Al-Anbya 21:85–112

ហើយចូរអ្នកចងចាំ(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)នូវរឿងរ៉ាវរបស់ព្យាការីអ៊ីស្មាអែល ព្យការីអ៊ីទ្រីស និងព្យាការីហ្ស៊ុលគីហ្វលី ដែលពួកគេទាំងអស់នោះ សុទ្ធតែស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកដែលអត់ធ្មត់ចំពោះការសាកល្បង និង(អត់ធ្មត់)លើការបំពេញកាតព្វកិច្ចទាំងឡាយដែលអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានដាក់ទៅលើពួកគេ។

ហើយយើងបានបញ្ចូលពួកគេទៅក្នុងក្តីមេត្តាករុណារបស់យើង ដោយយើងបានឲ្យពួកគេក្លាយជាព្យាការី ព្រមទាំងបញ្ចូលពួកគេទៅក្នុងឋានសួគ៌(នៅថ្ងៃបរលោក)។ ជាការពិតណាស់ ពួកគេស្ថិតក្នុងចំណោមខ្ញុំបម្រើរបស់អល់ឡោះដែលជាអ្នកសាងទង្វើកុសល ដែលបានគោរពប្រតិបត្តិម្ចាស់របស់ពួកគេ និងជាអ្នកដែលធ្វើល្អទាំងនៅពេលស្ងាត់កំបាំង និងពេលលាតត្រដាង។

ហើយចូរអ្នកចងចាំ(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)នូវរឿងរ៉ាវរបស់អ្នកដែលស្ថិតនៅក្នុងពោះត្រី គឺព្យាការីយូនូស ខណៈដែលគេបានចាកចេញ(ពីភូមិដែលគេត្រូវអំពាវនាវ)ដោយមិនមានការអនុញ្ញាតពីម្ចាស់របស់គេ ព្រោះតែការខឹងសម្បាចំពោះក្រុមរបស់គេដោយសារតែពួកគេនៅតែបន្តស្ថិតនៅក្នុងការប្រឆាំង ដោយគេ(ព្យាការីយូនូស)គិតថា យើងមិនចង្អៀតចង្អល់ចំពោះគេដោយដាក់ទណ្ឌកម្មលើរូបគេដោយសារការចាកចេញរបស់គេ(ពីក្រុមរបស់គេដោយគ្មានការអនុញ្ញាតពីអល់ឡោះ)នោះឡើយ។ ក៏ប៉ុន្តែយើងបានសាកល្បងគេ ដោយឲ្យគេចង្អៀតចង្អល់បំផុត ខណៈដែលត្រីបានលេបរូបគេចូលទៅក្នុងពោះ។ នៅពេលនោះ គេក៏បានបួងសួងទាំងដែលគេស្ថិតនៅក្នុងភាពងងឹតនៃពោះត្រី ភាពងងឹតនៃទឹកសមុទ្រ ព្រមទាំងភាពងងឹតនៃពេលយប់ ដោយគេបានទទួលស្គាល់ចំពោះបាបកម្មរបស់គេ និងបានសារភាពទោសកំហុសចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់អំពីរឿងនោះ ដោយគេបានបួងសួងថាៈ គ្មានទេម្ចាស់ដែលត្រូវគោរពសក្ការៈដ៏ពិតប្រាកដក្រៅពីទ្រង់។ ទ្រង់មហាស្អាតស្អំ និងមហាខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត។ ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំទេដែលស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកដែលបំពាននោះ។

ពេលនោះយើងក៏បានទទួលយកនូវការបួងសួងរបស់គេ ព្រមទាំងបានសង្គ្រោះគេពីទុក្ខព្រួយដ៏ធ្ងង់ធ្ងរនេះ ដោយបញ្ចេញរូបគេពីភាពងងឹត និងពីពោះត្រីវិញ។ ហើយដូចដែលយើងបានរំដោះព្យាការីយូនូសពីទុក្ខព្រួយនេះដែរ យើងនឹងរំដោះបណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿទាំងឡាយនៅពេលណាដែលគេធ្លាក់ក្នុងទុក្ខព្រួយ ហើយគេបួងសួងមកចំពោះអល់ឡោះ។

