Maryam 19:43–86

ឱឪពុករបស់ខ្ញុំ! ពិតប្រាកដណាស់ ចំណេះដឹងខ្លះ(ពីអល់ឡោះ)បានមកដល់ខ្ញុំតាមរយៈវ៉ាហ៊ី ដែលវាមិនបានមកដល់លោកឪពុកនោះទេ។ ដូច្នេះ សូមលោកឪពុកធ្វើតាមខ្ញុំ នោះខ្ញុំនឹងចង្អុលបង្ហាញពុកទៅកាន់មាគ៌ាដ៏ត្រឹមត្រូវ។

ឱឪពុករបស់ខ្ញុំ! សូមពុកកុំគោរពសក្ការៈទៅចំពោះស្ហៃតនតាមរយៈការគោរពប្រតិបត្តិរបស់ពុកចំពោះវាឲ្យសោះ។ ពិតប្រាកដណាស់ ស្ហៃតនគឺជាអ្នកដែលបានប្រឆាំងនឹងម្ចាស់មហាសប្បុរស ខណៈដែលទ្រង់បានបញ្ជាប្រើវាឲ្យស៊ូជូតចំពោះព្យាការីអាហ្ទាំ តែវាមិនព្រមស៊ូជូតឡើយ។

ឱឪពុករបស់ខ្ញុំ! ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំ¬¬ខ្លាចពុកទទួលនូវទណ្ឌកម្មពីម្ចាស់មហាសប្បុរស ប្រសិនបើពុកបានស្លាប់ក្នុងភាពគ្មានជំនឿរបស់ពុក(ចំពោះអល់ឡោះ)នោះ ហើយលោកឪពុកនឹងក្លាយទៅជាគូកនរបស់វា(ស្ហៃតន)នៅក្នុងការទទួលទណ្ឌកម្ម(នៅក្នុងឋាននរក)មិនខានឡើយ ដោយសារតែពុកបានយកវា(ស្ហៃតន)ធ្វើជាអ្នកគាំពារនោះ។

នៅពេលនោះ អាហ្សើរក៏បានតបទៅកាន់កូនរបស់គាត់ ព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីមវិញថាៈ តើឯងប្រឆាំងនឹងរូបបដិមារបស់យើងដែលយើងគោរពសក្ការៈចំពោះវានោះឬ ឱអ៊ីព្រហ៊ីម? ប្រសិនបើឯងមិនព្រមបញ្ឈប់ការនិយាយអាក្រក់ចំពោះរូបបដិមារបស់យើងទេនោះ យើងពិតជានឹងគប់សម្លាប់ឯងនឹងដុំថ្មជាមិនខាន ហើយចូរឯងចាកចេញឲ្យឆ្ងាយពីយើង កុំមកនិយាយរកយើង និងកុំមករស់នៅជាមួយនឹងយើងទៀត។

ព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីមក៏បានពោលទៅកាន់ឪពុករបស់គាត់វិញថាៈ សូមឲ្យសេចក្ដីសុខកើតមានដល់លោកឪពុក! ពុកនឹងមិនទទួលបានការស្អប់ខ្ពើមពីខ្ញុំឡើយ(ទោះបីជាពុកបណ្តេញខ្ញុំក្តី)។ ខ្ញុំនឹងសុំពីម្ចាស់របស់ខ្ញុំឲ្យទ្រង់អភ័យទោស និងផ្តល់ការចង្អុលបង្ហាញដល់ពុក។ ពិតប្រាកដណាស់ ទ្រង់តែងតែទន់ភ្លន់ចំពោះខ្ញុំជានិច្ច។

