Al-Anbya 21:80–112

Nagturo Kami kay David bukod pa kay Solomon ng pagyari ng mga baluti upang mangalaga sa inyo laban sa pagkakitil ng sandata sa mga katawan ninyo, kaya kayo kaya, O mga tao, ay mga tagapagpasalamat sa biyayang ito na ibiniyaya ni Allāh sa inyo?

Ipinatalima Namin para kay Solomon ang hangin na matindi ang pag-ihip, na dumadaloy ayon sa utos niya kapag nag-utos siya tungo sa lupain ng Sirya na nagpala Kami roon dahil nagpadala Kami roon ng mga propeta at dahil nagpalawak Kami roon ng mga kabutihan. Laging Kami sa bawat bagay ay nakaaalam: walang naikukubli sa Amin mula roon na anuman.

Pinagsilbi Namin ang ilan sa mga demonyo na sumisisid para sa kanya sa mga dagat, na nangunguha ng mga biyaya Ko at iba pa sa mga ito, at gumagawa ng iba pa roon na mga gawain gaya ng pagpapatayo ng gusali. Laging Kami para sa mga bilang nila at mga gawain nila ay tagapag-ingat: walang nakaaalpas sa Amin na anuman mula roon.

Banggitin mo, O Sugo, ang kasaysayan ni Job – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – noong dumalangin siya sa Panginoon niya – kaluwalhatian sa Kanya – nang tumama sa kanya ang pagsubok, na nagsasabi: "O Panginoon ko, tunay na ako ay tinamaan ng karamdaman at pagkawala ng mag-anak, at Ikaw ay ang pinakamaawain ng mga naaawa sa kalahatan, kaya magbaling Ka palayo sa akin ng anumang tumama sa akin mula roon."

Kaya sumagot Kami sa panalangin niya at nagbaling Kami palayo sa kanya ng tumama sa kanya na kapinsalaan. Nagbigay Kami sa kanya ng nawala sa mag-anak niya at mga anak niya at nagbigay Kami sa kanya ng tulad nila kasama nila. Lahat ng iyon ay ginawa Namin bilang awa mula sa ganang Amin at bilang pagpapaalaala sa bawat nagpapaakay sa Amin sa pagsamba, upang magtiis ito kung paanong nagtiis si Job.

Banggitin mo, O Sugo, sina Ismael, Enoc, at Dhulkifl – sumakanila ang pagbati ng kapayapaan. Bawat isa sa kanila ay kabilang sa mga tagapagtiis sa mga pagsubok at sa pagsasagawa ng iniatang sa kanila ni Allāh.

Nagpapasok Kami sa kanila sa awa Namin sapagkat gumawa Kami sa kanila bilang mga propeta, at nagpapasok Kami sa kanila sa Paraiso. Tunay na sila ay kabilang sa mga maayos na lingkod ni Allāh, na gumawa ng pagtalima sa Panginoon nila at naging maayos ang mga panloob nila at ang mga panlabas nila.

Banggitin mo, O Sugo, ang kasaysayan ng Kasama ng Isda na si Jonas – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – noong umalis siya nang walang pahintulot mula sa Panginoon niya habang kinagagalitan ang mga kababayan niya dahil sa paggigiit nila sa pagsuway, saka nagpalagay siya na hindi Kami makagigipit sa kanya sa pamamagitan ng pagparusa sa kanya sa pag-alis niya. Kaya sinubok siya sa pamamagitan ng katindihan ng panggigipit at pagkulong nang nilunok siya ng isda. Kaya dumalangin siya sa loob ng mga kadiliman ng tiyan ng isda, dagat, at gabi habang umaamin ng pagkakasala niya habang nagbabalik-loob kay Allāh mula roon, sapagkat nagsabi siya: "Walang sinasamba ayon sa karapatan na iba pa sa Iyo. Nagpawalang-kaugnayan Ka sa kapintasan at nagpakabanal Ka! Tunay na ako dati ay kabilang sa mga tagalabag sa katarungan."

Kaya sumagot Kami sa panalangin niya at nagpaligtas Kami sa kanya mula sa dalamhati ng katindihan sa pamamagitan ng pagpapalabas sa kanya mula sa mga kadiliman at mula sa tiyan ng isda. Tulad ng pagpapaligtas kay Jonas mula sa dalamhati niyang ito, nagliligtas Kami sa mga mananampalataya kapag nasadlak sila sa dalamhati at dumalangin siya.

