Luqman

Alif. Lām. Mīm. Nauna na ang pagtatalakay sa mga kapareho ng mga ito sa simula ng Kabanata Al-Baqarah.

Itong mga talatang pinababa sa iyo, O Sugo, ay ang mga talata ng Aklat na bumibigkas ng karunungan.

Ito ay isang kapatnubayan at awa para sa mga nagpapaganda ng gawain sa pamamagitan ng pagsasagawa sa mga karapatan ng Panginoon nila at mga karapatan ng mga lingkod Niya.

[Sila] ang mga nagsasagawa ng pagdarasal ayon sa pinakaganap na anyo at nagbibigay ng zakāh ng mga yaman nila, at sila ay mga nakatitiyak sa anumang hinggil sa Kabilang-buhay na pagbubuhay, pagtutuos, gantimpala, at parusa.

Ang mga nailalarawang iyon sa katangiang iyon ay nasa patnubay mula sa Panginoon nila. Ang mga iyon ay ang mga magwawagi sa pamamagitan ng pagtamo sa hinihiling nila at pagkakalayo sa anumang pinangingilabutan nila.

May mga tao – tulad ni An-Naḍr bin Al-Ḥārith – na pumipili sa mga pag-uusap na nagpapalibang upang magpalihis sa mga tao tungo sa mga iyon palayo sa Relihiyon ni Allāh nang walang kaalaman, at gumagawa sa mga talata ni Allāh bilang pangungutya, na nilalait. Ang mga nailalarawang iyon sa mga katangiang iyon ay may ukol sa kanila na isang pagdurusang mang-aaba sa Kabilang-buhay.

Kapag binibigkas sa kanya ang mga talata Namin ay tumatalikod siya na nagmamalaki palayo sa pakikinig sa mga ito, na para bang siya ay hindi nakarinig sa mga ito, na para bang sa mga tainga niya ay may pagkabingi sa pagdinig sa mga tinig. Kaya magbalita ka sa kanya, O Sugo, hinggil sa isang pagdurusang nakasasakit na naghihintay sa kanya.

Tunay na ang mga sumampalataya kay Allāh at gumawa ng mga gawang maayos, ukol sa kanila ang mga hardin ng kaginhawahan, na magpapakaginhawa sila sa anumang inihanda ni Allāh para sa kanila sa mga ito.

bilang mga mamamalagi sa mga ito, nangako sa kanila si Allāh niyon bilang pangakong totoo na walang duda rito. Siya – kaluwalhatian sa Kanya – ay ang Makapangyarihan na walang nakikipanaig sa Kanya na isa man, ang Marunong sa paglikha Niya, pagtatakda Niya, at batas Niya.

Lumikha si Allāh – kaluwalhatian sa Kanya at pagkataas-taas Siya – ng mga langit nang nakaangat na walang mga haligi. Nagtukod Siya sa lupa ng mga bundok na matatag upang hindi mayanig ang mga ito sa inyo. Nagkalat Siya sa ibabaw ng lupa ng mga uri ng hayop. Nagpababa Kami mula sa langit ng tubig ng ulan saka nagpatubo Kami sa lupa ng bawat uring marilag ang tanawin, na nakikinabang dito ang mga tao at ang mga hayop.

Ang nabanggit na ito ay nilikha ni Allāh kaya magpakita kayo sa akin, O mga tagapagtambal, kung ano ang nalikha ng mga sinasamba ninyo bukod pa kay Allāh. Bagkus ang mga tagalabag sa katarungan ay nasa isang pagkaligaw na maliwanag palayo sa katotohanan yayamang nagtatambal sila kasama sa Panginoon nila ng hindi nakalilikha ng anuman samantalang sila ay nililikha.

Talaga ngang nagbigay Kami kay Luqmān ng pagkaunawa sa relihiyon at pagkatama sa mga usapin. Nagsabi Kami sa kanya: "Magpasalamat ka, O Luqmān, sa Panginoon mo sa anumang ibiniyaya Niya sa iyo na pagtutuon para sa pagtalima sa Kanya." Ang sinumang nagpapasalamat sa Panginoon niya, ang pakinabang sa pasasalamat niya ay bumabalik lamang sa sarili niya sapagkat si Allāh ay Walang-pangangailangan sa pasasalamat niya. Ang sinumang nagkaila sa biyaya ni Allāh sa kanya saka tumangging sumampalataya kay Allāh – kaluwalhatian sa Kanya – tanging ang kapinsalaan ng kawalang-pananampalataya niya ay sa kanya at hindi ito nakapipinsala kay Allāh ng anuman sapagkat Siya ay walang-pangangailangan sa nilikha Niya sa kalahatan, na pinapupurihan sa bawat kalagayan.

