At-Tawbah 9:52–106

Sabihin mo, O Sugo, sa kanila: "Naghihintay kaya kayo na [may ibang] maganap sa amin maliban pa ang pagwawagi o ang pagkamartir? Kami ay naghihintay na magpababa sa inyo si Allāh ng isang pagdurusa mula sa ganang Kanya, na magpapahamak sa inyo o magpaparusa sa inyo sa mga kamay namin sa pamamagitan ng pagkapatay sa inyo at pagkabihag sa inyo kapag nagpahintulot Siya sa amin ng pakikipaglaban sa inyo. Kaya maghintay kayo sa kahihinatnan namin; tunay na kami ay mga naghihintay sa kahihinatnan ninyo."

Sabihin mo, O Sugo, sa kanila: "Magkaloob kayo ng ipagkakaloob ninyo mula sa mga yaman ninyo nang kusang-loob o napipilitan, hindi tatanggapin mula sa inyo ang ginugol ninyo mula sa mga iyon dahil sa kawalang-pananampalataya ninyo at pagsugod ninyo mula sa pagtalima kay Allah."

Walang pumigil sa kanila sa pagtanggap sa mga gugol nila kundi ang tatlong bagay: ang kawalang-pananampalataya nila kay Allāh at sa Sugo Niya, ang katamaran nila at ang pagbibigat-bigatan ng katawan nila kapag nagdarasal sila, at dahil sila ay hindi gumugugol ng mga yaman nila nang kusang-loob at gumugugol lamang sila dahil napipilitan dahil sila ay hindi naghahangad ng gantimpala sa pagdarasal nila ni sa paggugol nila.

Kaya huwag magpahanga sa iyo, O Sugo, ang mga yaman ng mga mapagpaimbabaw ni ang mga anak nila at huwag mong magandahin ang mga ito. Ang kahihinatnan ng mga yaman nila at mga anak nila ay masagwa. Si Allāh ay gagawa sa mga ito bilang pagdurusa laban sa kanila sa pamamagitan ng pagpapagal at pagpapagod sa pagtamo sa mga ito at sa pamamagitan ng bumababa na mga kapahamakan sa mga ito, hanggang sa magpalabas si Allāh ng mga kaluluwa nila sa sandali ng kawalang-pananampalataya nila, kaya pagdurusahin Niya sila sa pamamagitan ng pananatili sa pinakamababang palapag ng Apoy.

Sumusumpa ang mga mapagpaimbabaw sa inyo, O mga mananampalataya, habang mga nagsisinungaling na tunay na sila raw ay kabilang sa kabuuan ninyo samantalang sila ay hindi kabilang sa inyo sa mga kaibuturan nila, kahit pa nagpapakita sila na sila ay kabilang sa inyo. Bagkus sila ay mga taong nangangamba na dumapo sa kanila ang dumapo sa mga tagapagtambal na pagkapatay at pagkabihag, kaya nagpapakita sila ng pag-anib sa Islām bilang pagkukubli ng tunay na saloobin.

Kung sakaling nakatatagpo ang mga mapagpaimbabaw na ito ng isang kalingaan na isang kutang makapangangalaga sila sa loob niyon ng mga sarili nila o nakatatagpo sila ng mga yungib sa mga bundok na makakukubli sila sa mga iyon o nakatatagpo sila ng isang lagusan na makapapasok sila roon, talaga sanang nagpakalinga sila roon at pumasok sila roon habang sila ay mga nagmamabilis.

Kabilang sa mga mapagpaimbabaw ang namimintas sa iyo, O Sugo, sa paghahati ng mga kawanggawa kapag hindi sila nagtatamo mula sa mga ito ng ninanais nila; ngunit kung nagbigay ka sa kanila mula sa mga ito ng hinihiling nila ay nalulugod sila sa iyo, at kung hindi ka nagbigay sa kanila ng hinihiling nila mula sa mga ito ay nagpapakita sila ng pagmamaktol.

Kung sana ang mga mapagpaimbabaw na ito na namimintas sa iyo sa paghahati ng mga kawanggawa ay nalugod sa isinatungkulin ni Allāh para sa kanila at sa ibinigay sa kanila ng Sugo Niya mula sa mga ito at nagsabi: "Nakasasapat sa amin si Allāh; magbibigay sa amin si Allāh mula sa kabutihang-loob Niya ng niloob Niya at magbibigay sa amin ang Sugo Niya mula sa ibinigay Niya rito. Tunay na kami kay Allāh lamang ay mga nagmimithi na magbigay Siya sa amin mula sa kabutihang-loob Niya." Kung sana sila ay gumawa niyon, talaga sanang iyon ay higit na mabuti para sa kanila kaysa sa mamintas sila sa iyo.

