Al-Baqarah 2:238–257

ចូរពួកអ្នកថែរក្សាការសឡាត(ទាំងប្រាំពេល)ដោយត្រូវអនុវត្តវាឱ្យបានពេញលេញដូចដែលអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានបង្គាប់ប្រើ ហើយចូរពួកអ្នកថែរក្សាលើការសឡាតមួយដែលស្ថិតនៅចំកណ្តាលនៃការសឡាតទាំងប្រាំពេល ពោលគឺសឡាតអាសើរ។ ហើយចូរពួកអ្នកឈរសឡាតដើម្បីអល់ឡោះជាម្ចាស់ ដោយការគោរពតាម និងមានភាពនឹងនរនៅក្នុងចិត្ត។

ហើយប្រសិនបើពួកអ្នកខ្លាចសត្រូវឬអ្វីផ្សេងទៀត ហើយពួកអ្នកគ្មានលទ្ធភាពសឡាតឱ្យបានពេញលក្ខណៈនោះទេ ចូរពួកអ្នកសឡាតដោយដើរ ឬជិះលើសត្វអូដ្ឋ សត្វសេះ និងផ្សេងៗទៀត ឬទៅតាមលក្ខណៈឬរបៀបណាមួយដែលអ្នកអាចធ្វើទៅបាន។ ហើយនៅពេលដែលភាពភ័យខ្លាចបានរលាយបាត់បង់ទៅវិញពីពួកអ្នកហើយនោះ ដូច្នេះ ចូរពួកអ្នករំលឹកចំពោះអល់ឡោះនូវគ្រប់ប្រភេទនៃការរំលឹកចំពោះទ្រង់ទាំងអស់ ដែលក្នុងនោះ គឹការប្រតិបត្តិសឡាតឲ្យបានពេញលេញ គ្រប់លក្ខណៈ ដូចអ្វីដែលទ្រង់បានបង្រៀនពួកអ្នកនូវអ្វីដែលពួកអ្នកមិនធ្លាប់បានដឹងនៃចំណេះវិជ្ជានិងការចង្អុលបង្ហាញ។

ហើយអ្នកដែលស្លាប់ក្នុងចំណោមពួកអ្នក(ស្វាមី) ហើយបានបន្សល់ទុកនូវប្រពន្ធនោះ គឺចាំបាច់លើពួកគេ(មុនពេលស្លាប់)ត្រូវធ្វើបណ្តាំសម្រាប់ពួកនាង(ជាភរិយា)នូវការផ្គត់ផ្គង់ចំពោះលំនៅដ្ឋាន(កន្លែងស្នាក់នៅ) និងការផ្គត់ផ្គង់ជីវភាពរយៈពេលមួយឆ្នាំពេញ ដោយមិនត្រូវបណ្តេញពួកនាងឱ្យចាកចេញពីលំនៅដ្ឋានដោយបង្ខំនៅគ្រាលំបាកនោះទេ ដើម្បីជាភាពស្មោះត្រង់ចំពោះអ្នកស្លាប់។ តែប្រសិនបើពួកនាងចេញពីលំនៅដ្ឋានដោយខ្លួនឯងមុនពេលគម្រប់មួយឆ្នាំ គឺគ្មានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយចំពោះពួកអ្នកនិងចំពោះពួកនាងក្នុងការដែលពួកនាងបានធ្វើសម្រាប់ខ្លួនពួកនាងអំពីការតុបតែងកាយ និងការប្រើប្រាស់គ្រឿងក្រអូបនោះ។ ហើយអល់ឡោះជាម្ចាស់មហាខ្លាំងពូកែដោយគ្មាននរណាអាចយកឈ្នះទ្រង់បានឡើយ ហើយទ្រង់មហាគតិបណ្ឌិតក្នុងការចាត់ចែង ការដាក់បញ្ញត្តិច្បាប់ និងការកំណត់របស់ទ្រង់។ នៅត្រង់ចំណុចនេះ សាសនវិទូឥស្លាមភាគច្រើនបានបកស្រាយថា ពិតប្រាកដណាស់ ច្បាប់នៃវាក្យខណ្ឌនេះត្រូវបានលុបចោល(និរាករណ៍)ដោយជំនួសដោយបន្ទូលរបស់អល់ឡោះថា ៖ “ហើយអ្នកដែលទទួលមរណភាពក្នុងចំណោមពួកអ្នកដោយពួកគេបន្សល់ទុកភរិយានោះ ពួកនាងត្រូវរង់ចាំរយៈពេលបួនខែដប់ថ្ងៃសិន”។ (ជំពូក អាល់ហ្ពាក៏រ៉ោះ វាក្យខណ្ឌទី២៣៤)