Banggitin mo, O Sugo, noong nagsabi si Luqmān sa anak niya habang siya ay nagpapaibig dito sa kabutihan at nagpapaingat dito laban sa kasamaan: "O anak ko, huwag kang sumamba kasama kay Allāh sa iba pa sa Kanya; tunay na ang pagsamba sa isang sinasamba kasama kay Allāh ay isang paglabag sa katarungan, na sukdulan para sa kaluluwa dahil sa paggawa ng pinakasukdulang pagkakasala na nagpapahantong sa pananatili nito sa Apoy."

Nagtagubilin Kami sa tao hinggil sa pagtalima sa mga magulang niya at pagpapakabuti sa kanilang dalawa sa anumang walang pagsuway roon kay Allāh. Nagdalang-tao sa kanya ang ina niya sa tiyan nito habang dumaranas ng isang hirap matapos ng isang hirap. Ang pagpapatigil sa kanya sa pagpapasuso ay sa dalawang taon. Nagsabi Kami sa kanya: "Magpasalamat ka kay Allāh sa ibiniyaya Niya sa iyo na mga biyaya, pagkatapos sa mga magulang mo sa isinagawa nilang dalawa ng pag-aalaga sa iyo at pangangalaga sa iyo. Tungo sa Akin lamang ang babalikan para gumanti Ako sa bawat isa ng anumang nagiging karapat-dapat dito.

Kung nagbuhos ang mga magulang ng isang pagsisikap upang magbunsod sa iyo na magtambal ka kay Allāh ng iba pa sa Kanya dala ng pagdodomina mula sa kanilang dalawa ay huwag kang tumalima sa kanilang dalawa roon dahil walang pagtalima sa isang nilikha kapalit ng pagsuway sa Tagalikha. Makisama ka sa kanilang dalawa sa Mundo ayon sa pagpapakabuti, pagpapanatili ng ugnayan, at paggawa ng maganda. Sumunod ka sa daan ng nagsisi sa Akin ayon sa paniniwala sa kaisahan Ko at pagtalima. Pagkatapos sa Akin lamang sa Araw ng Pagbangon ang babalikan ninyo sa kalahatan saka magpapabatid AKo sa inyo ng anumang dati ninyong ginagawa sa Mundo na gawain at gaganti Ako sa inyo dahil doon.

[Nagsabi si Luqmān]: "O anak ko, tunay na ang masagwang gawa o ang magandang gawa, naging gaano man kaliit ito tulad ng bigat ng isang buto ng mustasa at naging nasa ilalim ng isang bato na walang nakababatid doon na isa man o naging nasa alinmang pook sa mga langit o sa lupa, tunay na si Allāh ay maglalahad nito sa Araw ng Pagbangon saka gaganti sa tao dahil doon. Tunay na si Allāh ay Mapagtalos: walang nakakukubli sa Kanya na mga kaliit-liitan ng mga bagay, Mapagbatid sa mga reyalidad ng mga ito at kinalalagyan ng mga ito.

O anak ko, magpanatili ka ng pagdarasal sa pamamagitan ng pagsasagawa nito ayon sa pinakalubos na paraan, mag-utos ka ng nakabubuti, sumaway ka ng nakasasama, at magtiis ka sa anumang dumapo sa iyo na anumang nakasusuklam dahil doon. Tunay na ang ipinag-utos sa iyo kabilang doon ay kabilang sa pinagpasyahan ni Allāh sa iyo na gawin mo kaya walang mapagpipilian para sa iyo rito.

Huwag kang maglihis ng mukha mo palayo sa mga tao dala ng pagpapakamalaki at huwag kang maglakad sa ibabaw ng lupa dala ng pagkatuwang humanga sa sarili mo. Tunay na si Allāh ay hindi umiibig sa bawat mayabang sa paglalakad niya, na hambog sa anumang ibinigay sa kanya na mga biyaya, na nagpapakamalaki dahil sa mga ito sa mga tao at hindi nagpapasalamat kay Allāh sa mga ito.

Magpakakatamtaman ka sa paglakad mo sa pagitan ng pagpapabilis at paggapang, sa isang paglakad na nagpapakita ng kapitaganan. Magbaba ka ng tinig mo; huwag mong itaas ito sa isang pagtataas na nakasasakit. Tunay na ang pinakapangit sa mga tinig ay talagang ang tinig ng mga asno dahil sa pagkakataas ng mga tinig ng mga ito.

