Ya-Sin

យ៉ា ស៊ីន (បានបកស្រាយរួចមកហើយនៅដើមជំពូក អាល់ហ្ពាក៏រ៉ោះ)។

អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានស្បថនឹងគម្ពីរគួរអានដែលវាក្យខណ្ឌទាំងឡាយរបស់វាប្រកបទៅដោយគតិបណ្ឌិត ហើយដែលប្រការមិនពិតមិនអាចមកដល់វា ទាំងពីមុខ និងពីក្រោយវាបានឡើយ។

ពិតប្រាកដណាស់ អ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់) គឺជាអ្នកនាំសារម្នាក់ក្នុងចំណោមបណ្តាអ្នកនាំសារដែលអល់ឡោះទ្រង់បានបញ្ជូនពួកគេទៅកាន់ខ្ញុំបម្រើទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ ដើម្បីបង្គាប់ប្រើពួកគេឲ្យទទួលយកអល់ឡោះតែមួយគត់ធ្វើជាម្ចាស់ និងគោរពសក្ការៈទៅចំពោះទ្រង់តែមួយគត់។

ដែលស្ថិតនៅលើមាគ៌ាដ៏ត្រឹមត្រូវ និងក្បួនច្បាប់ដ៏ត្រង់។ ហើយមាគ៌ាដ៏ត្រឹមត្រូវ និងក្បួនច្បាប់ដ៏ត្រង់នេះ គឺត្រូវបានបញ្ចុះមកពីម្ចាស់របស់អ្នក ជាអ្នកដែលមហាខ្លាំងពូកែបំផុតដែលគ្មាននរណាម្នាក់អាចឈ្នះទ្រង់បានឡើយ និងមហាអាណិតស្រឡាញ់បំផុតចំពោះបណ្តាខ្ញុំបម្រើទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ដែលជាអ្នកមានជំនឿ។

ដែលស្ថិតនៅលើមាគ៌ាដ៏ត្រង់ និងក្បួនច្បាប់ដ៏ត្រង់។ ហើយមាគ៌ាដ៏ត្រឹមត្រូវ និងក្បួនច្បាប់ដ៏ត្រង់នេះ គឺត្រូវបានបញ្ចុះមកពីម្ចាស់របស់អ្នកដែលមហាខ្លាំងពូកែបំផុតដែលគ្មាននរណាម្នាក់អាចឈ្នះទ្រង់បានឡើយ និងមហាអាណិតស្រឡាញ់បំផុតចំពោះបណ្តាខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់ដែលជាអ្នកមានជំនឿ។

យើងបានបញ្ចុះគម្ពីរនោះមកឲ្យអ្នក ដើម្បីឲ្យអ្នកដាស់តឿនព្រមានបន្លាចទៅចំពោះក្រុមមួយ ពោលគឺពួកអារ៉ាប់ ដែលពុំធ្លាប់មានអ្នកនាំសារណាម្នាក់ដែលដាស់តឿនព្រមានពួកគេនោះបានមកដល់ពួកគេឡើយ។ ដូច្នេះហើយ ពួកគេគឺជាពួកដែលធ្វេសប្រហែសអំពីសេចក្តីជំនឿ និងការគោរពសក្ការៈចំពោះទ្រង់តែមួយ។ ក៏ដូចគ្នាដែរ រាល់ប្រជាជាតិទាំងឡាយដែលបានដាច់អំពីពួកគេនូវការដាស់តឿនព្រមាននោះ គឺត្រូវការអ្នកនាំសារដើម្បីមកដាស់តឿនព្រមានពួកគេ។

ពិតប្រាកដណាស់ ទណ្ឌកម្មអំពីអល់ឡោះចាំបាច់ត្រូវតែធ្លាក់ទៅលើពួកគេភាគច្រើន(ពួកមុស្ហរីគីនម៉ាក្កះ) បន្ទាប់ពីការពិតអំពីអល់ឡោះជាម្ចាស់ដែលបាននាំមកតាមរយៈអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់(ព្យាការីមូហាំម៉ាត់)បានមកដល់ពួកគេ តែពួកគេបែរជាមិនមានជំនឿចំពោះវាទៅវិញ ហើយបន្តស្ថិតនៅលើភាពគ្មានជំនឿរបស់ពួកគេដដែល។ ជាការពិតណាស់ ពួកគេមិនមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់នោះទេ ហើយក៏មិនមានជំនឿចំពោះអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ដែរ ហើយពួកគេមិនធ្វើតាមការពិតដែលគាត់បាននាំមកឲ្យពួកគេឡើយ។

