Al-Baqarah 2:221–237

ហើយចូរពួកអ្នក(ឱបណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿដែលជាបុរស)កុំរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍ជាមួយនឹងស្ត្រីដែលធ្វើស្ហ៊ីរិក(ពហុទេពនិយម)ចំពោះអល់ឡោះឲ្យសោះ លុះត្រាតែពួកនាងមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះតែមួយ ហើយពួកនាងបានចូលកាន់សាសនាឥស្លាមសិន។ ហើយពិតប្រាកដណាស់ ទាសី(ទាសករដែលជាស្ត្រី)ដែលមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះនិងអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់នោះ គឺប្រសើរជាងស្ត្រីដែលមានសិទ្ធិសេរីភាពដែលគោរពសក្ការៈរូបបដិមាទៅទៀត បើទោះបីជាសម្រស់និងទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកនាងធ្វើឲ្យពួកអ្នកចាប់អារម្មណ៍ក៏ដោយ។ ហើយចូរពួកអ្នកកុំរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍ស្ត្រីឥស្លាមឲ្យទៅបុរសដែលធ្វើស្ហ៊ីរិក(ពហុទេពនិយម)ឲ្យសោះ។ ហើយទាសា(ទាសករដែលជាបុរស)ដែលមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះនិងអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់នោះ គឺប្រសើរជាងបុរសដែលមានសិទ្ធិសេរីភាពដែលជាអ្នកធ្វើស្ហ៊ីរិកទៅទៀត ទោះបីជាពួកគេធ្វើឲ្យពួកអ្នកចាប់អារម្មណ៍ក៏ដោយ។ ពួកដែលធ្វើស្ហ៊ីរិកទាំងនោះ(ទាំងបុរសទាំងនារី) ពួកគេអំពាវនាវ(អូសទាញពួកអ្នក)ដោយពាក្យសំដី និងទង្វើរបស់ពួកគេទៅរកអ្វីដែលនាំទៅកាន់ការចូលឋាននរក តែអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់អំពាវនាវ(ពួកអ្នក)ទៅកាន់ការសាងទង្វើកុសលដែលនាំទៅកាន់ការចូលឋានសួគ៌ និងទៅកាន់ការអភ័យទោសនូវរាល់កំហុសឆ្គងទាំងឡាយ ដោយការអនុញ្ញាតនិងការប្រោសប្រទានរបស់ទ្រង់។ ហើយទ្រង់បានបកស្រាយនូវបណ្តាវាក្យខណ្ឌទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ដល់មនុស្សលោក សង្ឃឹមថាពួកគេនឹងយកជាមេរៀនពីអ្វីដែលទ្រង់បានបង្ហាញដល់ពួកគេ ហើយពួកគេអនុវត្តតាមវា។

ហើយបណ្តាមិត្តភក្តិរបស់អ្នក(ឱព្យាការីមូហាំម៉ាត់) ពួកគេនឹងសួរអ្នកផងដែរអំពីឈាមរដូវ(វាជាឈាមធម្មជាតិដែលចេញពីស្បូនស្ត្រីក្នុងពេលវេលាជាក់លាក់)។ ចូរអ្នកឆ្លើយតបទៅកាន់ពួកគេវិញចុះថាៈ ឈាមរដូវ គឺផ្តល់គ្រោះថ្នាក់ទាំងចំពោះបុរសនិងចំពោះស្រ្តី។ ចូរពួកអ្នកជៀសវាងការរួមភេទជាមួយភរិយានៅពេលនាងមានរដូវ ហើយកុំទៅក្បែរពួកនាងដោយការរួមភេទ រហូតទាល់តែពួកនាងបានជ្រះស្អាតពីឈាមរដូវ ហើយពួកនាងបានជម្រះសម្អាតអំពីវា(ឈាមរដូវ)ដោយការងូតទឹកសិន។ ប្រសិនបើពួកនាងបានជ្រះស្អាតពីឈាមរដូវ ហើយពួកនាងបានជម្រះសម្អាតអំពីវា(ឈាមរដូវ)ដោយការងូតទឹកហើយនោះ គឺពួកអ្នកអាចរួមភេទជាមួយពួកនាងនៅត្រង់កន្លែងដែលគេបានអនុញ្ញាតដល់ពួកអ្នក(ពោលគឺតាមទ្វារមាស)។ ជាការពិតណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់ស្រឡាញ់បណ្តាអ្នកដែលតែងតែសារភាពកំហុសពីអំពើល្មើស និងបណ្តាអ្នកដែលតែងតែជម្រះសម្អាតពីភាពកខ្វក់ទាំងឡាយ។