Ang mga zakāh na kinakailangan ay kinakailangan na gugulin para sa mga maralita, ang mga nangangailangan na may ari-arian mula sa isang trabaho o propesyon subalit ito ay hindi nakasasapat sa kanila ni hindi napapansin ang kalagayan nila; mga dukha, ang mga hindi halos nagmamay-ari ng anuman at hindi sila nagkukubli sa mga tao dahilan sa kalagayan nila o nasasabi nila; para sa mga manggagawa na mga ipinadadala ng pinuno para sa pagkalap sa mga ito; para sa mga tagatangging sumampalataya na napalulubag-loob sa pamamagitan ng mga ito upang yumakap sila sa Islām, o para sa mga mahina ang pananampalataya upang lumakas ang pananampalataya nila, o para sa sinumang maitutulak sa pamamagitan ng mga ito ang kasamaan niya; na gugulin sa mga alipin upang mapalaya sila sa pamamagitan ng mga ito; para sa mga nagkakautang nang hindi dahil sa pagsasayang ni hindi sa pagsuway, kung hindi sila nakatagpo ng pambayad para sa nakaatang sa kanila na pagkakautang; na gugulin sa paghahanda ng mga nakikibaka ayon sa landas ni Allāh; at para sa manlalakbay na kinapos ang panggugol nito. Ang paglilimita sa paggugol ng mga zakāh para sa mga ito ay isang tungkulin mula Allāh. Si Allāh ay Maalam sa mga kapakanan ng mga lingkod Niya, Marunong sa pangangasiwa Niya at batas Niya.

Kabilang sa mga mapagpaimbabaw ang mga nananakit sa Sugo ni Allāh – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – sa pamamagitan ng pananalita sapagkat nagsasabi sila noong nakasaksi sila sa pagtitimpi niya – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan: "Tunay na siya ay nakikinig sa bawat isa, naniniwala rito, at hindi nakatatalos sa pagkakaiba ng katotohanan at kabulaanan." Sabihin mo sa kanila, O Sugo: "Tunay na ang Sugo ay hindi dumidinig maliban sa kabutihan, naniniwala kay Allāh, naniniwala sa ipinababatid ng mga mananampalataya na mga tapat, at naaawa sa kanila sapagkat tunay na ang pagkakapadala sa kanya ay isang awa para sa sinumang sumampalataya sa kanya." Ang mga nananakit sa kanya – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – ng alinmang uri mula sa mga uri ng pananakit, ukol sa kanila ay isang pagdurusang nakasasakit.

Sumusumpa ang mga mapagpaimbabaw kay Allāh para sa inyo, O mga mananampalataya, na sila ay hindi nagsabi ng anumang nakasasakit sa Propeta – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan. Iyon ay upang palugurin nila kayo sa kanila samantalang si Allāh at ang Sugo Niya ay higit na karapat-dapat sa pagpapalugod sa pamamagitan ng pananampalataya at gawang maayos, kung ang mga ito ay mga mananampalataya nang totohanan.

Hindi ba nakaaalam ang mga mapagpaimbabaw na ito na sila, sa pamamagitan ng gawa nilang ito, ay mga nakikipag-away kay Allāh at sa Sugo Niya, at na ang sinumang nakikipag-away kay Allāh at sa Sugo Niya ay papasok sa Araw ng Pagbangon sa Apoy ng Impiyerno bilang mamamalagi roon magpakailanman? Iyon ay ang pagkahamak at ang pagkaabang malaki.

Nangangamba ang mga mapagpaimbabaw na magpababa si Allāh sa Sugo Niya ng isang kabanatang magpapatalos sa mga mananampalataya sa kinikimkim nila sa mga puso nila na kawalang-pananampalataya. Sabihin mo, O Sugo: "Magpatuloy kayo, O mga mapagpaimbabaw, sa panunuya ninyo at paninirang-puri ninyo sa relihiyon sapagkat si Allāh ay magpapalabas sa pinangangambahan ninyo sa pamamagitan ng pagpapababa ng isang kabanata o sa pamamagitan ng pagpapabatid sa Sugo Niya hinggil doon.

Talagang kung nagtanong ka, O Sugo, sa mga mapagpaimbabaw tungkol sa sinabi nilang paninirang-puri at panlalait sa mga mananampalataya matapos ng pagpapabatid ni Allāh sa iyo hinggil doon ay talagang magsasabi nga sila: "Dati kaming nasa isang pag-uusap na nagbibiro roon at hindi kami dati mga seryoso." Sabihin mo, O Sugo: "Kay Allāh, sa mga tanda Niya, at sa Sugo Niya ba dati kayong nangungutya?

Huwag kayong magdahi-dahilan sa pamamagitan ng mga dahi-dahilang sinungaling na ito sapagkat naghayag na kayo ng kawalang-pananampalataya sa pamamagitan ng pangungutya ninyo matapos na dati kayong nagkikimkim nito. Kung magpapalampas sa isang pangkat kabilang sa inyo dahil sa pag-iwan nito sa pagpapaimbabaw, pagbabalik-loob nito mula roon, at pagpapakawagas nito para kay Allāh, magpaparusa sa isang pangkat kabilang sa inyo dahil sa pagpupumilit nila sa pagpapaimbabaw at kawalan ng pagbabalik-loob nila mula roon."