ការប្រៀបធៀបចំពោះពួកគេក្នុងរឿងនោះ ប្រៀបដូចជាអ្នកដែលត្រូវបានដាក់ច្រវាក់ជាប់នៅនឹងករបស់ពួកគេ ហើយដៃទាំងគូរបស់ពួកគេត្រូវបានចងភ្ជាប់ជាមួយនឹងករបស់ពួកគេដាក់នៅក្រោមចង្ការរបស់ពួកគេ ធ្វើឲ្យក្បាលរបស់ពួកគេងើយទៅលើមេឃ ដោយពួកគេមិនអាចឱនចុះបានឡើយ។ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកទាំងនោះត្រូវបានដាក់ច្រវាក់មិនឲ្យមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះឡើយ ដែលជាហេតុធ្វើឲ្យគេមិនអាចគោរពតាមទ្រង់បានឡើយ ហើយពួកគេក៏មិនឱនក្បាលរបស់ពួកគេដើម្បីទ្រង់ដែរ។

ហើយយើងបានដាក់រនាំងមួយដែលបាំងការពិតនៅពីមុខពួកគេ និងនៅពីក្រោយពួកគេ។ ហើយយើងបានបិតបាំងភ្នែករបស់ពួកគេអំពីការពិត។ ដូច្នេះ ពួកគេមិនអាចមើលឃើញការពិតនូវការមើលឃើញមួយដែលពួកគេអាចទាញយកផលប្រយោជន៍អំពីវាឡើយ។ រឿងរ៉ាវដែលបានកើតឡើងចំពោះពួកគេដូច្នោះ គឺក្រោយពីពួកគេបានស្តែងចេញនូវភាពចចេសរឹងរូសរបស់ពួកគេ និងការបន្តស្ថិតនៅលើភាពគ្មានជំនឿរបស់ពួកគេ។

វាដូចតែគ្នាទេសម្រាប់ពួកប្រឆាំងដែលចចេសរឹងរូសមិនព្រមទទួលយកការពិតទាំងនោះ ទោះបីជាអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ដាស់តឿនបន្លាចពួកគេ ឬក៏មិនដាស់តឿនបន្លាចពួកគេក៏ដោយ ក៏ពួកគេនៅតែមិនមានជំនឿចំពោះអ្វីដែលអ្នកបាននាំមកពីអល់ឡោះនោះដែរ។

ពិតប្រាកដណាស់ អ្នកដែលអាចទទួលផលពិតប្រាកដអំពីការដាស់តឿនព្រមានរបស់អ្នកនោះ គឺអ្នកដែលបានជឿជាក់នឹងគម្ពីរគួរអាននេះ និងបានដើរតាមអ្វីដែលមានចែងក្នុងវា ហើយកោតខ្លាចម្ចាស់របស់គេនៅពេលដែលគេនៅកន្លែងស្ងាត់ ខណៈដែលគ្មាននរណាម្នាក់ឃើញគេក្រៅពីទ្រង់។ ដូច្នេះ ចូរអ្នក(ព្យាការីមូហាំម៉ាត់)ផ្តល់ដំណឹងរីករាយដល់អ្នកដែលមានលក្ខណៈសម្បត្តិបែបនេះថា ជាការពិតណាស់ រូបគេនឹងត្រូវទទួលបាននូវការលុបលាងទោសកំហុសពីអល់ឡោះចំពោះបាបកម្មរបស់គេ និងទទួលបាននូវការអភ័យទោសពីទ្រង់ ព្រមទាំងទទួលបាននូវផលបុណ្យដ៏ធំធេងដែលកំពុងតែរង់ចាំរូបគេនៅថ្ងៃបរលោក នោះគឺការចូលឋានសួគ៌។

