Ghafir 40:33–65

គឺនៅថ្ងៃដែលពួកអ្នកបែរខ្នងដាក់គ្នារត់គេចដោយខ្លាចភ្លើងនរក។ ពួកអ្នកគ្មានអ្នកដែលអាចជួយការពារពួកអ្នកពីទណ្ឌកម្មរបស់អល់ឡោះនោះឡើយ។ ហើយជនណាដែលអល់ឡោះធ្វើឲ្យគេវង្វេងដោយមិនចង្អុលបង្ហាញគេទៅកាន់សេចក្តីជំនឿទេនោះ ពិតប្រាកដណាស់ គ្មានអ្នកណាដែលអាចចង្អុលបង្ហាញគេបានឡើយ ពីព្រោះការប្រទាននូវការចង្អុលបង្ហាញ គឺស្ថិតក្នុងដៃរបស់អល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយអង្គគត់។

ហើយជាការពិតណាស់ ព្យាការីយូសុះបាននាំមកឲ្យពួកអ្នកនូវភស្តុតាងដ៏ច្បាស់លាស់ជាច្រើនដែលបញ្ជាក់ទៅលើភាពជាម្ចាស់តែមួយគត់របស់អល់ឡោះមុនព្យាការីមូសាទៅទៀត ក៏ប៉ុន្តែពួកអ្នកនៅតែមានភាពសង្ស័យ និងបដិសេធចំពោះអ្វីដែលគាត់បាននាំមកឲ្យពួកអ្នកដដែល។ លុះនៅពេលដែលគាត់ស្លាប់ ពួកអ្នកកាន់តែមានភាពមន្ទិលសង្ស័យកាន់តែខ្លាំងថែមទៀត ហើយពួកអ្នកបាននិយាយថាៈ អល់ឡោះជាម្ចាស់នឹងមិនបញ្ជូនអ្នកនាំសារណាម្នាក់ក្រោយពីគាត់(ព្យាការីយូសុះ)ទៀតនោះឡើយ។ ដូចការវង្វេងរបស់ពួកអ្នកពីសេចក្តីពិតនេះដែរ អល់ឡោះនឹងធ្វើឲ្យវង្វេងចំពោះរាល់ជនដែលបំពានព្រំដែនរបស់អល់ឡោះ និងមានភាពមន្ទិលសង្ស័យចំពោះភាពជាម្ចាស់តែមួយគត់របស់ទ្រង់។

ពួកដែលជជែកដេញដោលចំពោះវាក្យខណ្ឌទាំងឡាយរបស់អល់ឡោះដើម្បីឲ្យវាក្លាយទៅជាមិនត្រឹមត្រូវ ដោយគ្មានភស្តុតាងណាមួយបានមកដល់ពួកគេសោះនោះ ការជជែកដេញដោលរបស់ពួកគេនោះ គឺគួរឲ្យស្អប់ខ្ពើមបំផុតចំពោះអល់ឡោះ និងចំពោះបណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿលើទ្រង់ និង(មានជំនឿ)លើអ្នកនាំសារទាំងឡាយរបស់ទ្រង់។ ដូចដែលអល់ឡោះបានបោះត្រាភ្ជិតទៅលើចិត្តរបស់ពួកដែលជជែកដេញដោលអំពីវាក្យខណ្ឌទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ដើម្បីឲ្យវាក្លាយទៅជាមិនត្រឹមត្រូវទាំងនោះដែរ ទ្រង់នឹងបោះត្រាភ្ជិតទៅលើរាល់ចិត្តរបស់ពួកដែលក្រអឺតក្រទមមិនទទួលការពិត និងអ្នកដែលផ្តាច់ការដូចគ្នាដែរ។ ដូច្នេះ គេមិនអាចទទួលបានការចង្អុលបង្ហាញទៅកាន់មាគ៌ាដែលត្រឹមត្រូវឡើយ ហើយក៏មិនអាចទទួលបានការណែនាំទៅកាន់ផ្លូវល្អដែរ។

ហើយហ្វៀរអោនបាននិយាយទៅកាន់មន្ត្រីរបស់គេ ហាម៉ាន ថាៈ ឱហាម៉ាន! ចូរអ្នកសាងសង់សំណង់ដ៏ខ្ពស់មួយឲ្យយើង សង្ឃឹមថាយើងអាចទៅដល់ទ្វារទាំងឡាយបាន។

