Ash-Shu'ara 26:204–227

এই কাফিৰসকলে আমাৰ শাস্তিৰ বাবে ইমান খৰধৰ কিয় কৰি আছে, সিহঁতে কয়ঃ আমি তোমাৰ প্ৰতি কেতিয়াও ঈমান পোষণ নকৰোঁ, যেতিয়ালৈকে তুমি ভৱা অনুযায়ী আমাৰ ওপৰত আকাশৰ কোনো টুকুৰা ভাঙি নপৰে।

হে ৰাছুল! আপুনি কওকচোন, আপুনি যি লৈ আহিছে সেইটোৰ প্ৰতি ঈমান পোষণ কৰাৰ পৰা বিমুখ হোৱা এই কাফিৰসকলক যদি আমি দীৰ্ঘ সময়লৈকে নিয়ামত উপভোগ কৰাৰ সুযোগ দিওঁ,

এতেকে নিয়ামত উপভোগ কৰা এই সময়ছোৱা শেষ হোৱাৰ পিছত, যদি সেই শাস্তি আহি পৰে, যি শাস্তিৰ বিষয়ে সিহঁতক সতৰ্ক কৰা হৈছে।

পৃথিৱীত সিহঁতে যিবোৰ নিয়ামত উপভোগ কৰিলে, সেইবোৰে সিহঁতক কিবা উপকাৰ কৰিবনে? সেইবোৰ নিয়ামতৰ কেতিয়াবাই সমাপ্তি ঘটিছে, একোৱেই উপকাৰ সাধন কৰিব পৰা নাই।

আমি বিগত যিমানবোৰ উম্মতক ধ্বংস কৰিছোঁ, সেইবোৰৰ মাজত প্ৰথমে ৰাছুল প্ৰেৰণ কৰি আৰু কিতাব অৱতীৰ্ণ কৰি সিহঁতৰ অজুহাত দেখুৱাৰ দুৱাৰ বন্ধ কৰিছোঁ।

সিহঁতক সুপথ দেখুৱাবলৈ আৰু উপদেশ প্ৰদান কৰিবলৈ। যিহেতু পূৰ্বেই আমি সিহঁতৰ প্ৰতি ৰাছুল প্ৰেৰণ কৰি আৰু কিতাব অৱতীৰ্ণ কৰি সিহঁতক সুযোগ প্ৰদান কৰিছিলোঁ, গতিকে ইয়াৰ পিছত সিহঁতক শাস্তি দিয়াটো কোনো অন্যায় নাছিল।

ৰাছুল চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ অন্তৰত এই কোৰআনখন কোনো চয়তানে অৱতীৰ্ণ কৰা নাই।

এইটো কেতিয়াও সম্ভৱ নহয় যে, সি আপোনাৰ অন্তৰত অৱতৰণ কৰিব, এই শক্তি চয়তানৰ ওচৰত নাই।

সিহঁতে এইটো কেতিয়াও কৰিব নোৱাৰে, কাৰণ আকাশৰ সেই স্থানৰ পৰাও সিহঁতক বিতাৰিত কৰা হৈছে। গতিকে তেনেস্থলত সি কেনেকৈ তালৈ যাব পাৰে আৰু সেই বাণীলৈ অৱতৰণ কৰিব পাৰে?

গতিকে আপুনি আল্লাহৰ সৈতে আন কোনো উপাস্যৰ উপাসনা নকৰিব। অন্যথা আপুনিও ইয়াৰ ফলত শাস্তি ভোগ কৰিব লাগিব।

হে ৰাছুল! আপুনি আপোনাৰ সম্প্ৰদায়ৰ যিজন যিমান নিকটৱৰ্তী, তাক সিমান সোনকালে সতৰ্ক কৰক, কাৰণ যদি সিহঁত শ্বিৰ্কত লিপ্ত থাকে তেন্তে আল্লাহৰ শাস্তিয়ে সিহঁতক স্পৰ্শ কৰিব।

লগতে মুমিনসকলৰ মাজৰ যিসকলে আপোনাক অনুসৰণ কৰে তেওঁলোকৰ বাবে দয়া আৰু কোমলতাৰ সৈতে আপুনি আপোনাৰ বাহু অৱনত কৰক।

যদি সিহঁতে আপোনাক অৱজ্ঞা কৰে, লগতে আল্লাহৰ তাওহীদ আৰু তেওঁৰ আনুগত্যৰ প্ৰতি জনোৱা আপোনাৰ আহ্বানত যদি সঁহাৰি নিদিয়ে তেন্তে আপুনি সিহঁতক কৈ দিয়কঃ তোমালোকে যিবোৰ শ্বিৰ্ক আৰু পাপ কৰ্ম কৰা, সেইবোৰৰ লগত মোৰ কোনো সম্পৰ্ক নাই।