ពិតប្រាកដណាស់ យើងជាអ្នកដែលធ្វើឲ្យអ្នកស្លាប់រស់ឡើងវិញ ដោយពង្រស់ពួកគេឲ្យរស់ឡើងវិញនៅថ្ងៃបរលោកដើម្បីជំនុំជម្រះ ហើយយើងកត់ត្រាទុកនូវអំពើល្អ និងអំពើអាក្រក់របស់ពួកគេដែលពួកគេបានសាងនៅក្នុងជីវិតលោកិយរបស់ពួកគេ ហើយយើងក៏កត់ត្រាទុកផងដែរនូវកេរដំណែលល្អៗរបស់ពួកគេ ដូចជាការបរិច្ចាគទាន ឬកេរដំណែលអាក្រក់(របស់ពួកគេ) ដូចជាភាពគ្មានជំនឿដែលពួកគេបានបន្សល់ទុកក្រោយពីពួកគេបានស្លាប់។ ហើយពិតប្រាកដណាស់ រាល់អ្វីៗទាំងអស់ គឺយើងបានកត់ត្រាទុកនៅក្នុងគម្ពីរមួយយ៉ាងច្បាស់លាស់ នោះគឺសៀវភៅកំណត់ត្រា ឡាវហ៊ុលម៉ះហ្វ៊ូស។

ហើយចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)លើកឧទាហរណ៍មួយសម្រាប់ពួកបដិសេធដែលចចេសរឹងរូសទាំងនោះដើម្បីជាមេរៀនឲ្យពួកគេពិចារណា នោះគឺរឿងរ៉ាវរបស់អ្នកស្រុកភូមិមួយនៅពេលដែលបណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ពួកគេបានមកដល់ពួកគេ។

នៅពេលដែលយើងបានបញ្ជូនអ្នកនាំសារពីរនាក់ដំបូងទៅកាន់ពួកគេដើម្បីអំពាវនាវពួកគេទៅកាន់ការមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយគត់ និងគោរពសក្ការៈទៅចំពោះទ្រង់ ប៉ុន្តែពួកគេបានបដិសេធ(មិនជឿ)នឹងអ្នកនាំសារទាំងពីរនាក់នោះ ហើយយើងក៏បានពង្រឹងគេទាំងពីរដោយបញ្ជូនអ្នកនាំសារទីបីទៅជាមួយពួកគេទៀត។ ហើយអ្នកនាំសារទាំងបីនាក់នោះបាននិយាយទៅកាន់អ្នកស្រុកភូមិនោះថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកយើង(ទាំងបីនាក់) គឺជាអ្នកនាំសារដែលត្រូវបានបញ្ជូនមកកាន់ពួកអ្នកទាំងអស់គ្នា ដើម្បីអំពាវនាវពួកអ្នកទៅកាន់ការគោរពសក្ការៈចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយគត់ និងដើរតាមក្បួនច្បាប់ទាំងឡាយរបស់ទ្រង់។

អ្នកស្រុកភូមិក៏បាននិយាយទៅកាន់អ្នកនាំសារវិញថាៈ ពួកអ្នកគ្រាន់តែជាមនុស្សលោកដូចពួកយើងប៉ុណ្ណោះ។ ពួកអ្នកគ្មានលក្ខណៈពិសេសអ្វីលើសពួកយើងឡើយ ហើយម្ចាស់ដ៏មហាសប្បុរសក៏មិនបានបញ្ចុះវ៉ាហ៊ីមកកាន់ពួកអ្នកនោះដែរ។ តាមពិត ពួកអ្នកគ្រាន់តែជាមនុស្សដែលពោលពាក្យភូតកុហកទៅលើអល់ឡោះចំពោះការអះអាងរបស់ពួកអ្នកនេះប៉ុណ្ណោះ។