ហើយសម្រាប់ស្ត្រី(ជាភរិយា)ដែលត្រូវប្តីលែងលះនោះ គឺទទួលបាននូវការផ្គត់ផ្គង់ជីវភាព ដូចជាសម្លៀកបំពាក់ ឬទ្រព្យសម្បត្តិជាដើមដែលជាការប៉ះប៉ូវដល់ដួងចិត្តរបស់ពួកនាងដែលបានប៉ះទង្គិចដោយសារតែការលែងលះ ដោយសមស្របទៅតាមលទ្ធភាពរបស់ប្តី ទោះតិចក្តីច្រើនក្តី។ ហើយច្បាប់នេះជាកាតព្វកិច្ចលើបណ្តាអ្នកដែលគោរពកោតខ្លាចអល់ឡោះ ដោយការអនុវត្តតាមបទបញ្ជាទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ និងជៀសវាងពីបម្រាមទាំងឡាយរបស់ទ្រង់។

ដូចដែលការបកស្រាយបញ្ជាក់ពីខាងលើនោះដែរ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានបកស្រាយបញ្ជាក់ដល់ពួកអ្នក(ឱបណ្តាអ្នកមានជំនឿ)នូវបណ្តាវាក្យខណ្ឌជាច្រើនរបស់ទ្រង់ដែលផ្ទុកទៅដោយព្រំដែននិងច្បាប់នានារបស់ទ្រង់។ សង្ឃឹមថាពួកអ្នកមានការស្វែងយល់និងអនុវត្តតាមដើម្បីទទួលបានផលល្អទាំងក្នុងលោកិយ និងថ្ងៃបរលោក។

តើអ្នក(ឱព្យាការីមូហាំម៉ាត់)មិនទាន់ទទួលបានដំណឹងអំពីរឿងរ៉ាវរបស់ពួកដែលបានចាកចេញពីលំនៅដ្ឋានរបស់ពួកគេ ខណៈដែលពួកគេមានគ្នាច្រើនដោយភ័យខ្លាចពីសេចក្តីស្លាប់ ដោយសារមូលហេតុជំងឺរាតត្បាត ឬផ្សេងៗទៀតទេឬ? ហើយពួកគេទាំងនោះ គឺជាក្រុមមួយក្នុងចំណោមអម្បូរអ៊ីស្រាអែល។ ពេលនោះ អល់ឡោះជាម្ចាស់ក៏បានមានបន្ទូលទៅកាន់ពួកគេថា៖ ចូរពួកអ្នកស្លាប់ចុះ។ ពេលនោះ ពួកគេក៏បានស្លាប់។ បន្ទាប់មក ទ្រង់បានប្រោសពួកគេឱ្យរស់ឡើងវិញដើម្បីបញ្ជាក់ប្រាប់ពួកគេថា កិច្ចការទាំងអស់គឺស្ថិតនៅក្នុងកណ្តាប់ដៃរបស់ទ្រង់ និងដើម្បីបញ្ជាក់ថា ពិតណាស់ ពួកគេគ្មានលទ្ធភាពលើខ្លួនឯងក្នុងការផ្តល់ផលប្រយោជន៍និងផ្តល់គ្រោះថ្នាក់ឡើយ។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាអ្នកដែលមានការប្រោសប្រទាន និងមានក្តីមេត្តាករុណាបំផុតចំពោះមនុស្សលោក។ ក៏ប៉ុន្តែ មនុស្សលោកភាគច្រើនមិនបានដឹងគុណអល់ឡោះចំពោះឧបការគុណទាំងឡាយរបស់ទ្រង់នោះទេ។

ហើយចូរពួកអ្នក(ឱបណ្តាអ្នកមានជំនឿ)ប្រយុទ្ធជាមួយសត្រូវរបស់អល់ឡោះដើម្បីជួយសាសនាដល់សាសនារបស់ទ្រង់ និងលើកតម្កើងបន្ទូលរបស់ទ្រង់ឲ្យខ្ពស់ឡើង។ ហើយពួកអ្នកត្រូវដឹងចុះថា ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះឮបំផុតចំពោះពាក្យសម្ដីរបស់ពួកអ្នក ដឹងបំផុតចំពោះការនៀត(ការប៉ង) និងទង្វើរបស់ពួកអ្នក ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងឱ្យពួកអ្នកវិញចំពោះអ្វីដែលពួកអ្នកបានសាង។

