Ash-Shu'ara 26:68–137

হে ৰাছুল! নিশ্চয় আপোনাৰ প্ৰতিপালক মহাপৰাক্ৰমশালী, তেওঁ শত্ৰুসকলৰ পৰা প্ৰতিশোধ লয়, কিন্তু সিহঁতৰ মাজৰ যিসকলে তাওবা কৰে, তেওঁলোকৰ প্ৰতি তেওঁ অতি দয়াশীল।

হে ৰাছুল! আপুনি সিহঁতক ইব্ৰাহীমৰ ঘটনা বৰ্ণনা কৰি শুনাওক।

যেতিয়া তেওঁ নিজৰ পিতা আঝৰ আৰু তেওঁৰ সম্প্ৰদায়ক কৈছিলঃ আপোনালোকে আল্লাহৰ বাহিৰে কাৰ উপাসনা কৰে?

তেতিয়া তেওঁৰ সম্প্ৰদায়ে কৈছিলঃ আমি মূৰ্তিবোৰৰ উপাসনা কৰোঁ। তথা সিহঁতৰেই বন্দনা কৰি থাকোঁ আৰু এই কৰ্মতেই জৰিত থাকোঁ।

ইব্ৰাহীমে সিহঁতক সুধিলেঃ আচ্ছা কোৱাচোন, তোমালোকে যেতিয়া সিহঁতৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰা, তেতিয়া সিহঁতে শুনা পায়নে?

অথবা যেতিয়া তোমালোকে সিহঁতৰ আজ্ঞাপালন কৰা, তেতিয়া সিহঁতে তোমালোকৰ কোনো উপকাৰ কৰিব পাৰেনে? আনহাতে যদি তোমালোকে সিহঁতৰ অবাধ্যতা কৰা তেতিয়া সিহঁতে তোমালোকক ক্ষতি কৰিব পাৰেনে?

সিহঁতে উত্তৰ দি ক’লেঃ এইটো কথা সঁচা যে, যেতিয়া আমি সিহঁতৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰোঁ তেতিয়া সিহঁতে শুনা নাপায়; আৰু আমি যদি সিহঁতৰ আজ্ঞাপালন কৰোঁ, তেতিয়াও সিহঁতে আমাক কোনো উপকাৰ কৰিব নোৱাৰে; আনকি আমি যদি সিহঁতৰ অবাধ্যতা কৰোঁ, তথাপিও সিহঁতে আমাৰ একো ক্ষতি কৰিব নোৱাৰে। দৰাচলতে আমি আমাৰ পিতৃপুৰুষসকলক এনেকুৱাই কৰা দেখিছোঁ, আৰু আমিও তেওঁলোককেই অনুসৰণ কৰি আছোঁ।

ইব্ৰাহীমে ক’লেঃ তোমালোকে আল্লাহৰ বাহিৰে যিবোৰ মূৰ্তিৰ উপাসনা কৰা, সেইবোৰৰ বিষয়ে কেতিয়াবা সুস্থ মস্তিষ্কৰে চিন্তা-চৰ্চা কৰিছানে?

যিবোৰক তোমালোকৰ পিতৃপুৰুষসকলে পূজা-পাঠ কৰিছিল।

নিঃসন্দেহে সেইবোৰ আটায়ে মোৰ শত্ৰু। কাৰণ সেইবোৰ হৈছে অসত্য। একমাত্ৰ আল্লাহৰ বাহিৰে, কিয়নো তেওঁ গোটেই সৃষ্টিজগতৰ প্ৰতিপালক।

তেৱেঁই মোক সৃষ্টি কৰিছে, তেৱেঁই মোক পৃথিৱী আৰু আখিৰাতৰ কল্যাণৰ পিনে পথপ্ৰদৰ্শন কৰায়।

মোৰ যেতিয়া ভোক লাগে, একমাত্ৰ তেৱেঁই মোক পানাহাৰ কৰায়। আৰু যেতিয়া মোৰ পিয়াহ লাগে, তেতিয়া তেৱেঁই মোক পানী খুৱায়।

যেতিয়া মই অসুস্থ হওঁ, কেৱল তেৱেঁই মোক আৰোগ্য প্ৰদান কৰে। তেওঁৰ বাহিৰে আন কোনো আৰোগ্য প্ৰদানকাৰী নাই।