អ្នកនាំសារទាំងបីនាក់នោះក៏បានឆ្លើយតបចំពោះការបដិសេធរបស់អ្នកភូមិនោះវិញថាៈ ម្ចាស់របស់ពួកយើងទ្រង់ដឹងថា ជាការពិតណាស់ ពួកយើងពិតជាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ដែលត្រូវបានបញ្ជូនមកកាន់ពួកអ្នក(ឱអ្នកភូមិ)ពិតមែន។ គ្រប់គ្រាន់ហើយដែលនោះគឺជាអំណះអំណាងសម្រាប់ពួកយើងនោះ។

ហើយពួកយើងគ្មានតួនាទីអ្វីក្រៅពីការផ្សព្វផ្សាយយ៉ាងច្បាស់លាស់ដល់ពួកអ្នកនូវអ្វីដែលគេបានប្រើពួកយើងឲ្យផ្សព្វផ្សាយវាប៉ុណ្ណោះ ពួកយើងគ្មានសិទ្ធិអំណាចអ្វីក្នុងការផ្តល់ការចង្អុលបង្ហាញដល់ពួកអ្នកនោះឡើយ។

ពួកអ្នកភូមិក៏បាននិយាយទៅកាន់អ្នកនាំសារទាំងនោះថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកយើងមានប្រផ្នូលអាក្រក់ដោយសារតែពួកអ្នក។ ប្រសិនបើពួកអ្នកមិនបញ្ឈប់ការអំពាវនាវពួកយើងទៅកាន់ការគោរពសក្ការៈចំពោះអល់ឡោះតែមួយគត់ទេនោះ ពួកយើងប្រាកដជានឹងធ្វើទារុណកម្មពួកអ្នកដោយគប់នឹងដុំថ្មរហូតដល់ស្លាប់ជាមិនខាន ហើយពួកអ្នកនឹងទទួលរងនូវទារុណកម្មដ៏សែនឈឺចាប់បំផុតពីពួកយើង។

បណ្តាអ្នកនាំសារទាំងនោះបានឆ្លើយតបទៅកាន់ពួកគេវិញថាៈ ប្រផ្នូលអាក្រក់របស់ពួកអ្នក គឺនៅជាប់ជាមួយនឹងពួកអ្នក ដោយសារតែការប្រឆាំងរបស់ពួកអ្នកចំពោះអល់ឡោះ ហើយបោះបង់ចោលនូវការធ្វើតាមអ្នកនាំសារទាំងឡាយរបស់ទ្រង់។ តើវាជាប្រផ្នូលលអាក្រក់ចំពោះពួកអ្នកឬ នៅពេលដែលពួកយើងបានក្រើនរំលឹកពួកអ្នកពីអល់ឡោះជាម្ចាស់នោះ? ផ្ទុយទៅវិញ ពួកអ្នកគឺជាក្រុមដែលបំពានហួសហេតុក្នុងការប្រឆាំង(ចំពោះអល់ឡោះ)និងប្រព្រឹត្តល្មើស។

ហើយមានបុរសម្នាក់មកពីជាយក្រុង បានមកដល់ទាំងប្រញាប់ប្រញាល់ដោយភ័យខ្លាចក្រុមរបស់គេបដិសេធនឹងបណ្តាអ្នកនាំសារ ថែមទាំងគម្រាមចង់សម្លាប់ និងធ្វើបាបអ្នកនាំសារទាំងនោះថែមទៀត ដោយបុរសនោះបាននិយាយថាៈ ឱក្រុមរបស់ខ្ញុំ! ចូរពួកអ្នកអនុវត្តន៍តាមអ្វីដែលបណ្តាអ្នកនាំសារទាំងនោះបាននាំមកចុះ។

ចូរពួកអ្នក(ឱក្រុមរបស់ខ្ញុំ)អនុវត្តន៍តាមអ្នកដែលមិនបានទាមទារកម្រៃពីពួកអ្នកលើការផ្សព្វផ្សាយនូវអ្វីដែលពួកគេបាននាំមកនេះ ពីព្រោះពួកគេ គឺជាអ្នកដែលទទួលបានការចង្អុលបង្ហាញចំពោះអ្វីដែលពួកគេបានផ្សព្វផ្សាយវាពីអល់ឡោះនៃវ៉ាហ៊ីរបស់ទ្រង់។ ដូច្នេះ អ្នកណាដែលមានលក្ខណៈបែបនោះ គឺចាំបាច់ត្រូវតែគោរពតាមជននោះ។