Ang mga mapagpaimbabaw, kalalakihan at kababaihan, ay mga sumasang-ayon sa mga kalagayan ng pagpapaimbabaw. Sila ay nasa kasalungatan sa mga mananampalataya sapagkat nag-uutos sila ng nakasasama, sumasaway sila sa nakabubuti, at nagdadamot sila ng mga yaman nila sapagkat hindi sila gumugugol sa mga ito ayon sa landas ni Allāh. Umiwan sila kay Allāh sa pagtalima sa Kanya kaya umiwan sa kanila si Allāh sa pagtutuon Niya. Tunay na ang mga mapagpaimbabaw ay ang mga lumalabas sa pagtalima kay Allāh, sa daan ng katotohanan patungo sa pagsuway sa Kanya, at sa daan ng pagkaligaw.

Nangako si Allāh sa mga mapagpaimbabaw at mga tagatangging sumampalataya na hindi nagbalik-loob na magpapasok Siya sa kanila sa Apoy ng Impiyerno bilang mga mamamalagi roon magpakailanman. Ito ay sasapat sa kanila bilang parusa. Itinaboy sila ni Allāh mula sa awa Niya. Ukol sa kanila ay isang pagdurusang nagpapatuloy.

Kayo, O lipunan ng mga mapagpaimbabaw, sa kawalang-pananampalataya at pangungutya ay tulad ng mga kalipunang tagapasinungaling bago pa ninyo. Sila noon ay higit na malaki sa lakas kaysa sa inyo at higit na marami sa mga yaman at mga anak, kaya nagtamasa sila ng bahagi nilang isinulat para sa kanila kabilang sa mga minamasarap sa Mundo at mga ninanasa rito saka nagtamasa kayo, O mga mapagpaimbabaw, ng bahagi ninyong itinakda para sa inyo mula roon tulad ng pagtamasa ng mga tagapasinungaling na naunang kalipunan sa bahagi nila. Ngumawa kayo sa pagpapasinungaling sa katotohanan at paninirang-puri sa Sugo tulad ng pagngawa nila sa pagpapasinungaling at paninirang-puri sa mga sugo. Ang mga nailalarawang iyon sa mga katangiang napupulaang iyon ay ang mga nawalang-saysay ang mga gawa nila dahil sa katiwalian ng mga ito sa ganang kay Allāh dahil sa kawalang-pananampalataya. Sila ay ang mga lugi na nagpalugi ng mga sarili nila sa pamamagitan ng paghahatid sa mga ito sa mga hatiran ng kapahamakan.

Hindi ba pumunta sa mga mapagpaimbabaw na ito ang ulat ng ginawa ng mga kalipunang tagapasinungaling at ng ginawa sa mga ito na parusa, na mga tao ni Noe, mga tao ni Hūd, mga tao ni Ṣāliḥ, mga tao ni Abraham, mga naninirahan sa Madyan, at mga nayon ng mga kababayan ni Lot? Naghatid sa kanila ang mga sugo nila ng mga patotoong maliwanag at mga katwirang hayag kaya hindi nangyaring si Allāh ay ukol na lumabag sa katarungan sa kanila sapagkat nagbabala na sa kanila ang mga sugo nila subalit sila noon sa mga sarili nila ay lumalabag sa katarungan dahil sila noon ay nasa kawalang-pananampalataya kay Allāh at pagpapasinungaling sa mga sugo nila.

Ang mga lalaking mananampalataya at ang mga babaing mananampalataya ay mga tagaadya ng isa’t isa at mga tagatulong nila dahil sa pagbubuklod ng pananampalataya sa pagitan nila. Nag-uutos sila sa nakabubuti; ang bawat naiibigan ni Allāh – pagkataas-taas Siya – na mga uri ng pagtalima sa Kanya gaya ng Tawḥid at pagdarasal; sumasaway sila sa nakasasama, ang bawat kinasusuklaman ni Allāh – pagkataas-taas Siya – na mga pagsuway gaya ng kawalang-pananampalataya at pagpapatubo. Nagsasagawa sila ng pagdarasal nang lubusan, ayon sa pinakalubos na paraan. Tumatalima sila kay Allāh at tumatalima sila sa Sugo Niya. Yaong mga nagtataglay ng mga katangiang kapuri-puring ito ay papapasukin ni Allāh sa awa Niya. Tunay na si Allāh ay Makapangyarihan: walang dumadaig sa Kanya na isa man; Marunong sa paglikha Niya, pangangasiwa Niya, at batas Niya.