ភរិយារបស់ពួកអ្នក គឺជាថ្នាលសម្រាប់ពួកអ្នកដែលពួកនាងផ្តល់កូនចៅដល់ពួកអ្នក ប្រៀបដូចជាដីដែលបញ្ចេញនូវផលានុផល(ដល់ពួកអ្នក)ដូចនោះដែរ។ ដូចនេះ ចូរពួកអ្នកមករកថ្នាលដំណាំ(ទ្វារមាស)តាមទិសណាមួយដែលពួកអ្នកចង់ និងតាមវិធីណាមួយដែលពួកអ្នកពេញចិត្តចុះ ប្រសិនបើ(ការរួមភេទនោះ)តាមទ្វារមាស។ ហើយចូរពួកអ្នកសាងអំពើល្អសម្រាប់ខ្លួនឯង ហើយដែលក្នុងនោះ គឺការរួមភេទជាមួយភរិយារបស់ខ្លួនក្នុងគោលបំណងបញ្ជិតខ្លួនទៅកាន់អល់ឡោះជាម្ចាស់ និងសង្ឃឹមទទួលបានកូនចៅដែលកតញ្ញូ។ ហើយចូរពួកអ្នកគោរពកោតខ្លាចអល់ឡោះជាម្ចាស់ដោយការអនុវត្តតាមបទបញ្ជាទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ និងជៀសវាងឱ្យឆ្ងាយពីប្រការទាំងឡាយណាដែលទ្រង់បានហាមឃាត់ ដែលក្នុងនោះ គឺអ្វីដែលគេបានដាក់បញ្ញត្តិចំពោះពួកអ្នកក្នុងបញ្ហាស្រ្តី។ ហើយពួកអ្នកត្រូវដឹងថា ជាការពិតណាស់ ពួកអ្នកនឹងជួបទ្រង់នៅថ្ងៃបរលោក ដោយពួកអ្នកនឹងឈរនៅចំពោះមុខទ្រង់ ហើយទ្រង់នឹងធ្វើការតបស្នងចំពោះទង្វើរបស់ពួកអ្នក(ដែលបានសាងនៅលើលោកិយ)។ ហើយចូរអ្នក(ឱព្យាការីមូហាំម៉ាត់)ផ្តល់ដំណឹងរីករាយចំពោះពួកអ្នកមានជំនឿនូវដំណឺងដែលធ្វើឱ្យគេសប្បាយរីករាយនៅពេលបានជួបម្ចាស់របស់ពួកគេ ដូចជាការសើយសុខដ៏អមតៈ(នៅក្នុងឋានសួគ៌) និងការសម្លឹងមើលទៅកាន់ព្រះភ័ក្រដ៏ប្រពៃរបស់អល់ឡោះជាម្ចាស់ជាដើម។

ចូរពួកអ្នកកុំយកការស្បថស្បែនឹងអល់ឡោះជាលេសដែលរារាំង(ពួកអ្នក)ពីការធ្វើអំពើល្អ ការគោរពកោតខ្លាច និងការផ្សះផ្សារវាងមនុស្សលោកឲ្យសោះ។ ផ្ទុយទៅវិញ ប្រសិនបើពួកអ្នកបានស្បថលើការបោះបង់អំពើល្អនោះ ចូរពួកអ្នកសាងអំពើល្អចុះ ហើយពួកអ្នកត្រូវជម្រុះសម្បថរបស់ពួកអ្នកវិញ(ដោយការពិន័យ)។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់មហាបំផុតឮនូវពាក្យសម្តីរបស់ពួកអ្នក មហាដឹងបំផុតចំពោះទង្វើទាំងឡាយរបស់ពួកអ្នក ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងចំពោះពួកអ្នកវិញលើទង្វើដែលពួកអ្នកបានសាង។

អល់ឡោះជាម្ចាស់មិនយកទោសពៃរ៍ពួកអ្នកចំពោះពាក្យសម្បថដែលអណ្តាតរបស់ពួកអ្នកគ្រលាស់ដោយអចេតនា ដូចជាពួកអ្នកពោលថា៖ “ទេ សូមស្បថនឹងអល់ឡោះចុះ” ឬ “ពិតមែនហើយ សូមស្បថនឹងអល់ឡោះចុះ” នោះទេ។ ដូចនេះ គឺគ្មានការពិន័យ(ជម្រុះសម្បថ) និងគ្មានការដាក់ទោសពួកអ្នកក្នុងរឿងនេះទេ ប៉ុន្តែទ្រង់យកទោសពៃរ៍ពួកអ្នកលើអ្វីដែលអ្នកមានចេតនាអំពីពាក្យសម្បថនោះ។ ហើយអល់ឡោះជាម្ចាស់មហាអភ័យទោសបំផុតនូវរាល់បាបកម្មទាំងឡាយរបស់ខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់ ហើយទ្រង់មហាទន់ភ្លន់បំផុត ដោយទ្រង់មិនប្រញាប់ប្រញាល់ដាក់ទោសពួកគេភ្លាមៗនោះទេ។