ជនណាហើយដែលបានឲ្យអល់ឡោះខ្ចីនូវកម្ចីមួយដ៏ល្អប្រពៃ ដោយគេចំណាយទ្រព្យសម្បត្តិរបស់គេក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះដោយការនៀត(ការប៉ង)មួយដ៏ល្អ និងមានចិត្តបរិសុទ្ធនោះ ទ្រង់នឹងតបស្នងដល់គេវិញនូវការតបស្នងមួយដ៏ច្រើនលើសលប់។ ហើយអល់ឡោះទ្រង់ត្បិតត្បៀតនូវលាភសក្ការៈ សុខភាព និងអ្វីផ្សេងៗទៀត ហើយទ្រង់បើកទូលាយក្នុងរឿងទាំងអស់នោះដោយគតិបណ្ឌិត និងភាពយុត្តិធម៌របស់ទ្រង់។ ចំពោះទ្រង់តែមួយគត់ដែលពួកអ្នកនឹងវិលត្រលប់ទៅកាន់នៅថ្ងៃបរលោក ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងដល់ពួកអ្នកវិញចំពោះអ្វីដែលពួកអ្នកបានសាង។

តើអ្នក(ឱព្យាការីមូហាំម៉ាត់)មិនទាន់ទទួលបានដំណឹងនូវរឿងរ៉ាវរបស់ពួកមេដឹកនាំក្នុងចំណោមអម្បូរអ៊ីស្រាអែលក្រោយសម័យកាលរបស់ព្យការីមូសាទេឬ? ខណៈដែលពួកគេបាននិយាយទៅកាន់ព្យាការីរបស់ពួកគេថាៈ ចូរអ្នកតែងតាំងឲ្យពួកយើងនូវមហាក្សត្រមួយអង្គដើម្បីពួកយើងនឹងប្រយុទ្ធតស៊ូក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះជាមួយគេ។ ពេលនោះ ព្យាការីរបស់ពួកគេបានតបទៅកាន់ពួកគេវិញថាៈ តើពួកអ្នកបានគិតទេថា ប្រសិនបើអល់ឡោះដាក់កាតព្វកិច្ចសង្គ្រាមលើពួកអ្នក រួចមកពួកអ្នកបែរជាមិនធ្វើសង្គ្រាមក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះទេនោះ? ពួកគេបានឆ្លើយបដិសេធចំពោះការគិតរបស់ព្យាការីមកលើពួកគេវិញថាៈ តើមានអ្វីដែលរារាំងពួកយើងមិនឲ្យធ្វើសង្គ្រាមក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះនោះ ខណៈដែលការសម្រេចដូចនេះ(ដាក់កាតព្វកិច្ចធ្វើសង្គ្រាម)គឺជាសំណើរពីពួកយើងនោះ? ជាការពិតណាស់ សត្រូវបានបណ្តេញពួកយើងឱ្យចាកចេញពីមាតុប្រទេសរបស់ពួកយើង ហើយកូនៗរបស់ពួកយើងត្រូវបានពួកគេចាប់ធ្វើជាចំណាប់ខ្មាំង។ ដូចនេះ ពួកយើងនឹងប្រយុទ្ធ(ជាមួយពួកគេ)ដើម្បីរំដោះយកមាតុភូមិរបស់ពួកយើង និងរំដោះកូនចៅរបស់ពួកយើងពីចំណាប់ខ្មាំងមកវិញ។ តែនៅពេលដែលអល់ឡោះបានដាក់កាតព្វកិច្ចលើពួកគេឱ្យធ្វើសង្គ្រាម ពួកគេបែរជាងាកចេញដោយមិនបានបំពេញតាមអ្វីដែលពួកគេបានសន្យាទៅវិញ លើកលែងតែមួយចំនួនតូចប៉ុណ្ណោះក្នុងចំណោមពួកគេ(ដែលគោរពសន្យា)។ ហើយអល់ឡោះជាម្ចាស់មហាដឹងបំផុតចំពោះពួកដែលបំពានដែលគេចវេសពីបទបញ្ជារបស់ទ្រង់ និងក្បត់កិច្ចសន្យារបស់ទ្រង់នោះ ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងដល់ពួកគេវិញចំពោះអ្វីដែលពួកគេបានសាង។