যেতিয়া মোৰ আয়ু শেষ হ’ব, কেৱল তেৱেঁই মোক মৃত্যু প্ৰদান কৰিব। তথা মোৰ মৃত্যুৰ পিছত তেৱেঁই মোক পুনৰ্জীৱিত কৰিব।

কেৱল তেওঁৰ ওচৰতেই মই আশাবাদী যে, তেওঁ প্ৰতিদান দিৱসত মোৰ গুনাহসমূহ ক্ষমা কৰি দিব।

ইব্ৰাহীম আলাইহিচ্ছালামে নিজ প্ৰতিপালকৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰি কৈছিলঃ হে মোৰ প্ৰতিপালক! তুমি মোক দ্বীনৰ সঠিক জ্ঞান দান কৰা। লগতে মোক পূৰ্বে অতিবাহিত হোৱা পূণ্যৱান নবীসকলৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰা, যাতে তেওঁলোকৰ সৈতে জান্নাতত প্ৰৱেশ কৰাৰ সৌভাগ্য লাভ কৰিব পাৰোঁ।

তথা পৰবৰ্তী প্ৰজন্মৰ মাজত মোৰ ভাল চৰ্চা আৰু প্ৰশংসা অব্যাহত ৰাখিবা।

লগতে মোক জান্নাতৰ সেইসমূহ অট্টালিকাৰ উত্তৰাধিকাৰী বনাই দিয়া, যিবোৰত বসবাস কৰি তোমাৰ মুমিন বান্দাসকলে বিভিন্ন নিয়ামত উপভোগ কৰিব। তথা সেইবোৰৰ অধিবাসী বনাই দিয়া।

তথা মোৰ পিতৃক ক্ষমা কৰি দিয়া, তেওঁ শ্বিৰ্ক কৰাৰ কাৰণে সত্যৰ পৰা আঁতৰি পথভ্ৰষ্টসকলৰ অন্তৰ্ভুক্ত হৈছে। নিজৰ পিতৃৰ বাবে ইব্ৰাহীম আলাইহিচ্ছালামে এই দুআ সেই সময়ত কৰিছিল যেতিয়া তেওঁ জনা নাছিল যে, তেওঁৰ পিতৃ এজন জাহান্নামী। এতেকে যেতিয়া তেওঁ এই বিষয়টো স্পষ্টৰূপে গম পালে, তেতিয়া তেওঁ ইয়াৰ পৰা নিজকে বিৰত ৰাখিলে, তথা তেওঁৰ পিতৃৰ বাবে দুআ কৰা বন্ধ কৰিলে।

তথা মোক সেইদিনা শাস্তি প্ৰদান কৰি অপমানিত নকৰিবা, যিদিনা মানুহক হিচাপ-নিকাচৰ বাবে পুনৰুত্থিত কৰা হ’ব।

যিদিনা কোনো সম্পদ কামত নাহিব, যিবোৰ সম্পদ মানুহে পৃথিৱীত সঞ্চয় কৰিছিল। আনহাতে সন্তান-সন্ততিয়েও কোনো উপকাৰ কৰিব নোৱাৰিব, পৃথিৱীত যিসকলে সিহঁতক সহায় কৰিছিল।

কিন্তু সেই ব্যক্তিৰ বাহিৰে যিয়ে আল্লাহৰ ওচৰত পৱিত্ৰ অন্তৰলৈ আহিব। যি অন্তৰত শ্বিৰ্ক, নিফাক, লোকপ্ৰদৰ্শন, তথা অহংকাৰ আদিৰ কোনো স্থান নাই। তেনেকুৱা ব্যক্তিয়ে নিজৰ ধন-সম্পদৰ দ্বাৰা উপকৃত হ'ব, যি সম্পদ তেওঁ আল্লাহৰ পথত ব্যয় কৰিছিল, লগতে তেওঁ নিজৰ সন্তান-সন্ততিৰ দ্বাৰাও উপকৃত হ'ব, যিসকলে তেওঁৰ বাবে দুআ কৰিব।

জান্নাতক মুত্ত্বাক্বীসকলৰ নিকটৱৰ্তী কৰা হ’ব, যিসকলে নিজ প্ৰতিপালকৰ আদেশ পালন কৰিছিল আৰু তেওঁৰ নিষেধকৃত বস্তুৰ পৰা বিৰত থাকিছিল।

হাচৰৰ ময়দানত পথভ্ৰষ্টসকলৰ বাবে জাহান্নাম প্ৰকাশ কৰা হ'ব, যিসকলে সঠিক ধৰ্মৰ পৰা পথভ্ৰষ্ট হৈছিল।

সিহঁতক ভৰ্ৎসনা কৰি কোৱা হ’ব, তোমালোকে পূজা-পাঠ কৰা সেই মূৰ্তিবোৰ আজি ক’ত?

