya-ayang bunga ng mga ito bilang panustos ay nagsasabi sila dala ng tindi ng pagkakahawig sa mga bunga sa Mundo: "Ito ay tulad ng mga bunga na itinustos sa amin bago pa niyan." Maghahain para sa kanila ng mga bungang nakawawangis sa anyo at pangalan ng mga bunga sa Mundo upang pumansin sila sa mga ito alinsunod sa pagkakilala sa mga ito subalit ang mga bunga sa Paraiso ay naiiba sa lasa at panlasa sa mga bunga sa Mundo. Ukol sa kanila sa Paraiso ay mga asawa na inalisan ng bawat inaayawan ng kaluluwa at minamarumi sa kalikasan kabilang sa naguguniguni sa mga naninirahan sa lupa. Sila ay nasa kaginhawahan na palagiang hindi mapuputol, bilang kasalungatan naman sa napuputol na kaginhawahan sa Mundo.

Tunay na si Allāh – kaluwalhatian sa Kanya at pagkataas-taas Siya – ay hindi nahihiya sa paglalahad ng mga paghahalintulad sa pamamagitan ng anumang niloob niya. Kaya naglalahad Siya ng paghahalintulad sa pamamagitan ng lamok at anumang mataas dito sa laki o mababa rito sa liit. Ang mga tao sa harap nito ay dalawang uri: mga mananampalataya at mga tagatangging sumampalataya. Tungkol naman sa mga mananampalataya, naniniwala sila at nakaaalam sila na sa likod ng paglalahat ng paghahalintulad sa pamamagitan ng mga ito ay may kasanhian. Tungkol naman sa mga tagatangging sumampalataya, nagtatanungan sila sa paraang pakutya tungkol sa dahilan ng paglalahad ni Allāh ng mga paghahalintulad sa pamamagitan ng mga hamak na nilikhang ito gaya ng mga lamok, mga langaw, mga gagamba, at iba pa sa mga ito. Dumarating ang sagot mula kay Allāh: "Tunay na sa mga paghahalintulad na ito ay may mga kapatnubayan, mga panuto, at pagsubok para sa mga tao. Kaya mayroon sa kanila na pinaliligaw ni Allāh sa pamamagitan ng mga paghahalintulad na ito dahil sa pag-ayaw nila sa pagninilay-nilay sa mga ito. Sila ay marami. Mayroon sa kanila na pinapatnubayan Niya dahilan sa pagkapangaral nila dahil sa mga ito. Sila ay marami. Walang naliligaw maliban sa sinumang naging karapat-dapat sa pagkaligaw. Sila ay ang mga lumalabas sa pagtalima sa Kanya gaya ng mga mapagpaimbabaw.

Ang mga kumakalas sa kasunduan kay Allāh na tinanggap Niya sa kanila sa pamamagitan ng pagsamba sa Kanya lamang at pagsunod sa Sugo Niya, na nagpabatid ang mga sugo hinggil sa kanya bago niya, at pumuputol sa ipinag-utos ni Allāh na iugnay gaya ng mga ugnayang pangkaanak at nagpupunyagi sa pagpapalaganap ng kaguluhan sa lupa sa pamamagitan ng mga pagsuway, ang mga ito ay ang magkukulang ang mga bahagi nila sa Mundo at Kabilang-buhay.

Tunay na ang lagay ninyo, O mga tagatangging sumampalataya, ay talagang kataka-taka! Papaano kayong tumatangging sumampalataya kay Allāh samantalang kayo ay nakasasaksi sa mga patunay sa kakayahan Niya sa mga sarili ninyo. Kayo nga noon ay wala, hindi umiiral, ngunit bumuo Siya sa inyo at nagbigay-buhay Siya sa inyo. Pagkatapos Siya ay nagbigay-kamatayan sa inyo sa ikalawang pagkamatay. Pagkatapos magbibigay-buhay Siya sa inyo sa ikalawang buhay. Pagkatapos magpapabalik Siya sa inyo tungo sa Kanya upang tumuos Siya sa inyo sa mga [gawang] ipinauna ninyo.