Nangako si Allāh sa mga lalaking mananampalataya sa Kanya at mga babaing mananampalataya sa Kanya na magpapasok Siya sa kanila sa Araw ng Pagbangon sa mga hardin na dumadaloy ang mga ilog mula sa ilalim ng mga palasyo ng mga ito bilang mga mamamalagi sa mga ito nang palagian. Hindi sila mamamatay sa mga ito at hindi mapuputol ang kaginhawahan nila. Nangako Siya sa kanila na magpapasok Siya sa kanila sa mga tahanang maganda sa mga hardin ng pananatili. May pagkalugod na padadapuin ni Allāh sa kanila na higit na malaki kaysa roon sa kabuuan niyon. Ang ganting nabanggit na iyon ay ang pagkatamong sukdulan na hindi natutumbasan ng [anumang] pagkatamo.

O Sugo, makibaka ka sa mga tagatangging sumampalataya sa pamamagitan ng pakikipaglaban sa kanila sa pamamagitan ng tabak at makibaka ka sa mga mapagpaimbabaw sa pamamagitan ng salita at katwiran. Maghigpit ka sa dalawang pangkat sapagkat sila ay karapat-dapat doon. Ang tutuluyan nila sa Araw ng Pagbangon ay ang Impiyerno. Sumagwa ang kahahantungan ng kahahantungan nila!

Nanunumpa ang mga mapagpaimbabaw kay Allāh habang mga nagsisinungaling na hindi sila nagsabi ng nakaabot sa iyo buhat sa kanila na panlalait sa iyo at pamimintas sa relihiyon mo samantalang talaga ngang nagsabi sila ng nakaabot sa iyo buhat sa kanila na kabilang sa nagpapawalang-pananampalataya sa kanila. Nagpahayag sila ng kawalang-pananampalataya matapos ng pagpapahayag nila ng pananampalataya. Talaga ngang naghangad sila ng hindi nila napanagumpayan na pagpaslang sa Propeta – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan. Wala silang minamasamang isang bagay kundi isang bagay na hindi minamasama: na si Allāh ay nagmabuting-loob sa kanila sa pamamagitan ng pagpapayaman sa kanila mula sa mga samsam sa digmaan, na iminagandang-loob Niya sa Propeta Niya. Kaya kung magbabalik-loob sila kay Allāh mula sa pagpapaimbabaw nila, ang pagbabalik-loob nila mula roon ay magiging higit na mabuti para sa kanila kaysa sa pananatili roon; at kung tatalikod sila sa pagbabalik-loob kay Allāh, pagdurusahin sila ni Allāh ng isang pagdurusang nakasasakit sa Mundo sa pamamagitan ng pagkapatay at pagkabihag at pagdurusahin Niya sila ng isang pagdurusang nakasasakit sa Kabilang-buhay sa pamamagitan ng Apoy. Walang ukol sa kanila na isang katangkilik na tatangkilik sa kanila para sumagip sa kanila mula sa pagdurusa ni isang tagapag-adyang magtatanggol sa kanila sa pagdurusa.

Kabilang sa mga mapagpaimbabaw ang nakipagkasunduan kay Allāh, na nagsabi: "Talagang kung nagbigay sa amin si Allāh mula sa kabutihang-loob Niya ay talagang magkakawanggawa nga kami sa mga nangangailangan at talagang kami nga ay magiging kabilang sa mga maayos na umayos ang mga gawa nila."

Ngunit noong nagbigay sa kanila si Allāh – kaluwalhatian sa Kanya – mula sa kabutihang-loob Niya ay hindi sila tumupad sa napagkasunduan nila kay Allāh, bagkus nagkait sila ng mga yaman nila sapagkat hindi sila nagkawanggawa ng anuman at tumalikod sila habang sila ay mga umaayaw sa pananampalataya.

Kaya gumawa Siya sa kahihinatnan nila bilang pagpapaimbabaw na tumatatag sa mga puso nila hanggang sa Araw ng Pagbangon bilang parusa para sa kanila dahil sa pagsira nila sa kasunduan kay Allāh at dahil sa pagsisinungaling nila.

Hindi ba nakaalam ang mga mapagpaimbabaw na si Allāh ay nakaaalam sa ikinukubli nila na panlalansi at pakana sa mga pagtitipon nila, at na si Allāh – kaluwalhatian sa Kanya – ay Palaalam sa mga lingid kaya walang nakakukubli sa Kanya na anuman mula sa mga gawa nila. Gaganti Siya sa kanila sa mga ito?

Ang mga namimintas sa mga nagkukusang-loob kabilang sa mga mananampalataya sa pagkakaloob ng mga kawanggawang kakaunti, na mga walang natatagpuan maliban sa kakaunting bagay na bunga ng nakayanan ng mga ito kaya nanunuya sila sa mga ito, na mga nagsasabi: "Ano ang maidudulot ng kawanggawa nila?" Manunuya si Allāh sa kanila bilang ganti sa panunuya nila sa mga mananampalataya at ukol sa kanila ay isang pagdurusang nakasasakit.