ហើយចូរអ្នកចងចាំ(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)នូវរឿងរ៉ាវរបស់ហ្សាការីយ៉ា ខណៈដែលគេបានបួងសួងសុំពីម្ចាស់របស់គេដោយពោលថាៈ ឱម្ចាស់របស់ខ្ញុំ! សូមទ្រង់មេត្តាកុំទុកខ្ញុំឲ្យនៅម្នាក់ឯងដោយគ្មានកូន(ដើម្បីស្នងត្រកូល)ឲ្យសោះ ខណៈទ្រង់គឺជាអ្នកដែលផ្តល់នូវអ្នកស្នងត្រកូលដែលល្អបំផុត។ ហេតុនេះ សូមទ្រង់មេត្តាប្រទានដល់ខ្ញុំនូវកូនប្រុសម្នាក់ដើម្បីឲ្យគេនៅសល់(បន្តវង្សត្រកូល)បន្ទាប់ពីខ្ញុំផងចុះ។

ពេលនោះ យើងក៏បានទទួលយកនូវការបួងសួងរបស់គេ ហើយយើងក៏បានប្រទានកូនប្រុសម្នាក់ឲ្យគេ គឺព្យាការីយ៉ះយ៉ា ហើយយើងបានព្យាបាលភរិយារបស់គេ(ពីជំងឺអារ)។ ដូច្នេះ នាងក៏មានកូនវិញ ក្រោយពីនាងមិនអាចមានកូននោះ។ ជាការពិតណាស់ ព្យាការីហ្សាការីយ៉ា និងប្រពន្ធរបស់គេ ព្រមទាំងកូនរបស់គេ ពួកគេគឺជាអ្នកដែលរួសរាន់ក្នុងការសាងនូវអំពើល្អ ហើយពួកគេបួងសួងមកចំពោះយើងដោយក្តីសង្ឃឹមចំពោះផលបុណ្យដែលនៅជាមួយយើង និង(ដោយ)កោតខ្លាចនូវទណ្ឌកម្មដែលនៅជាមួយយើង។ ហើយពួកគេ គឺជាអ្នកដែលឱនលំទោនបំផុតមកចំពោះយើង។

ហើយចូរអ្នកចងចាំ(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)នូវរឿងរ៉ាវរបស់ម៉ារយ៉ាំ(នាងម៉ារី)ដែលនាងបានរក្សាភាពបរិសុទ្ធរបស់នាងពីប្រការហ្ស៊ីណា ហើយយើងបានបញ្ជូនម៉ាឡាអ៊ីកាត់ជីព្រីលទៅកាន់នាង ហើយគេ(ជីព្រីល)បានផ្លុំ(វិញ្ញាណ)ទៅក្នុងខ្លួននាង ហើយនាងក៏មានផ្ទៃពោះ(នូវកូនប្រុសម្នាក់ឈ្មោះ)អ៊ីសា។ ហើយនាង និងកូនប្រុសរបស់នាង ព្យាការីអ៊ីសា គឺជាសញ្ញាភស្តុតាងសម្រាប់មនុស្សលោកដែលបញ្ជាក់ពីសមត្ថភាពរបស់អល់ឡោះ ហើយពិតណាស់ គ្មានអ្វីមួយដែលទ្រង់អសមត្ថភាព(ធ្វើវា)នោះឡើយ ខណៈដែលទ្រង់បានបង្កើតរូបគេ(ព្យាការីអ៊ីសា)ដោយគ្មានឪពុក។