ហើយបុរសដែលផ្តល់ដំបូន្មាននេះបាននិយាយទៀតថាៈ តើមានអ្វីមួយដែលរារាំងខ្ញុំមិនឲ្យគោរពសក្ការៈចំពោះអល់ឡោះដែលជាអ្នកបានបង្កើតខ្ញុំនោះ? ហើយតើមានអ្វីមួយដែលរារាំងពួកអ្នកមិនឲ្យគោរពសក្ការៈចំពោះម្ចាស់របស់ពួកអ្នកដែលបានបង្កើតពួកអ្នក ខណៈពួកអ្នកនឹងត្រូវវិលត្រឡប់ទៅកាន់ទ្រង់តែមួយគត់ ដោយនឹងត្រូវគេពង្រស់ឲ្យរស់ឡើងវិញដើម្បីទទួលការតបស្នងនោះ?

តើឲ្យខ្ញុំយកព្រះនានាដែលមិនមែនជាព្រះពិតទាំងនោះមកគោរពសក្ការៈក្រៅពីអល់ឡោះដែលជាអ្នកបានបង្កើតខ្ញុំនោះឬ? ប្រសិនបើម្ចាស់មហាសប្បុរសមានចេតនាឲ្យខ្ញុំទទួលនូវរឿងអាក្រក់ណាមួយនោះ ការអន្តរាគមន៍របស់ព្រះក្លែងក្លាយដែលត្រូវបានគោរពសក្ការៈផ្សេងពីអល់ឡោះទាំងនោះ មិនអាចផ្តល់ផលប្រយោជន៍អ្វីបន្តិចដល់ខ្ញុំឡើយ ព្រោះពួកវាមិនអាចផ្តល់ផលប្រយោជន៍ ឬផ្តល់គ្រោះថ្នាក់អ្វីដល់ខ្ញុំបានឡើយ ហើយពួកវាក៏គ្មានសមត្ថភាពអាចសង្គ្រោះរូបខ្ញុំឲ្យរួចផុតពីរឿងអាក្រក់ដែលអល់ឡោះមានចេតនាចង់ឲ្យវាកើតឡើងចំពោះខ្ញុំនោះដែរ ប្រសិនបើខ្ញុំស្លាប់ក្នុងនាមជាអ្នកគ្មានជំនឿនោះ។

ពិតប្រាកដណាស់ ប្រសិនបើខ្ញុំយកពួកវាធ្វើជាព្រះមកគោរពសក្ការៈក្រៅពីអល់ឡោះជាម្ចាស់នោះ ប្រាកដជាខ្ញុំនឹងស្ថិតនៅក្នុងភាពខុសឆ្គងយ៉ាងច្បាស់លាស់ ខណៈដែលខ្ញុំគោរពសក្ការៈចំពោះអ្នកដែលមិនសក្តិសមត្រូវគោរពសក្ការៈ ហើយបោះបង់ចោលការគោរពសក្ការៈចំពោះអ្នកដែលសក្តិសមត្រូវគោរពសក្ការៈនោះ។

(ឱក្រុមរបស់ខ្ញុំ!) ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំមានជំនឿហើយនឹងម្ចាស់របស់ខ្ញុំ និងម្ចាស់របស់ពួកអ្នកទាំងអស់គ្នា។ ហេតុនេះ ចូរពួកអ្នកស្តាប់ខ្ញុំ។ ជាការពិតណាស់ ខ្ញុំមិនខ្វល់នោះទេចំពោះការគំរាមរបស់ពួកអ្នកដែលថា ចង់សម្លាប់ខ្ញុំនោះ។ ភ្លាមនោះ ក្រុមរបស់គាត់ក៏បានសម្លាប់គាត់ចោល ហើយអល់ឡោះក៏បានបញ្ចូលគាត់ទៅក្នុងឋានសួគ៌។