Humingi ka, O Sugo, ng kapatawaran para sa kanila o huwag kang humingi nito para sa kanila. Kung humingi ka nito nang pitumpung ulit, tunay na ito, sa kabila ng dami nito, ay hindi magpapahantong sa kapatawaran ni Allāh para sa kanila dahil sila ay mga tagatangging sumampalataya kay Allāh at sa Sugo Niya. Si Allāh ay hindi nagtutuon sa katotohanan sa mga lumalabas sa batas Niya nang may pananadya at paglalayon.

Natuwa ang mga nagpapaiwan sa pagsalakay sa Tabūk, kabilang sa mga mapagpaimbabaw, sa pananatili nila [sa bahay] malayo sa pakikibaka ayon sa landas ni Allāh habang mga sumasalungat sa Sugo ni Allāh. Nasuklam sila na makibaka sa pamamagitan ng mga yaman nila at mga sarili nila ayon sa landas ni Allāh gaya ng pakikibaka ng mga mananampalataya. Nagsabi sila habang mga nagpapatamlay sa mga kapatid nila kabilang sa mga mapagpaimbabaw: "Huwag kayong maglakbay sa init." Ang pagsalakay sa Tabūk noon ay nasa panahon ng tag-init. Sabihin mo sa kanila, O Sugo: "Ang apoy ng Impiyerno na naghihintay sa mga mapagpaimbabaw ay higit na matindi sa init kaysa sa init na ito na tinakasan nila, kung sakaling sila ay nakaaalam."

Kaya magsitawa ang mga mapagpaimbabaw, na nagpapaiwan na ito palayo sa pakikibaka, nang kaunti sa buhay nila sa Mundo na maglalaho at magsiiyak sila nang marami sa buhay nila sa Kabilang-buhay na mananatili bilang ganti sa dati nilang nakamit na kawalang-pananampalataya, mga pagsuway, at mga kasalanan sa Mundo.

Kaya kung nagpanumbalik sa iyo si Allāh sa isang pangkat kabilang sa mga mapagpaimbabaw na ito, na matatag sa pagpapaimbabaw nito, saka humingi sila sa iyo ng pahintulot para sa pagsugod kasama sa iyo sa iba pang paglusob, sabihin mo sa kanila: "Hindi kayo susugod, O mga mapagpaimbabaw, kasama sa akin sa pakikibaka ayon sa landas ni Allāh magpakailanman bilang kaparusahan sa inyo at bilang pangingilag laban sa mga katiwaliang ireresulta ng pagsama ninyo sa akin sapagkat nalugod na kayo sa pananatili [sa bahay] at pagpapaiwan palayo sa pagsalakay sa Tabūk. Kaya manatili kayo at mamalagi kayo kasama sa mga nagpapaiwan kabilang sa mga maysakit, mga babae, at mga paslit."

Huwag kang magdasal, O Sugo, sa alinmang patay kabilang sa mga patay ng mga mapagpaimbabaw magpakailanman. Huwag kang tumayo sa puntod nito para manalangin para rito ng kapatawaran. Iyon ay dahil sila ay tumangging sumampalataya kay Allāh at sa Sugo Niya at namatay habang sila ay lumalabas sa pagtalima kay Allāh. Ang sinumang gayon ay hindi dinadasalan at hindi dinadalanginan.

Huwag magpahanga sa iyo, O Sugo, ang mga yaman ng mga mapagpaimbabaw na ito ni ang mga anak nila. Nagnanais lamang si Allāh na pagdusahin sila sa pamamagitan ng mga ito sa buhay na pangmundo. Iyon ay sa pamamagitan ng dinaranas nila na mga paghihirap sa landas nito at ng tumatama sa kanila na mga kapahamakan sa buhay. [Nagnanais Siya] na lumisan ang mga espiritu nila mula sa mga katawan nila habang sila ay nasa kawalang-pananampalataya nila.

Nang nagpababa si Allāh ng isang kabanata sa Propeta Niyang si Muḥammad – basbasan Niya ito at pangalagaan – na naglalaman ng utos ng pagsampalataya sa Kanya at pakikibaka ayon sa landas Niya, humiling ng pahintulot sa pagpapaiwan palayo sa iyo ang mga may yaman at kaluwagan kabilang sa kanila. Nagsabi sila: "Pabayaan mo kami, magpapaiwan kami kasama sa mga may mga kadahilanan gaya ng mga mahina at mga maysakit na talamak."

Nalugod ang mga mapagpaimbabaw na ito para sa mga sarili nila sa kaabahan at kahamakan nang nalugod sila na magpaiwan kasama sa mga may mga kadahilanan. Nagpinid si Allāh sa mga puso nila dahilan sa kawalang-pananampalataya nila at pagpapaimbabaw nila kaya sila ay hindi nakaaalam sa may dulot ng kapakanan nila.

Tungkol naman sa Sugo at mga mananampalataya kasama sa kanya, hindi sila nagpaiwan palayo sa pakikibaka ayon sa landas ni Allāh tulad ng mga ito. Nakibaka lamang sila ayon sa landas ni Allāh sa pamamagitan ng mga yaman nila at mga sarili nila. Ang ganti sa kanila sa ganang kay Allāh ay ang magtaglay ng mga pakinabang na pangmundo para sa kanila gaya ng pagwawagi at mga samsam sa digmaan, ang magtaglay ng mga pakinabang na pangkabilang-buhay, na kabilang sa mga ito ang pagpasok sa paraiso, at ang magtaglay ng pagtatamo ng hinihiling at kaligtasan mula sa pinangingilabutan.