ហើយព្យាការីរបស់ពួកគេបាននិយាយទៅកាន់ពួកគេថាៈ ជាការពិតណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់តែងតាំងតលូតធ្វើជាមហាក្សត្រគ្រប់គ្រងលើពួកអ្នកដើម្បីពួកអ្នកធ្វើសង្គ្រាមក្រោមការដឹកនាំរបស់គេ។ ពួកមេដឹកនាំនៃពួកគេបាននិយាយបដិសេធ និងប្រឆាំងជំទាស់ចំពោះការជ្រើសតាំងនេះថាៈ តើឲ្យគេធ្វើជាមហាក្សត្រគ្រប់គ្រងលើពួកយើងយ៉ាងដូចម្តេចទៅ ខណៈដែលពួកយើងសាកសមធ្វើជាស្តេចជាងរូបគេ ហើយគេក៏ពុំមែនជាកូនចៅស្ថិតក្នុងខ្សែរាជវង្ស និងក៏គ្មានទ្រព្យសម្បត្តិណាដែលជាជំនួយដើម្បីធ្វើជាមហាក្សត្រផងនោះ? ព្យាការីរបស់ពួកគេបានតបទៅកាន់ពួកគេវិញថាៈ ជាការពិតណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានជ្រើសតាំងគេឱ្យ(ធ្វើជាស្តេច)គ្រប់គ្រងលើពួកអ្នកទាំងអស់គ្នា ហើយទ្រង់បានបន្ថែមចំណេះដឹងដ៏ទូលំទូលាយ និងកម្លាំងកាយដ៏ខ្លាំងក្លាដល់រូបគេ។ ហើយអល់ឡោះប្រទានអំណាចរបស់ទ្រង់ចំពោះជនណាដែលទ្រង់មានចេតនាដោយគតិបណ្ឌិតនិងក្តីមេត្តាករុណារបស់ទ្រង់។ ហើយអល់ឡោះមហាទូលំទូលាយបំផុតលើការប្រោសប្រទាន ដោយទ្រង់ប្រទានដល់ជនណាដែលទ្រង់មានចេតនា ហើយទ្រង់មហាដឹងបំផុតចំពោះជនណាដែលសាកសមនឹងទទួលបានវាក្នុងចំណោមម៉ាខ្លូករបស់ទ្រង់នោះ។

ហើយព្យាការីរបស់ពួកគេបាននិយាយទៅកាន់ពួកគេទៀតថាៈ ជាការពិតណាស់ និមិត្តសញ្ញាដែលបញ្ជាក់ពីសច្ចភាពពិតនៃការជ្រើសតាំងគាត់(តលូត)ឲ្យធ្វើជាមហាក្សត្រគ្រប់គ្រងលើពួកអ្នកនោះគឺ អល់ឡោះបានត្រឡប់ហឹបមកឱ្យពួកអ្នកវិញ (វាគឺជាហឹបមួយដែលអម្បូរអ៊ីស្រាអែលលើកតម្កើង ហើយវាត្រូវបានគេដកហូតពីពួកគេ) ដែលក្នុងវា(ហឹប)នោះ មានភាពនឹងនរពីម្ចាស់របស់ពួកអ្នកស្ថិតនៅជាប់ជាមួយវា ហើយនៅក្នុងហឹបនោះផងដែរ គឺមានសម្ភារមួយចំនួនដែលក្រុមគួ្រសាររបស់ព្យាការីមូសា និងក្រុមគ្រួសាររបស់ព្យាការីហារូនបានបន្សល់ទុកដូចជា ដំបង និងផែនចារឹក(គម្ពីរតាវរ៉ត)មួយចំនួន ហើយដែលម៉ាឡាអ៊ីកាត់ជាអ្នកដែលនាំហឹបនោះមក។ ពិតណាស់នៅក្នុងរឿងនោះ គឺជាសញ្ញាភស្តុតាងយ៉ាងច្បាស់លាស់សម្រាប់ពួកអ្នក ប្រសិនបើពួកអ្នកជាអ្នកមានជំនឿយ៉ាងពិតប្រាកដមែននោះ។