ក្រោយពីបុរសនោះបានពលីជីវិតរួចមក មានគេពោលទៅកាន់គាត់ជាការលើកតម្កើងចំពោះគាត់ថាៈ ចូរអ្នកចូលក្នុងឋានសួគ៌ចុះ។ ហើយនៅពេលដែលបុរសនោះបានចូលក្នុងឋានសួគ៌ ហើយបានឃើញនូវឧបការគុណទាំងឡាយដែលមាននៅក្នុងឋានសួគ៌នោះ គាត់ក៏បាននិយាយដោយប៉ងប្រាថ្នាក្នុងចិត្តថាៈ ឱអនិច្ចាក្រុមរបស់ខ្ញុំដែលបានបដិសេធចំពោះខ្ញុំ ហើយបានសម្លាប់ខ្ញុំនោះ! ប្រសិនបើពួកគេបានដឹងនូវអ្វីដែលខ្ញុំបានទទួលនៃការទទួលបានការអភ័យទោសចំពោះបាបកម្ម ហើយនិងអ្វីដែលម្ចាស់របស់ខ្ញុំបានលើកតម្កើងចំពោះខ្ញុំនោះ ប្រាកដជាពួកគេមានជំនឿដូចដែលខ្ញុំមានជំនឿនេះដែរ ហើយពួកគេក៏នឹងទទួលបានការតបស្នងដូចអ្វីដែលខ្ញុំបានទទួលនេះដែរជាមិនខាន។

ក្រោយពីបុរសនោះបានពលីជីវិត មានគេពោលទៅកាន់គាត់ជាការលើកតម្កើងចំពោះគាត់ថាៈ ចូរអ្នកចូលក្នុងឋានសួគ៌ចុះ។ ហើយនៅពេលដែលបុរសនោះបានចូលក្នុងឋានសួគ៌ ហើយបានឃើញនូវឧបការគុណទាំងឡាយដែលមានននៅក្នុងនោះ គាត់បាននិយាយដោយប៉ងប្រាថ្នាក្នុងចិត្តថាៈ ឱអនិច្ចាក្រុមរបស់ខ្ញុំដែលបានបដិសេធចំពោះខ្ញុំ ហើយបានសម្លាប់ខ្ញុំនោះ! ប្រសិនបើពួកគេបានដឹងនូវអ្វីដែលខ្ញុំបានទទួលនៃការទទួលបានការអភ័យទោសចំពោះបាបកម្ម និងអ្វីដែលម្ចាស់របស់ខ្ញុំលើកតម្កើងខ្ញុំនោះ ពួកគេប្រាកដជាមានជំនឿដូចដែលខ្ញុំមានជំនឿនេះដែរ ហើយពួកគេក៏នឹងទទួលបានការតបស្នងដូចអ្វីដែលខ្ញុំបានទទួលនេះដែរ។

ហើយយើងពុំចាំបាច់ត្រូវការបញ្ជូនកងទ័ពអំពីពួកម៉ាឡាអ៊ីកាត់ចុះពីលើមេឃដើម្បីទៅបំផ្លាញក្រុមរបស់គេដែលបានបដិសេធចំពោះគេ និងបានសម្លាប់គេនោះទេ ព្រោះថាកិច្ចការរបស់ពួកគេ គឺងាយស្រួលសម្រាប់យើងជាងនោះទៅទៀត។ ពិតប្រាកដណាស់ យើងមានសមត្ថភាពក្នុងការបំផ្លាញពួកគេ ដោយគ្រាន់តែបញ្ជូនសម្រែកមួយពីលើមេឃមក ដោយមិនចាំបាច់បញ្ចុះពពួកម៉ាឡាអ៊ីកាត់ឡើយ។

ហើយរឿងរ៉ាវនៃការបំផ្លាញក្រុមរបស់គេនោះ គឺគ្មានអ្វីក្រៅពីសម្រែកមួយយ៉ាងខ្លាំងដែលយើងបានបញ្ជូនវាទៅកាន់ពួកគេនោះទេ ហើយនៅពេលនោះ ពួកគេក៏ស្លាប់អស់គ្មានសល់នោះឡើយ។ ការប្រៀបធៀបរបស់ពួកគេនោះ គឺប្រៀបដូចជាភ្លើងដែលបានឆេះសន្ធោសន្ធៅ ក្រោយមកស្រាប់តែរលត់ឈឹងដោយគ្មានបន្សល់ទុកស្លាកស្នាមអ្វីសោះឡើយ។