আল্লাহক এৰি তোমালোকে যিবোৰৰ উপাসনা কৰিছিলা? সেইবোৰে তোমালোকক আল্লাহৰ শাস্তিৰ পৰা ৰক্ষা কৰি সহায় কৰিব পাৰিবনে? নাইবা সেইবোৰে নিজৰেই কিবা উপকাৰ সাধিব পাৰিব নেকি?

ইয়াৰ পিছত সিহঁতক জাহান্নামত ইজনৰ ওপৰত সিজনক নিক্ষেপ কৰা হ’ব, লগতে সিহঁতকো নিক্ষেপ কৰা হ’ব, যিসকলে সিহঁতক পথভ্ৰষ্ট কৰিছিল।

লগতে ইবলীছৰ গোটেই চয়তান সঙ্গীসকলকো জাহান্নামত নিক্ষেপ কৰা হ’ব। সিহঁতৰ কোনেও সাৰি যাব নোৱাৰিব।

মুশ্বৰিকসকলে আল্লাহৰ বাহিৰে যিবোৰক উপাসনা কৰিছিল, তথা যিবোৰক আল্লাহৰ সমকক্ষ স্থিৰ কৰিছিল, সিহঁতৰ লগত সেইদিনা সিহঁতে বাদানুবাদ কৰি ক’বঃ

আল্লাহৰ শপত! নিশ্চিতভাৱে আমি সত্যৰ পৰা স্পষ্টৰূপে পথভ্ৰষ্ট আছিলোঁ।

যেতিয়া আমি তোমালোকক বিশ্বজগতৰ প্ৰতিপালকৰ সমকক্ষ স্থিৰ কৰি লৈছিলোঁ। তেতিয়া তেওঁৰ দৰেই আমি তোমালোকৰো উপাসনা কৰিছিলোঁ।

অপৰাধীসকলেই আমাক সত্যৰ পথৰ পৰা বিভ্ৰান্ত কৰিছিল, যিসকলে আমাক আল্লাহৰ বাহিৰে আনৰ ইবাদতৰ পিনে আহ্বান কৰিছিল।

গতিকে আজি আমাৰ মধ্যস্থতা কৰিবলৈ কোনো নাই। যিয়ে আল্লাহৰ ওচৰত আমাৰ বাবে মধ্যস্থতা কৰি তেওঁৰ শাস্তিৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব পাৰিব।

লগতে আজি আমাৰ কোনো অন্তৰঙ্গ বন্ধুও নাই, যিয়ে আমাৰ হৈ প্ৰতিৰক্ষা কৰিব তথা আমাৰ বাবে মধ্যস্থতা কৰিব।

এতেকে যদি আমাৰ বাবে পুনৰ পৃথিৱীলৈ উভতি যোৱাৰ সুবিধা থাকিলহেঁতেন তেন্তে আমি অৱশ্যে আল্লাহৰ প্ৰতি ঈমান পোষণ কৰিলোহেঁতেন।

নিশ্চয় ইব্ৰাহীম আলাইহিচ্ছালামৰ এই ঘটনা তথা অস্বীকাৰকাৰীসকলৰ পৰিণামৰ মাজত সেইসকল লোকৰ বাবে আছে শিক্ষামূলক পাঠ, যিসকলে শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিব বিচাৰে। সিহঁতৰ মাজৰ অধিকাংশৰে ঈমান পোষণ কৰাৰ মানসিকতা নাছিল।

হে ৰাছুল! নিশ্চয় আপোনাৰ প্ৰতিপালক মহাপৰাক্ৰমশালী, তেওঁ শত্ৰুসকলৰ পৰা প্ৰতিশোধ লয়, কিন্তু সিহঁতৰ মাজৰ যিসকলে তাওবা কৰে, তেওঁলোকৰ প্ৰতি তেওঁ অতি দয়াশীল।

নূহ আলাইহিচ্ছালামক অস্বীকাৰ কৰি তেওঁৰ সম্প্ৰদায়ে গোটেই ৰাছুলসকলকেই অস্বীকাৰ কৰিছিল।

স্মৰণ কৰা সেই সময়ছোৱাক, যেতিয়া সিহঁতৰ বংশীয় ভাই নূহ আলাইহিচ্ছালামে সিহঁতক কৈছিলঃ তোমালোকে আল্লাহক ভয় নকৰা নেকি? তেওঁৰ ভয়ত আনৰ উপাসনা কৰা এৰি নিদিয়া কিয়?!