ហើយខ្ញុំនឹងចាកចេញពីពួកអ្នក និងចាកចេញពីព្រះនានារបស់ពួកអ្នកដែលពួកអ្នកគោរពសក្ការៈចំពោះវាក្រៅពីអល់ឡោះជាម្ចាស់នោះ។ ហើយខ្ញុំនឹងបួងសួងសុំពីម្ចាស់របស់ខ្ញុំតែមួយគត់ ដោយខ្ញុំមិនយកអ្វីមួយមកធ្វើស្ហ៊ីរិកនឹងទ្រង់ឡើយ។ សង្ឃឹមថា ទ្រង់មិនបដិសេធខ្ញុំនោះទេនៅពេលដែលខ្ញុំបួងសួងសុំពីទ្រង់នោះ។

ដូច្នេះ នៅពេលដែលព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីមបានចាកចេញពីពួកគេ និងបានចាកចេញពីព្រះនានារបស់ពួកគេដែលពួកគេគោរពសក្ការៈចំពោះវាក្រៅពីអល់ឡោះនោះ យើង(អល់ឡោះ)បានជំនួសឲ្យគេចំពោះការបាត់បង់ក្រុមគ្រួសាររបស់គេវិញ ដោយយើងបានប្រទានឲ្យគេនូវកូនប្រុសម្នាក់ គឺព្យាការីអ៊ីស្ហាក និងបានប្រទានចៅប្រុសម្នាក់ដល់គេផងដែរ គឺព្យាការីយ៉ាក់កូប។ ហើយយើងក៏បានជ្រើសរើសគេទាំងពីរធ្វើជាព្យាការីផងដែរ។

ហើយព្រមជាមួយនឹងភាពជាព្យាការីនោះដែរ យើងបានប្រទានដល់ពួកគេនូវក្ដីមេត្តាករុណារបស់យើងនូវប្រការល្អៗជាច្រើន។ ហើយយើងបានធ្វើឲ្យពួកគេទទួលបាននូវកោតសរសើរយ៉ាងល្អប្រពៃ(កេរឈ្មោះល្អ) ដែលនៅតែបន្តដល់មនុស្សជំនាន់ក្រោយៗ។

ហើយចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)រំលឹកពីរឿងរបស់ព្យាការីមូសានៅក្នុងគម្ពីរគួរអានដែលគេបានបញ្ជុះមកកាន់អ្នកចុះ។ ពិតប្រាកដណាស់ គាត់(ព្យាការីមូសា)គឺជាអ្នកដែលត្រូវបានគេ(អល់ឡោះ)ជ្រើសរើស ហើយក៏ជាអ្នកនាំសារនិងជាព្យាការីម្នាក់ផងដែរ។

ហើយយើង(អល់ឡោះ)បានហៅគេ(ព្យាការីមូសា)នៅក្បែរភ្នំ(តួរ)ប៉ែកខាងស្ដាំដៃរបស់ព្យាការីមូសា ហើយយើងធ្វើឲ្យគេខិតមកជិតយើង (ដោយអល់ឡោះធ្វើឲ្យគាត់ស្ដាប់ឮបន្ទូលរបស់ទ្រង់)។

ហើយដោយក្ដីមេត្តាករុណា និងឧបការគុណរបស់យើងចំពោះគេ យើងបានប្រទានដល់គេនូវបងប្រុសរបស់គេ គឺព្យាការីហារូន ដែលជាព្យាការីម្នាក់ ជាការឆ្លើយតបចំពោះការបួងសួងរបស់គេ នៅពេលគេបានបួងសួងសុំពីម្ចាស់របស់គេយ៉ាងដូច្នោះ។

ហើយចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)រំលឹកពីរឿងរបស់ព្យាការីអ៊ីស្មាអែលនៅក្នុងគម្ពីរគួរអានដែលគេបានបញ្ចុះមកកាន់អ្នក។ ពិតប្រាកដណាស់ គេ(ព្យាការីអ៊ីស្មាអែល ) គឺជាអ្នកសច្ចៈ គោរពកិច្ចសន្យា ដែលគេមិនសន្យាអ្វីមួយឡើយ លើកលែងគេបានបំពេញវា(កិច្ចសន្យានោះ) ហើយគេក៏ជាអ្នកនាំសារ និងជាព្យាការីម្នាក់ផងដែរ។