គួរឱ្យសោកស្តាយ និងមានវិប្បដិសារីបំផុតចំពោះខ្ញុំបម្រើរបស់អល់ឡោះដែលបដិសេធ នៅថ្ងៃបរលោក នៅពេលដែលពួកគេបានឃើញទណ្ឌកម្មនោះផ្ទាល់នឹងភ្នែក។ នោះគឺដោយសារតែពួកគេកាលនៅលើលោកិយ នៅពេលដែលអ្នកនាំសារណាម្នាក់មកពីអល់ឡោះមកដល់ពួកគេ គឺពួកគេនាំគ្នាមើលងាយ និងចំអកឡកឡឺយចំពោះអ្នកនាំសារនោះ។ ដូច្នេះ លទ្ធផលចុងក្រោយរបស់ពួកគេ គឺមានតែវិប្បដិសារីនៅថ្ងៃបរលោកចំពោះការធ្វេសប្រហែសរបស់ពួកគេលើការគោរពតាមបទបញ្ជារបស់អល់ឡោះប៉ុណ្ណោះ។

តើពួកបដិសេធដែលចំអកឡកឡឺយចំពោះបណ្តាអ្នកនាំសារទាំងនេះមិនបានឃើញទេឬនូវមេរៀនរបស់ប្រជាជាតិជំនាន់មុនៗនោះ? ជាការពិតណាស់ ពួកគេបានស្លាប់ ហើយពួកគេមិនបានវិលត្រឡប់មកកាន់លោកិយវិញម្តងទៀតឡើយ ផ្ទុយទៅវិញ ពួកគេបានទៅដល់អ្វីដែលពួកគេបានសាងអំពីទង្វើទាំងឡាយ ហើយអល់ឡោះនឹងតបស្នងដល់ពួកគេលើទង្វើនោះ។

ហើយប្រជាជាតិទាំងអស់ ពួកគេនឹងត្រូវមានវត្តមាននៅចំពោះមុខយើងនៅថ្ងៃបរលោក ក្រោយពីយើងបានពង្រស់ពួកគេឲ្យរស់ឡើងវិញដោយគ្មានការលើកលែងឡើយ ដើម្បីយើងនឹងធ្វើការតបស្នងឲ្យពួកគេទៅលើទង្វើរបស់ពួកគេ។

ហើយសញ្ញាភស្តុតាងមួយសម្រាប់ពួកដែលបដិសេធនឹងការពង្រស់ឡើងវិញដើម្បីបញ្ជាក់ថាពិតណាស់ ការពង្រស់ពួកគេឲ្យរស់ឡើងវិញគឺជាការពិតនោះ គឺដីដែលស្លាប់(ស្ងួតហួតហែង) នៅពេលដែលយើងបានបញ្ចុះទឹកភ្លៀងពីលើមេឃមក ពេលនោះយើងក៏បានបណ្តុះនូវរុក្ខជាតិជាច្រើនប្រភេទ ហើយយើងបានបញ្ចេញពីដីនោះនូវគ្រាប់ធញ្ញជាតិជាច្រើនប្រភេទដើម្បីឲ្យមនុស្សទទួលទានវា។ ដូច្នេះ អ្នកដែលអាចធ្វើឲ្យដីដែលស្លាប់នេះអាចរស់ឡើងវិញបានដោយការបញ្ចុះទឹកភ្លៀង ហើយនិងបញ្ចេញរុក្ខជាតិទាំងឡាយ ក៏ជាអ្នកដែលមានសមត្ថភាពអាចពង្រស់អ្នកដែលស្លាប់ឲ្យរស់ឡើងវិញដូចគ្នាដែរ។