ហើយនៅពេលដែលតលូតបានដឹកនាំទាហានចាកចេញពីមាតុភូមិ(របស់ពួកគេ) គាត់បាននិយាយទៅកាន់ពួកគេថាៈ ជាការពិតណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានយកទន្លេមួយមកសាកល្បងពួកអ្នក។ ដូចនេះ ជនណាហើយដែលបានផឹកទឹកទន្លេនោះ គឺគេមិនមែនស្ថិតនៅលើមាគ៌ារបស់ខ្ញុំទេ ហើយគេក៏មិនត្រូវរួមដំណើរជាមួយខ្ញុំទៅសមរភូមិដែរ។ តែជនណាដែលមិនបានផឹកទឹកទន្លេនោះ គឺគេស្ថិតនៅលើមាគ៌ារបស់ខ្ញុំ ហើយគេអាចបន្តដំណើរជាមួយខ្ញុំទៅកាន់សមរភូមិបាន លើកលែងតែអ្នកដែលត្រូវបង្ខំចិត្ត ហើយគេបានផឹកទឹកមួយកំបង់ដៃ គឺគ្មានបញ្ហាអ្វីឡើយចំពោះពួកគេ។ ពេលនោះ ពលទាហានទាំងអស់បានផឹកទឹក(ទន្លេ)នោះ លើកលែងតែមួយចំនួនតូចប៉ុណ្ណោះក្នុងចំណោមពួកគេដែលបានអត់ធ្មត់ដោយពួកគេមិនបានផឹកនោះទេ ទោះបីជាពួកគេស្រេកទឹកខ្លាំងយ៉ាងណាក៏ដោយ។ ហើយនៅពេលដែលតលូតនិងអ្នករួមដំណើរជាមួយគេដែលជាអ្នកមានជំនឿបានឆ្លងផុតទន្លេនោះ មានទាហានមួយចំនួនបាននិយាយថាៈ ថ្ងៃនេះពួកយើងគ្មានលទ្ធភាពប្រយុទ្ធជាមួយនឹងជើលូតនិងទាហានរបស់គេទេ។ នៅពេលនោះ បណ្តាអ្នកដែលជឿជាក់ក្នុងចិត្តថាពួកគេនឹងបានជួបអល់ឡោះនៅថ្ងៃបរលោកនោះ ពួកគេបាននិយាយថាៈ តើមានប៉ុន្មានដងហើយដែលក្រុមអ្នកមានជំនឿដែលមានចំនួនតិចបានយកឈ្នះក្រុមពួកគ្មានជំនឿដែលមានចំនួនច្រើនដោយមានការអនុញ្ញាតនិងជំនួយពីអល់ឡោះជាម្ចាស់នោះ? ជាការពិតណាស់ បទពិសោធន៍នៃការទទួលជោគជ័យ(កន្លងមក) គឺតាមរយៈសេចក្តីជំនឿ ពុំមែនដោយសារមានចំនួន(ទ័ព)ច្រើននោះទេ។ ហើយអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់ស្ថិតនៅជាមួយបណ្តាខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់ដែលជាអ្នកអត់ធ្មត់ ដោយការគាំទ្រ និងជួយពួកគេ។

ហើយនៅពេលដែលពួកគេបានចេញទៅប្រឈមមុខជាមួយជើលូតនិងទាហានរបស់គេ ពួកគេបានតម្រង់ទៅកាន់អល់ឡោះជាម្ចាស់ដោយបានបួងសួងថាៈ ឱអល់ឡោះជាម្ចាស់! សូមទ្រង់មេត្តាស្រោចស្រពនូវភាពអត់ធ្មត់មកលើដួងចិត្តរបស់ពួកយើងផង ហើយសូមទ្រង់មេត្តាជួយពង្រឹងជំហររបស់ពួកយើងដើម្បីកុំឲ្យពួកយើងរត់គេច(ពីសមរភូមិ) និងកុំឲ្យពួកយើងទទួលបរាជ័យនៅចំពោះមុខសត្រូវរបស់ពួកយើង។ ហើយសូមទ្រង់មេត្តាជួយពួកយើងដោយភាពខ្លាំងក្លារបស់ទ្រង់ និងការគាំទ្ររបស់ទ្រង់ដើម្បីឲ្យពួកយើងបានយកឈ្នះលើក្រុមពួកគ្មានជំនឿផងចុះ។