ជាការពិតណាស់ សាសនារបស់ពួកអ្នក(ឱមនុស្សលោក) គឺជាសាសនាតែមួយគត់ ដែលវានោះគឺ(សាសនាដែល)មានជំនឿចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយគត់ ពោលគឺសាសនាឥស្លាម ហើយយើងគឺជាម្ចាស់របស់ពួកអ្នក។ ហេតុនេះ ចូរពួកអ្នកគោរពសក្ការៈដោយចិត្តស្មោះសមកចំពោះយើងតែមួយគត់។

ក៏ប៉ុន្តែ មនុស្សលោកបានបែកបាក់គ្នា ដោយមានអ្នកខ្លះក្នុងចំណោមពួកគេ ជាអ្នកឯកទេពនិយម(គោរពព្រះអល់ឡោះតែមួយ) មានអ្នកខ្លះទៀត ជាអ្នកពហុពេទនិយម(គោរពព្រះច្រើន) មានអ្នកដែលគ្មានជំនឿ និងមានអ្នកដែលមានជំនឿ។ ហើយអ្នកទាំងអស់ដែលបែកបាក់គ្នានោះ គឺនឹងវិលត្រឡប់មកកាន់យើងតែមួយគត់នាថ្ងៃបរលោក ហើយយើងនឹងតបស្នងដល់ពួកគេចំពោះទង្វើរបស់ពួកគេ(ដែលពួកគេបានសាង)។

ដូច្នេះ ក្នុងចំណោមពួកគេ ជនណាហើយដែលសាងទង្វើកុសល ហើយគេជាអ្នកដែលមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះ និងមានជំនឿនឹងបណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ ហើយនិងមានជំនឿចំពោះថ្ងៃបរលោកនោះ គឺគេមិនបដិសេធ(បំបាត់)ចំពោះទង្វើកុសលរបស់គេ(ដែលគេបានសាង)នោះឡើយ។ ផ្ទុយទៅវិញ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់នឹងថ្លែងអំណរគុណចំពោះផលបុណ្យរបស់គេ(ដែលគេបានសាង) ដោយបន្ថែមវា(ផលបុណ្យ)ទ្វេដងដល់រូបគេ។ ហើយគេនឹងបានឃើញវា(ទង្វើកុសលរបស់គេ)នៅក្នុងសៀវភៅកំណត់ត្រាទង្វើរបស់គេនាថ្ងៃដែលគេពង្រស់មនុស្សឲ្យរស់ឡើងវិញ(ថ្ងៃបរលោក) ហើយគេនឹងមានភាពសប្បាយរីករាយនឹងវា។

ហើយវាមិនអាចទៅរួចឡើយចំពោះអ្នកស្រុកភូមិមួយដែលយើងបានបំផ្លាញពួកគេដោយសារតែការប្រឆាំងរបស់ពួកគេក្នុងការដែលពួកគេអាចវិលត្រឡប់ទៅកាន់លោកិយវិញ(ម្តងទៀត)ដើម្បីពួកគេអាចសារភាពកំហុស ហើយគេទទួលយកនូវការសារភាពកំហុសរបស់ពួកគេនោះ (គឺមិនអាចនោះឡើយ)។

ពួកគេមិនអាចវិលត្រឡប់មកវិញជារៀងរហូត រហូតទាល់តែគេបើករនាំងរបស់យ៉ាក់ជូច និងម៉ាក់ជូច ហើយនៅថ្ងៃនោះ ពួកវានឹងចេញមកយ៉ាងលឿនពីតាមតំបន់ខ្ពស់ៗទាំងឡាយ។