Banggitin mo, O Sugo, ang kasaysayan ni Zacarias – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – noong dumalangin ito sa Panginoon nito – kaluwalhatian sa Kanya – na nagsasabi: "Panginoon ko, huwag Mo akong iwang namumukod na walang anak para sa akin. Ikaw ay ang pinakamabuti sa mga mananatili, kaya magkaloob Ka sa akin ng anak na mananatili matapos ko."

Kaya sumagot Kami sa kanya sa panalangin niya. Ibinigay Namin sa kanya si Juan bilang anak at pinagaling Namin para sa kanya ang maybahay niya kaya ito ay naging nanganganak matapos na dati ay hindi nanganganak. Tunay na sina Zacarias, ang maybahay niya, at ang anak niya ay nagmamabilis noon sa paggawa ng mga kabutihan at dumadalangin noon sa Amin, habang mga nagmimithi sa nasa ganang Amin na gantimpala habang mga nangangamba sa nasa ganang Amin na parusa. Sila noon sa Amin ay mga tagapagsumamo.

Banggitin mo, O Sugo, ang kasaysayan ni Maria – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – na nangalaga sa kalinisang-puri niya laban sa pangangalunya kaya nagsugo si Allāh sa kanya kay Anghel Gabriel – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – saka umihip ito sa kanya kaya nagbuntis siya kay Jesus – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan. Si Maria at ang anak niyang si Jesus noon ay palatandaan para sa mga tao sa kakayahan ni Allāh, at na Siya ay hindi napawawalang-kakayahan ng anuman yayamang lumikha Siya kay Jesus nang walang ama.

Tunay na itong kapaniwalaan ninyo, O mga tao, ay kapaniwalaang nag-iisa, ang Tawḥīd na siyang Relihiyong Islām, at Ako ay Panginoon ninyo kaya magpakawagas kayo sa pagsamba sa Akin lamang.

Nagkaiba-iba ang mga tao sapagkat kabilang sa kanila ang tagapaniwala sa kaisahan ni Allāh at ang tagapagtambal sa Kanya, at ang tagatangging sumampalataya at ang mananampalataya. Ang lahat ng mga nagkakaiba-ibang ito ay tungo sa Amin lamang mga babalik sa Araw ng Pagbangon saka gaganti Kami sa kanila sa mga gawa nila.

Kaya ang sinumang gumawa kabilang sa kanila ng mga gawang maayos habang siya ay mananampalataya kay Allāh, sa mga sugo Niya, at sa Huling Araw, walang pagkakaila para sa gawa niyang maayos, bagkus kikilala si Allāh para sa taong ito sa gantimpala niya saka pag-iibayuhin ni Allāh ito para sa kanya. Makatatagpo siya nito sa talaan ng gawa niya sa Araw na bubuhayin siya kaya matutuwa siya rito.

May imposible sa mga naninirahan sa isang pamayanan na ipinahamak Namin dahilan sa kawalang-pananampalataya nito: na bumalik sila sa Mundo upang magbalik-loob at tanggapin ang pagbabalik-loob nila.

Hindi sila babalik kailanman hanggang sa kapag binuksan ang saplad ng Gog at Magog habang sila sa araw na iyon mula sa bawat mataas na bahagi ng lupa ay lalabas na mga nagmamabilis.

Nalapit ang [Araw ng] Pagbangon dahil sa paglabas nila at lumitaw ang mga hilakbot doon at ang mga matinding pangyayari roon kaya biglang ang mga paningin ng mga tagatangging sumampalataya ay nakabukas dahil sa tindi ng pangingilabot doon, na nagsasabi: "O kapahamakan namin! Kami nga noon sa Mundo ay nasa isang pagkalibang at pagkaabala para sa paghahanda para sa sukdulang araw na ito; bagkus Kami noon ay mga tagalabag sa katarungan dahil sa kawalang-pananampalataya at paggawa ng mga pagsuway."

Tunay na kayo, O mga tagapagtambal, at ang sinasamba ninyo bukod pa kay Allāh na mga anito at kabilang sa mga nalulugod sa pagsamba ninyo sa mga ito kabilang sa tao at jinn ay mga panggatong ng Impiyerno. Kayo at ang mga sinasamba ninyo ay doon mga papasok.

Kung sakaling ang mga sinasambang ito ay naging mga diyos na sinasamba ayon sa karapatan, hindi sana sila pumasok sa Apoy kasama ng mga sumamba sa kanila. Bawat isa sa mga tagasamba at mga sinamba ay sa Apoy mga mamamalagi magpakailanman; hindi sila makalalabas mula roon.