Si Allāh lamang ay ang lumikha para sa inyo ng lahat ng nasa lupa gaya ng mga ilog, mga puno, at iba pa roon kabilang sa hindi maisa-isa ang bilang habang kayo ay nakikinabang dito at nagtatamasa ng pinagsilbi Niya para sa inyo. Pagkatapos tumuon Siya sa langit at lumikha Siya sa mga ito bilang pitong langit na magkapantay. Siya ay ang nakasaklaw ang kaalaman sa bawat bagay.

Nagpapabatid si Allāh – pagkataas-taas Siya – na Siya – kaluwalhatian sa Kanya – ay nagsabi sa mga anghel na Siya ay maglalagay sa lupa ng mga mortal na hahalili sa isa't isa sa kanila para sa pagsasagawa ng paglilinang nito ayon sa pagtalima kay Allāh. Nagtanong ang mga anghel sa Panginoon nila ng tanong ng pagpapagabay at pagpapaunawa tungkol sa kasanhian ng paglalagay ng mga anak ni Adan bilang mga kahalili sa lupa gayong ang mga ito ay gagawa ng kaguluhan doon at magpapadanak ng mga dugo dala ng kawalang-katarungan, na nagsasabi: "...samantalang kami ay mga alagad ng pagtalima sa Iyo. Nagpapawalang-kapintasan kami sa Iyo habang mga nagpupuri sa Iyo, na mga nagdadakila sa kapitaganan sa Iyo at kalubusan Mo. Hindi kami nanlalamig doon." Sumagot sa kanila si Allāh tungkol sa tanong nila: "Tunay na Ako ay nakaaalam ng hindi ninyo nalalaman na mga kasanhiang maningning sa paglikha sa kanila at mga layuning dakila sa pagpapahalili sa kanila."

Para sa paglilinaw sa kalagayan ni Adan – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – nagturo sa kanya si Allāh – pagkataas-taas Siya – ng mga pangalan ng mga bagay sa kabuuan ng mga ito gaya ng hayop, walang-buhay na bagay, at iba pa roon: ang mga salita sa mga ito at ang mga kahulugan ng mga ito. Pagkatapos naglahad Siya ng mga pinangalanang iyon sa mga anghel, na nagsasabi: "Magpabatid kayo sa Akin ng mga pangalan ng mga ito, kung kayo ay mga tapat sa sinasabi ninyo na kayo ay higit na marangal kaysa sa nilikhang ito at higit na mainam kaysa sa kanya."

Nagsabi sila, habang umaamin sa kakulangan nila samantalang nagbabalik ng kalamangan kay Allāh: "Nagpapawalang-kapintasan kami sa Iyo at dumadakila kami sa Iyo, O Panginoon Namin, palayo sa pagtutol sa kahatulan Mo at batas Mo. Kami ay hindi nakaaalam ng anuman maliban sa itinustos Mo sa amin ang kaalaman nito. Tunay na Ikaw ay ang Maalam na walang nakakukubli sa Iyo na anuman, ang Marunong na naglalagay ng mga bagay-bagay sa mga kinalalagyan ng mga ito mula sa kapangyarihan Mo at batas Mo."

Sa sandaling iyon, nagsabi si Allāh – pagkataas-taas Siya – kay Adan: "Magpabatid ka sa kanila ng mga pangalan ng mga pinangalanang iyon." Kaya noong nagpabatid ito sa kanila gaya ng itinuro ng Panginoon nito ay nagsabi si Allāh sa mga anghel: "Hindi ba nagsabi Ako sa inyo: Tunay na Ako ay nakaaalam sa anumang nakakubli sa mga langit at sa lupa, nakaaalam sa anumang pinalilitaw ninyo sa mga kalagayan ninyo, at anumang sinasalita ninyo sa mga sarili ninyo?"