ហើយថ្ងៃបរលោកបានខិតជិតមកដល់តាមរយៈការចេញមករបស់ពួកវា(យ៉ាក់ជូចនិងម៉ាក់ជូច) ហើយភាពរន្ធត់ និងភាពតានតឹង(នៃថ្ងៃបរលោក)ក៏បានស្តែងចេញ(ឲ្យពួកគេបានឃើញ)។ ពេលនោះ ពួកគ្មានជំនឿបានបើកភ្នែក(ធំៗ)ដោយសារតែភាពរន្ធត់ និងភាពតានតឹង(នៅក្នុងថ្ងៃនោះ) ដោយពួកគេនិយាយថាៈ វិនាសអន្តរាយហើយពួកយើង! កាលពួកយើងនៅក្នុងលោកិយ ពួកយើងស្ថិតនៅក្នុងការលេងសើច និងមិនរវីរវល់ពីការត្រៀមខ្លួនសម្រាប់ថ្ងៃដ៏ធំធេងនេះនោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ ពួកយើងគឺជាពួកដែលបំពានដោយការប្រឆាំង និងការប្រព្រឹត្តល្មើស(ចំពោះអល់ឡោះ)។

ពិតប្រាកដណាស់ ពួកអ្នក(នែពួកមុស្ហរីគីន) និងរូបបដិមាទាំងឡាយដែលពួកអ្នកគោរពសក្ការៈចំពោះវាក្រៅពីអល់ឡោះ ព្រមទាំងមនុស្សលោក និងជិន(មួយចំនួន)ដែលពេញចិត្តឲ្យពួកអ្នកគោរពសក្ការៈចំពោះពួកវានោះ គឺជាគ្រឿងសម្រាប់ដុតបញ្ឆេះនរកជើហាន់ណាំ។ ពួកអ្នក និងព្រះនានាដែលពួកអ្នកគោរពសក្ការៈចំពោះវានោះ នឹងចូលទៅក្នុងវា(ជាអមតៈ)។

ប្រសិនបើព្រះនានាដែលគេគោរពសក្ការៈទាំងនេះ គឺជាព្រះជាម្ចាស់ដែលត្រូវគេគោរពសក្ការៈដ៏ពិតប្រាកដមែននោះ ពួកវានឹងមិនចូលឋាននរកជាមួយនឹងពួកដែលគោរពសក្ការៈចំពោះពួកវានោះឡើយ។ ហើយទាំងអ្នកដែលគោរពសក្ការៈចំពោះគេ និងអ្នកដែលត្រូវបានគេគោរពសក្ការៈនោះ គឺនឹងស្ថិតនៅក្នុងឋាននរក(ទាំងអស់គ្នា) ដោយពួកគេស្ថិតនៅទីនោះជាអមតៈ គ្មានថ្ងៃចេញឡើយ។

នៅក្នុងឋាននរកនោះ ពួកគេស្រែកថ្នូរយ៉ាងខ្លាំង(ដោយសារតែភាពឈឺចាប់យ៉ាងក្រៃលែងដែលពួកគេទទួលរង)។ ហើយនៅក្នុងឋាននរកនោះ ពួកគេមិនលឺសម្លេងអ្វីឡើយ ដោយសារតែភាពរន្ធត់ និងការភ័យខ្លាចដែលពួកគេទទួលរងនោះខ្លាំងក្លាបំផុត។

ហើយនៅពេលដែលពួកមុស្ហរីគីននិយាយថា “ជាការពិតណាស់ ព្យាការីអ៊ីសា ហើយនិងម៉ាឡាអ៊ីកាត់ដែលពួកគាត់ត្រូវបានគេគោរពសក្ការៈនោះ នឹងត្រូវចូលឋាននរកដែរ”នោះ អល់ឡោះជាម្ចាស់ក៏បានមានបន្ទូលថាៈ ជាការពិតណាស់ បណ្តាអ្នកដែលត្រូវបានកំណត់នៅក្នុងចំណេះដឹងរបស់អល់ឡោះថា ពួកគេគឺជាអ្នកដែលមានសុភមង្គល ដូចជាព្យាការីអ៊ីសា ជាដើមនោះ ពួកគេគឺជាអ្នកដែលត្រូវបានគេបញ្ចៀសឲ្យឆ្ងាយពីភ្លើងនរក។