নিশ্চয় মই তোমালোকৰ ৰাছুল। আল্লাহে মোক তোমালোকৰ পিনে প্ৰেৰণ কৰিছে। মই এজন আমানতদাৰ ব্যক্তি। আল্লাহে মোলৈ যি অহী প্ৰেৰণ কৰে, তাত মই অকণো কম-বেছি নকৰোঁ।

এতেকে তোমালোকে আল্লাহৰ আদেশ পালন কৰি আৰু তেওঁৰ নিষেধকৃত বস্তুৰ পৰা বিৰত থাকি তেওঁৰ তাক্বৱা অৱলম্বন কৰা। তথা মই তোমালোকক যিবোৰ আদেশ দিওঁ, সেইবোৰ মানি চলা; আৰু মই তোমালোকক যিবোৰ বস্তুৰ পৰা নিষেধ কৰোঁ, সেইবোৰৰ পৰা বিৰত থকা।

মই তোমালোকক মোৰ প্ৰতিপালকৰ পৰা লৈ অহা যি শিক্ষা দি আছোঁ, তাৰ পৰিবৰ্তে তোমালোকৰ পৰা মই কোনো পাৰিশ্ৰমিক বিচৰা নাই। মোৰ প্ৰতিদান কেৱল সৃষ্টিজগতৰ ৰব্ব আল্লাহ তাআলাইহে প্ৰদান কৰিব, তেওঁৰ বাহিৰে আন কোনেও নহয়।

এতেকে তোমালোকে আল্লাহৰ আদেশ পালন কৰি আৰু তেওঁৰ নিষেধকৃত বস্তুৰ পৰা বিৰত থাকি তেওঁৰ তাক্বৱা অৱলম্বন কৰা। তথা মই তোমালোকক যিবোৰ আদেশ দিওঁ, সেইবোৰ মানি চলা; আৰু মই তোমালোকক যিবোৰ বস্তুৰ পৰা নিষেধ কৰোঁ, সেইবোৰৰ পৰা বিৰত থকা।

তেওঁৰ সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকলে ক’লেঃ হে নূহ! আমি তোমাৰ দৰে লোকৰ প্ৰতি ঈমান আনিম নেকি? তথা তুমি যি লৈ আহিছা সেইটো অনুসৰণ কৰিম নেকি আৰু সেইমতে আমল কৰিম নেকি? অথচ তোমাক যিসকল লোকে অনুসৰণ কৰে সেই সকলোৱে হৈছে নিম্নশ্ৰেণীৰ লোক আৰু অতি তুচ্ছ। সিহঁতৰ মাজত এজনো প্ৰতিষ্ঠিত তথা নেতৃস্থানীয় ব্যক্তি নাই।

নূহ আলাইহিচ্ছালামে সিহঁতক ক’লেঃ মই কি জানো এই মুমিনসকলে কি কাম কৰিছে? মইতো সিহঁতৰ সংৰক্ষক নহয় যে, সিহঁতৰ সকলো কৰ্ম গণনা কৰি ৰাখিম?!

তেওঁলোকৰ হিচাপ-নিকাচ আল্লাহৰ দায়িত্বত, তেৱেঁই তেওঁলোকৰ প্ৰকাশ্য-অপ্ৰকাশ্য সকলো কৰ্ম সম্পৰ্কে জানে। এইটো মোৰ দায়িত্ব নহয়। আফচোচ! তোমালোকে যদি উপলব্ধি কৰিব পাৰিলাহেঁতেন যে, তোমালোকে কিমান ডাঙৰ কথা কৈছা!