Naglilinaw si Allāh – pagkataas-taas Siya – na Siya ay nag-utos sa mga anghel na magpatirapa kay Adan nang pagpapatirapa ng paggalang. Nagpatirapa naman sila habang mga nagmamadali sa pagsunod sa utos ni Allāh, maliban sa nangyari kay Satanas na kabilang sa mga jinn. Tumanggi ito dala ng pagtutol sa utos ni Allāh dito na magpatirapa at dala ng pagpapakamalaki kay Adan, kaya dahil doon ito ay naging kabilang sa mga tagatangging sumampalataya kay Allāh – pagkataas-taas Siya.

Nagsabi Kami: "O Adan, manahan ka at ang asawa mo – si Eva – sa Paraiso at kumain kayong dalawa mula rito nang pagkaing masagana na maalwan nang walang nanliligalig doon sa alinmang lugar mula sa Paraiso. Kaingat kayong dalawa na makalapit kayong dalawa sa punung-kahoy na ito na sumaway Ako sa inyong dalawa laban pagkain mula rito dahil kayo ay maging kabilang sa mga tagalabag sa katarungan dahil sa pagsuway sa ipinag-utos Ko sa inyo."

Ngunit hindi tumigil ang demonyo sa pagbulong sa kanilang dalawa at panghahalina hanggang sa nagpasadlak siya sa kanilang dalawa sa pagkatisod at kamalian dahil sa pagkain mula sa punung-kahoy na iyon na sinaway ni Allāh sa kanilang dalawa. Kaya ang naging ganti sa kanilang dalawa ay nagpalabas sa kanilang dalawa si Allāh mula sa Paraiso na dating kinaroroonan nilang dalawa. Nagsabi si Allāh sa kanilang dalawa at sa demonyo: "Bumaba kayo sa lupa. Ang ilan sa inyo ay mga kaaway ng iba. Ukol sa inyo sa lupang iyon ay isang paninigilan, pananatili, at pagtatamasa sa anumang naroon na mga biyaya hanggang sa magwakas ang mga taning ninyo at sumapit ang Huling Sandali."

Saka kinuha ni Adan ang ipinukol ni Allāh sa kanya na mga salita at nagpahiwatig Siya rito ng panalangin sa pamamagitan ng mga ito. Ito ay ang nabanggit sa sabi Niya – pagkataas-taas Siya (Qur'ān 7:23): 'Nagsabi silang dalawa: "Panginoon namin, lumabag kami sa katarungan sa mga sarili namin. Kung hindi Ka magpapatawad sa amin at maaawa sa amin, talagang kami nga ay magiging kabilang sa mga lugi."' Kay tumanggap si Allāh sa pagbabalik-loob niya at nagpatawad sa kanya sapagkat Siya – kaluwalhatian sa Kanya – ay madalas ang pagtanggap ng pagbabalik-loob ng mga lingkod Niya, Maawain sa kanila.

Nagsabi Kami sa kanila: "Bumaba kayo sa kalahatan mula sa Paraiso patungo sa lupa. Kung may dumating sa inyo na isang kapatnubayan sa mga kamay ng mga sugo Ko, ang mga sumunod dito at sumampalataya sa mga sugo Ko ay walang pangamba sa kanila sa Kabilang-buhay ni sila ay malulungkot sa anumang nakaalpas sa kanila sa Mundo."

Hinggil naman sa mga tumangging sumampalataya at nagpasinungaling sa mga tanda Namin, ang mga iyon ay ang mga maninirahan sa Apoy, na hindi lalabas mula roon magpakailanman.