សង្ឃឹមថាយើងនឹងទៅដល់ទ្វារមេឃាទាំងឡាយដែលអាចឡើងទៅដល់មេឃ ដើម្បីយើងទៅមើលម្ចាស់របស់មូសាដែលគេអះអាងថា ទ្រង់គឺជាម្ចាស់ដែលត្រូវគោរពសក្ការៈដ៏ពិតប្រាកដនោះ។ ហើយពិតប្រាកដណាស់ យើងគិតថា មូសាជាអ្នកដែលនិយាយភូតកុហកចំពោះការអះអាងរបស់គេនោះ។ ដូច្នេះហើយ ហ្វៀរអោនត្រូវបានគេតុបតែងលម្អនូវទង្វើអាក្រក់របស់គេ ខណៈដែលគេបានស្នើឲ្យហាម៉ានធ្វើដូច្នោះនោះ។ ហើយហ្វៀរអោនត្រូវបានគេបង្វែចេញពីមាគ៌ាដែលត្រឹមត្រូវទៅកាន់មាគ៌ាដែលវង្វេង។ ហើយឧបាយកលរបស់ហ្វៀរអោន(ដែលចង់បង្ហាញនូវភាពមិនត្រឹមត្រូវដែលគេកំពុងតែប្រកាន់ខ្ជាប់ ថាជាប្រការត្រឹមត្រូវ និងធ្វើឲ្យការពិតដែលព្យាការីមូសាបាននាំមក ក្លាយជាប្រការមិនពិត)នោះ គឺគ្មានអ្វីក្រៅពីស្ថិតនៅក្នុងភាពខាតបង់់នោះឡើយ ពីព្រោះការខិតខំប្រឹងប្រែងរបស់គេនោះ គឺគ្មានអ្វីក្រៅពីទទួលបាននូវការខកចិត្ត បរាជ័យ និងភាពអពមង្គលដែលគ្មានទីបញ្ចប់ប៉ុណ្ណោះ។

ហើយបុរសដែលជាអ្នកមានជំនឿម្នាក់ដែលមកពីពូជពង្សរបស់ហ្វៀរអោនបាននិយាយណែនាំក្រុមរបស់គេ និងចង្អុលបង្ហាញពួកគេទៅកាន់មាគ៌ាដែលដែលត្រឹមត្រូវថាៈ ឱក្រុមរបស់ខ្ញុំ! ចូរពួកអ្នកដើរតាមខ្ញុំចុះ នោះខ្ញុំនឹងបង្ហាញប្រាប់ពួកអ្នក ព្រមទាំងណែនាំពួកអ្នកទៅកាន់មាគ៌ាដ៏ត្រឹមត្រូវ និងចង្អុលបង្ហាញទៅកាន់សេចក្តីពិត។

ឱក្រុមរបស់ខ្ញុំ! តាមពិត ជីវិតរស់នៅលើលោកិយនេះ គ្រាន់តែជាការសើយសុខមួយរយៈពេលខ្លីប៉ុណ្ណោះ។ ដូច្នេះ ចូរកុំឲ្យការសប្បាយរីករាយមួយរយៈពេលដ៏ខ្លីនេះបោកបញ្ឆោតពួកអ្នកបានឲ្យសោះ។ រីឯឋានបរលោកដែលពោរពេញទៅដោយឧបការគុណជាអមតៈដែលមិនទីបញ្ចប់នោះ ទើបជាទីកន្លែងដែលស្ថិតស្ថេរ និងអមតៈ។ ដូច្នេះ ចូរពួកអ្នកសាងអំពើល្អសម្រាប់ថ្ងៃនោះដោយការគោរពប្រតិបត្តិចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់ ហើយចូរពួកអ្នកប្រុងប្រយ័ត្នកុំឲ្យការរស់នៅលោកិយនេះ រំខានពួកអ្នកអំពីការសាងទង្វើល្អសម្រាប់ថ្ងៃបរលោកឲ្យសោះ។