សំឡេងនៃឋាននរកជើហាន់ណាំនឹងមិនឮទៅដល់ពួកគេឡើយ ហើយពួកគេសើយសុខជាអមតៈនៅក្នុងឧបការគុណ និងភាពសប្បាយរីករាយតាមអ្វីដែលពួកគេប្រាថ្នាចង់បាន ដោយឧបការគុណនោះគ្មានទីបញ្ចប់ឡើយ។

ភាពតក់ស្លុតយ៉ាងក្រៃលែងនៅពេលដែលភ្លើងនរកគ្របដណ្តប់លើពួកឋាននរកនោះមិនបានធ្វើឲ្យពួកគេភ័យខ្លាច ព្រួយបារម្ភឡើយ។ ហើយពួកម៉ាឡាអ៊ីកាត់បានទទួលរាក់ទាក់ អបអរសាទរចំពោះពួកគេដោយពោលថាៈ នេះគឺជាថ្ងៃរបស់ពួកអ្នកដែលពួកអ្នកធ្លាប់ត្រូវបានគេសន្យាកាលនៅក្នុងលោកិយ ហើយគេបានផ្តល់ដំណឹងរីករាយដល់ពួកអ្នកចំពោះឧបការគុណដែលពួកអ្នកទទួលបាននៅក្នុងវានេះ។

នៅថ្ងៃដែលយើងនឹងមូរមេឃដូចជាការមូរក្រដាសដើម្បីសរសេរ ហើយយើងនឹងប្រមូលផ្តុំម៉ាខ្លូកទាំងអស់ក្នុងរូបរាងលក្ខណៈ(ដើម)ដែលពួកគេត្រូវបានគេបង្កើតលើកដំបូងនោះ។ ហើយការសន្យារបស់យើងចំពោះរឿងនោះ គឺជាការសន្យាមួយដ៏ពិតប្រាកដដោយគ្មានការក្បត់សន្យានោះឡើយ។ ជាការពិតណាស់ យើងគឺជាអ្នកដែលបំពេញតាមការសន្យានូវអ្វីដែលយើងបានសន្យា។

ហើយជាការពិតណាស់ យើងបានកត់ត្រានៅក្នុងបណ្តាគម្ពីរទាំងឡាយដែលយើងបានបញ្ចុះវាទៅឲ្យបណ្តាអ្នកនាំសារក្រោយពីយើងបានកត់ត្រាវានៅក្នុងឡាវហ៊ុលម៉ះហ៊្វូសរួចថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ ភពផែនដីនោះ គឺខ្ញុំបម្រើរបស់អល់ឡោះដែលជាអ្នកសាងទង្វើកុសលដែលគោរពប្រតិបត្តិចំពោះទ្រង់ជាអ្នកដែលទទួលមត៌ករបស់វា ហើយពួកគេនោះ គឺប្រជាជាតិរបស់ព្យាការីមូហាំម៉ាត់។

ជាការពិតណាស់ នៅក្នុងការទូន្មានដែលយើងបានបញ្ចុះវាមកនោះ គឺជាមេរៀនសម្រាប់ក្រុមដែលគោរពសក្ការៈចំពោះម្ចាស់របស់ពួកគេតាមអ្វីដែលទ្រង់បានដាក់បញ្ញត្តិច្បាប់ទៅលើពួកគេ ពីព្រោះពួកគេ គឺជាអ្នកដែលទទួលបានផលប្រយោជន៍អំពីវា។

ហើយយើងមិនបានតែងតាំងអ្នក(ឱព្យាការីមូហាំម៉ាត់)ធ្វើជាអ្នកនាំសារឡើយ លើកលែងតែដើម្បីជាក្តីមេត្តាករុណាចំពោះម៉ាខ្លូកទាំងអស់ប៉ុណ្ណោះ ដោយសារតែអ្នក គឺជាអ្នកដែលយកចិត្តទុកដាក់ក្នុងការចង្អុលបង្ហាញដល់មនុស្សលោក និងរំដោះពួកគេពីទណ្ឌកម្មរបស់អល់ឡោះ។

ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ពោលចុះថាៈ តាមពិត គេគ្រាន់តែផ្តល់វ៉ាហ៊ីពីម្ចាស់របស់ខ្ញុំមកកាន់ខ្ញុំថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ ម្ចាស់របស់ពួកអ្នកដែលត្រូវគោរពសក្ការៈដ៏ពិតប្រាកដនោះ គឺជាម្ចាស់តែមួយគត់ ដោយគ្មានស្ហ៊ីរិកនឹងទ្រង់ឡើយ នោះគឺអល់ឡោះជាម្ចាស់។ ហេតុនេះ ចូរពួកអ្នកប្រគល់ខ្លួនទៅកាន់ការមានជំនឿចំពោះទ្រង់ ហើយគោរពប្រតិបត្តិចំពោះទ្រង់ចុះ។

ហើយប្រសិនបើពួកទាំងនោះងាកចេញពីអ្វីដែលអ្នកបាននាំមកកាន់ពួកគេនោះ ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ពោលទៅកាន់ពួកគេចុះថាៈ ខ្ញុំសូមប្រាប់ពួកអ្នកឲ្យបានដឹងថា ពិតណាស់ខ្ញុំ និងពួកអ្នក គឺមានភាពស្មើគ្នាចំពោះរឿងនោះ(ពេលដាក់ទណ្ឌកម្ម)។ ហើយខ្ញុំមិនដឹងទេថា តើទណ្ឌកម្មរបស់អល់ឡោះដែលទ្រង់បានសន្យាចំពោះពួកអ្នក វានឹងធ្លាក់ទៅលើពួកអ្នកនៅពេលណានោះឡើយ។

ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់ដឹងនូវពាក្យសម្តីរបស់ពួកអ្នកដែលពួកអ្នកលាតត្រដាងជាចំហ និងដឹងនូវពាក្យសម្តីដែលពួកអ្នកបិទបាំងវា។ គ្មានអ្វីមួយអាចលាក់បាំងពីទ្រង់ចំពោះរឿងនេះនោះឡើយ ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងដល់ពួកអ្នកចំពោះវា(ពាក្យសម្តីដែលបាននិយាយ)។

ហើយខ្ញុំក៏មិនដឹងដែរ ប្រហែលការពន្យារពេលដាក់ទណ្ឌកម្មចំពោះពួកអ្នក គឺជាការសាកល្បងមួយសម្រាប់ពួកអ្នក និងជាការល្បួងដល់ពួកអ្នក ហើយនិងជាការសប្បាយរីករាយមួយសម្រាប់ពួកអ្នករហូតដល់ពេលកំណត់មួយនៅក្នុងចំណេះដឹងរបស់អល់ឡោះ ដើម្បីឲ្យពួកអ្នកនៅតែបន្តស្ថិតនៅក្នុងភាពប្រឆាំង និងភាពវង្វេងរបស់ពួកអ្នកប៉ុណ្ណោះ។

អ្នកនាំសាររបស់អល់ឡោះ(ព្យាការីមូហាំម៉ាត់)បានបួងសួងចំពោះម្ចាស់របស់គាត់ថាៈ ឱម្ចាស់របស់ខ្ញុំ! សូមទ្រង់មេត្តាវិនិច្ឆ័យរវាងពួកយើង និងក្រុមរបស់ពួកយើងដែលនៅតែបន្តស្ថិតនៅក្នុងភាពគ្មានជំនឿនូវការកាត់សេចក្តីដែលប្រកបដោយសច្ចធម៌ផងចុះ។ ហើយចំពោះម្ចាស់របស់យើងដ៏មហាសប្បុរស(តែមួយគត់)ដែលពួកយើងសុំឲ្យជួយប្រឆាំងនឹងអ្វីដែលពួកអ្នកបាននិយាយនៃប្រឆាំងនិងការបដិសេធ។