ចំពោះអ្នកដែលស្បថលើការបោះបង់ការរួមភេទជាមួយនឹងភរិយារបស់ខ្លួននោះ គឺត្រូវរង់ចាំមិនឲ្យលើសរយៈពេលបួនខែ ដោយរាប់ពីពេលដែលគេបានស្បថ ដែលវាត្រូវបានគេស្គាល់ថា “អ៊ីឡាក”(គឺការស្បថថា នឹងមិនរួមភេទជាមួយភរិយារបស់ខ្លួនក្នុងរយៈពេលកំណត់ណាមួយ)។ ដូចនេះ ប្រសិនបើពួកគេត្រឡប់ទៅរួមភេទជាមួយភរិយារបស់ពួកគេវិញក្រោយពីពួកគេបានស្បថថានឹងមិនរួមភេទ(ជាមួយភរិយារបស់ខ្លួន)ក្នុងរយៈពេលបួនខែឬតិចជាងនោះ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់មហាអភ័យទោសបំផុតដល់ពួកគេចំពោះអ្វីដែលបានកើតឡើងអំពីពួកគេ ហើយទ្រង់មហាអាណិតស្រឡាញ់បំផុតចំពោះពួកគេ ដោយទ្រង់បានដាក់ច្បាប់បញ្ញត្តិនៃការពិន័យ(ជម្រុះសម្បថ)ជាច្រកចេញដើម្បីចាកចេញពីសម្បថនេះ។

ហើយប្រសិនបើពួកគេមានបំណងចង់លែងលះ(ភរិយា)ដោយបន្តលើការបោះបង់ការរួមភេទជាមួយភរិយារបស់ពួកគេ និងមិនវិលត្រលប់ទៅរកពួកនាងវិញទេនោះ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះមហាឮបំផុតចំពោះពាក្យសម្ដីរបស់ពួកគេ ដែលក្នុងនោះគឺពាក្យលែងលះរបស់ពួកគេ និងមហាជ្រាបដឹងបំផុតពីស្ថានភាពរបស់ពួកគេ និងគោលបំណងរបស់ពួកគេ ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងចំពោះពួកគេវិញទៅលើរឿងនោះ។

ហើយស្ត្រីដែលត្រូវបានស្វាមីលែងលះនោះ ពួកនាងត្រូវរង់ចាំរហូតដល់ជ្រះស្អាតពីឈាមរដូវចំនួនបីដងសិន ដោយពួកនាងមិនត្រូវរៀបការក្នុងកំឡុងពេលនេះនោះទេ។ ហើយគេមិនអនុញ្ញាតឲ្យពួកនាងលាក់បាំងនូវអ្វីដែលអល់ឡោះបានបង្កើតនៅក្នុងស្បូនរបស់ពួកនាងនៃការមានផ្ទៃពោះនោះឡើយ ប្រសិនបើពួកនាងជាអ្នកមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះនិងថ្ងៃបរលោកមែននោះ។ ហើយស្វាមី(របស់ពួកនាង)ដែលបានលែងលះពួកនាងនោះ ពួកគេមានសិទ្ធិវិលត្រលប់មករួមរស់ជាមួយនឹងពួកនាងវិញក្នុងពេលដែលពួកនាងស្ថិតក្នុងអំឡុងពេលរង់ចាំអ៊ិទហ្ទះ ប្រសិនបើពួកគេមានបំណងចង់វិលត្រឡប់មកជានានឹងគ្នាវិញ និងបានបោះបង់ចោលនូវមូលហេតុដែលនាំឱ្យមានការលែងលះគ្នា។ ហើយចំពោះភរិយាវិញ ពួកនាងក៏មានសិទ្ធិនិងកាតព្វកិច្ចចាំបាច់(ទៅលើស្វាមី)ដូចស្វាមីរបស់ពួកនាង(មានសិទ្ធិលើពួកនាង)ដែរ ដូចដែលមនុស្សដឹងឮ។ តែសម្រាប់ស្វាមី គឺមានឋានៈខ្ពស់ជាងភរិយាក្នុងការដឹកនាំ និងបញ្ហាលែងលះគ្នា។ ហើយអល់ឡោះជាម្ចាស់មហាខ្លាំងពូកែបំផុតដោយគ្មានអ្វីមួយអាចយកឈ្នះទ្រង់បានឡើយ ហើយទ្រង់មហាគតិបណ្ឌិតបំផុតក្នុងការដាក់ច្បាប់បញ្ញត្តិ និងការចាត់ចែងរបស់ទ្រង់។