ហើយគេបានបង្គាប់គ្រួសាររបស់គេឲ្យប្រតិបត្តិសឡាត និងបរិច្ចាគហ្សាកាត់ ហើយគេជាអ្នកដែលត្រូវបានទទួលការពេញចិត្តពីម្ចាស់របស់គេ។

ហើយចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)រំលឹកពីរឿងព្យាការីអ៊ិតទ្រីសនៅក្នុងគម្ពីរគួរអានដែលគេបានបញ្ចុះឲ្យអ្នក។ ពិតប្រាកដណាស់ គេ(ព្យាការីអ៊ិតទ្រីស) ជាមនុស្សសច្ចៈ និងជឿជាក់ចំពោះសញ្ញាភស្តុតាងនៃម្ចាស់របស់គេ ហើយគេក៏ជាព្យាការីម្នាក់ក្នុងចំណោមព្យាការីទាំងឡាយរបស់អល់ឡោះជាម្ចាស់ផងដែរ។

ហើយយើងបានលើកតម្កើងគេដោយបានរំលឹកនូវអ្វីដែលយើងបានប្រទានដល់គេនូវភាពជាព្យាការី និងឲ្យគេមានឋានៈខ្ពង់ខ្ពស់។

បណ្តាព្យាការីទាំងឡាយដែលគេបានលើកឡើងនៅក្នុងជំពូកនេះ ដែលចាប់ផ្ដើមពីព្យាការីហ្សាការីយ៉ា និងបញ្ចប់ត្រឹមព្យាការីអ៊ិតទ្រីសនោះ អ្នកទាំងនោះគឺជាអ្នកដែលអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានប្រទានឧបការគុណដល់ពួកគេតាមរយៈ(ការផ្តល់ឲ្យពួកគេនូវ)ភាពជាព្យាការីក្នុងចំណោមកូនចៅអាហ្ទាំ និងក្នុងចំណោមកូនចៅរបស់អ្នកទាំងឡាយដែលយើងបានដឹកពួកគេនៅក្នុងសំពៅជាមួយនឹងព្យាការីនួហ និងក្នុងចំណោមកូនចៅរបស់ព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីម និងកូនចៅរបស់ព្យាការីយ៉ាក់កូប ហើយនិងក្នុងចំណោមអ្នកទាំងឡាយដែលយើងបានផ្ដល់នូវការចង្អុលបង្ហាញ(ដល់ពួកគេ)ទៅកាន់សាសនាឥស្លាម ហើយយើងបានជ្រើសរើសពួកគេ និងបានឲ្យពួកគេក្លាយទៅជាព្យាការី។ នៅពេលដែលពួកគេបានស្ដាប់ឮបណ្តាវាក្យខណ្ឌរបស់អល់ឡោះជាម្ចាស់ដែលគេសូត្រឲ្យពួកគេស្ដាប់នោះ គឺពួកគេក្រាបស៊ូជូតចំពោះអល់ឡោះដោយសម្រក់ទឹកភ្នែកព្រោះតែការកោតខ្លាចចំពោះទ្រង់។

ក្រោយមក មានអ្នកមួយចំនួនដែលដើរតាមប្រការអាក្រក់និងប្រការវង្វេងបានមកដល់បន្ទាប់ពីបណ្ដាព្យាការីដែលត្រូវបានគេជ្រើសរើសទាំងនោះទៅ។ ពួកគេបានបោះបង់ការប្រតិបត្តិសឡាត ដោយពួកគេមិនបំពេញវា(ឲ្យបានពេញលេញ)ទៅតាមអ្វីដែលគេទាមទារនោះទេ ហើយពួកគេធ្វើអ្វីតាមទំនើងចិត្តខ្លួនឯង ដោយបានប្រព្រឹត្តអំពើបាបកម្ម ដូចជាការហ្ស៊ីណាជាដើម។ ដូច្នេះ ពួកគេគង់តែជួបនឹងប្រការអាក្រក់(ភាពវិនាសអន្តរាយ)និងការបរាជ័យនៅក្នុងនរកជើហាន់ណាំជាមិនខាន។