ជនណាហើយដែលបានសាងអំពើអាក្រក់នោះ គេនឹងដាក់ទោសលើរូបគេដូចទៅនឹងទង្វើអាក្រក់ដែលគេបានសាងនោះ ដោយគេមិនដាក់ទោសលើរូបគេលើសពីអ្វីដែលគេបានសាងឡើយ។ ហើយជនណាដែលបានសាងអំពើល្អដោយស្វែងរកការពេញចិត្តពីអល់ឡោះជាម្ចាស់ មិនថាបុរសឬស្ត្រី ហើយគេជាអ្នកដែលមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះនិងអ្នកនាំសារទាំងឡាយរបស់ទ្រង់នោះ បណ្តាអ្នកដែលមានលក្ខណៈសម្បត្តិគួរឲ្យសរសើរបែបនោះហើយដែលពួកគេនឹងបានចូលឋានសួគ៌នៅថ្ងៃបរលោក ដោយអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់នឹងប្រទានឲ្យពួកគេនូវលាភសក្ការៈដែលទ្រង់បានត្រៀមទុកសម្រាប់ពួកគេនៅក្នុងឋានសួគ៌ ដូចជាផ្លែឈើ ហើយនិងការសើយសុខដែលអមតៈ ដោយឥតគណនាឡើយ។

ឱក្រុមរបស់ខ្ញុំ! ហេតុអ្វីបានជាខ្ញុំអំពាវនាវពួកអ្នកទៅរកភាពជោគជ័យរួចផុតពីការខាតបង់ទាំងនៅក្នុងលោកិយនិងនៅថ្ងៃបរលោក ដោយឲ្យពួកអ្នកមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះ និងសាងនូវទង្វើកុសល តែពួកអ្នកបែរជាអំពាវនាវខ្ញុំទៅកាន់ឋាននរក ដោយអំពាវនាវខ្ញុំឲ្យប្រឆាំងនឹងអល់ឡោះ និងប្រព្រឹត្តល្មើសចំពោះទ្រង់ទៅវិញ?

ពួកអ្នកអំពាវនាវខ្ញុំទៅរកភាពមិនត្រឹមត្រូវរបស់ពួកអ្នក ដោយសង្ឃឹមថាខ្ញុំនឹងប្រឆាំងចំពោះអល់ឡោះ ហើយគោរពសក្ការៈទៅចំពោះអ្នកផ្សេងរួមជាមួយនឹងទ្រង់នូវអ្វីដែលខ្ញុំមិនបានដឹងពីភាពត្រឹមត្រូវនៃការគោរពសក្ការៈចំពោះវាជាមួយអល់ឡោះផងនោះ។ តែខ្ញុំវិញ គឺអំពាវនាវពួកអ្នកទៅកាន់ការមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះដែលមហាខ្លាំងពូកែបំផុតដែលគ្មាននរណាម្នាក់អាចយកឈ្នះទ្រង់បានឡើយ និងជាអ្នកដែលមហាអភ័យទោសបំផុតចំពោះខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់។

គ្មានការសង្ស័យឡើយ អ្វីដែលពួកអ្នកអំពាវនាវខ្ញុំឲ្យមានជំនឿចំពោះវា និងគោរពតាមវានោះ មិនមែនជាការអំពាវនាវដែលត្រឹមត្រូវនោះឡើយ ទាំងនៅក្នុងលោកិយ និងនៅថ្ងៃបរលោក ហើយអ្នកដែលត្រូវគេអំពាវនាវនោះ ក៏មិនឆ្លើយនឹងការអំពាវនាវនេះនោះដែរ។ ហើយពិតណាស់ កន្លែងវិលត្រឡប់របស់ពួកយើងទាំងអស់គ្នា គឺទៅកាន់អល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយគត់។ ហើយពិតប្រាកដណាស់ ពួកដែលបំពានដោយការប្រឆាំង និងប្រព្រឹត្តល្មើសនោះ ពួកគេគឺជាពួកឋាននរក ដែលពួកគេនឹងស្ថិតនៅក្នុងវាជាអមតៈនៅថ្ងៃបរលោក។