ការលែងលះដែលប្តីមានសិទ្ធិអាចវិលត្រលប់ទៅ(រួមរស់)នឹងប្រពន្ធវិញបាននោះ គឺមានចំនួនពីរដង ដោយគេលែងលះហើយវិលត្រលប់ទៅវិញ បន្ទាប់មក គេលែងលះទៀតហើយវិលត្រលប់ទៅវិញ។ បន្ទាប់មក ក្រោយពីការលែងលះចំនួនពីដងរួច ពួកគេទាំងពីរអាចរួមរស់ជាមួយគ្នាដោយល្អប្រពៃ ឬគេអាចលែងលះគ្នាជាលើកទីបី ជាមួយនឹងត្រូវធ្វើល្អចំពោះនាងនិងបំពេញនូវសិទ្ធិរបស់នាង។ ហើយគេមិនអនុញាតឱ្យពួកអ្នក(ឱស្វាមីទាំងឡាយ)យកខាន់ស្លាដែលពួកអ្នកបានប្រគល់ជូនភរិយារបស់ពួកអ្នកវិញនោះទេ លើកលែងតែក្នុងករណីដែលស្ត្រីជាភរិយាមិនពេញចិត្តស្វាមីរបស់ខ្លួន ដោយសារតែ(នាងមិនពេញចិត្ត)ចរិយាសម្បត្តិ ឬរូបសម្បត្តិ(របស់ស្វាមី)ប៉ុណ្ណោះ ហើយដោយសារតែមានករណីមិនពេញចិត្តបែបនេះ ប្តីប្រពន្ធទាំងពីរគិតថា គេទាំងពីរ(បារម្ភខ្លាច)មិនអាចបំពេញនូវសិទ្ធិទាំងឡាយដែលជាកាតព្វកិច្ចលើពួកគេទាំងពីរ(ចំពោះគ្នាទៅវិញទៅមក)។ ដូចនេះ(ក្នុងករណីនេះ) ចូរឲ្យពួកគេទាំងពីរបង្ហាញរឿងរបស់គេទាំងពីរប្រាប់ដល់អ្នកដែលជាប់សាច់ញាតិឬអ្នកដទៃទៀត។ ហើយប្រសិនបើអាណាព្យាបាល(របស់គេទាំងពីរ)បារម្ភខ្លាចគេទាំងពីរមិនអាចបំពេញនូវកាតព្វកិច្ចជាប្តីប្រពន្ធបានទេនោះ គឺគ្មានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយទៅលើពួកគេទាំងពីរ ដោយភរិយាអាចដកខ្លួននាងចេញ(ពីចំណងអាពាហ៍ពិពាហ៍) ដោយប្រគល់ខាន់ស្លាទៅឲ្យស្វាមីរបស់នាងវិញ ជាថ្នូរនឹងការ(សុំ)លែងលះរបស់នាង។ បណ្តាច្បាប់បញ្ញត្តិទាំងនេះ គឺជាការញែកដាច់ស្រឡះរវាងប្រការដែលត្រូវបានអនុញ្ញាត(ប្រការហាឡាល់) និងប្រការដែលមិនត្រូវបានអនុញ្ញាត(ប្រការហារ៉ាំ)។ ដូចនេះ ចូរពួកអ្នកកុំបំពានចំពោះវាឱ្យសោះ។ ហើយបុគ្គលណាដែលបានបំពានលើព្រំដែន(ច្បាប់)របស់អល់ឡោះ រវាងប្រការដែលត្រូវបានអនុញ្ញាត និងប្រការដែលមិនត្រូវបានអនុញ្ញាតនោះ ជាការពិតណាស់ ពួកទាំងនោះហើយ គឺជាពួកដែលប្រព្រឹត្តអំពើអយុត្តិធម៌(បំពាន)លើខ្លួនឯង ដោយការបណ្តោយខ្លួនឲ្យធ្លាក់ទៅក្នុងភាពអន្តរាយ និងធ្វើឲ្យខ្លួនទទួលនូវការក្រោធខឹងនិងទណ្ឌកម្មពីអល់ឡោះ។