លើកលែងតែអ្នកដែលបានសារភាពកំហុសពីការធ្វេសប្រហែសរបស់គេ និងមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះ ហើយនិងបានសាងទង្វើកុសលវិញប៉ុណ្ណោះ។ ពិតប្រាកដណាស់ អ្នកដែលមានលក្ខណៈសម្បត្តិបែបនេះ ពួកគេនឹងបានចូលឋានសួគ៌ ហើយពួកគេមិនត្រូវបានគេបំបាត់នូវផលបុណ្យនៃអំពើល្អរបស់ពួកគេឡើយ សូម្បីតែបន្តិច។

(ពួកគេនឹងចូល)ឋានសួគ៌អាត់និនដែល(អល់ឡោះ)ម្ចាស់មហាសប្បុរសបានសន្យានឹងខ្ញុំបម្រើដែលល្អប្រពៃទាំងអស់របស់ទ្រង់ដោយអាថ៌កំបាំង ថាទ្រង់នឹងបញ្ចូលពួកគេទៅក្នុងវា(ឋានសួគ៌) ខណៈពួកគេមិនដែលបានឃើញវា(ឋានសួគ៌)ទេ តែពួកគេមានជំនឿនឹងវា(ឋានសួគ៌)។ ហើយការសន្យារបស់អល់ឡោះថានឹងប្រទាននូវឋានសួគ៌(ទោះបីវាជាប្រការអាថ៌កំបាំងកំបាំងក៏ដោយ) គឺវានឹងកើតឡើងយ៉ាងពិតប្រាកដ។

នៅក្នុងវា(ឋានសួគ៌នោះ) ពួកគេមិនឮនូវអ្វីដែលឥតប្រយោជន៍ឡើយ ហើយក៏មិនឮនូវពាក្យសំដីដែលអាក្រក់នោះដែរ។ ផ្ទុយទៅវិញ ពួកគេឮតែពាក្យជូនពរសិរីសួស្ដីចំពោះគ្នាទៅវិញទៅមក និងពាក្យជូនពរសិរីសួស្ដីពីម៉ាឡាអ៊ីកាត់ចំពោះពួកគេប៉ុណ្ណោះ។ ហើយចំណីអាហារនៅក្នុងវា(ឋានសួគ៌) នឹងមកដល់ពួកគេតាមសេចក្ដីប្រាថ្នារបស់ពួកគេ ទាំងព្រឹកទាំងល្ងាច។

ឋានសួគ៌ដែលត្រូវបានគេពិពណ៌នាលក្ខណៈរបស់វានេះ គឺជាអ្វីដែលយើងនឹងប្រទានវាជាមត៌កទៅឲ្យខ្ញុំបម្រើរបស់យើងទាំងឡាយណាដែលអនុវត្តន៍នូវរាល់បទបញ្ជាទាំងឡាយរបស់យើង និងចៀសវាងពីប្រការទាំងឡាយដែលយើងបានហាមឃាត់។