ក៏ប៉ុន្តែ ពួកគេបានបដិសេធចំពោះការដាស់តឿនរបស់គេ(បុរសមានជំនឿម្នាក់នោះ)។ ពេលនោះ គេក៏បានពោលថាៈ ពួកអ្នកនឹងនឹកឃើញនូវអ្វីដែលខ្ញុំបានដាស់តឿនចំពោះពួកអ្នក ហើយពួកអ្នកនឹងមានការសោកស្តាយជាមិនខានដែលមិនទទួលយកការដាស់តឿននេះ។ ហើយខ្ញុំប្រគល់រាល់កិច្ចការរបស់ខ្ញុំទាំងអស់ទៅកាន់អល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយគត់។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះទ្រង់មហាឃើញបំផុតដែលគ្មានទង្វើណាមួយនៃខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់អាចលាក់បាំងពីទ្រង់បានឡើយ។

ហើយអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានការពាររូបគេ(បុរសមានជំនឿម្នាក់នោះ)ពីឧបាយកលអាក្រក់របស់ពួកគេនៅពេលដែលពួកគេចង់សម្លាប់រូបគេ ហើយពូជពង្សរបស់ហ្វៀរអោនក៏ត្រូវបានហ៊ុមព័ទ្ធទៅដោយទណ្ឌកម្មនៃការលិចលង់(ក្នុងទឹកសមុទ្រ)។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះបានធ្វើឲ្យហ្វៀរអោន និងកងទ័ពរបស់គេទាំងអស់លិចលង់(ក្នុងទឹកសមុទ្រ)នៅក្នុងលោកិយនេះ។

ហើយក្រោយពីពួកគេបានស្លាប់ ភ្លើងនរកត្រូវបានគេយកមកបង្ហាញពួកគេនៅក្នុងផ្នូររបស់ពួកគេទាំងព្រឹកទាំងល្ងាច។ ហើយនៅថ្ងៃបរលោក មានគេនិយាយថាៈ ចូរពួកអ្នកបញ្ចូលពួកដែលដើរតាមហ្វៀរអោននោះទៅក្នុងទណ្ឌកម្មដ៏ខ្លាំងក្លានិងធ្ងន់ធ្ងរចុះ ព្រោះពួកគេធ្លាប់បានប្រឆាំង និងបដិសេធ ហើយបានរារាំងមនុស្សពីមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ។

ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ចងចាំ នៅពេលដែលពួកដែលដើរតាមគេ ហើយនិងពួកមេដឹកនៃពួកឋាននរកបានឈ្លោះប្រកែកគ្នា ដោយពួកដែលដើរតាមគេដែលជាពួកទន់ខ្សោយបាននិយាយទៅកាន់ពួកមេដឹកនាំដែលជាពួកក្រអឺតក្រទមថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកយើងធ្លាប់ដើរតាមពួកអ្នកនៅក្នុងភាពវង្វេងកាលនៅលើលោកិយ។ ដូចនេះ តើពួកអ្នកអាចទទួលរងជំនួសពួកយើងមួយផ្នែកនៃទណ្ឌកម្មរបស់អល់ឡោះបានដែរឬទេ?

ពួកមេដឹកនាំដែលក្រអឺតក្រទមនោះបានឆ្លើយថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកយើងស្ថិតនៅក្នុងឋាននរកដូចតែគ្នាទេ(មិនថាអ្នកដែលដើរតាមគេ ឬអ្នកដែលគេដើរតាមឡើយ) ដោយគ្មាននរណាម្នាក់នៃពួកយើងអាចទទួលរងមួយភាគនៃទណ្ឌកម្មជំនួសអ្នកដទៃបានឡើយ។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានកាត់សេចក្តីរវាងខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់រួចស្រេចហើយ។ ដូច្នេះ ទ្រង់ដាក់ទណ្ឌកម្មបុគ្គលគ្រប់រូបទៅតាមអ្វីដែលគេសក្តិសមនឹងទទួលបាន។

ហើយពួកដែលត្រូវបានគេដាក់ទណ្ឌកម្មនៅក្នុងឋាននរកទាំងអស់ ទាំងអ្នកដែលដើរតាមគេ និងអ្នកដែលគេដើរតាម នៅពេលដែលពួកគេអស់សង្ឃឹមអំពីលទ្ធភាពនៃការ(ដែលពួកគេ)អាចចេញពីឋាននរក ហើយវិលត្រឡប់ទៅកាន់លោកិយវិញដើម្បីសារភាពកំហុសនោះ ពួកគេក៏បាននិយាយទៅកាន់ម៉ាឡាអ៊ីកាត់ដែលទទួលបន្ទុកមើលការខុសត្រូវឋាននរកថាៈ សូមពួកអ្នកមេត្តាបួងសួងសុំពីម្ចាស់របស់ពួកអ្នកឲ្យទ្រង់សម្រាលទណ្ឌកម្មដែលអមតៈនេះពីពួកយើងមួយថ្ងៃផងចុះ។