ហើយពួកគេក៏បានធ្វើឲ្យសត្រូវរបស់ពួកគេទទួលបរាជ័យដោយការអនុញ្ញាតពីអល់ឡោះ ហើយព្យាការីហ្ទាវូទ(ដារីដ)បានសម្លាប់ជើលូតដែលជាមេដឹកនាំរបស់ពួកគេ។ ហើយអល់ឡោះបានប្រទាននូវតំណែងជាស្តេចផែនដីនិងភាពជាព្យាការីដល់ព្យាការីហ្ទាវូទ ព្រមទាំងបានបង្រៀនគាត់នូវចំណេះដឹងជាច្រើនប្រភេទ ដោយទ្រង់បានប្រទានឱ្យគាត់នូវអ្វីៗដែលមានផលប្រយោជន៍ទាំងក្នុងលោកិយ និងថ្ងៃបរលោក។ ហើយប្រសិនបើគ្មានច្បាប់របស់អល់ឡោះដើម្បីទប់ទល់នឹងមនុស្សមួយចំនួនដែលធ្វើការបំផ្លិចបំផ្លាញ(បង្កវិនាសកម្ម)គ្នាទេនោះ ច្បាស់ជាផែនដីនឹងត្រូវហិនហោចដោយសារអំណាចគៀបសង្កត់របស់ពួកជនដែលបង្កវិនាសកម្មនៅលើផែនដីនេះជាមិនខាន។ ក៏ប៉ុន្តែ អល់ឡោះជាម្ចាស់មានក្តីមេត្តាករុណាទៅលើម៉ាខ្លូកទាំងអស់។

ទាំងនោះគឺជាបណ្តាវាក្យខណ្ឌដ៏ច្បាស់លាស់របស់អល់ឡោះជាម្ចាស់ដែលយើងបានសូត្រវាឲ្យអ្នក(ឱព្យាការីមូហាំម៉ាត់)ស្តាប់ ដែលផ្ទុកទៅដោយព័ត៌មានពិត និងការវិនិច្ឆ័យប្រកបដោយភាពយុត្តិធម៌។ ហើយជាការពិតណាស់ អ្នកគឺពិតជាអ្នកនាំសារម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកនាំសាររបស់ព្រះជាម្ចាស់នៃពិភពលោកទាំងមូល។

បណ្តាអ្នកនាំសារទាំងនោះដែលយើងបានលើកឡើងពី(រឿងរ៉ាវរបស់)ពួកគេដល់អ្នក ពិតណាស់ យើងបានលើកតម្កើង(អ្នកនាំសារ)មួយចំនួនក្នុងចំណោមពួកគេឲ្យប្រសើរជាងគ្នា ក្នុងការផ្តល់វ៉ាហ៊ី(សារពីអល់ឡោះ) អ្នកដើរតាមពួកគាត់ និងឋានៈរបស់ពួកគេ។ ក្នុងចំណោមពួកគេ មានអ្នកខ្លះ អល់ឡោះមានបន្ទូលទៅកាន់គេផ្ទាល់ ដូចជាព្យាការីមូសា(ម៉ូសេ)។ ក្នុងចំណោមពួកគេទៀត មានអ្នកខ្លះទ្រង់បានលើកតម្កើងរូបគេឲ្យមានឋានៈខ្ពង់ខ្ពស់ ដូចជា ព្យាការីមូហាំម៉ាត់ ដោយទ្រង់បានបញ្ជូនគាត់មកសម្រាប់មនុស្សលោកទាំងអស់ ហើយគាត់គឺជាព្យាការីចុងក្រោយ ព្រមទាំងអល់ឡោះបានលើកតម្កើងប្រជាជាតិរបស់លោកឲ្យមានភាពល្អប្រសើរលើសពីបណ្ដាប្រជាជាតិដទៃទៀត។ ហើយយើងបានប្រទានឲ្យអ៊ីសាកូនរបស់ម៉ារយ៉ាំ(យេស៊ូគ្រឹស្ត បុត្ររបស់នាងម៉ារី) នូវមុជីហ្សាត់(អច្ឆរិយភាព)ជាច្រើនដ៏ច្បាស់លាស់ ដែលជាភស្តុតាងបង្ហាញពីភាពជាព្យាការីរបស់គាត់ ដូចជាការប្រោសមនុស្សស្លាប់ឲ្យរស់ឡើងវិញ ហើយអាចព្យាបាលជនពិការភ្នែកពីកំណើត និងអ្នកកើតរោគឃ្លង់(ឲ្យជាសះស្បើយ)។ ហើយយើងបានពង្រឹងគេឲ្យមានភាពខ្លាំងក្លាតាមរយៈម៉ាឡាអ៊ីកាត់ជីព្រីល ដើម្បីអនុវត្តនូវបទបញ្ជាទាំងឡាយរបស់អល់ឡោះ។ ហើយប្រសិនបើអល់ឡោះមានចេតនា អ្នកជំនាន់ដែលមកដល់ក្រោយពីបណ្តាអ្នកនាំសារទាំងនោះ នឹងមិនកាប់សម្លាប់គ្នាឡើយបន្ទាប់ពីភស្ដុតាងនានាដ៏ច្បាស់លាស់បានមកដល់ពួកគេហើយនោះ ក៏ប៉ុន្តែពួកគេបានខ្វែងគំនិតគ្នា និងបែងចែកគ្នាជាក្រុម។ ក្នុងចំណោមពួកគេ មានអ្នកដែលមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះ ហើយមួយចំនួនទៀតនៃពួកគេ គឺគ្មានជំនឿចំពោះទ្រង់ឡើយ។ ហើយប្រសិនបើអល់ឡោះមានចេតនាមិនឲ្យពួកគេកាប់សម្លាប់គ្នានោះ ពួកគេប្រាកដជាមិនកាប់សម្លាប់គ្នាឡើយ។ ក៏ប៉ុន្ដែ អល់ឡោះធ្វើអ្វីមួយទៅតាមអ្វីដែលទ្រង់មានចេតនា។ ទ្រង់ចង្អុលបង្ហាញចំពោះជនណាដែលទ្រង់មានចេតនាទៅរកសេចក្តីជំនឿ ដោយក្តីមេត្តាករុណារបស់ទ្រង់និងការប្រោសប្រទានរបស់ទ្រង់ ហើយទ្រង់ធ្វើឲ្យវង្វេងចំពោះជនណាដែលទ្រង់មានចេតនា ដោយភាពយុត្តិធម៌ និងគតិបណ្ឌិតរបស់ទ្រង់។

ឱបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះ និងដើរតាមអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់! ចូរពួកអ្នកបរិច្ចាគមួយចំនួនអំពីអ្វីដែលយើងបានប្រទានជាលាភសក្ការៈឱ្យពួកអ្នកអំពីទ្រព្យសម្បត្តិផ្សេងៗដែលហាឡាល់(ស្របច្បាប់) មុននឹងថ្ងៃបរលោកបានមកដល់ ដែលក្នុងថ្ងៃនោះ គ្មានការលក់ដូរដែលមនុស្សអាចទទួលបាននូវប្រាក់ចំណេញនិងផលប្រយោជន៍ គ្មានទេមិត្ដភាព ដែលអាចជួយគ្នាក្នុងគ្រាលំបាកបាន ហើយក៏គ្មានដែរការអន្ដរាគមន៍ណាមួយដែលអាចជួយទប់ស្កាត់គ្រោះថ្នាក់ ឬផ្តល់ជាប្រយោជន៍ឡើយ លើកលែងតែបន្ទាប់ពីទទួលបានការអនុញ្ញាត និងការយល់ព្រមពីអល់ឡោះសម្រាប់ជនណាដែលទ្រង់មានចេតនាប៉ុណ្ណោះ។ ហើយពួកដែលគ្មានជំនឿ ពួកគេគឺជាពួកដែលបំពានយ៉ាងពិតប្រាកដ ដោយសារតែការប្រឆាំងរបស់ពូកគេចំពោះអល់ឡោះ។