ហើយប្រសិនបើស្វាមីរបស់នាងបានលែងលះនាងជាលើកទីបីហើយនោះ គឺគេមិនអនុញ្ញាតឲ្យរៀបការជាមួយនាងទៀតនោះទេ លុះត្រាតែនាងបានរៀបការជាមួយបុរសផ្សេងសិន ជាការរៀបការដែលត្រឹមត្រូវតាមច្បាប់ដោយមានចិត្តចង់រៀបការពិតមែន ពុំមែនគ្រាន់តែយកធ្វើជាគោលដើម្បីធ្វើជាដំណោះស្រាយ(រៀបការបែបឧបកិច្ច)នោះទេ ហើយនិងបានរួមភេទជាមួយគ្នានៅក្នុងការរៀបការនោះទៀត។ ហើយប្រសិនបើប្តីទីពីរ(ប្តីក្រោយ)របស់នាងបានលែងលះនាងឬបានបាត់បង់ជីវិតនោះ គឺគ្មានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយចំពោះប្រពន្ធនិងប្តីដើមក្នុងការវិលត្រលប់មករួមរស់នឹងគ្នាវិញ ដោយត្រូវរៀបការនិងផ្តល់ខាន់ស្លាសារជាថ្មី ប្រសិនបើគេទាំងពីរគិតថា ពួកគេទាំងពីរអាចអនុវត្តច្បាប់បញ្ញត្តិដែលបានកំណត់លើគេទាំងពីរបាននោះ។ ហើយបណ្តាច្បាប់បញ្ញត្តិទាំងនោះ អល់ឡោះជាម្ចាស់បានបកស្រាយបញ្ជាក់វាដល់មនុស្សលោកដែលដឹងអំពីច្បាប់បញ្ញត្តិនិងព្រំដែនរបស់ទ្រង់ ពីព្រោះពួកគេ គឺជាអ្នកដែលទទួលបានអត្ថប្រយោជន៍ពីច្បាប់នោះ។

ហើយបើកាលណាពួកអ្នកបានលែងលះភរិយារបស់ពួកអ្នក ហើយពួកនាងជិតផុតកំណត់អ៊ិទហ្ទះ(រយៈពេលរង់ចាំ)របស់ពួកនាងហើយនោះ គឺពួកអ្នកអាចវិលត្រលប់មករួមរស់ជាមួយនឹងពួកនាងវិញ ឬទុកបណ្តោយពួកនាង(ឲ្យផុតអ៊ិទហ្ទះ)ដោយសមរម្យ ដោយមិនវិលត្រលប់មករកពួកនាងវិញ រហូតផុតកំណត់អ៊ិទហ្ទះរបស់ពួកនាង។ ហើយពួកអ្នកមិនត្រូវវិលត្រលប់ទៅរួមរស់ជាមួយភរិយារបស់ពួកអ្នកវិញក្នុងគោលបំណង(អាក្រក់)ដើម្បីបំពានលើពួកនាងឬបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់ពួកនាងដូចជាពួកសម័យអវិជ្ជាបានធ្វើនោះឡើយ។ ជនណាដែលធ្វើបែបនេះក្នុងគោលបំណងបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់ពួកនាង ជាការពិតណាស់ គេបានបំពានលើខ្លួនឯងដោយការប្រព្រឹត្តទង្វើដែលនាំឲ្យទទួលបាបកម្ម និងទណ្ឌកម្មហើយ។ ហើយចូរពួកអ្នកកុំយកវាក្យខណ្ឌរបស់អល់ឡោះធ្វើជាកន្លែងចំអកឡកឡឺយតាមរយៈការលេងសើចនឹងវាឲ្យសោះ។ ហើយចូរពួកអ្នកចងចាំនូវឧបការគុណទាំងឡាយរបស់អល់ឡោះដែលទ្រង់បានប្រទានមកឱ្យពួកអ្នក ហើយឧបការគុណដែលធំធេងជាងគេនោះ គឺអ្វីដែលគេបានបញ្ចុះមកឱ្យពួកអ្នកអំពីគម្ពីរគួរអាននិងស៊ុណ្ណះ(មាគ៌ារបស់ព្យាការីមូហាំម៉ាត់)។ ទ្រង់បានរំលឹកពួកអ្នកតាមរយៈវាទាំងពីរនេះដើម្បីជាការជម្រុញ(លើការសាងអំពើល្អ) និងការព្រមាន(ពីទណ្ឌកម្ម)ដល់ពួកអ្នក។ ហើយចូរពួកអ្នកកោតខ្លាចអល់ឡោះដោយការអនុវត្តតាមបទបញ្ជាទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ និងជៀសវាងឲ្យឆ្ងាយពីប្រការទាំងឡាយដែលទ្រង់បានហាមឃាត់ ហើយពួកអ្នកត្រូវដឹងថា ជាការពិតណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់មហាដឹងនូវរាល់អ្វីៗទាំងអស់។ ដូចនេះ គ្មានអ្វីមួយអាចលាក់បាំងនឹងទ្រង់បានឡើយ ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងចំពោះពួកអ្នកវិញទៅតាមទង្វើដែលពួកអ្នកបានសាង។