ហើយចូរអ្នក(ឱម៉ាឡាអ៊ីកាត់ជីព្រីល)ពោលទៅកាន់ព្យាការីមូហាំម៉ាត់ថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ ម៉ាឡាអ៊ីកាត់ទាំងឡាយគឺមិនចុះមក(ពីលើមេឃដោយពាំនាំមកឲ្យអ្នកនូវរឿងរ៉ាវទាំងនេះ)ដោយខ្លួនឯងនោះទេ។ តាមពិតគេ(ម៉ាឡាអ៊ីកាត់)ចុះមកតាមបទបញ្ជារបស់អល់ឡោះជាម្ចាស់ប៉ុណ្ណោះ។ អ្វីដែលយើងនឹងប្រឈមមុខនៃកិច្ចការថ្ងៃបរលោក និងអ្វីដែលកន្លងផុតទៅពីយើងនៃកិច្ចការលោកិយ ហើយនិងអ្វីៗដែលនៅចន្លោះរវាងលោកិយនិងថ្ងៃបរលោក គឺជាកម្មសិទ្ធិរបស់អល់ឡោះ(តែមួយគត់)។ ហើយម្ចាស់របស់អ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់) គឺមិនដែលភ្លេចបន្តិចណាឡើយ។

ទ្រង់គឺជាអ្នកបង្កើតមេឃជាច្រើនជាន់និងផែនដី និងជាអ្នកបង្កើតអ្វីៗដែលនៅចន្លោះវាទាំងពីរ និងជាម្ចាស់របស់វា(មេឃ ផែនដី និងអ្វីៗដែលនៅចន្លោះវាទាំងពីរ) ព្រមទាំងជាអ្នកចាត់ចែងរាល់កិច្ចការរបស់វាផងដែរ។ ដូច្នេះ ចូរអ្នក(ព្យាការីមូហាំម៉ាត់)គោរពសក្ការៈចំពោះទ្រង់តែមួយគត់ ព្រោះទ្រង់គឺជាអ្នកដែលសក្តិសមបំផុតក្នុងការគោរពសក្ការៈ និងត្រូវប្រកាន់ឲ្យបានខ្ជាប់ខ្ជួនក្នុងការគោរពសក្ការៈចំពោះទ្រង់។ ពិតប្រាកដណាស់ ទ្រង់គ្មានដៃគូដែលគេត្រូវគោរពសក្ការៈរួមនឹងទ្រង់នោះឡើយ។

ហើយពួកគ្មានជំនឿដែលបដិសេធចំពោះការពង្រស់ឡើងវិញបានសួរក្នុងន័យសើចចំអកថាៈ នៅពេលដែលខ្ញុំបានស្លាប់ទៅ តើខ្ញុំនឹងត្រូវគេបញ្ចេញពីផ្នូររបស់ខ្ញុំឲ្យមានជីវិតសារជាថ្មីម្ដងទៀតឬ? ពិតប្រាកដណាស់ រឿងនេះមិនអាចទៅរួចនោះឡើយ។

តើអ្នកដែលបដិសេធចំពោះការពង្រស់ឲ្យរស់ឡើងវិញរូបនេះមិននឹកឃើញទេឬថាៈ ជាការពិតណាស់ យើងគឺជាអ្នកដែលបានបង្កើតរូបគេកាលពីមុនដោយគេមិនទាន់មានអ្វីសោះនោះ? ពិតប្រាកដណាស់ ការ(ដែលទ្រង់អាច)បង្កើតលើកទីមួយនោះ គឺជាភស្តុតាងបញ្ជាក់ចំពោះការ(ដែលទ្រង់ក៏អាច)បង្កើតជាលើកទីពីរវិញផងដែរ ខណៈដែលការបង្កើតលើកទីពីរ គឺមានភាពងាយស្រួលជាង(ការបង្កើតលើកទីមួយ)ទៅទៀត។

ហើយម្ចាស់របស់អ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)បានស្បថថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ យើងនឹងបញ្ចេញពួកគេពីផ្នូររបស់ពួកទាំងនោះទៅកាន់ទីវាលប្រមូលផ្តុំរួមជាមួយនឹងពពួកស្ហៃតនរបស់ពួកគេដែលបានធ្វើឲ្យពួកគេឲ្យវង្វេង។ បន្ទាប់មក យើងនឹងនាំពួកគេទៅកាន់ទ្វារនរកជើហាន់ណាំដោយភាពអាម៉ាស់បំផុត ដោយពួកគេលត់ជង្គង់ចុះ(នៅក្នុងនរក)។