អល់ឡោះគឺជាម្ចាស់តែមួយគត់ ដែលគ្មានម្ចាស់ណាដែលត្រូវគេគោរពសក្ការៈដ៏ពិតប្រាកដក្រៅពីទ្រង់ឡើយ ទ្រង់មានជីវិតអមតៈ មិនស្លាប់នោះទេ ហើយក៏មិនមានភាពខ្វះខាតដែរ។ ទ្រង់ជាអ្នកគ្រប់គ្រង ដែលជាអ្នកគ្រប់គ្រងដោយខ្លួនទ្រង់ផ្ទាល់ ដោយមិនត្រូវការជំនួយពីម៉ាខ្លូក(អ្វីទាំងអស់ដែលទ្រង់បានបង្កើត)ទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ឡើយ។ តាមរយៈលក្ខណៈសម្បត្តិនេះហើយ ទើបម៉ាខ្លូកទាំងអស់ត្រូវការជំនួយជានិច្ចអំពីទ្រង់នៅគ្រប់ស្ថានភាពទាំងអស់របស់គេ។ ទ្រង់មិនងងុយគេង ហើយក៏មិនគេងដែរ ដោយសារភាពពេញលេញនៃជីវិតរបស់ទ្រង់ និងការគ្រប់គ្រងរបស់ទ្រង់។ អ្វីៗដែលមាននៅលើមេឃជាច្រើនជាន់និងផែនដី គឺជាកម្មសិទ្ធិរបស់ទ្រង់តែមួយគត់។ គ្មានបុគ្គលណាម្នាក់ហ៊ានធ្វើអន្ដរាគមន៍នៅចំពោះមុខទ្រង់ឡើយ លើកលែងតែដោយមានការអនុញ្ញាត និងការយល់ព្រមពីទ្រង់ប៉ុណ្ណោះ។ ទ្រង់ដឹងនូវអ្វីដែលបានកន្លងផុត និងអ្វីដែលនឹងកើតឡើងនៃកិច្ចការម៉ាខ្លូករបស់ទ្រង់។ ហើយពួកគេមិនដឹងអ្វីមួយក្នុងចំណោមការដឹងរបស់ទ្រង់ឡើយ លើកលែងតែអ្វីដែលទ្រង់មានចេតនាឲ្យគេដឹងប៉ុណ្ណោះ។ ហើយគួរស៊ីយ៍របស់ទ្រង់(កន្លែងដាក់ជើងរបស់អល់ឡោះជាម្ចាស់)ទូលំទូលាយគ្រប់ដណ្តប់លើមេឃជាច្រើនជាន់ និងផែនដី ទោះបីជាវាទាំងពីរ(មេឃា និងផែនដី)មានភាពធំធេង និងទូលំទូលាយក៏ដោយ។ ហើយការថែរក្សាវាទាំងពីរ(មេឃនិងផែនដី)នេះមិនមានភាពធ្ងន់ធ្ងរចំពោះទ្រង់ ឬធ្វើឱ្យទ្រង់លំបាកឡើយ។ ហើយទ្រង់មហាខ្ពង់ខ្ពស់ ដោយខ្លួនទ្រង់ផ្ទាល់ ដោយសមត្ថភាព និងអំណាចដ៏ខ្លាំងក្លារបស់ទ្រង់ ទ្រង់មហាឧត្តុង្គឧត្តម ក្នុងការគ្រប់គ្រងនិងអំណាចរបស់ទ្រង់។

គ្មានការបង្ខិតបង្ខំនរណាម្នាក់ឲ្យចូលសាសនាអ៊ីស្លាមឡើយ ពីព្រោះវាជាសាសនាដែលពិត និងច្បាស់លាស់។ ដូច្នេះ គេមិនត្រូវការការចាប់បង្ខំនរណាម្នាក់ឲ្យចូលក្នុងសាសនានេះឡើយ។ ពិតប្រាកដណាស់ ការពិតបានបង្ហាញច្បាស់ពីប្រការមិនពិត(ការវង្វេង)។ ហេតុនេះ ជនណាហើយដែលបដិសេធ(គ្មានជំនឿ)ចំពោះអ្វីដែលគេគោរពសក្ការៈផ្សេងពីអល់ឡោះ និងបានចាកឆ្ងាយអំពីវា ហើយគេមានជំនឿលើអល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយគត់នោះ ពិតប្រាកដណាស់ គេបានប្រកាន់ខ្ជាប់នូវសាសនាអ៊ីស្លាមដ៏រឹងមាំ ដែលជាមូលហេតុនាំឲ្យគេមិនអាចកាត់ផ្ដាច់ពីជោគជ័យនាថ្ងៃបរលោកឡើយ។ ហើយអល់ឡោះមហាលឺរាល់ពាក្យសំដីរបស់ខ្ញុំបម្រើទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ មហាដឹងនូវរាល់ទង្វើរបស់ពួកគេ ហើយទ្រង់តបស្នងដល់ពួកគេវិញនូវរាល់អ្វីដែលពួកគេបានសាង។

អល់ឡោះជាអ្នកគាំពារបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿចំពោះទ្រង់ ដោយការចង្អុលបង្ហាញពួកគេ ជួយដល់ពួកគេ និងបពោ្ចញពួកគេពីភាពងងឹតនៃភាពគ្មានជំនឿនិងភាពល្ងង់ខ្លៅ ទៅកាន់ពន្លឺនៃសេចក្តីជំនឿនិងចំណេះដឹង។ រីឯពួកដែលគ្មានជំនឿវិញ អ្នកគាំពាររបស់ពួកគេ គឺបណ្ដាព្រះនានានិងរូបបដិមាទាំងឡាយ ដែលពួកវាលម្អឲ្យពួកគេនូវភាពគ្មានជំនឿ ហើយបានបញ្ចេញពួកគេអំពីពន្លឺនៃសេចក្តីជំនឿនិងចំណេះដឹង ទៅកាន់ភាពងងឹតសូន្យសុងនៃភាពគ្មានជំនឿនិងភាពអវិជ្ជា។ ពួកទាំងនោះហើយ គឺជាពួកនរក ដោយពួកគេស្ថិតនៅក្នុងនោះជាអមតៈ។