Naglaan si Allāh para sa kanila ng mga hardin na dumadaloy ang mga ilog mula sa ilalim ng mga palasyo ng mga ito bilang mga mamamalagi sa mga ito magpakailanman: walang sasapit sa kanila na pagkalipol. Ang ganting iyon ay ang tagumpay na sukdulan na hindi natutumbasan ng [anumang] tagumpay.

May dumating na mga tao kabilang sa mga Arabeng disyerto ng Madīnah at mula sa paligid nito, na nagdadahilan sa Sugo ni Allāh – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – upang pahintulutan sila sa pagpapaiwan sa pagsugod at pakikibaka ayon sa landas ni Allāh. May nagpaiwang mga ibang tao na hindi nagdahilan sa simula pa sa pag-iwas sa pagsugod dahil sa kawalan ng paniniwala nila sa Propeta at dahil sa kawalan ng pananampalataya nila sa pangako ni Allāh. May aabot sa mga ito dahilan sa kawalang-pananampalataya nilang ito na isang pagdurusang nakasasakit at mahapdi.

Hindi [kasalanan] sa mga babae, mga paslit, mga maysakit, mga may kapansanan, mga bulag, at mga maralitang walang natatagpuang maigugugol na yaman upang maipanglaan nila. Walang kasalanan sa mga ito sa kalahatan sa pagpapaiwan sa pagsugod dahil ang mga kadahilanan nila ay umiiral, kapag nag-ukol sila ng kawagasan kay Allāh at sa Sugo Niya at gumawa sila ayon sa batas Niya. Walang daan sa mga nagmamagandang-loob kabilang sa mga may mga kadahilanang ito para sa paglapat ng parusa sa kanila. Si Allāh ay Mapagpatawad sa mga pagkakasala ng mga tagagawa ng maganda, Maawain sa kanila.

Walang kasalanan, gayon din, sa mga nagpapaiwan buhat sa iyo na kung dumating sila sa iyo, O Sugo, ay humihiling sila ng maipasasakay mo sana sa kanila na mga hayop ngunit nagsabi ka sa kanila: "Hindi ako nakatatagpo ng mga hayop na maipasasakay ko sa inyo." Tumalikod sila palayo sa iyo habang ang mga mata nila ay dinadaluyan ng luha dala ng panghihinayang na sila ay hindi nakatagpo ng maigugugol nila mula sa ganang sarili nila o mula sa ganang iyo.

Noong nilinaw Niya na walang daan para sa kaparusahan ng mga may mga kadahilanan, binanggit Niya kung sino ang nagiging karapat-dapat sa kaparusahan at paninisi sapagkat nagsabi Siya: "Ang daan para sa kaparusahan at paninisi ay nasa mga humihiling na iyon sa iyo, O Sugo, ng pahintulot sa pagpapaiwan palayo sa pakikibaka, samantalang sila ay mga nakakakaya niyon dahil sa pagkakaroon ng maipanglalaan nila. Nalugod sila para sa mga sarili sa kaabahan at pagkahamak na manatili sila kasama sa mga naiiwan sa mga bahay." Nagpinid si Allāh sa mga puso nila kaya sila ay hindi tinatablan ng pangaral habang sila, dahilan sa pagpinid na ito, ay hindi nakaaalam sa may dulot ng kapakanan nila upang piliin ito at may dulot ng katiwalian sa kanila upang iwasan ito.

Naglalahad ang mga mapagpaimbabaw na nagpapaiwan sa pakikibaka ng mga kadahilanang mahina para sa mga Muslim sa pagbabalik nila mula sa pakikibaka. Namamatnugot si Allāh sa Propeta Niya at mga mananampalataya sa pagtugon sa kanila: "Huwag kayong magdahi-dahilan ng mga kadahilanang sinungaling; hindi kami maniniwala sa inyo sa ipababatid ninyo sa amin mula sa mga iyon. Nagpaalam na sa amin si Allāh ng isang bagay mula sa mga sarili ninyo. Makakikita si Allāh at ang Sugo Niya kung magbabalik-loob ba kayo para tanggapin ni Allāh ang pagbabalik-loob ninyo o magpapatuloy kayo sa pagpapaimbabaw ninyo? Pagkatapos pababalikin kayo tungo kay Allāh na nakaaalam sa bawat bagay para magpabatid Siya sa inyo hinggil sa dati ninyong ginagawa at [para] gumanti Siya sa inyo roon. Kaya magdali-dali kayo tungo sa pagbabalik-loob at gawang maayos."