បន្ទាប់មក យើងពិតជានឹងដកយកអំពីក្រុមនីមួយៗក្នុងចំណោមក្រុមដែលវង្វេងទាំងនោះនូវអ្នកដែលប្រឆាំងខ្លាំងក្លាជាងគេបំផុតក្នុងចំណោមពួកគេ(យកមកធ្វើទណ្ឌកម្មមុនគេ) ដែលពួកគេ គឺជាមេដឹកនាំរបស់ពួកគេ(ពួកដែលវង្វេងទាំងនោះ)។

ក្រោយមកទៀត យើងពិតជាដឹងបំផុតចំពោះពួកដែលសក្តិសមត្រូវចូលឋាននរកមុនគេ និងទទួលរងនូវភាពឈឺចាប់បំផុតដោយសារកម្ដៅរបស់វានោះ។

ហើយក្នុងចំណោមពួកអ្នក(ឱមនុស្សលោក) គឺគ្មាននរណាម្នាក់អាចគេចផុតពីការឆ្លងស្ពាន”ស៊ីរ៉ត”ដែលគេដាក់នៅពីលើឋាននរកជើហាន់ណាំនោះឡើយ។ ហើយការឆ្លងកាត់(ស្ពានស៊ីរ៉ត)នេះ គឺជាការកំណត់ដ៏ជាក់លាក់របស់អល់ឡោះ។ ដូចនេះ គ្មាននរណាម្នាក់អាចបដិសេធនឹងការកំណត់របស់ទ្រង់នោះឡើយ។

បន្ទាប់ពីការឆ្លងនៅលើស្ពានស៊ីរ៉តនេះរួចហើយ យើងនឹងឲ្យបណ្ដាអ្នកដែលកោតខ្លាចម្ចាស់របស់ពួកគេដោយអនុវត្តតាមបទបញ្ជារបស់ទ្រង់ និងចៀសវាងពីការហាមឃាត់របស់ទ្រង់នោះមានសុវត្ថិភាព ហើយយើងទុកឲ្យពួកបំពាននោះលត់ជង្គង់ចុះ(ក្នុងឋាននរក) ដោយពួកគេមិនអាចគេចចេញពីវា(នរក)បានឡើយ។

ហើយនៅពេលដែលមានគេសូត្របណ្តាវាក្យខណ្ឌរបស់យើងដ៏ច្បាស់លាស់ដែលគេបានបញ្ចុះទៅលើអ្នកនាំសាររបស់យើងឲ្យមនុស្សលោកស្ដាប់នោះ ពួកដែលគ្មានជំនឿ(ដែលជាអ្នកមានអំណាច និងមានទ្រព្យសមម្បត្តិក្នុងចំណោមអារ៉ាប់គូរ៉័ស្ហ)បាននិយាយទៅកាន់បណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿ(ដែលជាអ្នកក្រីក្រគ្មានអំណាច និងដើរតាមព្យាការីមូហាំម៉ាត់)ថាៈ តើក្រុមណាមួយក្នុងចំណោមក្រុមទាំងពីរដែលមានឋានៈសក្តិ មានកន្លែងរស់នៅ និងមានកន្លែងជួបជុំល្អដែលប្រសើរជាងគេនោះ? តើក្រុមរបស់ពួកយើង ឬក៏ក្រុមរបស់ពួកអ្នក?