អ្នកដែលយាមនរកជើហាន់ណាំបានតបទៅកាន់ពួកប្រឆាំងវិញថាៈ តើបណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ពួកអ្នកមិនធ្លាប់បាននាំមកនូវសញ្ញាភស្តុតាងដ៏ច្បាស់លាស់មកកាន់ពួកអ្នកទេឬ? ពួកប្រឆាំងក៏បានឆ្លើយតបវិញថាៈ ពិតមែនហើយ ពួកគេពិតជាបាននាំមកនូវសញ្ញាភស្តុតាងយ៉ាងច្បាស់លាស់មកកាន់ពួកយើងពិតមែន។ ឆ្មាំនរកនោះក៏បានតបទៅកាន់ពួកគេដោយបញ្ឈឺពួកគេថាៈ ដូច្នេះ ចូរពួកអ្នកបួងសួងសុំដោយខ្លួនឯងចុះ។ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកយើងមិនជួយអន្តរាគមន៍ដល់ពួកដែលប្រឆាំងឡើយ។ ហើយការបួងសួងរបស់ពួកប្រឆាំងនោះ គ្មានអ្វីក្រៅពីស្ថិតក្នុងភាពខាតបង់និងគ្មានបានផលប្រយោជន៍នោះឡើយ ព្រោះវាមិនត្រូវបានគេទទួលយកអំពីពួកគេនោះទេ ព្រោះតែការប្រឆាំងរបស់ពួកគេ។

ពិតប្រាកដណាស់ យើងប្រាកដជានឹងជួយដល់បណ្តាអ្នកនាំសាររបស់យើង និងបណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះនិងបណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់នៅលើលោកិយនេះ ដោយបង្ហាញឲ្យឃើញនូវភស្តុតាងរបស់ពួកគេ និងពង្រឹងពួកគេឲ្យយកឈ្នះលើសត្រូវរបស់ពួកគេ ហើយយើងនឹងជួយពួកគេនៅថ្ងៃបរលោកដោយបញ្ចូលពួកគេទៅក្នុងឋានសួគ៌ និងដាក់ទណ្ឌកម្មគូសត្រូវរបស់ពួកគេនៅលើលោកិយ ដោយបញ្ចូលពួកគេក្នុងឋាននរក ក្រោយពីបណ្តាព្យាការី ម៉ាឡាអ៊ីកាត់ និងបណ្តាអ្នកមានជំនឿទាំងអស់បានធ្វើសាក្សីថាៈ ជាការពិតណាស់ ពួកគេពិតជាបានផ្សព្វផ្សាយ(សាររបស់អល់ឡោះ)ទៅដល់ប្រជាជាតិទាំងអស់ហើយ តែពួកទាំងនោះបានបដិសេធ(មិនព្រមមានជំនឿ)។

នៅថ្ងៃដែលការដោះសារចំពោះការបំពានរបស់ពួកដែលបំពានលើខ្លួនឯងដោយការប្រឆាំងនិងការប្រព្រឹត្តល្មើសនោះ គ្មានប្រយោជន៍អ្វីឡើយចំពោះពួកគេ។ ហើយនៅថ្ងៃនោះ ពួកគេត្រូវបានគេបណ្តេញចេញពីមេត្តាករុណារបស់អល់ឡោះ ហើយពួកគេនឹងទទួលបានកន្លែងដ៏អាក្រក់បំផុតនៅថ្ងៃបរលោក ដោយពួកគេនឹងទទួលនូវទណ្ឌកម្មដ៏សែនឈឺផ្សាបំផុត។

ហើយពិតប្រាកដណាស់ យើងបានប្រទានឲ្យព្យាការីមូសានូវចំណេះដឹងដែលចង្អុលបង្ហាញដល់អម្បូរអ៊ីស្រាអែលទៅកាន់មាគ៌ាដ៏ត្រឹមត្រូវ ហើយយើងបានធ្វើឲ្យគម្ពីរតាវរ៉ត ក្លាយជាកេរមត៌កសម្រាប់អម្បូរអ៊ីស្រាអែល(ដែលទទួលតៗគ្នា)ពីជំនាន់មួយទៅជំនាន់មួយ។