Susumpa ang mga nagpapaiwang ito kay Allāh kapag nanumbalik kayo, O mga mananampalataya, sa kanila bilang pagbibigay-diin sa mga kadahilanan nilang bulaan, upang magpigil kayo sa panunumbat sa kanila at paninisi sa kanila. Kaya iwan ninyo sila nang pag-iwan ng isang naiinis at layuan ninyo sila. Tunay na sila ay mga salaula, mga karima-rimarim ang kalooban. Ang pananahanan nila na kakanlungan nila ay ang Impiyerno bilang ganti para sa kanila dahil sa nakakamit nila ng pagpapaimbabaw at mga kasalanan.

Sumusumpa ang mga nagpapaiwang ito para sa inyo, O mga mananampalataya, upang malugod kayo sa kanila at tumanggap kayo ng mga kadahilanan nila, kaya huwag kayong malugod sa kanila. Ngunit kung malulugod kayo sa kanila ay sumuway nga kayo sa Panginoon ninyo sapagkat tunay na Siya ay hindi nalulugod sa mga taong lumalabas sa pagtalima sa Kanya sa pamamagitan ng kawalang-pananampalataya at pagpapaimbabaw, kaya mag-ingat kayo, O mga Muslim, na malugod kayo sa sinumang hindi kinalulugdan ni Allāh.

Ang mga nakatira sa ilang, kung tumanggi silang sumampalataya o nagpaimbabaw sila, ang kawalang-pananampalataya nila ay higit na matindi kaysa sa kawalang-pananampalataya ng iba pa sa kanila kabilang sa mga nakatira sa pamayanan at ang pagpapaimbabaw nila ay higit na matindi kaysa sa pagpapaimbabaw ng mga iyon. Sila ay higit na nababagay sa kamangmangan sa Relihiyon at higit na karapat-dapat na hindi makaalam sa mga tungkulin, mga sunnah, at mga panuntunan ng mga patakarang pinababa Niya sa Sugo Niya dahil sa taglay nila na kabagsikan, kagaspangan, at kakauntian ng pakikihalubilo. Si Allāh ay Maalam sa mga kalagayan nila: walang nakakukubli sa Kanya mula sa mga ito na anuman, Marunong sa pangangasiwa Niya at batas Niya.

Mayroon sa mga mapagpaimbabaw na naninirahan sa ilang na naniniwala na ang ginugugol niya na yaman ayon sa landas ni Allāh ay pagkalugi at multa dahil sa paghahaka-haka niya na siya ay hindi gagantimpalaan kung gumugol siya at hindi parurusahan ni Allāh kung nagkait siya. Subalit siya, sa kabila nito, ay gumugugol magkaminsan bilang pakitang-tao at bilang pagkukunwari. Naghihintay siya na may bumaba sa inyo, O mga mananampalataya, na isang kasamaan para makapagwaksi siya sa inyo. Ang minimithi nila na maganap sa mga mananampalataya na kasamaan at pagbabago-bago ng kalagayan sa pamamagitan ng hindi mapupuri ang kahihinatnan nito ay ginawa ni Allāh na nagaganap sa kanila mismo hindi sa mga mananampalataya. Si Allāh ay Madinigin sa anumang sinasabi nila, Maalam sa anumang kinikimkim nila.

Kabilang sa mga naninirahan sa ilang ang sumasampalataya kay Allāh, sumasampalataya sa Kabilang-buhay, at nagtuturing sa ginugugol niyang yaman ayon sa landas ni Allāh bilang mga pampalapit-loob na ipinanlalapit-loob niya kay Allāh at bilang kaparaanan para sa pananagumpay sa pamamagitan ng panalangin ng Sugo – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – at paghingi nito ng tawad para sa kanya. Pansinin, tunay na ang paggugol niya ayon sa landas ni Allāh at panalangin ng Sugo para sa kanya ay mga pampalapit-loob para sa kanya sa ganang kay Allāh, na matatagpuan niya ang gantimpala sa mga ito sa ganang kay Allāh sa pamamagitan ng pagpapasok sa kanya ni Allāh sa awa Nitong malawak na sumasaklaw sa pagpapatawad Nito at Paraiso Nito. Tunay na si Allāh ay Mapagpatawad sa sinumang nagbalik-loob sa Kanya kabilang sa mga lingkod Niya, Maawain sa kanila.

Ang mga nagdali-dali, una, sa pananampalataya kabilang sa mga lumikas mula sa mga tahanan nila at mga bayan nila patungo kay Allāh at kabilang sa mga tagaadya na nag-adya sa Sugo ni Allāh – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – at ang mga sumunod sa mga lumikas at mga tagaadya na mga nauna sa pananampalataya nang may paggawa ng maganda sa pinaniniwalaan, mga sinasabi, at mga ginagawa ay nalugod si Allāh sa kanila kaya tinanggap Niya ang pagtalima nila. Nalugod sila sa Kanya dahil sa ibinigay Niya sa kanila na gantimpala Niyang sukdulan. Naghanda Siya para sa kanila ng mga hardin na dumadaloy ang mga ilog sa ilalim ng mga palasyo ng mga ito bilang mga mamamalagi sa mga ito magpakailanman. Ang ganting iyon ay ang tagumpay na sukdulan.