আপুনি আপোনাৰ সকলো কৰ্মত সেই সত্ত্বাৰ ওপৰত ভৰসা কৰক, যিজন মহাপৰাক্ৰমশালী তথা নিজৰ শত্ৰুৰ পৰা প্ৰতিশোধ গ্ৰহণকাৰী। কিন্তু তেওঁৰ ওচৰলৈ যিসকলে প্ৰত্যাৱৰ্তন কৰে, তেওঁলোকৰ প্ৰতি তেওঁ অতি দয়ালু।

যেতিয়া আপুনি চালাতত থিয় হয়, তেতিয়াও তেওঁ আপোনাৰ গতি-বিধি লক্ষ্য কৰে।

চালাতত থকা অৱস্থাত আপুনি যেতিয়া এটা অৱস্থাৰ পৰা আনটো অৱস্থালৈ যায়, তেতিয়াও পৱিত্ৰ আল্লাহে আপোনাক লক্ষ্য কৰে। তেওঁৰ পৰা আপোনাৰ তথা আন কোনো লোকৰ কোনো কৰ্মই গোপন নহয়।

চালাতত আপুনি কোৰআনৰ পৰা যি তিলাৱত কৰে আৰু যিবোৰ দুআ পাঠ কৰে, সেই সকলোবোৰ তেওঁ শুনে। লগতে আপোনাৰ নিয়্যত সম্পৰ্কেও তেওঁ অৱগত।

তোমালোকে যে ধাৰণা কৰা এই কোৰআনখনক চয়তানে অৱতীৰ্ণ কৰিছে। শুনা! মই তোমালোকক জনামনে চয়তান কাৰ ওপৰত অৱতৰণ কৰে?

চয়তান অৱতৰণ কৰে প্ৰত্যেক মহাপাপী, মিছলীয়া জ্যোতিষীৰ ওপৰত।

চয়তানে গোপনে ফিৰিস্তাসকলৰ কথা শুনে, তাৰ পিছত সেই কথা সিহঁতৰ জ্যোতিষী বন্ধুক জনাই দিয়ে। অধিকাংশ জ্যোতিষীয়েই হৈছে মিছলীয়া। যদি সিহঁতৰ এটা কথা সঁচা হয় তেন্তে তাৰ সৈতে আৰু এশটা মিছা কথা মিশ্ৰিত কৰে।

আনহাতে তোমালোকে যে মুহাম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক কবি বুলি ধাৰণা কৰা, তোমালোকে নাজানা নেকি যে, কবিসকলক কেৱল সঠিক পথৰ পৰা বিভ্ৰান্ত লোকেহে অনুসৰণ কৰে, যিসকলে সিহঁতে গোৱা কবিতাবোৰক প্ৰাধান্য দিয়ে।

হে ৰাছুল! আপুনি লক্ষ্য কৰা নাইনে, সিহঁতৰ পথভ্ৰষ্টতাৰ নিদৰ্শনৰ অন্যতম এটা হৈছে এই যে, সিহঁতে উদ্ভ্ৰান্ত হৈ যিকোনো উপত্যকাত ঘূৰি ফুৰে। কেতিয়াবা প্ৰশংসাৰ উপত্যকাত বাহৰ পাতে, আকৌ কেতিয়াবা নিন্দা তিৰস্কাৰৰ উপত্যকাত ফুটনি মাৰি ফুৰে। আকৌ কেতিয়াবা এই দুয়োটাৰ বাহিৰে বেলেগ কোনো বিষয়ত লাগি থাকে।

নিশ্চয় সিহঁত মিছলীয়া। সিহঁতে কয়ঃ আমি ইটো কৰিছোঁ, সিটো কৰিছোঁ, দৰাচলতে একো কৰা নাই।

কিন্তু যিসকল কবিয়ে ঈমান পোষণ কৰিছে; আৰু সৎকৰ্ম কৰিছে তথা আল্লাহক বেছি বেছি স্মৰণ কৰিছে, লগতে শত্ৰুৰ নিৰ্যাতন সহ্য কৰাৰ পিছত প্ৰতিশোধ লৈছে, তেওঁলোকৰ বিষয়টো সুকীয়া। যেনেঃ হাচ্ছান বিন ছাবিত ৰাদ্বিয়াল্লাহু আনহু। আনহাতে যিসকলে আল্লাহৰ লগত শ্বিৰ্ক কৰি অন্যায় কৰিছে তথা তেওঁৰ বান্দাসকলৰ লগত দুৰ্ব্যৱহাৰ কৰি অত্যাচাৰ কৰিছে, সিহঁতে অতিশীঘ্ৰে গম পাব যে, সিহঁতৰ পৰিণাম কেনেকুৱা হ’ব? নিশ্চিতভাৱে সিহঁতে এটা কঠিন সন্ধিক্ষণৰ আৰু পুংখানুপুংখ হিচাপ-নিকাচৰ সন্মুখীন হ’ব।