ដើម្បីជាការចង្អុលបង្ហាញទៅកាន់មាគ៌ាដ៏ត្រឹមត្រូវ និងជាការរំលឹកសម្រាប់បញ្ញាជនទាំងឡាយ។

ដូច្នេះ ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)អត់ធ្មត់ចុះទៅលើអ្វីដែលអ្នកបានជួបប្រទះនៃការបដិសេធរបស់ក្រុមរបស់អ្នក និងការធ្វើទុក្ខបុកម្នេញរបស់ពួកគេ។ ពិតប្រាកដណាស់ ការសន្យារបស់អល់ឡោះចំពោះអ្នក ដែលថាទ្រង់នឹងជួយអ្នក និងពង្រឹងដល់អ្នកនោះ គឺជាការពិតដែលគ្មានការសង្ស័យឡើយ។ ហើយចូរអ្នកសុំការអភ័យទោសចំពោះបាបកម្មរបស់អ្នក និងត្រូវលើកតម្កើងដោយការកោតសរសើរចំពោះម្ចាស់របស់អ្នកទាំងពេលព្រឹក និងពេលល្ងាច។

ពិតប្រាកដណាស់ ពួកដែលជជែកដេញដោលចំពោះវាក្យខណ្ឌរបស់អល់ឡោះដោយព្យាយាមធ្វើឲ្យវាក្លាយជាប្រការមិនពិត ដោយគ្មានភស្តុតាងអ្វីសោះនោះ ពួកគេធ្វើបែបនោះ គឺគ្មានអ្វីក្រៅពីភាពក្រអឺតក្រទម និងក្អេងក្អាងរបស់ពួកគេដោយមិនទទួលយកការពិតប៉ុណ្ណោះ។ ក៏ប៉ុន្តែ ពួកគេនឹងមិនអាចទួលបានដូចអ្វីដែលពួកគេចង់បានជាដាច់ខាត។ ដូច្នេះ ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)សុំការការពារពីអល់ឡោះចុះ។ ពិតប្រាកដណាស់ ទ្រង់មហាឮបំផុតចំពោះពាក្យសម្ដីខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់ ហើយទ្រង់មហាឃើញបំផុតចំពោះទង្វើរបស់ពួកគេ។ គ្មានអ្វីមួយដែលអាចរំលងពីទ្រង់បានឡើយ ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងពួកគេទៅតាមអ្វីដែលពួកគេបានសាង។

ការបង្កើតមេឃជាច្រើនជាន់និងផែនដីដែលមានភាពធំធេង និងធំទូលាយនោះ គឺពិតជាធំធេង(អស្ចារ្យ)ជាងការបង្កើតមនុស្សលោកទៅទៀត។ ដូច្នេះ អ្នកដែលបង្កើតវាទាំងពីរ(មេឃនិងផែនដី)ខណៈដែលវាទាំងពីរមានភាពធំធេងនោះ គឺពិតជាអ្នកដែលមានសមត្ថភាពអាចពង្រស់អ្នកដែលស្លាប់ឲ្យមានជីវិតក្រោកចេញផ្នូររបស់ពួកគេឡើងវិញ ដើម្បីជំនុំជម្រះពួកគេ និងប្រទាននូវការតបស្នងដល់ពួកគេ។ ក៏ប៉ុន្តែ មនុស្សលោកភាគច្រើនមិនបានដឹងនោះឡើយ។ ដូច្នេះហើយទើបពួកគេមិនបានយកវាធ្វើជាមេរៀន និងមិនបានយកវាធ្វើជាភស្តុតាងបញ្ជាក់ទៅលើការពង្រស់ឡើងវិញ ទោះបីជាវាច្បាស់លាស់យ៉ាងណាក៏ដោយ។