Hindi ba kayo nakakita at nakasaksi, O mga tao, na si Allāh ay nagpadali para sa inyo ng pakikinabang sa nasa mga langit gaya ng araw, buwan, at mga planeta; nagpadali para sa inyo rin [ng pakikinabang] sa nasa lupa gaya ng mga hayop, mga puno, at mga halaman; at nagpalubos sa inyo ng mga biyaya Niya nang lantaran sa mga mata gaya ng karikitan ng larawan at kagandahan ng anyo at nang pakubling nakatago gaya ng pagkaunawa at kaalaman? Sa kabila ng kairalan ng mga biyayang ito, mayroon sa mga tao na nakikipagtalo hinggil sa paniniwala sa kaisahan ni Allāh nang walang isang kaalamang nakabatay sa isang kasi mula kay Allāh o isang pagkaunawang nakapagbibigay-liwanag ni isang aklat na maliwanag na ibinaba mula kay Allāh.

Kapag sinabi sa mga nakikipagtalong ito sa paniniwala sa kaisahan ni Allāh: "Sumunod kayo sa pinababa ni Allāh sa Sugo Niya mula sa kasi," nagsasabi sila: "Hindi kami sumusunod dito. Bagkus sumusunod kami sa natagpuan namin sa mga ninuno namin na pagsamba sa mga diyos namin." Kahit ba ang demonyo ay nag-aanyaya sa kanila – sa pamamagitan ng ipinanliligaw niya sa kanila na pagsamba sa mga diyus-diyusan – tungo sa pagdurusa sa Impiyerno sa Araw ng Pagbangon?

Ang sinumang nag-uukol ng sarili kay Allāh habang nagpapakawagas sa Kanya sa pagsamba sa Kanya at gumagawa ng maganda sa gawain niya ay nakahawak nga siya sa pinakamatibay na makakapitan ng sinumang umaasa ng kaligtasan yayamang hindi pangangambahan ang pagkaputol ng hinawakan niya. Tungo kay Allāh lamang ang kahahantungan ng mga usapin at ang babalikan ng mga ito para gumantimpala Siya sa bawat isa ayon sa nagiging karapat-dapat dito.

Ang sinumang tumangging sumampalataya ay huwag magpalungkot sa iyo, O Sugo, ang kawalang-pananampalataya niya. Tungo sa Amin lamang ang babalikan nila sa Araw ng Pagbangon saka magpapabatid Kami sa kanila hinggil sa anumang ginawa nila na mga masagwang gawa sa Mundo at gaganti Kami sa kanila sa mga ito. Tunay na si Allāh ay Maalam sa anumang nasa mga dibdib: walang nakakukubli sa Kanya na anuman mula sa anumang nasa mga ito.

Magpapatamasa Kami sa kanila sa pamamagitan ng ibinibigay Namin sa kanila na mga pampasarap sa Mundo sa kaunting panahon, pagkatapos magdudulog Kami sa kanila sa Araw ng Pagbangon tungo sa isang pagdurusang matindi, ang pagdurusa sa Apoy.

Talagang kung nagtanong ka, O Sugo, sa mga tagapagtambal na ito kung sino ang lumikha ng mga langit at sino ang lumikha ng lupa ay talagang magsasabi nga sila na ang lumikha ng mga ito ay si Allāh. Sabihin mo sa kanila: "Ang papuri ay ukol kay Allāh na nagpalitaw sa katwiran sa inyo." Bagkus ang karamihan sa kanila ay hindi nakaaalam sa kung sino ang nagiging karapat-dapat sa papuri dahil sa kamangmangan nila.

Sa kay Allāh lamang ang anumang nasa mga langit at ang anumang nasa lupa, sa paglikha, paghahari, at pangangasiwa. Tunay na si Allāh ay ang Walang-pangangailangan sa lahat ng mga nilikha Niya, ang Pinapupurihan sa Mundo at Kabilang-buhay.

Kung sakaling ang anumang nasa lupa na mga punong-kahoy na pinutol at tinasahan ay naging mga panulat at ginawa ang dagat na tinta para sa mga iyon, at kung sakaling dinagdagan ito ng pitong dagat, hindi masasaid ang mga salita ni Allāh dahil sa kawalan ng pagwawakas ng mga ito. Tunay na si Allāh ay Makapangyarihang walang nakikipanaig sa Kanya na isa man, Marunong sa paglikha Niya at pangangasiwa Niya.

Walang iba ang pagkalikha sa inyo, O mga tao, ni ang pagbuhay sa inyo sa Araw ng Pagbangon para sa pagtutuos at pagganti kundi gaya ng pagkalikha ng iisang kaluluwa at pagbuhay rito sa kadalian. Tunay na si Allāh ay Madinigin na hindi nakaaabala sa Kanya ang pagkarinig sa isang tinig palayo sa pagkarinig sa iba pang tinig, Nakakikita na hindi nakaaabala sa Kanya ang pagkakita sa isang bagay palayo sa pagkakita sa iba pang bagay. Gayon din, hindi nakaaabala sa Kanya ang paglikha sa isang kaluluwa at ang pagbuhay rito palayo sa paglikha ng iba pa at pagbuhay niyon.