ហើយយើងបានធ្វើឲ្យដីដែលយើងបញ្ចុះទឹកភ្លៀងទៅលើវានោះក្លាយជាចម្ការជាច្រើន ដូច ជាដើមល្មើ និងទំពាំងបាយជូរ ហើយយើងបានធ្វើឲ្យមានប្រភពទឹកបាញ់ចេញពីក្នុងវាដើម្បីស្រោចស្រពចម្ការនោះ។

ដើម្បីឲ្យមនុស្សលោកទទួលទានអំពីភោគផលនៃចម្ការទាំងនោះដែលអល់ឡោះបានប្រទានជាឧបការគុណដល់ពួកគេ ខណៈដែលពួកគេមិនបានខិតខំប្រឹងប្រែងអ្វីនោះឡើយ។ ដូច្នេះ តើពួកគេមិនដឹងគុណអល់ឡោះទៅលើឧបការគុណជាច្រើនរបស់ទ្រង់នេះ ដោយគោរពសក្ការៈចំពោះទ្រង់តែមួយគត់ និងមានជំនឿចំពោះបណ្តាអ្នកនាំសារទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ទេឬ?

ទ្រង់មហាស្អាតស្អំ មហាខ្ពង់ខ្ពស់ដែលបានបង្កើតរុក្ខជាតិនិងដើមឈើជាច្រើនប្រភេទ ហើយនិងអំពីខ្លួនរបស់មនុស្សផ្ទាល់ ដោយទ្រង់បានបង្កើតឲ្យមានប្រុស មានស្រី ហើយនិងម៉ាខ្លូកជាច្រើនទៀតរបស់អល់ឡោះដែលមនុស្សលោកមិនបានដឹង មិនថានៅលើគោក នៅក្នុងទឹក និងនៅកន្លែងផ្សេងៗទៀតនោះឡើយ។

ហើយសញ្ញាភស្តុតាងសម្រាប់មនុស្សលោកដែលបញ្ជាក់ទៅលើភាពជាម្ចាស់តែមួយគត់របស់អល់ឡោះនោះ គឺយើងបានធ្វើឲ្យពន្លឺបាត់បង់ដោយសារពេលថ្ងៃបានចាកចេញ ហើយពេលយប់ក៏បានចូលមកដល់ នៅពេលដែលយើងបានដកយកពេលថ្ងៃចេញ ហើយយើងបានធ្វើឲ្យភាពងងឹតមកដល់ក្រោយពីពេលថ្ងៃបានចាកចេញទៅ។ ពេលនោះ ស្រាប់តែពួកគេស្ថិតនៅក្នុងភាពងងឹតសូន្យសុង។

ហើយសញ្ញាភស្តុតាងសម្រាប់ពួកគេដែលបញ្ជាក់ទៅលើភាពជាម្ចាស់តែមួយគត់របស់អល់ឡោះដែរនោះ គឺព្រះអាទិត្យដែលធ្វើចលនាទៅតាមគន្លងរបស់វាដែលអល់ឡោះបានដឹងនូវដែនកំណត់របស់វាដោយវាមិនធ្វើចលនាខុសពីគន្លងរបស់វាឡើយ។ នោះគឺជាការកំណត់របស់ម្ចាស់ដែលមហាខ្លាំងពូកែដែលគ្មាននរណាម្នាក់អាចឈ្នះទ្រង់បានឡើយ ហើយទ្រង់មហាដឹងដែលគ្មានកិច្ចការអ្វីមួយនៃម៉ាខ្លូករបស់ទ្រង់អាចលាក់បាំងពីទ្រង់បានឡើយ។

ហើយសញ្ញាភស្តុតាងមួយទៀតសម្រាប់ពួកគេដែលបញ្ជាក់ទៅលើភាពជាម្ចាស់តែមួយរបស់ទ្រង់នោះ គឺព្រះចន្ទដែលយើងបានកំណត់វាជាកម្រិតៗជារៀងរាល់យប់ ដោយចាប់ផ្តើមពីតូច បន្ទាប់មកក៏ធំឡើងៗ រួចមក វាក៏ត្រឡប់ទៅជាតូចវិញ រហូតដល់ក្លាយទៅជាដូចជាចង្កោមផ្លែល្មើដែលស្ងួត។