ហើយអ្នកដែលមើលមិនឃើញ និងអ្នកដែលមើលឃើញ គឺមិនស្មើគ្នាឡើយ។ ហើយបណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះ និងបានជឿចំពោះបណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ ព្រមទាំងបានសាងទង្វើកុសលនោះ ក៏មិនស្មើគ្នានោះដែរជាមួយពួកដែលសាងទង្វើអាក្រក់ តាមរយៈគោលជំនឿមិនត្រឹមត្រូវ និងប្រព្រឹត្តល្មើសនោះ។ អ្វីដែលពួកអ្នកយកធ្វើជាមេរៀនោះ គឺតិចតួចបំផុត។ ប្រសិនបើពួកអ្នកយកវាធ្វើជាមេរៀននោះ ប្រាកដជាពួកអ្នកនឹងដឹងពីភាពខុសគ្នារវាងក្រុមទាំងពីរនេះ ហើយប្រាកដជាពួកអ្នកព្យាយាមធ្វើខ្លួនឲ្យស្ថិតក្នុងចំណោមបណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿនិងសាងទង្វើកុសល ដើម្បីទទួលបាននូវការពេញចិត្តពីអល់ឡោះជាម្ចាស់ជាមិនខានឡើយ។

ពិតប្រាកដណាស់ ថ្ងៃបរលោកដែលអល់ឡោះនឹងពង្រស់អ្នកដែលស្លាប់ឲ្យរស់ឡើងវិញដើម្បីជំនុំជម្រះនិងទទួលការតបស្នងនោះ ប្រាកដជានឹងមកដល់យ៉ាងពិតប្រាកដដោយគ្មានការមន្ទិលសង្ស័យចំពោះវាឡើយ។ ក៏ប៉ុន្តែ មនុស្សលោកភាគច្រើនមិនជឿចំពោះការមកដល់របស់វានោះឡើយ។ ដូច្នោះហើយទើបពួកគេមិនបានត្រៀមខ្លួនសម្រាប់ថ្ងៃនោះ។

ហើយម្ចាស់របស់ពួកអ្នក(ឱមនុស្សលោកទាំងឡាយ)បានមានបន្ទូលថាៈ ចូរពួកអ្នកធ្វើការគោរពសក្ការៈ និងសុំបួងសួងមកកាន់យើងតែមួយគត់ចុះ នោះយើងនឹងទទួលយកនូវការបួងសួងសុំរបស់ពួកអ្នក ហើយយើងនឹងអភ័យទោសឲ្យពួកអ្នក ព្រមទាំងអាណិតស្រឡាញ់ចំពោះពួកអ្នក។ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកដែលក្រអឺតក្រទមមិនព្រមគោរពសក្ការៈមកចំពោះយើងតែមួយគត់នោះ ពួកគេនឹងត្រូវចូលក្នុងនរកជើហាន់ណាំក្នុងលក្ខណៈថោកទាបបំផុតនៅថ្ងៃបរលោក។

អល់ឡោះគឺជាអ្នកដែលបង្កើតពេលយប់ដែលមានភាពងងឹតសម្រាប់ពួកអ្នក ដើម្បីឲ្យពួកអ្នកបានសម្រាកកាយនៅក្នុងវា ហើយទ្រង់បានបង្កើតពេលថ្ងៃដែលមានពន្លឺភ្លឺត្រចះត្រចង់ ដើម្បីឲ្យពួកអ្នកធ្វើការងារ(រកស៊ីទទួលទាន)នៅក្នុងពេលថ្ងៃនោះ។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះទ្រង់មានការប្រោសប្រទានដ៏ធំធេងបំផុតចំពោះមនុស្សលោក ខណៈដែលទ្រង់បានប្រទាននូវឧបការគុណដល់ពួកគេទាំងខាងក្រៅ និងខាងក្នុង។ ក៏ប៉ុន្តែ មនុស្សលោកភាគច្រើន គឺមិនដឹងគុណអល់ឡោះចំពោះឧបការគុណទាំងឡាយដែលទ្រង់បានប្រទានឲ្យពួកគេនោះឡើយ។