তোমালোকে ঈমান আনিবা বুলি কৈ মোক যি প্ৰস্তাৱ দি আছা, সেই প্ৰস্তাৱ স্বীকাৰ কৰি মই কেতিয়াও মোৰ বৈঠকৰ পৰা মুমিনসকলক আঁতৰাই দিব নোৱাৰোঁ।

মই এজন প্ৰকাশ্য সতৰ্ককাৰী। তোমালোকক আল্লাহৰ শাস্তিৰ পৰা সতৰ্ক কৰোঁ।

তেওঁক তেওঁৰ সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকলে ক’লেঃ তুমি আমাক যি ধৰ্মৰ পিনে আহ্বান কৰি আছা, যদি তুমি ইয়াৰ পৰা বিৰত নাথাকা তেন্তে নিশ্চয় তোমাক লাঞ্ছিত অপমানিত কৰি শিল দলিয়াই মৃত্যুদণ্ড প্ৰদান কৰা হ’ব।

নূহ আলাইহিচ্ছালামে তেওঁৰ প্ৰতিপালকৰ ওচৰত দুআ কৰি ক’লেঃ হে মোৰ প্ৰতিপালক! নিশ্চয় মোৰ সম্প্ৰদায়ে মোক অস্বীকাৰ কৰিছে। তথা তোমাৰ ফালৰ পৰা মই যি লৈ আহিছোঁ, সেয়া সিহঁতে বিশ্বাস কৰা নাই।

এতেকে তুমি, মোৰ আৰু সিহঁতৰ মাজত মীমাংসা কৰি দিয়া, এনেকুৱা মীমাংসা কৰিবা যাতে সিহঁতে অসত্যৰ ওপৰত অটল থকাৰ কাৰণে ধ্বংস হৈ যায়। লগতে মোক আৰু মোৰ সম্প্ৰদায়ৰ মুমিনসকলক সেই শাস্তিৰ পৰা ৰক্ষা কৰা, যি শাস্তিৰ জৰিয়তে তুমি মোৰ সম্প্ৰদায়ৰ কাফিৰসকলক ধ্বংস কৰিবা।

এতেকে আমি তেওঁৰ প্ৰাৰ্থনা কবূল কৰিলোঁ, লগতে তেওঁক আৰু তেওঁৰ লগত থকা মুমিনসকলক ৰক্ষা কৰি সেই নাঁৱত আৰোহণ কৰালোঁ, যিখন নাও মানুহ আৰু জীৱ-জন্তুৰে ভৰা আছিল।

তাৰ পিছত আমি তেওঁৰ সম্প্ৰদায়ৰ বাকী লোকসকলক ধ্বংস কৰিলোঁ।

নূহ আৰু তেওঁৰ সম্প্ৰদায়ৰ এই ঘটনাত তথা নূহ আৰু তেওঁৰ লগত থকা মুমিনসকলৰ নাজাতৰ মাজত, লগতে কাফিৰসকলৰ ধ্বংসৰ মাজত সেইসকল লোকৰ বাবে ডাঙৰ শিক্ষা আছে, যিসকলে শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিব বিচাৰে। তথাপিও অধিকাংশ লোকে ঈমান পোষণ কৰা নাছিল।

হে ৰাছুল! নিশ্চয় আপোনাৰ প্ৰতিপালক মহাপৰাক্ৰমশালী, তেওঁ শত্ৰুসকলৰ পৰা প্ৰতিশোধ লয়, কিন্তু সিহঁতৰ মাজৰ যিসকলে তাওবা কৰে, তেওঁলোকৰ প্ৰতি তেওঁ অতি দয়ালু।

এইদৰে আদ সম্প্ৰদায়েও সিহঁতৰ ৰাছুল হূদক অস্বীকাৰ কৰি, গোটেই ৰাছুলসকলকেই অস্বীকাৰ কৰিছে।

স্মৰণ কৰা সেই সময়ছোৱাক, যেতিয়া সিহঁতৰ বংশীয় ভাই হূদ আলাইহিচ্ছালামে সিহঁতক কৈছিলঃ তোমালোকে আল্লাহক ভয় নকৰা নেকি? তেওঁৰ ভয়ত আনৰ উপাসনা কৰা এৰি নিদিয়া কিয়?!