Hindi ka ba nakakita na si Allāh ay bumabawas mula sa gabi upang magdagdag sa maghapon, bumabawas mula sa maghapon upang magdagdag sa gabi, at nagtakda sa daanan ng araw at buwan yayamang umiinog ang bawat isa sa nililibutan nito tungo sa isang yugtong tinakdaan; at na si Allāh sa anumang ginagawa ninyo ay Nakababatid: walang nakakukubli sa Kanya na anuman sa mga gawain ninyo at gaganti sa inyo sa mga iyon?

Ang pangangasiwa at ang pagtatakdang iyon ay sumasaksi na si Allāh lamang ay ang totoo sapagkat Siya ay totoo sa sarili Niya, mga katangian Niya, at mga gawa Niya; na ang sinasamba ng mga tagapagtambal bukod pa sa Kanya ay ang kabulaanang walang batayan; at na si Allāh ay ang Mataas sa sarili Niya, paglupig Niya, at pagtatakda Niya sa lahat ng mga nilikha Niya, na walang higit na mataas kaysa sa Kanya, ang siyang higit na Malaki sa bawat bagay.

Hindi ka ba nakakita na ang mga daong ay naglalayag sa dagat dahil sa kabaitan Niya at pagpapasilbi Niya [ng mga ito] upang magpakita Siya sa inyo, O mga tao, ng mga tanda Niya na nagpapatunay sa kakayahan Niya – kaluwalhatian sa Kanya – at kabaitan Niya? Tunay sa gayon ay talagang may mga katunayan sa kakayahan Niya para sa bawat palatiis sa anumang tumatama sa kanya na pinsala, na mapagpasalamat sa anumang ipinatatamo sa kanya na ginhawa.

Kapag pumaligid sa kanila mula sa bawat gilid ang mga alon na tulad ng mga bundok at mga ulap ay dumadalangin sila kay Allāh lamang habang mga nagpapakawagas para sa Kanya sa pagdalangin at pagsamba. Ngunit noong tumugon si Allāh sa kanila, sumagip Siya sa kanila patungo sa katihan, at nagligtas Siya sa kanila mula sa pagkalunod, mayroon sa kanila na katamtaman, na hindi nagsagawa ng kinailangan sa kanya na pagpapasalamat ayon sa pamamaraan ng kalubusan, at mayroon sa kanila na tagapagkaila sa biyaya ni Allāh. Walang nagkakaila sa mga tanda Namin kundi bawat taksil sa pangako – tulad ng nakipagkasundo kay Allāh na talagang kung magliligtas Siya rito ay talagang magiging kabilang nga ito sa mga tagapagpasalamat sa Kanya – na palatangging magpasalamat sa mga biyaya ni Allāh: hindi siya nagpapasalamat sa Panginoon niya na nagbiyaya nga mga ito sa kanya.

O mga tao, mangilag kayong magkasala sa Panginoon ninyo sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya. Mangamba kayo sa pagdurusa sa isang Araw na hindi makapagdudulot doon ang isang magulang para sa anak niya at hindi makapagdudulot ang isang inanak para sa magulang niya ng anuman. Tunay na ang pangako ni Allāh ng pagganti sa Araw ng Pagbangon ay napagtibay at magaganap nang walang pasubali. Kaya huwag ngang manlinlang sa inyo ang buhay na pangmundo sa pamamagitan ng narito na mga ninanasa at mga pampalibang at huwag ngang manlinlang sa inyo ang demonyo dahil sa pagtitimpi ni Allāh sa inyo at pagpapahuli Niya ng pagdurusa sa inyo.

Tunay na si Allāh ay nasa Kanya lamang ang kaalaman sa Huling Sandali sapagkat nakaaalam Siya kung kailan iyon magaganap. Nagbababa Siya ng ulan kapag Niya niloob at nakaaalam Siya sa anumang nasa mga sinapupunan kung lalaki ba ito o babae, kung malumbay o maligaya? Hindi nalalaman ng isang kaluluwa kung ano ang kakamtin niya kinabukasan na kabutihan o kasamaan at hindi nalalaman ng isang kaluluwa kung sa aling lupain siya mamamatay, bagkus si Allāh ay ang nakaaalam niyon sa kabuuan niyon. Tunay na si Allāh ay Maalam, Mapagbatid: walang nakakukubli sa Kanya na anuman mula roon.