ហើយមានប្រជាជាតិជាច្រើនដែលយើងបានបំផ្លាញពួកគេមុនពួកគ្មានជំនឿដែលមានមោទនភាពនឹងសម្ភារៈនិយម(ពួកអារ៉ាប់គូរ៉ស្ហ) ថែមទាំងមានទ្រព្យស្បត្តិ និងរូបសម្បត្តិល្អប្រសើរជាងពួកគេ(ពួកគូរ៉័ស្ហ)ទៅទៀត ដោយសារតែសម្លៀកបំពាក់ដ៏មានតម្លៃរបស់ពួកគេ និងរូបរាងកាយដ៏ស្រស់ស្អាត មាំមួនរបស់ពួកគេ។

ហើយចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ពោលថាៈ ជនណាដែលធ្លាក់ទៅក្នុងភាពវង្វេងរបស់ខ្លួននោះ គឺ(អល់ឡោះ)ម្ចាស់មហាសប្បុរសនឺងពន្យារពេលដល់គេដើម្បីឲ្យគេកាន់តែវង្វេងថែមទៀត។ លុះដល់ពេលដែលពួកគេបានឃើញដោយផ្ទាល់ភ្នែកនូវទណ្ឌកម្មដែលគេ(អ្នកនាំសារ)បានព្រមានពួកគេ(ពួកគ្មានជំនឿ) ដែអាចជាទណ្ឌកម្មភ្លាមៗនៅក្នុងលោកិយ ឬក៏ពន្យារពេលរហូតដល់ថ្ងៃបរលោកនោះ ពេលនោះ ពួកគេនឹងដឹងក្នុងពេលនោះ ថាតើអ្នកណាដែលស្ថិតនៅក្នុងសភាពអាក្រក់ និងមានអ្នកជួយតិចជាង? តើជាក្រុមរបស់ពួកគេ ឬក៏ជាក្រុមរបស់បណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿ?

ជាមួយនឹងការពន្យារពេលដល់ពួក(គ្មានជំនឿ)ទាំងនោះដើម្បីឲ្យពួកគេកាន់តែវង្វេងថែមទៀតនោះ អល់ឡោះជាម្ចាស់នឹងបន្ថែមដល់បណ្ដាអ្នកដែលបានទទួលការចង្អុលបង្ហាញនោះនូវជំនឿនិងការគោរពប្រតិបត្តិថែមទៀត។ ហើយទង្វើកុសលដែលនាំទៅរកសុភមង្គលជានិរន្តរ៍នោះ គឺវាល្អប្រសើរបំផុតចំពោះម្ចាស់របស់អ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ក្នុងការផ្តល់ការតបស្នង និងជាលទ្ធផលចុងក្រោយដ៏ប្រពៃ។

តើអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)បានឃើញពួកដែលបានប្រឆាំងនឹងបណ្តាភស្តុតាងរបស់យើង និងបានបដិសេធចំពោះការព្រមាន(ដាក់ទណ្ឌកម្ម)របស់យើង ហើយគេបាននិយាយថាៈ ប្រសិនបើខ្ញុំបានស្លាប់ ហើយខ្ញុំត្រូវបានគេពង្រស់ឲ្យរស់ឡើងវិញនោះ ខ្ញុំពិតជានឹងត្រូវគេផ្ដល់ឲ្យនូវទ្រព្យសម្បត្តិ និងកូនចៅដ៏ច្រើន (នៅថ្ងៃបរលោក) ដែរឬទេ?

តើគេបានដឹងពីប្រការអាថ៌កំបាំងឬទើបបានជាគេនិយាយច្បាស់ៗម្ល៉េះ? ឬមួយគេទទួលបានការសន្យាណាមួយពីម្ចាស់របស់គេ ដែលថាទ្រង់ពិតជានឹងបញ្ចូលរូបគេទៅក្នុងឋានសួគ៌ ហើយទ្រង់នឹងផ្ដល់ឲ្យគេនូវទ្រព្យសម្បត្តិ និងកូនចៅនោះ?!