নিশ্চয় মই তোমালোকৰ ৰাছুল। আল্লাহে মোক তোমালোকৰ পিনে প্ৰেৰণ কৰিছে। মই এজন বিশ্বস্ত ব্যক্তি। আল্লাহে মোক যি প্ৰচাৰ কৰিবলৈ আদেশ দিছে, তাত মই অকণো কম-বেছি নকৰোঁ।

এতেকে তোমালোকে আল্লাহৰ আদেশ পালন কৰি আৰু তেওঁৰ নিষেধকৃত বস্তুৰ পৰা বিৰত থাকি তেওঁৰ তাক্বৱা অৱলম্বন কৰা। তথা মই তোমালোকক যিবোৰ আদেশ দিওঁ, সেইবোৰ মানি চলা; আৰু মই তোমালোকক যিবোৰ বস্তুৰ পৰা নিষেধ কৰোঁ, সেইবোৰৰ পৰা বিৰত থকা।

মই তোমালোকক মোৰ প্ৰতিপালকৰ পৰা লৈ অহা যি শিক্ষা দি আছোঁ, তাৰ পৰিবৰ্তে তোমালোকৰ পৰা মই কোনো পাৰিশ্ৰমিক বিচৰা নাই। মোৰ প্ৰতিদান কেৱল সৃষ্টিজগতৰ ৰব্ব আল্লাহ তাআলাইহে প্ৰদান কৰিব, তেওঁৰ বাহিৰে আন কোনেও নহয়।

তোমালোকে প্ৰত্যেক উচ্চ স্থানত অলাগতীয়াল স্মাৰক কিয় বনোৱা, অথচ পৃথিৱী আৰু আখিৰাতত সেইবোৰে তোমালোকৰ একো উপকাৰ সাধন কৰিব নোৱাৰে?!

তোমালোকে এনেকুৱা দুৰ্গ আৰু অট্টালিকা নিৰ্মাণ কৰা, এনেকুৱা লাগে যেনিবা তোমালোকে এই পৃথিৱীত অমৰ হৈ থাকিবা, ইয়াৰ পৰা কেতিয়াও বিদায় নল’বা!

লগতে তোমালোকে যেতিয়া কাৰোবাক হত্যা কৰিবলৈ অথবা আঘাত কৰিবলৈ আক্ৰমণ কৰা, তেতিয়া নিৰ্দয় আৰু নিষ্ঠুৰ হৈ আক্ৰমণ কৰা পৰিলক্ষিত হয়।

এতেকে তোমালোকে আল্লাহৰ আদেশ পালন কৰি আৰু তেওঁৰ নিষেধকৃত বস্তুৰ পৰা বিৰত থাকি তেওঁৰ তাক্বৱা অৱলম্বন কৰা। তথা মই তোমালোকক যিবোৰ আদেশ দিওঁ,সেইবোৰ মানি চলা; আৰু মই তোমালোকক যিবোৰ বস্তুৰ পৰা নিষেধ কৰোঁ, সেইবোৰৰ পৰা বিৰত থকা।

তোমালোকে আল্লাহৰ ক্ৰোধক ভয় কৰা উচিত, তেৱেঁই তোমালোকক এইবোৰ নিয়ামত প্ৰদান কৰিছে, যিবোৰ প্ৰতিভা তোমালোকৰ মাজত আছে।

তেৱেঁই তোমালোকক চতুষ্পদ জন্তু প্ৰদান কৰিছে, তথা তোমালোকক সন্তান-সন্ততি দান কৰিছে।

তোমালোকক প্ৰদান কৰিছে বিভিন্ন বাগান, আৰু প্ৰবাহিত নিজৰা।

হে মোৰ জাতিৰ লোকসকল! মই তোমালোকৰ বিষয়ে এটা ভয়ঙ্গকৰ দিৱসৰ শাস্তিকলৈ ভীত-সন্ত্ৰস্ত। সেই দিৱসটো হৈছে কিয়ামত দিৱস।

তেওঁৰ জাতিৰ লোকসকলে ক’লেঃ তুমি আমাক সদোপদেশ দিয়া নিদিয়া দুয়োটাই সমান। আমি কদাপিও তোমাৰ প্ৰতি ঈমান পোষণ নকৰোঁ। আনহাতে আমি যিটোক অনুসৰণ কৰোঁ, সেইটোক কেতিয়াও বৰ্জন নকৰোঁ।

এইটো দৰাচলতে পূৰ্বৱৰ্তী লোকসকলৰ ধৰ্ম, সিহঁতৰ স্বভাৱ তথা আচৰণৰ বাহিৰে আন একো নহয়।