Ukol sa kanila roon, dahil sa tindi ng dinaranas nilang mga sakit, ay paghingang matindi. Sila sa Apoy ay hindi nakaririnig ng mga tunog dahil sa tindi ng hilakbot na nakahihindik na tumama sa kanila.

Noong nagsabi ang mga tagapagtambal: "Tunay na si Jesus at ang mga anghel na sinamba ay papasok sa Impiyerno," nagsabi naman si Allāh: "Tunay na ang mga nauna sa kaalaman ni Allāh na sila ay kabilang sa mga alagad ng kaligayahan tulad ni Jesus – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – ay mga pinalayo sa Apoy."

Hindi makararating sa pandinig nila ang tunog ng Impiyerno habang sila sa ninasa ng mga sarili nila na kaginhawahan at mga sarap ay mga mananatili; hindi mapuputol ang kaginhawahan nila magpakailanman.

Hindi magpapangamba sa kanila ang hilakbot na sukdulan kapag itinataklob ang Apoy sa mga maninirahan doon at haharap sa kanila ang mga anghel nang may pagbati habang mga nagsasabi: "Ito ay ang Araw ninyo na kayo noon ay pinangangakuan nito sa Mundo at binabalitaan ng daranasin ninyo rito na kaginhawahan,

sa Araw na magtutupi Kami sa langit tulad ng pagtupi ng kalatas sa nilalaman nito at kakalap Kami sa nilikha ayon sa anyo nila na nilikha sila ayon doon sa unang pagkakataon. Nangako Kami niyon ayon sa isang pangakong walang pagsira roon. Tunay na Kami ay laging magpapatupad ng anumang ipinangangako Namin.

Talaga ngang nagsulat Kami sa mga kasulatang pinababa Namin sa mga sugo noong matapos na naisulat Namin sa Tablerong Pinag-iingatan, na ang lupa ay mamanahin ng mga lingkod ni Allāh na maaayos na nagsasagawa ng pagtalima sa Kanya. Sila ay ang Kalipunan ni Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan.

Tunay na sa pinababa Namin na pangaral ay talagang may kapakinabangan at kasapatan para sa mga taong tagasamba sa Panginoon nila ayon sa isinabatas Niya para sa kanila sapagkat sila ay ang mga nakikinabang dito.

Hindi Kami nagpadala sa iyo, O Muḥammad, bilang sugo kundi bilang awa para sa lahat ng nilikha dahil sa pagtataglay mo ng katangian ng sigasig sa kapatnubayan sa mga tao at sa pagsagip sa kanila mula sa parusa ni Allāh.

Sabihin mo, O Sugo: "Ikinakasi lamang sa akin mula sa Panginoon ko na ang sinasamba ninyo ayon sa karapatan ay nag-iisa: walang katambal sa Kanya. Siya ay si Allāh. Kaya magpaakay kayo para sa pagsampalataya sa Kanya at paggawa ayon sa pagtalima sa Kanya."

Ngunit kung umayaw ang mga ito sa inihatid mo sa kanila ay sabihin mo, O Sugo, sa kanila: "Ipinaalam ko sa inyo na ako kasama sa inyo ay nasa isang lagay na magkapantay at sa pagitan ko at ninyo ay pakikipaghiwalay. Hindi ako nakaaalam kung kailan bababa sa inyo ang ipinangako ni Allāh na pagdurusang dulot Niya.

Tunay na si Allāh ay nakaaalam sa anumang ipinahayag ninyo na pagkakasabi at nakaaalam sa anumang itinatago ninyo mula roon: walang nakakukubli sa Kanya na anuman doon. Gaganti Siya sa inyo roon.

Hindi ako nakaaalam; baka ang pagpapalugit sa inyo sa pagdurusa ay isang pagsusulit para sa inyo, isang pagpapain, at isang pagpapatamasa para sa inyo hanggang sa isang yugtong itinakda sa kaalaman ni Allāh upang magpatuloy kayo sa kawalang-pananampalataya ninyo at pagkaligaw ninyo."

Nagsabi ang Sugo ni Allāh – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – habang dumadalangin sa Panginoon niya: "Panginoon ko, magpasya Ka sa pagitan namin at ng mga kababayan namin na nagpumilit sa kawalang-pananampalataya sa paghuhusgang totoo. Sa Panginoon namin, ang Napakamaawain, ay nagpapatulong kami laban sa anumang sinasabi ninyo na kawalang-pananampalataya at pagpapasinungaling."