អល់ឡោះជាម្ចាស់ដែលបានប្រទានឧបការគុណទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ចំពោះពួកអ្នកនោះ គឺជាម្ចាស់ដែលបង្កើតអ្វីៗទាំងអស់។ ជាការពិតណាស់ គ្មានអ្នកបង្កើតផ្សេងក្រៅពីទ្រង់ឡើយ ហើយក៏គ្មានម្ចាស់ណាដែលត្រូវគោរពសក្ការៈដ៏ពិតប្រាកដក្រៅពីទ្រង់នោះដែរ។ ដូច្នេះ តើពួកអ្នកត្រូវបានគេបង្វែរចេញពីការគោរពសក្ការៈចំពោះទ្រង់តែមួយគត់ទៅកាន់ការគោរពសក្ការៈចំពោះអ្នកផ្សេងក្រៅពីទ្រង់ ដែលវាទាំងនោះមិនអាចផ្តល់ផលប្រយោជន៍ ឬបង្កគ្រោះថ្នាក់សោះនោះយ៉ាងដូចម្តេច?

ដូចដែលពួកទាំងនោះត្រូវបានគេបង្វែរចេញពីការមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះ និងពីការគោរពសក្ការៈចំពោះទ្រង់តែមួយគត់នោះដែរ អល់ឡោះជាម្ចាស់នឹងបង្វែរពួកដែលប្រឆាំងនឹងបណ្តាភស្តុតាងទាំងឡាយរបស់អល់ឡោះដែលបញ្ជាក់ទៅលើភាពជាម្ចាស់តែមួយរបស់ទ្រង់ នៅគ្រប់សម័យកាលនិងគ្រប់ទីកន្លែងដូចគ្នាដែរ។ ដូច្នេះ រូបគេមិនអាចទទួលបានការចង្អុលបង្ហាញទៅកាន់ការពិតបានឡើយ ហើយក៏មិនអាចទទួលបានការចង្អុលបង្ហាញទៅកាន់មាគ៌ាដែលត្រឹមត្រូវបាននោះដែរ។

អល់ឡោះជាអ្នកដែលបានបង្កើតផែនដីសម្រាប់ពួកអ្នក(ឱមនុស្សលោក)ដែលជាកន្លែងសម្រាប់ពួកអ្នករស់នៅ ហើយទ្រង់បានបង្កើតមេឃជាសំណង់ដ៏អស្ចារ្យនៅពីលើពួកអ្នក ដែលវាត្រូវបានការពារមិនឲ្យជ្រុះធ្លាក់មកឡើយ។ ហើយទ្រង់បានបង្កើតពួកអ្នកឲ្យមានរូបរាងនៅក្នុងស្បូនម្តាយរបស់ពួកអ្នក រួចទ្រង់បានធ្វើឲ្យពួកអ្នកមានរូបរាងល្អសមសួន ព្រមទាំងបានប្រទាននូវលាភសក្ការៈដល់ពួកអ្នកអំពីចំណីអាហារដែលត្រូវបានអនុញ្ញាត និងចំណីអាហារដែលល្អៗ។ អ្នកដែលប្រទានឧបការគុណទាំងនោះមកលើពួកអ្នកនោះហើយ គឺអល់ឡោះដែលជាម្ចាស់របស់ពួកអ្នក។ ហើយអល់ឡោះមហាឧត្តុង្គឧត្តម ជាម្ចាស់នៃម៉ាខ្លូកទាំងអស់។ ដូចនេះ គ្មានអ្នកណាដែលជាម្ចាស់របស់ម៉ាខ្លួកទាំងអស់នោះក្រៅពីទ្រង់ឡើយ។

ទ្រង់គឺជាអ្នកដែលមានជីវិតជាអមតៈ មិនស្លាប់នោះឡើយ។ គ្មានអ្នកដែលត្រូវគេគោរពសក្ការៈដ៏ពិតប្រាកដ ក្រៅពីទ្រង់ឡើយ។ ដូច្នេះ ចូរពួកអ្នកបួងសួងសុំពីទ្រង់ និងគោរពសក្ការៈទៅចំពោះទ្រង់ដោយភាពស្មោះសចំពោះទ្រង់តែមួយគត់។ ហើយចូរពួកអ្នកកុំយកអ្វីមួយនៃម៉ាខ្លូករបស់ទ្រង់មកគោរពសក្ការៈ(ធ្វើស្ហ៊ីរិក)រួមជាមួយទ្រង់ឲ្យសោះ។ ការសរសើរទាំងឡាយ គឺសម្រាប់អល់ឡោះដែលជាម្ចាស់គ្រប់គ្រងម៉ាខ្លូកទាំងអស់។