O mga anak ng propeta ni Allāh na si Jacob, magsaalaala kayo sa mga biyaya ni Allāh na nagkakasunud-sunuran sa inyo at magpasalamat kayo sa mga iyon. Manatili kayo sa pagtupad sa kasunduan Ko sa inyo na pananampalataya sa Akin at sa mga sugo Ko at paggawa ayon sa mga batas Ko. Kaya kung tumupad kayo rito ay magpapatupad Ako sa kasunduan Ko para sa inyo kaugnay sa anumang ipinangako Ko sa inyo na kaaya-ayang buhay na pangmundo at magandang ganti sa Araw ng Pagbangon. Sa Akin lamang ay mangamba kayo at huwag kayong kumalas sa kasunduan sa Kanya.

Sumampalataya kayo sa Qur'ān na pinababa Ko kay Muḥammad – ang basbas at ang pagbati ng kapayapaan ay sumakanya – na sumasang-ayon sa nasaad sa Torah bago ng pagpilipit nito kaugnay sa pumapatungkol sa paniniwala sa kaisahan ni Allāh at pagkapropeta ni Muḥammad – ang basbas at ang pagbati ng kapayapaan ay sumakanya. Mag-ingat kayo na kayo ay maging unang pangkat na tatangging sumampalataya sa kanya. Huwag kayong magpalit sa mga tanda Ko na pinababa Ko sa inyo sa isang halagang kaunti gaya ng reputasyon at katungkulan. Mangilag kayo sa galit Ko at pagdurusang dulot Ko.

Huwag kayong maglahok sa katotohanan, na pinababa Ko sa mga sugo Ko, ng anumang ginawa-gawa ninyo na mga kasinungalingan at huwag kayong magtago sa katotohanan na nasaad sa mga kasulatan ninyo na katangian ni Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – sa kabila ng pagkakaalam ninyo sa kanya at pagkatiyak ninyo sa kanya.

Magsagawa kayo ng pagdarasal nang ganap ayon sa mga saligan nito, mga kinakailangan dito, at mga sunnah dito. Magpalabas kayo ng zakāh ng mga yaman ninyo na inilagay ni Allāh sa mga kamay ninyo. Magpasakop kayo kay Allāh kasama sa mga nagpapasakop sa Kanya kabilang sa Kalipunan ni Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan.

Kay pangit na mag-utos kayo sa iba sa inyo ng pagsampalataya at paggawa ng kabutihan at umayaw kayo roon, habang mga nakalilimot sa mga sarili ninyo samantalang kayo ay nagbabasa ng Torah, habang nakaaalam sa nasaad dito na pag-uutos ng pagsunod sa relihiyon ni Allāh at paniniwala sa mga sugo Niya! Kaya hindi ba kayo nakikinabang sa mga pang-unawa ninyo?

Humingi kayo ng tulong sa lahat ng mga kalagayan ninyong panrelihiyon at pangmundo nang may pagtitiis at pagdarasal na nagpapalapit sa inyo kay Allāh at nag-uugnay sa inyo sa Kanya sapagkat tutulong Siya sa inyo, mangangalaga Siya sa inyo, at mag-aalis Siya sa inyo ng anumang kapinsalaan. Tunay na ang pagdarasal ay talagang mahirap at mabigat maliban sa mga nagpapasailalim sa Panginoon nila.

Iyon ay dahil sila ay ang mga nakatitiyak na sila ay pupunta sa Panginoon nila at makikipagtagpo sa Kanya sa Araw ng Pagbangon at na sila tungo sa Kanya ay babalik upang gumanti Siya sa kanila sa mga gawa nila.

O mga anak ng propeta Ko na si Jacob, alalahanin ninyo ang mga biyaya Kong panrelihiyon at pangmundo na ibiniyaya Niya Ko sa inyo at alalahanin ninyo na Ako ay nagtangi sa inyo higit sa mga tao ng panahon ninyo, na mga kapanahon para sa inyo, sa pagkapropeta at paghahari.