ហើយបើកាលណាពួកអ្នកបានលែងលះភរិយារបស់ពួកអ្នកតិចជាងបីដង ហើយបានផុតកំណត់អ៊ិទហ្ទះ(រយៈពេលរង់ចាំ)របស់នាងហើយនោះ ចូរពួកអ្នក(ឱអាណាព្យាបាលទាំងឡាយ)កុំរារាំងពួកនាងមិនឲ្យវិលត្រលប់ទៅរួមរស់ជាមួយប្តីរបស់ពួកនាងដោយការរៀបការសារជាថ្មីនៅពេលពួកនាងចង់ធ្វើដូច្នោះ ហើយពួកនាងពេញចិត្តនឹងរួមរស់ជាមួយស្វាមីរបស់ពួកនាងវិញនោះឲ្យសោះ។ ច្បាប់ដែលហាមឃាត់មិនឱ្យរារាំងពួកនាង(ក្នុងការវិលត្រឡប់ទៅរកស្វាមីវិញ)នោះ គឺជាការដាស់រំលឹកដល់អ្នកដែលមានជំនឿនឹងអល់ឡោះនិងថ្ងៃបរលោក។ នោះគឺជាប្រការដែលល្អប្រសើរបំផុតសម្រាប់ពួកអ្នក និងជាការសម្អាតកិត្តិយសនិងទង្វើរបស់ពួកអ្នកពីប្រការកខ្វក់បានយ៉ាងល្អបំផុត។ ហើយអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់ជ្រាបដឹងបំផុតពីធាតុពិតនៃកិច្ចការទាំងឡាយនិងលទ្ធផលចុងក្រោយរបស់វា ខណៈដែលពួកអ្នកមិនបានដឹងនូវរឿងទាំងនោះទាល់តែសោះ។

ហើយមាតាទាំងឡាយគប្បីបំបៅកូនៗរបស់ពួកនាងរយៈពេលពីរឆ្នាំពេញ។ ការកំណត់(ឲ្យបំបៅកូន)រយៈពេលពីរឆ្នាំនេះ គឺសម្រាប់ជនណាដែលមានបំណងចង់បំពេញ(ឲ្យគ្រប់)នូវរយៈពេលនៃការបំបៅកូន។ ហើយចាំបាច់លើឪពុករបស់ទារក ត្រូវផ្គត់ផ្គង់ជីវភាពដល់ស្ត្រីជាម្តាយដែលបំបៅកូនដែលត្រូវបានលែងលះនោះ និងត្រូវផ្តល់សម្លៀកបំពាក់ដល់ពួកនាងទៅតាមលទ្ធភាពរបស់គេដោយសមរម្យដោយមិនខុសពីច្បាប់ឥស្លាម។ អល់ឡោះមិនដាក់បន្ទុកទៅលើនរណាម្នាក់ឲ្យហួសពីលទ្ធភាពនិងសមត្ថភាពរបស់គេនោះឡើយ។ ហើយចំពោះឪពុកឬម្តាយ(របស់ទារក)មិនត្រូវបានអនុញ្ញាតឱ្យយកកូនរបស់ខ្លួនធ្វើជាមធ្យោបាយដើម្បីធ្វើឲ្យប៉ះពាល់ដល់ភាគីម្ខាងទៀតឡើយ។ ហើយចំពោះអ្នកដែលទទួលមរតកពីឪពុកទារក នៅពេលគេបាត់បង់ឪពុកនោះ ក៏ត្រូវទទួលបន្ទុកដូចជាសិទ្ធិឪពុកទារកនោះដែរ។ ហើយប្រសិនបើឪពុកម្តាយចង់ផ្តាច់ដោះកូនមុនគម្រប់រយៈពេលពីរឆ្នាំនោះ ក៏គ្មានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយទៅលើគេទាំងពីរក្នុងការធ្វើដូច្នោះក្រោយពីបានពិភាក្សាគ្នានិងយល់ព្រមជាមួយគ្នាដើម្បីរកដំណោះស្រាយជូនទារក។ ហើយប្រសិនបើពួកអ្នកចង់ស្វែងរកអ្នកបំបៅឲ្យកូនៗបស់ពួកអ្នកក្រៅពីម្តាយរបស់គេនោះ ក៏គ្មានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយទៅលើពួកអ្នក ប្រសិនបើពួកអ្នកផ្តល់ប្រាក់ឈ្នួលដល់អ្នកដែលបំបៅ(មេដោះ)ឱ្យបានសមរម្យតាមការព្រមព្រៀងគ្នាដោយគ្មានខ្វះឬពន្យារពេលនោះ។ ហើយចូរពួកអ្នកគោរពកោតខ្លាចអល់ឡោះជាម្ចាស់ ដោយអនុវត្តតាមបទបញ្ជាទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ និងជៀសវាងឲ្យឆ្ងាយពីប្រការទាំងឡាយណាដែលទ្រង់បានហាមឃាត់។ ហើយចូរពួកអ្នកដឹងថា ជាការពិតណាស់ អល់ឡោះទ្រង់ទតឃើញគ្រប់សកម្មភាពទាំងអស់របស់ពួកអ្នក។ ដូចនេះ គ្មានអ្វីមួយអាចលាក់បាំងពីទ្រង់បានឡើយចំពោះរឿងនោះ ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងដល់ពួកអ្នកចំពោះទង្វើទាំងឡាយដែលពួកអ្នកបានសាងពីមុនមក។