Kabilang sa kanilang mga malapit sa Madīnah kabilang sa mga naninirahan sa ilang ay mga mapagpaimbabaw at kabilang sa mga naninirahan sa Madīnah ay mga mapagpaimbabaw. Nagpanatili sila ng pagpapaimbabaw at nagpakatatag sila rito. Hindi ka nakaaalam sa kanila, O Sugo; si Allāh ay ang nakaaalam sa kanila. Pagdurusahin sila ni Allāh nang dalawang ulit: isang ulit sa Mundo sa pamamagitan ng pagkakalantad ng pagpapaimbabaw nila, pagkapatay sa kanila, at pagkabihag sa kanila; at isang ulit sa Kabilang-buhay sa pamamagitan ng pagdurusa sa libingan. Pagkatapos itutulak sila sa Araw ng Pagbangon tungo sa isang pagdurusang sukdulan sa pinakamababang palapag ng Apoy.

Kabilang sa mga naninirahan sa Madīnah ay mga iba pang taong nagpaiwan sa paglusob nang walang kadahilanan, saka umamin sila sa mga sarili nila na sila ay hindi nagkaroon ng isang kadahilanan at hindi naglahad ng mga kadahilanang sinungaling. Naghalo sila sa gawang masagwa ng mga gawa nilang maayos na nauna gaya ng pagsasagawa ng pagtalima kay Allāh, pananatili sa mga batas Niya, at pakikibaka ayon sa landas Niya. Umaasa sila mula kay Allāh na tumanggap Siya sa kanila ng pagbabalik-loob at magpalampas Siya sa kanila [ng kasalanan]. Tunay na si Allāh ay Mapagpatawad sa sinumang nagbalik-loob sa Kanya kabilang sa mga lingkod Niya, Maawain sa kanila.

Kumuha ka, O Sugo, mula sa mga yaman nila ng isang zakāh na magdadalisay sa kanila sa pamamagitan nito mula sa mga karumihan ng mga pagsuway at mga kasalanan, at magpapalago sa mga magandang gawa nila sa pamamagitan nito. Manalangin ka para sa kanila matapos ng pagkuha nito mula sa kanila. Tunay na ang panalangin mo ay isang awa para sa kanila at isang kapanatagan. Si Allāh ay Madinigin sa panalangin mo, Maalam sa mga layunin nila.

Alamin ng mga nagpapaiwan na ito palayo sa pakikibaka at mga nagbalik-loob na ito kay Allāh na si Allāh ay tumatanggap sa pagbabalik-loob mula sa mga lingkod Niyang nagbabalik-loob sa Kanya, na Siya ay tumatanggap sa mga kawanggawa samantalang Siya ay Walang-pangangailangan sa mga ito at naggagantimpala sa tagakawanggawa dahil sa kawanggawa nito, at na Siya – kaluwalhatian sa Kanya – ay ang Palatanggap sa pagbabalik-loob sa sinumang nagbalik-loob kabilang sa mga lingkod Niya, ang Maawain sa kanila.

Sabihin mo, O Sugo, sa mga nagpapaiwan na ito palayo sa pakikibaka at mga nagbabalik-loob na ito mula sa pagkakasala nila: "Magsaayos kayo ng pinsala ng nakaalpas sa inyo, magpakawagas kayo ng mga gawa ninyo para kay Allāh, at gumawa kayo ayon sa nagpapalugod sa Kanya sapagkat makakikita si Allāh, ang Sugo Niya, at ang mga mananampalataya sa mga gawa ninyo. Panunumbalikin kayo sa Araw ng Pagbangon sa Panginoon ninyong nakaaalam sa bawat bagay sapagkat nakaaalam Siya sa anumang inililihim ninyo at anumang inihahayag ninyo. Magpapabatid Siya sa inyo hinggil sa ginagawa ninyo noon sa Mundo at gaganti Siya sa inyo roon."

Kabilang sa mga nagpapaiwan palayo sa paglusob sa Tabūk ay mga ibang taong hindi nagkaroon ng kadahilanan kaya ang mga ito ay ipinagpapaliban para sa paghuhusga ni Allāh at paghahatol Niya sa kanila. Hahatol Siya sa kanila ayon sa loloobin Niya: na magpaparusa Siya sa kanila kung hindi sila nagbalik-loob sa Kanya o na tatanggap Siya ng pagbabalik-loob sa kanila kung nagbalik-loob sila. Si Allāh ay Maalam sa sinumang nagiging karapat-dapat sa parusa Niya at sinumang nagiging karapat-dapat sa paumanhin Niya, Marunong sa batas Niya at pangangasiwa Niya. Ang mga ito ay sina Murārah bin Ar-Rabī`, Ka`b bin Mālik, at Hilāl bin Umayyah.