រឿងនោះ គឺមិនដូចអ្វីដែលគេបានអះអាងនោះឡើយ យើងនឹងកត់ត្រាទុកនូវអ្វីដែលគេនិយាយ និងអ្វីដែលគេបានធ្វើ ហើយយើងនឹងបន្ថែមដល់គេនូវទណ្ឌកម្មពីលើទណ្ឌកម្មរបស់គេថែមទៀត ដោយសារតែគេបានអះអាងពីប្រការដែលមិនពិត។

ហើយយើងនឹងយកមត៌ក(ពីគេទាំងអស់)នូវអ្វីដែលគេបានបន្សល់ទុក ដូចជាទ្រព្យសម្បត្តិនិងកូនចៅ បន្ទាប់ពីយើងបានផ្ដល់ភាពវិនាសអន្តរាយដល់គេ ហើយគេនឹងវិលត្រឡប់មកជួបយើងវិញនៅថ្ងៃបរលោកដោយខ្លួនទទេ។ ជាការពិតណាស់ គេបានប្លន់យកពីគេនូវអ្វីដែលគេត្រេកត្រអាលនឹងវា(កាលនៅក្នុងលោកិយ) ដូចជាទ្រព្យសម្បត្តិ និងឋានៈសក្តិ។

ហើយពួកមុស្ហរីគីនបានយកព្រះនានាមកគោរពសក្ការៈផ្សេងពីអល់ឡោះ ដើម្បីឲ្យព្រះទាំងនោះក្លាយជាទីបង្អែកសម្រាប់ពួកគេ និងជាអ្នកជួយដល់ពួកគេ។

រឿងនោះ គឺមិនដូចអ្វីដែលពួកគេបានអះអាងនោះឡើយ។ ជាការពិតណាស់ នៅថ្ងៃបរលោក ព្រះនានាដែលពួកគេយកវាមកគោរពសក្ការៈក្រៅពីអល់ឡោះទាំងនោះនឹងបដិសេធចំពោះការដែលពួកមុស្ហរីគីនគោរពសក្ការៈចំពោះពួកវា និងដកខ្លួនចេញអំពីពួកគេ ហើយពួកវា(ព្រះទាំងនោះ)នឹងក្លាយជាសត្រូវរបស់ពួកគេវិញ។

តើអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)មិនបានឃើញទេឬ ជាការពិតណាស់ យើងបានបញ្ជូនពួកស្ហៃតនទៅ(កាន់ពួកគេ) និងបានឲ្យពួកវាត្រួតត្រាទៅលើពួកប្រឆាំង ដើម្បីឲ្យវាពង្វក់ពួកគេឲ្យប្រព្រឹត្តអំពើល្មើស ហើយនិងរារាំងអំពីសាសនារបស់អល់ឡោះនោះ?

ដូច្នេះ ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)កុំប្រញាប់សុំឲ្យអល់ឡោះបំផ្លាញពួកគេភ្លាមៗ។ តាមពិត យើងគ្រាន់តែគិតគូពីពេលវេលាកំណត់នៃអាយុរបស់ពួកគេឲ្យបានច្បាស់លាស់ប៉ុណ្ណោះ។ លុះដល់ពេលដែលពេលវេលានៃការពន្យារបស់ពួកគេបានបញ្ចប់ហើយនោះ យើងនឹងដាក់ទណ្ឌកម្មពួកគេនូវអ្វីដែលពួកគេសក្តិសមនឹងទទួល។

ហើយចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)រំលឹកពីថ្ងៃបរលោក ជាថ្ងៃដែលយើងនឹងប្រមូលផ្ដុំបណ្ដាអ្នកដែលកោតខ្លាចម្ចាស់របស់ពួកគេ(ដោយបានអនុវត្តតាមបទបញ្ជាទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ និងបានចៀសវាងពីបម្រាមទាំងឡាយដែលទ្រង់បានហាមឃាត់)ទៅកាន់ម្ចាស់របស់ពួកគេធ្វើជាភ្ញៀវកិត្តិយស និងជាអ្នកដែលត្រូវបានគេលើកតម្កើង។

ហើយយើងនឹងកៀងពួកដែលគ្មានជំនឿទៅកាន់នរកជើហាន់ណាំ ដោយពួកគេស្រេកឃ្លានយ៉ាងខ្លាំង។