ហើយអ្នកដែលបានស្លាប់(ស្វាមី) ដោយបានបន្សល់នូវភរិយាដែលមិនមានផ្ទៃពោះនោះ ចាំបាច់លើពួកនាងត្រូវតែរង់ចាំអ៊ិទហ្ទះរយៈពេលបួនខែដប់ថ្ងៃសិន។ ក្នុងកំឡុងពេលនេះ ពួកនាងត្រូវបានហាមឃាត់មិនឱ្យចេញពីផ្ទះស្វាមីរបស់ពួកនាង មិនឲ្យតុបតែងខ្លួន និងមិនឲ្យរៀបការនោះទេ។ តែប្រសិនបើផុតកំណត់រយៈពេលនេះហើយនោះ គឺគ្មានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយចំពោះពួកអ្នក(ឱអាណាព្យាបាលទាំងឡាយ)ក្នុងការដែលពួកនាងបានធ្វើចំពោះខ្លួនឯងអំពីប្រការដែលគេបានហាមឃាត់ទៅលើពួកនាងនៅក្នុងកំឡុងពេល(រង់ចាំអ៊ិទហ្ទះ)នោះ ដោយស្របទៅតាមច្បាប់សាសនានិងច្បាប់លោកិយ។ ហើយអល់ឡោះជាម្ចាស់មហាដឹងបំផុតនូវអ្វីដែលពួកអ្នកប្រព្រឹត្តដោយគ្មានអ្វីមួយលាក់បាំងពីទ្រង់បានឡើយ ទាំងខាងក្នុង ទាំងខាងក្រៅនៃពួកអ្នក ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងដល់ពួកអ្នកចំពោះអ្វីដែលពួកអ្នកបានសាង។

ហើយគ្មានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយទៅលើពួកអ្នកក្នុងការនិយាយបែបបញ្ឆិតបញ្ឆៀង(ដោយបង្ហាញ)ពីបំណងនៃការស្តីដណ្តឹងស្ត្រីដែលស្ថិតនៅក្នុងរយៈពេលនៃការរង់ចាំអ៊ិទហ្ទះដោយសារប្តីស្លាប់ ឬដោយសារការលែងលះគ្នាដាច់ស្រេច ដោយមិននិយាយចំៗចំពោះគោលបំណង(នៃការចង់ស្តីដណ្តឹង) ដូចជាការនិយាយថាៈ “បើពេលណានាងផុតកំណត់រយៈពេលនៃការរង់ចាំ(អ៊ិទហ្ទះ)ហើយនោះ សូមនាងប្រាប់ខ្ញុំផង”ជាដើម។ ហើយក៏គ្មានទោសពៃរ៍អ្វីទៅលើពួកអ្នកដែរចំពោះអ្វីដែលពួកអ្នកបានលាក់ទុកក្នុងចិត្ត(មិនបង្ហាញឲ្យនាងដឹង)អំពីការពេញចិត្តក្នុងការរៀបការជាមួយស្ត្រីដែលស្ថិតនៅក្នុងរយៈពេលនៃការរង់ចាំអ៊ិទហ្ទះ រហូតដល់ផុតកំណត់រយៈពេលអ៊ិទហ្ទះរបស់នាងនោះ។ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់ដឹងថា ពួកអ្នកនឹងនឹកគិតដល់ពួកនាងដោយសារក្តីស្រឡាញ់ពេញចិត្តយ៉ាងខ្លាំង(របស់ពួកអ្នក)ចំពោះពួកនាង។ ដូច្នេះ ទ្រង់អនុញ្ញាតឲ្យពួកអ្នកចំពោះការនិយាយបែបបញ្ឆិតបញ្ឆៀងដោយមិនត្រូវប្រាប់ចំៗនោះទេ។ ហើយចូរពួកអ្នកប្រុងប្រយ័ត្នពីការសន្យាស្ងាត់ៗទៅលើការរៀបការ(ជាមួយពួកអ្នក) ក្នុងខណៈដែលពួកនាងស្ថិតក្នុងរយៈពេលរង់ចាំនោះ លើកលែងតែសម្តីដែលស្របតាមច្បាប់ ពោលគឺការបង្ហាញឱ្យគេដឹងជាចំហរ។ ហើយចូរពួកអ្នកកុំរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍ជាមួយនឹងស្ត្រីដែលស្ថិតនៅក្នុងរយៈពេលនៃការរង់ចាំអ៊ិទហ្ទះឲ្យសោះ លុះត្រាតែផុតរយៈពេលកំណត់សិន។ ហើយចូរពួកអ្នកដឹងថា ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់មហាដឹងបំផុតចំពោះអ្វីដែលពួកអ្នកលាក់ទុកនៅក្នុងខ្លួនពួកអ្នកអំពីអ្វីដែលគេបានអនុញ្ញាតឱ្យពួកអ្នក និងអ្វីដែលត្រូវបានហាមឃាត់ចំពោះពួកអ្នក។ ដូច្នេះ ចូរពួកអ្នកកោតខ្លាចទ្រង់ ហើយចូរពួកអ្នកកុំធ្វើផ្ទុយពីបទបញ្ជារបស់ទ្រង់ឱ្យសោះ។ ហើយចូរពួកអ្នកដឹងចុះថា ជាការពិតណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់មហាអភ័យទោសបំផុតចំពោះជនណាដែលបានសារភាពកំហុសក្នុងចំណោមខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់ ហើយទ្រង់មហាទន់ភ្លន់បំផុត ដោយទ្រង់មិនប្រញាប់ប្រញាល់ក្នុងការដាក់ទណ្ឌកម្មឡើយ។