Maglagay kayo sa pagitan ninyo at ng pagdurusa sa Araw ng Pagkabuhay ng isang pananggalang sa pamamagitan ng paggawa ng mga ipinag-utos at pagtigil sa mga sinasaway. Sa Araw na iyon ay hindi makapagdudulot ng anuman ang isang kaluluwa para sa isang kaluluwa. Hindi tatanggap doon ng pamamagitan ng isa pa sa pagtulak sa isang pinsala o paghatak ng isang pakinabang malibang ayon sa isang pahintulot mula kay Allāh at hindi kukunan ng isang pantubos kahit pa man gamundong ginto. Walang tagapag-adya para sa kanila sa Araw na iyon. Kaya kapag hindi magpapakinabang ang isang tagapamagitan ni ang isang pantubos ni ang isang tagapag-adya, saan ang matatakasan?

Banggitin ninyo, O mga Anak ni Israel, nang sumagip Kami sa inyo mula sa mga tagasunod ni Paraon na nagpapalasap noon sa inyo ng mga uri ng pagdurusa yayamang pumapatay sila ng mga lalaking anak ninyo sa pamamagitan ng pagkatay upang wala sa inyong matira at nag-iiwan sa mga babaing anak ninyo na manatiling mga buhay upang ang mga ito ay maging mga maybahay upang maglingkod sa kanila, bilang pagpapalabis sa panghahamak sa inyo at panlalait sa inyo. Sa pagliligtas sa inyo mula sa karahasan ni Paraon at ng mga tagasunod niya ay may isang pagsusulit na mabigat mula sa Panginoon ninyo nang sa gayon kayo ay magpapasalamat.

Alalahanin ninyo ang mga biyaya Namin sa inyo na bumiyak Kami para sa inyo ng dagat saka gumawa Kami roon ng isang daang tuyo na nilalakaran ninyo kaya pinaligtas Namin kayo at nilunod Namin ang mga kaaway ninyong si Paraon at ang mga tagasunod niya sa harap ng mga mata ninyo habang kayo ay nakatingin sa kanila.

Banggitin ninyo: Kabilang sa mga biyayang ito ang pakikipagtipan Namin kay Moises nang apatnapung gabi upang lubusin sa loob niyon ang pagpapababa sa Torah bilang liwanag at patnubay. Pagkatapos walang nangyari sa inyo kundi sumamba kayo sa guya sa yugtong iyon habang kayo ay mga tagalabag sa katarungan sa paggawa ninyo nito.

Pagkatapos nagpalampas si Allāh sa inyo matapos ng pagbabalik-loob ninyo kaya hindi Siya naninisi sa inyo, nang sa gayon kayo ay magpapasalamat sa Kanya sa pamamagitan ng kagandahan ng pagsamba sa Kanya at pagtalima sa Kanya.

Banggitin ninyo: Kabilang sa mga biyayang ito na nagbigay Kami kay Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – ng Torah bilang pamantayan sa pagitan ng katotohanan at kabulaanan at bilang paghihiwalay sa pagitan ng patnubay at pagkaligaw, nang sa gayon kayo ay mapapatnubayan sa pamamagitan nito tungo sa katotohanan.

Banggitin ninyo: Kabilang sa mga biyayang ito na nagtuon sa inyo si Allāh sa pagbabalik-loob mula sa pagsamba sa guya yayamang nagsabi si Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – sa inyo: "Tunay na kayo ay lumabag sa katarungan sa mga sarili ninyo sa paggawa ninyo ng guya bilang isang diyos na sinasamba ninyo. Kaya magbalik-loob kayo at bumalik kayo sa Tagalikha ninyo at Tagapagpairal ninyo." Iyon ay sa pamamagitan ng pagpatay ng iba sa inyo sa iba. Ang pagbabalik-loob sa paraang ito ay higit na mabuti para sa inyo kaysa sa pananatili sa kawalang-pananampalatayang hahantong sa pamamalagi sa Impiyerno. Kaya nagsagawa kayo niyon ayon sa isang pagtutuon mula kay Allāh at isang pagtulong, at tumanggap Siya sa inyo ng pagbabalik-loob dahil Siya ay madalas ang pagtanggap ng pagbabalik-loob, maawain sa mga lingkod Niya."