គ្មានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយទៅលើពួកអ្នក ប្រសិនបើពួកអ្នកលែងលះភរិយារបស់ពួកអ្នកដែលពួកអ្នកបានរៀបការជាមួយពួកនាងមុននឹងពួកអ្នកបានរួមភេទ(លើកដំបូង)ជាមួយពួកនាង ឬមុននឹងដាក់កំណត់ខាន់ស្លាជូនពួកនាងនោះ។ ហើយប្រសិនបើពួកអ្នកលែងលះពួកនាងក្នុងស្ថានភាពនេះ គឺពុំចាំបាច់លើពួកអ្នកផ្តល់ខាន់ស្លាជូនពួកនាងនោះទេ។ តាមពិត ចាំបាច់(លើពួកអ្នក)ផ្តល់ឲ្យពួកនាងនូវអ្វីមួយដែលធ្វើឱ្យពួកនាងរីករាយ និងអាចផ្សះផ្សាចិត្តរបស់ពួកនាងបានទៅតាមលទ្ធភាព ទោះបីគេជាអ្នកមានជីវភាពធូធារ ឬជាអ្នកមានជីវភាពខ្វះខាតក៏ដោយ។ ការផ្តល់ជូននេះ គឺជាកាតព្វកិច្ចលើបណ្តាអ្នកដែលធ្វើល្អ ទាំងទង្វើនិងទាំងក្នុងការទំនាក់ទំនងរបស់ពួកគេ។

ហើយប្រសិនបើពួកអ្នកលែងលះភរិយារបស់ពួកអ្នកដែលពួកអ្នកបានរៀបការជាមួយពួកនាងមុននឹងពួកអ្នករួមភេទ(លើកដំបូង)ជាមួយពួកនាង តែពួកអ្នកបានកំណត់នូវខាន់ស្លាជូនពួកនាងរួចហើយនោះ គឺចាំបាច់លើពួកអ្នកត្រូវផ្តល់ឲ្យពួកនាងពាក់កណ្តាលនៃខាន់ស្លាដែលបានកំណត់ទុកនោះ លើកលែងតែពួកនាង(ប្រសិនបើពួកនាងជាអ្នកឈ្លាសវៃ)អធ្យាស្រ័យឲ្យពួកអ្នកដោយមិនយកខាន់ស្លា ឬបុរសជាប្តីអធ្យាស្រ័យដោយខ្លួនឯង ដោយ(សុខចិត្ត)លះបង់ឱ្យពួកនាងនូវខាន់ស្លាទាំងស្រុង ដោយផ្តល់ខាន់ស្លា(ដែលបានកំណត់)នោះឲ្យនាងទាំងអស់។ ហើយការអធ្យាស្រ័យរបស់ពួកអ្នកចំពោះគ្នាទៅវិញទៅមក គឺធ្វើឲ្យពួកអ្នកកាន់តែខិតជិតទៅរកការកោតខ្លាចអល់ឡោះនិងការគោរពប្រតិបត្តិចំពោះទ្រង់។ ហើយចូរពួកអ្នក(ឱមនុស្សលោកទាំងឡាយ)កុំបោះបង់អំពើសប្បុរសចំពោះគ្នាទៅវិញទៅមក និងការអធ្យាស្រ័យឲ្យគ្នាចំពោះសិទ្ធិផ្សេងៗ។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ឃើញបំផុតនូវអ្វីដែលពួកអ្នកប្រព្រឹត្ត។ ដូច្នេះ ចូរពួកអ្នកខិតខំប្រឹងប្រែងក្នុងការធ្វើអំពើល្អដើម្បីទទួលបានផលបុណ្យពីអល់ឡោះ។