Banggitin ninyo nang nagsabi ang mga ninuno ninyo habang mga nakikipag-usap kay Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – nang may kapangahasan: "Hindi kami maniniwala sa iyo hanggang sa makakita kami kay Allāh sa mata, nang walang tumatabing sa amin." Kaya dumaklot sa inyo ang apoy na nanununog at pumatay sa inyo habang ang iba sa inyo ay nakatingin sa iba.

Pagkatapos nagbigay-buhay Kami sa inyo matapos ng kamatayan ninyo, nang sa gayon kayo ay magpapasalamat kay Allāh sa pagbibiyaya Niya sa inyo niyon.

Kabilang sa mga biyaya Namin sa inyo na nagsugo Kami ng mga ulap na maglililim sa inyo laban sa init ng araw noong nagpagala-gala kayo sa lupain. Nagpababa Kami sa inyo ng mga biyaya Namin na isang inuming matamis tulad ng pulut-pukyutan at maliit na ibong kaaya-aya ang karne na nakawawangis ng pugo. Nagsabi Kami sa inyo: "Kumain kayo mula sa mga kaaya-ayang itinustos Namin sa inyo." Hindi sila nakabawas sa Amin ng anumang dahil sa pagkakaila nila sa mga biyayang ito at kawalang-pasasalamat sa mga ito, subalit lumabag sila sa katarungan sa mga sarili nila dahil sa pagbawas ng bahagi sa mga sarili mula sa gantimpala at sa paglalantad sa mga sarili sa kaparusahan.

Banggitin ninyo: Kabilang sa mga biyaya ni Allāh sa inyo ay noong nagsabi Siya: "Magsipasok kayo sa Jerusalem at kumain kayo nang masaganang maalwang pagkain sa loob nito mula mga kaaya-ayang bagay mula sa alinmang lugar na loobin ninyo. Maging mga nakayukod na nagpapasailalim kay Allāh. Magsihiling kayo kay Allāh, na mga nagsasabi: "Panginoon namin, mag-alis Ka sa amin ng mga pagkakasala namin;" tutugon Siya sa inyo at magdaragdag Siya ng gantimpala sa mga nagpaganda sa mga gawa nila dahil sa pagpapaganda nila ng gawa.

Ngunit walang nangyari sa mga lumabag sa katarungan kabilang sa kanila kundi nagpalit sila ng gawain at pumilipit sila ng sabi, kaya pumasok sila na gumagapang sa mga likod nila. Nagsabi sila: "Butil sa isang hiblang buhok," habang mga nanunuya sa utos ni Allāh – pagkataas-taas Siya. Kaya ang ganti ay na nagpababa si Allāh sa mga tagalabag sa katarungan kabilang sa kanila ng isang parusa mula sa langit dahilan sa paglabas nila sa hangganan ng Batas ng Islām at paglabag nila sa utos.

Banggitin ninyo: Kabilang sa mga biyaya ni Allāh sa inyo ay noong kayo dati ay nasa ilang at dumapo sa inyo ang matinding uhaw kaya nagsumamo si Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – sa Panginoon niya at humiling siya na magpainom sa inyo. Kaya nag-utos si Allāh sa kanya na humampas ng tungkod niya sa bato. Kaya noong nakahampas siya roon, bumulwak mula roon ang labindalawang bukal ayon sa bilang ng mga lipi nila. Dumaloy mula sa mga iyon ang tubig. Nilinaw Niya sa bawat lipi ang lugar ng inuman nitong inilalaan para rito upang walang maganap na alitan sa pagitan nila. Nagsabi Siya sa kanila: "Kumain kayo at uminom kayo mula sa panustos ni Allāh na umakay sa inyo nang walang pagpupunyagi mula sa inyo at walang paggawa. Huwag kayong magpunyagi sa lupa bilang mga tagagulo rito."